‫توهم نبود.
‫واقعاً اتفاق افتاد، پیت. ‫اتفاق افتاد!
‫آنچه در «رازهایت را به من بگو» گذشت...
‫نمیتونم همینجوری پاشم برم اونجا و ‫یه سری سؤال...
‫در مورد دختری بپرسم که تو فکر میکنی گُم شده.
‫سوابق صاحب خونه ـت رو بررسی کردم.
‫توی سنت جروم کار میکرده.
‫ولی جوازش باطل شده.
‫از یه مادر به یه مادر دیگه.
‫پارکر دخترمون رو نکُشت.
‫از کجا میدونی؟
‫چون پارکر بهم گفت.
‫خطرناک ترین بخشِ من...
‫اصلاً توی این سلول زندان نیست.
‫یه نفر بدتر از من هنوز اون بیرونه.
‫تو فایل صوتی شخصیِ یه گفتگو رو...
‫کپی کردی.
‫مامان بزرگ موزز بچه های زیادی رو به سرپرستی گرفت،
‫ولی اون یکی رو نتونست نجات بده.
‫رازت پیش من جاش امن ـه.
‫دوستت دارم.
‫میشه لطفاً گرگ رو ببری بیرون؟
‫کارن، من پیت گیلوری هستم.
‫خیلی خوشحالم قبول کردی منو ببینی.
‫فکر نمیکنم چارۀ دیگه داشتم.
‫اف بی آی معروف به اینه که یه مقدار سمج ـه.
‫پس ازم خواستن بیام باهات صحبت کنم،
‫تا ببینم چیز دیگه‌ای یادت میاد یا نه.
‫هنوز دو هفته نشده که اینجایی.
‫شرط میبندم هر دقیقه عین یک ساعت میگذره، مگه نه؟
‫نمیتونی غذات رو انتخاب کنی، ‫ساعت خوابت رو انتخاب کنی.
‫یه لحظه همۀ چراغ‌ها روشنن و بعدش...
‫در تاریکی مطلقی.
‫تا وقتی که اینجا باشی ‫هیچوقت هیچ حق انتخابی نداری.
‫اومدی چیزهایی که خودم میدونم رو بهم بگی؟
‫هیچکس دوست نداره فکر کنه که ‫در مورد کسی که بهش اعتماد داشته...
‫یا کسی که دوستش داشته، اشتباه میکرده.
‫دوست داشتنِ یه آدم بد، تو رو آدم بدی نمیکنه.
‫تو کی هستی؟
‫من روانپزشک هستم. ‫با واحد حفاظت از شاهدین کار میکنم.
‫من ارزیابی‌های روانی میکنم.
‫کارِ من اینه که مشخص کنم...
‫که کسی مثل تو...
‫برای برنامه‌مون مناسبه یا نه.
‫فکر میکنی من دیوونه‌ام؟
‫نه. ولی فکر میکنم اختلال اضطراب پس از سانحه داری.
‫به خاطر همین خیلی نگران شدی.
‫در ضمن برای همینه که تمام اتفاقاتی که ‫بین تو و پارکر افتاد رو یادت نمیاد،
‫که اصلاً خوب نیست...
‫چون اگه یادت بیاد و بتونی توی پرونده‌های دیگه ‫بهمون کمک کنی...
‫خیلی سریعتر از هفت سال...
‫میتونم بیرون بیارمت.
‫میتونم یه زندگی جدید بهت بدم.
‫زندگی قبلیم رو میخوام.
‫و همۀ چیزهایی که یادم میومد رو گفتم.
‫کارن؟
‫لوئیس هستم. همسایه بغلیتم.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫روبراهی؟ چیزی لازم نداری؟
‫یه لیوان شکر؟ آشنایی با بقیه؟
‫عادت کردن به این شرایط زمان‌بره.
‫آره.
‫ولی در مورد لیوان شکر داشتم شوخی میکردم. ‫(لیوان شکر اصطلاح از سر زدن به همسایه هم هست)
‫باشه.
‫میخوای اون نامه رو برات ببرم اتاق پست؟
‫- عه، نه، هنوز تموم نشده. ‫- میبرمش.
‫برای اون نوشتی؟
‫- برو بیرون. ‫- جانم؟
‫به تو ربطی نداره که دارم برای کی نامه مینویسم.
‫ها!
‫گفتم باید بری بیرون!
‫ببین، همۀ ما بیرون از اینجا دختر داریم.
‫و زن‌هایی مثل تو که به مردهایی مثل اون کمک میکنن،
‫باعث میشن احساس تهوع بهمون دست بده.
‫من بهش کمک نکردم.
‫این هرزه انقدر دروغ گفته که...
‫خودش هم داره باورش میشه.
‫ما کمکت میکنیم یادت بیاد.
‫الو؟
‫کارن هستم.
‫نظرم عوض شد.
‫حاضرم حرف بزنم.
‫اینجا اتفاقی افتاده، خانم؟
‫فقط...تنها زندگی میکنم. ‫میخوام احساس امنیت بکنم.
‫حداقل یه گربه دارید.
‫ببخشید، الان میام. ‫باید در رو به روتون ببندم.
‫کیت؟ کیت، اونا پشمک دارن! یه عالمه!
‫و دارن همینجوری میدنش به این و اون.
‫این بهترین خبریه که از صبح تا حالا شنیدم.
‫نظرت چیه بری بزرگترین پشمکی که...
‫میتونی با خودت بیاری، ‫بگیری و برام بیاری؟
‫نه، منتظر می‌مونم. ‫منتظر می‌مونم تا کارِت تموم بشه.
‫میتونیم با همدیگه بریم.
‫من یه مقدار اینجا کار دارم.
‫برو برام یه کم پشمک بیار، عزیزم.
‫زود باش!
‫«رازهایت را به من بگو»
‫[مری بارلو از عزاداریِ من سوء استفاده کرد]
‫وای خدا!
‫جیک؟
‫خوبی؟
‫اینا رو دیدی؟ ‫توی این صفحۀ پرسش و پاسخ هستی؟
‫بهش نگاه نکن. ولش کن.
‫و هیچ کاری نکنم؟
‫نه، باید بهش زنگ بزنم.
‫باید بهش بگم که متأسفم.
‫توی اون آپلود خیلی مراقب بودم.
‫قسمت مربوط به ازدواج رو نذاشتم توش،
‫فقط اون یه لحظه بود.
‫ولی لحظۀ اون بود.
‫فایل ضبط شده‌ای رو دزدیدی...
‫که خیلی شخصی و خصوصی بود.
‫اونوقت رفتی در اختیار همه قرارش دادی.
‫فکر نکنم با عذرخواهی چیزی حل بشه.
‫اصلاً قصد نداشتم اذیتشون کنم یا ‫بهشون آسیب بزنم.
‫فقط...فقط میخواستم از اون فایل استفاده کنم.
‫مهم نیست دلایل و توجیهاتت چی بوده، مامان.
‫نه، باید برم به دیدنِ کامالا. ‫نمیتونم بیخیالش بشم.
‫انگار نمیشنوی چی میگم، مامان.
‫یه مدت...
‫بیخیال همه چی بشو،
‫مخصوصاً بیخیالِ کارن میلر!
‫مامان، باید بس کنی دیگه.
‫خواهش میکنم!
‫سردته؟
‫اینجا سوز میاد.
‫میدونی، من عاشق سرما هستم.
‫کارن میگفت عاشق سرماست ‫ولی به خاطر این بود که فکر میکرد...
‫نمیتونم اون کاپشن گرم رو براش بخرم.
‫همیشه خیلی دل‌نگرون بود.
‫درسته.
‫سردش بود ولی چیزی نمیگفت.
‫زنگ نزده؟
‫دلم میخواد دفعۀ بعدی از فرصت استفاده کنم ‫و باهاش صحبت کنم.
‫هنوز اون سنگش رو داره...؟
‫برای دریاچه؟
‫وقتی شرایط خیلی سخت میشه...
‫و باید اون گناهانش رو دور بریزه،
‫باید اونا رو بریزه توی سنگش.
‫امیدوارم!
‫چند بار باید بهش بگم که...
‫«سنگت رو فراموش نکن»؟
‫حالا اونجا دریاچۀ «السینور» ـه؟
‫تو سنگ لازم داری، راجر؟
‫دارن دنبالش میگردن.
‫پس بهتره قبل از اونا پیداش کنیم.
‫بهتون گفتم که سخنرانی نمیکنم...
‫تا بهتون بگم که چقدر دوستتون دارم، چون...
‫هیچکس به این حجم از احساسات نیاز نداره.
‫ولی شماها نمیذارید دیگه.
‫میدونید، من تصمیم گرفتم تا تنهایی تا آخرش برم، ‫یعنی فقط خودم و بچه‌ام.
‫ولی هیچوقت احساس تنهایی بهم دست نداد ‫چون هیچوقت تنهام نذاشتید، ‫[پیت: باید همین الان بهم زنگ بزنی]
‫- حتی یه دقیقه هم... ‫- ببخشید.
‫توی این مسیر تنها نبودم.
‫درسته!
‫اینا رفیقای تو هم هستن.
‫و دوستت دارن.
‫منم دوستت دارم.
‫این خانوادۀ توئه.
‫خیلی خب، کسی داوطلب نمیشه تا ‫بجای من بچه رو به دنیا بیاره؟
‫چون میخوام اون قسمت رو معامله کنم.
‫یه هاله‌ای دور و برت داری.
‫جانم؟
‫زندگی‌های دیگه رو حس میکنم.
‫قبل از اینکه خودت بشی، خیلی‌های دیگه بودی.
‫و احتمالاً زندگی‌های زیادِ دیگه‌ای ‫در انتظارت باشن.
‫من توی سیاتل زندگی میکردم. اسمم «اِما» ـه.
‫نمیدونم...
‫نمیدونم دیگه باید چی بهت بگم. ‫سلام.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫یه مادر خیلی عالی میشی.
‫ممنونم.
‫شاید هالۀ تو نیست.
‫شاید هالۀ دیگران باشه که حسش میکنم.
‫چی؟
‫ببخشید.
‫وای خدا!
‫[ده دقیقه وقت داری بیای اینجا وگرنه من میام داخل]
‫گندش بزنن. گندش بزنن.
‫اینجا محل کارمه!
‫خیر سرم دارم برای خودم یه زندگی میسازم.
‫چرا قفل‌ها رو عوض کردی؟
‫کلید شخصیِ خودمو میخوام. کلید خودم! ‫دیگه توی زندان نیستم که!
‫سلام. ‫سوار وانت شو!
‫سوار وانت نمیشم.
‫به خاطر اون دختره‌ست؟
‫میخوای بازم برم دنبالش بگردم؟
‫همینو میخوای؟ ‫بگو، چون میکنم.
‫- همین؟ ‫- تو از عمارت سنت جروم اخراج شدی.
‫سوابقت مهر و موم شدن.
‫پس فکر نمیکنم فکر خوبی باشه که...
‫بری دنبال یه دخترِ سنت جرومی بگردی.
‫کار تو بود؟ ‫رفتی سوابق منو بررسی کردی؟
‫وای خدا! صبر کن، چه جوری این کار رو کردی؟
‫میدونم چه جوری کردی. ‫دوست پسرِ جدیدت!
‫من دوست پسر ندارم.
‫وقتی میگم زیاد آفتابی نشو، ‫منظورم این نیست که بری با یه پلیس بخوابی.
‫از من چی میخوای؟
‫میخوای با من باشی؟
‫میخوای دوست پسرم باشی؟
‫- آره. ‫- حسودیت شده؟
‫آره، آره، آره. حسودیم شده، آره.
‫برای همین کلید میخوای ‫که بیای ببینی دارم چیکار میکنم؟
‫در صورتیکه از اولش مقصر خودت بودی.
‫تو بودی که داشتی بهم دروغ میگفتی.
‫وقتی 20 ساله بودم اونجا کار میکردم.
‫سوابقم رو چک کن.
‫هر چی میخوای رو چک کن.
‫چیزی پیدا نمیکنی.
‫چرا سوابقت مهر و موم شدن؟
‫اِما، من روانپزشکم.
‫برای دولت کار میکنم.
‫خیلی کامل و دقیق بررسیم کردن.
‫اگه توی سوابقم چیز مشکوکی وجود داشت،
‫دیگه نمیتونستم این کار رو بکنم.
‫حالا اگه بهم اعتماد نداری،
‫و میخوای مثل «نانسی درو»... ‫(کاراکتری از یک فیلم)
‫بری اینور و اونور کارآگاه بازی کنی، حله.
‫ولی حاضر شو تا از صفر شروع کنی...
‫یه هویت جدید، یه شهر جدید، همه چیزِ جدید!
‫- جدی؟ ‫- جدی!
‫چرا من هویتم رو نگه ندارم ‫و بجاش تو خودت رو عوض کنی؟
‫چون اونجا کلبۀ منه.
‫چی؟
‫یادت نمیاد ازم یه جایی رو خواستی...
‫که بتونی توش آرامش پیدا کنی؟
‫جایی که بتونی توش نفس بکِشی.
‫ولی جایی که مال خودم باشه.
‫من فقط دارم ازت محافظت میکنم.
‫حالا اگه دیگه نمیخوای توی زندگیت باشم ‫فقط لب تر کن!
‫بعدش ترتیبِ انتقالت رو میدم.
‫اون پیراهن رو نگه دار.
‫به تو خیلی بیشتر از من میاد.
‫[آسایشگاه «توین سیتیز»]
‫[میلر، قاتل خونسرد]
‫سلام جیک. عزیزم، مامانم.
‫گوش کن، حق...
‫حق با تو بود.
‫اونموقع یه جورایی کنترل خودمو از دست دادم.
‫پس ممنونم که...
‫دوستم داری و بهم تذکر میدی.
‫خب، فکر کنم یه چند روزی برم تفرجگاه.
‫یه کم خودمو خالی کنم.
‫یه ذره آرامش خاطر بگیرم.
‫بذارم این جریان از سرم بیرون بره.
‫اونجا دیگه بهت زنگ نمیزنم.
‫باشه؟ خب، دوستت دارم.
‫چند روز دیگه میبینمت.
‫فقط روش رو باز نذار. ‫اگه به مشکلی خوردی، بهم زنگ بزن.
‫عه، صورتیش رو گرفتی.
‫انتخاب خوبی بود.
‫همممم.
‫چیزی که میخواستی رو گرفتی؟
‫آره، یه پتوی خیلی نرمِ قابل پوشیدنِ گرم کننده ـست.
‫همون رنگ ارغوانی ای که میخواست رو داشتن ‫و منم براش گرفتم.
‫اتاقش خیلی سرده.
‫عالیه! پس الان میریم اونجا؟
‫خب...فکر نمیکنم خوب باشه با هم بریم.
‫من روی جزئیات کارم خیلی دقیق هستم.
‫دقیقاً همین جزئیات هستن که ‫اگه بهشون توجه نشه، به مشکل میخوریم.
‫جان، من فقط یه آدرس لازم دارم.
‫میتونی برام گیرش بیاری، مگه نه؟
‫دقیقاً میتونم...
‫ولی باید این کار مهمم رو تنهایی انجام بدم.
‫باشه.
‫ببین، من نمیخوام از اون رئیس های عوضی باشم ‫که کوچیکترین چیزها رو کنترل میکنن.
‫- پس خیلی خوشحالم! ‫- ولی منم باهات میام.
‫فقط باید بیام داخل و برم بیرون.
‫از خانۀ سالمندانِ «سنت کلود»؟
‫از مینه‌سوتا.
‫هممم...
‫الان یه ذره منو گیج کردی.
‫زنگ زدم تا بگم پیشرفت خوبی توی کار داشتم.
‫انتظار نداشتم اینجوری سر و کله‌ت پیدا بشه.
‫وقت خالی داشتم.
‫حتی یه اسم مستعار برات ندارم.
‫اسمی که هویتت لو نره.
‫اینجوری صدام کن:
‫دختر خاله هلن، از «تمپا». ‫(شهری در فلوریدا)
‫هیچکس کسی که از فلوریدا اومده باشه رو ‫سؤال پیچ نمیکنه، مگه نه؟
‫ساختار اسم «هِلِن» با توجه به کسره هایی که داره...
‫خیلی به اسم «اِستِر» نزدیکه. ‫(جفتشون دوتا کسره دارن)
‫چرا نگیم «لیندا»؟
‫باشه، لیندا.
‫بعدش اگه یه هدیه بیاری حسن نیتت رو میرسونه.
‫مثلاً یه لباس خواب جدید؟
‫مال خودش نخ نما شده و روش غذا ریخته.
‫از این مؤسسه ها متنفرم.
‫دیگه اهمیتی نمیدن.
‫برو یه چیزی انتخاب کن.
‫بزن به حساب کارت «آمکس». ‫(نوعی کارت اعتباری)
‫باید بفهمم صاحب خونه‌م چیکار کرده.
‫چطور اون سوابق رو باز کنم؟
‫باید حکم دادگاه رو داشته باشی.
‫- خیلی خب. چطور حکم بگیرم؟ ‫- نمیتونی!
‫اگه من جات بودم، ‫خونه رو تحویل میدادم و میرفتم یه جای دیگه.
‫نه، نمیتونم. ‫نمیتونم اجاره‌م رو فسخ کنم.
‫اگه احساس امنیت نمیکنی، میتونی!
‫برای همین نمیفهمم چرا هنوز اینجا موندی.
‫بعدش کم کم برام سؤال شد...
‫که چطوری توی سیاتل، ‫گذرت به گذر یه روانپزشک خورده...
‫که توی لوئیزیانای شمالی زندگی میکنه،
‫و کلبه‌ش رو توی سنت جیمز اجاره کردی.
‫به خاطر کارم با آدمای زیادی آشنا میشدم.
‫میتونی حرف دلت رو به من بزنی...
‫اِما!
‫در مورد هر چیزی!
‫میتونی بهم اعتماد کنی.
‫تو یه مشکلی داری،
‫و من نمیدونم چه مشکلیه...
‫ولی میدونم همون داره تنهات میکنه.
‫دوست دارم تنها باشم.
‫- هیچکس نمیخواد تنها باشه. ‫- چرا من میخوام.
‫- حرفت رو باور نمیکنم. ‫- همینجوری بهترم.
‫حرفت رو باور نمیکنم.
‫یه دوست قدیمی آوردم تا یه سر بهت بزنه.
‫نه، یه گرگ اونجاست. یه گرگ اونجاست.
‫خواهش میکنم، خانم استر! ‫هیچ گرگی نیست.
‫آروم باشید.
‫اون بیرون توی برف هاست!
‫توی برف ها؟
‫چیزی هست که یادت رفته بهم بگی؟
‫استر علائم زوال عقل داره.
‫علائم؟
‫آره، ولی بعضی وقتا عقلش خیلی خوب کار میکنه،
‫که داریم بیشتر بهشون برمیخوریم.
‫فکر میکنم میتونم متمرکزش کنم،
‫و کاملاً مطمئنم که اون آدرس رو گیر میارم.
‫هِی دنیس. دیگه بسپارش به خودم.
‫دنیس، اجازه بده.
‫سلام به تو! رفیقِ من چطوره؟
‫چیزی نیست. مشکلی نیست.
‫من همینجام.
‫من تو رو نمیشناسم.
‫چرا میشناسی، عزیزم. منم!
‫تو رو نمیشناسم!
‫منو یادت میاد؟
‫دخترخاله هلـ...لیندا؟ از فلوریدا! ‫(هلن و لیندا رو با هم گفت)
‫بیرونشون کن. از من دورشون کن.
‫نمیخوام دخترهای مدرسه ای رو ببینم.
‫امروز دیگه برش نمیگردونیم.
‫دوست دارم.
‫گرگ!
‫منو اونجوری صدا نزن.
‫یک دو سه چهار پنج شش.
‫یک دو سه چهار...
‫پس اینا چیزایی هستن که جِس گذاشته؟
‫اون مرد رو میشناسی؟
‫اسمش پیت ـه.
‫خیلی وقت پیش اینجا کار میکرده.
‫الان ریش داره.
‫من...
‫اون چراغ روشن چیه؟ ‫کی توی اون اتاق ـه؟
‫اینجا چیکار میکنی مرد جوان؟
‫الان باید توی کلاس رقص باشی.
‫فقط باید کفشم رو پیدا کنم.
‫مامانت چی زده؟
‫آخه دیگه کی اونجوری میرقصه؟
‫فکر میکنه سال 1929 ـه...
‫و وال استریت هنوز سقوط نکرده.
‫میخوام یه کم باهات خلوت کنم.
‫شب‌ها از خواب بیدار میشم و بدجوری شق میکنم.
‫ببخشید، نمیتونم این کار رو بکنم.
‫چی؟
‫میخوای نشئه کنی؟
‫امیدوار بودم این کار رو برام بکنید.
‫یه صحبت کاری هست که باید با رئیسم داشته باشم.
‫آهان.
‫توی فلوریدا مشغول به کارم.
‫اینجا هوا یهویی خیلی سرد میشه.
‫البته به خاطر کارم همه جای کشور گشتم.
‫روی چونه‌تون خونی ـه، جناب.
‫جان!
‫سلام، با خودم گفتم جفتمون توی مینه‌سوتا هستیم،
‫پس باید با هم شام بخوریم.
‫مگر اینکه ترجیح بدی تنهایی شام بخوری!
‫جزئیات هتلم رو بهت نگفته بودم.
‫اگه لازم بود بگی که دیگه این کاره نبودم.
‫مری، باید اینو بدونی که...
‫زوال عقل، یه بیماری مشخص یا مریضی نیست...
‫یه عبارت کلی ـه...
‫که مجموعه ای از علائم رو توصیف میکنه...
‫که همه‌شون به از دست رفتنِ حافظه ‫و مهارت های فکری مربوط میشه.
‫زوال عقل رو خوب میشناسم. ‫مامانم داشت.
‫وای خدا. خیلی متأسفم.
‫متأسف نباش. جدی میگم. اون فوت کرد.
‫پس جفتمون بی مادر هستیم.
‫مادرت فوت کرده؟
‫آره، وقتی 9 سالم بود.
‫خانوادۀ دیگه‌ای نداری؟
‫چرا، یه خواهر دارم. جِین!
‫جِین؟
‫جِین و جان؟ این...
‫اسم‌هاییه که روی جنازه‌های مجهول الهویت میذارن. ‫(جان دو و جِین دو)
‫- ممنون مامان! ‫- خیلی خب.
‫باید برم استراحت کنم،
‫پس به گمونم فردا دوباره شروع میکنیم.
‫ازت میخوام بذاری کارم رو بکنم.
‫امروز بعد از ظهر، خیلی غیر عادی بود.
‫هممم...
‫تو یه انرژی خاصی داری که کاملاً قابل درکه...
‫ولی تنش زاست.
‫من انرژی دارم؟
‫فکر میکنم سرشار از خشم بودی.
‫منو تجزیه و تحلیل نکن.
‫خودم یه فرضیه در مورد بیمارانِ زوال عقل دارم.
‫فکر میکنم خیلی غریزی میشن.
‫همینطور که ضمیرخودآگاهشون رو به افول میره...
‫ضمیر نیمه خودآگاهشون تقویت میشه.
‫و فکر میکنم استر خشمت رو احساس کرد.
‫میخوای در مورد خشمم بدونی؟
‫تاریکه و داره در درون رشد میکنه.
‫مثل یه تیکۀ بزرگِ سیاهِ سوزانِ قیر می مونه.
‫اولش از سینه‌م شروع شد، ‫ولی الان توی دل و روده‌مه.
‫و امیدوارم هیچوقت بیرون نیاد، جان.
‫امیدوارم بتونم داخل نگهش دارم.
‫تا حالا به مراقبه کردن فکر کردی؟
‫شب خوش.
‫من مراقبه میکنم.
‫بهم کمک میکنه بعد از این کار، خودمو پاک کنم.
‫نمیدونی چه تأثیری روی احساسات داره.
‫من با تبدیل شدن به اون چیزی که استر میخواد بشم،
‫یه جورایی باهاش در ارتباطم.
‫اونوقت اون چیز چیه؟
‫شوهرش راجر! ‫ یه مرد خیلی فوق العاده بوده.
‫ یه مهندس و فعال سیاسی...
‫و عشق زندگیِ استر بوده.
‫توی پنجاه سالگی سکتۀ قلبی کرده.
‫اونقدری که حقشون بوده، با هم نبودن.
‫چرا فکر میکنه تو شوهرشی؟
‫یه جور احساس عاطفی بوجود آوردم.
‫و دختر خاله لیندا از فلوریدا ‫یه جورایی دست و بالم رو بسته.
‫ما توی این ازدواج به سه نفر نیاز نداریم، مری!
‫نمیخوام فردا بیای اونجا.
‫اون ستاره رو میبینی؟
‫چی؟
‫اون ستاره رو! اونی که اون بالاست.
‫دیوونه شدی؟
‫اون بالا حدوداً یک میلیارد ستاره‌ست.
‫فکر کنم الان میبینمش.
‫امشب توی عمارت سنت جروم چیکار میکردی؟
‫اتفاقی افتاده؟
‫چرا از اینجا متنفری؟
‫جام اینجا نیست.
‫مگه تو ملکۀ جشنواره‌ها نیستی؟
‫هر شب مامانم توی اتاق خوابم زندانیم میکنه،
‫تا در برابر دنیا ازم محافظت کنه.
‫و هر روز برای صحنه‌ای آماده‌م میکنه...
‫که همۀ افراد شهر بتونن روش منو ببینن.
‫مامانت از چی میترسه؟
‫مردهای خطرناک.
‫یه اتفاقی خیلی بد اینجا افتاده.
‫چی؟
‫باید بری خونه، رُز.
‫چی میگی؟ چی شده؟
‫مامانت راست میگه.
‫اینجا جای امنی نیست. جای خوبی نیست.
‫نمیخوام برم خونه. از زندگی توی اونجا متنفرم.
‫از زندگی توی این شهر متنفرم. ‫میخوام پیش تو بمونم.
‫برو خونه.
‫برو خونه، رُز!
‫چیزی نیست، استر.
‫من دوستتم.
‫لیندا؟
‫دوست خیلی خوبی برات نبودم.
‫پس گفتم امشب بیام اینجا...
‫تا به عنوان یه مادر ‫به یه مادر دیگه بگم متأسفم.
‫خیلی متأسفم که اونو وارد زندگیت کردم.
‫کی؟
‫مردی که این چند وقت میومد دیدنت.
‫مردی که این چند وقت میومد، ‫مرد خیلی خیلی بدی ـه.
‫هیچکس کاملاً بد نیست، لیندا.
‫مری! من مری هستم.
‫میخواستن اون بپوسه!
‫ولی میدونم که داره رشد میکنه.
‫میدونم که داره شکوفا میشه.
‫جدی؟
‫خب، خیلی خوبه.
‫کجا داره شکوفا میشه؟
‫اون گربۀ دختر کوچولوی منه.
‫برام آشنا میزد.
‫حتی بدترین ما هم کاملاً بد نیست.
‫هیچ هیولایی وجود نداره،
‫اونا فقط بچه های وحشت زده هستن.
‫از خونه‌م برو بیرون.
‫اون هیچوقت نمیاد.
‫باهوش‌تر از این حرفاست.
‫چی؟
‫فکر میکنی من گرگ‌ها رو نمیشناسم؟
‫تو گرگت رو فرستادی.
‫ولی من از پسش بر اومدم.
‫اون دختره هم از پس تو بر میاد.
‫چون میدونه اگه دستت بهش برسه بهش صدمه میزنی.
‫چی میگی؟ من به کسی صدمه نمیزنم.
‫اومدم اینجا تا خاطر جمع بشم که حالت خوبه.
‫هیچوقت پیداش نمیکنی.
‫اونا به خاطر آدمایی مثل تو ازش مراقبت میکنن.
‫از خونۀ من برید بیرون.
‫اون یه هیولاست.
‫بخشی از وجودِ اونه!
‫مردی که جمجمۀ نُه تا زن رو با یه چکش شکست!
‫از خونه‌م برید بیرون!
‫لهشون کرد تا بجز از طریق DNA...
‫نشه شناساییشون کرد.
‫اون دقیقاً همون کاری رو کرد ‫که اون یارو بهش گفت،
‫و اونا دخترم رو ازم گرفتن.
‫الان زنگم رو میزنم...
‫و ازشون میخوام تو رو از اتاقم بیرون کنن.
‫نه، نه، نه، نه.
‫برید بیرون! برید بیرون!
‫برید بیرون! برید بیرون! برید بیرون!
‫باید حقیقت رو در مورد این هیولایی که...
‫داری ازش محافظت میکنی بشنوی.
‫میدونم که بهت زنگ میزنه.
‫میدونم که میدونی کجاست.
‫پس میشینم و منتظر می‌مونم...
‫تا اینکه آخرین نفس‌هات رو بکِشی.
‫اگه لازم باشه همچین کاری بکنم، میکنم!
‫پس بهتره یه جای خوب پیدا کنی،
‫چون حالا حالاها باید منتظر بمونی.
‫و تنها وقتی که کارنِ من میاد خونه،
‫برای بوسیدنِ تابوتمه!
‫اینجوری که زنگم رو ازم گرفتی،
‫دیگه حتی نمیتونم یه لیوان آب هم درخواست بدم.
‫به خودت میبینی که یه لیوان برام بریزی؟
‫اشکالی نداره که دوستش داری.
‫حتی منم میتونم اینو درک کنم.
‫اینکه قایمش میکنی اشکال داره!
‫اگه بیگناهه...
‫پس دلیلی برای ترسیدن نداره.
‫چرا میترسه؟
‫چرا قایم شده؟
‫استر، همین الان دراز بکِش. ‫زود باش!
‫دیگه نیا پیش من.
‫اونا به پلیس زنگ میزنن. میدونم که میزنن.
‫قوانین خیلی سخت‌گیرانه‌ای برای این دارن که ‫کی میتونه بیاد به دیدنمون.
‫دراز بکِش.
‫- فقط میخوام بدونم اون کجاست. ‫- نه.
‫- اگه بهم بگی، بعدش میرم. ‫- نه.
‫باشه؟
‫اینجوری نکن، اینجوری نکن، لطفاً!
‫بس کن! بس کن!
‫بس کن دیگه. اون صدا رو در نیار.
‫فقط...لطفاً...نباید این صدا رو در بیاری.
‫انقدر این صدا رو در نیار!
‫خواهش میکنم، بس کن!
‫بس کن!
‫هیچکدوم از این دخترا رو نمیشناسی؟
‫کارن، هر اطلاعاتی بهمون بدی، بهت کمک میکنیم.
‫هر چی باشه!
‫من برای کمک به تو اینجام.
‫اینجام تا دوستِ تو باشم.
‫اون.
‫به نظرم اونو یادم میاد.
‫فکر کنم با کیت دیدمش، توی ونش!
‫رفته بودیم یه فستیوال موسیقی توی کارولینای شمالی.
‫اونموقع...
‫ماه مِه، دو سال پیش بود.
‫خوبه.
‫قراره ازت مراقبت کنم.
‫قراره نزدیکت بمونم و حواسم بهت باشه.
‫قراره توی زندگی جدیدت باشم.
‫[ردیابی GPS]
‫[سنت جیمز]
‫[دسترسی به پیغامگیرِ صوتی]
‫سلام، منم.
‫میخوام دوباره صدات رو بشنوم. ‫بهم زنگ بزن.
‫منم!
‫نمیدونم اونموقع چی شد، ولی...
‫میشه بهم زنگ بزنی؟
‫هنوز از من پرونده‌ای داری؟
‫چی؟
‫یه زمان بیمارم بودی.
‫آره، معلومه که ازت پرونده دارم.
‫میخوام ببینمش.
‫چرا؟
‫چون میخوام ببینم قبل از اینکه عاشقم بشی ‫به چه دیدی بهم نگاه میکردی.
‫خب، شاید...
‫سلام، با استر موزز کار داشتم.
‫متأسفم.
‫استر دیشب فوت کرد.
‫نه!
‫شما کارن هستید؟
‫بابام اصلاً متوجه نمیشه که این ماشینه نیست.
‫ولی خب متوجه میشه که تو نیستی.
‫پس بهتره سریع برونی.
‫با خودت پول آوردی؟
‫نمیتونیم مجانی گُم و گور بشیم.
‫400 تا آوردم.
‫کافی نیست.
‫کارت بانکیم رو آوردم. میتونیم بیشتر بگیریم.
‫نه، نمیتونیم.
‫دیگه توی مسیر نمیشه از کارت‌هامون استفاده کنیم.
‫میدونم بابام توی دفترش کجا پولاش رو قایم میکنه.
‫مجبور نیستی این کار رو بکنی.
‫مجبور نیستی با من بیای.
‫پنج دقیقه بهم وقت بده.
‫پنج دقیقه، باشه؟
‫الان برمیگردم.