‫هی میلر.
‫شهردار بوشارد؟
‫قربان.
‫ببین بدتر شده ریچل.
‫بدتر شده. تو متوجه نیستی.
‫اگه بتونی ببینی چه بلایی ‫سر اون پسر آورده...
‫- ولی اونا دخترهای ما هستن. ‫- نیستن.
‫ببین، هر دفعه ایی که این اتفاقات بیفتن،
‫ما مسئول هستیم ریچل.
‫ما مسئولیم.
‫شاید تو بتونی با این بار زندگی کنی، ‫اما من نمی تونم.
‫من... من نمی تونم اینکار رو بکنم.
‫- من فقط نمی تونم. ‫- خب پس یه راه دیگه ایی پیدا می کنیم.
‫و لارا؟ لارا چی؟
‫هنوز امیدی برای اون هست ریچل،
‫ولی اونا نمی تونن زیر یک سقف زندگی کنن.
‫ما باید لینی رو بفرستیم بره. ‫نمی تونیم در این مورد صبر کنیم.
‫نه، می دونی اون بیماره.
‫اون به چیزی نیاز نداره. ‫تو می تونی بدون اون بری مدرسه.
‫ممنون.
‫اجتماعی.
‫- خوش برخورد. ‫- خوبه.
‫خوش مشرب.
‫تکرار حرف ربط.
‫کلمات در کنار هم بدون ویرگول.
‫مثلا؟
‫شاپرک زندگی کرد و خشکیده شد و مُرد.
‫فقط همینطوری پشت سرهم.
‫پس نگری.
‫فکر نمی کنی تخته ها یه کمی زیادین؟
‫خب الآن نمی شه زیادی هیجان زده بشی.
‫ داری اینجا رو تبدیل به سیاه چال می کنی.
‫کلمه ی «مبالغه» رو بلدی؟
‫من فقط کمی تشنمه.
‫- خب من می تونم مقداری برات آبمیوه بیارم. ‫- من باید پاشم.
‫سعی داری از وقت مطالعه ت فرار کنی؟
‫پس نگری.
‫به خاطر بزرگ شدن.
‫سمّه، نخورش.
‫خب بیا برگردیم سرکارمون.
‫آره.
‫لینی؟
‫ریچل؟
‫لینی!
‫خیله خب، خیله خب.
‫چیکار کردی تو؟
‫لینی!
‫چیکار کردی لینی؟
‫وایسا لینی!
‫در رو باز کن!
‫وایسا! در رو باز کن لینی!
‫لینی وایسا! وایسا!
‫هی.
‫نمی تونم حتی شروع کنم بگم
‫چقدر ممنونتم.
‫خیلی ازت ممنونم.
‫دشمنِ دشمن من، دوسته.
‫یا هر چی.
‫- شنیدی دیشب چی شد؟ ‫- نه.
‫تد مُرده.
‫- چی؟ ‫- آره.
‫ناپدریم گفت به طرز وحشیانه.
‫چه طوری؟
‫هیچکس نمی دونه. یه چیز عجیب و غریب.
‫از گفتنش بیزارم ‫ولی من واقعا خیلی...
‫هی...
‫چیزی نیست.
‫هی ما موفق شدیم.
‫ما موفق شدیم. ما موفق شدیم.
‫وای.
‫سلام
‫بینمون می مونه؟
‫مامانم می ذاره آخر هفته ها اینجا لش کنم.
‫بابام بیشتر میاد اینجا،
‫ولی واقعا زیاد این دور و بر نیست، ‫برای همین هم می دونی دیگه.
‫یه لحظه.
‫حالا برنامه ت چیه؟
‫به سمت شمال، می رم یه جایی که امنه.
‫باحاله.
‫خب من یه برادر ناتنی کوچیک دارم.
‫اگه به چیزی نیاز داشت...
‫برای شام می رم اونجا، پس...
‫آره.
‫تد...
‫تد،
‫می دونی...
‫هی، هی.
‫کوشولو، کوشولو، چی شده؟
خرابکاری کرده؟
آم...
‫فکر کنم احتمالا گرسنه ست.
‫بسیار خب.
‫خیلی خب، می خوایم یه کاری بکنیم. ‫فقط مثل شیشه شیرته. خب؟
‫ببخشید.
‫لوسیون کندنش رو واسم دشوارتر می کنه.
‫من اختلال تریکوتیلومانیا دارم. ‫(اختلال کندن مکرر موی سر)
‫من یه تریکسترم.
‫مثل این میمونه که بین موهام و انگشتام آهنربا هست.
‫فقط یدونه دیگه مو، ‫فقط یدونه دیگه مُژه.
‫از کِی تا حالا مبتلا شدی؟
‫نمیدونم. از وقتی که بابام رفت.
‫اضطراب.
‫همه ی دیوونه بازی ها.
‫ما سرزمین اسباب بازی های ناجوریم.
‫اینا چی...
‫سوختگی ها؟
‫توی آتش سوزی الکتریکی، وقتی که بچه بودم.
‫اینجوری پدرومادر واقعیم مُردن.
‫- من خوش شانسشون بودم. ‫- متاسفم.
‫با چیزهایی به اسم حمله بزرگ شدم.
‫بیهوش می شدم و یه سری چیزهایی می دیدم...
‫چیزهای وحشتناک و افتضاح.
‫دکترم گفت شوکیِ که از ‫آتش سوزی بهم وارد شده،
‫اما برای من خیلی واقعی بنظر میان.
‫واسه همینم من یه سری عروسک ‫از تیکه های درخت درست کردم.
‫فرشته های محافظ من.
‫این یکی عروسک موردعلاقمه.
‫از چوب درخت توس ساخته شده.
‫کاهن ها اسم درخت های توس رو «بانوان جنگل» گذاشته بودن.
‫اونا رو نمادی از امید و تولدی دوباره می دونستن.
‫ازش خوشم میاد.
‫یه هدیه.
‫اسباب بازی چوبی.
‫ازش خوشم میاد.
‫اونا وقتی که می خواستن از طبیعت
‫کمک بگیرن اینکار رو می کردن.
‫برای شمایی که مرا می سازی، پیش می آیم.
‫برای شمایی که مرا می شکنی، بطلان را می خواهم.
‫هرباری که ترسیده یا تنها بودم،
‫اون کلمات رو به زبون می آوردم،
‫و یکمی کمتر احساس ترس می کردم،
‫یکمی کمتر احساس تنهایی داشتم.
‫ازش خوشش میاد.
‫هی این مال منه. یکی واسه خودت بگیر بچه جون.
‫فردا با خواروبار برمی گردم.
‫ممنون.
‫تو رفیق خیلی باحالی هستی درن.
‫آره، خیلی تعجب نکن.
‫خدافظ.
‫امروز بهترین روز کل زندگیم بوده.
‫کل زندگیم.
‫دوستت دارم. دوستت دارم.
‫دوستت دارم. دوستت دارم. دوستت دارم.
‫آره، بهت گفته بودم که پیداش می کنم، نگفتم؟
‫باید سریع اقدام کنیم.
‫اون چیه؟ من اینو نمی گیرم.
‫بگیرش، بگیرش...
‫- چیزی نیست لینی... ‫- نه.
‫آروم باش.
‫آروم باش لینی. ما...
‫- اومدیم که ببریمت خونه. ‫- به ما دست نزنید.
‫- ...جاییکه امنیت داری. ‫- لطفا به ما نزدیک نشید.
‫- به من گوش بده، به من گوش بده. ‫- اون چاقو رو بذار زمین.
‫- نه لطفا برید عقب. ‫- لارا حالش خوب نیست.
‫تموم روز پیش من بود ‫و حالشم خوب بوده.
‫حالش خیلی خوب بود. ‫شما کسایی هستید که دارید مریضش می کنید.
‫این حقیقت نداره. این حقیقت نداره.
‫داره. شما کسایی هستید ‫که دارید مریضش می کنید.
‫توی ذهنته لینی. این حقیقت نداره.
‫- ما اومدیم کمکش کنیم. ‫- آره.
‫ما اومدیم کمک کنیم، پس فقط... ‫فقط بذارش زمین.
‫نه.
‫ما اومدیم که بهت کمک کنیم.
‫- فقط بذارش زمین. ‫- لینی خواهش می کنم.
‫میچل.
‫لینی.
‫نه میچل!
‫وای خدای من.
‫عمو میچ؟ من چیکار کردم؟
‫شنیدم چه بلایی سر اون پسرهای ‫بدبخت مدرسه تون اومد.
‫خجالت آوره.
‫حیوون خورد به ماشینم، ‫و من خوبم و راستش گم شدم.
‫بذار ابزارم رو بیارم. ‫یه نگاهی بهش می ندازم.
‫من نمیدونم چطوری داری اینکارهارو با ما می کنی، ‫اما وقتیکه کارم باهات تموم شد،
‫بنظرت میاد رایان و وس ‫خیلی راحت مُردن.
‫هی میلر.
‫شهردار بوشارد؟
‫قربان.
‫ببین بدتر شده ریچل.
‫بدتر شده. تو متوجه نیستی.
‫اگه بتونی ببینی چه بلایی ‫سر اون پسر آورده...
‫- اما اونا دخترهای ما هستن. ‫- نیستن.
‫ببین، هر دفعه ای که این اتفاقات بیفتن،
‫ما مسئول هستیم ریچل.
‫ما مسئولیم.
‫شاید تو بتونی با این بار زندگی کنی، ‫اما من نمیتونم.
‫من... من نمیتونم اینکار رو بکنم.
‫- من فقط نمیتونم. ‫- خب پس یه راه دیگه پیدا می کنیم.
‫و لارا؟ لارا چی؟
‫هنوز امیدی برای اون هست ریچل،
‫اما اونا نمیتونن زیر یک سقف زندگی کنن.
‫ما باید لینی رو بفرستیم بره. ‫نمیتونیم در این مورد صبر کنیم.
‫«درخت توس»
‫نه، میدونی اون مریضه.
‫اون به چیزی نیاز نداره. ‫تو میتونی بدون اون بری مدرسه.
‫ممنون.
‫اجتماعی.
‫- خوش برخورد. ‫- خوبه.
‫خوش مشرب.
‫تکرار حرف ربط.
‫کلمات در کنار هم بدون ویرگول.
‫مثلا؟
‫شاپرک زندگی کرد و خشکیده شد و مُرد.
‫فقط همینطوری پشت سرهم.
‫پس نگری.
‫فکر نمی کنی تخته ها یکم زیادی ان؟
‫خب الان نمیشه زیادی هیجان زده بشی.
‫اینجا رو داری تبدیل به سیاه چال می کنی.
‫کلمه ی «مبالغه» رو بلدی؟
‫من فقط یکم تشنمه.
‫- خب من میتونم یکم برات آبمیوه بیارم. ‫- من باید پاشم.
‫سعی داری از وقت مطالعه ت فرار کنی؟
‫پس نگری.
‫به خاطر بزرگ شدن.
‫سمّه، نخورش.
‫خب بیا برگردیم سرکارمون.
‫آره.
‫لینی؟
‫ریچل؟
‫لینی!
‫خیله خب، خیله خب.
‫چیکار کردی تو؟
‫لینی!
‫چیکار کردی لینی؟
‫وایسا لینی!
‫در رو باز کن!
‫وایسا! در رو باز کن لینی!
‫لینی وایسا! وایسا!
‫هی.
‫نمیتونم حتی شروع کنم بگم
‫چقدر ممنونتم.
‫خیلی ازت ممنونم.
‫دشمنِ دشمن من، دوسته.
‫یا هرچی.
‫- شنیدی دیشب چیشد؟ ‫- نه.
‫تد مُرده.
‫- چی؟ ‫- آره.
‫ناپدریم گفت به طرز وحشیانه.
‫چطوری؟
‫هیچکس نمیدونه. یه چیز عجیب و غریب.
‫از گفتنش متنفرم ‫اما من واقعا خیلی...
‫هی...
‫چیزی نیست.
‫هی ما موفق شدیم.
‫ما موفق شدیم. ما موفق شدیم.
‫وای.
‫سلام
‫بینمون میمونه؟
‫مامانم میذاره آخر هفته ها اینجا لش کنم.
‫بابام بیشتر میاد اینجا،
‫اما واقعا زیاد این دور و بر نیست، ‫واسه همینم میدونی دیگه.
‫یه لحظه.
‫حالا برنامه ـت چیه؟
‫به سمت شمال، میرم یه جایی که امنه.
‫باحاله.
‫خب من یه برادر ناتنی کوچیک دارم.
‫اگه به چیزی نیاز داشت...
‫برای شام میرم اونجا، پس...
‫آره.
‫تد...
‫تد،
‫می دونی...
‫هی، هی.
‫کوشولو، کوشولو، چی شده؟
خرابکاری کرده؟
آم...
‫فکر کنم احتمالا گرسنه ست.
‫خیله خب.
‫خیلی خب، می خوایم یه کاری بکنیم. ‫فقط مثل شیشه شیرته. خب؟
‫فقط...
‫خیله خب.
‫نه، درست مثل شیشه شیرته.
‫درست مثل شیشه شیر...
‫ببخشید.
‫لوسیون کَندنش رو برام دشوارتر می کنه.
‫من اختلال تریکوتیلومانیا دارم. ‫(اختلال کندن مکرر موی خویشتن)
‫من یه تریکسترم.
‫مثل این میمونه که بین موهام و انگشتام آهنربا هست.
‫فقط یه دونه دیگه مو، ‫فقط یه دونه دیگه مُژه.
‫از کی تا حالا مبتلا شدی؟
‫نمی دونم. از وقتی که بابام رفت.
استرس
‫همه ی خل بازی ها.
‫ما سرزمین اسباب بازی های ناجوریم.
‫اینا چی...
‫سوختگی ها؟
‫توی آتش سوزی الکتریکی، وقتی که بچه بودم.
‫اینجوری پدر و مادر واقعیم مُردن.
‫- من خوش شانسشون بودم. ‫- متأسفم.
‫با چیزهایی به اسم حمله بزرگ شدم.
‫بیهوش می شدم و یه سری چیزهایی می دیدم...
‫چیزهای ترسناک و مبتذل
‫دکترم گفت شوکیِ که از ‫آتش سوزی بهم وارد شده،
‫اما برای من خیلی واقعی بنظر میان.
‫برای همینم من یه سری عروسک ‫از تیکه های درخت درست کردم.
‫فرشته های محافظ من.
‫این یکی عروسک موردعلاق منه.
‫از چوب درخت توس ساخته شده.
‫کاهن ها اسم درخت های توس رو «بانوان جنگل» گذاشته بودن.
‫اونا رو سمبلی از امید و تولدی دوباره می دونستن.
‫ازش خوشم میاد.
‫یه هدیه.
‫اسباب بازی چوبی.
‫ازش خوشم میاد.
‫اونا وقتی که می خواستن از طبیعت
‫کمک بگیرن اینکار رو می کردن.
‫برای شمایی که مرا می سازی، پیش می آیم.
‫برای شمایی که مرا می شکنی، بطلان را می خواهم.
‫هرباری که ترسیده یا تنها بودم،
‫اون کلمات رو به زبون می آوردم،
‫و یکمی کمتر احساس ترس می کردم،
‫و کمتر احساس تنهایی داشتم.
‫ازش خوشش میاد.
‫هی این مال منه. یکی برای خودت بگیر بچه جون.
‫فردا با خواروبار برمی گردم.
‫مرسی
‫تو رفیق خیلی باحالی هستی درن.
‫آره، خیلی تعجب نکن.
‫خدافظ.
‫امروز بهترین روز در کل زندگیم بوده.
‫کل زندگیم.
‫دوستت دارم. دوستت دارم.
‫دوستت دارم. دوستت دارم. دوستت دارم.
‫آره، بهت گفته بودم که پیداش می کنم، نگفتم؟
‫باید فوری اقدام کنیم.
‫اون چیه؟ من اینو نمی گیرم.
‫بگیرش، بگیرش...
‫- چیزی نیست لینی... ‫- نه.
‫آروم باش.
‫آروم باش لینی. ما...
‫- اومدیم که ببریمت خونه. ‫- به ما دست نزنید.
‫- ...جایی که در امانی ‫- لطفا به ما نزدیک نشید.
‫- به من گوش بده، به من گوش بده. ‫- اون چاقو رو بذار زمین.
‫- نه لطفا برید عقب. ‫- لارا حالش خوب نیست.
‫تموم روز پیش من بود ‫و حالشم خوب بوده.
‫حالش خیلی خوب بود. ‫شما کسایی هستید که دارید بیمارش می کنید.
‫این واقعیت نداره. این واقعیت نداره.
‫داره. شما کسایی هستید ‫که دارید بیمارش می کنید.
‫توی ذهنته لینی. این حقیقت نداره.
‫- ما اومدیم کمکش کنیم. ‫- آره.
‫ما اومدیم کمک کنیم، پس فقط... ‫فقط بذارش زمین.
‫نه.
‫ما اومدیم که بهت کمک کنیم.
‫- فقط بذارش زمین. ‫- لینی خواهش می کنم.
‫میچل.
‫لینی.
‫نه میچل!
‫وای خدای من.
‫عمو میچ؟ من چیکار کردم؟
‫نه. نه...
‫نه نه نه نه نه...
‫شنیدم چه بلایی سر اون پسرهای ‫بدبخت مدرسه تون اومد.
‫خجالت آوره.
‫به نظرم بلایی که سرشون اومد حقشون بود.
‫حیوون خورد به ماشینم، ‫و من خوبم و راستش گم شدم.
‫بذار ابزارم رو بیارم. ‫یه نگاهی بهش می ندازم.
‫من نمی دونم چه طوری داری این کارهارو با ما می کنی، ‫ولی زمانی که کارم باهات تموم شد،
‫به نظرت میاد رایان و وس ‫خیلی راحت مُردن.