همیشه جوری که می خواستم زندگی کردم
بدون این که عرف رو دنبال کنم
اگه موجودی دریایی می بودم
نهنگی می بودم که از قطب جنوب تا قطب شمال
شنا می کرد
آدم باید قوی باشه
تا بتونه جریان خودش رو درست کنه
اگه طبق جریان و عرف پیش بره نباید انتظار نتایج خوب داشته باشه
حاضرم که هر گونه چالشی رو مستقیم بپذیرم
«ژاپن، اوساکا»
توی ژاپن رفتار خوب سر میز غذا
رو بهمون یاد می دن
:مهم ترینش اینه که قبل از غذا خوردن بگیم
«.با نهایت فروتنی می پذیرم»
می شینیم و درست وکامل می خوریم
که به زندگی ایی که داریم به عنوان غذا می خوریم
احترام گذاشته باشیم
در ژاپن قوانین و نظم خیلی مهمه.
این که باید نیت های اصلیمون رو مهار و کنترل کنیم تا کارها رو درست و کامل انجام بدیم
ولی اوساکا با بقیه ی ژاپن فرق می کنه
:اوساکایی ها میگن
«ظاهر چه اهمیتی داره؟ بیاید به حرف دلمون کنیم»
و اوساکا معروفه به آشپزخونه ی ژاپن.
اوساکایی ها هم شهرت دارن
به این که بیشتر از بقیه ی ژاپن پول خرج غذا می کنن
:مردم توکیو می گن
«اوه، اوساکایی ها خیلی می خورن» بیشتر وقت ها مات و مبهوت می مونن
از عبارت (تا بیفتی زمین بخور) استفاده می کنیم
400ساله که اوساکایی ها اینطوری زندگی کردن
و تمام غذاهای خوشمزه ی ژاپن
ریشه در غرفه های غذای خیابونی دارن
معروف ترین ها
تاکویاکی
اوکونومیاکی
کوشیکاتسو
و اودون هستن
ولی الآن به خاطر قوانین متعددی غرفه های خیابونی دارن کم کم ناپدید می شن
در نتیجه این غرفه های غذای خیابونی به سمت ژاپن حرکت کردن و تبدیل شدن به رستوران
متأسفانه، دیگه خیلی
غرفه های غذای خیابونی زیادی نداریم
ولی مغازه ی تویو فرق می کنه
26ساله که ایزاکایا تویو رو توی خیابون می گردونه
مردم زیاد نمی رن اونجا که از منظره ی خوب
یا موقعیت مکانی خوبش لذت ببرن
می رن که تویو رو ببینن
و از غذا و عملکردش لذت ببرن.
ایتایاگای از آئویاما هستن، یه جور صدف اسکالوپ
نوش جونتون
همه جور ماهی مختلفی از ماهی های روز بازار رو سرو می کنه
خب! ماهی تن پرچرب ساشیمی
!آخ جون
اینم از این! آره
،در اوساکا اگه کسی به آدم بگه بامزه
بهترین تعریف ممکنه
و تویو کمدینه
سلام خانم لطفاً به مغازه ی ما هم سر بزنین
لاس نمی زنم
!نکن
لطفاً ظرف ها رو اینجا بشور
لابد شوخیت گرفته
از قصد حرف های خنگولانه می زنیم
فقط خندوندن طرف مقابله که مهمه
همینه که اوساکاییمون می کنه
و همینه که ایزاکایا تویو رو خیلی خاص می کنه
بفرما
!3،2،5
صاحب مغازه
چه پرانرژی هستی
این اومد خدمت شما
تا عمر دارم، اینجا می مونم تا عمر دارم، کار می کنم
!بفرمائید داخل. آهای، آهای بچه ها
!خب
این رو عوض کن
!لجباز
.غیرمنطقی
یه لحظه
!ساکت
یکی دیگه
جادوگری که با آتیش بازی می کنه.
خیلی از آدم ها کلمات متفاوتی رو برای توصیفم استفاده می کنن
،اما من خودم رو
هنرمند گول زن کیوباشی اوساکا می دونم
خودت رو نسوزونی
عیبی نداره. من همیشه هنرمند گول زنم
رئیس جمهور ترامپ هستم
قدم کوتاهه
اما نباید مردم رو با ظاهرشون قضاوت کرد
:بعضی وقت ها آرزو می کنم
«خواهشاً شیطان. از بهشت بیا پایین و من رو بگیر»
یعنی یه سری وقت ها هست که اینقدر سخت می شه
ولی اون لحظات سخت رو به لذت و خوشی تبدیل می کنم
چطوری؟
وای! داره می سوزه! داره می سوزه - مواظب باش -
!وای
لبخند مشتری هام نجاتم می ده
قسمت هایی از ماهی تونا هست
که نمی شه خام به عنوان ساشیمی فروخت
،اگه این قسمت تونا رو سرخ کنم و بپزم
ممکنه مشتری ها خوششون بیاد؟
بهترین کلکت چیه؟
خب، بیشتر مردم رو گول زدم.
این قسمت رو که در حالت عادی
می ندازن دور بر می دارم و ازش پول در میارم.
این بهترین کلکمه.
توی ایزاکایا تویو،
همه جور کارهای مسخره ای می کنم.
دلقک میشم.
این پیراهن رو می خوام.
می خوای؟
همش میگه یکی از پیراهن هات رو می خواد.
خب، میگم
اگه مال خودته
ایول!
مثل بازیکن های فوتبال می مونی
که لباس هاشون رو عوض می کنن
اگه نیاز باشه، خودم رو شرمنده میکنم.
توی این زندگی کوتاه،
باور دارم که شاد کردن مردم
از پول در آوردن مهم تره.
ممنون که توی این گرما اومدین اینجا.
از خوباست.
می خوام باهاش عکس بگیرم!
من می تونم بگیرم.
سه نفری.
ولی چیزی که بیشتر از همه دوست دارم
آتش
و بانوان زیباست.
در شهری متولد شدم که 15000 نفر جمعیت داشت.
جزیره ی کوچیکیه به اسم کیکاجیما.
خاطرات دوران بچگیم
یا خیلی شادن
یه بدجور دردآور.
شش سالم که بود مادرم مرد.
هنوز به وضوح به یادش دارم.
بعدش خانوادم از هم پاشید.
پدرم شروع کرد به خوردن نوشیدنی و خیلی خشن شد.
فقط الکلی نبود،
خودش رو غرق در الکل کرد.
از شش سالگی، من هدفش بودم.
هر روز کتکم میزد.
از مدرسه میومدم خونه، یه بالشت و پتو برمی داشتم
و یا می رفتم روی سقف مدرسه ی ابتداییم
یا انتهای پایه ی پلی.
بابام با این که ملوان بود شنا بلد نبود.
زمان موردعلاقه م در ابتدایی
خوردن غذای خوشمزه ی ناهار با بقیه بود.
بعدش بابام گفت،
«.دیگه ناهار بی ناهار. پولش رو نداریم»
بیچاره بودم.
تنهایی می رفتم خونه
و علف ها رو از روی زمین برمی داشتم تا خوراک سبزیجات درست کنم.
نمیشه گفت غذاهام خوشمزه بودن.
می خوردم که سیر بشم.
بیشتر شده بود جون سالم به در بردن.
در آیین و فرهنگ ژاپن،
قدردان بزرگ ترهامون هستیم.
قدردان اجداد و پدربزرگ و مادربزرگ هامون هستیم.
مغازه ی آقای کیتا
بین تاکویاکی فروشی های ژاپن از لحاظ قدمت دومه.
برای توکویاکی،
خمیری از آرد درست می کنیم،
می ریزیمش توی ظرفی آهنی که نمی دایره های کوچیک داره
و تیکه های اختاپوس رو اضافه می کنیم.
پولک های تمپورا خیلی مهم هستن.
مادر مادربزرگم اومائی یا رو از غرفه ی غذافروشی شروع کرد.
هیچ وقت مزه ی تاکویاکیمون رو عوض نکردیم.
نمیشه دستور پختمون رو عوض کنیم
چون مشتری هامون انتظار مزه ی به خصوصی رو دارن.
تاکویاکی آقای کیتا تقریباً پنج لایه داره!
توی دهنتون این حس «چطور شد؟ به به» بهتون دست میده.
میرفتم دانشگاه،
ولی در ژاپن فرزند اول کنترل کار خانوادگی رو به دست می گیره.
پس تصمیم بزرگ
به دست گرفتن کار خانوادگیم که 65 ساله بود رو گرفتم.
با مادرم کار می کنم.
توی مغازه بیشتر مثل شریک کاریه.
به نظرم رسم و رسوم خیلی مهمه.
امیدوارم تا سالگرد صدممون ادامه بدم.
ولی بعد از اون دیگه بهش فکر نکردم.
می خواستم برم دبیرستان ولی نمی تونستیم پولش رو بدیم
برای همین رفتم اوساکا که کار کنم.
پونزده سالم بود، و فصل بهار.
تعداد آدم ها و ماشین ها غافل گیرکننده ترین چیز بود.
:مردم بهم گفتن
«.اوساکا جای ترسناکیه»
«.جای باحالیه»
«.همینطور جاییه که به رویاها حقیقت می بخشه»
- .بازم ماهی خاویار می خورم لطفاً - حتماً .
توی نوشیدنی فروشی عمه م که اسمش ماروشینه
دو سال ظرف شور بودم و کار کردم.
بعد از سومین سالم همونجا شروع کردم به آشپزی.
سرآشپزها همه جور چیزی یادم دادن.
ولی می دونستم بیشتر ازم ساخته ست.
خواسته ی قوی ای داشتم که کار خودم رو راه بندازم.
یدونه بزرگش رو می بینم.
آره، بزرگ هم داریم. مدلی که خوشت میاد.
امروز ارزون هستن.
از همیشه ارزون تر. این یکی هم بزرگه.
دومی.
این؟
میشه این رو عوض کنم؟
اگه اصرار کنی.
با هر چی که می خوای عوضش کن.
میدونی، شانس بهت رو کرده!
ولی نباید به کسی بگی!
هدفی مشخص کردم که ایزاکایای خودم رو راه بندازم .وقتی که یازده میلیون ین پس انداز کردم.
«.بهتره آدم سر مرغ باشه تا دم گاو»
به جای زیردست بودن شرکتی بزرگ،
می خواستم رپیس کامیون غذافروشی کوچیک خودم باشم.
دم گاو نباش. سر مرغ باش.
رویام وقتی که کار توی اوساکا رو شروع کردم
نه تنها باز کردن مغازه ی خودم بود،
این هم بود که خونه بخرم، ازدواج کنم،
و بچه بیارم.
:مدام به خودم می گفتم
از همه بیشتر تلاش می کنم»
«.و هر جور شده ایزاکایا تویو رو راه می ندازم
تازه بود که داشتم ده سال کار کردن تو مغازه ی قبلی ...رو جشن می گرفتم
و بالاخره هم یازده میلیون ین جمع کرده بودم.
«!با خودم گفتم: «آخ جون! بالاخره می تونم ایزاکای خودم رو باز کنم
بابام مرد.
باید براش مراسم و قبر می گرفتیم.
توی زادگاهم، کیکائیجیما،
آیینی مثل مراسم ختم و قبر خیلی مهم هستن.
مراسم ختم و قبرش هفت میلیون ین شد.
فقط چهار میلیون ین دیگه مونده بود.
جسارتی نداشتم،
اما رویام نابود شده بود.
در صده ی 1900 و در دوران تایشو و شووا،
آرد گندم برای اولین بار در عموم همه گیر شد.
مردم صفحه های فلزی چدنی رو می ذاشتن جلوی خونه هاشون،
به آرد آب اضافه می کردن و لایه ی نازکی خمیری درست می کردن.
اینطوری بود که اوکونومیاکی درست شد.
میشه روش از لایه هایی استفاده کرد که آدم دوست داره،
ولی توی اوساکا اوکونومیاکی رو با تیکه های گوشت .دوست داریم
گمونم برای اوساکایی ها،
می تونیم با افتخار بگیم اوکونومیاکی روحمونه.
اوکونومیاکی از کلم، پیاز سبز،
پولک های تمپورا و زنجبیل درست شده،
و از خمیر مخصوص مادربزرگم هم استفاده می کنیم.
جزییات اون قسمتش رو نمی تونم بگم.
موفقیت این مغازه رو مدیون مادربزرگم و تلاش هاشم.
با بابام کار می کنم.
گهگاهی بهم دشنام میده.
ساده نیست.
ولی کار موردعلاقه مه.
همین.
تنها کسایی که توی زندگی میشه روشون حساب کرد پدر و مادر آدم هستن.
پدر و مادر منم که مردن.
فقط می تونم به خودم تکیه کنم.
می دونستم که اگه قید رویام رو بزنم نباید انتظار نتایج خوبی می داشتم.
با کمک اون چهار میلیون ین حتماً باید راهی می بود .که ایزاکایای خودم رو راه بندازم
با خودم گفتم بهتره از صاحب جاپارکی که اجاره کردم بپرسم.
اینجوری بود که ایزاکایا تویو راه افتاد.
در بیستم نوامبر سال 1992 ایزاکایام رو باز کردم.
اون اول،
فقط یه تخته ی ضدزنگ گذاشتم روی تخت خواب کامیونم.
و همون شد میزآشپزی و پیشخوانم.
در لحظه فقط می تونستم
جوابگوی پنج یا شش مشتری باشم.
سلف سرویس بود.
حتی مشتری هام هم قبلاً کمک می کردن
مثلاً ظرف هاشون رو بعد از غذا می شستن
مواظب این باش لطفاً
باشه
اولش جامعه تحویلم نگرفت
و گفت ایزاکای تو فقط یه غرفه ی غذاست
حس کمتری می کردم چون دستشویی یا آب روان نداشتیم
بی زحمت پیاز سبز هم بدین یه لحظه صبر کنین
خیلی خب، نوشیدنیتون رو شروع کنین
یخ نداره
میارم
ببخشید دوستان
این رو بذارین کنار
اونجا
،اولش
به شدت نگران بودم
که می تونم ایزاکایا رو بچرخونم یا نه
50روز بی وقفه کار کردم و در شبانه روز 4 ساعت خوابیدم
و حموم هم نرفتم
تو هوای خیلی سرد می اومدم خونه و آب گرم هم نداشتم
برای همینم بدنم رو با آب سرد و صابون می شستم
با خودم گفتم
هیچکی نیست که زندگیش از من بدتر باشه
!اگه غذاتون رو نگرفتین بهم بگین
آهای، اگه فقط اومدی وقت !بگذرونی به مشتری ها گوش بکن
به مشکلاتشون
آره
!واینستی ها
،مخصوصاْ سال اول
نمی تونستم بذارم مشتری ها خیلی منتظر بمونن
از مشعل گازی برای ماهی تونا استفاده می کردم
چون میشد سریع تر درستش کنم.
اولش مشعل گازی خیلی کوچیکی استفاده می کردم
:دوستم مشعلم رو دید و گفت
«!برات یه گنده ترش رو میارم که بتونی به مخزن پروپان وصلش کنی»
با خودم گفتم محشره و دیگه مجبور نیستم مشتری ها رو زیاد معطل کنم
سریع دستم رو فرو می برم توی آب یخ و در کنار آشپزی کردن آرزو می کنم
که غذای خوشمزه ایی بشه از اعماق قلبم
آشپزی، وقتی دست هام زیر شعله ست
اینطوری می تونم جلوی تیکه تیکه شدن ماهی تونا با انبرک های فلزی رو بگیرم
خانم ممنون که مثل همیشه بازم اومدین
نوه ت بزرگه
گیج شدی
پیر شو و بیفت بمیر
دهن به دهن شدن باعث شد ایزاکایا تویو مشهور بشه
و سال سوم، صد نفر در صف بودن
نظرت چیه تویو؟
من؟
به نظرم زیاد تلاش نمی کنی
چرا می کنم
امواج من دارن می شورن و می برنت
اما بالآخره وقتی حس کردم
یه ایزاکایای واقعی دارم
که آب روان آوردیم و دستشویی گذاشتیم
«!ببین، شد یه ایزاکایای درست و حسابی»
آدم بهتره سر مرغ باشه
«.تا دم گاو
مسئولیت سلامتتون با خودتونه- چشم -
سرما خوردین، اشتها ندارین، خیلی خسته شدین؟
تقصیر خودتونه
این رو توی ذهنتون حک کنین
همگی خسته نباشین
مرسی
ایزاکایام موفق شد
درست بود
اوساکا شهریه که به رویاها واقعیت می بخشه
اینجا در ژاپن آیین و خانواده مقدس شمرده می شه
بچه دارم
اگه بخوان بیان سراغ درست کردن تاکویامی ما
عاشق اینم که کنترلش رو به دست بگیرن
می دونم که باید هزاران تا رو سرخ کنم
تا به نزدیکی مزه ی دستپخت بابام یا مادربزرگم برسم
در آینده در حینی که از دستور پخت و طعممون نگهداری می کنم
دوست دارم تغییر ویژه ی خودم رو هم اضافه کنم
بهترین غذاهای ژاپن از غذای خیابونی بودن ریشه می گیرن
امروزه این غذاهای اوساکایی
در تمام دنیا مشهورن
غذای اوساکایی اینقدر معروفه
اوساکا آشپزخونه ی ژاپنه
تا بیفتی زمین بخوره
کمدیه
آزادیه
تویو اوساکاست
،منم مثل اوساکا
توی هیچ جعبه ایی جا نمی شم
و به این افتخار می کنم
در گذشته خواسته م این بود که خونه ی خودم رو بخرم
ازدواج کنم
و بچه بیارم
ولی وقتی آدم جریان خودش رو درست می کنه
زندگی پیش بینی نشدنی می شه
ایزاکایا تویو خونه ی منه
کارمندانم بچه هام هستن
مشتری هام خانواده م هستن
و اینطوریه
در زندگیم
حسرتی ندارم
تا عمر دارم، کار می کنم
،چه فردا باشه
یا چه زمانی که نود ساله می شم
بزرگ ترین رویام اینه که وقتی دار فانی رو وداع بگم، در حال کار کردن باشم
همین