‫اوایل قرن هفده،
‫دریانوردی که سوار یکی از کشتی های ‫تجاری انگلستان بود، نوشت:
‫«زیبایی اقیانوس...»
‫«یکی از بزرگ ترین گنجینه های دنیاست.»
‫با این حال، در طول تاریخ،
‫افرادی که در اقیانوس سفر کردن، ‫به زیباییش توجهی نکردن.
‫این افراد که میل به طلا...
‫و جواهرات درخشان ‫کورشون کرده بود،
‫برای رسیدن به پایان زمین...
‫به سفر دریایی می رفتن...
‫و حتی از مرز زمان هم عبور می کردن.
‫قطعا یه گنجینه توش هست.
‫شلیک کنین!
‫ناخدا، بهمون حمله کردن.
‫یالا دوستان، ‫حمله کنین! سوار بشین!
‫برو تو، برو تو.
‫یالا!
‫- بخواب رو زمین. ‫- زانو بزن!
‫خواهی می کنم، خواهی می کنم، نه.
‫به به، آقای تپانچه، این یکی ‫داره مدام در مورد...
‫گنجینه گمشده ویلیام کید صحبت می کنه.
‫خواهش می کنم آقای دزد دریایی.
‫ما دانشمندانی بیش نیستیم.
‫یه نقشه هست.
‫می تونین... ‫می تونین اون نقشه رو بردارین.
‫می تونین...
‫این نقشه ایی که دوستت می گه کجاست؟
‫مخش با آفتاب تاب برداشته.
‫ما اصلا نقشه گنج نداریم.
‫واقعا؟
‫آها. اون نقشه رو می گین.
‫این نقشه خلیج اهریمنه...
‫جنوب همین جاست.
‫آره.
‫ولی بدون کمک ما اصلا نمی تونین...
‫رمزگشاییش کنین.
‫هوم.
‫خب پس جون همه حضار کشتی رو ببخشین،
‫مبادا غنائنمون با خونریزی بی مورد ‫از دست بره.
‫به افتخار «بال اهریمن» و افراد بخشنده اش.
‫عجب، خب، آقای تپانچه...
‫جون کارکنان کشتی رو بخشیدی، مگه نه؟
‫بله ناخدا، با خودم گفتم ‫ممکنه بهشون نیاز داشته باشیم.
‫عه، با خودت گفتی؟
‫اما چنین تصمیمی رو دوش ناخداست،
‫موافق نیستی؟
‫چرا ناخدا.
‫همین افکار بود...
‫که سرنوشت پدرت رو رقم زد.
‫اصلا دوست ندارم همون ‫بلا سر تو بیاد.
‫بسیار خب، آروم باش پسر، آروم باش.
‫خودت که می دونی ‫چاره ایی نداشتم.
‫قانونمون همین بود. هوم.
‫- درسته ناخدا. ‫- هوم.
‫تو آدم خوبی هستی تپانچه.
‫ازت می خوام وقتی ‫اهریمن اومد...
‫روحم رو بگیره،
‫کنارم باشی و نظرش رو تغییر کنی.
‫آره. آره.
‫آره.
‫خب، جریان نقشه گنج چیه؟
‫- آها. ‫- عجب. هوم.
‫بفرمائید ناخدا.
‫عجب.
‫هوم؟
‫لذت ببرین.
‫هوم.
‫مشغول باشین.
‫آقای تپانچه فرمون رو ول کرده.
‫هیس.
‫♪ لای لای لای لای لای. ♪
‫شکاف ها رو بپوشونین.
‫خوش اومدین ناخدا.
‫ناخدا؟
‫اینجا دیگه کشتی خودتونه.
‫فورا برین سراغ بادبان ها.
‫به سلامت ناخدا کشتار.
‫ها؟ چی؟
‫دزدیدنش.
‫ای سرکش ها.
‫تپانچه.
‫شورش کردن!
‫گیرت میارم تپانچه.
‫چه طور تونستی چنین بلایی ‫سرم بیاری خائن؟
‫شلیک کنین!
‫- بهمون حمله کردن! ‫- من رو می کشه.
‫شلیک کنین!
‫بادبان اصلی رو برافراشته کنین!
‫قفل دکل در رفته جفری.
‫کاری از دستمون برنمیاد.
‫ای وای.
‫مشکلات بزرگ تری داریم. ‫اونجا رو.
‫لعنتی.
‫همگی...
‫حاضر باشین،
‫داریم یه راست می ریم جهنم.
‫نقشه! ‫نقشه رو بردارین!
‫برداشتمش!
‫تپانچه!
‫[خلیج دزدان دریایی. ‫زمان حال.]
‫آفرین جاش.
‫پارو رو بده جلو، پارو بزن.
‫خیلی راحته.
‫داری ماهر می شی رفیق.
‫بچه ها، فکر کنم یه چیزی پیدا کردم.
‫چه قشنگه هِج.
‫- سلام جاش. ‫- چطوری رفیق؟
‫سلام بریج. ‫اوضاع وبلاگت چطوره؟
‫هیس، باید به موقع تمومش کنم.
‫می دونین چیه؟ ‫نگهش می دارم.
‫ممکنه قیمتی باشه.
‫عمو هرم خودم یه بار ‫یه نشان کوکا کولا پیدا کرده بود...
‫که هشتصد دلار خریدنش.
‫دیشب عموت رو تو برنامه ‫«محتکران مسکن» دیدم.
‫ضمنا، احتمال پیدا کردن یه چیز ارزشمند...
‫با فلزیاب تو یه ساحل عمومی...
‫خیلی کمه.
‫اگه متوسط ساعات مورد نیاز ‫واسه پیدا کردن...
‫چیزی که حداقل بیست دلار قیمت داشته باشه...
‫رو در نظر بگیریم، تقریبا...
‫باید 135 ساعت و نیم بگردی،
‫یعنی در واقع داری با دستمزد...
‫ساعتی پنجاه سنت کار می کنی.
‫جدی؟
‫خب، جناب عالی نابهنجاری ها...
‫رو حساب نکردی.
‫نابهنجاری؟
‫آره، نابهنجاری.
‫به اتاق غیرمنتظره و بدون توضیحی می گن...
‫که برخلاف تمام احتمالات و منطق رخ می ده.
‫ممکنه رخ بده، ‫ولی بهتره تو...
‫به همون کارت تو ماست فروشی بچسبی.
‫حالا می بینی.
‫بذار رویابافی کنه دیگه.
‫باورم نمی شه یکی داره تمام...
‫اجناس خفن دزدان دریایی ‫شهرمون رو می دزده.
‫من ته و توش رو درمیارم.
‫کی کمکم می کنه؟
‫وای.
‫فکر کنم واقعا یه چیزی پیدا کردم.
‫ایول!
‫چی پیدا کردی هاکلبری؟
‫عه، هیچی.
‫نقشه گنجه.
‫هجی جونم، دیگه هرگز بهت شک نمی کنم.
‫نظرت چیه بریج؟
‫به نظر من که اصل جنسه.
‫وایستین ببینم.
‫این نقشه خلیج دزدان دریاییه.
‫ببینین، این آبگیر اهریمنه،
‫این فانوس دریایی آدامه، ‫این هم برج مراقبته.
‫وای، با این حرفت یادم اومد...
‫که مدرسه تابستونی ‫ساعت ده و نیم شروع می شه.
‫چه حوصله سر بر.
‫نمی شه جیم بشیم؟
‫امروز که آخرین روزشه.
‫مامانم صد دلار بابت ‫این درس پول داده،
‫تازه، اگه نرم که اصلا ‫نمی فهمم تهش چی می شه،
‫پس شما هم باید بیاین.
‫بفرمایین.
‫می ذاریمش تو خونه درختی...
‫و بعد از کلاس می فهمیم ‫جریان از چه قراره.
‫وایستین. شاید بهتر باشه ‫به بابام بگیم.
‫اگه یکی گمش کرده باشه چی؟
‫من پیداش کردم، ‫پس مال خودمه.
‫رفیق، یعنی ما شریک نیستیم؟
‫- مگه یه گروه نبودیم؟ ‫- خب...
‫خیلی خب. قبوله. ‫مال همه امونه،
‫ولی نمی خوام به یه موزه مسخره ‫اهداش کنم.
‫جانم؟
‫منظوری نداشتم.
‫بریم.
‫اینجا رو.
‫بازیگران «مستعمره گمشده»ان.
‫ای خدا.
‫بلانچ، تا حالا چنین چیزی دیده بودی؟
‫نه. واقعا مایه خجالته.
‫خیلی خب بچه ها. ‫بس کنین، بس کنین.
‫اینجا رو.
‫- وای، سرم. ‫- بلند شین.
‫طبق قانون 115-50 مجرم هستین،
‫یعنی شب بیرون از خونه خوابتون برده.
‫کشتیمون.
‫برعکس قربان، من دیشب ‫سر جای خودم بودم.
‫من که اینطور فکر نمی کنم.
‫پس چطوره همگی بلند شین...
‫و یه سر بریم پاسگاه من؟
‫بریم.
‫یه جای راحت بهتون می دم ‫که استراحت کنین.
‫خب؟
‫بیاین، بیاین. ‫با راه رفتن بهتر می شین.
‫شما دو تا هم بیاین دیگه.
‫بیا دیگه، چقدر داغون...
‫وای. وای پسر.
‫بریم.
‫اینجا کجاست؟
‫کشتیمون و بقیه کجان؟
‫خوبی؟
‫نمی دونم،
‫ولی فکر کنم بهتره ‫به حرفش گوش کنیم.
‫هرچی کمتر حرف بزنیم، بهتره.
‫وای. ‫یه نقشه گنج واقعی.
‫بازش نکن.
‫می خوای بایرون ببیندش؟
‫نه.
‫[منزل شهردار برتون بیچر.]
‫وای، لعنتی، اومد.
‫وایستین ببینم.
‫سلام بایرون.
‫اِم، از مدرسه تابستونی جیم شدی؟
‫واسه درس «مبانی پیشرفته اوقات فراغت»...
‫مربی خونگی گرفتم.
‫مگه خودتون دارین چیکار می کنین؟
‫اِم، قدم می زنیم؟
‫خب، منظره من رو خراب کردین.
‫تصویری که از دنیای قشنگ خودم می بینم...
‫با چندتا بدبخت خراب شده.
‫جدی؟
‫خب، وقتی سرت رو بکنم...
‫تو اون دستکش بیسبال، ‫چه تصویری می بینی؟
‫آروم باش.
‫- وای، تهدیدم کردی؟ ‫- بریج.
‫سلام بایرون.
‫سلام بریجیت. ‫چه خبر؟
‫هیچی بابا، فقط داریم یه سری چیز...
‫می بریم به یتیم خونه اهدا کنیم.
‫چه جالب.
‫نیست.
‫بریج، کی می خوای ‫این بدبخت ها رو ول کنی...
‫و بیای پیش آدم حسابی ها؟
‫صرفا چون بابات شهرداره،
‫دلیل نمی شه عضو خاندان سلطنتی باشی.
‫تازه، واسه چی فکر کردی...
‫که اصلا دلم می خواد ‫باهات رفیق بشم؟
‫خب، جواب این سوالت...
‫جواب تمام سوالات دنیاست،
‫جوابی که خواسته های مردم...
‫سراسر دنیا رو حل می کنه،
‫شفاف می کنه و به اجرا درمیاره.
‫خب، جوابش چیه؟
‫پول.
‫پول که همه چی نیست.
‫درست می گی.
‫تنها چیزیه که مهمه.
‫می خوان یه کاری بکنن.
‫جنی گلدستین همین الان ‫پست گذاشته که بابام...
‫تو ساحل خلیج کوچک یه مشت ‫دزد دریایی منگ رو بازداشت کرده.
‫ببینین.
‫احتمالا بازیگر های...
‫نمایش «مستعمره گمشده»ان.
‫این نقشه اصلا منطقی نیست.
‫ضربدرش کجاست؟
‫واسه یکی که منطقی بوده.
‫عین یه معما می مونه،
‫ولی نمی دونیم از کجا شروع کنیم.
‫کاش بابام هنوز پیشمون بود.
‫اگه بود، می دونست ‫چطوری حلش کنیم.
‫تو این کارها مهارت داشت.
‫دنبال آلفا بگردین.
‫همیشه یه آلفایی در کاره.
‫چی در کاره؟
‫آلفا دیگه، اولین سرنخی که آدم...
‫باهاش می فهمه چیکار کنه.
‫عین بازی «قلعه غول ها» می مونه.
‫باید مقدار جوهرش رو بررسی کنیم...
‫که مسیر سری رو پیدا کنیم.
‫چه کمک بزرگی.
‫همگی دست راستتون رو ‫روی جمجمه حقیقت بذارین.
‫بعد از من تکرار کنین:
‫قسم می خورم با کسی...
‫راجع به این نقشه حرف نزنم.
‫قسم می خورم با کسی ‫راجع به این نقشه حرف نزنم.
‫هر اتفاقی هم که بیفته، ‫همگیمون...
‫از گنجینه یا هرچی که پیدا کردیم، ‫سهم یکسان دریافت می کنیم.
‫هر اتفاقی هم که بیفته، ‫همگیمون...
‫از گنجینه یا هرچی که پیدا کردیم، ‫سهم یکسان دریافت می کنیم.
‫تموم شد.
‫- خیلی خب. ‫- من که راضی ام.
‫وایستین.
‫اگه یکیمون قبل از تقسیم کردن ‫گنجینه بمیره چی؟
‫- چی؟ ‫- واقعا؟
‫دست خودم نیست. ‫بابام وکیله ها.
‫بابات که یه ماست فروشی داره...
‫و کفیل مردم می شه.
‫فرقی نداره.
‫بریم.
‫هج.
‫چیه؟
‫رو صورتت.
‫چیه؟
‫کیک چسبیده.
‫همین جا بذاریمش.
‫می شه یه کم به همدیگه ‫نزدیک تر بشین؟
‫خیلی خب، خوبه، حرف نداره.
‫خودشه. بریم تو کارش.
‫در سال 1587، صد و پونزده مرد...
‫و زن و کودک...
‫از پلیموث در انگلستان دل به دریا زدن...
‫تا تو یه سرزمین غریب، ‫زندگی جدیدی شروع کنن.
‫تقریبا بدون هیچ ردی ‫ناپدید شدن...
‫ناپدید شدنشون معماییه...
‫که تاریخدانان هرگز ‫نتونستن حلش کنن.
‫خیلی ها باور دارن...
‫که تو مثلث برمودا ‫که معرف حضورتون...
‫هست، ناپدید شدن.
‫«مستعمره گمشده» داستان ‫همین افراد رو روایت می کنه.
‫می شه خواهشا ‫یکی تلفن رو جواب بده؟
‫خیلی خب، وایستین.
‫یه لحظه وایستین بچه ها.
‫اِم، بتسی؟
‫بتسی جونم؟
‫سلام عزیزم.
‫می شه لطفا جواب تلفن رو بدی؟
‫آخه اگه ندی، اصلا نمی تونیم...
‫تمومش کنیم.
‫زحمتی نیست.
‫خاله ویکتوریا؟ می ‫شه من رو با اسم هنریم،
‫کنستانس، صدا کنی؟
‫معلومه بتسی.
‫ببخشید، یعنی کنستانس.
‫کنستانس. تلفن رو جواب بده دیگه.
‫آها.
‫الو.
‫سلام ارل.
‫منم، کنستانس.
‫ارل، بتسی ام دیگه.
‫واقعا؟
‫خب، ممکنه از بچه های خودمون باشن.
‫خیلی خب. الان میام.
‫خیلی خب، اِم، بیاین ‫دوباره از اول اجرا کنیم...
‫و ازتون می خوام هر اتفاقی...
‫که افتاد، به اجراتون ادامه بدین.
‫یه مشکلی پیش اومده.
‫وای، دیگه چی شده؟
‫ظاهرا چندتا از بازیگرهامون...
‫دیشب دردسر درست کردن ‫و بازداشت شدن.
‫بازیگران ما؟
‫آها، همون بچه های فستیوال رنسانس...
‫که از رالی اومده بودن.
‫خب، حداقل امسال پیداشون شد.
‫ارل می گه مسئله خاصی نیست ‫و می تونم برم بیارمشون.
‫خیلی خب.
‫فکر کنم وقتی فامیل آدم ‫کلانتر باشه، مزایایی هم داره.
‫آره، همینطوره.
‫خیلی خب، تو برو دنبالشون تا...
‫نگران نباش. ‫می تونم درستش کنم.
‫- چی رو درست کنی؟ ‫- ناخنت رو می گم دیگه.
‫ناخنم رو ول کن دیگه.
‫- برو. ‫- زود برمی گردم.
‫خیلی خب، باشه. ‫آها، وایستا بتسی.
‫حالا که داری می ری، ‫می شه یه سر خونه هم بری...
‫و ببینی جاش وسایل ‫دزدان دریایی داره یا نه؟
‫باشه.
‫باشه، ممنون.
‫به این ترتیب، براساس ‫فرضیه آقای انیشتین...
‫در راستای تقاطع فضا و مکان،
‫آدم توانایی این رو داره...
‫که به هر جای تاریخ سفر کنه.
‫یه فاکتور اساسی جا مونده، مگه نه؟
‫جاشوا؟
‫هوم؟
‫یالا.
‫این یکی رو بلدی.
‫نظری نداری جاشوا؟
‫هوم؟
‫آها.
‫آقای یانگ.
‫مگه نتیجه چنین سفری...
‫کاملا تصادفی نیست؟ ‫مگه این که کسی بتونه...
‫مقصد نهاییش رو تو زنجیره...
‫فضا و مکان مشخص کنه...
‫و بتونه خودش رو به اون مقصد هدایت کنه؟
‫خب، راه حل این مشکل چیه؟ هوم؟
‫راه حل کنترل کردن این تقاطع چیه؟
‫یالا بچه ها.
‫از مغزتون کار بکشین.
‫آسونه.
‫یه ماشین زمان لازم داریم.
‫دقیقا.
‫به هرکی که بر اساس...
‫دروس کلاسمون یه ماشین زمان طراحی کنه...
‫و طرح کلیش رو برام بیاره، ‫نمره اضافه می دم.
‫جاش؟
‫کسی خونه نیست؟
‫منم، کنستانس.
‫حرف نداره.
‫این رو برمی دارم،
‫این رو هم برمی دارم،
‫این رو هم برمی دارم.
‫[واسه نمایشمون چندتا ‫وسیله قرض گرفتم.]
‫[بوس، کنستانس.]
‫[شهرداری.]
‫این رو از دایناسور می گیرم.
‫شهردار بیچر هستم، بفرمایین.
‫ببین خنگول خان، برام مهم نیست ‫باهاش چیکار می کنی،
‫فقط جا به جاش کن.
‫می خوام اون اجناس ‫سریعا از شهرمون خارج بشن.
‫مردم دارن مشکوک می شن.
‫اگه جلوی چشمشون نباشه، ‫فراموش میکنن.
‫مشکلی هست؟
‫مشکلی نیست.
‫بایرون، پسرم، ما مردان...
‫خانواده بیچر هستیم.
‫ما اصلا مشکل نداریم،
‫فقط فرصت پیدا می کنیم ‫که راه حل پیدا کنیم
‫و به موفقیت بیشتری ‫دست پیدا کنیم.
‫آقای شهردار، ‫یادتون باشه که امروز باید...
‫تو بازار شیرینی سخنرانی کنین.
‫ای بابا!
‫سلام ارل.
‫از اجناس دزدی خبر جدیدی نشده؟
‫نه، هنوز خبری نشده بتسی.
‫کنستانس.
‫- چی گفتی؟ ‫- ولش کن.
‫زندانی هام چی شدن؟
‫آها، الان می گم بیارنشون.
‫آهای.
‫با توئم.
‫واسه چی بازداشتتون کردن؟
‫ظاهرا تو زمان و مکان نامناسبی حضور داشتیم.
‫خیلی خب بچه ها. ‫وقتشه که بلند شین.
‫گروه تئاترتون امروز بعد از ظهر ‫باهام تماس گرفت.
‫یه ون فرستادن دنبالتون....
‫که ببرنتون سالن تئاتر ‫«مستعمره گمشده».
‫بیاین بریم.
‫[خروج اضطراری.]
‫خوش اومدین، من بتسی هستم.
‫یعنی کنستانس هستم.
‫و فکر کنم میزبان، راننده...
‫و راهنمای سفرتون باشم.
‫بگذریم، خیلی خوشحالیم ‫که تشریف آوردین.
‫اِم، همگی جمع بشین.
‫می خوام واسه برنامه امون ‫ازتون عکس بگیرم.
‫- چی؟ ‫- چی گفتین خانم؟
‫می خوام ازتون عکس بگیرم.
‫جمع تر وایستین ‫که همه بیفتن.
‫یک، دو، سه.
‫وای، خیلی خوب شد.
‫بریم.
‫بیاین.
‫از این طرف.
‫- سلام پدر. ‫- سلام.
‫ببینین، کیک مورد ‫علاقه اتون رو آوردیم،
‫کیک میوه ای اهریمن.
‫هرکسی یه نقطه ضعفی داره دیگه.
‫آره، همینطوره.
‫دیگه تایید شد.
‫من مطلقا گیاهخوار می شم.
‫وای. نقشه گنج واقعی بود.
‫یعنی اونجا چی دفن کردن؟
‫گنج دفن کردن دیگه خنگول.
‫می دونم، ولی مثلا ‫چه جور گنجیه؟
‫طلا، الماس، یاقوت، طلا؟
‫طلا رو دو بار گفتی.
‫خب، طلا دوست دارم.
‫راستی، ساعت چنده؟
‫از گرسنگی مردم.
‫مگه مطلقا گیاهخوار نشده بودی؟
‫این که گلوتن نداره.
‫ولی قیمت داره.
‫باید پولش رو حساب کنی.
‫حساب می کنم بابا.
‫شما که راجع به نقشه با کسی...
‫صحبت نکردین، ها؟
‫خیلی بدبینی ها.
‫به جز خودمون کسی از اون ‫نقشه خبر نداره.
‫جریان این نقشه چیه؟
‫هیچی استاد.
‫آره، داشتیم رو یه...
‫نقشه از میدون شهر...
‫واسه بازدیدکنندگان کار می کردیم.
‫آخه اونجا کلی گنجینه هست.
‫هم موزه دریانوردی هست، هم کتابخونه.
‫واقعا؟
‫باید با تخصصی که دارم ‫بهتون کمک کنم.
‫خب، حال مامانت چطوره جاشوا؟
‫خوبه.
‫حتما سلامم رو بهش برسون، خب؟
‫باشه.
‫خیلی خب.
‫چه عجیب.
‫شغل بابات رو از آن خودش کرده، ‫الان هم...
‫داره سعی می کنه دل مامانت ‫رو به دست بیاره.
‫عمرا اگه بتونه.
‫رسیدیم.
‫این شما و این ارابه اتون.
‫پس اسب هاش کجان؟
‫از اینجا خیلی خوشتون میاد.
‫من از دوازده سالگی تو نمایش ‫«مستعمره» نقش داشتم.
‫خانواده ام هم اهل همین جا هستن.
‫اجدادم از انگلستان اومدن...
‫و همین جا، تو خلیج دزدان دریایی، ‫مستقر شدن.
‫خب، اگه بتونم سوییچم رو پیدا کنم،
‫می تونیم حرکت کنیم.
‫بگذریم، می تونین ‫بگین آدم رمانتیکی هستم،
‫ولی خیلی از دلاوری و جوانمردی ‫اون دوران خوشم میاد.
‫اشتباه برداشت نکنین، ‫اینجا هم خوبه،
‫ولی گاهی اوقات می گم کاش می تونستم...
‫تو قرن هجده زندگی کنم.
‫اِم، ببخشید خانم؟
‫الان چه سالی هستیم؟
‫واقعا بازیگریتون ‫رو خیلی جدی می گیرین.
‫نقشه نیست.
‫شرط می بندم کار ‫اون بایرون طماع بوده.
‫آره. ‫بریم دخلش رو بیاریم.
‫آروم باشین. ‫خاله ات برش داشته، ببین.
‫کنستانس دیگه کیه؟
‫بتسیه.
‫آها.
‫خیالمون راحت شد.
‫ولی باز هم باید تا کس دیگه ای اون نقشه...
‫رو ندیده، پسش بگیریم. ‫بیاین.
‫خیلی خب.
‫لابد از همین جا اجرا می کنیم دیگه.
‫پس بیاین اجرا کنیم.
‫خب، می کشمتون اراذل.
‫آره، می کشمتون.
‫نه بچه ها. ‫اذیت نکنین دیگه.
‫خیر سرتون دزد دریایی هستین.
‫پس احساستون کجا رفته؟ خب؟
‫دزد دریایی باشین.
‫خیلی خب. از اول.
‫خب، پس می کشمت ای آدم رذل.
‫آره.
‫می کشمت!
‫خیلی خب.
‫اِم، خیلی خب.
‫سلام.
‫شرمنده که انقدر طول کشید.
‫اشکالی نداره. ‫عه، چه خوب.
‫- وای، حرف ندارن. ‫- اوهوم.
‫ممنون. خوشحالم ‫که این ها رو پیدا کردی.
‫این ها بازیگران جدیدمونن ‫که از رالی اومدن.
‫بامزه نیستن؟
‫عه، شبیه دزدان دریایی هستن.
‫آره. لهجه اشون رو هم خیلی خوب ‫اجرا می کنن.
‫آقای تپانچه، ایشون کارگردانمون، ‫ویکتوریا دیر، هستن.
‫از آشناییتون خوشوقتم دوشیزه دیر.
‫عه.
‫راستش خانم دیر هستم.
‫تسلیت می گم.
‫آها؟
‫خواهشا بذارین افرادم ‫رو معرفی کنم.
‫غررر.
‫حالا شد یه چیزی.
‫حتی دندون هاشون ‫هم عین دزدان دریاییه.
‫اوهوم.
‫غررر!
‫نمایشمون خوراک خودتونه.
‫اِم، خیلی خب. چه عالی.
‫نظرتون چیه که با بتسی برین و بهتون...
‫نمایش نامه بده که بعدش بتونیم تمرین کنیم؟
‫راستش، ما در زمینه کتبی...
‫تخصص چندانی نداریم،
‫ولی می تونیم بداهه اجرا کنیم.
‫من عاشق اجرای بداهه ام، ‫به شدت مشتاقم...
‫اجراتون رو ببینم.
‫این ها همون هان ‫که تو ساحل بودن.
‫خیلی خب. ‫می شه باهاش برین؟
‫من می رم نقشه رو بردارم. ‫شما دم خروجی منتظرم باشین.
‫خیلی خب؟
‫سلام مامان.
‫سلام پسر.
‫آها، جست و جوی گنجتون چطور پیش رفت؟
‫چی؟
‫آها، تو بستنی فروشی ‫بابای هوبرت رو دیدم...
‫و گفت فلزیاب قدیمیش...
‫رو بردین ساحل.
‫آها، آره.
‫هنوز گنجی پیدا نکردیم.
‫آها، خب، دفعه بعد پیدا می کنین.
‫آره.
‫راستی، نمی دونی ‫بتسی وسایلی رو که...
‫از خونه درختی برداشت ‫چیکار کرده؟
‫یه نقشه بینشون بود، ‫ما هم داشتیم...
‫واسه شهردار یه نقشه توریستی درست می کردیم.
‫عه، حتما کار باحالیه.
‫کمکی از دست من برمیاد؟
‫آره. اون نقشه رو جایی ندیدی؟
‫اِم، آها، می دونی چیه؟
‫این جعبه ای که بتسی الان آورد رو ببین.
‫شاید این تو باشه.
‫مرسی مامان.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫اوهوم.
‫جفری. نقشه.
‫بیاین.
‫بریم.
‫این هم از نمایش نامه.
‫نظرتون چیه که امروز دیگه بریم ‫و فردا مرورش کنیم؟
‫اگه سوالی داشتین، ‫شماره ویکتوریا...
‫رو روی فیلم نامه ها نوشتم.
‫- چشم خانم. ‫- چه عالی.
‫راستی، اگه جای خواب ‫لازم داشتین...
‫می تونین رو تخت خواب های مسافرتی ‫بالکن بخوابین.
‫[بستنی فروشی هجورث.]
‫[دفتر کفالت بیست و چهار ساعته.]
‫یکی واسه تو،
‫یه سالاد سبزیجات مخلوط هم واسه خودم.
‫خوشمزه است.
‫بچه ها، حس می کنم ‫تحت نظرمون دارن.
‫خیلی بدبینی.
‫- پخ! ‫- وای!
‫می دونستم.
‫چیکار داری بایرون؟
‫فقط اومدم دوستانه ‫بهت یادآوری کنم هوبرت.
‫امروز دومه.
‫به بابات بگو باید دیروز اجاره اش رو می داد.
‫چکش رو فرستاده.
‫امیدوارم.
‫نمی خوایم بابت دیرکرد ‫جریمه اتون کنیم.
‫می بینمتون بدبخت ها.
‫بیاین از اینجا بریم.
‫پس سالادم چی می شه؟
‫بیا دیگه.
‫ایول.
‫نقاشی این قلعه رو می بینین؟
‫الان شهرداری همون جاست.
‫- هج! ‫- ای بابا، لیمونادم!
‫آفرین هج!
‫ببخشید.
‫هج، عجب نابغه ای هستی.
‫واقعا؟
‫جوهر نامرئیه. ‫آلفا رو پیدا کردیم!
‫«دریانورد به سمت ‫نغمه کوچکم اشاره دارد...»
‫«و هوای روزهای تابستانی...»
‫«با رویای طلا که تصاویر...»
‫«دوران گذشته را شکوفا میکند، ‫پر می شود.»
‫- ایول. ‫- چه خوب.
‫سلام ارل.
‫صبح به خیر خواهر.
‫عجب.
‫اِم، جشن تشدید نداره.
‫لعنتی.
‫آره. شاید بهتر باشه ‫عوضش کنی.
‫می بینمت.
‫سمت لنگرگاه کریستا نشونه بگیر.
‫باشه.
‫- شلیک کن! ‫- عا!
‫سنتون یه کم واسه این کارها ‫بالا نرفته؟
‫غررر.
‫بیاین اینجا و با مهارت شلیک کنین.
‫زنگ رو به صدا دربیارین ‫تا جایزه ببرین.
‫یه برنده خوش شانس دیگه داریم.
‫جایزه ات رو انتخاب کن.
‫اون یکی.
‫عه.
‫اصلا منصفانه نیست.
‫خیلی خب، این اعداد ‫اصلا منطقی نیستن.
‫اگه طول و عرض جغرافیایی ‫در نظر بگیریمشون،
‫از ماچو پیچو تو پرو سر در میاریم.
‫حتما یه حقه ای تو کاره.
‫اینجا چهارتا امضا هست.
‫کالینز، بایرز، دموس و کید.
‫ویلیام کید؟
‫این نقشه گنج ناخدا کیده.
‫وای.
‫وایستین ببینم، دزدان دریایی ‫چرا باید این نقشه رو امضا کرده باشن؟
‫بذار ببینمش.
‫پیمان بسته بودن.
‫منظورت چیه؟
‫عین پیشینه داستانی ‫«در جست و جوی غنائم»ـه.
‫هرکی امضاش کرده باشه ‫از گنج سهم می بره.
‫این رو می بینین؟
‫چهارتا اسمه،
‫یعنی چهار بخش معما هستن.
‫شرط می بندم هر دزد دریایی ‫یه قطعه مخصوص خودش...
‫تو یه مخفیگاه پنهان کرده...
‫و بدون هر چهار قطعه نمی شه ‫گنج رو پیدا کرد.
‫فوق العاده است.
‫وای.
‫اینجا رو.
‫بذار ببینمش.
‫قسم می خورم قبلا دیدمش.
‫وایستین ببینم.
‫فهمیدم.
‫بیاین.
‫[پارک ممنوع ‫امنیت پیاده رو های شهر رو تامین کنیم.]
‫کلانتر، فقط دو دقیقه پارک کرده بودم.
‫به وضوح نوشته «پارک ممنوع».
‫اصلا نمی شه حلش کرد؟
‫خیلی خب، فقط همین یه بار ‫رو نادیده می گیرم.
‫- ممنون کلانتر. ‫- خواهش می کنم.
‫سلام عمو هرم.
‫سلام بچه ها.
‫اوهوع!
‫وای.
‫چیزی پیدا کردی؟
‫این رو باش.
‫خیلی باحاله.
‫اذیت نکن دیگه بریج. ‫چندین ساعته که اینجاییم.
‫ببخشید.
‫قسم می خورم یکیشون ‫رو اینجا دیده بودم.
‫شاید یکی دیگه برش داشته..
‫خداحافظ عمو هرم.
‫آها، تا بعد.
‫سلام مارج.
‫وقتش شده؟
‫فقط ناخن هام رو درست کن.
‫بیا تو دفترم...
‫که مارجی ناخنت رو درست کنه.
‫خیلی خب، ناخنت رو بزن تو آب.
‫ولی شاید بهتر باشه ‫حلقه ات رو دربیاری.
‫ممکنه لکه بیفته.
‫نه بابا. مشکلی نیست. ‫چیزیش نمی شه.
‫عه، خیلی خب. ‫هرطور که راحتی.
‫می شه روراست صحبت کنیم؟
‫حتما.
‫خودت که می دونی خیلی دوستت دارم...
‫و هرگز نمی خوام باعث بشم ‫ذهنت مخدوش بشه،
‫ولی دیگه پنج سال گذشته.
‫وقتشه زندگیت رو از سر بگیری،
‫هم به خاطر خودت، ‫هم به خاطر جاش.
‫آره، می دونم. می دونم.
‫وای. وای، اصلا راجع بهش ‫صحبت نمی کنیم.
‫حرفم رو فراموش کن.
‫مامانم هم همیشه بهم می گفت...
‫که آدم باید قبل از باز کردن دهنش ‫با دقت فکر کنه.
‫من که باید به حرفش گوش می دادم.
‫اگه گوش کرده بودم، ‫از نظر عاطفی موفق تر می شدم...
‫و انقدر هم چاق نمی شدم.
‫آخی، بالاخره خندیدی.
‫خب، اوضاع نمایشتون چطوره؟
‫خوبه.
‫چندتا از بازیگرهامون از رالی اومدن...
‫کارشون واقعا درسته.
‫شنیده بودم.
‫مارج؟
‫اِم، فقط شنیده بودم ‫کارشون درسته.
‫و بامزه هم هستن.
‫عه، اینجا ریش شده.
‫بذار درستش کنم.
‫خیلی بدجنسی.
‫تو می خوای با سهم خودت...
‫از غنائم چیکار کنی بریجیت؟
‫می خوام یه کتابخونه ‫جدید بسازم...
‫و کل کتاب های دنیا ‫رو توش جا بدم.
‫چه حوصله سر بر.
‫تو چی چیپ؟
‫من می خوام فیلم بسازم.
‫ایول.
‫جاش، تو چی؟
‫از زمین به جاش.
‫چی؟ چی گفتی؟
‫گفتم می خوای با سهم خودت ‫از غنائم چیکار کنی؟
‫فکر کنم یه قایق بادبانی بزرگ...
‫عین قایق بابام بخرم.
‫همیشه می خواست دور دنیا ‫رو با قایق بگرده.
‫یکی از رویاهای خودش و مامانم بود.
‫آره، باحاله.
‫فکر کنم من واسه خودم یه....
‫بستنی فروشی زنجیره ای سراسر کشور باز کنم.
‫ولی ماست بستنی نمی دم،
‫بستنی واقعی می دم،
‫هر طعمی که فکر کنین ‫رو هم با کلی...
‫تزئینات میارم.
‫سس شکلات، کارامل، ‫پاستیل خرسی.
‫آهای، جناب وانکا خان؟
‫چیه؟
‫اول باید خود گنج رو پیدا کنیم.
‫درسته.
‫بیاین. به جلسه دیر می رسیم ها.
‫یعنی جریان چیه؟
‫نمی دونم، ‫ولی حتما خیلی مهمه...
‫آخه بابام هرگز تو این مراسمات ‫شرکت نمی کنه.
‫همچنین.
‫خیلی خب، شروع کنیم.
‫پیش از هر چیز، می خوام ‫پدر اورایلی رو بابت...
‫جمع آوری مجدد و موفقیت آمیز ‫اعانه واسه یتیم خونه تحسین کنم.
‫ایول پدر، ‫حرف نداری.
‫خب، حالا راجع به سرقت های ‫اخیر صحبت می کنم.
‫یکی لنگر مغازه ام...
‫رو از همون جلوش دزدید و رفت.
‫زنگ کشتی رو هم از برج کلیسا دزدیدن.
‫تلسکوپ های «نوک تلسکوپ» رو هم دزدیدن.
‫خیلی خب، خیلی خب، ‫آروم باشین.
‫کلانتر بسرایت ‫داره به موضوع رسیدگی می کنه...
‫و مطمئنم مجرمین به زودی دستگیر می شن.
‫کلانتر؟
‫داریم چندتا سرنخ رو دنبال می کنیم.
‫خب، حالا بریم سراغ ‫دلیل اصلی جلسه امون.
‫بعد از کلی بحث...
‫تصمیم گرفتیم تغییری اعمال کنیم...
‫که به شدت موجب...
‫رشد اقتصادی شهرمون می شه.
‫می شه لطفا نور رو کم کنین؟
‫همونطور که می دونین،
‫درون مایه جست و جوی گنج ‫دیگه جلوه نمی کنه،
‫دلیل اصلیش هم اینه که کسی...
‫تا حالا اینجا گنجی پیدا نکرده.
‫گردشگرهامون از همیشه ‫کمتر شدن، ولی...
‫به لطف توافقی که با بنیاد ‫خانواده بیچر انجام دادیم،
‫این شرایط به کلی تغییر می کنه.
‫این شما و این «دنیای دایناسوری بیچر».
‫- چی؟ ‫- این دیگه چیه؟
‫طبق پیش بینی ما، تو همون سال اول...
‫درآمدها بیش از چهارصد بار رشد می کنه...
‫و ممکنه خیلی بیشتر هم بشه.
‫نه، مسخره است.
‫بیست ساله که اونجا همین شکلیه.
‫پس سال تئاتر چی می شه؟
‫ما کلی پول و زمان صرفش کردیم.
‫کل کسب و کارهای موجود...
‫با درون مایه جدیدمون ترکیب می شن،
‫شاید مکانشون هم یه مقدار ‫تغییر کنه.
‫ولی اسم شهرمون خلیج دزدان دریاییه.
‫دزدان دریایی واقعا همین جا بودن...
‫و بخشی از تاریخچه شهرمونه.
‫راست می گه، من که می گم هو.
‫آره، هو.
‫دیگه واقعا باید گنجه رو پیدا کنیم.
‫به نقل از تاریخدانان، ‫ناخدا ویلیام کید...
‫دریانورد اسکاتلندی ای بوده ‫که وقتی...
‫از سفرش به اقیانوس هند ‫به کشور خودش برگشت،
‫دادگاهی شد و به جرم دزدی دریایی ‫اعدامش کردن.
‫بیش از دویست ساله ‫که گنج یابان...
‫دارن آب های اطراف کارولینای شمالی...
‫رو به امید پیدا کردن گنجینه حاصل...
‫از غارت هاش تو خطوط ساحلی...
‫پیش از دوران مستعمره می گردن.
‫افرادی که باهاش هم سفر بودن...
‫می گن مدبر جنگی، ریاضیدان...
‫و جهت یاب نابغه ای بوده.
‫بعدش دستگیر شد،
‫ولی گنجش هرگز پیدا نشد.
‫این رو گوش کنین.
‫اینجا نوشته. ‫سن برندان که اهل کلونفر بوده،
‫با نام برندانِ دریانورد شناخته می شده...
‫و ولینعمت دریانوردان،
‫جهت یابان و نهنگ ها بوده.
‫چه باحال، ولی این حرف ها...
‫به گنج چه ربطی داره؟
‫براتون آشنا نیست؟
‫عین مجسمه...
‫میدون شهر نیست؟
‫درسته.
‫مجسمه اصلی به سمت ‫اقیانوس اشاره می کرد،
‫ولی این مجسمه داره به سمت...
‫کلیسا اشاره می کنه؟
‫چیزی دستگیرتون نشد؟
‫چرا، مطمئنم که اینجا کلیساست.
‫بیست و هشت تا نیمکت داره، ‫ولی هیچ سرنخی پیدا نکردیم.
‫به نظر میاد همه چی عادی باشه.
‫«دریانورد به سمت نغمه حقیقی ‫من اشاره می کند...»
‫«و در روزهای تابستانی، هوا...»
‫«از رویای طلا که خاطرات...»
‫«دوران گذشته را شکوفا می کند ‫پر می شود.»
‫نغمه یعنی آهنگ.
‫روز تابستونی...
‫روز.
‫اسم من به هنگام...
‫دریانوردی ویلیام کید بود.
‫هر زمان که دریانوردی می کردم، ‫اسمم ویلیام کید بود.
‫اسم من ویلیام کید بود، ‫قوانین خدا رو به شکل...
‫شریرانه ای زیر پا گذاشتم ‫و دریانوردی کردم.
‫بچه ها؟
‫هابز.
‫آهای، تکون بخور دیگه.
‫نقره.
‫نقره؟
‫خیلی خب، تقسیمش کن.
‫تقسیمش کنم؟
‫که غذا بخوریم دیگه.
‫وای، می تونه یه کاسه ‫حریره رو تنهایی بخورم.
‫- تخم مرغ هم خوبه. ‫- یه قلعه گرم پیدا می کنیم.
‫خوراک گوش هم می خوریم.
‫عین پادشاه ها غذا می خوریم.
‫- ایول! ‫- بجنب.
‫مال من کوش؟
‫اِم...
‫می خوای از مال من بخوری؟
‫گوش کنین، یه راهی واسه ‫یافتن گنج پیدا کردم.
‫- غررر! ‫- دنبالم بیاین.
‫جمع بشین رفقا.
‫- دیدین؟ ‫- اگه یه سکه براق بدین،
‫جواب سوالاتتون رو بهتون می دم.
‫ماونتجوی، نقره رو بده.
‫چی؟
‫خب، می خوای نقشه رو پیدا کنیم دیگه، مگه نه؟
‫باید هزینه دانش دریانوردیش رو بدیم دیگه.
‫یه سوال بپرسین و ‫چرخه رو بچرخونین...
‫تا جواب سوالتون رو بدم.
‫گنجی که دنبالشیم کجاست؟
‫عه!
‫تو خلیج دزدان دریایی ‫گنجینه های زیادی هست.
‫یه سوال بپرسین ‫و چرخه رو بچرخونین...
‫تا جواب سوالتون رو بدم.
‫می شه دقیق تر بپرسی؟
‫باشه.
‫گنجینه گمشده ناخدا ویلیام کید کجاست؟
‫اگه دنبال گنج می گردین،
‫باید نقشه اش رو داشته باشین.
‫خب، ممنون ناخدا بدیهیات.
‫یه سوال بپرسین ‫و چرخه رو بچرخونین...
‫تا جواب سوالتون رو بدم.
‫می شه بهمون بگی...
‫که گنج ناخدا ویلیام کید...
‫دقیقا کجا مخفی شده؟
‫برای پیدا کردن گنجینه های این دنیا،
‫باید تو قلب خودتون دنبالش بگردین؟
‫- ای عوضی... ‫- کثافت!
‫آره، گول خوردیم.
‫اونجا رو!
‫الو؟
‫عه، سلام خاله ویکی.
‫آره، جاش همین جاست.
‫همون بی شرف هان ‫که نقشه امون رو برداشتن.
‫برگردین رفقا،
‫داشتم یه کم سر به سرتون می ذاشتم.
‫بهتون می گم گنجش کجاست.
‫یه کم دیگه می بینمت.
‫من باید برم خونه.
‫آره، من هم باید برم.
‫خیلی خب، بعدا صحبت می کنیم.
‫باشه.
‫- حالا چیکار کنیم؟ ‫- صبر می کنیم تا تپانچه بیاد.
‫اون نقشه رو پس می گیره.
‫کسی اینجاست؟
‫آهای؟
‫عصر به خیر خانم ویکتوریا.
‫اِم، جفری...
‫اِم، اینجا چیکار می کنی؟
‫تو فکر یه سری چیزهایی بودم...
‫که امروز اشاره کرده بودین...
‫و امیدوار بودم بتونیم راجع به...
‫یه سری از اجزای نمایشمون صحبت کنیم.
‫البته اگه الان زمان مناسبی باشه؟
‫اِم، می دونی چیه؟ ‫الان خیلی هم مناسبه.
‫داشتیم میز شام رو آماده می کردیم.
‫دوست داری بهمون ملحق بشی؟
‫آره.
‫ممنون که دعوتم کردی.
‫خواهش می کنم. بیا تو.
‫خب، راحت باش.
‫من می رم لباسم رو عوض کنم.
‫بفرمایین.
‫اِم، سلام استاد.
‫دیدم دارم از حوالی محله اتون رد می شم...
‫و یهویی حس کردم باید...
‫یه سری بهتون بزنم.
‫آها، اِم...
‫عجب.
‫می بینم که فعلا مهمون دارین.
‫آره، همینطوره. ‫عذر می خوام.
‫شاید یه موقع دیگه ‫تونستم ببینمتون خانم ویکتوریا.
‫آره، خیلی خوب می شه ‫که یه موقع دیگه همدیگه رو ببینیم.
‫خیلی خب.
‫ممنون. ‫غذای خوشمزه ای بود.
‫نوش جان. ‫واسه دسر جا داری.
‫پای درست کردم.
‫دیگه خیلی پرم.
‫چای یا قهوه میل داری؟
‫لطف می کنین چای بریزین.
‫سلام جاش، کجا بودی؟
‫جاش، ایشون جفریه.
‫عزیزم، یه بشقاب ‫واسه شامت کنار گذاشتم.
‫من باید برم حموم.
‫عذر می خوام.
‫از پنج سال پیش که پدرش تو دریا گم شده...
‫خوشش نمیاد مهمون داشته باشیم.
‫سخته که پسری بابا نداشته باشه.
‫درسته.
‫درسته، همینطوره.
‫یالا.
‫الو؟
‫- بریج، مشکلات بزرگی پیش اومده. ‫- چی شده؟
‫یکی از بازیگران دزد دریایی ‫شام اومده خونه ما.
‫وای خدایا. ‫الان کجاست؟
‫هنوز تو خونه خودمونه.
‫باید تا دنبالم نگشتن ‫برگردم تو خونه.
‫هر کاری که می کنی، ‫مشکوک رفتار نکن...
‫و نذار نقشه رو ببینه.
‫نه بابا؟
‫این هم از مسیر جدیدت ‫جناب تپانچه.
‫یه راست از رو تخته بپر پایین.
‫نه!
‫این هم از چایت.
‫ببخشید، اِم...
‫من باید برم.
‫تولدت مبارک پسرم.
‫بابا!
‫جاش. چی شده؟
‫بابا... بابا بود.
‫سوار قایقش بود...
‫و طوفان وحشتناکی ‫به راه افتاده بود.
‫وای عزیزم، خواب بد دیدی.
‫خیلی متاسفم.
‫خوب می شی.
‫سعی کن دوباره بخوابی، خب؟
‫خیلی خب، شب به خیر.
‫جاش، بیداری؟
‫آره.
‫مردم دارن پست می ذارن ‫که دیدن چراغ فانوس دریایی روشن شده.
‫ممکنه یه سرنخ باشه.
‫بیست دقیقه دیگه دم ورودی ‫مسیر فانوس می بینیمت.
‫خیلی خب.
‫چندین ساله که چراغش روشن نشده.
‫شما پخش بشین...
‫و دنبال سرنخ بگردین.
‫من می رم ببینم ‫تو فانوس چه خبره.
‫در شبی ابری، ‫با نور فانوس،|
‫رازی برملا خواهد شد...
‫که دشمن شب ‫آن را زیر جمجمه ها...
‫و استخوان ها منعکس می کند.
‫ایول!
‫ای وای، چه سرنوشت شومی داشت.
‫- آره. ‫- آره بابا.
‫حداقل کشتی رو براش باقی گذاشتیم دیگه، نه؟
‫اینطوری نبوده.
‫جدی؟
‫اون شب صد نفر سوار «ماتادور» بودن.
‫دم لنگرگاه دو گلوله توپ ‫به کشتیشون خورد...
‫و بعدش هم اون ها سر رسیدن.
‫سیزده تا کوسه ببری...
‫و یه ماهی مرکب عظیم الجثه ‫سر رسیدن...
‫و همه جیغ می کشیدن ‫که جونشون رو نجات بدن.
‫عه، سلام جفری؟
‫نقشه رو پس گرفتی؟
‫نه، ولی می دونم کجاست.
‫فقط باید صبر کنیم ‫که فرصتش پیش بیاد.
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫وای، یه داستان جادویی کوچولو...
‫راجع به این افراد ریزیه ‫که توش هستن.
‫آدم رو دیوونه می کنه.
‫عجب.
‫یه کم شبیه توئه.
‫- نه. ‫- آره.
‫- آره، شبیهته.
‫خیلی خوشتیپه.
‫مارج.
‫وقتشه.
‫وقت چیه عزیزم؟
‫وقت یه چیز جدیده.
‫وای خدا.
‫خیلی خب بچه ها، تعطیل کردیم.
‫همگی برین بیرون.
‫یالا، بلند شین.
‫یالا، همگی برین بیرون.
‫بیگودی هام چی؟
‫خودت وقتی رفتی خونه بازشون کن دیگه.
‫زود باش دیگه. برو.
‫- برو. ‫- مارج...
‫برو دیگه. آفرین.
‫خداحافظ.
‫تو هم بیا تو دفترم...
‫که مارج کاری کنه ‫حالت خیلی خوب بشه.
‫چیپ؟ این رو واسه چی آوردی؟
‫واسه گنجینه آوردمش دیگه خنگول خان.
‫مشخصا همین جاست.
‫این علامت ها اصلا ‫با عقل جور درنمیان.
‫فهمیدم. ‫مثلث بندیه.
‫چیه؟
‫این اعداد درجه های مثلث هستن.
‫مثلث بندی ‫یعنی با استفاده...
‫از دو نقطه و زاویه بینشون، ‫سومین نقطه رو پیدا کنیم.
‫باید با استفاده از این علائم جغرافیایی،
‫محل دقیق گنج رو پیدا کنیم.
‫فکر کنم برنامه اش رو داشته باشم.
‫ایول.
‫این یکی آسونه.
‫همون جاست.
‫پس دومین نقطه می شه...
‫بالای همون تپه.
‫ولی اونجا که درختی نیست.
‫حتما کنده اش یا ریشه اش هست.
‫فقط کافیه بفهمیم ‫این درخته قبلا کجا بوده،
‫بعدش می تونیم به کمک زوایا ‫جای گنج رو پیدا کنیم.
‫خوشت اومد؟
‫به نظرم ممکنه یه مقدار ‫زیاده روی کرده باشم.
‫چقدر زیبایی.
‫یعنی، خیلی زیباست.
‫یعنی به تن تو زیباست.
‫ای خدا.
‫آخی، آقای تپانچه، ‫فکر کنم خجالت کشیدی.
‫نه. نه، نه، اِم...
‫من فقط، اِم، خب، اِم...
‫یادم رفت...
‫شمشیرم رو بردارم.
‫یادم رفت شمشیرم رو بردارم.
‫الان هم می رم بردارمش.
‫از اون طرفه.
‫ببخشید.
‫- پس می کشتمون ای رذل ها. ‫- آره، می کشمتون.
‫ابتکار به خرج بده رفیق.
‫خیلی خب، ماونتجوی کجاست؟
‫با اون خانم مو طلایی رفت اون طرف.
‫هوم.
‫واقعا؟
‫چیه؟
‫نمی شه رو همین کار تمرکز کنی؟
‫غیرممکنه.
‫خیلی وقته که اون درخت ‫نابود شده...
‫و امکان نداره پیداش...
‫پیداش کردم.
‫اونجاست.
‫دنبالم بیاین.
‫ببینین، حتی قفل هم نیست.
‫ایول.
‫بیاین.
‫«اینجا محل دفن عشق ابدی من است.»
‫«هرگز به قدی که ‫با اون شاد می شدم،»
‫«با طلا و جواهر شاد نمی شوم.»
‫جاش، باورت می شه؟
‫- نه. ‫- من هم باورم نمی شه.
‫اون فقط عاشق گنج بود.
‫وایستین ببینم.
‫می دونستم.
‫بیاین.
‫برو دیگه بریجیت.
‫چی؟
‫نه خیر، خودت برو.
‫من اول می رم.
‫برو دیگه.
‫دارم می رم.
‫یه جنازه تو قفسه دیگه.
‫امکان نداره.
‫ایول!
‫وای!
‫- وای خدایا! ‫- وای.
‫چیپ، برو بارکشت رو بیار.
‫باشه.
‫استاد راتلیف؟
‫در خدمتم. ‫عصر به خیر جاشوا.
‫شما اینجا چیکار می کنین؟
‫فکر کنم به همون کار خودتون مشغولم.
‫در جست و جوی گنجم.
‫سلام بدبخت ها.
‫عه، ارباب بیچر، ‫لطف کردین که بهمون ملحق شدین.
‫می دونستم یه نقشی داشتی.
‫کل این کارها زیر سر اون بوده.
‫چقدر باهوشی.
‫درسته، جست و جوی گنج...
‫سرمایه خیلی زیادی می خواد.
‫ما این گنج رو پیدا کردیم.
‫که اینطور.
‫چقدر هم خوب پیداش کردین.
‫احتمالا اصلا نمی تونستم ‫بدون کمک شما دوباره به دستش بیارم.
‫مال خودمونه.
‫مخالفم.
‫با کمال احترام، ‫بیش از سیصد ساله...
‫که من دارم سراسر فضا و مکان...
‫دنبال چنین گنجی می گردم.
‫وقتی داشتم دنبال گنجینه ‫گمشده ویلیام کید می گشتم،
‫با یه مکتشف اسپانیایی آشنا شدم...
‫که دستگاه خیلی خاصی داشت.
‫بذار خودم حدس بزنم، ‫ماشین زمان داشت؟
‫آره، ماشین زمان داشت...
‫و می خواستیم باهمدیگه...
‫تمام گنجینه های عظیم ‫گمشده دنیا رو به دست بیاریم.
‫به طریقی دستکاری کردن ‫زنجیره فضا و زمان رو یاد گرفتیم.
‫سدیلو! چیکار کردی؟
‫اون هم من رو تو حلقه زمان ‫به آینده فرستاد.
‫متاسفانه یه بدبختی ‫تو گذشته جام رو گرفت.
‫افسوس که این آقایون یاغی...
‫با همون کشتی خودم ‫از راه رسیدن...
‫و ماشین زمانم هم دستشون بود.
‫سرنوشت بار دیگه بهم اجازه داده...
‫مال خودم رو پس بگیرم.
‫منظورت مال ماست دیگه؟
‫اگه درس تاریخت تموم شد،
‫ترجیح می دم یه کاری بکنیم.
‫کشتیمون چند دقیقه دیگه ‫به لنگرگاه می رسه.
‫این گنجینه رو تو «پاندورا» بار بزنین.
‫این ها هم باهامون همسفر می شن،
‫مخصوصا ایشون.
‫وایستا ببینم.
‫ما که قرار گذاشته بودیم.
‫جایی که می خوایم بریم، ‫پول تو ارزشی نداره پسر.
‫بگیرشون.
‫خیلی خب کوچولوها.
‫وای خدا!
‫برو دنبالش احمق!
‫- برو دنبالش! ‫- آهای، با توئم!
‫بقیه اتون تکون نمی خورین.
‫یادت باشه، صدای زنگ ‫رو که شنیدی باید بیای رو صحنه.
‫آماده ای؟
‫آماده ام.
‫به اجرای ما از «دزدان دریایی...»
‫«مستعمره گمشده» خوش اومدین.
‫جفری.
‫جاش؟ چه مشکلی پیش اومده؟
‫اون افسانه قدیمی رو شنیدی...
‫که گنجینه ناخدا کید...
‫یه جایی تو شهرمون دفن شده، مگه نه؟
‫آره.
‫خب، ما پیداش کردیم، ‫ولی یه سری دزد دریایی واقعی...
‫با استاد راتلیف اومدن و دزدیدنش.
‫دوست هام رو دزدیدن.
‫الان کجان؟
‫گفتن دارن گنج رو می برن...
‫لنگرگاه که تو «پاندورا» بارش بزنن؟
‫«پاندورا»؟ ‫این کشتی خودمونه.
‫سلام هابز.
‫سلام سیلوان. ‫چطوری رفیق؟
‫سیلوان.
‫می دونستم قابل اعتماد نیستی.
‫قانون طلاییمون همینه دیگه رفیق.
‫هرکی طلا دستش باشه، رییس می شه.
‫قرار بود از غنائم سهم ببری رفیق.
‫پیشنهاد بهتری ‫دریافت کردم رفیق.
‫وای!
‫تازه، فقط استاد می دونه...
‫چطوری باید به زمان خودمون برگردیم.
‫شرمنده.
‫وای.
‫بیا.
‫بریم سمت کشتی!
‫جلوی پات رو بپا احمق.
‫زود باش گنج رو بار بزن.
‫نقشه امون از چه قراره؟
‫ما ترتیبشون رو می دیم ‫و دوست هات رو پیدا می کنیم.
‫تو همین جا منتظر بمون.
‫باشه.
‫ماونتجوی کجاست؟
‫با اون خانم مو طلایی رفت اون طرف...
‫سلام هابز.
‫سلام بچه ها.
‫- بدموقع مزاحم شدیم؟ ‫- آره، یه کم بدموقع است.
‫تو این جعبه چیه هابز؟
‫تو جعبه چیه؟
‫آها، خب، بیاین ببینیم ‫توش چیه، ها؟
‫- مرسی پسر. ‫- خواهش.
‫سلام.
‫کجا بودی؟
‫آنتن نمی ده.
‫داشتم همه چی رو حل می کردم.
‫بچه ها، می دونم باهمدیگه ‫مشکلاتی داشتیم، اما...
‫الآن که باهمدیگه همراه شدیم...
‫چی؟
‫من که می گم ولش کنیم.
‫کل این اتفاقات زیر سر ‫خودش و باباش بوده،
‫حتی سرقت آثار شهر...
‫هم کار خودتون بوده، مگه نه؟
‫آره، ولی من نمی خواستم...
‫به کسی صدمه ایی برسونم.
‫بابام رو که می شناسین. ‫بحث کاری بود دیگه.
‫من که می گم ولش کنیم.
‫باشه. بیاین بریم.
‫وایستین!
‫چیه؟
‫عذر می خوام که انقدر ‫باهاتون رفتار بدی داشتم.
‫خیلی خب بایرون، ‫می تونی باهامون بیای،
‫اما برات هزینه داره.
‫امیدوارم کار ناتمومی نداشته باشی ‫آقای تپانچه،
‫آخه عمرت به فردا قد نمی ده.
‫لنگه کفش در بیابان نعمت است، ‫مگه نه آقای تپانچه؟
‫وای.
‫شما برین. ‫من هم زود میام.
‫احسنت آقای تپانچه.
‫ادامه بدیم؟
‫ای وای.
‫مجبورم فکر کنم...
‫که سلاحی نداری آقای تپانچه.
‫احسنت.
‫اصلا شمشیرباز خوبی نبودی، ‫مگه نه آقای تپانچه؟
‫راستش نه.
‫دیگه خودم ماشین زمان دارم تپانچه!
‫آره تپانچه، ‫دارم میام سراغت.
‫دیگه با اهریمن رو به رو شدیم.
‫ای وای!
‫بهمون حمله کردن!
‫وای!
‫آتش افروز رومی بود؟
‫من عاشق آتش افروز رومی ام.
‫از طرف اسکله بود!
‫آره! سلاح هاتون ‫رو به سمت اسکله نشونه بگیرین!
‫ای وای.
‫حاضر شین، آماده نبرد باشین.
‫شلیک کنین!
‫تغییر جهت می دیم!
‫مردن که راحته آقای تپانچه.
‫زندگی کردنه که سخته.
‫کمک کنین!
‫شلیک کنین!
‫محکم بچسبین بچه ها!
‫عه، عه، این چیه، این چیه؟
‫وای!
‫بابا، کمکم کن!
‫این بچه ها سعی کردن ‫من رو بدزدن.
‫بریج، قضیه چیه؟
‫بابا، پیغامم رو خوندی؟
‫نه.
‫کل این اتفاقات زیر سر ‫خودش و باباش بود،
‫حتی سرقت آثار شهر ‫هم کار خودتون بوده، مگه نه؟
‫آره، ولی شما ‫که بابام رو می شناسین،
‫بحث کاری بود دیگه.
‫آقای شهردار، فکر کنم ‫باید یه صحبتی بکنیم.
‫صحبت کنیم.
‫بابا؟
‫آره.
‫خودمم جاش.
‫چه جوری برگشتی؟
‫با عشق.
‫جاش!
‫آقای دیر، واقعا خودتونین!
‫واقعا خودمم.
‫دیدی چیپ؟ ‫نابهنجاری که می گفتم همینه.
‫همین اتفاقاته که برخلاف ‫تمام احتمالات رخ می دن.
‫فکر کنم نظر هرکسی ‫در مورد...
‫گنجینه حقیقی خلیج ‫دزدان دریایی فرق می کنه.
‫بعضی ها می گن یه کپه...
‫طلا و جواهر باستانیه.
‫شاید هم با انگیزه فهمیدن این که...
‫اون سمت خط افق چیه، ‫به زندگی ادامه می دن.
‫اما به نظر من، بزرگ ترین گنجینه دنیا...
‫دوستان و اعضای خانواده ایی هستن ‫که تو سفر زندگی...
‫باهامون همسفر می شن.
‫باورم نمی شه ‫که اون همه گنج...
‫به دست آورده بودیم ‫و ولش کردیم.
‫ماشین زمانه رو چی می گی؟
‫وای که می شد ‫چه کارهای جالبی باهاش کرد.
‫صبر می کنیم تا برگردن دیگه.
‫صبر کن ببینم، چیپ، ‫خودت تنها کسی هستی...
‫که می دونه احتمال برگشتنش خیلی کمه...
‫و نزدیک به صفره.
‫اگه یکی مختصات زمانی...
‫ماشین زمانشون رو دستکاری کرده باشه چی؟
‫نه بابا؟
‫چرا.
‫چه تاریخی زدی؟
‫سه شنبه هفته بعد رو زدم.
‫چیکار کردی؟