‫« آغاز پایان »
‫خانوم‌ ها و آقایان، کاپیتان ‫علامت کمربند ایمنی رو روشن کردند
‫کمربند ایمنی خودتون رو ببندید لطفاً
‫خانم موتو، همه چیز مرتبه؟
‫بله. متشکرم
‫تا 15 دقیقه‌ی دیگه...
‫در فرودگاه بین‌المللی هاندا ‫فرود میایم
‫هی! اونجا رو!
‫مامان!‌ پرنده‌ها رو نگاه کن!
‫آره. چه پرنده‌های خوشگلی
‫- وقتی میگین از پسش برمیاید صداتون رو بشنوم! ‫- ادامه بدین!
‫- از پسش بر میاید ‫- از پسش بر میاید
‫"تا 4 سال بعد میتونم به عنوان ‫نماینده‌ی کشور خودم مسابقه بدم!"
‫موقع تمرین این جمله باید ‫انگیزه‌ تو باشه!
‫چهار سال...
‫چقدر دیگه مونده
‫- دومین پا ساتو ‫- بله!
‫- سومین پا ناکایاما ‫- بله!
‫ نفر آخر تیم، بهترین مهره، موتو هست
بله
‫دوی 400 متر بعدی رو میخوام ‫با این تیم پیروز بشیم
‫آیومو، قسم میخورم زمانی که باتوم رو ‫بهت دادم ازت جلو می‌افتم
‫خوبه
‫بزودی جلسه‌ ما شروع میشه،
‫واسه همین زیاد این اطراف پخش نشید
‫با بهتر کردن نقاط ‫ضعفتون خودتون رو آماده کنید...
‫و مطمئن بشید که در بهترین وضعیت...
‫زلزله‌ هستش؟
‫همه آروم باشید!
‫زلزله هستش؟
‫- جدی داره میلرزه ‫- نگران نباشید. هیچی نیست
‫عجب زلزله‌ای بود
‫- تموم شد؟ ‫- نه هنوز
‫هنوز داره میلرزه!
‫چقد طولانی شد
‫اون بالا خوبی؟
‫اون پایین کسی صدمه دیده؟
‫این پایین خوبیم!
‫منم خوبم
‫شما خوبید آقای موتو؟
‫چقد وحشتناک بود
‫فکر کنم یه تماس باهاشون بگیرم
‫لعنتی! گوشیم رو پایین جا گذاشتم
‫اینقد بزدل نباش موتو!
‫گمون نکنم بیشتر از 4 ‫ریشتر بوده باشه!
،‫بسیار خب، ‫بعد اینکه این چراغ‌ها نصب شد
کار رو واسه امروز تعطیل میکنیم
‫- دریافت شد! ‫- عالیه!
‫زمین ‌لرزه‌ای هم‌ اکنون توکیو را لرزاند،
‫به همین دلیل تا موقع بررسی ‫کامل باند پرواز، فرود عقب می‌افتد
‫دکمه‌ی ایست اضطراری فشار داده شده،
‫به همین دلیل ریل‌های قطار در حال بررسی‌ هستن
‫- سنگین بود ‫- آره
‫دوست دارم بدونم که مرکزش کجا بوده
‫به نظرت قطارها متوقف شدن؟
‫آره گمون کنم
‫بزرگ‌ترین زلزله‌ای بود ‫که تا الان احساس کردم
‫اهل شیکوکو هستی، درسته؟
‫واسه تمرین امروز بسه
‫اول از همه با خونواده خودتون تماس ‫بگیرین،
و بعد از عوض کردن لباس هاتون
‫- جلوی در ورودی جمع بشید ‫- بله!
‫[ رختکن بانوان ]
‫این اولین تجربه‌ی زلزله‌ام بود!
‫من دیگه بهشون عادت کردم
‫شنیدم توی کانتو زیاد زلزله میاد
‫این یکی عجیب بود
‫هنوزم میتونم از نرم‌افزار لاین استفاده کنم
‫خوندنش
‫به نظر میاد قطارها متوقف ‫شدن. چه افتضاح
‫نوشته که یه زلزله‌ی ضعیف 5 ریشتری ‫توی توکیو بوده
ولی خیلی خفن بود که!
‫عمرا! یه هفت ریشتری توی اوکیناوا بود!
‫مگه هفت ریشتر از همه قوی‌تر نیست؟
‫واقعا دیوونه‌واره
‫[ هشدار زمین‌لرزه ]
‫[ زمین‌لرزه‌ای به وقوع پیو‌سته است. ‫آماده‌ی لرزش شدید شوید ]
‫چی؟ یه زلزله‌ی دیگه؟
‫چیزی نیست، پس‌لرزه‌شه
‫صدای چیه؟
‫همه چیز ردیفه. گمونم وقتشه ‫کارو تعطیل کنیم
‫کمک...
‫یکی کمک کنه...
‫هی، بچه‌ها!
‫اگه موقع زلزله توی طبقه ‫اول بودی، بدو به سمت بیرون
‫فهمیدی؟
‫معمولا، روزایی ،که مامان میاد خونه
‫ماشینو برمیداریم و میریم بیرون برای شام
‫وقتی میخوایم غذای دریایی بخوریم، ‫میریم سمت بندر
‫اگه یه رستوران ویژه‌ی ‫خیلی خوب بشناسیم،
‫حاضریم حتی چند ساعت رانندگی ‫کنیم تا بهش برسیم
‫من واقعا علاقه‌مند به غذای ‫تازه و خوشمزه‌ام
‫- هواپیما آسیب دیده ‫- در حال مایل‌شدن به سمت جلو
‫- روی رودخونه فرود میایم ‫- دستاتونو بگیرین رو سرتون!
‫یه جایی رو محکم بگیرید!
‫خدایا، امیدوارم همه صحیح و سالم باشن!
‫- چرا اینقدر معطل میکنین؟ ‫- لطفا آروم باشین!
‫- متاسفم ‫- لطفا آروم باشین!
‫دونه‌دونه هر مسافر وارد بشه
‫ببخشید
‫- هل ندین! ‫- من بچه دارم!
‫منم دارم!
‫عجله کنین و بذارین بیایم بیرون! ‫خدا میدونه هواپیما کی منفجر بشه
‫اون دیگه چه کوفتیه؟
‫- سونامیه ‫- همگی برین به سمت خشکی!
‫بابایی!
‫چیزی نیست
‫هواتو دارم
‫وصل نمیشه
‫[ اتصال به سرور موفقیت‌آمیز نبود. ‫لطفا بعداً دوباره امتحان کنین ]
‫بقیه کجان؟
‫خودتو جمع و جور کن!
‫مطمئناً خونه‌ان!
‫پدرم زحمت زیادی برای ‫طراحی خونه‌ی جدیدمون کشید
‫برام باعث افتخاره
‫ولی از اونجایی که گل و گیاه‌های ‫توی حیاط رو چراغونی کردیم،
‫توی محله‌مون معروف شدیم. باعث خجالته
‫خوشحالم که یه پنجره‌ی ‫بزرگ توی اتاقم دارم
‫شب‌ها، پرده‌های رنگ‌های رنگ و ‫وارنگی به خودشون میگیرن
‫- سانا! میوکی! ‫- آکیرا!
‫- شیوری!
‫- مادوکا! ‫- هی! واسه ماست!
‫گو موتو اینجاست؟
‫گو...
‫- مال ماست! ‫- باید تقسیم کنین!
‫- خب که چی؟ ‫- هی! اصلا کارت باحال نیست!
‫کویچیرو موتو اینجاست؟
‫مامانی!
‫- ماری موتو اینجاست؟ ‫- مامانی!
‫بقیه کجان؟
‫- اینجا! ‫- چرا...
‫بیا اینجا!
‫اونا...
‫- ببخشید ‫- بله؟
‫میشه گوشیتونو قرض بگیرم...
‫شوخی میکنی؟ احمق نباش!
‫اون چیه؟
‫اون چراغ‌ها...
‫اونا... مطمئنم خودشه!
‫بابا!
‫آیومو!
‫آیومو!‌ خدا رو شکر ‫که صحیح و سالمی
‫تو هم همینطور، بابا. گو رو پیدا کردی؟
‫رفتم خونه، ولی اونجا نبود
‫منم وقتی رفتم نبود
‫- خونه نیست، درسته؟ ‫- آره
‫مثل حیاط خودمونه
‫درسته. تا وقتی بقیه نیومدن ‫خاموشش نمیکنم
‫خوبه
‫از زلزله‌ی توهوکو هم بزرگتر بود
‫اگه توی توکیو به این ‫شدت بوده،
‫حتما توی مناطق ‫دیگه بدتر بوده
‫ژاپن دیگه کارش تمومه
‫کوگا...
‫آیومو! میدونستم میای اینجا!
‫نانامی!
‫گو‍!
‫تویی، آیومو؟
‫چشمات چی شده؟
‫یادم نمیاد
‫وقتی رسیدیم خونه‌تون، ‫از چشماش خون می‌اومد
‫- مامان کجاست؟ ‫- هنوز ندیدمش
‫ممکنه برگشته باشن
‫پلک‌هات بریده شدن، ‫نه چشمات
‫خدا رو شکر
‫اینم از مزایای گیمر بودن
‫به لطف رفلکس‌های سریعت،
‫از چیزی که می‌تونست عواقب ‫خیلی بدتری داشته باشه، جلوگیری کردی
‫تکون نخور
‫باحالن! مثل پیرسینگ شدن!
‫- دیوونه شدی؟ ‫- آیومو!
‫این خوش‌بینانه حرف زدنت ‫مثل مادرته
‫چی؟ من شبیه اون نیستم!
‫یعنی شبیه من بودن اینقدر بده؟
‫ماری!
‫مامان!
‫خوش برگشتی. خوبی؟
‫آره، خوبم
‫خدا رو شکر که همه ‫صحیح و سالمین
‫عجب خونه‌اومدنی بود
‫آره
‫ولی همه‌مون پیش همیم و زنده‌ایم، ‫برای همین جای شکرش باقیه
‫هی، همگی
‫حالا که پیش همیم ‫بیاین یه عکس بگیریم
‫الان؟
‫من با این سر و وضع ‫نمیخوام عکس بگیرم
‫باحال شدن! مثل پیرسینگ شدن!
‫زود باشین، نانامی و هاروئو. ‫بیاین عکس بگیریم
‫من میگیرم
‫خیلی خب
‫بگین "پنیر"!
‫مرسی
‫عالی شد!
‫شد یه عکس خونوادگی خوب
‫مرسی
‫منم باید با خونواده‌ام عکس میگرفتم
‫تو اهل فوکوئوکا هستی، ‫درسته، نانامی؟
‫درسته
‫نانامی و هاروئو، مطمئنم ‫باز هم خونواده‌تونو می‌بینید
‫قول میدم
‫منم مطمئنم که همینطور میشه
‫هی! داریم یه سیگنال دریافت میکنیم!
‫- درسته! ‫- واقعا؟
‫بگو ببینم، آیومو
‫گوشی داری؟
‫بله. بیا
‫مرسی
‫گوشیم رو یادم رفت بیارم
‫منم فراموشم شد
‫نمیدونم چطور، اما هم گوشیم ‫و هم کتم رو گم کردم
‫چقدر بد شد که تو هم گوشیت رو نیاوردی
‫هوا خیلی گرمه، به این احتیاجی نیست
‫- آیومو ‫- حالت خوبه آیومو؟
‫چی شده؟
‫تمام اعضای تیم ‫رو ول کردم
‫چی؟
‫همه اونا زخمی شده بودن،
‫اما نتونستم کاری انجام بدم
‫فقط در رفتم
‫منم همین کار رو انجام دادم
‫نه، این شبیه اون نیست!
‫با وجود همه ی این ماجرا ها
‫دوباره گوشیم رو برداشتم
‫آیومو
‫چون بدون اون، ‫با کسی نمیتونستم تماس بگیرم
‫می‌دونستم بهش احتیاج پیدا میکنم!
‫میدونم
‫بخاطر همون گوشی، نانامی ‫با خونواده‌اش تونست تماس بگیره
‫من...
‫خیلی بی‌ محبت هستم
‫اهمیتی نداره چی شده،
‫فقط خدا رو شکر ‫که حالا زنده‌ هستی
‫چه اتفاقی داره میافته؟
‫یه هلیکوپتر هستش!
‫از اون پایین افتادن؟
‫یه چیز ازش آویزون هستش!
‫یا خدا!
‫چه خبر شده؟
‫اون چی هستش؟