‫دیدمش.
‫کلی خون دیدی.
‫بدجوری ترسوندتت.
‫آنچه در «رازهایت را به من بگو» گذشت...
‫جفتمون خوب میدونیم که بعضی وقتا توهم میزنی.
‫توهم نبود.
‫این اتفاق افتاد، پیت. واقعاً افتاد!
‫هِی اِما، این رُز ـه.
‫خانواده‌ش نقش مهمی توی این شهر دارن.
‫میخوای برام دردسر درست کنی؟
‫فقط ازت میخوام بهم بگی کارن میلر کجاست.
‫دخترت بهش کمک کرد؟
‫چیزی از مادرش پیدا کردی؟
‫- به فرزند خوندگی گرفته شده بوده. ‫- توی این کار مهارت داری!
‫نمیدونم چرا یه نفر باید نقل مکان کنه به اینجا.
‫این شهر فاسده!
‫تو یکی از دخترای خانۀ نیازمندانی، مگه نه؟
‫من دیوونه نیستم.
‫بالاخره میفهمم چی شده.
‫در مورد همه چیز حرف زدیم.
‫اون آخرین تولدی بود که باهاش داشتم.
‫آخرین تولد، قبل از اینکه بفهمم چیکار کرده.
‫اون روز چی شد؟
‫میخوای بدونی چی شد؟
‫یادت رفته امروز چه روزیه؟
‫فهمیدم.
‫روز جهانیِ دوست پسرت رو ببر سر کار!
‫دو دقیقه بهم وقت بده تا حاضر بشم.
‫همون روز، «ماریسا واتکینز» رو دزدید.
‫دست‌هاش رو شکست تا نتونه از خودش دفاع کنه.
‫پاهاش رو شکست، تا نتونه فرار کنه.
‫پس کل اون وقتی که داشتی با ‫بچه گربه‌ت بازی میکردی...
‫اون داشت توی ونش می‌مُرد.
‫بعدش برگشت و جمجمه‌ش رو خُرد کرد.
‫40 ضربه!
‫چطور ممکنه همچین خشونتی بدون اینکه ‫تو متوجه بشی اتفاق افتاده باشه؟
‫اون روی دیگه‌ش رو ندیدم.
‫[عمارت سنت جروم]
‫وقتی به اون زمان فکر میکنی، چه حسی پیدا میکنی؟
‫هیچ حسی!
‫و اگه میدونستی، چیکار میکردی؟
‫کاش میتونستم برگردم،
‫آدمی که قبلاً بودم رو از اونجا میکِشیدم بیرون...
‫و هیچوقت از دویدن دست برنمیداشتم.
‫پیت، چی؟
‫نرفتی عمارت سنت جروم؟
‫حتی بهشون زنگ هم نزدی؟
‫نه، اینجا رو نمیشناسم.
‫نمیتونم همینجوری پاشم برم اونجا و ‫دربارۀ دختری سؤال بپرسم...
‫که تو فکر میکنی گُم شده.
‫مردی که اینو گذاشت توی پام...
‫حتماً برگشته اونجا و جابجاش کرده.
‫نمیدونم والا. ‫ولی اینو میدونم که وقتی خانۀ نیازمندان...
‫بچه‌ای داره که بیشتر از 12 ساعت گُم شده باشه...
‫باید گزارش افراد گمشده‌ی پلیس رو پُر کنن.
‫هیچ گزارشی به پلیس نشده.
‫خودم بررسی کردم.
‫گوش کن چی میگم. داروهات رو میخوری دیگه؟
‫خبر مرگ پارکر رو شنیدی،
‫و بعدش رفتی نوشیدنی خوردی...
‫این قضیه ربطی به اون نداره.
‫اون دختره اومد پیشم. ناراحت بود.
‫و اگه میدونستی که پارکر واقعاً...
‫داره با اون دخترا چیکار میکنه، جلوش رو میگرفتی.
‫حالا این ضربۀ روحی هر چی که هست...
‫داری روی این دختره منعکسش میکنی.
‫جِس!
‫اسمش جِس بود.
‫باشه، جِس.
‫داری همۀ اون دخترایی که...
‫نمیتونستی نجاتشون بدی رو...
‫با اون جایگزین میکنی.
‫نتونستم صورت اون مردی که توی باتلاق بود رو ببینم.
‫کلاه سرش کرده بود.
‫قدش چقدر بود؟
‫نمیدونم. توی آب بودم.
‫پاشو!
‫آره، هم قد تو بود.
‫اِما، این قصۀ تو نیست.
‫نباید خودتو درگیر این ماجرا کنی.
‫باید به زندگیت ادامه بدی.
‫«رازهایت را برای من بگو»
‫وقتی صورتش رو دیدم، موهام سیخ شد ‫چون خبر داشتم.
‫ولی الان چهار سالی میشه که دارم زورِ الکی میزنم.
‫و بعدش شب زنده داریِ شما...
‫احساساتم رو برانگیخت.
‫خب، حالا ما رو پشت خودت داری.
‫مسخره‌ست. «اِیمی» هم سن بقیۀ دخترهایی بود ‫که اون رفت سراغشون.
‫مثل بقیۀ دخترهایی که دزدید...
‫یه سال از دانشگاه انصراف داد.
‫تریسا انصراف نداد.
‫داشت سفر میکرد، ولی منظورت رو میفهمم.
‫همۀ اون دخترها از خانواده‌هاشون دور بودن،
‫از خونه‌هاشون دور بودن.
‫همزمان با پارکر توی «مینه‌سوتا» بود.
‫هر سال میرفته جشنوارۀ «گلداستون».
‫خیلی خب. همه‌شون جشنواره میرفتن. ‫همه‌شون تتو داشتن.
‫«ون»، میفهمم که شباهت‌های زیادی وجود داره...
‫و هیچکدوممون نمیخواد سرسری بگه که ‫همه‌ش اتفاقی بوده.
‫ولی تمام چیزهایی که از کریستوفر پارکر میدونیم...
‫تاریخچۀ قربانی‌هاش، جرایمی که بهشون اعتراف کرده...
‫همه‌شون سفید بودن! ‫(یارو سیاه پوسته)
‫ولی میتونیم همۀ کارهایی که مامانم گفت رو بکنیم.
‫میتونیم پروندۀ اِیمی رو برگردونیم توی اخبار...
‫ولی نمیتونیم لزوماً به پارکر ربطش بدیم.
‫اگه سخت کار کنی، میتونی رئیس خودت باشی. ‫[عمارت سنت جروم]
‫چرا از آرایشگری خوشت میاد؟
‫چون میتونی با یه مدل موی خوب، خودتو پیدا کنی.
‫مثل من و موهام! قبلنا باهاش میجنگیدم.
‫ولی الان با همدیگه متحدیم.
‫خیلی خب، همه یه لطفی بهم بکنن.
‫دستاتون رو اینجوری، بگیرید جلو.
‫بگیریدشون. بذارید ببینم.
‫باید برم دستشویی.
‫خیلی خب، برو.
‫کی دستش میلرزه؟
‫خیلی خب.
‫اگه میخواید اون قیچی رو بگیرید دستتون ‫نباید لرزش دست داشته باشید.
‫در غیر اینصورت، همۀ مشتری‌هاتون رو می‌پرونید.
‫صبحونه‌ت رو بخور، تینا. ‫میخوایم دوباره حالت خوب بشه.
‫میخوایم قوی بشی.
‫بعدش میتونی بری پیش بقیه.
‫حالم از تخم مرغ به هم میخوره.
‫اجازه نداری بیای این بالا.
‫دنبال یه نفر میگردم. ‫یه دختره که اینجا زندگی میکرد.
‫نباید اینجا باشی. الان بهشون خبر میدم.
‫صبر کن، صبر کن، صبر کن، خواهش میکنم! ‫عیبی نداره.
‫دنبال دختری میگردم که توی این اتاق زندگی میکرد. ‫دنبال جِس هستم.
‫من دوستشم.
‫اون بجز من دوستی نداشت.
‫چرا داشت. منو داشت.
‫اینو بهم داد.
‫گفتش بهترین چیزیه که داره.
‫بعدش میخواست من نگهش دارم.
‫میگن برگشته پیش باباش.
‫اتاقش رو خالی کردن،
‫ولی من میدونم دارن دروغ میگن.
‫امکان نداره بدون وسایلش رفته باشه،
‫بدونِ خداحافظی!
‫پیداش میکنیم.
‫من و تو! باشه؟
‫یالا عزیزم، داره دیرمون میشه.
‫نمیدونم چرا میخوای من اینجا باشم.
‫وضع ناجوریه! چیزی ندارم به اون افراد بگم.
‫تو همون چیزی هستی که این دخترا با مراقبت و ‫یه فرصت مناسب میتونن بهش تبدیل بشن.
‫دیگه نمیخوام این نمایش‌های مسخره‌ت رو بازی کنم.
‫سلام.
‫ببخشید. فکر نکنم شما رو بشناسم. ‫اینجا کار میکنید؟
‫نه. من جزو «روزِ مشاغل»ـشون هستم.
‫از کجا دخترم رو میشناسید؟
‫ای خدا، مامان! منم توی این شهر زندگی میکنم!
‫ما بیرون این شهر زندگی میکنیم.
‫صبر کن. تو همون شخصی هستی که...
‫- دخترم رو شبیه وحشی‌ها کرده؟ ‫- مامان، تو رو خدا!
‫از موهاش خوشت اومده؟
‫چهار هفته‌ی دیگه اون میشه ملکۀ «جشن قدیس‌ها».
‫این دور و بر، این چیز خیلی مهمیه...
‫پس باید بهای خرابی‌هایی که به بار آوردی رو بدی.
‫راه بیفت. میریم توی دفتر منتظر می‌مونیم.
‫دخترت خوشگله!
‫بهش نزدیک نشو!
‫هِی مامان.
‫جیک، اگه بتونیم اینو مربوطش کنیم...
‫میتونه مدرک کافی برای این باشه که کارن میلر ‫مجبور بشه برگرده و جواب پس بده.
‫وقتی «ایمی واکر» ناپدید شد، اونم پیشش بوده.
‫مامان. کامالا واکر اینجاست. ‫اون همسرِ «ون» ـه.
‫سلام.
‫مری، میخوام رک و پوست کنده بهت بگم.
‫چون این سختی‌هایی که به عنوان مادر پشت سر گذاشتیم
‫به این معنیه که دیگه حوصلۀ چرند نداریم.
‫به شوهرم بگو نیازی بهش نداری.
‫ولی دارم! معلومه که دارم!
‫در واقع فکر میکنم به همدیگه نیاز داشته باشیم.
‫فکر میکنم ناپدید شدنِ دخترتون...
‫اونقدری که باید، توجه‌ها رو به خودش جلب نکرد.
‫دلیلش به نظرم تبعیض نژادی بوده ‫و میخوام اینو بگم.
‫ما دنبال یه ناجیِ سفیدپوست نیستیم.
‫فکر میکنی هدف من اینه؟
‫خب، تو داری امید بهمون میدی، مری.
‫و امید، آدم رو به کُشتن میده.
‫شوهرم دوقطبی ـه.
‫حتماً این برای جفتتون خیلی سخته.
‫شوهرم «سول» بعد از رفتنِ تریسا ‫افسردگی گرفت.
‫نه، منظور من افسردگی نیست.
‫منظورم اینه که وقتی که ناراحته ‫انگار دیگه مُرده.
‫و وقتی توی حالتِ جنونش ـه...
‫همه چیزش میشه مثل کریستوفر پارکر.
‫شب زنده داریِ تو، همزمان با فاز جنون شد.
‫ولی چیزی که گفت منطقی به نظر میومد.
‫گوش کن چی میگم، مری.
‫از یه مادر به یه مادر دیگه.
‫پارکر دخترهامون رو نکُشت.
‫از کجا میگی؟
‫چون پارکر بهم گفت.
‫چی؟
‫دو سال پیش.
‫سه ساعت به حرف‌هاش گوش کردم،
‫و ماه‌ها، دوباره و دوباره و دوباره پخشش میکردم.
‫اون این کار رو نکرد.
‫حرفشو باور کردی؟
‫تنها جوابیه که دارم.
‫پس...چرا ون فکر میکنه کار اون بوده؟
‫ون هر هفته به پارکر نامه مینوشت...
‫درست مثل تو، برای درخواست ملاقات نامه میداد.
‫اون هیچوقت جواب نداد.
‫ولی برای من یه نامه نوشت.
‫از من خواست بیام.
‫گفتش جوابِ سؤال‌هام رو بهم میده،
‫ولی قرار بود که مثل یه راز باشه...
‫و هنوزم هست.
‫یه چیز بزرگ و...
‫کثیف، بین ماست.
‫میخوام ون در آرامش باشه.
‫چون وقتی به چشم‌هاش نگاه میکنم، ‫دخترم رو میبینم.
‫و باید باز هم دخترم رو ببینم.
‫پارکر مُرده و رفته اون دنیا.
‫پس لطفاً به شوهرم بگو بهش نیازی نداری.
‫گفتی پشت سر هم به صداش گوش کردی.
‫داریش؟
‫صدای ضبط شده رو میگم.
‫بهت کمکی نمیکنه.
‫چرا میکنه.
‫از یه مادر به یه مادر دیگه!
‫[پیت]
‫[اداره‌ی پلیس سنت جیمز] ‫[تام جانستون؛ پلیس گشت]
‫[مزاحم نشوید]
‫«کانی» جیغ جیغو بود.
‫هر چی که فکر میکرد نجاتش میده رو بهم گفت.
‫«تونی» مشخصات ورود به حساب بانکیش رو بهم داد.
‫«جودی» صورتم رو خراشید.
‫مجبور شدم یه بخیه روی گونه‌م بزنم.
‫همه‌شون رو یادم میاد.
‫ولی دختر تو رو نه!
‫و اگه بود، حتماً یادم میومد.
‫اگه اونم برای من می‌بود...
‫خیلی کارها باهاش میکردم.
‫خیلی محکم و خیلی سریع با چکشم میزدمش.
‫صدای استخوون، زیر فلز!
‫میزدم صورتش رو می‌بُریدم.
‫تک تکِ موهاش رو میکِشیدم.
‫سلام.
‫میخواستم ازت تشکر کنم...
‫که اون سوزن رو از پام کِشیدی بیرون.
‫بیا اینجا.
‫نیازی به اصلاح مو ندارم.
‫باشه. هممم...
‫خب، شاید بد نباشه یه اصلاح صورت بکنی، مگه نه؟
‫با اون فکِت به همه پُز بده، ‫چون فک خیلی قشنگی داری.
‫توی دنیای تو، این یه جور تعریف حساب میشه؟
‫میخوام ازم خوشت بیاد.
‫قرار رو اشتباه اومدم؟ هاها!
‫سلام. اصلاً دوست ندارم اینو بپرسم.
‫میدونم شبیهِ این تیکه‌های مُخ‌زنی به نظر میاد ‫ولی این صندلیِ کسیه؟
‫به خاطر کمرم. ‫یه مشکلی توی مهره‌ی T1 تا T12 دارم.
‫و قدم با اینکه خیلی مفیده...
‫وقتی بحث سلامت ستون فقرات میاد وسط ‫یه نقطه ضعف حساب میشه.
‫فقط اینکه خیلی دوست دارم بشینم.
‫راستش منتظر کسی هستم.
‫اشکالی نداره. انتظار دیگه‌ای نداشتم. باور کنید!
‫یه تیری توی تاریکی بود. ‫منم شَل زنان از اینجا میرم.
‫نظرت چیه تا وقتی که دوستم نیومده ‫بشینی اینجا؟
‫خب، حتماً! چه فکر خوبی.
‫- ممنونم. ‫- بفرما.
‫آخ! و تا وقتی که اینجا نشستم...
‫و مثل یه تصویر دلخراشِ قبل از عمل برای ‫شرکت ادویل می‌مونم، میتونم برات... ‫(تصاویر قبل از عمل و بعد از عمل)
‫اون چیه؟
‫کمدین هستی؟
‫منظورت چیه؟ میخوای بدونی زن‌ها بهم میخندن؟
‫آره.
‫سلام. من جان هستم.
‫من گیل ام.
‫حالت چطوره؟
‫یه نوشیدنی کامپاری ـه.
‫عه، یه کم سطح بالاست!
‫خیلی محکم و خیلی سریع...
‫با چکشم میزدمش.
‫صدای استخوون، زیرِ...
‫[فایل‌های مخفی شده]
‫ممنونم.
‫خوشحال باش که کلاً حرفی از دخترت نزد.
‫مدت زمان ویدئو، 20 ثانیه بود.
‫تو گفتی چندین ساعت بهش گوش دادی؟
‫گذاشتم چیزی که باید میشنیدی رو بشنوی.
‫بقیه‌ش به خودم مربوطه.
‫ولی حالا میفهمی که چرا میخوام ون در آرامش باشه.
‫اون چیزایی که اون مرد گفت...
‫فکرایی توی سرش میندازه ‫که هیچوقت نمیتونم از دستشون آزادش کنم.
‫با ون صحبت میکنم.
‫در ضمن حق با توئه.
‫ما مسیرمون با هم فرق میکنه.
‫ممنونم.
‫نباید جوابش رو بدی؟
‫نمیخوام جواب بدم.
‫پیت؟
‫خیلی هم سمج ـه.
‫اون...؟ ‫(اون دوست پسرته؟)
‫صاحب خونه‌مه.
‫خونه‌ت مشکلی پیدا کرده؟
‫نه، اون فقط خیلی سیریشه.
‫دوست داره بدونه کجا میرم،
‫چیکار میکنم،
‫به چی فکر میکنم،
‫عجیب غریب و چِندشه!
‫مشکلِ شناسایی حد و مرز داره.
‫چرا اونجا زندگی میکنی؟
‫میخواستم برم یه جای آرامش بخش، ‫یه کم خلوت کنم.
‫از کلبه خوشم میاد.
‫به نظر که آرامش بخش نمیاد.
‫در واقع فکر میکنم قبلاً این اطراف کار میکرده،
‫توی عمارت سنت جروم.
‫پیتر گیلوری.
‫اون اسم رو نمیشناسم.
‫میشه سوابقش رو در بیاری؟
‫فقط میخوام بدونم...
‫آدم خطرناکی نباشه.
‫اگه باشه چی؟
‫خب اونموقع به کمکت نیاز پیدا میکنم.
‫عه، باید میدونستم!
‫یه لبخندِ دندون‌پزشکانه داری.
‫خیلی خوشحالم که متوجه شدی. ‫تمام و کمال، کارِ خمیر دندونِ «کولگیت» ـه.
‫سعی کردم برم سمت روانشناسی...
‫ولی بعدش یه جوری کِشیده شدم سمتِ دندون‌ها.
‫که عجیب به نظر میاد!
‫خب، خیلی جذاب‌تر از این به نظر میاد...
‫که هر روز به یه مُشت آدم دیوونه گوش بدی. ‫(روانشناسی)
‫باید بگم دلایل علاقه‌م به روانشناسی ‫کاملاً خودخواهانه بود.
‫فقط میخواستم یه نفر رو پیدا کنم...
‫که کاملاً بهم میخوره.
‫میخواستم سعی کنم به کسی برسم ‫که نخواد قلبم رو بشکنه.
‫یه کم توی مطالعات رفتاری تجربه دارم.
‫کمکی نمیکنه.
‫هنوز نمیتونم مردِ مناسبم رو پیدا کنم.
‫خب، باید بگم که خیلی خیلی متأسفم...
‫ولی باعث شد بتونم باهات نوشیدنی بخورم.
‫خیلی بانمکی.
‫کی؟ من؟ نه!
‫اوهوم.
‫حالا چه جور مطالعۀ رفتاری‌ای میکنی؟
‫خدمات اجتماعی.
‫برای بچه‌های بی سرپرست، خانواده پیدا میکنم.
‫خیلی کار بزرگیه.
‫- هممم! ‫- نه، جداً هست. به اونا یه فرصت دوباره میده.
‫اوه، خب...من که اونا رو مقصر نمیدونم.
‫اطلاعات کافی...
‫در مورد چرخه‌های بی‌توجهی به فرزند و ‫این اراجیف دارم.
‫موضوع اینه که هیچکس با...
‫مطالعاتِ پُرمفهوم زندگی نمیکنه. میفهمی؟
‫علت‌ها و سوابقش مهم نیست. ‫داری با یه بچه زندگی میکنی دیگه.
‫پیامد سوابقش، چرا مهمه ولی...
‫آخرِ آخرش، کابوسِ نگهداری از بچه سرت میاد.
‫بیشتر وقتا، خانوادۀ جدید نمیتونه بچه رو بهتر کنه.
‫خیلی غم انگیزه!
‫آره.
‫ولی حتماً یه سری‌هاشون هستن که ‫از نظرت برجسته‌ترن.
‫مثلاً یکی که مدیر عامل یه بانک شده،
‫یا رئیس جمهور شده...نمیدونم والا.
‫میخوای بدونی؟
‫آره، خیلی دلم میخواد بدونم.
‫کارن میلر!
‫میلرِ قاتل!
‫با دوست‌پسرش یه سری‌ها رو کُشت.
‫من براش خانواده پیدا کردم.
‫- آره. ‫- عجب!
‫ببخشید.
‫خیلی خب.
‫برای تلو تلو خوردنت، کفش‌ها رو مقصر بدونیم؟
‫- آره. ‫- یک، دو.
‫- حالم خوبه. ‫- عجب کفش‌های بدی!
‫- بد! ‫- کفش‌های بدِ بد!
‫- اصلاً هم به خاطرِ نوشیدنی نیست. ‫- هیچوقت به خاطر نوشیدنی نیست.
نوشابه شاردونه، قابل سرزنش کردن نیست!
‫خب، درباره‌ی میلرِ قاتل...
‫فکر میکنی بهترش کردن یا بدتر؟
‫- کی؟ ‫- اونایی که سرپرستیش رو به عهده گرفتن.
‫فکر میکنی تقصیر اونا بود که اینجوری از آب در اومد؟
‫مامان بزرگ «موزز»؟ ای خدا، نه!
‫اون زنِ دیوونه کنار دریاچه‌ی السینور ‫کلی بچه بزرگ کرد.
‫احتمالاً الان دیگه توی قبرش باشه.
‫ولی عمرش رو برای اون بچه‌ها گذاشت.
‫ولی اون یکی رو نتونست نجات بده.
‫میلر رو یادم میاد.
‫از یه مزرعه یه گربه دزدید.
‫وقت زایمانِ اون گربه بود...
‫و همه‌ی بچه‌گربه‌هاش مُرده به دنیا اومدن.
‫این آدم معلومه که مغزش مریضه.
‫همینجوری تونستی اینو در موردش حس کنی؟ ‫در مورد کارن میلر؟
‫دیگه تقریباً رسیدیم؟ تقریباً رسیدیم خونه‌ت؟
‫میدونی، عیبی نداره. از اینجا به بعدش رو خودم میرم. ‫دیگه نزدیکم.
‫ببین، از آشنایی باهات خوشحال شدم.
‫- میخواستیم با هم قهوه بخوریم. ‫- آره، ولی الان...
‫کار دارم. فردا صبح زود باید پاشم.
‫تازه کلی هم آب خوردی.
‫آره، حالا سردرد هم گرفتم.
‫خیلی خب.
‫خداحافظ، گیل.
‫سلام.
‫داری منو تعقیب میکنی؟
‫توی این شهر، هر کسی جرئت نمیکنه ‫جلوی مامانم وایسته.
‫به گمونم برای همین در موردت کنجکاو شدم.
‫کنجکاوتر!
‫یه روز میزنی دماغم رو میشکنی، ‫یه روز دیگه میای میگی من خوشگلم.
‫رابطه‌های سوء استفاده‌گر!
‫این هدیه‌ی من به دنیاست!
‫الان این یه رابطه‌ست؟
‫چطوری پیدام کردی؟
‫شنیدم اینجایی.
‫از کی؟
‫اینجا شهر کوچیکیه.
‫ضمناً مکان‌های محدودی هستن...
‫که آدمایی که از آدما خوششون نمیاد میرن.
‫از بعضی از مردم خوشم میاد.
‫از من خوشت میاد؟
‫ازت...
‫بدم نمیاد!
‫در حال حاضر!
‫میخوای یه دلستر بزنیم؟
‫با تو؟
‫حتماً!
‫البته چند سال دیگه.
‫میخونه‌هایی هستن که به منم سرویس میدن.
‫نه، من که اصلاً نمیخورم. ‫حساسیت دارم.
‫با داروهام جور نیست.
‫چرا اومده بودی خونۀ نیازمندان؟
‫چون مامانم دیوونه‌ی اونجا شده.
‫دیوونه؟
‫همه‌ی پولای بابام رو بر باد میده...
‫و بهش این حس رو منتقل میکنه که به خدا نزدیکتر شده.
‫منو به این فکر فرو میبره که ‫چقدر خوش شانسم که یکی از اونا نیستم.
‫شنیدی جِس رفته؟
‫آره، شنیدم.
‫توی عمارت، آدمای خوبی هستن؟
‫آدمای خداشناسی که کارهای خداپسند میکنن.
‫این اعتقاد سنت جرومی‌هاست.
‫باید برم بخوابم.
‫یالا.
‫چرا بهش گفتی...
‫به مادرم گفتی که من خوشگلم؟
‫چون هستی.
‫اون باید اینو بهت بگه، ‫تا احساس عزیز بودن بکنی.
‫تا احساس تنهایی بهت دست نده.
‫احساس تنهایی نمیکنم.
‫خب، منم همینطور.
‫باید بری خونه.
‫خدای من!
‫کلی بهت زنگ زدم.
‫چطوری اومدی تو؟
‫- کلید دارم. ‫- چی؟
‫کلید دارم.
‫اگه یه موقع...
‫اتفاقی برات افتاد، باید بتونم بیام داخل.
‫چه اتفاقی؟
‫هیچ اتفاقی. البته تا وقتی که مراقب باشی.
‫مراقب هستی؟
‫[ببخشید نتونستم بیام. ولی خیلی زود میبینمت]
‫[آیا مطمئن هستید که میخواهید پروفایل را حذف کنید؟]
‫[شما پروفایل خود را حذف کردید]
‫امروز کجا بودی؟
‫یه مسئله‌ی کاری بود.
‫اون دختره که بیرون بود، کی بود؟
‫از بیرون یه صدایی شنیدم.
‫موهاش رو اصلاح کردم. ‫همین! یکی از دخترهای شهره.
‫پس دوباره داری دوست پیدا میکنی، آره؟
‫اون یه قلاده داره.
‫بده‌ش به من.
‫میدونی، مالِ یه نفرِ دیگه‌ست.
‫فکر کنم از من خوشش میاد.
‫بفرما.
‫خودش اومد پیشم. ‫برچسبِ شناسایی نداره.
‫چیزی نیست.
‫چرا اومدی اینجا؟
‫دفعه‌ی بعدی که زنگ زدم،
‫به نفعته اون گوشی رو برداری.
‫داشتم کار میکردم.
‫خب، میدونی چقدر برای این چیزا زحمت کِشیدم؟
‫میدونی چقدر زحمت کِشیدم تا برات یه جایی بگیرم...
‫که میتونی توش احساس امنیت بکنی، ‫میتونی بالاخره آرامش داشته باشی؟
‫که کم کم درمان بشی؟
‫پس دفعه‌ی دیگه وقتی زنگ زدم...
‫و تصمیم گرفتی گوشی رو برنداری، فقط...
‫فقط یادت باشه این تأثیر رو میذاره.
‫حق دارم یه زندگی خصوصی داشته باشم.
‫نه، باید صلاحیتش رو به دست بیاری.
‫اونوقت تو تصمیم میگیری که کِی صلاحیتش رو دارم؟
‫این قراریه که قبولش کردی.
‫شاید دیگه این قرار رو نخوام.
‫شاید خسته شده باشم از اینکه تو همه چیز رو میدونی ‫ولی من هیچی نمیدونم.
‫حتی نمیدونم اهل کجایی.
‫متأهلی؟
‫بچه هم داری؟
‫اصلاً اسم واقعیت پیت ـه؟
‫در واقع پیتر ـه،
‫ولی دوستام پیت صدام میزنن،
‫پس مشکلی نداره. ‫چون ما با هم دوستیم دیگه؟
‫چرا اومدی اینجا؟
‫با عمارت سنت جروم تماس گرفتم.
‫اون دختری که باهاش دوست شدی...
‫جِس،
‫رفته پیش پدرش زندگی کنه.
‫نمُرده!
‫اونا اینو بهت گفتن؟
‫با وجود اینکه یه غریبه‌ای؟
‫باید داروهات رو بررسی کنم.
‫تماس کاریه.
‫بله، سلام. چه خبرا؟
‫سلام. سالم رسیدی خونه؟ ‫مشکلی نداری؟
‫آره، فقط خسته‌ام.
‫آها. سوابق صاحب خونه‌ت رو بررسی کردم.
‫میدونستی روان‌پزشکه؟
‫شمال ایالت، یه مطب داره. از کجا میشناسیش؟
‫میتونیم صبح در موردش صحبت کنیم.
‫نه، صبر کن. ‫ببین، یه چیز دیگه هم هست.
‫قبلاً توی سنت جروم کار میکرده.
‫خیلی وقتِ پیش! ‫ولی گواهیش باطل شده.
‫یه چیزی توی پرونده‌ش هست ‫ولی سوابقش بسته شدن.
‫حالا این یعنی چی؟
‫گفتنش سخته.
‫معمولاً به خاطر رفتار ناشایست ـه.
‫نمیدونم والا، ولی سنت جروم ‫یه مکان پر از افراد کم سن و سال ـه.
‫باشه، خب...
‫فردا میبینمت. ممنون.
‫شیفتم عوض شد.
‫قرص پاروکستین، آلپرازولام،
‫دی سی اس و زولپیدم... ‫وزنِ همه‌شون اندازه‌ی بسته‌ی کاملشونه.
‫چِت شده، اِما؟
‫میخوام سعی کنم بدونِ اونا ادامه بدم.
‫خب، اصلاً شدنی نیست.
‫نه، آخه هیچی مجانی نیست.
‫تو هم یه چیز از من میخوای ‫که میتونم بهت بدمش.
‫چی میخوای؟
‫یه داستان!
‫چیزی که منو به فکر فرو ببره.
‫یه چیز شخصی در مورد تو.
‫از کجا مطمئنی که دروغ نمیگم؟
‫زن‌های زیادی کُشتم و همه‌شون دروغ گفتن...
‫تا خودشون رو نجات بدن، پس تقریباً...
‫هر نوع دروغی رو میتونم تشخیص بدم.
‫یه راز بهم بگو، خانم واکر.
‫باهام بازی نکن.
‫دربِ خروج اونجاست. ‫(اگه نمیخوای پاشو برو)
‫حدود یه سال پیش، سگمون رو زیر گرفتم.
‫سگِ شوهرم!
‫اتفاقی شد،
‫و هیچوقت نگفتم کار من بوده.
‫هنوزم نمیدونه.
‫سگ‌ها هیچ حسی ندارن و خیلی راحت میشه دلشون رو بُرد
‫من گربه دوستم.
‫چی شد که سگت رو ندیدی؟
‫همه‌ی آدما یه سری عادت‌ها و روتین‌ها دارن.
‫تصور میکنم در حالتِ عادی حواست رو جمع میکردی.
‫نگاه میکردی ببینی جلوی هواکش ماشینت نباشه، درسته؟
‫چرا اون روز این کار رو نکردی؟
‫کارم داشت دیر میشد. ‫داشتم با گوشی حرف میزدم.
‫شوهرت کجا بود؟
‫از نامه‌های متعددش میدونم که بیکاره.
‫پیش دکتر بود.
‫حتماً وقت ملاقاتش سر صبح بوده...
‫یا اینکه برای معالجه‌ش، ‫زیر نظر یکی از رزیدنت‌های پزشکی بوده.
‫یه چندتایی از اون رزیدنت‌ها داشت، مگه نه؟ ‫(دستیارِ پزشک)
‫اون سگ، دلخوشیش بود.
‫بعد از دخترتون؟
‫میخوام جوابت رو بهت بدم.
‫خیلی وقته ازدواج کردید.
‫اون مرد خوبیه، ولی دلخوشی تو چی بود؟
‫یه چیزی لازم داشتی.
‫یه نفر که با یه دیدِ دیگه نگاهت کنه.
‫شوهرم دلخوشیم بود.
‫تنها چیزی که توی ذهن شوهرت بوده، ایمی بوده.
‫فکر نمیکنم یه بار هم به این توجه کرده باشه ‫که موهات چه مدلی ـه.
‫یا به اون چشم‌های قشنگت!
‫یا کارهایی که با ناخن‌هات میکنی.
‫این کارها رو برای یکی میکنی، ولی نه برای شوهرت
‫برای این کارِت دیر شده بود که با کسی بودی؟
‫فقط...
‫دلخوشیت بود؟
‫من دخترت رو نکُشتم.
‫میدونم شما مادرها چه جوری هستید...
‫و دلتون میخواد فکر کنید ذره ذره‌ی اینا تقصیر منه.
‫همیشه یه نفر بدتر هست.
‫با وجود همه‌ی اینا، فکرش رو بکن...
‫یه نفر بدتر از من!
‫واقعاً چقدر خنده دار میشه.
‫که خطرناک‌ترین بخشِ وجودیِ من...
‫اصلاً توی این سلول زندان نیست.
‫سلام، الان داشتم به تو فکر میکردم.
‫اِما؟
‫خوبی؟
‫[آدم ربا دست تنها نبود]
‫[اِما هال]
‫جان! اگه داری صدای منو میشنوی...
‫برای اینه که به مراسمِ درمانیِ جادو-روانی نیاز داری
‫شمشیرها، نمایانگرِ طرز تفکر، خاطراتت،
‫و واکنشت به دنیا و محدودیت‌هاش هستن.
‫اولین شمشیر رو از قلبت بردار.
‫این دردِ ناشی از مرگ مادرته.
‫اولین زخمت رو نشون میده که باید درمان بشه.
‫این اولین زخم منه.
‫همینطور که همیشه گفته‌ام، مردی که...
‫معتقدم دخترم را دزدیده، ‫غیر مستقیم می‌گوید که دست تنها نبوده.
‫خواهانِ این هستم که مقامات دولت فدرال ‫کارن میلر را...
‫از برنامۀ محافظت از شاهدین بیرون بیاورد.
‫[جری: باید همین الان اینو ببینی]
‫[جانیس: نمیخوای بهم بگی چه خبره؟]
‫[جی تی: چـــــــی؟]
‫ای خدا! مامان!
‫رفتی سرِ گوشیم.
‫- باید همه‌ش رو میدیدم. ‫- باید؟
‫لطفاً درک کن. ‫این ممکنه فرصتی باشه که بهش نیاز داریم.
‫ولی بهت گفتم این به خودم مربوطه.
‫رفتی یه صوت ضبط شده‌ی شخصی از گفتگویی که...
‫شوهرم اصلاً ازش خبر نداره رو کپی کردی.
‫نزدیک بود اعتراف کنه با یکی دیگه کار میکرده.
‫ما میتونیم بریم سراغِ کارن میلر.
‫ما؟ هیچ مایی وجود نداره. فقط خودتی.
‫مامان، بیاید بریم داخل.
‫همیشه انقدر خودخواه بوده؟
‫هر کاری میکنم برای خانواده‌مه.
‫منم همینطور.
‫یه پایان رضایت بخش داری. ‫چیزی که میدونی یه پایان رضایت بخش ـه.
‫اونوقت نمیخوای اینو به شوهرت هم بدی؟
‫سعی کردم به تو آرامش بدم، ‫ولی فکر کنم نمیخوایش.
‫کریستوفر پارکر مُرده.
‫کارن میلر اون بیرونه ‫و من میخوام بدونم که چی میدونه
‫- با نابود کردنِ ازدواجم؟ ‫- نه.
‫نه؟ صبر کن، یعنی انقدر از ماجرا پرتی؟
‫که فکر نمیکنی اون باید ‫همه‌ی حرف‌های این نوار رو بشنوه...
‫تا بشنوه اون مرد چی گفت؟
‫تا بشنوه من چی گفتم!
‫فکر میکنی بعدش چه فکری در مورد من میکنه؟
‫توی آپلود کردنش خیلی مراقب بودم.
‫برای گرفتنِ اعترافِ پارکر، ‫باید خودم هم اعتراف میکردم.
‫- این کار رو نکـ... ‫- هوی!
‫بهش دست نزن.
‫تو اونو آپلود کردی...
‫و شوهرم فقط همینو میشنوه.
‫میدونی چیه؟ ‫لیاقتِ همچین پسری رو نداری.
‫شاید بهتر باشه یه نگاه به خودت بندازی...
‫که چرا دخترت رفته.
‫الان خیلی ناراحته. نباید سرزنشش کنیم.
‫سرزنشش نمیکنم!
‫آخه چطور تونستی به همچین کسی خیانت کنی، مامان؟
‫کاری هست که نکنی؟
‫هیچوقت کسی پیداش نمیکنه.
‫هر جور تو بخوای.
‫[استر موزز]
‫یه نفر داره بهتون زنگ میزنه، استر خانم!
‫حتماً روز تولدمه!
‫چقدر امروز اتفاق افتاد!
‫تویی عزیزم؟
‫آره، منم.
‫رفتم...
‫رفتم یه جای جدید ولی احساس میکنم چیزی عوض نشده.
‫رازت پیش من جاش امنه.
‫دوستت دارم. دوستت دارم.
‫از گرگ‌ها خوشم نمیاد.
‫از دندون‌هاشون خوشم نمیاد.
‫میشه لطفاً گرگ رو ببری بیرون؟
‫اینجا گرگی نیست، استر خانم!
‫دوباره بگیرید بخوابید.
‫شاید بهتر باشه فردا صبح برگردید.
‫اونموقع خیلی سرحال‌تره. ‫فردا شما رو به خاطر میاره.
‫منتظر می‌مونم.