‫از سال 1994 تا 2004، ‫از سریال «دوستان» ده فصل اجرا شد
‫شش بازیگر اصلی، بعد از آخرین قسمت تنها یک دفعه زیر یک سقف جمع شده بودند
‫تا به امروز که
‫پس حتما دیگه موقع خداحافظیه
‫آره
‫حتما دیگه
‫یه مقدار زمان داریم
‫بسیار خب، بریم قهوه بخوریم؟
‫حتما
‫کجا بریم؟
‫وای
‫واقعا خوشگله
‫چه خوشگله. ‫اونجا رو ببین
‫وای پسر
‫قسمت های زیادی یادمه
‫مثلا لیسا اونجا داره گیتار مینوازه
‫من و جنیفر اینجا به همدیگه ابراز علاقه کردیم،
‫قسمت اول که اونجا چتر باز کردم
‫واقعا بی نظیره
‫آره
‫بقیه کجا هستن؟
‫زودباش دیگه، بقیه رو می خوام ببینم
‫خدایا
‫عه!
‫همون "عه" گفتنم!
‫اونجا رو نگاه
‫مگه نخواسته بودن ‫این رو بردارن؟
‫آره، فکر می کردم نباشه
‫اول ابنجا بود، اما...
‫- دائم ‫- توی دست و پا بود
‫توی دست و پا بود. آره
‫ببخشید که پشت ستون افتادی ‫و توی فیلم نیفتادی
‫لابد همین حالا هم سد راه ماست
‫- خب، خبر ندارم که هست یا نه ‫- وای
‫- بعضی وقت ها دست خودمونه ‫- الان شد
‫- وای، وای، وای ‫- خیلی باحاله
‫صدای پای یه نفر به گوشم میخوره
‫گریه ام گرفت
‫لیسا!
‫جنیفر!
‫عالیه
‫وای، عجب احساس عجیبیه
‫بسیار خب، جعبه ی دستمال کاغذی کجا هستش؟
‫وای
‫- عه! ‫- سلام
‫اینجا چی کار می کنید؟
‫چقد خوب
‫احساس خیلی عجیب غریبی دارم
‫اینجا رو ببین
‫یادتونه همه ما قبلا ‫بین اون در جا می شدیم؟
‫- وای ‫- مو های دستم سیخ شد
‫عجب احساس عجیبی ‫برو اون ور رفیق
‫اینجا رو ببین
‫هنوز هم دیالوگ های کورتنی روی میز مونده؟
‫می دونین چه تفاوقتی کرده؟
‫می دونین چی خیلی جالبه؟ ‫عه، جدی؟
‫نمی دونستم اصلا همچین کاری می کنه ‫اما زمانی که دیدم
‫گفتم: "این چیه؟" ‫اونم گفت
‫"کارت رو بکن"
‫به هر حال اون شب قبل از فیلم برداری ‫همش رو پاک کردم
‫- نه ‫- اونم از دستم خیلی عصبانی شد
‫یا فیلم نامه رو ‫تو روشویی می ذاشت
‫- این یکی رو یادم هست ‫- این رو یادم هست
‫یه فیلم نامه ‫همیشه داخل روشویی بود
‫- علتش رو نمی دونستم ‫- فیلم نامه کورتنی بود دیگه
‫خوش به حالش
‫خدایا
‫وای
‫می دونم نمی تونی تصور کنی چقدر بد هستش
‫- ببینش ‫- وای، عجب عطر خوشبویی زدی کورتنی
‫- سلام ‫- خدایا نمیتونم باور کنم
‫- اون شب رو یادت میاد؟ ‫- چی؟
‫یادم نمیاد کدوم قسمت بود
‫اما یه سخنرانی مهم باید انجام میدادی
‫و تمام هفته بخاطرش اذیت شده بودی
‫و روی میز نوشته بودیش،
‫بعد من هم خبر نداشتم ‫همچین کاری می کنی
‫بعد که دیدمش و پرسیدم ازت،
‫گفتی کار خودم رو بکنم
‫به هر حال قبل از فیلم برداری، ‫زمانی که حواست نبود، همش رو پاک کردم
‫- چقدر بدجنس هستی ‫- تو هم از دستم خیلی عصبی شدی
‫نمی دونستم همچین کاری انجام میدادی
‫آخه واسه چی پاک کرده بودیش؟
‫می خواستم اذیتت کنم دیگه
‫خدایا، من خیلی
‫خیلی از دیالوگ هام رو ‫روی این سیب ها می نوشتم
‫- نمیدونستم ‫- عه، آره، بعضی وقت ها می نوشتم
‫حافظم یه مقدار ضعیفه
‫متیو پری اومده
‫سلام
‫- سلام ‫- چطوری داداش؟
‫- چطوری رفیق؟ ‫- خوبم
‫همگی جمع شدیم
‫- وای خدایا ‫- باورنکردنیه
‫به نظر شما هم اینجا کوچک تر نشده؟
‫از اینجا تا اونجا رو می گم
‫- من که حس نمی کنم کوچک تر شده ‫- نه
‫به نظر من که همون شکلیه
‫اون دیوار هم از اول ارغوانی بود؟
‫- آره ‫- وای خدایا
‫آره، تو دیوانه شدی
‫واقعا خارق العاده است
‫آره، واقعا همین طوره ‫همه چی خارق العاده است
‫واقعا
‫آها، فقط یه چیزی کم داره
‫شیشه شیرینی اصلیه ‫خونه لیسا کودروئه
‫شما دیگه از سر صحنه ‫چیزی برنداشتین
‫من یه فنجون قهوه نئونی برداشته بودم
‫توپ اصلی فوتبال دستیمون دست منه
‫آدم با دیدنش می گه: ‫«این توپ قدیمی و داغون دیگه چیه»
‫باید خود فوتبال دستیه ‫رو برمی داشتی بابا
‫شکوندیمش دیگه، یادت نیست؟
‫آخرش شکست
‫- عه، واقعا؟ ‫- پس اون چیه؟
‫خب، اون موقع هنوز نابود نشده بود
‫الان یه کم قبل تره
‫باید سریال رو تماشا کنم
‫- قشنگ بود ‫- توپ اصلیش دست منه
‫- آره، آره ‫- بعضی جاهاش خیلی قشنگ بود
‫اینطور می گن
‫♪ کسی بهت نگفته بود ‫زندگی قراره این شکلی باشه ♪
‫♪ شغلت مسخره است، ‫آس و پاسی ♪
‫♪ عشق و عاشقی هم که تعطیله ♪
‫♪ انگار هیچوقت نمی تونی ‫بیشتر از دنده دو بری ♪
‫♪ روز، هفته، ماه یا حتی ♪
‫♪ سال خوبی هم نداشتی، ولی ♪
‫♪ من هوات رو دارم ♪
‫♪ وقتی کلی بارون بباره ♪
‫♪ من هوات رو دارم ♪
‫♪ همون طور که قبلا هوات رو داشتم ♪
‫♪ من هوات رو دارم ♪
‫♪ آخه تو هم هوام رو داری ♪
‫بذارین بعدا تشویق کنین ‫ممنون
‫خیلی لطف دارین
‫خیلی خب، خیلی ممنون ‫که امشب تشریف آوردین
‫بیاین روراست باشیم، ‫هیچ کدومتون کار دیگه ای نداشتین
‫حضار گرامی، بزنین به افتخار جنیفر انیستون،
‫کورتنی کاکس، لیسا کودرو، دیوید شوییمر،
‫♪ کسی بهت نگفته بود ‫زندگی قراره این شکلی باشه ♪
‫♪ شغلت مسخره است، ‫خودت آس و پاسی ♪
‫♪ عشق و عاشقی هم تعطیله ♪
‫♪ انگار هیچوقت نمی تونی ‫بیشتر از دنده دو بری ♪
‫♪ روز، هفته، ماه یا حتی ♪
‫♪ آخه تو هم هوام رو داری ♪
‫این شما و این بازیگران «دوستان»
‫سلام جیمز کوردن
‫باورتون نمی شه که
‫کنار شما نشستن چقدر خارق العاده است
‫الان هم باید بگم جلوی
‫فواره معروفی نشستیم
‫که تیتراژ آغازین سریال ‫رو کنارش فیلم برداری کرده بودن
‫خیلی قشنگ و دوست داشتنیه
‫البته سر و صدا هم داره
‫- آره ‫- و مصاحبه کردن
‫کنارش کار دشواریه
‫پس صبر کنین ‫و داشته باشین
‫قدرتم رو داشته باشین ‫صبر کنین
‫حل شد خیلی خب
‫قدرت فوق بشری داره
‫- خیلی خب می دونم می دونم ‫- قدرت فوق بشری داره
‫هنوز هم کارت درسته
‫- می دونم ‫- کاش اون موقع
‫هم می دونستیم چنین ‫امکانی وجود داره
‫خب، حالتون چطوره؟
‫امروز همگی خیلی احساساتی شدین
‫الان چه حسی دارین که هر شش نفرتون
‫کنار هم هستین؟
‫خیلی شگفت انگیز ‫و هیجان انگیز بوده
‫خیلی سریع دوباره باهم صمیمی شدیم،
‫البته معمولا همین طوره
‫دیوید، این دفعه چه حالی داری؟
‫خیلی احساساتی شدم ‫راستش خیلی هم بامزه بود
‫بعد از شوک اولیه ای که با دیدن
‫همگیمون زیر یه سقف بهم وارد شد،
‫به نظرم همگی حس کردیم ‫که سریعا دوباره همون
‫روند شوخی های قدیمیمون رو پیش گرفتیم، ‫انگار که یه خانواده ایم
‫- خلاصه، واقعا خیلی ‫- به گذشته برگشتیم
‫- به گذشته برگشتیم، آره ‫- به دوران بیست سالگیمون برگشتیم
‫چقدر باهمدیگه ارتباط دارین؟
‫آره، نه، قطعا باهمدیگه تماس داریم
‫- شاید هر روز تماس نداشته باشیم ‫- قطعا
‫ولی انقدر با این سریال
‫به همدیگه وابسته شدیم
‫و رفاقت به شدت صمیمانه ای ‫بینمون شکل گرفته
‫که هر وقت یکیمون به اون یکی پیام بده
‫یا بهش زنگ بزنه، قطعا جواب می ده
‫- هوای همدیگه رو داریم ‫- متیو، کی جواب نمی ده؟
‫کسی که با من تماس نمی گیره
‫خب، می خوام یه کم بهتون آمار بدم، خب؟
‫خب، سریال «دوستان» 236 قسمت بود
‫تو بیش از 220 ناحیه مختلف پخش شده
‫«دوستان» شش فصل متوالی ‫محبوب ترین سریال کمدی تلویزیون بوده
‫و میانگین بینندگان هفتگیش ‫بیست و پنج میلیون نفر بود
‫قسمت آخر پنجاه و دو میلیون نفر بیننده داشت
‫این سریال رو از طرق مختلف، بیش
‫از صد میلیارد بار تماشا کردن
‫- امشب هم ‫- خیلی زیاده
‫- واقعا زیاده ‫- می خوایم واقعا
‫چنین چیزهایی رو گرامی بداریم
‫خالقین سریال هم امشب تشریف آوردن
‫و بین حضار نشستن
‫مارتا کافمن، دیوید کرین و کوین برایت ‫همون جا نشستن
‫این سه نفر خالقین سریال هستن
‫من مدیر اجرایی تولید
‫و گاهی اوقات کارگردان «دوستان» بودم
‫اسمم کوین برایته
‫من یکی از خالقین، ‫مدیر اجرایی تولید
‫و نویسنده سریال، مارتا کافمن، هستم
‫من یکی از خالقین و مدیر اجرایی تولید ‫سریال «دوستان» هستم
‫اسمم دیوید کرینه
‫من و مارتا دوران بیست سالگیمون ‫تو نیویورک زندگی می کردیم
‫یه گروه دوستان صمیمی داشتیم
‫تو دوران بیست سالگیمون ‫ساکن نیویورک بودیم
‫و سعی می کردیم خرج زندگیمون رو دربیاریم ‫و معنای عشق رو بفهمیم
‫و با خودمون گفتیم می تونیم ‫از همین چیزها سریال بسازیم
‫از فامیل هامون و دوستان خودمون ‫الهام گرفتیم
‫و اسامیشون رو
‫اسم چندلر رو از روی یکی از ‫دوستان خودم گذاشته بودیم
‫یعنی قطعا از زندگی خودمون ‫الهام گرفته بودیم
‫واقعا خیلی از این فکر خوشمون اومده بود
‫که تمرکز سریال رو یه جمع باشه
‫این شکلی نبود که یه شخصیت اصلی باشه ‫و یه سری دوست داشته باشه
‫نه، صرفا راجع به دوستانه
‫داستان زندگی همه اشون ‫رو همزمان دنبال می کنیم
‫و حس می کردیم قبلا ‫شاهد چنین چیزی نبودیم
‫معرفی یه جمله سریال از این قراره ‫که راجع به اون دوره از زندگی آدمه
‫که دوستانش خانواده اش هستن
‫می خوای این بخش رو ببینیم؟ ‫- آره
‫می دونستم می خوای ‫همین کار رو بکنی
‫مگه اصلا در می زدی؟
‫فقط موقع تجدید دیدار در می زنم
‫وای
‫عه، دوباره ستونه رو گذاشتن
‫همینطور خاطرات مختلفی یادم اومد
‫که مثلا تو حموم یه شوخی ‫به ذهنمون می رسید
‫- واقعا، حموم خیلی خوب بود ‫- «وای، اصلا»
‫کارهای مسخره تو رو یادم میاد
‫وای
‫خونه بغلی رو دیدی؟
‫- نرفتم ‫- بیا بریم
‫این پشت چه خبره؟
‫- صندلی ها رو باش ‫- صندلی هامون هم هستن
‫وای ایول، ایول
‫فکر کنم یه نفری بشه با این ها کار کرد
‫ولی اون موقع سه نفر باید ‫با هر دوربین کار می کردن
‫دست اندر کارانمون ‫خیلی زیاد بودن
‫چهارتا دوربین داشتیم، ‫هماهنگی حرکتشون خارق العاده بود
‫- وای ‫- وای
‫وای وای
‫اون قسمتی رو که اصلا از رو
‫صندلی هامون پا نمی شدیم یادته؟
‫آره
‫دارن پیتزا رو میارن
‫بهت که گفتم لازم نیست بلند شیم
‫ولی یادته که اول اون هفته،
‫بعد از خوندن فیلم نامه ‫اومدی پیشم و گفتی:
‫«خیلی احمقانه است»
‫من هم گفتم: «آره، ‫ولی واسه همین حرف نداره»
‫تو هم گفتی: «شاید بتونیم ‫خوش بگذرونیم»
‫بعدش هم خیلی خوش گذشت
‫اگه مجبور بشیم بریم دستشویی چی؟
‫می گم نوشابه نیاره
‫عه، رو صندلی هاشون نشستن
‫نه بابا ‫واقعا نشستن؟
‫وای متی، خوشحالم که دیدمت
‫حرف نداره
‫شوییمر، اون قسمتی رو که مدام داشتین
‫توپ بازی می کردین ‫و نباید توپ رو مینداختین یادته؟
‫یادم نمیاد
‫- بذار از پسرها بپرسم ‫- چه توپی بود؟
‫فکر کنم توپ «نرف» بود
‫بچه ها، اون قسمتی رو که مدام داشتین
‫توپ بازی می کردین و نباید توپه
‫- رو مینداختین یادتونه؟ ‫- نباید توپه رو مینداختیم، آره
‫- آره ‫- پس بین خودتون بود
‫در نهایت همه تو بازی دخیل شده بودن
‫- شوییمر هم بود ‫- اصلا یادش نیست
‫می خوای بریم یه چیزی بخوریم؟
‫یا می خوای ببینیم تا کی
‫می تونیم با این توپ بازی کنیم؟
‫- توپ بازی کنیم ‫- واقعا؟
‫ببینین چقدر پیر شدیم ‫لپ تاپ های اون موقع این شکلی بودن
‫نه، این یکی رو یادمه
‫چقدر سنگینه
‫بریم اتاق پرو رو ببینیم
‫- اینجا همیشه اتاق جنیفره ‫- اتاق منه
‫کف اتاقم هنوز چوبیه
‫شما هر روز باهم ناهار می خوردین
‫- آره، همینطوره ‫- دو سه سال اول
‫همیشه همه وعده های غذایی ‫رو باهمدیگه می خوردیم
‫همینطوره
‫- حتی آخرهفته ها هم باهم بودیم ‫- همه قسمت ها رو باهمدیگه تماشا می کردیم
‫همگی جدایی ناپذیر بودیم
‫این وسط یه میز بزرگ بود، ‫انگر هم آشپزی می کرد
‫به نظرم صحنه کلا ‫کوچک تر شده
‫نه، ولی غیرممکنه،
‫آخه ما که رشد نکردیم
‫- خب، شاید خودت نکرده باشی ‫- خفه شو
‫بیاین راجع به قسمت های محبوب صحبت کنیم
‫هرکسی یه قسمت مورد علاقه داره
‫مشتاقم بدونم خودتون ‫کدوم قسمت رو بیشتر دوست دارین
‫من عاشق قسمت های شکرگزاری ام، ‫ولی اون قسمتی
‫که آپارتمانمون رو از دست دادیم ‫هم خیلی دوست دارم
‫قسمت مسابقه، ‫قسمت بارداری
‫آره، همون قسمت بارداری رو می گی
‫آره، ولی قسمت مسابقه خیلی بامزه بود ‫و خیلی هم سخت بود
‫آره
‫اصلا باورم نمی شه که فکر می کنی
‫اطلاعات تو و چندلر راجع من و ریچل
‫بیشتر از اطلاعات ما راجع به شماست
‫خب، همینطوره
‫چی بیشتر از همه رو اعصاب مانیکاست؟
‫- حیواناتی که لباس انسان می پوشن ‫- درسته
‫رو برچسب آدرس چه اسمی نوشته شده؟
‫- چندلر بینگ! ‫- نه!
‫راستش نوشته «خانم چندلر باند»
‫اگه ما بردیم، باید خروسشون ‫رو بدن بره
‫- وای، جالب شد ‫- ولی اگه ما بردیم
‫آپارتمان شما به ما می رسه
‫شغل چندلر بینگ چیه؟
‫آها، آها، تو دفترفروشی کار می کنه!
‫دفتر نمی فروشه، کارش دفتریه!
‫- نه! ‫- وای خدایا
‫- ایول! ‫- یوهو!
‫خیلی خب، آزمون رو آماده کردیم
‫هر گروه باید به یه سری سوال ‫اطلاعات عمومی جواب بده، خب؟
‫موضوعات سوال ها از این قراره: ‫«ترس ها و محرک ها»،
‫- «تاریخچه وقایع باستانی» ‫- وای نه!
‫- «ادبیات» ‫- ای وای
‫- و «همه چی مرتبطه» ‫- خیلی خب
‫حالا سکه میندازیم که ببینم ‫کدوم گروه اول شروع می کنه
‫خیلی خب
‫خیلی خب، این دفعه یکیتون ‫بگه شیر یا خط
‫- عه، ببخشید ‫- خیلی خب، برو بریم
‫خیلی خب
‫شیر
‫عه، خط شد، پس پسرها ‫اول شروع می کنن
‫خیلی خب باشه
‫خیلی خب، برو بریم ‫موضوعتون رو انتخاب کنین
‫- تاریخچه وقایع باستانی ‫- خیلی خب
‫ریچل واسه راس نامه ای نوشته بود ‫و گفته بود حتما
‫قبل از آشتی کردنشون ‫اون نامه رو بخونه
‫نامه ریچل چند برگ بود؟
‫هجده صفحه بود
‫لعنتی
‫- هجده برگِ ‫- پشت و رو بود
‫پشت و رو درسته
‫- همین نامه بوده ‫- خودشه؟
‫خودشه
‫امتیازش به کدوم گروه می رسه؟
‫- چی؟ ‫- به من می رسه دیگه
‫خیلی خب خانم ها، ‫یه موضوع انتخاب کنین
‫- همه چی مرتبطه ‫- همه چی مرتبطه
‫- خیلی خب ‫- ایول
‫خانم ها، می تونین بگین ‫این صدای کیه؟
‫میمون خودمه
‫وای! آقای آقای هنکل
‫- آقای وینکل هینکل؟ ‫- هینکل
‫- وایستا نه، نه، نه واقعا؟ ‫- نه؟ اسمش چی بود؟
‫وایستا، وایستا ‫یه بار دیگه پخش کن
‫می شه دوباره پخش کنین؟
‫ما بلدیم ما بلدیم
‫نه، وایستین، «میمون خودمه»
‫همسایه طبقه پایینمون بود
‫- خب اسمش چیه؟ ‫- آقای ریکلز
‫- نه ‫- من بلدم من بلدم
‫من بلدم!
‫نوبت شما نیست!
‫نه، می شه صاحب صدای مرموز ‫خودش رو نشون بده؟
‫آقای لری هانکین در نقش آقای هکلز برگشته
‫هکلز!
‫من که گفتم لری هانکین
‫شما یه گربه و یه وافل به من بدهکارین
‫بزنین به افتخار لری هانکین
‫ولی من که اسمش رو درست گفتم، ‫چرا امتیاز نگرفتم؟
‫خیلی خب، باشه بچه ها، ‫نوبت شماست
‫- ادبیات ‫- ادبیات
‫عه، موضوع خوبی رو انتخاب کردین آقایون
‫- ممنون ‫- ادبیات
‫به نقل از مانیکا، چند
‫- نقطه حساس تو بدن وجود داره؟ ‫- هفت تا
‫کورتنی، کورتنی، درست گفت؟
‫درست گفت هفت تاست
‫خیلی خب، خانم ها
‫- تاریخچه وقایع باستانی ‫- تاریخچه وقایع باستانی
‫عه، می دونین چیه؟
‫واسه این سوال
‫- یه مقدار کمک لازم دارم ‫- وای خدا
‫آقایون
‫- وای ‫- وای!
‫این گروه موسیقی چهار نفره ‫پیامی رو از
‫جانب راس، به ریچل رسوندن،
‫ولی می تونین شعر اون پیام رو کامل کنین؟
‫یک، دو، سه
‫♪ تبریک می گم که یه هفته ♪
‫♪ از شروع کار جدیدت گذشته ♪
‫♪ به زودی خودت رییس می شی ♪
‫♪ لای لای لای ♪
‫♪ خودت هم که می دونی ‫چه کسی ازت حمایت می کنه ♪
‫♪ نامزد عزیز و مهربونت ♪
‫- یه چیزی بود ‫- راس
‫- بعدش نمی گفتن راس؟ ‫- وایستا
‫به نظرتون همین بود؟
‫وایستا، وایستا ‫♪ نامزد عزیز و مهربونت ♪
‫آقایون؟
‫♪ لای لای لای نامزد عزیز و مهربونت، راس ♪
‫♪ لای لای لای، ‫نامزد عزیز و مهربونت راس ♪
‫درسته آقایون؟
‫نامزد داشتن خیلی خوبه
‫♪ نامزد مهربون و وفادارت، راس ♪
‫راس
‫مرسی بچه ها
‫- ممنون ‫- ممنون
‫به نظرم دلیل جادویی بودن «دوستان»
‫اینه که هر شخصیت انقدر متمایزه
‫که خودش می تونه یه سریال مجزا داشته باشه
‫کیه؟
‫سلام ریچل خونه است؟ ‫من خواهرشم
‫وقتی مدیر برنامه هام ‫بهم زنگ زد و گفت:
‫«می خوای نقش خواهر»
‫«ریچل گرین رو تو دوستان بازی کنی؟»
‫با خودم گفتم: «واقعا انقدر خوش شانسم؟»
‫این کدوم خواهرشه؟
‫اون خواهر لوسه است، ‫یا اونیه که گازش گرفته بود؟
‫- بابا دیگه بهم پول نمی ده ‫- ولش کن خودم فهمیدم
‫خیلی خب، یکی از هیجان انگیزترین لحظات
‫اونجایی بود که وسط یه سکانس، ‫جویی وارد
‫آپارتمان می شه و می گه:
‫«سلام، حالتون چطوره؟»
‫نه خیر
‫دیالوگ خیلی محبوبی بود ‫و خیلی هیجان زده شده بودم
‫تماشا کردن یه بازیگر مشهور موقع ‫اجرای دیالوگ معروفش خیلی خفنه
‫عه، فیبی اومده
‫می تونیم با فیبی صحبت کنیم
‫اگه مانیکا یا فیبی یا ریچل رو تصور کنین،
‫ولی در کنار هم گفتگوهای خیلی خوبی ‫به وجود میاد، همگی
‫بازیگران خیلی خوبی هستن ‫و ترکیبشون حرف نداره
‫خیلی خب
‫نه! ‫جویی، قسمت خوردیم که هرگز به کسی نمی گیم
‫اصلا درک نمی کنن
‫باید یه چیزی بگیم دیگه
‫باید خودمون رو تخلیه کنیم ‫دارم داغون می شم
‫بامزه بودن، سرگرم کننده بودن،
‫شخصیت هاشون رو به خوبی می شناختن،
‫ولی همکاریشون باهمدیگه ‫هم خیلی خوب بود
‫واقعا عشق بینشون رو حس می کردیم
‫- یه عروس دریایی ‫- بلندتر بگو
‫مانیکا رو نیش زد
‫خیلی خب
‫نیش خوردم
‫خیلی بد بود
‫نمی تونستم وایستم ‫نمی تونستم راه برم
‫سه کیلومتر با خونه فاصله داشتیم
‫ترسیده بودیم و تنها بودیم
‫فکر نمی کردیم بتونیم ‫خودمون رو برسونیم
‫خیلی درد داشتم
‫من هم یه چاله بزرگ کنده بودم ‫و خسته شده بودم
‫بعدش جویی یه چیزی رو به خاطر آورد
‫تو شبکه «دیسکاوری» یه برنامه ای دیده بودم
‫وایستا ببینم من هم اون برنامه ‫شبکه «دیسکاوری» رو دیده بودم
‫آره گفته بودن که اگه عروس دریایی
‫- ایشه ‫- ایشه!
‫به خودت گل مالیدی؟
‫ایشه!
‫نباید قضاوت کنین ‫شما که نمی فهمین
‫فکر می کردم قراره از درد بیهوش بشم
‫بگذریم، سعی کردم خودم
‫گل بمالم، ولی نتونستم
‫نمی تونستم پام رو دراز کنم، واسه همین
‫- وای، مانیکا به جویی نگاه می کند ‫- ایشه!
‫درسته، من دست به کار شدم
‫دوستم کمک لازم داشت دیگه
‫اگه لازم می شد، همگیتون ‫رو گل مالی می کردم
‫ولی، اِم، نتونستم
‫استرس گرفته بودم
‫می خواستم کمکش کنم،
‫ولی خیلی تحت فشار بودم، ‫واسه همین اِم
‫به چندلر رو انداختم
‫جوی مدام سرم داد می زد: ‫«زود باش، زود باش!»
‫گاهی اوقات، آخر شب، ‫هنوز هم صدای دادش رو می شنوم
‫آخه گاهی اوقات از پشت دیوار داد می زنم
‫که بترسونمت
‫و پایان
‫من سر اون سکانس خنده ام گرفته بود
‫اولین فیلم نامه خونیمون ‫رو یادتونه؟
‫اولین باری که همگیتون رو دیدم ‫همون موقع بود
‫زیاد یادم نیست ‫لباس تو رو یادمه
‫- همین ‫- باورنکردنیه
‫لباس پسرها رو یادم نیست
‫ولی لباس تو و کورتنی رو یادمه
‫- همین ‫- چی پوشیده بودم؟
‫یه بلوز توردار سفید ‫هیپی مانند پوشیده بودی
‫عه، داشتم سعی می ‫کردم شبیه فیبی باشم
‫عین فیبی لباس پوشیده بودی ‫شلوارت هم جین بود
‫کورتنی هم یه تی شرت صورتی
‫«فرد سیگال» پوشیده بود ‫که دورش سفید بود
‫آره، اینطور که یادمه ‫همون موقع آشنا شدیم،
‫یا یادمه که خودم همون موقع ‫باهاتون آشنا شدم
‫یادت نیست چی پوشیده بودم؟
‫لباست رو یادم نیست،
‫ولی یادمه که اول از همه ‫خودت رو دیده بودم
‫و با خودم گفتم: «آها، خیلی خب ‫پس واسه همین این همه سال»
‫«این نقش ها رو بهم نمی دادن»
‫«این بازیگر خوشتیپ و خوش هیکلمونه»
‫همون موقع گفتم: ‫«معلومه که بازیگر جوییه»
‫بعدش هم اولین بار ‫که فیلم نامه خونیتون رو شنیدم
‫- مخم سوت کشید ‫- من هم چنین خاطره ای دارم
‫به نظرم انتخاب بازیگرها بی نقص بود
‫- آره آره ‫- در همین حد یادمه
‫انتخاب بازیگران سریال کار خیلی سختی بود،
‫اصلا انتظار نداشتیم که انقدر سخت باشه
‫تقریبا شونصد میلیون نفر رو دیده بودیم
‫حالا مختلف زیادی پیش اومده بود
‫که قرار نبود این شش نفر ‫بازیگرانمون باشن
‫در اون صورت سریال کاملا ‫متفاوتی می شد
‫سال قبلش بازی دیوید رو واسه
‫اولین قسمت یه سریال دیگه دیده بودیم
‫چهره شرمگینش به یادمون مونده بود
‫واسه همین موقع انتخاب بازیگر راس، ‫چنین چیزی در نظر داشتیم
‫سعی کردیم دیوید رو استخدام کنیم ‫ولی دیوید تلویزیون رو کنار گذاشته بود
‫سر یه سریال دیگه تجربه خیلی بدی داشت
‫دوباره به شیکاگو نقل مکان کرده بود ‫که فقط تئاتر بازی کنه
‫و مجبور بودیم کلی التماس و استدعا کنیم
‫و گفتیم: «این نقش رو واسه خودت نوشتیم»
‫فکر کنم براش چندتا ‫سبد هدیه فرستادیم
‫اصلا سبد هدیه رو یادم نیست
‫فکر می کردم فقط خود فیلم نامه ‫رو براش فرستاده بودیم
‫بهش اطمینان دادیم ‫این دفعه با تجربیات قبلیش
‫فرق می کنه و بهش قول دادیم
‫اون هم راضی شد
‫خیلی خب، یکیشون جور شده بود
‫چندتا خانم دیالوگ های فیبی ‫رو اجرا کرده بودن،
‫ولی به درد نمی خورد
‫در همون حین، رفیقم جفری، فیلم نامه نویس
‫و تهیه کننده «عاشقتم» بود و بهم گفت:
‫«فیبی داره تو سریال ما نقش ‫ارسلا رو بازی می کنه که گارسونه»
‫بفرمایین
‫- چیز دیگه ای میل ندارین؟ ‫- نه، مرسی چیزی میل نداریم
‫خیلی خب، پس می رم فاکتورتون رو بیارم
‫- فاکتورمون همین جاست ‫- چه عالی خیلی خب باشه
‫تو «عاشقتم» هم یه سری ‫از خصوصیت های فیبی رو داشت،
‫ولی تو اون سریال یه مقدار عصبی بود
‫فیبی یه مقدار مثبت اندیش تر بود
‫لیسا موقع آزمون بازیگری ترکوند
‫نه تنها تمام امیدهامون رو اجرا کرد،
‫بلکه شخصیتش رو فراتر برد
‫لیسا کودرو دومین بازیگری بود
‫که بعد از دیوید واسه «دوستان» انتخاب کردیم
‫و تازه شروع کرده بودیم، واسه همین ‫فکر می کردیم کار داره خوب پیش می ره
‫بعدش دو ماه و نیم
‫هیچ بازیگری پیدا نکردیم
‫اگه درست یادم باشه مت لابلانک
‫موقع آزمون بازیگری فقط ‫یازده دلار داشت
‫شاید هم نه دلار داشت، ‫ولی زیاد نداشت
‫بازی افراد زیادی رو دیدیم ‫که فکر می کردیم بازیگرن،
‫خودشون هم عاشق پیشه بودن، ‫ولی بامزه نبودن
‫بعدش که مت اومد، یهو دیدیم ‫دیالوگ هاش بامزه شد
‫سابقه خاصی نداشت
‫تو یه سریال دیگه هم بازی کرده بود، ‫ولی سابقه خاصی نداشت
‫خلاصه مت کاملا مناسب بود،
‫با یه بازیگر تو «ان بی سی» آزمون داد
‫و ترکوند و نقش جویی رو گرفت
‫ولی نکته بامزه اش اینه که
‫اون یکی بازیگره هم در نهایت
‫تو قسمت «اوناگی» سریال
‫نقش جویی قلابی رو بازی کرده بود
‫حالتون چطوره؟
‫نه خیر، نه خیر
‫حالتون چطوره؟
‫خاک بر سرت کارل
‫برو تو راهرو وایستا
‫از روند آزمون بازیگری چی یادتونه؟
‫یادمه که چند باری آزمون داده بودم
‫و فکر کنم آخرین باری که صدام کردن
‫با یکی از دوست هام رفته بودم ‫که تمرین کنیم
‫و بهم گفت
‫«یعنی سریاله راجع به یه سری دوست ‫و دوستیشونه»
‫«و اسمش هم دوستانه؟»
‫من هم گفتم: «آره، تقریبا»
‫بهم گفت: «پس بهتره بریم ‫یه چیزی بخوریم»
‫من هم گفتم: «آره، فکر خوبیه
‫خلاصه بگم
‫نیمه شب از خواب پریدم ‫و دیدم تو آپارتمان رفیقم هستم
‫و باید می رفتم دستشویی ‫و سریع از جام بلند شدم
‫باورم نمی شه دارم این ‫خاطره رو تعریف می کنم،
‫ولی حواسم سر جاش نبود، ‫پیش میاد دیگه
‫و با صورت رفتم تو روشویی
‫و دماغم به لبه روشویی خورد
‫و تیکه گوشت کنده از دماغم کنده شد
‫تو آینه نگاه کردم و دیدم خونریزی کردم
‫با خودم گفتم: «وای خدایا»
‫باید برم آزمون نهایی
‫ولی دماغم بدجوری زخمی شده
‫و مارتا کافمن بهم گفته بود: ‫«صورتت چی شده؟»
‫من هم راستش رو گفتم ‫و نقش رو بهم دادن
‫- چه جالب ‫- مگه نه؟ همینطور بود
‫دیوید، می دونم که اون موقع
‫تو تئاترهای زیادی بازی می کردی
‫«دوستان» چه خصوصیتی داشت ‫که جذبت کرد؟
‫مارتا و دیوید به وضوح بهم گفته بودن
‫که نقش راس رو با تصور صدای من نوشته بودن
‫من هم گفته بودم: ‫«درک نمی کنم»
‫- عه، حشره است حشره است ‫- وای نه!
‫- رفت؟ ‫- نه، اونجاست
‫وای! عه، کرکه ‫کرکه
‫مشکلی نیست
‫- رفت؟ ‫- رفت، رفت
‫در این حد بگم
‫که همین که درست و حسابی ‫حلش کردیم مهمه
‫آره
‫حتی واکنشت هم عین فیبی بود
‫حرف نداشت
‫از خاطره من خیلی سرگرم کننده تر بود
‫واقعا همینطوره
‫پیدا کردن بازیگر مانیکا خیلی سخت بود،
‫اولش هم به چشم ریچل ‫به کورتنی نگاه می کردیم
‫با کورتنی کاکس جلسه گذاشته بودیم ‫و برامون توضیح داد
‫که چرا به نظرش به ریچل نمی خوره
‫و شخصا خیلی شبیه مانیکاست
‫راست هم می گفت
‫کورتنی باعث شد این شخصیت ‫روحیه فوق العاده ای داشته باشه
‫تو ویدیوی بروس اسپرینگستین بازی کرده بود،
‫تو «روابط خانوادگی» هم ‫همبازی مایکل جی فاکس بود
‫خلاصه ملت کورتنی رو می شناختن
‫شهرتش در حدی نبود که سریالمون ‫تحت عنوان سریال کورتنی کاکس شناخته بشه،
‫آخه همیشه از همین می ترسیدیم
‫دنباله ستاره ها نبودیم
‫ولی ایفای نقش کورتنی باعث شد
‫شخصیت مانیکا خیلی غنی تر
‫از چیزی که قصد داشتیم بشه
‫فکر می کردم انتخاب بازیگر چندلر ‫از همه راحت تر باشه،
‫آخه شخصیت پردازی خاصی نداشت
‫فقط جوک می گه واقعا جوک می گه
‫واسه همین با خودم گفته بودم: ‫«بزن بریم خیلی حال می ده»
‫ولی بازی کلی آدم رو دیدیم ‫و بامزه نبودن
‫با متیو پری تو «رویاپردازی» ‫همکاری کرده بودیم
‫و وقتی متیو دیالوگش رو اجرا کرد، ‫درخشید
‫و جون گرفت
‫و اولین بار بود که ‫طی روند انتخاب بازیگران
‫فهمیدیم چندلر هم شخصیت پردازی داره
‫و تنها کسی که می تونه ‫نقشش رو بازی کنه همین آدمه
‫ولی یه مشکل جزئی وجود داشت
‫از قبل واسه یه سریال کمدی ‫دیگه قرارداد بسته بود
‫سریالش راجع به مسئولین بار ‫فرودگاه بین المللی لس آنجلس در آینده بود
‫به نظر می اومد خیلی خفن باشه
‫راستی، پارک گریفین واسه پیک نیک حرف نداره
‫ممنون ‫واقعا خیلی ناچیزی
‫بعدش واقعا یکی از مسئولین «برادران وارنر»
‫موقع فیلم برداری «2194» اونجا بود
‫و با خودش گفت: ‫«این سریال اصلا موفق نمی شه»
‫«بذارین تو دوستان بازی کنه ‫مشکلی پیش نمیاد»
‫یهو متوجه شدیم که ‫«چندلرمون رو پیدا کردیم»
‫من هم همین الان یه میلیون دلار برنده شدم
‫دیالوگ ها رو طوری بیان می کنه ‫که موندگار می شن
‫و خیلی در زمینه کمدی مهارت داره
‫انتخاب بازیگر ریچل از همه سخت تر بود
‫و آخرین بازیگری که انتخاب کردیم خودش بود
‫گاهی اوقات شخصیتش ‫اصلا دوست داشتنی نیست
‫آخه شخصیت به شدت خودخواه، ‫خودبین
‫و لوسی داره که اگه بازیگر مناسبی
‫نداشته باشه، همه ‫ازش متنفر می شن
‫بازی کلی خانم رو دیده بودیم
‫یه سری خانم ها با لباس عروس می اومدن
‫ولی هیچ کدومشون
‫آدم واقعا عاشقشون نمی شد، ‫در حالی که باید می شد،
چون باید چیزی که راس حس می کرد رو حس کنید
و بعدش جنیفر اومد
جنیفر یه مشکل مشابه با متیو داشت
اون برای یه سریال به اسم
کورمال رفتن" قرارداد امضا کرده بود"
می خوای اون استیک رو بخوری یا باهاش بحث کنی؟
مدلین، این استیک قرار بود نیم پخت باشه
گیدنی، یه چیزی رو بهم بگو
ما هر چند وقت یه بار توی مِنو استیک داریم؟
لعنتی، هیچوقت
درسته
پس چیزی که اونجا داری یه استیک کمیابه
و اون ها 6 قسمت از این سریال رو ضبط کرده بودن
پس یه کم بیشتر از قسمت اولیه بود
ما این ریسک بزرگ رو کردیم که اون رو بیاریم توی سریال
و اون رو با اون سریال تقسیم کنیم و ببینیم کی برنده میشه
و ما حتی نه تنها قسمت اول
بلکه حتی سه قسمت اول سریال "دوستان" رو فیلم برداری کردیم
وقتی که اون سریال هنوز توی تلوزیون بود
و اگه مونده بود اگه سی بی اس برش داشته بود
مجبور بودیم دوباره سه قسمت سریال "دوستان" رو دوباره فیلم برداری کنیم
خب، درسته
خب، متیو و جنیفر شما توی یه سریال دیگه بودید،
خب، جنیفر، تو وقتی بقیه عوامل رو دیدی، اولین واکنشت
بهشون چی بود؟
وقتی که مشخص شد که می تونی سریال رو انجام بدی؟
خب، اول از هر چیز، من یه قبرستون از قسمت های اول شکست خورده داشتم
سالی یه قسمت اول انجام می دادم و می گفتم "این کاریه که می کنیم
یه قسمت اول بازی می کنی و یه کم پول در میاری
"و بعدش میری سراغ یه قسمت اول دیگه
من یادمه که با این پنج نفر نشستم
و فکر می کردم
این بهترین گروه از افراده"،
بهترین فیلم نامه ست
"باید این کار رو بکنم
و راستش، من با شرمندگی
و تأسف، رفتم پیش تهیه کننده سریالی که توش بودم
چون من رو توی موقعیت دوم استخدام کرده بودن
و گفتم، "خواهش می کنم من رو از این سریال بردارید
من عاشق سریالی هستم که الان دارم انجام میدم
مشکلی با سریال شما ندارم
من عاشق اون افراد هستم "و خیلی بهم خوش می گذره
و اون گفت گفتش من اون سریال رو دیدم"
یه چیزی رو بهت میگم
اون سریال تو "رو ستاره نمی کنه
"این سریال تو رو ستاره می کنه
- من دیگه لازم نیست بگم - خب، اون امشب اینجاست
- اون تهیه کننده امشب اینجاست - نه !
خب، بچه ها، نوبت شماست
باشه، همش مرتبطه
وقتی که توی لاس وگاس بود"
"جویی دوقلوی مشابه دستش رو پیدا کرد
تو حاضر نیستی پول خوبی بدی که اون دست های مشابه رو ببینی
که توی یه تالار سرگرمی نشون داده میشن؟
اگه همین الان بری دستم رو قطع می کنم،
و میدمش به خودت
از این گروه
لطفاً دست دوقلوی جویی رو شناسایی کنید
دو یا سه
- فکر می کنم دو باشه - فکر می کنی دو باشه؟
فکر می کنم دو باشه
اینجا، شماره دو
آره، درسته
اون توماس لنونه، دوستان
از دیدنتون خوشحالم، بچه ها از دیدنتون خوشحالم
خیلی خب
خب، خانم ها، خانم ها، نوبت شماست
- ترس ها ترس ها و چیزهای آزار دهنده - ترس ها و چیزهای آزار دهنده
- ترس ها و چیزهای آزار دهنده - بلندتر بگید
خانم ها، پیغامی توی" ماشین پاسخگویی هست
"می تونید صدا رو شناسایی کنید؟
مت، می تونی اون دکمه رو بزنی؟
سلام، بچه ها" بالاخره دارم از چشم پزشکی بازنشسته میشم،
و عاشق اینم که همتون
هفته آینده برای جشن "بازنشستگی من بیاید
- تام آه، ببخشید - اگه می تونستید بیاید بهم بگید
- تام سلیک - تام سلیک
وای خدای من، من این رو نگفتم صبرکن
- خیلی ناامید به نظر میای - خب، چیزی نیست
میشه صدای مرموز خودش رو نشون بده؟
چطور ممکنه اون نباشه؟
ببینید کیه
تام سلیک، دوستان
سلام
می خوای یه لحظه بشینی؟
- چطوری؟ - از دیدنت خوشحالم، رفیق
- وای - وای
خیلی خب، تام تو یه سوال اضافه داری
- خیلی خب - اوه خدایا، باشه
همه می دونن که مانیکا، چندلر رو به ریچارد ترجیح داد
شغل چندلر چی بود؟
وای خدای من
خوب بهش فکر کن خوب فکر کن
من میگم ترنسپانستر بود
نه، برای همین آپارتمان رو از دست دادیم
آه، فکر کردم هیچوقت نفهمیدیم
- به نظر من ترنسپانستر خوبه - آره
ترنسپانستر درست نیست
منم همین رو گفتم همچین کلمه ای وجود نداره و بعدش ما باختیم
آره جواب اینه و
- آه، تام جواب رو داره - آره
راستش کسی نمی دونه
- جواب همینه - منم همین رو گفتم
هی، جواب همین بود
آره، جواب همینه
فکر کنم این به نفع دخترها باید تموم بشه
- منم همین فکر رو می کنم - صبرکن، صبرکن، صبرکن
اون ها نتونستنن نه، نه، نه
آره، آره، ما گفتیم کسی نمی دونست
و دخترها برنده شدن
مشخصه که سریال منتشر شد و سریعاً با مردم ارتباط برقرار کرد
کی بود که حس کردید که اون تغییراتی که
بهتون گفته بودن کم کم داشتن
جهان داشت تغییر می کرد؟
- تابستون - اون موقع آره
وقتی برای فصل دوم برگشتیم
همه چیز خیلی متفاوت بود
فکر کنم مردم می گفتن "هی"
و ما آماده نبودیم می ترسیدیم
و می گفتیم "چی می خوای؟" و اولش یه کم عجیب بود
هیچکس آماده ات نمی کنه که چه حسی داره
یادمه یه بار من وسط هفته بود،
گمونم، درست یادم نیست چه روزی از هفته بود مهم نیست
- دوشنبه، سه شنبه، چهارشنبه - آره، این رو می دونم
ولی داشتم من
اتفاقی تلویزیون روی اخبار بود و روی تلویزیون
تصویر رو به شیش قسمت تقسیم کرده بودن
و یه تصویر هوایی زنده از هر کدوم از خونه های ما بود
آه، خدایا
و یادمه که نگاه کردم "و گفتم "یعنی چی
و صدای هلیکوپتر رو می شنیدیم که بالای خونه ام بود
"و گفتم "یعنی چی؟
و صفحه رو با دقت دیدم و سقفم خیلی داغون بود،
برای همین وقتی هلیکوپتر رفت
یه پله برداشتم و رفتم روی سقف
و مطمئن بودم یه کم نشتی اون بالا دارم
و به سقف ساز زنگ زدم که بیاد و درستش کنه
موضوع اینه که هیچکس چیزی که
ما تجربه می کردیم رو تجربه نمی کرد
بجز پنج نفر دیگه برای همین فکر می کنم
پس هیچکس دیگه بجز این "گروه نیست که بری پیشش و بگی"آه، خیلی سخته
و فکر می کنم یه جورایی این رو توی مسیر اعصاب ما درست کرد
که ما واقعاً یه خانواده هستیم
آره، چون خانواده ما نمی تونستن درک کنن
دوست هامون، صمیمی ترین دوست هامون نمی تونستن درک کنن
- فکر می کنم کنارمون بودن - خانواده ات می تونست
خانواده من بیشتر از ما تحت تأثیر شهرت قرار گرفته بود
ولی تنها کسایی که می فهمیدن واقعاً چه حسی داره
پنج نفر دیگه بودن
به نظر ما زیاد
ما یه سریال رو می ساختیم و خیلی سخت تلاش می کردیم،
ولی زمانی بود که من توی فرودگاه راه می رفتم
یادم نمیاد کجا می رفتم
ولی اون ها توی همه مجله ها بودن
و من گفتم، "وای لعنتی "باورم نمیشه،
آهنگ شروعش آهنگ محبوب یه ایستگاه رادیویی شد
من گفتم، "وای، این یه سریال "ساده تلویزیونی نیست
اون ها روی جلد رولینگ استون بودن
رولینگ استون ما یه سریال تلویزیونی بودیم
اون ها یه جورایی وارد روحیه این عصر شدن
نمی دونم کی این اتفاق افتاد
♪ من اونجا منتظرت هستم ♪
جنیفر زیباست چرا اینقدر بزرگ شده؟
خیلی بهش میاد زیباست
فکر می کنم بخش موردعلاقه من وقتی بود که بچه هام رو می رسوندم
و کشیشم جلوی من رو گرفت و در مورد راس و ریچل ازم پرسید
و اینکه کِی با هم ازدواج می کنن
و چطور این اتفاق قراره بیوفته
هر جایی می رفتیم
ناگهان هزاران نفر جمع می شدن
انگار گروه بیتلز اونجا هستن
همه جیغ می کشیدن
و پشت میله ها داد می کشیدن
- باور نکردنی بود - خداحافظ !
وقتی "دوستان" جهانی شد
فکر کنم به 18 زبان ترجمه شدیم
«ژاپنی»
«اسپانیایی»
«فرانسوی»
در واقع هر جایی می رفتم
می دونی، از اُردن گرفته تا هِند همه می دونستن "دوستان" چیه،
مامانم وقتی راهنمایی بودم برام دی وی دی
کل سریال رو خرید
دوستان" نقش خیلی زیادی" توی آموزش زبان انگلیسی من داشت
و سریال واقعاً چیزهایی رو بهم از
زندگی و دوستی واقعی بهم یاد داد
ما عاشق "دوستان" هستیم
آه
می تونم بیشتر از این لباس بپوشم؟
چشم چرون چشم چرون!!
♪ گربه بو گندو، گربه بو گندو ♪
♪ چه غذایی بهت میدن؟ ♪
ببخشید ببخشید
آره، پسر پُر سر و صدا
ما وقتی سال اول دانشگاه بودیم
طرفدار دوستان شدیم
خجالت می کشیدیم با دخترها صحبت کنیم
برای همین "دوستان" یه روشی برای قدرت دادن به روحیه ما
و قدرت دادن به اعتماد به نفسمون داشت
و تونستیم دوست های جدید مخصوصاً خانم ها رو پیدا کنیم
آره، عزیزم
قسمت موردعلاقه من از "دوستان" اون قسمته که
مانیکا از چندلر می خواد که باهاش ازدواج کنه
بعد از دیدن اون
می دونستم این روشیه که من می خوام از عشق زندگیم
و شوهرم بخوام که باهام ازدواج کنه و دقیقاً همین کار رو کردم،
من مجرد هستم و می دونی، جامعه ما رو به سمتی می فرسته،
که با اولین کسی که به ما میگه با من ازدواج می کنی؟" بله بگیم"
ولی به عنوان یه زن، آدم باید کنترل زندگی خودش رو به دست بگیره
ما نامزد کردیم!
یه سال پیش بود که بابام
که شکایت می کرد که نمی تونه کیفش رو با دست چپش بلند کنه
روز بعد تشخیص داده شد
که یه بیماری کشنده به اسم اِم اِن دی داره
من درگیر افسردگی بودم
دوره خیلی تیره ای بود
یه هفته، بیرون نمی رفتم
نیاز غذا خوردن هم برام مشکل بود من چیزی نمی خوردم
خب، اتفاقی که بعدش افتاد برای من یه جنگ بود
جنگ اینکه ببینم تنها کسی که من عاشقش بودم
هر روز به مرگ نزدیک تر میشه
یادمه خودم رو توی یه اتاق زندونی کردم
ساعت ها به دیوار خیره می شدم
حتی افکار خودکشی به ذهنم میومد
من یه مرد ساده بودم که می خواستم موهام مثل جنیفر انیستون باشه
پس می تونید تصور کنید که گاهی چقدر حس تنهایی داشتم
و "دوستان" چیزی بود که براش به خونه میومدم
دوستان" برام"
اون ها دوستان من بودن چون خودم دوستی نداشتم،
و آه نمی تونم
چون حس می کردم دوستانی اطرافم دارم
هر چقدر درد، اضطراب یا دردسر داشته باشید
اگه به صفحه ای نگاه می کنید که دوستان رو پخش می کنه
حتماً می خندید
مثل هر چندلری
من مانیکا خودم رو پیدا کردم
می خوام گریه کنم
اون ها نمی دونن
که چه تأثیری روی این جهان داشتن
پس وقتی می خوابن باید راحت باشن،
چون می دونن جون خیلی ها رو نجات دادن
حتی اگه اون ها رو نمی شناسن من یکی از اون ها هستم
فکر می کنم تو 100% مثل جویی هستی
چون با این شوخی هایی که اصلاً معنی ندارن
میای توی اتاق من
- خنده دارن - ولی خودت داد می کشی
اشک از چشم هات بیرون میاد
همیشه خنده دار هستن
برای همین فکر می کنم تو جویی هستی با یه کم فیبی
ما عاشق "دوستان" هستیم
و من فهمیدم که اعتیاد واقعی به
یه سریال یعنی چی
- ما با هم دیدیمش - و من وابسته اش شدم
آره، و بیشتر از همه به اون لحظه افتخار می کنم
وقتی که اون رو معتادش کردم و گفتم
"مأموریت انجام شد"
و بعدش کل شب بیدار می موندیم و با هم تماشاش می کردیم
می دونی، "دوستان"، دوستان رو کنار هم می آورد
♪ پسرها، دردسر با پسرها ♪
آخرشه
خب، توی این شب
ما از مخاطب ها سوال می گیریم
طرفدارهای زیادی اینجا هستن
کسی امشب سوالی از
عوامل "دوستان" داره؟
آره، یه خانم اونجاست
- بله سوالتون چیه؟ - سلام
خب، "دوستان" مشخصه که برای همه شما بی نظیر بوده
ولی چیزی بود که شما ازش خوشتون نمیومد؟
چقدر مثبت نگهش داشتی
وقتی که داشتید سریال رو فیلم برداری می کردید
چیزی بود که ازش خوشتون نیاد؟
- میمون - و میمون
- آه، میمونه - مارسل نه، واقعاً؟
- میمونه من رو می ترسوند - من عاشق میمون بودم
- دیوید خیلی خوشش نمیومد - آره، چون مجبور نبودی بهش دست بزنی
- چی؟ منم دست زدم - آره، دست زد دست زد
آه، می دونی
بگو
اول از هر چیز، می خوام بگم من عاشق حیوون ها هستم
من عاشق میمون ها هستم
من هیچ مشکلی با حیوون ها ندارم
من عاشق حیوون ها هستم
گرچه، من
مشکل من اینه
آخه میمونه
مشخصه که اون آموزش دیده بود و باید به موقع دکمه رو می زد
و کارش رو درست و توی زمان مناسب انجام بده
ولی اتفاقی که بالاخره شروع به رُخ دادن کرد
ما همه تنظیم می شدیم
همه چیز زمانشون مشخص بود و همش خراب می شد،
چون میمونه کارش رو درست انجام نداده بود
پس باید باید دوباره از اول انجامش می دادیم
باید دوباره می رفتیم چون میمون
- کارش رو درست انجام نداده - دیوید خیلی عصبانی بود
خب این اتفاق دوباره و دوباره می افتاد
ما می خواستیم یه کار خیلی خنده دار بکنیم
ولی میمون جایی که باید می رفت رو نرفت
پس باید دوباره شروع کنیم
می خواستم بیشتر نسبت به این موضوع جدی باشی
این بعلاوه می بینی، تو مجبور نبودی باهاش سر و کله بزنی
و بعلاوه وقتی که میمون استراحت می کرد
و منتظر بود که ما ضبط رو شروع کنیم
میومد روی شونه من می نشست و تعلیم دهنده اش
میومد و بهش حشره زنده می داد که بخوره
پس میمونه میمونه روی شونه من نشسته بود
یه مشت حشره بر می داشت یه مشت حشره بر می داشت
نصفشون می کرد دل و روده هاشون می زد بیرون و زنده بودن،
بعدش می خوردشون و اینجوری می کرد
برای همین من همه جام دست های کثیف و حشراتی میمون داشتم
و خیلی خیلی خوب نبود وقتش بود که مارسل
که گمشه و بره، می دونی؟
باید بگم، سوال عالی ای بود
اونجا سوال های خیلی خوبی رو گفتی
خیلی خب باشه، بریم
فکر کنم یه سوال دیگه داریم
آره یه زوج توی تماشاچی های اونجا داریم
سوالی دارید؟
بله، دارم
خانم ها و آقایون خانم و آقای گلر،
کریستینا پیکلز و الیوت گولد، دوستان
آره!
الیوت، کرستینا می خوام بدونم،
از اون موقع چی یادتون میاد؟
یادمه که اون ها خیلی باهامون خوش رفتار بودن
آدم های خاکی و خیلی مهربون
ما عاشقش بودیم چون اون ها عاشق ما بودن
و یه روز اومدیم سرکار و اون ها گفتن
والدین اومدن" "والدین اومدن،
و خیلی تأثیر گذار بود
و واقعاً حس کردیم که والدین اون ها هستیم
راستش، خیلی زیاد نگرانشون می شدیم
و الیوت بهم گفت
ما جوری رفتار می کنیم که" "،انگار والدینشون هستیم
و واقعاً این حس رو داشتیم چون اون ها خیلی مهربون بودن
خیلی ممنونم که امشب اینجا اومدید
عالی بود
باید بگم، من خیلی مانیکا رو دوست داشتم
چون من یه دیوونه تمیزی هستم
«دیوید بکام» «فوتبالیست بین المللی مشهور»
می دونید، من زیاد سفر می کنم
و همیشه توی هتل ها هستم
همیشه وقت اضافه دارم
وقتی دلم برای بچه ها تنگ شده وقتی دلم برای خانواده تنگ شده،،
دوستان" رو می ذارم" چون باعث میشه لبخند بزنم
آب پرتقال و چیزی که به نظر آب سیب میاد
قسمت موردعلاقه من اون
قسمتیه که همشون توی آپارتمان کنار هم جمع شدن
چربی بود من چربی خوردم
راس به بقیه میگه زود باشن
چون اون یه سخنرانی بزرگ داره و خیلی اضطراب داره،
- چرا شما لباس نپوشیدید؟ - هنوز نیم ساعت وقت هست
وقتی چندلر به دستشویی میره
جویی روی صندلی چندلر می شینه
و بر می گرده و همه چیز از اونجا بدتر میشه
روی صندلی من نشستی - چطور این صندلی توئه؟
- چون اینجا نشسته بودم - ولی بعدش رفتی
خب، من که نرفتم اسپانیا
جویی بالاخره جاش رو بهش میده
ولی کوسن ها رو هم با خودش می بره
چیکار می کنی؟
خب، گفتی باید صندلی رو بهت بدم
چیزی از کوسن ها نگفتی
کوسن ها هم بخشی از ماهیت صندلی هستن
درسته من دارم ماهیتش رو می برم
این یکی از اون قسمت هاست که وقتی من از بقیه فاصله دارم
و وقتی که حس ناراحتی دارم
این قسمت رو می ذارم
و باعث میشه اونقدر بخندم که دیگه اشکم در بیاد
لباس های من رو قایم می کنی من هر چیزی که تو داری رو می پوشم،
بیشتر از اینم می تونم لباس بپوشم؟
شاید اگه نمی خواستم کماندو بشم
"،اونی که هیچکس براش آماده نیست" اولین قسمتی بود که
ما در آن واحد گرفتیمش مثل یه تئاتر واقعی،
باید بگم، با پوشیدن این ها هوا خیلی گرمه
بهتره هیچ حرکت ناگهانی نکنم
بعضی از بخش ها رو باید کارهای ساده می کردیم
باید قسمت های رو می ساختیم که هزینه زیادی ندارن
و اون ها رو فقط روی صحنه خودمون نگه داریم
بدون اینکه محیط جدید درست کنیم -بدون اینکه، می دونید،
خب، چطور وقتی همه رو توی یه اتاق می ذاری داستان درست می کنی؟
وقتی که دستت از جاش در رفت چیکار می کردی؟
- اوه - از شونه ات در اومد
وقتی بود که من و اون سر صندلی دعوا می کردیم
اون یکی از بهترین قسمت هایی بود که بازی کردیم
- اوه، اوه، من یادمه - باشه، بگو
- آتش نشان - آره
توی اون قسمت آتش نشان ها بودن
- نه - نه؟ ببخشید
روی صحنه آتش نشان بود
نه، بخش آتش نشانی برادران وارنر
اومدن به جویی کمک کنن
ببخشید حرفم رو پس می گیرم
ولی یه بار دیگه این رو بگو
این بهترین لحظه ای بود که توی چندین ماه داشتم
چندلر و جویی سر این صندلی دعوا می کردن
و جویی می دوئه و می پره روی صندلی
ما سه بار فیلم برداریش کردیم و خیلی عالی بود
خدا می دونه چرا مجبور شدیم برای بار چهارم فیلم برداریش کنیم
می خوای من برم روی پای متی بشینم؟
و من رفتم از روی میز کوچیک پریدم
- و یه جورایی لیز خوردم - آه، خدای من
و پاهام رفت بالا
و شونه ام از جاش در اومد
می خوایم این رو ببینیم؟ که چطور دستش در از جاش در اومد؟
- آه، اومد - لعنتی
من نمی خوام درد کشیدن رو ببینم
تا وقتی بلند میشم چیز خاصی به نظر نمیاد
باشه، باشه
اکشن
وای نه!
اونجا بود؟
- آره - اتفاق افتاد؟
- آره - لعنتی
اوه
آه، داری می کشیش؟ دست اشتباهی رو می کشی؟
- نه، اون یکی بود - اون یکی بود
نه، نه، نه، نه خیلی سریع اتفاق داره میوفته،
آه، لعنتی
باشه، گرچن؟ یه لحظه لطفاً
- کات کنیم؟ - آخ !
- آه - آه
- جدی بود؟ - آره
- آره، چون شونه اش از جا در رفت - چون درد داره
آه، فکر کردم یکی میاد می کشتش
خدای من
کات
همه بهیارها و چیزهای دیگه اومدن
و باید اون رو به بیمارستان می بردن
و این شد آخر فیلم برداری
چون قسمتی نبود که بگم "خب
می تونیم صحنه های دیگه "رو فیلم برداری کنیم
نه، دقیقاً توی قسمتی اتفاق افتاد که
هر شیش نفرشون بودن
همشون اونجا بودن و اون شب دیگه کارمون تموم شد،
و یادته که چطور اون
این تیکه رو چطور توی سریال نوشتن؟
- نه - آه
آه!
ببین، جو، برای همین والدینت بهت گفتن
که روی تخت نپر
برای همین مجبور شدیم این رو بذاریم توی سریال
ولی صبر کردیم تا وقتی که اون دوباره حالش خوب بشه
تا پایان "اونی که هیچکس براش آماده نبود" رو فیلم برداری کنیم
به دکتر گفتی که وقتی
- روی تختت پریدی اینجوری شدی؟ - نه
خب، چیزی که قرار بود ساده ترین قسمت "دوستان" بشه
شد طولانی ترین قسمتی که برای فیلم برداری وقت برد
یه کاری بود که هر قسمت انجامش می دادیم
که اون شب قبل از شروع انجامش ندادیم
دور هم جمع شدنمون
- اون شب این کار رو نکردیم - اون شب جمع نشدیم
اون شب این کار رو نکردیم؟
فقط همون بار این کار رو نکردیم
- چرا نکردیم؟ - نمی دونم
درسته، چون ما فکر می کردیم
می دونی چیه؟" ما زیاد طولش دادیم
تماشاچی ها منتظرن "بهتره سریع بریم
فکر کنم برای همین انجامش ندادیم
- جدی؟ - خب، اوایل کار بود
- جوری نبود که - خیلی اوایل بود
و بعدش
با خودمون گفتیم "واقعاً نیازه که جمع بشیم؟"،
- "و اون گفت، "آره - آره، لازم بود
چون نمی خوام چیز دیگه ای" "از جاش در بیاد
- آره - ما به جمع شدن ها نیاز داشتیم
و بعدش، همیشه انجامش دادیم
بیاید بریم ببینیم کجا دور هم جمع می شدیم
اینجا بریم
درست بعد از این در بنفش
اینجا دور هم جمع می شدیم
- آره - همینجا
خب، فضای شب های ضبط همیشه انفجاری بود
انرژی خیلی زیادی بود
هیجان انگیز بود یه نمایش رو داشتیم
شب جذابی بود
ولی برای ما شبی بود که خیلی زحمت کشیدیم
و به تماشاچی ها گوش می کردیم
و اگه شوخی تأثیر نمی گذاشت حتی اگه عاشق اون شوخی بودیم،
اون ها بهمون می گفتن که به اندازه کافی خوب نیست
و ما مغزهامون رو کنار هم می گذاشتیم و سعی می کردیم شکستش بدیم
بوفه آزاده ست توی دردسر افتاده
انگار می خوام برم همش رو بخورم،
چطوره بگیم "اینجا دوباره کل پولم رو پس می گیرم"؟
خوشم اومد، عالیه
کوین، تغییرات زیادی قراره بیاد
- خوبه - آماده اید؟
پیشخدمت کجاست؟ از گرسنگی مُردم
بوفه آزاده، مرد
آه، اینجا پولم رو دوباره پس می گیرم
من واقعاً از انرژی تماشاچی ها لذت بردم
- منظورم تماشاچی های زنده بود - آه، آره
- آخه - منم همینطور
انگار یه تئاتر کامل بود که هر هفته ما با هم بازی می کردیم
من فکر می کردم
وقتی اون ها به یه چیزی می خندیدن
با خودم فکر می کردم آه، اگه فکر کردی این خنده داره"،
"ببین خط بعدی چیکار می کنه
من رو به چالش می کشیدن که بیشتر تلاش کنم
این حس پاداش بهم دست می داد
- یا هیچی کاملاً خالی - من میام اینجا
- حس می کنم اونجا چیزی نصیبم نمیشه - اینجا بشین
حداقل برای من
حس می کردم اگه اون ها نمی خندیدن، من می میرم
و این قطعاً کار خوبی نیست
ولی یه وقت هایی یه خط رو می گفتم
و نمی خندیدن و عرق می کردم
و و انگار دچار آشوب می شدم
اگه خنده ای که قرار بود بگیرم و نمی گرفتم
- دیوونه می شدم - نابودت می کرد
- این رو بهمون نگفته بودی - نگفتم؟
نه، یادم نمیاد این رو بهمون گفته باشی
آه، آره هر شب این حس رو داشتم
یکی از مواقعی که بیشتر از همه به تماشاچی ها گوش کردیم
وقتی بود که توی لندن فیلم برداری می کردیم
و مانیکا و چندلر خوابیده بودن
اکشن
من امروز ازدواج می کنم!
صبح بخیر، راس
من ازدواج می کنم!
تماشاچی ها دیوونه شدن
ما اونجا ایستاده بودیم و "می گفتیم "این دیوونه کننده ست
بذار ادامه بدن
چون برنامه اصلی این بود که
اون ها توی لندن با هم صمیمی میشن و خیلی کوتاه هستش
و بعدش یه کم در موردش شوخی می کنیم
و میگن "خدای من، ما چیکار کردیم؟"،
ولی اون جوری که تماشاچی ها واکنش نشون دادن
ولی لحظه خیلی قوی ای بود
که می دونستیم باید بیشتر بهش بپردازیم
اون رو از "یک شب در لندن" گسترش دادیم
من هنوز به ساعت لندن هستم اینم حساب میشه؟
- آه، حساب میشه - آه، خوبه
درست نفهمیدیم که چقدر می تونیم پیش بریم
فکر می کردیم شاید جالب باشه که مخفیانه باشه
و مخفیش کنن که باعث شد موارد خنده دار زیادی به ما داد
و مانیکا و چندلر می خوان از بقیه مخفیش کنن که همدیگه رو دوست دارن
«میندی کالینگ» «بازیگر/نویسنده/تهیه کننده»
خب، ممنونم که من رو دعوت کردی
عوامل می دونن که چقدر یه
صحنه بصری می تونه خنده دار باشه
و این خنده دار تر از چیزیه که می تونستن بگن
- کارشون با نمایش خنده دار خیلی خوبه - این دیگه چی بود؟
پس وقتی یه راز مثل عشق مانیکا و چندلر هست
خیلی خنده داره، چون ما تماشاچی ها می دونیم
ولی هیچکدوم از بازیگرها نمی دونن
خب، این از قسمت "وقتی همه فهمیدنه"
آپارتمان مرد زشت و لخت
فیبی و ریچل به همراه راس رفتن
با اینکه خیلی خالیه ولی جای بی نظیریه
وای خدای من
من عاشق این آپارتمانم قشنگ نیست؟
باورم نمیشه که هیچوقت متوجه نشدم که چقدر عالیه
خب، به خاطر اینه که سریع چشمت به اون مرد بزرگ میوفته
عالیه
بهتره عجله کنی و درخواست بنویسی
وگرنه من زودتر می نویسم
اوه
- واقعاً هم همینجوری بود - واقعاً؟
خب، فکر نمی کردم هیچوقت این رو بگم
ولی من میرم از حموم اون مرد گنده و لخت استفاده می کنم
اون به بیرون میره فیبی از پنجره بیرون رو می بینه
اوه، اونجا رو ببینید مانیکا و چندلر هستن،
سلام! سلام، بچه ها سلام!!
چندلر و مانیکا نزدیک همدیگه ایستادن
اوه اوه!!
اوه اووه!!
چندلر و مانیکا چندلر و مانیکا!!
ریچل چیزی که فیبی می بینه رو می بینه
خدای من، وای خدای من
- !چندلر و مانیکا - خدای من، خدای من
- !آه! چشم هام! چشم هام - می دونم
فیبی، فیبی فیبی، فیبی، فیبی،
- !آه - چیزی نیست چیزی نیست
- چیزی نیست - شروع کردن !
می دونم می دونم من خبر دارم
- من خبر داشتم - خبر داشتی؟
آره خبر داشتم و جویی هم خبر داره
ولی راس خبر نداره پس نباید جیغ بکشی
چه خبره؟
- چیه؟ چیه؟ - هیچی
وای خدا، ما خیلی هیجان داریم
که تو ممکنه این آپارتمان رو بگیری
راستش خیلی خوب به نظر میاد
بیا اینجا، بیا بیا اینجا
خدای من خیلی خب
آره، خیلی هیجان زده نشید
خیلی وقته این کار رو نکردم
پس باید برای این فیبی بشم
باشه
♪ گربه بو گندو، گربه بو گندو ♪
♪ چه غذایی بهت میدن؟ ♪
♪ گربه بو گندو، گربه بو گندو ♪
♪ تقصیر تو نیست ♪
♪ تو رو پیش دامپزشک نمی برن ♪
معلومه که حیوون خونگی ♪ ♪ موردعلاقه اون ها نیستی
شاید یه دسته ♪ ♪ گل رُز نباشی
و با کسایی که دماغ دارن ♪ ♪ اصلاً صمیمی نیستی
سلام
خیلی عجیبه چون داشتم توی خیابون قدم می زدم
- و اتفاقی - گیتار داری
- آره - آه، خدای من
- کمک می خوای؟ - آره، فکر کنم
من عاشق "گربه بو گندو" هستم یکی از آهنگ های موردعلاقه منه
- وای خدا - اشکالی نداره من
- آه، خواهش می کنم - که "گربه بو گندو" رو
یه دور برم؟
- آره، عالی میشه - خیلی خب
♪ گربه بو گندو، گربه بو گندو ♪
♪ چه غذایی بهت میدن؟ ♪
♪ گربه بو گندو، گربه بو گندو ♪
♪ تقصیر تو نیست ♪
بد نیست
نیست خوب بود؟
آه، آره، خیلی خیلی خوب بود
خیلی ممنونم
♪ تو رو پیش دامپزشک نمی برن ♪
معلومه که حیوون خونگی ♪ ♪ موردعلاقه اون ها نیستی
شاید یه دسته ♪ ♪ گل رُز نباشی
و با کسایی که دماغ دارن ♪ ♪ اصلاً صمیمی نیستی
♪ گربه بو گندو، گربه بو گندو ♪
♪ چه غذایی بهت میدن؟ ♪
♪ گربه بو گندو، گربه بو گندو ♪
♪ تقصیر تو نیست ♪
بو گندو، بو گندو، بو گندو ♪ ♪ خیلی بد، بو گندو، گربه بو گندو،
♪ تقصیر تو نیست ♪
بو گندو، بو گندو، بو گندو ♪ ♪ خیلی بد، بو گندو، گربه بو گندو،
♪ تقصیر تو نیست ♪
♪ گربه بو گندو، گربه بو گندو ♪
♪ چه غذایی بهت میدن؟ ♪
♪ گربه بو گندو، گربه بو گندو ♪
♪ تقصیر تو نیست ♪
♪ گربه بو گندو، گربه بو گندو ♪
♪ چه غذایی بهت میدن؟ ♪
♪ گربه بو گندو، گربه بو گندو ♪
♪ تقصیر تو نیست ♪
آره، خودشه
نه، ولی ازت ممنونم ممنونم
خیلی عالی بود
ولی هنوزم فکر می کنم وقتی خودم تنها باشم بهتره
‫واقعا هست
‫اُه، شنیدیش
‫میشه فقط یه چیزی بگم؟
‫خیلی ممنون که تو «دوستان»
‫برای همه مون کسی بودی که
‫نمی دونم این راه درستی ‫برای بیانش هست یا نه،
‫اما اونی که متفاوته بودی یا ‫اونی که واقعا خودش بود
‫ممنونو مرسی که این راه رو ‫ادامه دادی
‫- الان گریه م می گیره ‫- آره
‫فصل هایی هستن که تا حالا ندیده م
‫- من هم همین طور ‫- واقعا؟
‫- آره ‫- من همه رو دیدم
‫- من همه قسمت ها رو دیده م ‫- فکر می کنم
‫همه رو دیده باشم
‫من و میشل شروع کردیم به ‫تماشای بخشی از فصل چهار،
‫که فکر می کردم تماشا کرده م
‫اما انگار نکرده بودم
‫وقتی تماشاشون می کنی ‫لذت می بری؟
‫اون بیشتر از من ازشون ‫لذت می بره
‫چون من از خودم خجالت می کشم
‫- چرا؟ ‫- چه می دونم
‫- تو خیلی خوبی ‫- چه می دونم
‫مثل لیسا، من هم هفده سالی بود ‫که تماشاش نکرده بودم،
‫تا وقتی تو این سال دخترم ‫شروع کرد به تماشا کردنش
‫و یه جورایی من رو کشید تو بحرش
‫برای من وقتی، تماشاش می کنم، ‫اینمن
‫تماشا کردن خودم سخته،
‫اما من این حس رو درباره ‫هر چی بازی می کنم دارم،
‫چون خودم بازی ای که دارم ‫می کنم رو باورم نمیشه،
‫چون می دونم حقیقت نداره،
‫چون من داشتم انجامش می دادم
‫این کاریه که برای پول ‫در آوردن می کنی!
‫نه، می دونم، اما حس عجیبیه که ‫خودم رو نگاه کنم
‫این طوریم که، ‫«یه کلمه ش رو هم باورم نمیشه»
‫واقعا عجیبه
‫اما وقتی شماها رو نگاه می کنم، ‫خیلی افتخار می کنم که تو سریال بودم
‫بعضی اون چیزا خیلی عالین
‫آره وقتی قسمت ها رو ‫تماشا می کنم،
‫سر هر صحنه یه بار بلند می خندم،
‫چون همه شما باعث میشین ‫خیلی خنده م بگیره
‫اون قسمت که شلوار چرمی داشت
‫اُه، خدای من اون هنوزاون ‫روز داشت پخش میشد
‫من اتفاقی با مارین تو ‫آشپزخونه بودم،
‫و داشتیم شام می خوردیم و ‫«دوستان» پخش شد
‫و من این طوری بودم که، «اُه، ‫اون جا رو نگاه، بذار ببینیم کدوم قسمته»
‫و اتفاقا اونی بود که توش ‫شلوار چرمیه بود
‫و من به دخترم گفتم، ‫«این رو تماشا کن
‫خنده داره دیوید رو ببین»
‫و واقعا واقعا واقعا خنده دار بود
‫تک تک جزئیات، مثل ‫بالا کشیدن شلواره
‫و سر خوردن و زدن تو ‫سر خودت
‫و من می شناسمت، همه ش ‫خیلی حساب شده بود
‫تو هیچ کاری رو ‫اتفاقی نمی کنی
‫کارهایی که کردی رو تماشا ‫کردم و خیلی هوشمندانه بود
‫نمی تونم به طور خاص ‫بگم کدوم یکی،
‫اما می دونم من عضو ‫خانواده گلرم
‫من خیلی عصا قورت داده م، ‫به شدت عصبیم،
‫و شلوارهای زیادی تنگ می پوشم
‫(کیت هرینگتون گلر، بازیگر برنده جایزه)
‫وای
‫فکر می کنم یکی از دلایلی که ‫«دوستان» این قدر خنده داره،
‫اینه که این شش بازیگر
‫استاد کمدی فیزیکی هستن
‫- آه ‫- آه
‫دیوید شویمر یه صحنه داره
‫که راس تصمیم گرفته ‫پول تحویل
‫کاناپه رو پرداخت نکنه،
‫و شروع می کنن به بالا بردن ‫کاناپه از پله ها
‫و خیلی سریع، همه تو ‫هچل میفتن
‫این چیزی نیست که بشه ‫از پله ها بالا بردش
‫دور بزنین
‫فکر نمی کنم دیگه بتونیم ‫دور بزنیم
‫و دیوید شویمر بهشون ‫میگه که بچرخونن
‫خیلی خوب، بچرخونین
‫بچرخونین
‫بچرخونین!
‫خفه شو، خفه شو، خفه شو!
‫نکته اون صحنه اینه که ‫خیلی ساده ست
‫اگه اول روی کاغذ می دیدیش،
‫همه ش سه تا بازیگرن که دارن ‫یه کاناپه رو از راه پله می برن بالا
‫شاید یه صفحه دیالوگ باشه،
‫و واقعا هیچ چیزِ اون دیالوگ ‫حاکی از
‫چیز شدیدا خنده داری نیست
‫اما کاری که در اون ‫زمان می کنن
‫حین حمل کردن مبل ‫تا بالای پله ها،
‫یکی از خنده دارترین چیزاییه ‫که تو تلویزیون دیده م
‫باشه بریم
‫بچرخونین!
‫خیلی خوب، بیاین کات کنیم
‫(صحنه 24)
‫علامت هامون رو یادتونه؟
‫یادتونه چه رنگی بودین؟
‫- زرد ‫- آبی
‫- تو آبی هستی؟ ‫- نمیتا حالا پایین رو نگاه نکرده م
‫همیشه از گوشه استفاده می کردم
‫- نگاه می کردی ‫- من از گوشه استفاده می کردم
‫هر بار زمین می خوردی ‫نگاه نمی کردی
‫وایسا، چی شد؟ من یادم ‫نمیاد زمین خورده باشی
‫چیز بزرگهآره
‫اون می دوید تو، به ‫علامتش نگاه می کرد
‫- نه، من رو اون می خوردم زمین ‫- زمین می خورد
‫- فقط میفتاد ‫- هر بار!
‫- و من می دویدم ‫- با نهایت سرعت می دویدی
‫دومین باری که اومدم تو و ‫این طوری نگاه کردم،
‫دومین بار این طوری رفتم ‫بدو بدو اومدم
‫فیبز، این رو باش، این رو باش، ‫این رو باش، این رو باش!
‫فیبز، این رو باش
‫سومین بار، رفتم صندلی رو ‫بکشم عقب،
‫و صندلی افتاد
‫فیبز، این رو باش، این رو باش، ‫این رو باش، این رو باش
‫خدایا
‫ببخشید
‫و بار آخر، تو اومدی تو
‫چون من این طوری بودم که، ‫«یکی داره می خنده
‫نمی تونم تحمل کنم
‫من هم بایدمن هم باید بخندم»
‫فیبز، فیبز
‫این رو باش، این رو باش، ‫این رو باش، این رو باش!
‫اُه، مجله سوپ اپرا دایجست!
‫اُه، نه
‫اون یتی عجب چرب زبونیه
‫یتی ها واقعا چرب زبونن
‫برای همین هم
‫اُه، اینا پشت صحنه ن؟
‫اون یتی عجب چرب زبونیه
‫یتی ها واقعا چرب زبونن
‫برای همین هیچ وقت ‫هیچ عکسی نمی بینی
‫نمیشه اون تو عروسیمون بنوازه!
‫همه می ذارن میرن!
‫مثل وقتی میشه که تو ‫بات میتصوای من رپ خوند!
‫«بات» میتصوات؟
‫چی؟
‫چه طور خنده ت نمی گرفت؟
‫چه قدر از چیزایی که ‫گرفتین خوب در اومد؟
‫- هیچیش ‫- هیچیش؟ باشه
‫باورم نمیـاُه، مستقیم ‫نگاهت کردم
‫خیلی متأسفم
‫هاها، من بُردم
‫اون چه کوفتیه؟
‫حاضر؟
‫هاها، من بُردم!
‫اون چیه دیگه؟
‫آتیش کوفتیه دیگه، عوضی
‫بازی تمومه
‫اون سینی رو می بره ‫پیش دکتر
‫چون اگه نبره، مردم می میرن
‫اُه، نه
‫لیسا، خنده ت ‫خدای من
‫نه، بهترین چیز دنیاست
‫مسری ترین خنده دنیاست
‫- خیلی بانمکه ‫- مسری ترین صدا
‫پشت صحنه ها ‫خیلی خنده دار بودن
‫ووقتی به عقب نگاه ‫می کنین، کی از همه بلندتر می خندید؟
‫کی از همه بلندتراُه، واقعا؟
‫- لیسا ‫- واقعا؟ لیسا کودرو؟
‫- تو بلندترین بودی ‫- آره، آره، آره
‫- بهترین خنده ‫- دست خودم نیست
‫- لذت بخش ترین خنده تاریخ ‫- اُه، وقتی لیسا می خنده
‫اُه، خدای من
‫بیاین یه لحظه درباره ‫جنیس صحبت کنیم
‫کجاکجا
‫جنیس از کجا اومد؟
‫می دونین، آزمون های بازیگری ‫از ماشین فکسم به دستم می رسیدن،
‫و یکی می گفت، ‫«یه نیویورکی که سریع حرف می زنه»
‫و من فکر کردم، می دونی، ‫من می شناسمش
‫من اون جا بزرگ شده م
‫من فقطاون درون من ‫زندگی می کنه خودشه
‫تو عاشق منی، چندلر بینگ
‫اُه، نه، نیستم
‫تو دنبال منی
‫یه چیزی در اعماق روحت ‫مثل بوق کشتی من رو فرا می خونه!
‫جنیس، جنیس
‫تو من رو می خوای، ‫به من نیاز داری،
‫نمی تونی بدون من ‫زندگی کنی
‫متیو پری خیلی بانمکه
‫و به محض این که چشمم بهش ‫می خورد که داره دهنش رو باز می کنه،
‫فکر می کردم، «اُه، خدایا، ‫الان می ترکم
‫الان خنده م می گیره
‫این شخصیت یه خنده لازم داره، ‫چون نمی تونم حتی یه صحنه رو
‫با این آدم به سرانجام برسونم»
‫و نگاهش کردم و این طوری ‫بودم که
‫و همین شد
‫تو همون لحظه متولد شد
‫ممنون، متیو برای ‫الهام بخشش بودن
‫به هر حال، بچه ها، ‫اُه، خدای من
‫تجدید دیدار «دوستان»!
‫- و من می تونم توش نقشی داشته باشم! ‫- مگی ویلر، بچه ها!
‫خیلی ممنون
‫شاد باشی مگی ویلر، دوستان
‫حالاباید بگم که یه نفر ‫خیلی خیلی خاص
‫هست که تو برنامه ‫نقش داره
‫که نمی تونست امشب این جا باشه،
‫اما شدیدا می خواست بخشی از ‫برنامه باشه
‫همین الان با زوم به ما ‫ملحق میشه
‫خانم ها و آقایان، لطفا خوشامد ‫بگین به جیمز مایکل تایلر!
‫این جاست ‫گانتره!
‫خود گانتر، بچه ها!
‫این جاست
‫هی، چه خبره، بچه ها؟
‫چه طورین؟
‫از دیدنتون خوشحالم ‫همه به نظر عالی میاین
‫بهمون درباره تجربه ت ‫تو ساختن سریال بگو،
‫و چه طور شخصیتت ‫به وجود اومد
‫در طول این فصل ها
‫به یاد ماندنی ترین ده سال ‫زندگیم بود، جدی
‫نمی تونستم تجربه بهتری رو ‫متصور بشم
‫این بچه ها همه محشر بودن
‫کار کردن باهاشون ‫لذت بخش بود
‫احساس خیلی خیلی ‫خاصی داشتم
‫- ریچل؟ ‫- بله؟
‫تولدت کیه؟
‫پنجم مه چه طور؟
‫اُه، فقط دارم یه لیست از ‫تولد همه درست می کنم
‫- اُه، مال من دسامبر ‫- آره، حالا هر چی
‫خانم ها و آقایان، جیمز ‫مایکل تایلر
‫شخصِ گانتر!
‫ممنون
‫یعنی، اجازه میدین چیزی که به نظرم
‫سوال گستاخانه ایه بپرسم؟
‫غیرممکنه که توجه نکنیم و ‫نفهمیم که همه تون بازیگرهای
‫جوون، جذاب، خوش قیافه و ‫موفقی بودین
‫و برام قابل تصور نیست که ‫هیچ رابطه
‫عاشقانه ای پشت صحنه ‫در کار نبوده باشه
‫خب، یعنی، دیوید؟
‫آره
‫- آره، یعنی ‫- فصل اول
‫آره، فصل اول، ما
‫من بدجور خاطرخواه جن بودم
‫- من ‫- دوطرفه بود
‫و فکر می کنم در یه ‫مقطعی
‫جفتمون خیلی خاطرخواه ‫هم دیگه بودیم،
‫اما مثل رد شدن دو تا ‫کشتی از کنار هم بود،
‫چون همیشه یکیمون با ‫یکی دیگه بود
‫برای همینهیچ وقت از اون ‫مرز رد نشدیم
‫می دونی، بهش احترام ‫می ذاشتیم
‫- واما جفتمون ‫- چرنده
‫نه، نه
‫نه
‫شوخی می کنم شوخی می کنم ‫شوخی می کنم
‫حقیقته حقیقته
‫راستش، یادم میاد که ‫یه بار به دیوید گفتم
‫«خیلی ضدحال میشه اگه ‫اولین باری که من و تو
‫واقعا به هم ابراز علاقه می کنیم، ‫تو تلویزیون کشوری باشه»
‫و صد البته که اولین بارش
‫- تو اون کافه بود ‫- وایسین پس
‫اما برای همین ما تمام عشق و ‫علاقه مون به هم رو منتقل کردیم
‫توی راس و ریچل
‫کف کس دیگه ای نبُریده؟
‫وایسا صبر کن
‫اون صحنه تو کافه که ‫اولین ابراز علاقه شون به همه،
‫یعنی، اون این طوری بود که ‫من اون روز تماشاش می کردم
‫و داشتم زار می زدم
‫تنشش، انگار قابل لمسه
‫فقطفقط بی نقص بود
‫خیلی خوشحالم که شماها ‫این کار رو نکردین، چون نمی دونم
‫خب، فقط می تونستین ‫هنرپیشه های معرکه ای بوده باشین
‫- اما پسر، عجب چیزی بود ‫- آره، واقعا فقط
‫این نبود که بازیگرهای خوبی باشیم
‫داخل کافه، دیروقت شب
‫ریچل داره صندلی ها رو ‫رو هم می چینه
‫راس آزرده وارد میشه
‫- سلام ‫- من گربه نگرفتم
‫اُه جالبه
‫نه، نه، جالب نیست خب؟
‫خیلی خیلی غیرجالبه
‫راستش 100 درصد کاملا ‫برعکس جالبه
‫خیلی خوب خیلی خوب ‫فهمیدم، راس
‫تو هیچ حقی نداشتی که بهم بگی ‫نسبت بهم احساسی داری
‫- چی؟ ‫- قبل از این که از تو خبردار شم،
‫رابطه م با جولی عالی بود
‫هی، من هم قبل از این که ‫وضعم خوب بود
‫فکر می کنی برای من آسونه که ‫تو رو با جولی ببینم؟
‫خب، پس باید قبل از این که ‫دیدمش یه چیزی می گفتی!
‫اون موقع نمی دونستم
‫و چه طوریه که تو هیچ وقت ‫هیچی به من نگفتی؟
‫هیچ وقت زمان مناسبش نبود!
‫درسته، چون تو فقط ‫یه سال وقت داشتی،
‫و ما هر شب با هم ‫وقت می گذروندیم!
‫نههر شب نه
‫می دونی، این طوری نیست که من
‫سعی نکرده باشم، ریچل، ‫اما یه چیزایی مانع می شدن
‫می دونی، مثلمردای ایتالیایی
‫یانامزدهای سابق، یایا ‫مردای ایتالیایی
‫هی، فقط یه مرد ایتالیایی ‫بود، خب؟
‫و اصلا جایی هست که ‫بخوای بهش برسی؟
‫آره، منظور اینه که من الان ‫به این چیزا نیاز ندارم، خب؟
‫خیلی دیر شده من ‫با یکی دیگه هستم
‫باشه؟ من خوشحالم ‫این کشتی زده به دریا
‫باشه، پس چی داری میگی؟
‫می تونی همین طوری ‫احساساتت رو بذاری کنار
‫یا هر کوفتی که نسبت به ‫من حس می کردی؟
‫هی، از کلاس نهم همین ‫کار رو کرده م
‫توش خیلی ماهر شدم
‫خیلی خوب، باشه ‫برو همین کار رو بکن
‫خیلی خوب، راس؟
‫چون من نیازی به ‫کشتی مسخره تو ندارم
‫- خوبه ‫- خوبه
‫و می دونی چیه؟
‫حالا همه چی برام ‫حل شد
‫اون می دوه بیرون
‫ریچل هم عصبانی سه تا ‫قفل در جلویی رو می بنده
‫بعد وایمیسه، به یه میز ‫تکیه می کنه و سرش رو میندازه پایین
‫وقتی بالا رو نگاه می کنه، ‫جا می خوره که راس رو دم در
‫می بینه که زل زده بهش
‫اونا به هم دیگه نگاه می کنن
‫آروم میره طرف در و ‫بعد سریعتر
‫اولین قفل رو باز می کنه، ‫دومی، سومی،
‫و بعد می خواد در رو ‫بکشه و باز کنه
‫پایینپایینی رو ‫امتحان کن
‫در باز میشه، راس ‫با عجله میاد تو سمتش،
‫آره!
‫- اُه ‫- خوب بود
‫وقتی به سال اول یا ‫دو سال اول فکر می کنم،
‫وقتی تو تمرین وقت ‫استراحت داشتیم،
‫مثلا لحظاتی بودن که ‫روی مبل
‫لم می دادیم یا همچین چیزی
‫روی مبل خوابمون می برد
‫ما می دونستیم ‫می دونستیم
‫آره، مطمئن بودیم
‫عالیه الان میگین ‫مرسی
‫وضعیتی بود که ‫نمی تونستیم
‫نمی تونستیم هیچ کاری ‫در موردش بکنیم
‫اما در نهایت چه خوب شد،
‫چون اگه امتحان می کردین و ‫بعد جواب نمی داد،
‫احتمالا به این خوبی نمی شد
‫من می خوام از تک تکتون بپرسم
‫و این فقط یه سوال با جواب ‫بله یا نه ساده ست
‫- باشه ‫- باشه؟
‫راس و ریچل بینشون ‫فاصله افتاده بود؟
‫- کاملا بله ‫- بله
‫- بله
‫آره، ما تو وقفه بودیم
‫آره
‫ما ستاره های مهمون ‫معرکه ای تو سریال داشتیم
‫باورم نمیشد این همه آدمن
‫که همه بدجوری طرفدارشون بودیم
‫- آره ‫- دنی دویتو رو داشتیم
‫کسی مأمور قانون رو صدا زد؟
‫- اُه، خدای من، چه بانمک بود ‫- اُه، خیلی خنده دار بود
‫- یادمه کهاُه، خدای من ‫- بن استیلر
‫بن یکی از خنده دارترین ‫لحظاتمون
‫یادمه وقتی بنرفتیم اون جا؟
‫تو برای چی کواک کواک می کنی؟
‫اوه، کواک، کواک، ‫دانلد دودو
‫«ای جوجه کوچولو، جوجو کوچولو»
‫خیلی خنده دار بود
‫نمی دونم چرا این قدر ‫خنده دار بود
‫- چون اون بانمکه ‫- به خاطر بن استیلر
‫- و جولیا رابرتس ‫- جولیا رابرتس!
‫- درسته ‫- و کی با جولیا رابرتس ارتباط داشت؟
‫- آقاتون، برد ‫- پیت یه بار اومد، یه قسمت بود
‫ریچل گرین
‫خدایا، ازش متنفرم، راس ‫ازش متنفرم
‫و البته که یکی از الگوهای من ‫هم بود، شان پن
‫و بعد فیلمنامه رو گرفتیم و ‫البته که
‫متوجه شدم، «اُه، من ‫من یه سیب زمینیم»
‫- سلام ‫- سلام
‫اُه، چون قسمت هالووین بود
‫برای همین من هیچ
‫اگه هم دیالوگی باهاش داشتم، ‫خیلی کم بود
‫اما داشتم فکر می کردم، ‫«بهترین بازیگر جهان این جاست،
‫و من یه سیب زمینی کوفتیم
‫من یه سیب زمینیم»
‫اُه، خدای من تو ‫اسپوتنیکی
‫بله
‫باهاش ازدواج کن
‫یه سری لباس ها و پوشش های ‫بسیار به یاد ماندنی بوده
‫که در ده فصل «دوستان» ‫پوشیده شده ن،
‫و ما گفتیم یه نگاه بندازیم
‫به بعضی از اون لباس های ‫به یاد موندنی، امشب، همین جا،
‫با نمایش مد مخصوص تجدید ‫دیدار «دوستان» خودمون
‫موسیقی رو پخش کنین
‫قسمت آخر «دوستان» و ‫مهمونی خداحافظیشون
‫امشب، بازیگران دارن ‫آخرین قسمت سیت کامِ
‫تاریخیشون رو ضبط می کنن
‫من این جا سر صحنه ‫«دوستان» هستم
‫تو آپارتمان مانیکا و چندلر،
‫جایی که ظرف چند ساعت، سریالی که ‫تلویزیون رو «دیدنی» کرد، باید تموم بشه
‫اگه سریال درباره برهه ای ‫از زندگیت بود که
‫دوستات خانواده ت هستن،
‫وقتی خانواده خودت رو داشته باشی،
‫دیگه اون برهه گذشته
‫پس فکر می کنم سریال ‫به پایان طبیعیش رسید
‫واقعا برای ما مهم بود که ‫پایان همه جای خوبی باشه
‫می خواستیم بدونیم که ‫مانیکا و چندلر قراره
‫بچه هاشون رو داشته باشن
‫سلام
‫- سلام ‫- سلام
‫و فیبی قرار بود خوشحال باشه و ‫یه زندگی داشته باشه
‫من هم یکی می خوام
‫اُه، آره؟
‫خب، بهم بگو کدومشون ‫سعی می کنم تو کتم قایمش کنم
‫یه سری بحث هایی تو ‫اتاق نویسنده ها بود
‫درباره این که واقعا می خوایم ‫راس و ریچل به هم برسن؟
‫- ریچل؟ ‫- خیلی متأسفم
‫و روی پایان های دوپهلو ‫بحث کردیم
‫مردم ده ساله که منتظرن
‫تا ببینن این زوج به هم می رسه
‫باید بهشون چیزی که ‫می خوان بدیم
‫فقط باید یه راهی برای ‫انجامش پیدا کنیم
‫که راه رسیدن بهش ‫غیرمنتظره باشه»
‫هیچ راهی نیست که بتونین ‫اجازه بدین پیاده شم
‫نه! نه!
‫اُه، خدای من از هواپیما ‫پیاده شد؟
‫از هواپیما پیاده شد؟
‫از هواپیما پیاده شدم
‫واقعا می خواستم از دقیقه به ‫دقیقه ش لذت ببرم
‫می دونستم که قراره تموم شه، ‫اما نمی خواستم تموم شه
‫خداحافظ، تا بعد، خدانگهدار
‫برداشت اول، پنج دوربین
‫باشه، بریم یه قهوه بخوریم؟
‫البته
‫باشه
‫کجا؟
‫و کات
‫آره، اون شب کلی ‫گریه و زاری داشتیم
‫نمی دونستم چه طور خود ‫صحنه رو ضبط کردیم
‫ته راهرو بودیم
‫خوب بود انگار خصوصی بود
‫آره
‫اون شب، درست بعد از این که ‫من اعلام پایان ضبط کردم
‫کات
‫فورا شروع کردیم به جمع کردن ‫صحنه ها،
‫چون قرار بود قسمت اول ‫یه چیزی فرداش
‫تو صحنه ضبط بشه
‫آخرین روز که دیدیم دارن ‫صحنه رو جمع می کنن،
‫مثل این بود که ببینی یکی ‫اثاث خونه بچگیات رو می بنده
‫رفته
‫تهش یه مهمونی ناگهانی گرفتیم
‫و پیتزا و ماءالشعیر سفارش دادیم، ‫افراد تخته ها رو امضا کردن،
‫و خیلی شب دوست داشتنی و ‫تأثیرگذاری بود
‫تهش همه این رو امضا کردیم؟
‫- اُه، همه امضاش کردیم ‫- وندی
‫- اُه ‫- کارلوس!
‫اُه، اون هم مال من
‫- چی؟ ‫- چیه؟
‫«من این جا دستشویی کردم» ‫درسته
‫می دونستم!
‫البته که تویی
‫«بهترین ده سال زندگیم
‫- با عشق به همگی» ‫- اون منم
‫- اُه، آره ‫- چه قشنگ
‫قشنگه
‫- ماریکا! ‫- به قشنگی مال من نیست
‫نه
‫حالا این جاییم، هر ‫شش تاتون هستین
‫لیسا تا حالا به ذهنت ‫رسیده کهمی دونی
‫خب، شاید بتونیم یه ‫قسمت دیگه ضبط کنیم
‫شاید بتونیم یه فیلم بگیریم؟
‫این چیزی هست که هیچ وقت ‫بهش فکر کنی؟
‫نه، نه
‫ببخشید نکرده م
‫نه، چون اینا همه ش دست ‫مارتا و دیویده،
‫و من یه بار شنیدم که می گفتن
‫و کاملا باهاشون موافقم،
‫که اونا سریال رو خیلی قشنگ ‫تموم کرده ن
‫زندگی همه خیلی خوبه و ‫باید تمام اون چیزای خوب رو
‫باز کنن تا یه داستانی ‫وجود داشته باشه،
‫و آره، نمی خوام پایان خوش ‫هیچ کس از هم بپاشه
‫آره ضمنا تو سن من ‫مثل اینه که
‫خسته ای، دست بردار
‫- باید بزرگ بشی ‫- خب، بذار این رو ازت بپرسم
‫فکر می کنی شخصیتت ‫امروز کجا می بود؟
‫ریچل کجاست؟
‫ریچل ریچلفکر کنمما ‫ما ازدواج کردیم؟
‫- بذار بگیم ازدواج کردیم ‫- البته
‫باشه
‫فکر می کنم در نهایت ازدواج ‫کردیم و چند تا بچه آوردیم
‫- بچه، آره ‫- و می دونی، تو هنوز با
‫- استخوان ها بازی می کردی ‫- هنوز استخوان بازی
‫استخوان بازی و
‫دیرینه شناسی
‫دیرینه شناسی، هنوز ‫یه دیرینه شناسی
‫هر بار باعث خنده جویی میشه ‫نمی دونم چرا
‫بازی با استخوان
‫بازی با استخوان ها
‫پس شماها با همین خوشحالین
‫- بچه دارین ‫- آره
‫مانیکا و چندلر کجان؟
‫فکر می کنم شخصیت من، مانیکا، ‫هنوز خیلی رقابت طلبه
‫اونبچه هاش احتمالا ‫حتی هنوزمی دونی
‫احتمالا فارغ التحصیل شده ن
‫اما اون هنوز مسئول ‫مسئول فروش شیرینی هاست،
‫می دونین، تو دبستان
‫اون فقط به کارها ادامه میده
‫جلسات اولیا مربیان، می دونین
‫و تو هر روز من رو می خندونی
‫فقط می خواستم مطمئن شم ‫یه جایی اون وسط یه نقشی دارم
‫و فیبی داره چی کار می کنه؟
‫فیبی با مایک ازدواج کرده ‫احتمالا تو کنتیکت هستن
‫بچه دار شده ن
‫و فکر می کنم اون ‫وکیل مدافع بچه هاشه،
‫که یه ذره متفاوتن و ‫تمام بچه های دیگه ای
‫که یه ذره فرق دارن، می دونی؟
‫درست کردن برنامه های هنری و ‫چیزای موزیکال و اینا
‫آره
‫و جویی کجاست؟
‫فکر می کنم احتمالا یه ‫ساندویچ فروشی تو ساحل ونیس باز کرده باشه
‫اُه!
‫اُه، کاش بکنه
‫- کاش بکنه ‫- چرا که نه؟
‫کاش بکنه
‫این هم کورتنی کاکس
‫خواهرم تو سریال
‫راستش، این واقعا ‫باعث گریه کردنم میشه،
‫ولی این آخرین دفعه هست که ‫از ما به عنوان یه گروه
‫می خوان که ‫این کار رو انجام بدیم
‫یعنی پونزده سال بعد ‫قرار نیست این کار رو انجام بدمی
‫یه چیزی بهتون بگم
‫ما واسه ی یه شام خوردن ‫این اندازه منتظر نمیمونیم
‫نه، نمیمونیم. این اندازه صبر ‫نمی کنیم که دور هم جمع شیم
‫نمی دونستم، مثلا زمانی که وارد ‫این قضیه شدم چه انتظاری داشته باشم
‫خبر داشتم که معرکه قراره باشه،
‫که این پنج نفر رو بگیرم
‫ولی چیزی که روی اون حساب نکرده ‫بودم این بود که سر صحنه برگردیم
‫- نه ‫- و این محیط
‫و ایناین
‫خیلی جالبه
‫لطفا فقط به این هم اشاره کن که ‫من زمانی که دور هم هستیم
‫و شام می خوریم اینجوری ‫گریه نمی کنم
‫آره، نه هرگز ‫جن گریه نمی کنه
‫نه، من
‫منظورم اینه که ‫دوران باورنکردنی بود
‫ارتباط ما همه چیز
‫تجربه ای بود که زندگی رو متحول ‫می کنه و تا ابد این طور می مونه
‫فقط واسه ما نه، بلکه ‫واسه ی کسانی که میدیدنش
‫و این حس بی نظیری هست که برای همیشه داشته باشی
‫واقعا قدردانم و خیلی ‫شما رو دوست دارم بچه ها
‫خیلی دوستتون دارم
‫- کورتنی بودی؟ ‫- کورتنی هستم
‫یه دور همی که اگه یکی از ما ‫به اون یکی میخورد
‫این آخرش بود، پایان شب ‫همونجا بودش
‫- تو فقط ‫- کنار اون آدم می نشستی
‫کل شب رو کنار اون ‫آدم می نشستی
‫درسته یادمه
‫و همین
‫از کسایی که پیش اونا بودی ‫عذر خواهی می کردی،
‫ولی باید درک می کردن که ‫یه آدمی رو دیده بودی که واست خاص هستش
‫و بقیه شب رو می خواستی
‫با اون آدم صحبت کنی
‫- و اینجوری بود ‫- نمی خندم، گریه می کنم
‫- چون درسته ‫- اینجوری بود
‫فقط همینجوری
‫اوهوم
‫حالا گریم می گیره
‫خوبه
‫من یه کلینکس دارم
‫متشکرم. می گیرمش
‫واسه ی کرونا تست شده
‫متشکرم. می گیرمش ‫واسه ی کرونا تست شده؟
‫واسه کرونا تست شده
‫خانم ها و آقایان، ‫بازیگران "دوستان"
‫♪ پس کسی نگفت که زندگی این طوری قراره باشه؟ ♪