این هو، ستاره ی و امید رستوران سو جئونگ
واسه چی اینجا هستی؟
چون این بار امتحان تأیین سطحی که دادم خوب نشده
معمولا توی کلاس نخبه ها هستم
به مامان حرفی نزن لطفا، دایی.
هی کانگ این هو، بهم حقیقت رو بگو.
- !راستشو می گم - توی این وضعیت می خوای بازم فریبم بدی؟
و قضیه اون بازیه چیه؟
بازی.
چون رفیقیم به همدیگه کمک می کنیم.
اگه اونا رو بشناسی واقعا بچه های خوبی هستن
ولی بخاطر این هستش که واقعا اونا رو نمیشناسی.
بسیار خب.
من یه احمق و نوچه هستم
پس برای چی زمانی که اینقدر سنت بالاست...
به مدرسه برگشتی؟
به خودت بیا احمق
مامانت فقط واسه تو داره زندگی می کنه.
دیدی که بخاطر من چه بلایی سر مامان بزرگ اومد.
دیدی و می دونی، ولی اینطوری مدرسه میای؟ دروغ می گی؟!
دایی.
دایی. هر کاری بگی انجام میدم
به مامان نگو لطفا
گمون کردی دروغ گفتن چیزی رو حل می کنه؟
صبر کن
میگم.
کانگ این هو تا الان اینطوری زانو زده بوده که بخواد التماس کنه؟
نه.
این پیری واسه چی اینطوریه؟
ولی کانگ بوک سو به کانگ این هو چه ارتباطی داره؟
برادر هستن؟
ببین! فامیلی اونا که کانگ هستش... نکنه برادر باشن؟
هرچی باشه، نمی تونیم آدم خودمون رو با بقیه به اشتراک بذاریم. نه؟
کدوم یکی از موارد نشون دهنده ی بحث اصلی نویسندست؟
این رو کی باید بخونه؟
تو دلت میخواد بخونی بوک سو؟
چون اولین روزی هستش که برگشتی،
من می خونم
جلسه بعد ادامه میدیمش
حمله، حمله.
اونو بده من.
بریم فیلم ببینیم؟
آهای، کانگ این هو!
چند تا بول بو بخر.
بله
هوی!
چی شده؟
من توی 11 ثانیه 100 متر میدوام.
چی میگی؟
بول بو رو من می خرم.
ولی اصلا بول بو چیه؟
هئول..
برگر بولگوگی.
باشه. الان زمان بگیر.
طرف واقعا دیوانست
بدنت رو توی زاویه 45 درجه حفظ کن. مقاومت باد رو باید کم کنی
مرکز بدنت رو به طرف چپ بده .نیافت ولی سرعتت رو حفظ کن
تعداد و ارتفاع پله ها رو پاهام یادشون هست.
نه، ده، یازده.
بیا پایین
از انعطاف و بدنت ورزشکاری خودت واسه دور شدن از موانع استفاده کن.
زود تر از این هو...
چیکار می تونم واستون انجام بدم؟
سه تا بول بو بهم بده.
سه تا اتوبوس بده.
کارت بی نظیره
امید خانواده من این هو، شده نوچه بقیه؟
این هو ما خیلی خاک بر سره.
تند تر از این هو...
باید تند تر از این هو باشم.
این پیری خیلی سریعه.
سه دقیقه و 15 ثانیه.
بهترین رکورد این هو 4 دقیقه و 28 ثانیه بود؟
اما بازم، وقتی که این هو برامون می خره خوشمزه تره.
نظرت چیه؟
درسته.
با این اوصاف غش می کنی پیرمرد .برای میان وعده روت حساب می کنیم، این هو.
هوی!
برات بازش می کنم! تعجب کردی؟
ببینید! خوب به حرف های من گوش کنید.
نوچه کلاس مون منم.
من نوچه ام، باشه؟!
جرئت دارید فراموش کنید.
باورنکردنیه.
تماس های شاکی ها به طرز اعجاب آوری کم شده.
حتی معترضین بیرون هم دیگه اعتراض نمی کنن.
اما واقعا کانگ بوک سو رو به عنوان دانش آموز قبول می کنید؟
اون همین الانش هم دانش آموزه.
چرا می پرسید؟
فکر می کردم که شاید اتفاق موقتی ای باشه.
آخه، نمی دونیم ممکنه چه دردسری برامون درست کنه.
تا زمانی که در مدرسه ست،
قبول ندارید که دردسر ساز بودنش غیرقابل اجتنابه؟
پس فکر کنم بیشتر از این واسمون دردسر ساز می شه.
زمانی که که اتفاق افتاد حواستون باشه حسابی بهش برسین
ببین، گمونم این هو...
- .در آینده نظافتچی خوبی بشه - آره، کار خودشه اصلا .
آفرین، کانگ این هو!
اینجا رو ببینید
ای بابا، این احمقا!
بذارش زمین و کارت رو بکن.
هی، یه جا رو تمیز نکردی.
بیا اینجا.
الان وقتش نیست!
کانگ این هو.
تو سد راه انتقام من شدی.
نقشه ام داره از مسیر خارج می شه.
[دلیل غیبت: شخصی]
ول کن، ول کن!
معلم، من که گفته بودم از پشت سر نیا سراغم.
دردم گرفت!
عوضی.
چرا روز اول برگشتنت انقدر جدی ای؟
بریم.
چی، کجا؟ من نمیام.
نخاله گفتم...
بیا ببینم!
وایسا معلم.
بیا، دوباره دانش آموز شدنت مبارک.
آخه یه معلم با چه رویی دانش آموزش رو به نوشیدنی خوردن تشویق می کنه
بیا بگیر.
کلی بخور.
با اینکه طول کشید تا برگردی،
اما می دونستم که برمی گردی.
دیگه حسابی بزرگ شدی.
من بال دوست دارم.
- .سلام - خیلی خب، خیلی خب .
سلام.
اون چش شده؟
بچه ها هیچی نشده انرژی ات رو تموم کردن؟
حتما برای بوک سو سخت بوده که برگرده مدرسه.
برگشتت به مدرسه مبارک بوک سو.
ببخشید که نتونستم بهتون بگم.
نگران بودم که نگران بشی.
البته که نگران می شدم.
مدرسه حتما پر از دخترای دبیرستانی خوشگله.
اون بچه های جوون هم حتما خوب چشم شون کار می کنه.
صورت زیبای بوک سوی ما حتما دیده می شه.
من هرچقدر هم خوشگل باشم سنم به اون جوون ها نمی خوره.
باورم نمی شه که باید ببینم دوباره دخترای جوون بوک سو رو دوره کردن!
معلم، شما این دفعه هم معلم ثابت بوک سویی؟
باید بهتون بگم که هوای بوک سو رو داشته باشید.
وایسا. باید برم دستشویی.
کجا می ری معلم؟
می شه 5000 وون.
دیگه هیچوقت بهم نگو 5000 تا.
چون 5000 تا بود گفتم 5000 دوست داشتی بگم 50 میلیون؟.
هوی!
- سون سو جئونگ؟ - سون سه جئونگ !
معلم ثابت بوک سو سون سو جئونگه.
داری می گی سون سو جئونگ تو مدرسه ایه که اون می ره؟
- ...آروم باش، مطمئنم یه دلیلی - کل ماجرا رو شنیدم! می رم مدرسه .
منم می رم اونجا.
چرا تو باید بری؟
کانگ بوک سو، سون سو جئونگ.
چشم دیدن این رو ندارم که پیش هم باشن.
سون سه جئونگ چطور شد معلم ثابت تو؟
اصلا خنده دار هم نیست.
دیدن سون سو جئونگ چه حسی داشت؟ قلبت به تپش افتاد؟
گفتم که مشکل قلبی تو خانواده ما ارثیه!
باشه، حتما.
خب حالا انتقام رو می خوای چی کار کنی؟
نگران بودم که تو فکر نابود کردن مدرسه باشی.
آخه مگه چند سالمه که همچین کاری بکنم؟
مطمئنم که او سه هو یه ریگی تو کفشش داره، پس حسابش رو می رسم.
و سون سو جئونگ...
اول، می فهمم چرا اون کار رو باهام کرد.
نگاش کن، هنوز دلش پیشش گیره.
چون کنجکاوم!
واقعا کنجکاوم که بدونم چرا اون کار رو با من کرد!
چرا معلم پارک نمیاد؟
می گم، معلم پارک نوشیدنی خورد؟
آره، یه لیوان.
بهشون گفتم چون یه مدت اینجا نبودی سنگ تموم بذارن.
بشین.
مادر، مثل همیشه عاشق غذای دریایی هستی.
گوشت برای بدنت ضرر داره.
برای غذا ممنونم.
از الان به بعد کلی کار داری.
نمی تونیم تضمین کنیم که همچین اتفاقی دوباره نمیفته.
بله، تمام تلاشم رو می کنم.
چرا نمی خوری؟ هنوز بدغذایی؟
مزه اش عالیه.
بله.
خب؟
خوبید؟
آشپز، من به آبزی های صدف دار آلرژی دارم.
تو غذای من نریز و مراقب باش.
ببخشید. خیلی وقت نیست که کارم رو شروع کردم.
مادرتون گفته بود همه غذایی می خورید.
حتما فراموش کرده.
چون خیلی وقته من رو ندیده.
بوک سو!
تو بارون که گیر نکردی؟
نه، چی شده؟ رفتارت عجیبه.
سو جئونگ همیشه برای این هو این کار رو می کنه.
من هم امتحان می کنم.
واقعا رفتی مدرسه؟
مامان، تو این دوره بچه ها همه کتاب هاشون رو می ذارن توی مدرسه.
می دونستی که تخته سیاه ها هم دیگه خودشون خودکار پاک می شن؟
هوش مصنوعی ای چیزیه؟
رستوران من رو هم می تونه تمیز کنه؟
غذا خوردی؟
آره خوردم.
چرا وایسادی؟
خوبه که می بینم دوباره لباس فرم پوشیدی.
خیلی آدم دو دلی هستی.
همین یه کم پیش بهم گفتی چرا می خوام برگردم.
بیا بریم.
سرده.
اذیت نکن.
آهای کانگ بوک سو.
جوری رفتار نکن که این هو رو می شناسی.
چون دایی اش هستی نری سر کلاسش و واسه خودت بزرگ بازی در بیاری.
آبروش رو می بری، فهمیدی؟
ساکت شو ببینم. تو که اصلا چیزی نمی دونی.
چی رو نمی دونم؟ من خیلی وقته که مادرم.
ای بابا!
واقعا می خوای اینجوری صحبت کنی؟
فقط بچه تو مهمه؟
مامان بیخیال.
بوک سو!
این هو حتما کلی خجالت کشیده. تازه منم بچه توئم!
درسته، تظاهر کردن خیلی دوام نمیاره.
برای همین نیست که وضعمون اینجوریه؟
اگه حست به من واقعی بود اون کار رو باهام می کردی، کانگ بوک سو؟
منظورت چیه سون سو جئوک؟
نکنه از پیریه؟
حس می کنی باد کردی؟ شب ها خوب نمی خوابی و نمی تونی غذا رو هضم کنی.
همه اش عصبی می شی و حس می کنی تب داری.
از کجا می دونستید؟
تو بورس سرمایه گذاری کردی؟
نه.
نشونه هات شبیه معلمی هست که مسئول کارای دانش آموز ها بوده...
و 50 میلیون وون سرمایه خودش رو توی بازار از دست داده.
عجیبه. این نشونه ها برای آدمایی هستش که مال باخته ان.
استرس با عصبانیته
استرس با خشم؟
- .بیا - اینا رو اگه بخورم بهتر میشم؟
اینا ویتامین هستن. آخه با اینا کی خوب میشه؟
ریشه ی خشم رو پیدا کن و از بین ببرش.
با توجه به اینکه آثار یی سانگ
در طول دوره کوتاه استعمار ژاپن نوشته شده،
می تونید ببینید که اون دوره چه تأثیر بزرگی روی آثارش داشته.
حسی که امروزه از شعر اوگامدو اون بهتون دست می ده،
ممکنه حس اضطراب، افسردگی و ترس باشه، درسته؟
تکلیف تون این بود که شعری که این ترم یاد گرفتید رو بازنویسی یا اقتباس کنید.
هنوز دارید آماده می شید؟
کسی امروز چیزی آماده کرده؟
اولین نفر نمره بیشتر می گیره!
کسی نیست، پس...
من! من، من، من!
پیرمرد.
ایول.
باشه، پس شروع کن.
من شعر اوگامدو که تازه یاد گرفتیم رو بازنویسی کردم.
عنوانش 50 میلیون وونه.
اولین معلم ترسناکه. دومین معلم ترسناکه.
سومین معلم ترسناکه. چهارمین معلم ترسناکه.
پنجمین معلم ترسناکه!
- !کافیه - ششمین ...
این چه جور شعریه؟
صلاحیت معلم با خاک یکسان می شود،
حس وظیفه شناسی و وجدان او هم نابود می شود.
پس به عنوان نماینده پنجاه میلیون شهروند که وحشت و ترس را...
از پنج هزار، پنج هزار،
پنج هزار معلم حس کرده اند، این شعری است که آن ترس را ابراز می کند.
باشه. برای امروز کافیه.
خیلی باهوشی و سخت می شه فهمید چی می گی .اصلا نمی فهمم چی می گی،
بقیه تون، وقتی برگه تون رو تحویل دادید تصحیحش می کنم.
یه لحظه بیا بیرون.
بله.
چرا انقدر بچه بازی در میاری؟
ببین کانگ بوک سو، برگشتی که فقط این کار رو بکنی؟
نه، نیومدم این کار رو بکنم.
پس چرا اومدی؟
فقط همین رو داری... که به من بگی؟
چه حرفی برای گفتن بین ما هست؟
تو دانش آموزی، من معلمم.
کانگ بوک سو، کجا داری می ری؟
حرفی برای گفتن نداری؟
پس، کاری می کنم یادت بیاد.
کجا داری...
واقعا... واقعا خیلی وقته که گذشته.
نه سال شده؟
اینجا بسته شده. بیا دفتر مشاوره.
به نظر که بازه.
چی؟
ورود به پشت بام ممنوع
اینجایی؟
دردم گرفت.
چطور می دونستی؟
چرا این حرف رو زدی؟
من ازش خوشم نمیاد.
این اولین باره که از نظر درسی می بازم،
و این مدت که باهاش خوش رفتاری کردم مدام نادیده ام گرفته.
اون دوست منه عوضی.
خب که چی؟ چشه؟
واسه سون سو جئونگ اصلا متأسف نیستی؟
پس تو واسم متأسف نیستی؟
من بیچاره ترین آدم دنیا هستم
واسه چی؟
واسه چی بیچاره ایی؟
تو چیزی نمی دونی.
احمق
احمق دیوانه
بوک سو، کانگ بوک سو.
منو ببین
چی شده احمق؟
خوب نیست که راحت بمیرم؟
ببین.
داری چیکار می کنی؟ بیا پایین.
بوک سو، همه چی بیهوده نیست؟
من از زندگی خیلی خسته شدم
اگر بپرم... همه چیز ساده تر می شه.
هی!
هر کاری دوست داری انجام بده.
شوخی هم اندازه داره.
بوک سو.
کانگ بوک سو.
واقعا میپرما کانگ بوک سو.
نرو!
باشه.
خدا نگهدار کانگ بوک سو.
واسه ی همه ی این مدت ازت تشکر میکنم
کانگ بوک سو، خیلی زیادی کنجکاوی
او سه هو، یالا دستمو بگیر. عجله کن
کانگ بوک سو.
منو نجات بده.
کانگ بوک سو.
گفتم منو نجات بده!
نه!
او سه هو!
او سه هو.