"قـطار"
این سریال تخیلی است و اسامی، مکان ها، ارگان ها، اتفاقات
.اشخاص و شغل ها با زندگی واقعی ارتباطی ندارند
از همین حالا میخوام باز آخر رو آغاز کنم.
واسه چی خودت رو به پلیس تحویل دادی؟
اگه با دقت هر قسمت اون رو ببینید
آخرش همه چیز در یک نقطه به هم وصل میشه.
کی عصبانیت کرده که عصبانیت خودت رو سرِ قربانی ها خالی میکنی؟
ارزش این رو داشت .دوست داشتم این نگاه رو روی صورت تو ببینم.
دوست داشتم، هول شدن و ناامید شدنت رو ببینم.
میدونی واسه چی دارم اینکار رو انجام میدم؟
چون به لطف تو، دارم خل میشم.
این مریضی ارثی هستش.
اون و مادرش هم شبیه مامان بزرگش میشن.
هفت تا نیستن. هشت تا هستن.
سه روز قبل یه زن دیگه رو هم کشتم.
قبل از اینکه جنازش واسه همیشه ناپدید بشه.
چه کسی میدونه؟ شاید این بار تو اول پیدا کردیش
هرطور شده اون جنازه رو پیدا کن.
یه تیکه از جواهرات رو نگه داشته.
یعنی یه هدف هست که از اول نقشه کشتن اون رو داشته.
یه فرد به خصوص که میخواد بکشدش
اونهمه آدم که کشتی.
لی جین سونگ و سو کیونگ.
بالاخره تقاص کارایی که کردی رو میدی.
این مذخرفات چیه میگی؟ من چه کسی رو کشتم؟
اتفاقاتی که در جهان من افتاده
باز اینجا داره اتفاق میوفته.
هر کاری که از دستم بربیاد میخوام انجام بدم
تا جلوی اون بگیرم.
"آنچه گذشت"
شما خوبین؟
اونجا... اونجا یه جسده
فکر نکنم تا الان هم رو دیده باشیم.
ایشون کین؟
تازه به گروهم انتقال پیدا کردن. بازرس هان سو کیونگ هستن.
بنظرت سربازرس سو این روزا
حالش میزونه؟
مطمئن نیستم.
این روزا رفتارش خیلی عوض شده
اما گاهی اوقات هم همون آدم قبلی میشه
" رئیس قسمت کارآگاهان، اوه می سوک "
زمانی که رسیدیم، به ایستگاه
نمیدونم چطوری، اما اون یکی در قطار هم باز بود.
تو از مرز
رد شدی
خب، سو دو وون.
مدرکی هم واسه ثابت کردن حرفات داری؟
" 12مِی سال 2020، جان دو 3 "
" 12مِی سال 2020، لی سونگ هو، مرد"
هر طور که شده، جسدش رو پیدا کن.
تنها راه دستگیر کردن اون همین هستش
گفته بودم دو وون.
بی سر و صدا زندگی خودت رو بکن.
رئیس.
واسه چی؟
بعضی وقتا باید به راهت ادامه بدی
حتی اگه بدونی
اون مسیر اشتباهه.
"قـطار"
" بیمارستان موکیونگ "
" قسمت 11"
چه اتفاقی افتاده؟
زمانی که دنبال مخفیگاه سوک مین جون بود
این اتفاق رخ داد
چیزی نیست.
شانس آوردم صدمه ی جدی ندیدم.
یعنی چی که صدمه ی جدی ندیدی؟ خیلی سوختگیت شدیده.
پاش رو باید عمل کنن.
اینطورا هم نیست
خوب شد جات اونجا رفتم
اگه تو میرفتی، گمون نکنم زنده خارج میشدی
اونجا چی شد؟
آتیش سوزی شد.
دارن تلاش میکنن متوجه بشن که علتش چی بوده.
بنظر شما سوک مین جون پشت این ماجرا بوده؟
زمانی که راجع بهش تحقیق میکردم،
متوجه شدم اون انبار به شرکت پدرش تعلق داشته
لابد مدارک رو میخواسته از بین ببره.
پس کار خودش بوده.
به هر حال،
من نتونستم جسد خانم هوانگ هی کیونگ رو توی اون انبار پیدا کنم.
اگه لکه خون، دی.ان.ای،
یا مدرک دیگه ای هم اونجا بود، با اون آتیش سوزی
رئیس.
حالت چطوره؟
من خوبم.
دیشب حوالی ساعت 9 شب،
یک آتش سوزی در یک انبار
واقع در اینکیونگ دونگ رخ داد.
در این آتش سوزی، یکی از افسران پلیس که در این انباری بوده است
آسیب دیده و اکنون تحت درمان قرار گرفته است.
پلیس و آتش نشانی،
برای پیدا کردن علت آتش سوزی
تحقیقات خود را آغاز کرده اند.
ارزشش رو داشت.
دلم میخواست این نگاه رو روی صورتت ببینم.
دلم میخواست دست پاچه شدن
و نا امیدیت رو ببینم.
پس میخوای همینطوری
منو تهدید کنی؟
میدونی چرا دارم اینکارو میکنم؟
چون به لطف تو، دارم دیوونه میشم.
میخوام برای آخرین بار این سوالو ازت بپرسم.
سوالی که 12 ساله دارم ازت میپرسم.
این دفعه کدومو انتخاب می کنی؟
پس جوابت به سوالم، این بود؟
به محض اینکه مرخص شدم، برمیگردم سرکار.
فقط استراحت کن و سعی کن خوب بشی.
لازم نیست نگران چیز دیگه ای باشی.
ببینم،
سربازرس سو
دیروز با شما نیومد؟
نه، فقط ما دو تا برای بررسی انبار رفته بودیم.
راستش، برای منم سوال بود که چرا بهمون زنگ نزده.
صبر کن الان باهاش تماس می گیرم.
من که نتونستم باهاش تماس بگیرم.
پس شماها هم خبر ندارید سربازرس سو کجاست، درسته؟
فعلا داریم سعی میکنیم ماشین سربازرس رو پیدا کنیم.
باید صبر کنیم ببینیم چی میشه.
فکر نمیکنی اتفاقی براش افتاده؟
شماها بدون من برید.
چشم.
جوابت رو شنیدم،
بلند و واضح.
جواب من
هیچوقت عوض نمیشه.
حاضرم همه چیمو بدم
تا از تو محافظت کنم.
خیلی بد شد.
حتی برای بار آخر هم،
جوابت اشتباه بود.
عه، پیداش کردید؟
باشه. ممنون.
اونا ماشین سربازرس رو پیدا کردن.
توی یه پارکینگ در ایستگاه ایلسونگ ـه.
ایستگاه ایلسونگ؟ - .بله
خبرنگار پارک، اوه می سوک هستم از پلیس موکیونگ.
ازتون میخوام یه مقاله منتشر کنید.
درمورد ایستگاه ایلسونگ و قطارهای فرسوده ـش.
" ایستگاه موکیونگ "
" هشدار: بعد از تاریخ 3مِی، 2015 وارد نشوید "
" ریاست ایستگاه موکیونگ "
خوشبختانه، گلوله فقط شونه ش رو خراشیده.
زخمش عمیق نیست .برای همین بهتره فقط مراقب خودشون باشن،
بله.
ای احمق دیوونه .اگه میخوای بمیری، خب یه راه بهتر پیدا کن!
میخوای یه کاری کنی من بمیرم؟
یهو بدون خبر کجا غیبت زد؟ کجا رفتی؟
چجوری زخمی شدی؟
رئیس اوه کجاست؟
چی؟
رئیس اوه.
اون کجاست؟
" ایستگاه پلیس موکیونگ "
" پلیس هفتمین قربانی را در ایستگاه موکیونگ پیدا کرد "
" روزنامه موکیونگ "
" اطلاعات شخصی "
لعنتی. دیگه دارم دیوونه میشم.
" اطلاعات شخصی، نام: هوانگ هی کیونگ، فوت شده "
خـــدا.
قربان، سربازرس سو. سربازرس سو اینجاست.
چی؟
" ایستگاه پلیس موکیونگ "
سربازرس.
" رئیس بخش کارآگاهان "
شما کی باشی؟
اینجا چخبره؟
ببخشید، قربان.
ایشون سرپرست تیم ماست .و تازه برگشتن سرکار،
معذرت میخوام.
" تیم جنایی شماره 3 "
استعفا داده؟ کِی؟
همین تازگیا.
بخاطر مشکلات سلامتی ـشون استعفا دادن .چیز زیادی نمی دونیم.
ولی تا آخرین روزی که اینجا بود، نگرانتون بود.
ببینم چه اتفاقی براتون افتاد؟
میدونی ما چقدر نگرانتون شدیم؟
جین وو حتی یه روز هم مرخصی نگرفت.
با بازرس لی همه جا رو دنبالتون گشتن.
شما کجا بودین؟
ای بابا، سربازرس.
باید یه چیزی رو بررسی کنم.
من باید رئیس اوه رو ببینم.
سربازرس.
رئیس.
رئیس!
" پمپ بنزین ساموان، قبض عقب افتاده، اوه می سوک "
یعنی 12 سال تموم بهم دروغ گفتی،
رئیس؟
" ایستگاه موکیونگ "
چخبر شده؟
" ایستگاه پلیس موکیونگ "
من فقط ماشینش رو توی ایستگاه قطار پیدا کردم.
خونه ش هم نبود.
موندم کجا رفته.
دیشب
بارون اومد؟
شب های بارونی،
ساعت 9:35 دقیقه شب.
قطار 8210 وارد ایستگاه موکیونگ میشه.
چی شد که یهو درمورد آب و هوا پرسیدین؟
" آب و هوا "
" پیش بینی هواشناسی امروز "
بهار دیگه داره تموم میشه، ولی هر روز بارون میاد.
بازرس هان، جایی میرید؟
" ایستگاه ایلسونگ "
سو کیونگ.
تو
منو میشناسی؟
هنوز تموم نشده.
تا زمانی که اون توی هرجایی زنده ست،
همین برام کافیه.
معذرت میخوام.
معذرت میخوام که اینجا نبودم.
که تنهات گذاشتم.
معذرت میخوام.
بدم نمیومد بیخیال دنیای خودم بشم.
وقتی دیدم زنده ست
حتی اگه منو یادش نیاد،
یا حتی اگه منو نشناسه،
دلم میخواست همینجوری، کنار اون،
توی این دنیا زندگی کنم.
میدونم هر جا هستی حالت خوبه، سربازرس.
برمیگردی دیگه، نه؟
اینجا ایستگاه موکیونگ،
و آخرین مقصد این قطار می باشد.
قطار 8210 کجاست؟
" .استفاده از قطار قدیمی و فرسوده " " آیا این نادیده گرفتن مسائل ایمنی نیست؟ "
این روزا باید خیلی حواسمون رو جمع کنیم آخه دولت، خودش،
شخصا نظارت میکنه.
این مقاله هم همین امروز منتشر شد.
پس یعنی قرارـه اوراقش کنید؟
به هر حال، ما از قبل قصد اینکارو داشتیم.
منتها هی پشت گوش مینداختیم .ولی امروز دیگه قطعی شد.
فردا میفرستیمش برای اوراق.
" بازرس لی جونگ مین "
بازرس لی، منم، هان سو کیونگ.
یه اتفاقی واسه سربازرس سو افتاده.
دو وون ناپدید شده؟
اگه قطار رو اوراق کنن .شاید دیگه هیچوقت نتونه برگرده،
باید یه راهی پیدا کنیم.
" ایستگاه پلیس موکیونگ "
واقعا نمیخوای بهم بگی
که چی شده؟
یه اسلحه کالیبر 38 بود، درسته؟
همون تفنگی که سو کیونگ رو کشت.
من فهمیدم
کی سو کیونگ رو کشته.
ولی کاری از دستم برنمیاد.
این دفعه واقعا باید جلوشو بگیرم.
ولی هیچ راهی برای برگشتنم نیست.
تو داری
با خودت چیکار میکنی؟
اینم اون چیزی که ازم خواستی.
" حذف شده از لیست خانوادگی "
" مین جون، پسر اوه می سوک "
تو میدونستی که رئیس اوه یه پسر داره؟
من بررسی کردم
فهمیدم رئیس اوه کجا رفته.
این بخاطر
من نبود، مگه نه؟
کسی که 12 ساله
دارین ازش محافظت میکنید،
من نبودم، درسته؟
شما میخواستید از پسرتون
که قاتل اصلیه، محافظت کنید.
جواب منو بدید.
کِی همه این چیزا شروع شد؟
خودمم موندم
که کِی همه چی اشتباه پیش رفت؟
وقتی ندونسته با یه مرد متاهل ازدواج کردم و باردار شدم،
و وقتی تصمیم گرفتم نگهش دارم و خودم تنهایی بزرگش کنم.
از گرفتنِ هیچ تصمیمی،
دریغ نکردم.
نمیدونستم
که زندگیم.
چی برام آماده کرده.
درست همون موقع که مادرم مُرد
فهمیدم
اون سال ها مریض بوده
و یه بیماری اختلال ژنتیکی نادر داشته.
و اون بیماری
به من
و پسرم منتقل شده.
همون موقع بود که فهمیدم.
خاطراتت
و شخصیتت رو از دست میدی،
و بعد میمیری.
پسرم
فکر میکرد که من رهاش کردم.
ولی من
شجاعت مراقبت کردن از بچه ای که
ممکن بود هر لحظه علائم بیماریش ظاهر بشه رو نداشتم.
مین جون، تو پسر خوبی هستی، مگه نه؟
آره، هستی.
بهت زنگ میزنم، باشه؟
مامان، نرو.
مامان!
مامان! نرو!
مامان!
نرو!
رئیس اوه.
نتایج اثر انگشت رو گرفتیم.
واقعا؟
اثر انگشت تعمیرکار آبگرمکنه که وسط روز اومده بوده اینجا.
باید به عنوان شاهد باهاش صحبت کنیم؟
نتایج کالبدشکافی رو گرفتی؟
علت مرگ خفگی بوده.
اونو خفه کرده،
بعد به سرش ضربه زده.
قتل افراط آمیز.
- سلاح قاتل چی بوده؟ - .یه گردنبند
یه گردنبند؟
توی جعبه جواهراتی بوده که خالی شده.
با همین خفه شده.
قاتل اونو با خودش برده.
" قرص تترابنازین "
بله.
کار من بود.
من کشتمش.
این قوطی دارو رو
عمداً اونجا جا گذاشتی.
تا منو مجبور کنی بیام سراغت.
چرا؟
خب اون کاری که تو کردی، چی؟
نباید اول از من سوال میکردی؟
البته اگه مادر خوبی بودی، می پرسیدی.
حالا میخوای
چیکار کنی؟
تو از چی میترسی؟
از اینکه بفهمن پسرت یه نفر رو کشته؟
یا
از اینکه داری برای قتلی تحقیق میکنی
که پسرت مرتکب شده؟
انتخاب با خودته.
اینکه میخوای به عنوان یه پلیس زندگی کنی؟
یا اینکه میخوای برای یه لحظه هم که شده به عنوان مادر من زندگی کنی؟
متهم این جنایت
پدر منه.
من میرم پیش پلیس و همه چیو براشون توضیح میدم.
بهشون میگم که پدر من قاتل ـه.
من مدرک هم دارم.
نه، دو وون.
میخوای بقیه عمرت رو به عنوان پسر یه قاتل زندگی کنی؟
به هر حال، نمیتونم حقیقت رو پنهان کنم.
نمیتونم.
مگه اینجوری چیزی هم عوض میشه؟
بابات دیگه مُرده، دو وون.
اون حتی نمیتونه بخاطر کاری که کرده، مجازات بشه.
پس، حالا باید چیکار کنم؟
حالا باید چیکار کنم، رئیس اوه؟
شما مانعم شدید، چون ممکن بود
اثر انگشت پسرت روی گردنبند باشه، مگه نه؟
تا کی میخواستید فریبم بدید؟
تا وقتی بمیرم
اونم بعد از اون همه سال که با عذاب وجدان زندگی کردم؟
وقتی فهمیدم چه غلطی کردم،
دیگه خیلی دیر شده بود.
من هر شب خواب اون مَرده رو میبینم که با ماشین زدم بهش.
این واقعا تو رو اذیت نمیکنه؟
من میرم خودمو تحویل میدم - .ماشینو نگه دار.
من میرم پیش پلیس و خودمو تحویل میدم.
بهشون میگم که چیکار کردی.
ای وای. چقدر تو رقّت انگیزی.
فکر میکنی اگه پسرت تصادف نمیکرد،
اوضاع الان فرق میکرد؟
نه.
هیچوقت نمیتونستی جلوی خودتو بگیری.
همین الانش هم بخاطرت پسرت
در حال رفتن توی یه ورطه بی پایانی.
خانم اوه، شما لیاقت مُردن رو ندارید.
توی ورطه ای که
خودتون پا توش گذاشتین، با عذاب زندگی کنید.
دو
دو وون
مجرم پرونده قتل 12 سال پیش
- - .توی این خونه ـست - چی؟
جواهراتی که 12 سال پیش از صحنه جرم ناپدید شدن رو پیدا کنید.
رئیس میدونه جاشون کجاست.
الان دارید کجا میرید؟
من باید برگردم .بازرس هان توی خطرـه.
ببینم، بازرس هان دیگه کیه؟
بیا بریم.
" ایستگاه موکیونگ "
معذرت میخوام.
معذرت میخوام که اینجا نبودم.
که تنهات گذاشتم.
معذرت میخوام.
توی دنیاتون،
شما منو میشناختین؟
فقط کنجکاو بودم.
همونطور که خودتون گفتید،
کسی مراقب من بوده؟
بهتره اینو یادت بمونه.
فقط صبر کن.
دفعه بعد اینو تو انگشت
نزدیک ترین فرد زندگیت می بینی.
" بازرس هان سو کیونگ "
شما خارج از منطقه تحت پوشش هستید.
" سربازرس سو دو وون "
مشترک مورد نظر در دسترس نمیباشد.
شما به پست صوتی متصل خواهید شد.
سربازرس.
سو کیونگ.
سلام.
فکر میکردم دیگه هیچوقت همدیگه رو اینجا نمی بینیم.
بذار از همین اولش بهت بگم.
من مجهز اومدم.
ولی مجبور نمیشم ازش استفاده کنم
چون آخرین هدف تو
من نیستم.
مادرته.
آخرین هدف تو مادرته .کسی که ولت کرد.
"کِی این بیماری منو نابود میکنه؟"
"کی حافظه م"
"و توانایی کنترل بدنم رو از دست میدم؟"
"امروز؟ فردا؟"
وقتی مادرت ولت کرد
و تنهات گذاشت تا ترس رو حس کنی،
احتمالا این سوالا رو از خودت پرسیدی،
"اون به خاطر بیماریم ولم کرد؟"
"مادرم منو ول کرد"
"چون میترسید عاقبتم مثل مامان بزرگم بشه؟"
تو پسر خوبی هستی، مین جون، مگه نه؟
آره، هستی.
بهت زنگ میزنم، باشه؟
مامان، نرو.
مامان!
دهنت رو ببند.
تو مادرت رو توی بیمارایی که کشتی، می دیدی.
اونایی که از بدبختی هاشون برات میگفتن
بدبختی که بعد از رها کردن بچه یا خونواده ـشون، حس میکردن.
من لیاقت مادر بودن ندارم.
اون بیمارایی که میکشتی
در واقع دلت میخواست مادرت رو بجاشون بکشی.
کسی که تو رو به دنیا آورد.
این دفعه، اوضاع به میل تو پیش نمیره
چون قرارـه من جلوت رو بگیرم.
تو هنوز نمیدونی
مادر من کیه.
همین ما رو به آخر بازی خیلی نزدیک میکنه.
اون کسی که این بیماری رو به من داد.
همون کسی که هرگز نمیتونه دِینش رو بهم ادا کنه.
بنظرت میتونی تو اول پیداش کنی؟
یا قبل از اینکه تو پیداش کنی، من میکُشمش؟
" کلینیک روانشناسی موکیونگ "
سوک مین جون هر جا رفت، بلافاصله بهم خبر بده.
حواست رو جمع کن که گمش نکنی.
بله، چشم.
ولی مگه مدارک ثبت احوال خونواده ش توی آتش سوزی از بین نرفتن؟
بنظرتون میتونیم مادرش رو پیدا کنیم؟
باید هرجور شده پیداش کنیم.
جه هیوک که زخمی شده .سربازرس سو هم که ناپدید شده،
کارآگاه کانگ.
یه نفر دنیاش رو به خاطر من ول کرده.
من باید بخاطر اون هم که شده
جلوی سوک مین جون رو بگیرم.
هر جور که شده
نه! یکی کمکم کنه!
مُردن چه حسی داره؟
نه، اینکارو نکن.
من تمام عمرم همین حس رو داشتم - .بس کن.
توروخدا ولم کن! ولم کن!
من آخر و عاقبت خودمو دیدم.
" پیام صوتی "
" سوک مین جون "
میخوای چیکار کنی؟
داشتم به این فکر میکردم که
این صدا رو برای کی بفرستم.
برای کی باید بفرستم؟
هان سو کیونگ؟
انگار اون قرارـه بزودی بفهمه که
تو کی هستی.
اگه میخوای جلوی منو بگیری،
همین الان بیا به اون خونه.
ای بابا، اون کجا رفت؟
قربان.
این یه قتل بوده، نه خودکشی.
بهش شلیک کردن.
ماشینش پلاک نداره.
پس شناسایی جسد سخت میشه.
عجب، پس قرارـه برامون دردسر بشه.
اون چیه؟
پَچ نشان شانه ی پلیس ـه.
افسر لی جونگ مین.
بله، رئیس.
من سر صحنه جرم هستم.
کنار رودخونه یه اسکلت پیدا کردیم.
فکر کنم جسد یه افسر پلیس ـه .احتمالا فرمانده بوده.
چی؟ میخواید کجا بیام؟
" ایستگاه پلیس موکیونگ "
من دنبال کسی هستم که خونه پدریتون رو
سال 1993 اجاره کرد.
میشه بیام اجاره نامه ها رو بررسی کنم؟
من همین الان میام.
اگه هیچ سندی هم نمونده باشه،
حداقل میتونه چیزایی که یادشه رو بهم بگه.
پدرتون فوت شدن؟
متوجه شدم.
میتونم کمکتون کنم؟
سربازرس سو دو وون تشریف ندارن؟
آهان، متوجه شدم.
این اواخر درمورد پدرشون شنیدم .ولی نتونستم به مراسم تشییع ـشون بیام،
شما نمیدونید کی برمیگردن؟
به زودی برمیگردن.
وقتی برگشتن بهشون میگم که شما اومدید.
ممنون. آهان
ایشون ازم اینو خواسته بودن میشه لطفا شما بهشون تحویل بدید؟.
" سازمان پزشکی قانونی کشور "
این لیست بیماران مبتلا به هانتینگتون ـه.
مین جون!
من
حاضرم همه چیمو بدم
تا از تو محافظت کنم.
هر چند بار که باشه.
" لیست بیماران مبتلا به هانتینگتون "
یه زن بین 50 تا 60 سالگی.
" اوه می سوک "
" لیست بیماران مبتلا به هانتینگتون "
" اوه می سوک "
ولی فامیلیشون که این نبود.
بله؟ - ...اونا فامیلیشون
انقدر خاص نبود.
اوه مین جون. فکر کنم اسمش این بود.
" اطلاعات شخصی افسران پلیس "
" اوه می سوک "
" تاریخ تولد: 15 آگوست 1964 "
رئیس اوه؟
" کارآگاه کانگ جون یونگ "
مشترک مورد نظر پاسخگو نمی باشد.
هر دو تا ماشینی که گفتید .از مسیر جاده اینّام رد شدن
قبلا مظنون در همین محل زندگی میکرده.
اینجا همون جایی هستش که رفتن.
اوضاع اضطراریه .رئیس اوه توی خطرـه.
واسه پشتیبانی به پلیس اینّام زنگ بزنید
بله. حالا تماس میگیریم.
بنظرت تو اول میتونی پیدا کنیش؟
یا قبل از این که پیداش کنی، میکُشمش؟
" ساعت فعلی 9:25 شب "
دقیقا همون زمان داشتم یه دعای احمقانه میکردم.
اینکه هر طور شده باید برگردم.
این بار دیگه ازت باید محافظت کنم.
" ایستگاه موکیونگ "
باید زودتر این رو متوجه میشدم
اینکه جهان های موازی سرنوشت های تکراری دارن.
کسی که بازم تو رو به طرف مرگ فرستاد
من بودم.
"قـطار"
حس میکنم همش داره اتفاق های مشابه میوفته.
این خیلی من رو میترسونه.
میترسم بازم همه چیز رو از دست بدم.
من به "کار برنامه ریزی نشده" اعتقادی ندارم.
اگه با دقت هر قسمت اون رو ببینید
آخرش همه چی در یک نقطه به هم وصل میشه.
همه چی به هم ارتباط داره.
یه قطار. یه جهان دیگه.
تا آخر عمر از اینکه از مرز رد شدی
پشیمون میشی.