‫(خدمه ی گل، بنگاه ازدواج چوسان)
یه دختریه که اعلیحضرت تقریباً ‫باهاش ازدواج کرده بود.
‫باید از شرش خلاص بشیم.
‫‫پیداش کن.
‫به نظر شبیه دزدها نیستن.
‫‫صبر کن.
‫وایستا.
‫‫چطور جرات کردی وارد خونه ی من بشی!
‫‫عجب دزدهای پر رویی هستین، چطور جرات کردین ‫بیاین خونه ی یک اشراف زاده دزدی؟
‫‫نگهبان ها! این طرف!
‫‫خارج بشین.
‫‫بیا بیرون.
‫‫امنه. میتونی بیای بیرون.
‫حالت خوبه؟
‫اصلاً نترسیدم ها.
‫اصلاً تو چرا اینجایی؟
‫اومدم ببرمت. ‫بجای بدهی که بهم داری.
‫میخوای ببری من رو بفروشی؟
‫اصلاً فکرش هم نکنی.
‫شک دارم جایی باشه ‫که اصلاً بخواد تو رو بخره.
‫پس از جون من چی میخوای؟
‫استخدامی، موقتاً به عنوان کارآموز.
‫خدایا، باید این رو زودتر میگفتی!
‫- قبول شدم؟ ‫- نه.
‫با اون دست ها کارهای زیادی کردی.
‫بدون اینکه فکر بکنی ‫با اون کلی میری تو دل طرف.
‫مدل موهات هم نه مردانه ـس و نه زنانه.
‫همه چیز تو رو برای این کار ‫نامناسب نشون میده.
‫داری سر به سرم میذاری دیگه؟
‫اگرچه، از دل و جون برای مشتری مایه میذاری.
‫این چیزیه که میتونم ازش تقدیر کنم.
‫طولانی ترین مدلی بود که میشه گفت، "قبولی."
‫از فردا باید شروع به کار کنم؟
‫اگر بخوای، میتونم از امروز شروع کنم.
‫چندتا قانونه که باید یادت باشه.
‫قانون؟
‫شماره یک، تنها باید برای خدمه ی گل کار کنی.
‫هیچ کار کناره ای اجازه نداری داشته باشی.
‫عادلانه نیست، از جمع کردن هیزوم کلی پول....
‫شماره ی دو، باید هر چی که میگم گوش کنی.
‫- شماره ی سه. ‫- بازم هست؟
‫اگر در طول دوره ی کارآموزی از زیر کار در بری،
‫اخراجی.
‫خدایا توبه.
‫چرا باید بخوام برای تو کار کنم
‫اونم توی همچین شرایط سخت ‫و قوانین ناعادلانه ای؟
‫نه ممنون!
‫خیر پیش.
‫کمکت میکنم که کیم سو رو پیدا کنی.
‫من میتونم زودتر از اداره ی دولتی پیداش کنم.
‫واقعاً میتونی پیداش کنی؟
‫خیلی خب، ولی یک شرطی دارم...
‫گائه تونگ.
‫گائه تونگ...
‫اون زنه ی پیر توی مهمون خونه خیلی کثیفه.
‫آشپزخونه ـش اصلاً تمیز نیست.
‫- چرکه. ‫- ولی غذاش بازم خوشمزه ـس.
‫خدای من.
‫به نظر انداختنش بیرون.
‫طفلکی، جایی برای رفتن نداره.
‫داماد و بابای داماد ‫همه ی پولها رو برداشتن و الفرار.
‫محاله که تونسته باشه ‫خونه ـش رو نگه داشته باشه.
‫- خدایا. ‫- بیچاره.
‫- الان کجا میتونه باشه؟ ‫- همین رو بگو.
‫تا الان متوجه نشده بودم،
‫ولی خونه ـت واقعاً مجلله ها!
‫داخل خونه هم باغچه داری؟
‫بهترین جاییه که تاحالا دیدم!
‫باید بدجوری پولدار باشی.
‫اصلاً این ها رو از کجا آوردی؟
‫خونه ات خیلی قشنگه.
‫اون اتاق چیه؟
‫" تنها کارکنان وارد شوند."
‫این طرف.
‫اینجا؟
‫خدای من! اتاق منه؟
‫خدایا!
‫وقتی که گفتم، ‫"یک جا برای موندن میخوام،"
‫راضی نبودم که همچین ‫اتاق معرکه ای بهم بدی.
‫خب... درسته راضی نبودم ‫ولی همچین....
‫هرچند، اینم عالیه!
‫فقط برای چند روز.
‫جوش نزن، وقتی که داداشم برگرده،
‫اگر به پام هم بیفتی از اینجا میرم.
‫داداش داری؟
‫آره، به زودی برمیگرده.
‫دیر وقته، باید استراحت کنی.
‫عجب لعنتی ها!
‫باشه، منم نمیخوام باهات صحبت کنم.
‫هی، اون مردهایی که...
‫چطوری اینقدر سریع غیبش زد؟
‫چطور جرات کردی وارد خونه ی من بشی!
‫اگر به خاطر اون نبود...
‫خدا میدونه که چه بلایی سرم اومده بود.
‫ممنون.
‫شمشیرزن های تمرین دیده بودن.
‫چرا اونجا بودن؟
‫داری به چی نگاه میکنی؟ ‫من تنها تاریکی رو میبینم.
‫داداش، چرا صورتت تاریک شده؟
‫اون چیز مسخره رو بردار.
‫خیلی اوضاع خرابه.
‫چیکار کنیم؟
‫خیلی خب، از این طرف.
‫اون بنگاه به خاطر ما هیچ مشتری نداشت.
‫حالا با تشکر از ما دارن پولدار میشن.
‫همش تقصیر لی سوئه. ‫یا پارک سو بود؟
‫کیم سو.
‫با این حال، آدم های زیادین.
‫به خاطر آزمون زیاد شدن.
‫چی هستش؟
‫آزمون ویژه ی جشن ‫ورود شاه جدید.
‫صبر کن ببینم... ‫این صدا رو قبلاً یک جایی شنیدم.
‫کی بودش؟
‫چرا تو اینجایی؟
‫چه آزمونیه که به دلال های ازدواج کار داره؟
‫تو...
‫سریعترین راه برای یک محققیه که
‫از خانواده ای ناتوانه تا بتونه ‫از همین راه موفقیت برسه.
‫ازدواجه.
‫اون کسانی که تو امتحان قبول میشن
‫حالا بهترین زمانشه که ‫خودشون رو بفروشن.
‫همه ی خریدارها و فروشنده ها اومدن ‫دنبال چیزی که لازم دارن بگردن.
‫هون.
‫میخواد باهات صحبت کنه.
‫اون رد شد، اون رد شد، و اونم.
‫همشون رو رد کردی،
‫تا کله سنگی رو انتخاب کنی؟
‫ما دنبال زنی با مهارت بودیم
‫اون به نظر ماهر و جذابه،
‫و یک زنه.
‫ما به عنوان خدمه ی گل ‫باید شهرتمون رو تقویت کنیم.
‫مردم همین الانش هم اعتمادشون رو ‫به خاطر اون عروسی که خراب شد از دست دادن.
‫به خاطر اون بودش.
‫ولی تقصیر اون نبود.
‫بود، چون یک کاری که اون کرده ‫که داماد فرار کرده...
‫یونگ سو.
‫چیه؟
‫کله سنگی هم احساسات داره.
‫اینقدر گردنش ننداز.
‫داداش.
‫تمومه، من یا اون؟
‫انقلاب کنید.
‫انتخاب کنید.
‫چطوری این رو اشتباه گفتی؟
‫فقط برای سه ماه.
‫میذاریم که برای سه ماه به ‫عنوان کارآموز کار کنه.
‫بعد از اون، اگر بازم قبولش نکردی، ‫عذرش رو میخوایم.
‫من پشتتم.
‫قول؟
‫بعداً نظرت رو عوض نکنی.
‫"تنها کارکنان وارد شوند."
‫هی، سه ماهه.
‫سواد نداری؟ ‫"تنها کارکنان وارد شوند."
‫کو یونگ سو.
‫دخترهایی مثل تو ‫همیشه قدمشون روی چشمه.
‫چیزی میخوای؟
‫محقق لی هیونگ کیو از ‫یانگساتگول میخواد ببینت.
‫- اعلیحضرت سرما خورده؟ ‫- بله.
‫بانوی قصر بزرگ گفته
‫حتی به جلسه و صبحانه هم نرفته.
‫تمام روز توی تختش بوده.
‫آماده شو، باید برم به دیدنش.
‫جمع کردن دخترا ‫که جواب نداد.
‫ولی اگر مثل مادرش رفتار کنم ‫شاید بخواد بمونه.
‫بله، اعلیحضرت.
‫اجازه بگیرین.
‫عذر میخوام.
‫اعلیحضرت دستور دادن ‫نذاریم کسی داخل بشه.
‫هیچ مادری توی دنیا نباید ‫پسر مریضش رو تنها بذاره.
‫اعلیحضرت، بذارین ازتون مراقبت کنم.
‫ببخشید...
‫واگیرداره... ‫نگران بودم که شاید شما هم مریض بشین.
‫خب من...
‫خیلی خب.
‫واقعاً به نظر مریض میاین.
‫پس من میرم.
‫- فرمانده کیم. ‫- ازشون اجازه بگیرین.
‫اعلیحضرت الان خوابن.
‫فرمانده....
‫کجاست؟
‫من...
‫- یک لحظه خوابم برد، و ... ‫- خدمتکار جانگ!
‫- عقلت رو از دست دادی؟ ‫- چیکار کنم، فرمانده؟
‫باید برم به ملکه ی مادر بگم
‫- قبل از اینکه خیلی دیر.... ‫- اگر اون بفهمه،
‫جفتمون مردیم.
‫- ما در هر حال مردیم! ‫- پس،
‫باید یک کاری بکنیم.
‫همینجا بمون، و نذار کسی داخل بشه.
‫من حتماً برش میگردونم.
‫کجایی، اعلیحضرت؟
‫هنوز که جوونه، چرا اینقدر ضعیفه؟
‫یک سر به درمانگاه بزن و بهشون بگو
‫معجون سرما خوردگی با ‫شیرین بیان، زنجبیل، افدرا درست کنه.
‫برای اعلیحضرت دیگه؟
‫برای من، برای اون نه ها، برای من!
‫بله، اعلیحضرت، میرم بهشون میگم.
‫حس میکنم که انگار منم دارم سرما میخورم.
‫خدایا.
‫اعلیحضرت.
‫بجوید.
‫داره سنم میره بالا، باید از خودم مراقبت کنم.
‫[خدمه ی گل]
‫جناب دلال، کیم سو هستم.
‫لطفاً باز کن.
‫آقای...
‫کجایی، گائه تونگ؟
‫میگن که خانواده های پولدار اگر ورشکست ‫هم بشن تا سه نسل میتونن دووم بیارن.
‫حتی اگر اوضاع خدمه ی گل خوب هم نباشه ‫هنوز هم بدجوری دلربا هستن.
‫همچین چیز احمقانه ای نگو، ‫راستی، اون عضو جدیده؟
‫مرده یا زن؟
‫هر سه تای شما باید برین؟ ‫فقط یک ملاقاته ها.
‫یک رویه مهم هم نیست.
‫این همه تقلا برای چیه؟ ‫فقط ترتیب دادن یک مراسم ازدواجه.
‫- فقط؟ ‫- فقط؟
‫چیزی که میخوام بگم اینه ‫نمیتونم صبر کنم تا ببینم که
‫چطوری با مشتری ها برای ‫ازدواج مهمشون کار میکنید.
‫ازدواج چیزیه که یکبار توی زندگی آدم اتفاق می افته. لازمه که تلاش و آمادگی خوبی داشته باشی.
‫5یانگ شرط میبیندم که تو ‫دو هفته ای اخراج شدی.
‫گوش کن.
‫اول، عروس و داماد هر کدوم ‫دلال استخدام میکنن
‫و اونها در مورد ازدواج بحث میکنن.
‫بعدش، خانواده ی داماد نامه ی خواستگاری
‫رو برای خانواده ی عروس میفرسته.
‫بعدش داماد برای عروس هدیه میفرسته ‫که خواستگاریش رو قبول کنه.
‫در نهایت، مراسم آماده ی برگزاری میشه.
‫تنها بعد از گذشتن از این مراحل مراسم ازدواج،
‫اونها میتونن ازدواج کنن.
‫حتماً اینها رو یاد بگیری.
‫که باید بعداً امتحان بدی.
‫اشراف زاده ها این چیزها رو چقدر پیچیده میکنن.
‫یادت باشه، ازت امتحان میگیرم.
‫برو برای ارشدهات نوشیدنی خنک بخر.
‫خدایا، کوتوله رو...
‫خیلی رو اعصابه.
‫وقتی که کانگ برگشت میرم سر وقتش.
‫هون توی خونه ی قدیمی اعلیحضرت بود؟
‫آره، نتونستم ببینم کی بود،
‫ولی قطعاً یک آدمی اون تو باهاش بود.
‫شناختت؟
‫نه، خوشبختانه، نشناخت.
‫باید برگردم و دوباره چکش کنم؟
‫لازم نیست.
‫از اونجایی که اون مشکوک شده،
‫سعی میکنه تحقیق کنه تا حقیقت رو بفهمه.
‫تا آب ها از آسیاب نیفتاده کاری نکن.
‫چه نقشه ای داری؟
‫عروس کشون!
‫عروس کشون ارباب چوـه!
‫عروس کشون پسر بزرگ ارباب چوـه!
‫گائه تونگ.
‫میدونی چرا زوج ها از دونفر آدم تشکیل شده؟
‫بیا پشت هم باشیم.
‫عروس کشون پسر بزرگ ارباب چوـه!
‫سو.
‫پیدات میکنم، ‫و برادرم رو هم پیدا میکنم.
‫همه چی رو مثل قدیم میکنم.
‫سو خواهش میکنم برگرد.
‫کیم سو، عوضی!
‫گائه تونگ.
‫گائه تونگ!
‫گائه تونگ...
‫گائه تونگ!
‫- اعلیحضرت. ‫- اون بود.
‫گائه تونگ بود.
‫باید به قصر برگردین.
‫ولم کن، پدر!
‫سعی داری
‫همه ـمون رو به کشتن بدی؟
‫حالت خوب نیست؟
‫اعلیحضرت سرما خورده بود،
‫خب منم رفتم یک سر بهش بزنم.
‫و حس کردم که انگار منم سرما خوردم.
‫اگر همین الانش از اون خونه ی قدیمیش ‫از اون بیماری های حال بهم زن گرفته باشه چی؟
‫الان چطوره؟
‫من از کجا بدونم؟
‫اصرار داره که زیر پتو بمونه ‫تا کسی نگیره.
‫پس صورت اعلیحضرت رو ندیدی؟
‫چرا یکی من کوچیکتره؟
‫اسم، لی هیونگ کیو.
‫از بین اون همه شاگرد نخبه ی کنفوسیوس
‫اون شاگرد اول جانگیو شد.
‫و نفر اول آزمون ادبیات شد.
‫خوشتیپ و باهوشه.
‫به نظر که شبیه من میاد.
‫تاحالا اصلاً توی عمرت برای یک آزمون خوندی؟
‫صبر کن ببینم، شاید همش مردود میشی؟ ‫برای همین هیچ وقت تاحالا به ما نگفتی؟
‫چرا باید اینکار رو بکنم؟ ‫مگه سرم درد میکنه برای اینکارا.
‫به هر حال....
‫پدرش مشاور دوم بود ‫و بعد از اینکه فوت کرد،
‫مادرش سرپرستی خانواده رو بر عهده گرفت.
‫یک نفری خوب تونسته ‫پسرش رو موفق بار بیاره.
‫باید کار سختی باشه، ‫مخصوصاً اگر زن باشی.
‫این تمام چیزیه که فهمیدم.
‫بقیه ـش به شما بستگی داره.
‫من برنامه دارم برم با ‫سومسوم گل ببینم.
‫چی....
‫فکر میکردم که یک بی عرضه باشه ‫که همش دنبال ولگردیه.
‫- کارش خیلی خوبه. ‫- بی عرضه؟
‫چطور جرات میکنی ‫بهش همچین چیزی بگی؟
‫سه ماهه.
‫کاری میکنم دو هفته ای اخراج بشی.
‫میرم نقاش بیارم.
‫چرا یک دفعه اینقدر عصبانی شد؟
‫در مورد همه چی و همه کس ‫اطلاعات جمع میکنه.
‫کار جون همینه.
‫که اینطور، پسر قسمت کاری اون اینه.
‫درسته، در مورد چهار مرحله ی ‫ازدواج که یادم دادی.
‫الان کدوم مرحله ایم؟
‫ما حتی هنوز شروعش نکردیم.
‫اوه.
‫ممنون که این همه راه رو برای دیدنم اومدین.
‫باعث افتخاره، بابت نفر اول ‫شدن توی آزمون تبریک میگم.
‫فقط شانس اوردم.
‫نقاش به دلیل مسائل شخصی نمیتونه بیاد.
‫چیکار کنیم؟
‫با من.
‫فکر میکنی نقاشی کردن صورت آسونه؟
‫فردا بیارش تا کارش رو بکنه.
‫منم میتونستم بکشم.
‫از خودتون پذیرایی کنید.
‫این خوشمزه ترین خرمالو ‫خشکه ای که تاحالا خوردم.
‫هر چی میخوای بخور، نوش جون.
‫شنیدم که همیشه اصرار دارین ‫مشتری رو حضوری رو ملاقات کنین.
‫فکر میکنم که باعث اعتماد میشه.
‫کسی رو مد نظر دارین؟
‫نمیدونم...
‫اگر خانواده ـش خیلی قوی باشن ‫از سطح ما بالاتره.
‫فقط مهربون باشه ‫چیز دیگه ای در موردش مهم نیست.
‫تو چی میگی؟
‫من با هر کی که شما بگی مشکلی ندارم.
‫اینجوری که شما هوای هم رو دارین.... ‫دلم گرم میشه.
‫داداش، بوش رو حس میکنی؟
‫بوی پوله.
‫بیا این کار رو بگیر. ‫باید آسون باشه.
‫مردم میتونن با زبون دروغ بگن،
‫ولی با چشمهاشون نمیتونن.
‫مستقیم توی روم نگاه نمیکنن ‫یعنی اینکه در مورد یک چیزی داره دروغ میگن.
‫دختری که مد نظر دارین رو انتخاب کردین؟
‫نه.
‫هیونگ کیوی من ‫حتی نمیتونه مستقیم توی چشم دختری نگاه کنه.
‫خجالتیه.
‫که اینطور؟
‫مردم وقتی که شک دارن ‫لب هاشون رو گاز میگیرن.
‫و یک آستیش رو گرفته ‫که یعنی دلواپسه.
‫دادین به پارچه فروشی ‫لباسهاتون رو دوخته؟
‫همونطور که میبینید ‫اینقدری ثروتمند نیستیم که پولش رو داشته باشیم.
‫جفت لباس های من و اون ‫با دست خودم دوخته شده.
‫میدونم به نظر عالی نمیرسن ‫ولی تلاشم رو کردم.
‫که اینطور.
‫چطوری به تمام کارهای خونه میرسین؟
‫به نظر نمیرسه که خدمتکاری اینجا باشه.
‫همه ی کارها رو خودم میکنم.
‫چرا میپرسین؟
‫دلیل خاصی نداره. ‫نگرانش نباشین.
‫در موردش فکر میکنیم و ‫بعداً خبرتون میکنیم.
‫امیدوارم کمکمون کنید.
‫امیدوارم دوباره ببینمت
‫واسط ما حتماً مناسب ترین ‫آدم رو برای پسرتون پیدا کنه.
‫باید با جون صحبت کنیم.
‫چی شده؟ فکر کردم که ‫همه چی درست پیش رفت.
‫گولمون زدن.
‫اعلیحضرت
‫ملکه ی مادر میخوان شما رو ببینید.
‫خدای قادر، خواهش میکنم کمکم کن.
‫نجاتم بده، پدر.
‫در رو باز کنید.
‫اعلیحضرت.
‫فرمانده کیم.
‫خوشحالم که برگشتی، تبریک میگم.
‫تلاشم رو میکنم.
‫چی شما رو اینجا کشونده؟
‫شنیدم که اعلیحضرت، سرما خورده.
‫شما هم به این خاطر اینجایین؟
‫باید بریم داخل.
‫در رو باز کنید.
‫اعلیحضرت.
‫رئیس ما، چی شما رو اینجا کشونده؟
‫شنیدم که سرما خوردین، خب...
‫حالا که چهره ـشون رو دیدیم. ‫باید بریم.
‫بذاریم اعلیحضرت استراحت کنه.
‫اعلیحضرت.
‫اگر همینجوری اینور و اونور همش بگردین
‫توی دردسر بزرگی می افتین.
‫یادتون باشه.
‫از نگرانیتون ممنونم، رئیس ما.
‫اعلیحضرت.
‫سعی داری همه ی ما ‫رو به کشتن بدی؟
‫گریه نکن.
‫متاسفم.
‫چی جلوت رو گرفته؟
‫اون امتحانش رو با ‫بالاترین نمره قبول شده.
‫میدونی این یعنی چی؟
‫اگر ما برای همچین مشتری عالی ‫موفق بشیم ترتیب ازدواجش رو بدیم
‫کسب و کارمون خیلی سریع جون گرفته.
‫اینجا زیادریز از مشتری میشه.
‫لبریز از مشتری میشه.
‫میدونستم.
‫- فقط یک لحظه کیج شدم. ‫- گیج.
‫خانواده ی لی هیونگ کیو ‫از عمد ما رو خواستن.
‫چون خیلی مشهوریم؟
‫البته که مشهوریم ‫مشهور برای موفق نشدن.
‫میدونن توی موقعیتی نیستیم ‫که پول زیادی طلب کنیم،
‫و ما سعیمون رو میکنیم که
‫بهترین آدم رو براش پیدا کنیم
‫تا دوباره کسب و کارمون رونق بگیره.
‫خب،
‫پس باید دقیقاً همین کار رو بکنیم. ‫بهترین زن رو براش پیدا کنیم.
‫لی همین الانش یکی رو داره.
‫از کجات همچین حرفی رو درآوردی؟ ‫یکبار که بیشتر ندیدیش؟
‫لباس هاشون توسط ‫دو نفر مختلف دوخته شده.
‫کتابها هم همینطور به دو طریق ‫مختلف چیده شده بود.
‫و انگشت حلقه ـش، رد داشت.
‫باید اول دختره رو پیدا کنیم.
‫اوضاع خیلی بده.
‫چطور میشه این اتفاق بیفته؟
‫فرمانده ی نظمیه، ‫اداره ی تحقیقات سلطنتی،
‫و اداره ی تشریفات ‫همه پر از آدم های رئیس ما باشن.
‫با این همه آدم،
‫رئیس ما میتونه بی درنگ ‫کنترل چوسان رو به دست بگیره.
‫ضروری ترین مساله ی الان اینه که
‫قاتل ولیعهد رو پیدا کنیم.
‫حق با معاون وزیره.
‫باید قبل از اینکه نشه جلوی ‫رئیس ما رو گرفت یک کاری کنیم.
‫نباید عجله کنیم.
‫آهسته پیش بریم.
‫مشاور کانگ،
‫نقشه ای دارین؟
‫اول، باید روی کنفوسیوس تمرکز کنیم
‫و افسرهای جدید رو سمت خودمون بیاریم.
‫ولی
‫ولی آدم های کنفوسیوس خیلی جوونن ‫و حتی هنوز درسشون تموم نشده.
‫- به چه دردی میخورن؟ ‫- جناب وزیر.
‫اینطوری در موردشون فکر نکنید.
‫ممکنه الان جوون و بی قدرت باشن،
‫ولی کسانی میشن ‫که بعداً اوضاع رو به دست میگیرن.
‫چطوری باید اونها رو بیاریم سمت خودمون؟
‫بهترین راه یک پیوند محکم
‫از راه ازدواجه.
‫خانواده سازی اونها راه قابل اطمینان تری
‫از متقاعد کردنشون با دلیل و برهانه.
‫من نظرم روی ‫کنفوسیوس جانگیوـه
‫کسی که نفر اول آزمون اخیر شده.
‫شما هم باید ببینید
‫بانوی جوانی توی فامیل دارین
‫که مناسب ازدواج با این افسرهای ‫جدید باشه یا نه.
‫صبور باشید و صبر کنید.
‫بعدش...
‫اون دختر ما رو به جایی ‫که بخوایم میرسونه.
‫- اونه، خودشه، نه؟ ‫- آره.
‫بالاخره با هم ملاقات میکنن.
‫پس چشم ازش برندارین.
‫- سه ماهه! ‫- بله؟
‫بیرون اومد.
‫- بیدار شو. ‫- باشه.
‫- ارباب من. ‫- سلام.
‫- بفرمایید داخل. ‫- خیلی خب.
‫هی.
‫اینجا جای بچه ها نیست.
‫- هی تو! ‫- وایستا.
‫آروم بگیرین، تنتون میخاره؟
‫- گم بشین. ‫- بیخیال.
‫نگاش کن.
‫باورت میشه؟ جلوم رو گرفتن.
‫من! کو یونگ سو!
‫چطور جرات کردن جلوم رو بگیرن.
‫رفت توی اون خونه...
‫دنبال آدم خاصیه؟
‫نه.
‫همه اونجا به نظر میاد میشناسنش.
‫هر شش روز میره،
‫و دقیقاً سی دقیقه میمونه،
‫در حالی که تنهایی نوشیدنی میخوره.
‫شاید میره که از استرس درس ‫خوندن خودش رو خالی کنه.
‫واقعاً کسی رو داره؟
‫فکر نکنم.
‫پس بیا کار رو لطفاً قبول کنیم؟
‫نه، فردا هم تعقیبش میکنی.
‫داداش، خدایا.
‫نگهبان ها خیلی ترسناک بودن.
‫تاجر جانگ این نوک پیکان ها رو توزیع کرده.
‫ظاهراً، خیلی معمولین. ‫تمام چوسان استفاده میشن.
‫اینکه میدونیم کدوم تاجره کافیه.
‫چطور میتونه کافی باشه؟
‫سر تیر ها راحت گم میشن،
‫خب مردم جاهایی روشون علامت ‫میذارن که فقط خودشون میدونن.
‫ایناهاش.
‫یک چیز دیگه.
‫شنیدم که آدم های مشاور دست چپ
‫هم در مورد اینها پرس و جو میکردن.
‫مشاور دست چپ هم؟
‫خدایا، یک صدای حداقل در بیار!
‫نشنیدم که اونجایی.
‫چیه؟
‫این سر تیر رو از کجا آوردی؟
‫هیچکی نخریدش؟
‫میدونستم، عیب داره.
‫مجانی بهت نمیگم.
‫5 پون، لطفاً.
‫از توی جنگل نزدیک یونگساتگول برداشتم.
‫شنیدم که راهزن ها برای شکار ‫گُراز استفاده میکردن.
‫این برای صدمه زدن به کسی ساخته شده.
‫کسی صدمه دیده؟ کی؟
‫به هر حال، من بهت اطلاعات دادم ‫پس یک لطفی در عوضش بکن.
‫من با این فکر زندگی میکنم که هر چی ‫"خطر کار بیشتر پولش بیشتر"
‫ولی خوشم نمیاد بدون اینکه کار ‫خاصی کرده باشم پول گیرم بیاد.
‫پس یادم بده که چطوری واسطه بشم.
‫نمیخوام اخراج بشم.
‫کتاب چهار مرحله ی ازدواج،
‫چهار ستون سرنوشت،
‫قیافه شناسی،
‫قانون مینگ بزرگ،
‫و قانون کشور،
‫و بالاخره،
‫مجموعه ای از اطلاعات مختصر ‫در مورد نامزدهای احتمالی ازدواج.
‫برای الان همین کتاب ها کافین، و ...
‫من هیچی در مورد خوندن نگفتم.
‫گفتی که میخوای دلال بشی.
‫اولین قدم اینه، اینا رو حفظ کنی.
‫همیشه میخواستم بپرسم...
‫چرا همیشه این کارها رو قبول میکنی؟
‫بانو اوه،
‫محقق لی هیونگ کیو...
‫و همینطور من.
‫چرا همیشه باید ته و توی ‫همه چی رو با وجود
‫اینکه حتی توی دردسر بیفتی بیاد در بیاری؟
‫شاید در آخرش هیچی نباشه.
‫گوش کن، کارآموز.
‫توی چوسان،
‫به محض اینکه با یکی ازدواج میکنی،
‫خیلی سخته که بشه طلاق گرفت.
‫و عروس و داماد ‫حتی فرصت این رو ندارن
‫قبل از مراسم هم رو ببینن.
‫پس شغل ما اینه که نفرات رو ببینیم، ‫باهاشون صحبت کنیم و همه چی رو
‫از طرف مشتری در موردشون بفهمیم.
‫باید مطمئن بشیم که ‫یک همسر مناسب پیدا میکنن.
‫برای تو در این مورد شکست خوردم.
‫جناب واسطه
‫تو سابقه ی من رو لکه دار کردی.
‫از وقتی که تو ظاهر شدی
‫و نوار موفیقتم رو پاره کردی ‫همه چی در سراشیبی سقوطه.
‫فهمیدم، خیلی ببخشید که یک لکه
‫توی سابقه ی درخشانت انداختم.
‫پس هر چی زودتر که میتونی ‫از خونه ام برو.
‫متوجه شدی؟
‫یک کارآموز موقتی هستی.
‫میرم، داداشم به زودی برمیگرده. ‫بهت که گفتم!
‫مردی رو دیدن که ساعت 4 صبح ‫قصر رو ترک کرده.
‫کارت شناسایی به اسم کیم سو داشته.
‫کیم سو؟
‫اسم قدیمی اعلیحضرت نیست؟
‫باید رفته باشه زنی که ‫جاش گذاشته رو پیدا کنه.
‫پسر کو ندارد نشان از پدر....
‫اگر بچه داشته باشن چی؟
‫هر کاری که کردیم نقش بر آب میشه.
‫برای همینه
‫باید جلوی همچین اتفاقی رو بگیریم.
‫اون بانوی درباری که به اتاق ‫اعلیحضرت رفت کجاست؟
‫من مات و مبهوت از کارش شدم ، خب ‫فرستادمش که به عنوان برده بره کار کنه.
‫پزشک سلطنتی اعلیحضرت رو احضار کنید.
‫اعلیحضرت ملکه ی مادر میخوان شما رو ببینید.
‫بفرستینش داخل.
‫مادر، چی شما رو اینجا کشونده؟
‫شنیدم که شما رو زخمی کرده. ‫چطور جرات کرده.
‫زخم؟
‫- دارین چی میگی... ‫- برریسش کنید.
‫این....
‫- فقط... ‫- داری چیکار میکنی؟
‫هیچی نیست.
‫چطوری این زخم رو برداشته؟
‫خدمتکار جانگ.
‫فکر کنم وقتی که
‫4 روز پیش بانوی دربار لی اومدن ‫اینکار رو کردن.
‫چرا بهم این موضوع رو نگفتین؟
‫عذر میخوام.
‫رئیس ما، چرا تقصیر رو میندازین ‫گردن خدمتکار جانگ؟
‫تقصیر منه، پس کافیه.
‫صدمه زدن به شما قابل بخشش نیست.
‫دختره باید طبق قانون مجازات بشه.
‫- رئیس... ‫- اعلیحضرت.
‫به رئیس ما گوش کنید.
‫بانوی دربار چو، بانوی دربار رو دستگیر کنید.
‫- چشم اعلیحضرت. ‫- مادر، اینکار رو نکنید.
‫داری چیکار میکنی؟
‫جایی میری؟
‫دارم میرم کسی رو ببینم.
‫مال حجره ی ماست.
‫ولی عجیبه، یکی های ما ‫نباید معیوب باشن.
‫کسی رو مد نظر دارین که ‫سر تیر رو دزدیده باشه؟
‫آره، ولی...
‫درسته.
‫سر تیر دو هفته پیش ‫ازمون دزدیده شده.
‫یکی فقط هست که جدیداً فرار کرده، ‫باید کار اون باشه.
‫اسمش کوکلتئیوسوس.
‫- کوکلتئیوسو؟ ‫- قبلاً برای من کار میکرد.
‫چند بار توی دزدیدن وسایلم و
‫فروختنشون به جای دیگه مچش رو گرفتم.
‫فکر کنم با سر تیر ها ‫هم همین کار رو کرده.
‫به خاطر دزدی هاش باهاش جر و بحث کردم،
‫و با پول حجره فرار کرد.
‫کجا زندگی میکنه؟
‫به نفعشه که اونجا نره.
‫- خدایا. ‫- کجاست؟
‫- چیکار کنیم؟ ‫- وای، نه.
‫- خدایا. ‫- رفته.
‫- نه. ‫- چطور تونسته اینکار رو بکنه؟
‫- کجاست؟ ‫- خدایا.
‫- کجا رفته؟ ‫- پدر.
‫- نه. ‫- خدایا.
‫- این چه اوضاعیه. ‫- چیکار کنم؟
‫- کارم تمومه. ‫- خدایا.
‫جایی میری؟
‫دارم میرم کسی رو ببینم.
‫- خدایا. ‫- خدای من.
‫چه اتفاقی افتاده؟
‫تو هم استخدامش کردی ‫که کسی رو برات پیدا کنه؟
‫اگر اینطوریه، برای تو هم همه چی تموم شده.
‫خواهر!
‫حالا چطوری پیدات کنم؟
‫کانگ چی پس؟
‫چطوری الان داداشم رو پیدا کنم؟
‫خوبی؟
‫خوبم.
‫کمکم کن.
‫نجاتش بده، خواهش میکنم.
‫اعلیحضرت. صدمه زدن به شما ‫جرم بزرگیه.
‫قابل بخشش نیست.
‫قصد نداشت بهم آسیب بزنه. ‫دست خودش نبود.
‫این معنی شاه بودنه.
‫یک کلمه از دهن شما ‫یا حتی سرفه ای
‫میتونه باعث مرگ یک بانوی دربار بشه.
‫بالاخره دارین متوجه میشین ‫که چه مسئولیت سنگینی
‫اینجا دارین؟
‫قیافه شناسی،
‫قانون مینگ...
‫بله؟
‫این یک کار با خطر بالا نیست ‫ولی پول زیادی اونم به صورت پیش داره.
‫علاقه مندی؟
‫مگه نگفتی که کار کناره نباشه؟
‫از اونجایی که سرم خیلی شلوغه دارم ‫استثنا قائل میشم.
‫اینم پول پیش.
‫حتی بهم داری پول پیش میدی؟
‫خیلی خب، میخوای که چیکار کنم؟
‫این کتابها رو از کتابخونه بیار.
‫همه ی اینها؟
‫ولی نمیتونم این رو بخونم.
‫قبل از اینکه همشون رو پیدا نکردی برنگرد،
‫که پولی که بهت دادم رو پس میگیرم.
‫خیلی زیادن و الان وسط شبه.
‫این نامه چیه؟ نقاشیه؟
‫تو هم استخدامش کردی
‫که برات دنبال کسی بگرده؟
‫اگر اینطوریه، برای تو هم همه چی تموم شده. ‫- خواهر.
‫چطوری الان داداشم رو پیدا کنم؟
‫بیا پشت هم باشیم.
‫بیا برای بقیه عمرمون
‫پشت هم باشیم.
‫چرا همشون
‫از پیشم رفتن؟
‫من سخت کار کردم.
‫هر روز کار کردم، خیلی سخت کار کردم.
‫پولم رو پس بده!
‫چطور میتونی لباسی که پوشیدی ‫و ولت کردن رو بفروشی؟
‫خدایا، باید نفرین شده باشه.
‫چرا همه
‫از دستم عصبانی میشن؟
‫چه اشتباهی کردم؟
‫چرا همه من رو مقصر میدونن؟
‫الان من...
‫چیکار کنم؟
‫ممکنه که بهت بگم کله سنگی.
‫ولی قلبت هم که از سنگ نیست.
‫هر چی میخوای گریه کن.
‫چیز خوبی برای خوردن نیست.
‫میدونم.
‫میدونم چطوری اون زن رو پیدا کنم.
‫بذار لباسهات رو قرض بگیرم.
‫عضو جدیدمون با لباس های ‫مردونه خیلی خوب شده.
‫محقق لی کجاس؟
‫اونطرف.
‫میخوای اینجا منتظر بمونی؟
‫نه زیبایی، نه موسیقی، ‫خیلی کسل کننده س.
‫من میرم.
‫- سومسوم. ‫- داداش.
‫منم میخوام خوش بگذرونم، ‫منم با خودت ببر.
‫فکر میکردم که اگر یک جا باشیم ‫یک چیزی پیدا کنیم.
‫کاملاً بی فایده هم نبودی.
‫- چی؟ ‫- بخاطر کارکنان اینجا نیومده.
‫پس اینکه کسی رو داری ‫داشتی مخفی میکردی.
‫در مورد چی صحبت میکنید؟
‫من فقط اومدم برای از بین رفتن ‫استرسم چیزی بنوشم.
‫لطفاً به مادرم نگو.
‫چرا از ما مخفی میکردی؟
‫چیکار میتونم بکنم؟
‫مادرم نمیخواد با اون ازدواج کنم.
‫زندگیش رو وقف من کرده. ‫نمیتونم روی حرفش حرف بزنم.
‫پس من واقعاً ممنون میشم ‫اگر این راز رو برملا نکنید
‫و یک زن دیگه رو پیدا کنید که ‫مادرم باهاش خوشحال میشه.
‫حتماً.
‫صبر کن.
‫جناب واسطه
‫واقعاً داریم میریم؟
‫گفتش که باهاش مشکلی نداره؟
‫واقعاً به نظرت مشکلی نداشت؟
‫گفتی که شغلمون اینه که ‫بهترین همسر رو از طرف اونها براشون پیدا کنیم.
‫و منم قصد همین کار رو دارم.
‫یک زن باوقار و مهربون براش پیدا کنم.
‫بعدش اون زنه چی میشه؟
‫ما نباید نگرانش باشیم.
‫پس چرا اصرار داشتی که ‫بگردیم ببینیم کیه؟
‫باید چکش میکردم.
‫که ببینم مشکلی هست یا نه.
‫بهت اینو نگفتم؟
‫به محض اینکه ازدواج توی چوسان انجام بشه ‫جداییش محاله.
‫منظورت در اون مورد این بود؟
‫فکر میکردم منظورت
‫اون باشه که ما بهترین مورد مناسب رو
‫حتی اگر هر چند سخت باشه و ‫دست مزدمون کم باشه پیدا میکنیم.
‫فکر میکردم منظورت اون بود.
‫اونها عاشق همن.
‫عشق به آسونی عوض میشه.
‫اگر نتونم ببینمش، نمیتونم بهش اعتماد کنم.
‫چطور میتونم ترتیب ازدواجی ‫بر اساس این موضوع رو بدم؟
‫به چیزی که نمیتونی ‫ببینی اعتماد نمیکنی
‫ولی به نظر میاد تنها انتخاب میکنی که ‫چیزی رو ببینی که بهش باور داری.
‫قبلاً میدونستم که عوضی هستی،
‫ولی سنگ دل هم هستی.
‫تو فقط یک کارآموزی.
‫جایگاهت رو بدون، و دخالت نکن.
‫میدونم که موقتی اینجام ‫و هر لحظه ممکنه اخراج بشم.
‫بذار حرف دلم رو بزنم ‫و به هر حال اخراج بشم.
‫اگر این اخلاقت رو ادامه بدی
‫یک روزی بدجوری ازش ضربه میخوری.
‫وقتی که کار از کار گذشت ‫پشیمون نشی.
‫من تحمل نمیتونم بکنم، استعفا میدم!
‫بهترین واسطه هانیانگ؟ ‫چیش میتونه مهم باشه
‫وقتی همچین مرد بی عاطفه ایه؟
‫لعنت بهت، خدمه ی گل!
‫گائه تونگ خندونه.
‫گائه تونگ گریونه.
‫گائه تونگ.
‫مامان!
‫کانگ!
‫نرو، کانگ!
‫- نرو. ‫- من قرار نیست جایی
‫بدون تو برم، گائه تونگ.
‫قول میدم میام پیدا کنم.
‫گائه تونگ!
‫- مامان. ‫- ولش کن.
‫داداشت اینجاست
‫- تا ببرت... ‫- احمق.
‫بهت نگفتم مستراح رو تمیز کنی؟
‫نمیتونم، گائه تونگ باید منتظرم باشی.
‫- هر روز داری اسمش رو صدا میزنی. ‫- درد داره.
‫مُرده!
‫چقدر احمقی.
‫- قراره من از دست تو... ‫- چه خبر شده؟
‫بانوی من، فقط...
‫دوباره داشت خل بازی در میاورد.
‫هر دختر بچه ای که میبینه ‫میزنه به سرش و میگه، گائه تونگ.
‫اسم خواهر مردشه.
‫میزنمش و کاری میکنم که ‫سر عقب بیاد، تا...
‫بندازش بیرون.
‫اون که هیچ کاری از دستش برنمیاد.
‫بی فایده ـس، بفروشش بره.
‫بفروشینش؟ ولی بانوی من، ما....
‫نمیتونیم.
‫نذاشتم خونه رو بگردونی
‫که از یک خدمتکار دفاع کنی.
‫باید یاد بگیری اگر چیزی هایی بی فایده بودن ‫از شرشون خلاص بشی.
‫آدم های فرو مایه میتونن احمق باشن.
‫و به آسونی اشتباه کنن.
‫اشراف زاده هایی مثل ما باید بهشون یاد بدن
‫که چطوری آدم های بهتری بشن. ‫موافق نیستین؟
‫شما اجازه دادی که رئیس خونه من باشم،
‫و این من رو رئیسش میکنه.
‫پس توی این مسائل دخالت نکنید.
‫به نظر میرسه به اندازه ی کافی بزرگ شدی ‫که به مسائل بزرگتری برسی.
‫حیف شد، اگر مادرش یک پسر برام دنیا آورده بود ‫میتونست حتی کارهای بزرگتری بکنه.
‫بانوی من.
‫من به خاطر تو تحقیر شدم. ‫نمیتونی یک لحظه کنترلش کنی؟
‫بدون هیچ غذایی سه روز حبسش کن.
‫شاید بعد از اینکه گرسنگی کشید ‫یاد بگیره که گوش به حرف کنه.
‫بانوی من، این....
‫- اون... ‫- گائه تونگ.
‫- از دستت چیکار کنم؟
‫گائه تونگ، دوباره انداختیش؟
‫ببخشید، خانم.
‫دستهات رو ببر بالا.
‫کجایی کانگ؟
‫زنده ای، مگه نه؟
‫اعلیحضرت، فرمانده کیم اینجاست.
‫بذارین بیاد تو.
‫چطور پیش رفت؟
‫فردا بیرون میندازنش.
‫خوشبختانه، زنده ـس.
‫فرمانده کیم.
‫بله، اعلیحضرت.
‫چطور میتونم من...
‫از کسانی که دوستشون دارم محافظت کنم؟
‫با هیچ کاری نکردن.
‫اعلیحضرت، از اونجایی که شما به ‫مسائل سیاسی آشنایی ندارین
‫من افسران رو به مقام های ‫جدیدشون منصوب میکنم.
‫اول از همه، به خاطر سخت کوشی و فداکاری
‫مایلم ما بونگ دوک ‫ریاست بخش عدلیه رو
‫به عنوان مشاور اعظم منصوب کنم.
‫رتبه ی دوم، رئیس عدلیه
‫یک دفعه میشه رتبه ی یک، ‫مشاور اعظم؟
‫اصلاً این کار درسته؟
‫اعلی حضرت ممکنه تاج و تختش هم دیگه واگذار کنه.
‫اینجا جاش نیست.
‫مراقب حرف هاتون باشین.
‫هر چی شما بگین، مامان.
‫به نظر سه ماهه بوده.
‫داداش سه ماهه رو ندیدی؟
‫به نظر خودش بود.
‫چی شده؟
‫دیدم چندتا مرد کشون کشون ‫میبردش به مهمونخونه.
‫هون!
‫- من رو قال نذاشته! ‫- تو هم باهاش هم دستی، مگه نه؟
‫پولم رو پس بده.
‫معذرت میخوام.
‫دیدم چندتا مرد کشون کشون ‫میبردش به مهمونخونه.
‫چیه؟ دردت چیه؟
‫این یارو اشرافیه کیه؟
‫جناب واسطه
‫- بریم. ‫- چی؟
‫این چه حرف مفتیه میزنی؟ ‫داشتیم خوش میگذروندیم.
‫چقدر بی ادب.
‫کی باشی؟
‫شوهرشم!
‫طبق برنامه عروسی ‫دانشجو لی رو ترتیب میدیم.
‫قراره بین اون دوتا جدایی بندازیم؟
‫پس سعی کن خودت متقاعدش کنی.
‫اگر توی سه روز شکست خوردی ‫چرا تو هم از اینجا نمیری؟
‫چطوری میتونی بگی که هیچ وقت عوض نمیشن؟
‫چطور میتونی اینقدر آروم باشی؟ ‫اگر دختر مشاور کانگ
‫ملکه بشه؟
‫چطوره که با هم فامیل بشیم؟
‫مطمئنی که بهترین مدلش ‫رو میخوای، طرف کیه؟
‫هر جفتشون رو برام بیارین. ‫به هر قیمتی که شده.
‫اگر بلایی سرت بیاد چی؟
‫تو برای چی نگرانمی؟