وقتی که سعی می کنید به یه ایده اصیل برسید
بیشتر اوقات هیچ ایده ایی ندارین
یه برگه خالی دارید
سخته که متوجه بشید ایده از کجا میاد
من نمی دونم چه جوری یه ایده خوب رو پیدا کنم
یه چیزیه که مرتب بهش فکر می کنم تا متوجه اش بشم
فکر کنم بتونید خودتون رو جای صحیح بذارید
با کلی مطالعه، فیلم دیدن صحبت کردن با رفقا،
سلام، چطوری؟
همه این چیزا الهام بخشه
اما ضامن این نیستن که منجر به ایده گرفتن بشن
بخش بزرگی از رسیدن به ایده یه فیلم
اینه که به چیزهای سختی که توی زندگیتون بوده و یا هست نگاه کنید
و یا به چیزهایی که باهاش درگیر هستین
من دن اسکنلون هستم و یک کارگردانم
من توی میشیگان بزرگ شدم،
توی یک شهر کوچیک به اسم کلاسون در نزدیکی دیترویت،
من و برادرم و مادرم رابطه خیلی خوب و خوشی داشتیم
همیشه مثل یک خانواده پشت هم بودیم و می خندیدیم
وقتی که بچه بودم همیشه طراحی می کردم،
کاریکاتور افراد معروف رو می کشیدم
و بعدش براشون می فرستادم
مامانم کارهام رو جلو می برد
من مثل مادر روی صحنه نمایشش بودم با روزنامه های محلی مختلف تماس گرفتم
با ایستگاه های تلویزیونی محلی تماس گرفتم
اونا اومدن و ازش فیلم گرفتن
فکر می کردم یه حس گذرا باشه و از سرش بیفته
اما هرگز از سرش نیفتاد
از همون اولش همیشه عاشق نقاشی کشیدن بود
شخصیت انیمال مجموعه تلویزیونی پاپتز
احتمالا دن یه بچه نرمال نبود
یعنی مطمئنم که بچه های دیگه ایی مثل اون هستن
من ورزش می کردم و به ماشین های مسابقه و اینجور چیزا علاقه داشتم
و دن داشت با پاپت ها بازی می کرد
باحاله - ...آره. اونا همشون
و البته که آثار هنری می کشید
بعدش همیشه کارهای خلاقانه می کرد
فیلم و چیزای اینجوری می ساخت
کار جالبی بود مخصوصا توی زمستونِ میشیگان،
که کار زیادی واسه انجام دادن نیست
خب، چرا یه مقدار پای نمی خوری؟
اسپارکی. نظرت در مورد برنامه امروز چی بود؟
مشخصا با استعداد بود اما از مقیاس اون با خبر نبودم.
ممنون گالی
برادارم قهرمان شماره 1 هر کاری بود که من کردم
وقتی که به دانشگاه می رفت طرح های منو به دیوار می زد
خیلی بهم افتخار می کرد
کارم توی پیکسار رو از سال 2001 به عنوان هنرمند استوری برد شروع کردم
بعدش فرصت شگفت انگیزی رو بدست آوردم تا دانشگاه هیولاها رو کارگردانی کنم
فیلم در مورد لحظاتی از زندگی شما هستش
که شدیدا تلاش می کنید تا توی چیزی که دوست دارید موفق بشید
بعدش شکست می خورید از اونجا به کجا می رید؟.
به نظرم موضوع عالی ایی بود که درباره اش فیلم ساخته بشه
اما داستان شخصی خودم نبود
بعد از اینکه دانشگاه هیولاها تموم شد
پیکسار گفت، «دلت می خواد که «روی ایده خودت کار کنی؟
و این بار دلم می خواست که یه کار شخصی انجام بدم
پس فکر کردن بهش سخته که
چه فیلمی رو باید بسازم که مردم بخوان ببینن؟
یه بخشی توی استودیو هستش که اسمش توسعه ست،
و عملا 4نفرن که سعی دارن یه فیلم رو توسعه بدن
منابع شگفت انگیزی در اختیارتون هست
تمام چیزایی که ممکنه به شما کمک کنه تا با یه کم ایده ایی که دارید
بیشتر توسعه بدید و ایده بگیرید
مشکل اینجاست که وقتی به اونجا می رسید،
اصلا همیشه یه ذره ایده هم ندارید
ممکنه عملا هیچی نداشته باشید من هیچ ایده ایی نداشتم
به ایده رسیدن یه کم شبیه عاشق شدنه
مهم نیست که چقدر دلتون می خواد اتفاق بیفته،
واقعا کار خیلی کمی از دستتون میاد که مطمئن بشید اتفاق می افته
من یه سری ایده داشتم که اساسا افتضاح بودن
اونا رو واسه کوری مطرح می کردم که شریک فیلمساز من هستش
برای یه برنامه آشپزی ایده جالبی می شه
نمی دونم فیلم می شه یا نه
اینکه به ایده ایی برسی که توش راستی داره و احساسیه
باید واقعا آسیب پذیر باشید
به عنوان یه فیلمساز باید ذهن بازی داشته باشید
تا به چیزایی فکر کنید که فکر کردن بهشون راحت نیست
یا چیزایی که ازشون می ترسید یا دلتون نمی خواد راجع بهش صحبت کنید،
چون اونا حقیقت دارن و واقعی هستن
پس به زندگی خودم فکر کردم
اینکه کی هستم و چی دارم که ارائه بدم
من یه پسرم
من یه شوهرم
من یه برادرم، یه هنرمندم
بعدش از خودم می پرسم که ترس های من از اونا چیه؟
چه چیز برادر بودن منو شب ها بیدار نگه می داره؟
واسه شوهر بودن نگران چی هستم که ممکنه شکست بخورم؟
مسئله بشدت شخصی اییه
و سخته که به اون سوال های ترسناک جواب داد
به رابطه خودم با برادرم و مادرم دقت کردم
همینطور رابطه ام و رابطه نداشتنم با پدرم
اونا رو روی تخته میزدم و وقتی که داشتیم می رفتیم،
یه نفر از بخش توسعه گفتش می خوای یه پتو روی تخته بندازی»
«تا اگه کسی اومد اینو نبینه؟
منم با خودم گفتم، ما اینجاییم که روی مسائل شخصیم کار کنیم
ممکنه یه روز تبدیل به فیلم بشه پس اشکالی نداره. می تونیم بذاریم باشه.
و وقتی که داشتم می رفتم،
یادمه برگشتم و دو تا برگه رو برگردوندم
اینجوری که، «این دوتا نه «نمی خوام کسی اینا رو ببینه
و بعدش با خودم گفتم این اون چیزیه که ازش وحشت داری
«این فیلم تو هستش»
نمیدونستم که این عکس وجود داره هیچوقت ندیده بودمش
تازه دو ماهت شده بود
وقتی که دن بهم گفت قراره یه فیلم از زندگیمون بسازه
یه جورایی احساساتی شدم
ازم خواست دنبال هر عکسی که از باباش دارم بگردم
ازم پرسید که باباش چجور آدمی بوده
وقتی یک ساله بودم بابام از دنیا رفت
برادرم سه سالش بود برای همین هیچوقت اونو نشناختیم،
هیچ خاطره ای ازش نداریم
قطعا بخش بزرگی از زندگی و داستان منه
قسمت سختش اینجاست که فهمیدم حس زیادی بهش ندارم
اون رو به یاد نمیارم پس نمی دونم چی رو از دست دادم،
من یه آدم خیلی خیلی خوش شانسم
اتفاق های خیلی زیاد بدی توی زندگیم نیفتاده
و اینو به مامانم گفتم و اون گفت «پدرت مُرد»
منم گفتم، «آره وقتی که یه ساله بودم
«برای همین اصلا یادم نمیاد
«مادرم گفت، «برای همینه که خیلی بده
گفتش، «خیلی بده «چون اون رو یادت نمیاد
از آدمایی که از اون حرف می زدن شناختمش
از عکس هایی که بودش اون رو شناختم
پس فکر کنم تا حدی بدونم پدرم کیه
اون شبیه دهه 70 بود
ریش داره، شلوارک پاش می کنه و تیشرت سفید می پوشه
پس این تیکه های غیرمستقیم کوچیک
روم تأثیر گذاشت تا بدونم باید چه طور زندگی کنم
وقتی که 16 ساله بودم و برادرم حدود 18 سالش بود
عمه و عموم یه نوار صوتی رو برامون فرستادن
و گفتن این نوار قبل از»،
«ازدواج مامان و باباتون ضبط شده
ما دستگاه پخش نوار کاست نداشتیم» «پس نتونستیم نوار رو بشنویم،
«ولی مطمئنیم که صدای بابات داخلش هست»
من هیچوقت حرف زدن بابام رو نشنیدم و هیچوقت فکر نمی کردم که حرف زدنش رو بشنوم
پس نوار رو می ذاریم تو دستگاه و داریم بهش گوش می دیم،
و صدای مامانم رو می شنوم اینکه 20 سال پیش صداش چه طور بوده،
صدای اعضای خانواده رو می شنوم،
و هر چند دقیقه یه بار می گن بیل کجاست؟» که بیل اسم بابام بودش»،
«اونا هم می گن، «بیل رفته مهر رو بیاره الآن برمی گرده
یا هر کار دیگه ایی که می کرد
اون هیچوقت توی اون فضا نبود
و بعدش بالآخره آخرای نوار
عمه ام صداش می زنه و می گه
یه سلامی بکن تا بفهمن می تونی حرف بزنی
و بابام می گه
سلام
صدای بیل بود
بعدش عمه ام می گه یه چیز دیگه به جز سلام بگو
«و اون می گه، «خداحافظ
خداحافظ
و همین
این ایده کار بزرگی برای انیمیشن «به پیش» می شه
ایده ایی که بخوای با پدرت صحبت کنی
نمی تونستم دقیقا اشاره کنم که پدر نداشتن باعث شده
چی رو توی زندگیم از دست بدم
تا وقتی که یکی از دوست هام از رابطه من و برادرم خبر دار نشد خبری نبود
اون گفتش، «دلیل اینکه دلت برای پدرت تنگ نمی شه
«اینه که برادرهات جای بابات بوده»
باعث شد مغزم سوت بکشه تا قبلش هیچوقت بهش فکر نکرده بودم
وقتی که پدرم فوت کرد مادرم با برادرم صحبت کرد،
و اون گفت که «پدرت دیگه برنمی گرده»،
با اینکه سه سالش بود گفت «کمکت می کنم دنی رو بزرگ کنی»،
تازه متوجه اون کار شگفت انگیز و جالب اون شدم
و فکر کنم بیشتر از هر چیزی می خواستم بهش نشون بدم که این کار رو کرده،
بهش نشون بدم که قدر کارش رو می دونم و بابتش از اون متشکرم
و این داستان اصلی فیلم شد
فیلم زندگینامه نیست
داستان من شاید جالب باشه اما ممکنه برای یه فیلم کافی نباشه،
و این بخشی از روند هیجان انگیز اونه
شما جواهر داستان شخصی خودتون رو برمی دارید و بعدش اون رو تبدیل به یک فیلم می کنید
به پیش» داستان 2برادر اِلف هستش»
که به جستجوی پیدا کردن یه ذره جادو می رن
که بهشون این امکان رو می ده تا یک روز رو با پدری بگذرونن که از دستش دادن
این دنیا اینجوری به ذهن ما رسید که
چه طور ممکنه بتونیم با فردی ملاقات کنیم» «که مرده؟
پس بعدش به جادو فکر کردیم
اگه یه افسون جادویی برن و باباشون رو برگردونن چی؟
و اینجوری شد،
پیدایش اینکه چرا فیلم توی دنیاییه که با جادو سر و کار داره
جلوتر توی مراحل توسعه فیلم،
می خواستم محله نیو ماشرومتن بر اساس محله کلاسون باشه
وقتی که طراحی نیو ماشرومتن رو آغاز کردیم
خیلی از هنرمندهای پیکسار به اشارات کلاسون نگاه کردن
«و گفتن «واقعا جالب توجهه
«به شکل جادویی خودش خیلی خوبه»
پس به مرور زمان ما نیو ماشرومتن رو تبدیل به شهری کردیم که یه کم مدرن تر بود
تا این لحظه برادرم بیل و مادرم این فیلم رو ندیدن
هنوز فیلم رو ندیدم اما تبلیغاتش رو دیدم
خیلی عجیبه که خودم رو توی تصویر ببینم که شکل یک اِلف هستم
اما یه جورایی شبیه آدمیزادم به استثنای گوش هام
می تونم بگم که ایان یه جورایی منو یاد دن می ندازه
مخصوصا پیرهن چارخونه دن عاشق پیرهن چارخونه ست
بیل اصلا شبیه بارلی نیست
و برادرم رو داریم که کاملا بی خبر گذاشتمش
چون ساخت این فیلم ها 5سال طول می کشه
و به نظرم باید واقعا برای یه نفر بسازیدش
اینجوری فیلم تازه و هیجان انگیز باقی می مونه
پس برادرم رو مخاطب این فیلم در نظر گرفتم
خیلی کم می دونم توی فیلم چه خبره
اصلا باهاش در مورد این موضوع صحبت نکردم
که فکر می کنم اون برام پدر بوده فیلم این حرف رو میزنه
فقط می دونم که کم و بیش بر اساس تجربه ما و زندگیمون هست
فیلم بر اساس این ایده ساخته شده که
چی می شد اگه می تونستیم یه روز رو با کسی که از دست دادیمش، صحبت کنیم؟
اما نمی تونید. هیچکس نمی تونه محاله
فیلم درباره استفاده از داشته هاست و قدر دونستن چیزهایی که دارید
واقعا مشتاقم که ببینمش
«به جشن تموم شدن فیلمبرداری «به پیش خوش اومدید
برادرم از میشیگان اومده
امشب اینجاست تا برای اولین بار فیلم رو ببینه
خانم ها و آقایان،
... به پیش ... به پیش