‫خدایا.
‫باید برای بخشش به پاش بیفتم؟
‫ممکنه بعضی وقت ها بدجنس باشه،
‫ولی سنگ دل که نیست.
‫تو داری میگی به چیزی که نمیبینی ‫اعتماد نمیتونی بکنی.
‫ولی به نظر تنها چیزهایی که بهشون ‫اعتماد داری رو انتخاب میکنی بیبینی.
‫میدونستم که عوضی هستی،
‫ولی سنگ دل هم هستی!
‫چرا همچین حرفی زدم؟ چقدر احمقم.
‫زیادی دیگه رُکم.
‫باید قبل از اینکه همچین ‫چیزی از دهنم بپره فکر کنم.
‫خدایا!
‫حالا چیکار کنم؟
‫- نوش جان! ‫- ممنون.
‫- مهمون منی! ‫- خیلی خب.
‫تعارف نداشته باش.
‫- امروز همه جنس ها رو فروختم! ‫- واقعاً؟
‫- همه رو فروخته. ‫- میشه بازم بردارم؟
‫- برامون بازم مرغ بیارین. ‫- چشم.
‫- بفرمایید مرغ. ‫- مهمون دار!
‫- کلی غذا داریم. ‫- بهتره بنوشیم.
‫خیلی خب.
‫- بفرمایید. ‫- باشه.
‫بازم بیار.
‫- نوش جان. ‫- ممنون.
‫نه، تعارف نکنید.
‫مهموندار!
‫خدایا، چقدر سنگینن.
‫- سلام علیکم! ‫- خدایا!
‫شکار خوبی داشتین؟
‫آهو رو ببین! ‫چه پر گوشته!
‫میخواین براتون خوب تیکه ـش کنم؟
‫همش فقط یک یانگ میشه.
‫معامله ی خوبیه ها!
‫با این دست های استخونی ‫چجوری میخوای آهو رو تیکه کنی؟
‫بیخیال قصابی.
‫رفیق مجردی مثل خودت نداری؟
‫انتظار زیادی ندارم ها.
‫همین که خوش لباس باشه، برام بسه.
‫- خدای من. ‫- حرف مفت نزن.
‫کی آخه میخواد با ما ازدواج کنه؟
‫ما حتی جا برای زندگی هم نداریم.
‫مامان!
‫میدونم چطوری کمکتون کنم.
‫چی؟ واقعاً؟
‫گوش کنید ببینید چی میگم.
‫[عشق پول و مردهای پولدار ‫چشمان گشاد و پوست نرمی داره]
‫هر اطلاعاتی که لازم دارین اینجاست.
‫واستون یک مورد خوب پیدا میکنم ‫و سر کمیسیون هم تخفیف میدم.
‫خیلی خب، امروز حس و حالم خوبه.
‫یک یانگ.
‫- یک یانگ. ‫- یک یانگ.
‫- مال منه! ‫- دستت رو بکش!
‫- مال منه! ‫- آروم بگیرین!
‫بیا، این رو بچش.
‫- واقعاً؟ ‫- این گوشت عقب پای آهوی
‫که از کریسان گرفتیم.
‫- درسته. ‫- بچش.
‫- بخور. ‫- خوبه.
‫- معرکه س! ‫- بهت که گفتم!
‫- بفرما. ‫- سر بکش!
‫- حال کردی ها. ‫- راست میگه.
‫خوبه.
‫خیلی خب، نقاشیت رو بکش.
‫- درسته. ‫- نمیتونم جزئیاتش رو بکشم.
‫- چی لازم داریم؟ ‫- جرئیات؟
‫- بذار این رو قرض بگیرم. ‫- باشه.
‫دماغش...
‫خیلی خب. دماغ تیزی داره!
‫- منظور چینگ دماغشه؟ ‫- خیلی تیزه.
‫- نوکش... ‫- خیلی خب.
‫اون 18 سالشه.
‫- 18؟ ‫- 18؟
‫- توی ماجانگول زندگی میکنه. ‫- آره.
‫خوشگله، ابروهای مشکی و ‫چشم های بزرگی داره.
‫خب چیزی که تو میگی اینه، ‫اگر ما زن انتخاب کنیم،
‫گل...اسمش چی بود؟ ‫حالا هر چی، کمکمون میکنن بهش برسیم؟
‫درسته، ولی قبلش هم بهتون گفتم،
‫مهمه که بهشون بگین من فرستادمتون.
‫اگر بگیم، تو کمیسیونی، چیزی گیرت میاد؟
‫نه راستش، ولی بهشون پول بدهکارم.
‫- بیچاره. ‫- به هر حال،
‫مرده به نظر عوضی میخوره، ولی... ‫- ولی؟
‫بیخیال.
‫بیا، یک تیکه دیگه بخور.
‫- نوش جونت. ‫- بازم بخور.
‫چیه؟
‫مشکلت چیه؟
‫این یارو کیه؟ لباس آبی داره...
‫جناب دلال، اینجا چیکار میکنید؟
‫- چی میخوای؟ ‫- کی هستی؟
‫بریم.
‫این چه حرف چرتی بود؟ ‫داشتیم خوش میگذروندیم.
‫چرت چرا میگی؟
‫چقدر بی ادبی.
‫کی باشی؟
‫شوهرشم.
‫- چی؟ ‫- شوهرش؟
‫اینجا چیکار میکنی، عزیزم؟ ‫بریم خونه.
‫صبر کن.
‫رئیس.
‫نمیخواد من رو نجات بدی. ‫باید اون ها رو نجات بدی.
‫همون دلالیه که بهتون گفتم!
‫گل...یک چرتی.
‫عوضیه؟
‫- که اینطور. ‫- بهش یک نوشیدنی بده.
‫- درسته. ‫- یک تیکه گوشت میخوای؟
‫- بده بهش. ‫- بیا غذا بخوریم.
‫تعارف نکن.
‫بیا نوشیدنی بخور.
‫بازم میخوای؟
‫بفرما.
‫خیلی خب.
‫آهو مال کریسانه ها.
‫عصبانی هستی؟
‫اینکه بدون اجازه ـت ‫اسمی از خدمه ی گل آوردم؟
‫ببخشید.
‫ولی بازم لازم نبود وانمود کنی شوهرمی.
‫ناسلامتی مرد گنده ای هستی، ‫اینقدر قهر نکن.
‫چطوری اونها رو کشیدی؟
‫حتی عکسشون هم نداشتی.
‫همه چی توی دفتر توصیف شده بود.
‫با خوندن میتونم تصور کنم ‫که چه شکلی هستن.
‫نقاش گفتش به خاطر مشکل ‫شخصی نمیتونه بیاد.
‫با من.
‫فکر کنم حداقل یک استعدادی داشته باشی.
‫بازم که داری کار خودتو میکنی. ‫یک کلمه میگی و راهتو میکشی.
‫پس من میرم.
‫کجا میری؟
‫اگر بلایی سرت بیاد چی؟
‫پس میخوای چیکار کنم؟
‫سو ازم خواست باهاش ازدواج کنم،
‫بعدش غیبش زد.
‫کانگ گفت که برمیگرده پیشم،
‫ولی حتی نمیدونم زنده ـس یا نه.
‫جایی برای رفتن ندارم.
‫پیش من بمون.
‫تو...
‫نگران منی؟
‫باید تو رو به عنوان وثیقه نگه دارم
‫که بعد بتونم موقع پس دادنت ‫خوب پولی بگیرم.
‫....ولی با چشم هاشون نمیتونن دروغ بگن.
‫مستقیم توی روم نگاه نمیکنن. ‫یعنی دارن در مورد یک چیزی دروغ میگن.
‫آدم ها لب هاشون رو گاز میگیرن
‫وقتی که به چیزی شک دارن.
‫داری دروغ میگی.
‫گمونم، نگرانمی.
‫صبر کن، جناب دلال.
‫- اینجا. ‫- اعلیحضرت.
‫- اینجا. ‫- اینجا.
‫- اعلیحضرت.
‫اینجا، اعلیحضرت.
‫- اینجام. ‫- اعلیحضرت.
‫- اینور، اعلیحضرت..
‫واسه ی یک زن خیلی هیکلت گنده ـس.
‫اعلیحضرت.
‫مشاور ما.
‫مایلید به ما ملحق بشین؟
‫شما باید به عنوان پادشاه حکمرانی کنید.
‫چرا درگیر مسائل سیاسی نمیشین؟
‫شما میتونید به مسائل سیاسی بپردازید. ‫مشاور ما.
‫نمیخوام اوضاع رو پیچیده کنم.
‫مشاور ما، لطفاً الان هم مثل قبل ‫از طرف من به اوضاع رسیدگی کنید.
‫نمیدونم که صلاحیت لازم رو دارم یا نه،
‫ولی تلاشم رو برای کمک به شما انجام میدم، ‫اعلیحضرت.
‫خیلی خب.
‫با هیچ کاری نکردن.
‫اگر هیچ کاری نکنی
‫کسی صدمه نمیبینه.
‫اما با این وجود، ‫نمیتونید از هیچ چیزی محافظت کنید.
‫باید ازشون محافظت کنم.
‫چطوری میتونم اینکار رو بکنم؟
‫نذارین قصدتون رو متوجه بشن.
‫با مخفی کردن افکارتون شروع کنید،
‫نذارین دشمن ها شما رو ‫به عنوان یک تهدید ببینند.
‫گائه تونگ.
‫منتظرم بمون.
‫به بابا نگو. ‫ولی من آزمون امروز رو شرکت نمیکنم.
‫- چرا؟ ‫- چون
‫میخوام دلال ازدواج بشم. ‫که به مردم کمک کنم عشقشون رو پیدا کنن.
‫مثل اون زوجی که بهشون کمک کردم.
‫قشنگه.
‫ما جون.
‫تو پسر ارشد خاندان ما هستی.
‫باید زندگیت رو وقف این کشور کنی.
‫یادت باشه، باید امتحان رو ‫با بالاترین نمره ی جانگوان قبول بشی.
‫چشم، پدر.
‫دیگه میرم.
‫جون!
‫- نه! ‫- جون!
‫نه...
‫نه.
‫جون!
‫محاله!
‫صبح بخیر، دلال ها.
‫تو...
‫تو واقعاً میخوای بذاری سه ماهه ‫تا هر وقت میخواد اینجا بمونه؟
‫از کی تاحالا برای کارکنانمون ‫جای خواب میدیم؟
‫من که مشکلی ندارم.
‫من که مجانی نمیمونم.
‫وقتی که پول گرفتم، هر ماه پول میدم.
‫شنیدی، راضی شدی؟
‫طبق برنامه عروسی ‫محقق لی رو برگزار میکنیم.
‫از اون زنی که میبینش بیشتر اطلاعات جمع کن ‫تا مشکلی در آینده پیش نیاد.
‫- و تو... ‫- نمیتونیم!
‫پس دختره چی؟
‫قراره اون دوتا رو از هم جدا کنیم؟
‫شنیدی؟ کارآموزه جرات کرده ‫تو روت وایسته.
‫گوش کن.
‫ما باید برای محقق لی هیونگ کیو ‫زن خوبی پیدا کنیم.
‫تنها راهیه که کسب و کارمون ‫جون میگیره.
‫ولی اون میره اونجا که دختره رو از دور ببینه.
‫که یعنی بیخیال دختره نشده.
‫- پس لطفاً.... ‫- پس سعی کن خودت
‫متقاعدش کنی.
‫من؟
‫خودت گفتی.
‫که باید به هر سختی که شده باید ‫تلاشیمون رو برای پیدا کردن مناسبترین مورد بکنیم.
‫اگر بتونی کاری کنی نظرش عوض بشه، ‫ما هم پیشنهادش رو رد میکنیم.
‫واقعاً؟
‫سه ماهه، اگر توی سه روز شکست خوردی
‫چرا از اینجا نمیری؟
‫اگر توی سه روز موفق شد،
‫چطوره که به عنوان عضو رسمی ‫خدمه ی گل قبولش کنیم؟
‫- باشه! ‫- خیلی خب!
‫میرم میارمش. ‫پس سر قولتون بمونید!
‫قضیه پای شغلشه. ‫چطور میتونه اینقدر خوشحال باشه؟
‫میونگ ول.
‫شنیدم که یک زنیه که ‫لباس های چرک رو جمع میکنه.
‫ممکنه که بدونی کی هستش ‫و کجا زندگی میکنه؟
‫نه، نه راستش...
‫باشه، پس باید از گی یانگ بپرسم.
‫لازم نیست.
‫میگردم ببینم کجا زندگی میکنه.
‫میدونی اون دختره که توی کافه کار میکنه ‫کجا زندگی میکنه؟
‫نمیدونم.
‫بیرون از شهر؟
‫بیرون از شهر؟ میدونم.
‫قسمت بالای شهر، بیرونش.
‫مهم ترین مساله ی ما اینه بفهمیم ‫کی ملکه میشه.
‫هنوز آدم مناسبی برای این جایگاه نداریم.
‫تمام آدم های ممکن
‫بعد از اینکه شما ملکه شدی ‫ازدواج کردن.
‫تحقیقات قتل ولیعهد چطور پیش میره؟
‫دفتر تحقیقات سلطنتی
‫گزارش میکنه که به خاطر ‫سارق های مسلح بوده.
‫کسی رو داریم که تقصیر رو به گردن بگیره.
‫به زودی تموم میشه.
‫نباید اینجوری سرش وقت تلف کنی.
‫برو با مشاور کانگ صحبت کن یا کاری کن!
‫مشاور کانگ؟ چرا اونوقت؟
‫چطور میتونی اینقدر آروم باشی؟
‫اگر دختر مشاور کانگ ملکه بشه چی؟
‫وقتی که بچه بود ‫یک بار دیدینش.
‫ایشون سی یونه، ‫دخترعموت از جونجو.
‫جی هوا! مشتاق دیدار.
‫خیلی وقته هم رو ندیدیم، سی یون.
‫تا زمانی که آماده ازدواج میشه ‫پیش ما میمونه.
‫ازش مراقبت کن، و کاری کن ‫که فکر خونه ی خودشه، باشه؟
‫بهش شهر هم نشون بده.
‫چشم، پدر.
‫- این رو ببین. ‫- خیلی خوشگله.
‫خدایا، چقدر رنگارنگه.
‫عاشق اینجام.
‫همه شون مثل همن.
‫کجاش مثل همن. ‫عجب ابریشم خوبی اینجا استفاده میکنن.
‫خیلی خوشگلن!
‫میخوام همه چی اینجا رو بخرم.
‫این رو ببین.
‫رنگ هاش رو ببین. ‫چقدر قشنگن.
‫خدایا!
‫این پیرایه رو ببین.
‫هم خیلی لوکسه و خوشگل.
‫- خدای من. ‫- دوستش داری؟ بهت میاد.
‫-چند؟ ‫- دو یانگ بانوی من.
‫برام هدیه میخریش؟
‫- حالتون خوبه؟ ‫- بله.
‫ممنون...
‫ممنونم.
‫صبر کن ببینم، قبلاً هم رو ندیدیم؟
‫نه، ندیدیم.
‫مطمئنم هم رو یک جایی دیدیم.
‫خوب فکر کن.
‫چهره ی من به آسونی فراموش نمیشه.
‫خدا، خدا.
‫همه ی مرد های شهر ‫به این خوشتیپی هستن؟
‫موندم ازدواج کرده یا نه.
‫با این رفتارش چطور ‫میتونه ازدواج کرده باشه؟
‫این روزها اینها خیلی پرطرفدارن.
‫این ربان های سر رو برای ‫مراسم های ازدواج همین چند وقته لازم دارین؟
‫- گاهی اوقات. ‫- که اینطور.
‫یکی رو انتخاب کن دیگه.
‫میشه یک لحظه وقتتون رو بگیرم؟
‫برای چه کاری؟
‫بانوی من.
‫ربان قرمز خیلی بهتون میاد.
‫وقتی از یکی کمک میخوای
‫باید صبر کنی تا جوابش رو بشنوی.
‫باید سر صحبت رو باز میکردم ‫که جایی نرین.
‫خدای من.
‫بریم، سی یون.
‫آره، بریم.
‫خدایا.
‫این یکی بهتره.
‫جدی میخوای بهترین مدلش رو برداری. ‫طرف کیه؟
‫- این یکی رو برمیدارم. ‫- باشه.
‫چای رو دوست دارین؟
‫خونتون از آخرین باری که ‫اینجا بودم خیلی بهتر شده.
‫چی شما رو به اینجا کشونده؟
‫نظرتون چیه که فامیل بشیم؟
‫در مورد کدوم یکی از ‫پسرهاتون صحبت میکنید؟
‫پسر بزرگتون که خودتون زدین کشتینش؟
‫یا پسر دومتون که سه سال پیش
‫گذاشت رفت و یک دلال معمولی شد؟
‫اگر کاری کنم هون برگرده ‫پیشنهادم رو قبول میکنید؟
‫گوش کن، بون دوک....نه، مشاور ما.
‫نباید اینقدر حریص باشی.
‫ترسیدی که شاید دختر من ملکه بشه؟
‫تو اونی هستی که حریصه.
‫دربار داخلی مسئول انتخاب ‫ملکه ـس، یاد رفته؟
‫و با این وجود، ‫چی باعث دلواپسی تو شدی؟
‫من فقط...
‫آرزو داشتم با دوست قبلیم متحد بشم.
‫منظورت اینه که ریشه ام رو بعدا بخشکونی.
‫جلوت رو ببین!
‫- تو... ‫- دلال ما حتماً
‫مناسب ترین مورد برای پسرتون پیدا میکنه.
‫چی تو رو اینجا کشونده؟
‫باید ازتون یک چیزی بپرسم.
‫گفتین که با کسی که ‫مادرتون خوشش بیاد مشکلی ندارین.
‫واقعاً از ته دل گفتین؟
‫آره.
‫پس دختره چی؟
‫واقعاً مشکلی ندارین که ازش جدا بشین؟
‫نمیدونم در مورد چی صحبت میکنی.
‫دیگه اینجا برنگرد.
‫به زودی میبینمتون.
‫میدونستم که آسون نیست.
‫انتظار نداشته باش ‫تسلیم بشم.
‫شغل من به عنوان دلال ازدواج ‫به تو بستگی داره محقق لی.
‫اینجایی.
‫خیلی وقته که گذشته.
‫ما هون، دلال ازدواجم.
‫درسته، خیلی وقته.
‫وقتی کوچیک بودی چند باری ‫توی خونه ـتون هم رو دیدیم، درسته؟
‫بچه هم که بودی باهوش بودی.
‫کی فکرش رو میکرد که اینچنین ‫دلال مشهوری بشی؟
‫مگه نه، مشاور ما؟
‫بهش گفتم بیاد تا برای ‫ازدواج برادرزاده ام کمک کنه،
‫و باید سه روز صبر میکردم.
‫باید خوشحال باشین، مشاور ما.
‫که پسرتون این چنین معروفه.
‫باید برم.
‫خوش اومدین، مشاور ما.
‫ببخشید که وقتتون رو گرفتم ‫باید سرتون شلوغ باشه.
‫بریم داخل.
‫این کار رو از عمد کردی؟
‫اینقدرها هم آدم بدخواهی نیستم.
‫دعوتت کردم که در مورد نفر اول جانگوان، ‫لی هیونگ کیو صحبت کنم.
‫میخوام یک پیشنهاد ازدواج بدم.
‫پس میخوان از اونجایی ‫که اون رئیس انجمن شده
‫اون رو بیارین سمت خودتون.
‫
‫تو همیشه از برادرت باهوش تر بودی.
‫اگر فقط پسر مشاور ما نبودی.
‫دلم میخواست که دامادم باشی.
‫پسر اونم نبودم این اتفاق نمی افتاد.
‫دخترم برای تو به اندازه کافی خوب نیست؟
‫شما یک آدم خوش قیافه از ‫خاندان یک مشاور لازم دارین
‫و باید توی امتحان جزو سه نفر اول باشه.
‫حتی بهترین دلال ازدواج هم
‫نمیتونه کسی به این ‫بی عیب و نقصی رو پیدا کنه.
‫تو و پدرت مثل هم حرف میزنید.
‫جفتتون حرف زدن رو زهر آدم میکنید.
‫از خانواده ی لی میپرسم
‫که به پیشنهاد شما علاقه ای دارن یا نه.
‫ربان قرمز بهتون خیلی میاد.
‫از اون آدم عوضی هاس.
‫بانوی من!
‫مشاور ما یک کم پیش اینجا بود ‫که پیشنهاد ازدواج بده.
‫بین شما و پسر دومیش.
‫مشاور ما؟
‫چون سیم، همه چی رو در موردش در بیار.
‫در مورد نامزدتون، بانوی من؟
‫قبل از اینکه این اسمی صداش کنم ‫بیشتر در موردش چیزی میفهمی.
‫برمیگردم.
‫واقعاً؟ برادرزاده ی مشاور کانگ؟
‫هون، شانس در خونه ـمون رو زده.
‫هی، سه ماهه. ‫چرا از الان تسلیم نمیشی؟
‫منم سریع شرط رو به اجرا نمیذارم.
‫چرا جون اینقدر کارش رو طول داد؟
‫فهمیدم دختره کیه.
‫اسمش، چو جی یونگه.
‫محقق لی و جی یونگ از وقتی که بچه بودن ‫خانواده هاشون با هم دوست بودن.
‫سه سال پیش بهم قول ازدواج دادن.
‫این حرف رو نزن.
‫زیاد دیگه طول نمیکشه.
‫آزمون رو قبول میشم و ‫یک زندگی بهتر برات درست میکنم.
‫بانو چو سخت کار میکرد تا به محقق لی ‫کمک کنه، اون لباس ها رو میشست
‫و خیاطی میکرد.
‫بعد از اینکه امتحان جانگوان رو قبول میشه
‫از کلی خانواده پیشنهاد ازدواج میگیره.
‫حتی فکر برگشت هم نکن.
‫راهپیمایی
‫قبول شدن لی هیونگ کیو توی آزمون ادبیه!
‫چطوری میتونن اینطوری بهش خیانت کنن؟
‫آینده ی درخشانی پیش روشه.
‫قطعاً که میتونه نظرش رو عوض کنه.
‫و کی بود که کمک کرد به این موفقیت برسه؟
‫چرا سر من داد میزنی حالا؟
‫خب...میخوای با دختره ملاقات کنی؟
‫من مشکلی ندارم.
‫چطور مشکلی نداری؟
‫نباید تسلیم بشی، بانوی من.
‫سه سال آزگار براش خیلی فداکاری کردی.
‫چون که دلم میخواست اینکار رو کردم.
‫نمیخوام جلوش رو بگیرم.
‫پس سعی نکنید که من رو متقاعد کنید.
‫حس بدی دارم.
‫اگر بحث کسب و کارمون وسط نبود،
‫دلم میخواست کمک کنم ‫که پیش هم برگردن.
‫جفتشون گفتن که مشکلی با این قضیه ندارن.
‫من مشکلی ندارم.
‫من مشکلی ندارم، هون.
‫حالا که با بانو چو حرف زدیم،
‫طبق برنامه پیش میریم.
‫این حرف یعنی چی؟
‫نمیتونی ببینی؟
‫جفتشون از هم دل نکندن.
‫بهم یک کم دیگه زمان بدین. ‫محقق لی رو راضی میکنم.
‫هی، کجا داری میری؟
‫باید برین بخوابین.
‫بعد از اینکه این رو خوندم میرم.
‫قتل ولیعهد....
‫مربوط به برادر ناتنی منه، درسته؟
‫نوشته رهبر راهزن هایی که ‫ولیعهد رو کشته دستگیر شده.
‫درخواست...
‫مجازات اونه.
‫یک راهزن...
‫جرات کرده که ولیعهد کشور رو بکشه؟
‫بانو کانگ
‫بهترین مورد ممکن برای محقق لیه.
‫ولی زنی که اون عاشقشه...
‫بانو چوـه.
‫منظورت این بود؟
‫من فکر میکردم که
‫ما سعیمون رو میکنیم که بهترین مورد رو
‫هرچقدر هم سخت باشه و ‫پول کمی بگیریم پیدا کنیم.
‫فکر کردم که به این معناس.
‫من مشکلی ندارم، هون.
‫تا زمانی که اونا خوشبخت باشن، ‫منم خوشحالم.
‫چطور میتونی بگی که ‫اونها هیچ وقت عوض نمیشن؟
‫زیاد طول نمیکشه که عاطفشون فروکش میکنه ‫و احساسشون عوض میشه.
‫کسی اونجاست؟
‫کسی هست؟
‫هنوز باز نکردیم.
‫- بعدا بر.... ‫- چقدر بی ادب!
‫به مشاور ما احترام بذار.
‫- کیه؟ ‫- ساکت باش!
‫مشاور ما.
‫چی شما رو به این محله ی پست کشونده؟
‫هی...
‫ما رو ببخشین.
‫باید با هون خصوصی صحبت کنم.
‫قصد نداری که
‫برای پدرت یک لیوان چای تعارف کنی؟
‫ما فقط برای مشتری هامون ‫چای تعارف میکنیم.
‫نه مهمون های سر زده.
‫خیلی خب.
‫بابت همه چی عذر میخوام.
‫میدونی که از چه راهی پول در میارم؟
‫من راست رو از دروغ تشخیص میدم.
‫عذرخواهیت دروغ بود.
‫کی میخوای برادر مرده ـت رو ول کنی
‫و سر عقل بیای؟
‫یک اشتباه بود.
‫من پسرم رو از دست دادم، ‫برای منم سخت بود.
‫نه.
‫قتل بود.
‫لطفاً ارباب ما، اینکار رو نکنید.
‫تضمین کرد که جون ‫امتحان رو قبول میشه.
‫پس منم باید این معامله رو تمومش کنم.
‫فردا به عنوان زن دوم ‫وزیر تشریفات ازدواج میکنی.
‫پس وسایلت رو جمع کن.
‫- نه... ‫- نمیخوام اینکار رو بکنم! لطفاً...
‫خدمتکارهای حقیری مثل شما ‫لیاقت چیزی مثل عشق رو ندارن.
‫اگر نافرمانی کنی، ‫پسره رو اول میکشم.
‫اونها برای هم ساخته شدن. ‫از هم جدا نمیشن.
‫لطفاً، بذارین پیش هم بمونن.
‫اصلاً میدونی ‫کی باعث این چیزها شده؟
‫در مورد امتحان دادن دروغ گفتی
‫و خونه رو ترک کردی که دلال ازدواج بشی.
‫همش تقصیر توئه!
‫من مشکلی ندارم، هون.
‫تا زمانی که اونها خوشبخت باشن،
‫منم خوشحالم.
‫موقعی که من خودم رو جای تو جا زدم،
‫با یو سیم تا جایی که میتونی فرار کن.
‫این هدیه من به برای ازدواجتونه.
‫با شادی پیش هم زندگی کنید ‫و هیچ وقت از هم جدا نشین.
‫این راز کوچیک ماست، باشه؟
‫به هر قیمتی که شده ‫جفتشون رو برام بیار.
‫اگر نمیتونید زنده بیارینشون،
‫جسدهاشون رو بیارین.
‫جون!
‫- جون! ‫- خدایا...
‫جون!
‫- چی اتفاقی افتاد؟ ‫- ارباب جون
‫خودش رو شبیه چول سوک در آورده بود.
‫یکی از افرادم اشتباه گرفتش...
‫اشتباه گرفتش؟
‫اشتباه گرفتنش؟
‫تو...
‫چطور جرات میکنی
‫اون رو با کس دیگه ای اشتباه بگیری؟
‫کی فکرش رو میکرد
‫برای کمک به اون خدمتکارهای بدبخت ‫چنین حماقتی بکنه؟
‫اگر اینکار رو نمیکرد، ‫چول سوک ممکن بود کشته بشه.
‫جون به این دلیل کشته شد
‫که شما دستور کشتن خدمتکاری ‫که ازتون سرپیچی کرده بود رو دادین.
‫جون کمکشون کرد باهم باشن.
‫چرا نمیتونستین بذارین ‫که عاشق هم باشن؟
‫عشق؟
‫و یادته که چی سر عشقشون اومد؟
‫ابروهات شبیه زغاله.
‫از وقتی بچه بودم همینجوری بود.
‫همه ی زن ها ازم فرارین.
‫با زغال بکشم یا نکشم ‫دست رد به سینه ام زدن.
‫نمیدونم چیکار کنم.
‫باید بکاری.
‫بذار چندتا قرض بگیرم.
‫جانم؟
‫نظرت چیه؟ حس نمیکنی که انگار ‫دوباره متولد شدی؟
‫مردم راست میگن ‫واقعاً کارت درسته.
‫چقدر بهت باید بدم؟
‫- قابلی نداره. ‫- دو یانگ میشه.
‫چرا مجانی انجامش میدی؟ ‫استعداد زیادی که داری.
‫سهم منم یک یانگ میشه، خب؟
‫هی، سه ماهه. ‫کی گفتش که مجانی انجام دادم؟
‫لازم نیست پولی بدی.
‫ولی وقتی خواستی ازدواج کنی ‫حتماً پیش خدمه ی گل بیا.
‫خیلی کندی، سه ماهه. ‫تندتر راه برو!
‫دارم میام.
‫در مورد چیزی که گفتی...
‫به خاطر مرگ برادرش از خونه رفت؟
‫نه.
‫جون...
‫گفتی...
‫این دوتا جدا نشدنی هستن.
‫پس مطمئن میشم که باهم بمیرین.
‫اون رو بگیر! اون رو ببر.
‫زن دوم میخواد بشه یا ‫به هر کی میخوای بفروشش.
‫نمیخوامش، ببرش.
‫جونم رو ببخش، لطفاً.
‫هیچی دیگه نمیخوام. ‫لطفاً از جونم بگذر.
‫ولم کن.
‫جون از زندگیش برای
‫این گذشت؟
‫آدم میتونه به این آسونی ‫وقتی زندگیش در خطر باشه
‫عشق رو ول کنه.
‫داداش با چشم هاش دید ‫که چه اتفاقی افتاد.
‫برای همینه به عشق باور نداره.
‫تو اگر اینجوری بهت خیانت میشد
‫چه حسی پیدا میکردی؟
‫داری چیکار میکنی؟
‫اومدم.
‫اتفاقی که برای جون افتاد رو فراموش کن
‫و برگرد خونه.
‫تو آخرین فرزند ذکور
‫خاندان مایی.
‫باید یک چیزی قرض بگیرم.
‫هنوزم چیزی لازم داری قرض بگیری؟
‫چیز نیست، تویی.
‫پاهات رو لازم دارم.
‫دنبالم تا بیرون بیا، بیا.
‫محکم تر لگد کن.
‫چرا این وقت شب داری اینکار رو میکنی؟
‫اینجوری تمومش نمیکنی ها.
‫یالا.
‫بهت یک راز کوچیک رو میگم.
‫از نظر قانونی اصلاً من وجود ندارم.
‫مادرم وقتی که دنیا اومدم ولم کرد
‫وقتی که داشتیم فرار میکردیم، تنها خانواده ام، ‫داداشم هم از دست دادم.
‫و از اون موقع برنگشته.
‫هر وقت بهش فکر میکنم، ‫با خودم میگم...
‫خدایا، پام رو گذاشتم روی نجاست.
‫و تموم نشده.
‫هر کاری بگی کردم و ‫ذره ذره پول جمع کردم
‫که بالاخره بتونم داداش ‫گم شده ام رو پیدا کنم!
‫ولی سرم کلاه رفت.
‫خب فکر میکردم...
‫خدایا، پام رو بازم گذاشتم روی یکی دیگه.
‫گائه تونگ.
‫و بعدش، وقتی سو غیبش زد.
‫بازم، با خودم فکر کردم...
‫خدایا، بازم پام رو گذاشتم.
‫گمونم بد شانس زاده شدم.
‫پس اگر اتفاق شومی برات افتاد،
‫فقط روش پا بذار!
‫بکوب، لگد بزن!
‫همینجوری؟
‫خدایا، نون نخوردی؟
‫اینجوری، لگد کن!
‫اینجوری؟
‫خدایا، خیلی ناامید کننده س.
‫اینجوری لگد...
‫راستی، به نظر میاد تمام ‫پتو های توی خونه رو آوردی.
‫قراره چجوری بخوابیم؟
‫حالا که شروع کردی، ‫خوب بشور تمیز بشن.
‫محکم لگد کن، و لگد کن!
‫لگد کن....
‫لگدشون کن.
‫بهت نگفتم که مثل آدم باش؟ ‫آبروم رو اینجوری میبری.
‫چقدر آخه احمقی تو.
‫همه چی رو پیدا کردم.
‫در مورد پسر دومی مشاور ما.
‫اسمش ما هونه، 25 سالشه.
‫سال گوسفند دنیا اومده.
‫[ما هون، پسر مشاور ما ‫دلال ازدواج]
‫چیز دیگه ای هم هست؟
‫شوکه نشی.
‫جزو خدمه ی گله، ‫معروف ترین دلال ازدواج شهر.
‫در مورد خدمه ی گل شنیدی، درسته؟
‫اون محبوب ترین دلال ازدواج این اطرافه.
‫دلال ازدواجه؟
‫حتی آزمونش رو هم قبول نشده؟
‫بازم پتو داشتی.
‫خوابی؟
‫در مورد محقق لی...
‫خیلی یک دنده ـس.
‫انگار نمیتونم بهش نفوذ کنم.
‫حتی نمیذاره که من ‫سعی کنم متقاعدش کنم.
‫نظری چیزی نداری؟
‫واقعاً این شغل رو میخوای، مگه نه؟
‫اشکالی نداره که اخراج بشم.
‫ولی دوست دارم که بانو چو رو
‫خوشحال ببینم.
‫در مورد کیم سو...
‫میخوای بدونی که ‫چرا همش ردش میکردم؟
‫ردش کردی؟
‫به نظر لجوج می اومد.
‫اگر با کس دیگه ای جز اون میخوای ‫ازدواج کنی، کمکت میکنم.
‫نه.
‫فقط باید گائه تونگ باشه.
‫ولی میدونی چرا آخرش ‫تصمیم گرفتم بهش کمک کنم؟
‫فکر میکردم که ‫اون یک دنده ـس،
‫ولی در حقیقت خودم بودم.
‫اگر سعی کنی به کسی زور کنی،
‫طرف روی دنده ی لج می افته.
‫فقط به درد تنها گذاشتن بانو او اهمیت نده.
‫به احساسات محقق اوه که ‫مجبور شد ولش کنه هم فکر کن.
‫اون چه حسی داره؟
‫جناب دلال.
‫جناب دلال؟
‫محقق اوه چه حسی داره...
‫ازت جواب خواستم، ولی برام سوال ‫بیشتری درست کردی.
‫خیلی خب، دیگه میخوابم.
‫چی تو رو صبح به این ‫زودی اینجا کشونده؟
‫به سر و وضعت هم خوب رسیدی.
‫وقتی به دفتر دولتی میخوام برم ‫باید خوش لباس و تمیز باشم.
‫افسرهای اداری، آدم های سنتی هستن.
‫از ناشناسی خبری بهم رسیده.
‫پول آهنگری که کیم ‫سو و پدرش دزدیدن...
‫یکی باهاشون تسویه کرده.
‫اونم دو برابرش رو.
‫چطور تونسته توی چند روز
‫این همه پول در بیاره؟
‫میدونی چندتا محافظ از ولیعهد اون روز
‫محافظت میکردن؟
‫محافظان تعلیم دیده بودن. ‫محاله که از چندتا دله دزد
‫شکست خورده باشن.
‫مشاور کانگ درست میگن.
‫یکی که پولش رو داشته ‫دزدها رو خریده
‫باید پشت این قضیه باشه.
‫ازتون میخوام درخواست ‫تحقیقات مجدد رو بدین.
‫- لطفاً تحقیقات رو تجدید کنید، اعلیحضرت. ‫- لطفاً تحقیقات رو تجدید کنید، اعلیحضرت.
‫نمیتونیم اینکار رو بکنم.
‫مردم هنوز نگرانن. ‫نمیتونیم دوباره تحقیق بکنیم.
‫باید قانون رو اجرا کنیم و ‫هر چه زودتر متهم رو
‫مجازات کنیم.
‫تحقیقات رو خاتمه بدین، اعلیحضرت.
‫چطوری میتونم
‫از کسانی که دوستشون ‫دارم محافظت کنم؟
‫باید ازشون محافظت کنم. ‫چطور میتونم اینکار رو بکنم؟
‫از قدرتی که داری استفاده کن.
‫نمیتونم اجازه ی اینکار رو بدم.
‫اینبار به شما گوش نمیکنم.
‫این مساله ی جدی هست. ‫ولیعهد، برادر ناتنی ام به قتل رسیده.
‫باید همه چی این قضیه رو بفهمیم ‫و در مورد این جنایت تحقیق کنیم.
‫تنها اون موقع ـس که ‫برادرم به آرامش میرسه.
‫پس نمیتونم اجازه بدم هیچ کسی
‫از این مساله چشم پوشی کنه.
‫گوش کنید.
‫مشاور کانگ، ‫شما رو مسول تحقیقات میکنم.
‫دوباره تحقیقات رو انجام بدین.
‫دستورتون رو اجابت میکنم،
‫- اعلیحضرت. ‫- اعلیحضرت.
‫خدایا، از ترس داشتم میمردم.
‫به این زودی خسته شدین؟
‫یک استراحتی به خودم دادم.
‫بیرون هوا عالیه، مگه نه؟
‫دستپاچه ای؟
‫خیلی زود قصدت رو نشون دادی.
‫هیچ وقت شانس این رو نداشتم ‫برادرم رو ببینم...
‫ولی دلم میخواد براش کاری کنم.
‫مشاور ما
‫الان دیگه حواسش به شماست.
‫بهتره که آماده باشی.
‫آماده ام.
‫پس گرگی در لباس گوسفند بودی...
‫اعلیحضرت باهوش تر شدن یا نه؟
‫واقعاً نمیشه گفت.
‫به چی دارن فکر میکنن؟
‫هر چند که برای ما خوبه.
‫اگر به خاطر اعلیحضرت نبود ‫پرونده بسته میشد.
‫میتونیم الان دوباره تحقیق کنیم.
‫اصلاً خوب نیست.
‫چون داریم در مورد ‫تحقیقات مجدد صحبت میکنیم،
‫نمیتونیم در مورد انتخاب ‫ملکه صحبت کنیم.
‫برای همین باید به حقیقت ‫هر چی زودتر پی ببریم.
‫تنها چیزی که میشه الان با قطعیت گفت.
‫اعلیحضرت و مشاور ما ‫با هم دستشون توی یک کاسه نیست.
‫پس کی باید به سمت ‫اعلیحضرت ملحق بشه؟
‫از دستم فرار نکن.
‫فقط اومدم این رو بهت تحویل بدم.
‫از طرف بانو چو ـه.
‫لطفاً بهش بگین
‫لباس برازنده ایی بپوشه، و ‫براش آینده ای درخشان رو آرزو میکنم.
‫فقط براش آرزوی خوشبختی دارم.
‫خیلی باهوش نیستم ‫ولی خیلی در موردش فکر کردم.
‫گمونم برای تو هم سخت باشه.
‫هر چی باشه مادرته، ‫نمیتونی با مادرت قطع رابطه کنی.
‫برای تو هم سخت بوده
‫که چنین باری رو به دوش بکشی.
‫قول میدم دیگه مزاحمت نشم.
‫پس لطفاً همونطور که بانو چو میخواد،
‫امیدوارم که خوشبخت بشی.
‫- داری چیکار میکنی؟ ‫- جارو قشنگ کشیدی؟
‫- میتونی بری. ‫- تو هم باید یک کمی کار کنی ها.
‫برو اتاقم رو جارو کن.
‫به گمونم که نیاد.
‫چی نظرت رو عوض کرد؟
‫در شادترین خاطراتم، ‫همیشه بانو چو در کنارم بود.
‫و اون دختر کمک کرد که متوجه بشیم.
‫عاشق مادرمم،
‫ولی میخوام خودمم شاد باشم.
‫پس، دلال ما،
‫کمکم کنید.
‫به زودی میبینمت.
‫ترتیب ازدواج محقق لی رو
‫با بانو چو میدیم.
‫پس من اخراج نمیشم، درسته؟
‫به خدمه ی گل خوش اومدی، تازه وارد.
‫همون سه ماهه بهتره.
‫- بس کن
‫از الان دلال گائه تونگ صدام کن!
‫دلال گائه تونگم!
‫کسی هست که باید ببینمش.
‫عجب شب خوبیه امشب.
‫خب بابا، خوابیدم.
‫یک لحظه بیا بیرون.
‫از جونم چی میخوای؟
‫بشین.
‫بچرخ.
‫- صبر کن ببینم... ‫- تکون نخور.
‫یک لحظه هم نمیتونی جم نخوری؟
‫خوب پیش میره؟
‫حداقل اینجوری ملت ‫میتونن تشخیص بدن
‫که مردی یا زن.
‫از توی خیابون که برش نداشتی، مگه نه؟
‫گرون ترینش بود، احمق جون.
‫و این.
‫حالا جزو کارکنان مُجازی.
‫الان میتونم داخلش بشم؟
‫خیلی عجولی.
‫خیلی خوبه.
‫[تنها کارکنان مجاز هستند.]
‫خیلی خوب و گرون به نظر میرسه.
‫بریم یک جای دیگه صحبت کنیم.
‫خوب شد؟
‫جناب دلال.
‫شرمنده که باید ‫اینجوری میاوردمتون.
‫حالتون خوبه؟
‫خوبم.
‫چرا اینقدر مودبی؟
‫لطفاً بی ادبی گذشته ی من رو ببخشید.
‫اعلیحضرت.
‫چطوری تو....
‫
‫آنچه در قسمت های آتی خواهید دید...
‫میارمش اینجا، کنار خودم نگه ـش میدارم.
‫قصد دارم اسم تو رو توی ‫فهرست کاندیدهای ملکه بذارم.
‫میخواین که اطلاعاتی ‫از شاه به دست بیارین؟
‫از الان، ازدواج خانواده ـمون
‫توسط یک دلال دیگه اجرا میشه.
‫مثل یک بانوی اصیل لباس می پوشونیمت ‫و میفهمیم چه خبره.
‫یکم بهم ایمان داشته باش.
‫اینبار گیر نمی افتم.
‫نمیذارم دیگه عروسی آسیب ببینه.
‫حالا که اینجاییم، ‫تو چطوری اصلاً یک بانوی اصیل شدی؟
‫لطفاً گائه تونگ رو فراموش کنید ‫اعلیحضرت.
‫