‫♪بهتره که ارزش وقت من رو داشته باشی.♪
‫♪ متعهد بودن بهتره ‫چون عزیزم من خوبم. ♪
‫♪ عزیزم من خوبم. من شخص خیلی مهمی هستم ♪
‫♪ تحت تأثیر قرار دادنم خیلی مشکله. ♪
‫♪ بهتره وقتم رو هدر ندم ♪
‫♪ متعهد بودن بهتره ‫چون عزیزم من خوبم. ♪
‫اسکای؟ اسکای؟ کجایی؟
‫آماندا؟
‫اینجایی! گابریِلا می خواد ببیندمون.
‫مسئله ی مهمیه. مربوط به خط تولید جدیده.
‫واقعا؟ از نمونه پارچه هایی که ‫روی میزش گذاشتم خوشش اومد؟
‫یه پارچه ی جیر عالی ‫به رنگ گل رز صورتی هم هست.
‫کاملا طبیعیه و رنگش هم نمی ره.
‫صورتی؟ خیلی دمده شده ست
‫رنگ بژ و خاکستری تیره لطفا.
‫و باز بحث اون برنامه ی تغییر ‫اندازه ی الگوت رو هم به میون نکش.
‫خیلی گرونه و گابریلا به هیچ کسی...
‫خارج از بازار هدفش اهمیتی نمی ده.
‫اما...
‫باز شروع نکن، باشه؟ ‫مخاطبت رو بشناس.
‫اجناس خط تولید پاییز رسیدند.
‫این ها حسابی مد می شن!
‫این چه جور کوکیه؟
‫این... این چسبه؟
‫تازه ترین روشه.
‫قیمت هر محصول ‫رو 2درصد پایین میاره.
‫آره و داغونه. به زور کش میاد.
‫این یکی همین حالاش هم داره کنده می شه.
‫یه ایراد جزئیه. ‫کسی متوجه نمی شه.
‫فکر نکنم هیچ کدومِ این ها ‫بعد چندین بار شستشو دووم بیارن.
‫پس روشون برچسب ‫«فقط خشکشویی» می زنیم.
‫می دونیم که مواد شیمیایی ‫همراه چسب چه واکنشی نشون می دن؟
‫اسکای ، مهم نیست.
‫در هر صورت مدها ‫بیشتر از یه فصل دووم نمیارن.
‫خودت که می دونی.
‫آدم هایی که به مد اهمیت نمیدن،
‫و واقعا این لباس رو دوست دارند چی؟
‫منظورم اینه که وقتی دیگه نتونند بپوشنش...
‫دلشون می شکنه.
‫خب، من به شخصه به مد اهمیت می دم،
‫مخصوصا به اونی که در ‫وجود تو متوجه ش شدم، اسکای.
‫من؟
‫بله، تو.
‫انگار تواناییش رو نداری که ‫از مارکِ «کلاود» حمایت کنی.
‫متأسفم. متوجه نشده بودم.
‫جریان اینه که ...
‫مد این طور نیست که چند واحد رو ...
‫به هر قیمتی در اسرع وقت بفروشی.
‫مد راجع به خلاقیت،
‫و تجلی پیدا کردن و شادیه.
‫به خاطر یه پیراهن اخراج شدی؟
‫می دونی تو هرگز دلت نمی خواد ‫که فروشگاه فرُمن چیزی رو که...
‫ضعیف کار شده رو بفروشه، ‫حالا هر چقدر هم که مد روز باشه.
‫پس می خوای چیکار کنی؟
‫نمی دونم.
‫فروشگاه فرُمن دنبال یه سرپرست خریدِ...
‫لباس زنانه ست.
‫شاید وقتشه که واقعا تلاش کنم ‫که خط تولید خودم رو راه بندازم.
‫سال هاست که رویاش رو توی سرم پروروندم.
‫صبر کن... تو سرپرست خرید ‫ لباس های زنانه ی فرُمن هستی.
‫از امروز صبح دیگه نه.
‫بالآخره ترفیع گرفتی؟
‫الآن داری به دستیار مدیر ارشد...
‫بازارپردازی همه ی لباس ها...
‫نگاه می کنی!
‫خب چیزی هست که بخوای ازم بپرسی؟
‫البته.
‫می خوای سر کار قبلیم...
‫سفارشت رو بکنم؟
‫پاتریک، تو چندین بار گفتی که وقتی ...
‫به مرحله ی بعدی شغلیت برسی، من و تو...
‫ازدواج می کنیم.
‫این مرحله ی بعدی نیست.
‫من فقط دستیار مدیر ارشد بازار پردازی ام.
‫اُه.
‫فقط تصور کردم به خاطر ‫همه ی اون مواقعی که گفتی...
‫اسکای، تو حیرت انگیزترین، بااستعدادترین،
‫و مهربون ترین شخصی هستی که ‫توی عمرم دیدم و فقط می خوام مطمئن بشم،
‫در جایگاهی باشم که سزاوارت باشم.
‫این دقیقا همون سخنرانی ایه ‫که دفعه پیش ...
‫که ازدواجمون رو عقب انداختی تحویلم دادی.
‫ما زوج خیلی خوبی هستیم.
‫فقط نمی دونم چرا باید شرایط رو عوض کنیم!
‫پاتریک ما 5 ساله نامزدیم.
‫اگه این موضوع رو جدی نگیریم،
‫پس فکر نمی کنم دیگه ‫بتونم این جوری ادامه بدم.
‫داری ازم جدا می شی؟
‫همین طوره.
‫یه کم زمان و فضا می خوام،
‫که بهش فکر کنم.
‫آماندا! سلام. بیا تو.
‫سلام اسکای. یه چیزهایی ‫روی میزت جا مونده بود،
‫که فکر کردم بخوای.
‫خیلی لطف کردی.
‫و یه کیک فنجونی،
‫ خب چون کی بعد از این ماجراها ‫به کیک فنجونی نیاز نداره؟
‫باز هم لطف کردی.
‫اون مادربزرگم مِیبله.
‫اون سه تا «ر» مهمِ مُد رو یادم داد.
‫که چی ها هستند؟
‫رنگ، ربط و رسیدن به اعتماد به نفس.
‫کل خط تولیدم رو بر مبنای ‫ این ها درست می کنم.
‫خط تولید خودت؟ نمی دونم ، اسکای.
‫برای خط های تولید ناشناس ‫شروع کار واقعا سخته.
‫تقریبا غیرممکنه.
‫می دونم آسون نیست،
‫ولی این همیشه آرزوم بوده.
‫همین الان هم کلی نمونه دارم.
‫یه راهی برای به واقعیت پیوستنش پیدا می کنم.
‫خب، موفق باشی.
‫مارک مِیبل در مورد رنگ، ‫رسیدن به اعتماد به نفس و ربطه.
‫با استفاده از پارچه ها و رنگ های با کیفیت،
‫لباس های میبل سال ها کیفیتِ ‫ ظاهریشون رو حفظ می کنند.
‫درسته، گفتم «سال ها».
‫الو؟ الو؟
‫خب، نمی تونم بگم آماندا ‫بهم هشدار نداده بود.
‫ولی برای دوختن درز لباس ‫هم بیشتر از یه راه هست.
‫- سلام؟ ‫- سلام اسکای.
‫- پاتریک. ‫- یه لحظه وقت داری صحبت کنیم؟
‫می دونی چیه؟ ‫قبل از این که در مورد خودم و تو...
‫صحبت کنیم به یه کم وقت...
‫می دونم! می دونم. ‫حرفم در مورد خودمون نیست.
‫در مورد خط تولیدته.
‫قضیه چیه؟
‫خب، من چند تا از طرح هایی که ‫ توی خونه ام گذاشته بودی...
‫رو به رئیسم نشون دادم. ‫عاشقشون شده.
‫واقعا؟
‫فکر می کنه یه مجموعه ستِ ‫لباس عالی برای فرُمن ایجاد می کنند.
‫پاتریک فوق العاده ست اما می دونی... ‫نمی دونم...
‫کار درستیه که این کار رو برام بکنی ‫اون هم وقتی که ما...
‫شغل من اینه که لباس های ‫عالی ای رو بیارم پیش رئیسم.
‫- فقط دارم کارم رو انجام میدم. ‫- آره، نمی دونم.
‫نمی تونی از این فرصت صرف نظر کنی.
‫طرح هات میرن به صدها مغازه ی کشور.
‫تصور کن چند نفر به لباس هات ‫دسترسی پیدا می کنند.
‫آره، در اون صورت،
‫اگه مطمئنی...
‫مطمئنم.
‫باشه. خوشحال میشم.
‫فقط... فقط یه موضوعی هست.
‫باید به رئیسم ثابت کنم که مشتری ثابت،
‫برای لباس های میبل هست.
‫منظورت از مشتری ثابت چیه؟
‫باید لباس های میبل رو تا 10000 دلار بفروشی،
‫و توی اپلیکیشن شِیرزی 10000 تا ‫دنبال کننده جور کنی.
‫10000 تا؟ باشه، یه راهی ‫برای انجامش پیدا می کنم.
‫اُه، خیلی متاسفم. خوبید؟
‫هیچکس شماره پلاک ‫اون رنگین کمون رو برداشت؟
‫اُه، سلام.
‫سلام.
‫اُه کتم.
‫می دونم چه حسی دارید.
‫اُه خیلی متاسفم.
‫واقعا یه لحظه حواسم پرت شد.
‫و بابت رنگین کمان... ‫منظورم اینه که بابت رگال لباس واقعا متاسفم!
‫خواهش می کنم بذارید ‫این رو براتون تمیز کنم و...
‫امروز بعد از ظهر بهتون برمی گردونمش.
‫من واقعا... باشه.
‫بفرمایید.
‫اُه، وای.
‫آره، من هیچ وقت نمی تونم ‫این چیزها رو درست بزنم.
‫واسه همینه که همیشه کت می پوشم.
‫درسته، درسته.
‫آره.
‫خب کت رو کجا بیارم؟
‫چی رو؟
‫کتتون رو؟
‫درسته.
‫بله، البته...
‫جیسن رایدر.
‫خب جیسن، سریع میرم سراغِ این لکه.
‫نمی خوام ردش باقی بمونه!
‫صبر کن. اسمت چیه؟
‫اسکای گُزِن.
‫هنوز جادوئیه.
‫[فروش 10000 دلاری]
‫[10000 دنبال کننده]
‫سلام؟ کسی این جاست؟
‫وای.
‫سلام؟
‫اُه. سلام؟
‫شما مو هستید؟
‫مطمئن نیستم جای درستی اومدم یا نه،
‫ولی دنبال جیسن رایدر می گردم.
‫این جاست؟ فقط... باید باهاش صحبت کنم.
‫راستش... میشه لطفا از اون زیر بیاید بیرون؟
‫خیلی برام عجیبه که دارم ‫با پاهای یه آقا صحبت می کنم.
‫خب ، خوش شانسی. ‫ من مرد نیستم.
‫اُه خیلی معذرت می خوام.
‫اشکال نداره. دائم پیش میاد.
‫دنبال برادرم جیسن می گردی؟
‫می تونم واسه ات بیارمش.
‫هی، جیسن. یکی اومده دیدنت.
‫تا حالا پیامک به گوشِت نخورده، مو؟
‫فکر کنم توی استتن آیلند هم صدات رو شنیدند.
‫اُه سلام.
‫سلام.
‫اُه، کتت رو آوردم.
‫اُه.
‫اُه وای. فوق العاده ست.
‫باید صاحب بهترین خشکشویی شهر باشی.
‫اُه من توی خشکشویی کار نمی کنم. ‫من طراح لباسم.
‫واقعا؟
‫گمون نکنم مشتاق باشی ‫ که رازت رو بهم بفروشی.
‫من دنبال یه کسب و کار نوپای جدیدم.
‫تازه آخرین شرکتم رو فروختم.
‫شرکت خشکشویی؟
‫نه، پهپادهای زیرآبی.
‫جیسن یه کارآفرین سریالیه.
‫مثل برشتوک؟
‫نه.
‫بیشتر این جوریه که یه شرکت رو می سازی ‫تا وقتی که ارزشمند بشه،
‫و بعد برای سود می فروشیش.
‫چرا درست وقتی که شرکتی...
‫ ارزشمند میشه می فروشیش؟
‫این جوری یه خروج موفقیت آمیز کسب می کنی.
‫مردی هست که از تعهد وحشت نداشته باشه؟
‫اُه آره. حتی یه کلمه هم براشون هست.
‫متاهل.
‫ولی زیاد تحت تاثیرش قرار نگیر.
‫تاج پادشاه کارآفرین حداقل یه ایرادی داشته.
‫فکر می کردم توافق کردیم ‫که بحثش رو پیش نکشیم.
‫اُه نه. تو توافق کردی که بحثش رو پیش نکشی.
‫من موافقت کردم که بهت غذا و محل اقامت بدم،
‫و در عوض هر چقدر که ‫بخوام در این مورد دست بندازمت.
‫تاکو برگر؟
‫تاکو برگر دیگه چیه؟
‫تاکویی بود که توی برگر بود.
‫دو تا از محبوب ترین غذاهای ‫تمام دوران ها ترکیب شده بودند ...
‫توی یه محصول ساده اما برازنده.
‫قیافه و طعمش مثل غذای سگ بود.
‫با این که از پس جوشوندن آب هم ‫ بر نمیاد اصرار داشت آشپزی کنه.
‫تنها شکستمه.
‫شرط می بندم خشکشویی سیّار ‫بازار خوبی داشته باشه.
‫مطمئنی نمی خوای تجدید نظر کنی؟ ‫می تونیم 50/50 شریک شیم.
‫اُه نه. راستش دارم کسب و کارِ ‫ خودم رو راه میندازم.
‫دارم روش کار می کنم.
‫یه خط تولید لباسه به نام مِیبل.
‫فقط باید اندازه ی 10000 دلار لباس ‫بفروشم و بعدش خط تولید خودم رو...
‫توی یه فروشگاه بزرگ دارم.
‫این که خیلی آسونه.
‫توی کمتر از یه ساعت ‫یه فروشگاه آنلاین برپا می کنی.
‫به هیچ وجه!
‫نمیشه طوری که لباس ها روی پوست آدم ‫قرار می گیرند رو به صورت آنلاین حس کرد،
‫یا اون جوری که یه رنگ ‫باعث میشه پوست آدم بدرخشه،
‫یا جوری که آدم وقتی چیزی رو که ‫ فقط مناسب خودشه رو پیدا می کنه،
‫اعتماد به نفسش یه کم بیشتر میشه.
‫فروشگاه آنلاین برای خیلی چیزها عالیه،
‫ولی برای لباس های من نه.
‫ولی هنوز در تلاشم که راهی پیدا کنم ‫تا در دسترس مردم قرارشون بدم.
‫طعنه آمیز نیست؟
‫تو یه سری جنس برای فروش داری و راهی ‫برای در دسترس مردم قرار دادنشون نداری،
‫و تو راهی برای در دسترسِ مردم قرار دادنِ ‫ اجناس داری ولی چیزی برای فروش نداری.
‫مسخره ست.
‫احمقانه ست.
‫یه بوتیک سیّار؟
‫هزینه های ثابتش از ‫یه مغازه ی سنتی خیلی کمتر میشه.
‫نه. ایده ی خیلی بدیه.
‫چرا خوب نیست؟
‫چون این کارها این طوری انجام نمیشن.
‫همین الان گفتی باید ‫ خارج از چهارچوب فکر کنی.
‫منظورش داخل کامیونه.
‫چی؟ این کامیون شکست خورده؟
‫اُه من مطمئنم تو ‫کارآفرین خیلی خیلی خوبی هستی،
‫ولی واضحه که از مد چیزی نمی دونی.
‫هی.
‫به من نگاه نکن. من هم کلا ‫از مد سر در نمیارم.
‫باید توی خانواده مون موروثی باشه.
‫اعتماد به نفس برای همه ست ‫نه فقط برای کسانی که سایزشون صفره.
‫پس توی خط تولید من هر لباسی ‫از نو طراحی شده و الگوش کشیده شده،
‫تا با استفاده از برنامه ای که خودم ‫راه انداختم، به همه ی اندازه ها بخوره...
‫تا مطمئن بشم که اندازه ی ‫همه میشه و به همه میاد.
‫می خوام اون ارتباط شخصی ‫رو با آدم های زیادی برقرار کنم،
‫و نه فقط با یه مشتری ایدئال تخیلی،
‫که حتی وجود نداره.
‫همه سزاوار لباس های زیبا و خوش دوختی هستند،
‫که بازتاب دهنده ی این باشند ‫ که کی هستند و کجا میرن.
‫باشه.
‫سلام اسکای. جیسن رایدر هستم.
‫فقط می خواستم ببینم بیشتر راجع بهش فکر...
‫اسکای؟
‫پاتریک سلام.
‫انتظار نداشتم این جا ببینمت.
‫خب، به تماس هام جواب ندادی. واسه همین...
‫آره. ببخشید. واقعا سرم گرمِ میبل بوده.
‫خب خوشحالم که این رو می شنوم ‫چون فقط چند هفته وقت داری.
‫چند هفته برای چی؟
‫دارم سعی می کنم همین رو بهت بگم.
‫باید تا آخر ماه به اهداف فروش،
‫ و دنبال کننده های شِیرزی دست پیدا کنی.
‫رئیسم نمی تونه بیشتر از این ‫موقعیت شغلی رو برای میبل نگه داره.
‫اُه متوجه نشده بودم.
‫چی کار می تونم بکنم که کمکت کنم؟
‫یه فهرست عالی از افراد مشهور ‫مد روزِ شِیرزی دارم.
‫اسم مری بی به گوشِت خورده؟
‫راهبردهای اون خیلی موفق اند.
‫من...
‫هنوز راهبردت رو نهایی کردی؟
‫چیه؟ به بوتیک، تحویل مرسوله ‫ و این چیزها فکر کردی؟
‫راستش کاملا مطمئنم که ‫باید خارج از چهارچوب فکر کنم.
‫[تعمیرگاه مو]
‫پهپادهای زیرآبی.
‫قبلش یه نرم افزار ‫تشکیل تیم از راه دور بود.
‫و قبلش نرگس های زردی بودند ‫که تمام سال می شکفتند.
‫توی گوگل اسمت رو جستجو کردم.
‫خوشحالم ولی اگه به خاطر این که...
‫نظرت عوض شده برگشتی، ‫من دیگه تمایلی به این کار ندارم.
‫چرا؟
‫تو از راه انداختن کسب و کار هیچی نمی دونی.
‫تو هم از مد چیزی نمی دونی ولی اصلا ‫نمیذاری این مسئله جلوت رو بگیره.
‫خیلی خب. توافقمون این جوریه:
‫تو تامین کننده ای، ‫من خرده فروش.
‫تو اجناس رو برام میاری، ‫من می برمشون بیرون.
‫من پول رو برمی گردونم، ‫سودش رو تقسیم می کنیم.
‫اگه فکر کردی من همین جوری ‫نمونه هام رو تقدیمت می کنم،
‫چشم هام رو می بندم و آرزوی موفقیت می کنم،
‫پس مسخره تر از تاکوبرگری.
‫یا پیشنهادم رو قبول کن یا بی خیالش شو.
‫فکر نمی کنی اگه ‫یه آشپز واقعی استخدام می کردی،
‫کسب و کارت موفق تر می شد؟
‫قانون شماره ی سه کارآفرینی:
‫از اشتباهاتت درس بگیر.
‫داری راجع به چی حرف می زنی؟
‫یکی از نه قانون بزرگ کارآفرینیه.
‫کی این قانون ها رو گذاشته؟
‫من.
‫تو هم باید توی کامیون باشی.
‫- قبوله. ‫- قبوله.
‫از کی می تونی شروع کنی؟
‫همین الان!
‫خب بخش هایی که برای کامیون لازم دارم،
‫باید تا فردا برسند.
‫هی، شماها هم گشنه اید؟
‫دارم از گرسنگی می میرم.
‫عالیه، جیسن برو کیک تابه ای بگیر.
‫غذا از تو، پولش از من.
‫یه کم سرم شلوغه. غذا از تو، پولش از من.
‫هی اسکای.
‫بله؟
‫کارت عالیه.
‫می دونید چیه؟ صبر می کنم ‫ تا کار شماها تموم بشه.
‫فقط کیک تابه ایه.
‫آره ولی راستش اون قدرها هم گرسنه نیستم.
‫من که گرسنه ام.
‫زیاد طول نمیکشه، مو.
‫می دونی چیه؟ ‫غذای چینی سفارش میدم.
‫قضیه چی بود؟
‫مو ماه هاست خاطرخواه آشپزی شده که،
‫بهترین کافه ی فروش کیک تابه ای ‫رو توی بروکلین می گردونه،
‫ولی برای نزدیک اون ‫کافه شدن هم زیادی خجالتیه،
‫چه برسه به این که بخواد ‫با آنجل قرار بذاره.
‫آخی ولی مو که خیلی خوبه.
‫نباید در مورد همچین چیزی خجالت بکشه.
‫واقعا این طور فکر می کنی؟
‫آره. یعنی آدم باید ‫روغن موتور رو نادیده بگیره،
‫ولی معلومه که باهوش و مهربونه.
‫توی تعمیرات خوب داره باهامون راه میاد.
‫دوست دارم یه کار خاصی براش بکنم.
‫می تونم یه دستی ‫به سر و روی کمد لباس هاش بکشم!
‫من کلی نمونه دارم که اندازه ی مو اند.
‫این چه جوری قراره کمکش کنه؟
‫آنجل فقط چون یه شلوار جین متفاوت پوشیده،
‫بیشتر ازش خوشش نمیاد.
‫معلومه ولی همه اش ‫مربوط به یکی از «ر» هاست.
‫رسیدن به اعتماد به نفس.
‫لباس های خوب و لباس هایی ‫که مناسب آدم اند،
‫می تونند تفاوت بزرگی در این که آدم ‫ چه حسی در مورد خودش داره ایجاد کنند،
‫و بعدش همه ی دنیا می تونند ببینند که،
‫مثل ظاهرت چقدر حس خوبی داری.
‫آخ!
‫یه حسی الان بهم میگه ‫ظاهرت بهتر از حسیه که داری.
‫تقریبا.
‫حالا؟
‫دیگه آخرشه.
‫و...
‫تموم شد.
‫- خیلی خب. ‫- خیلی خب، آماده ای؟
‫آره.
‫[فروشگاه سیّار مِیبل]
‫اُه.
‫اُه، خوب شده.
‫عالیه.
‫فقط یه چیز دیگه لازم داره.
‫نه، نه، نه، نه، نه،نه. ‫جرئت نداری.
‫این کار رو نمی کنی!
‫فقط دارم شوخی می کنم.
‫شایدم نه؟
‫عالیه.
‫یه جورایی دوستش دارم.
‫آره.
‫باید این وسایل رو برای صبح بار بزنیم.
‫آره. اُه، دست هات رنگی شدند.
‫تو هم همین طور.
‫اُه.
‫پاک نمیشه.
‫نگران نباش. می دونم مو ‫پاک کننده های قوی رو کجا میذاره.
‫خوبه.
‫زود باش.
‫پاک نمیشه.
‫سلام؟ اسکای؟
‫سلام. شما؟
‫پاتریک هستم. نامزد سابق اسکای.
‫اُه سلام.
‫نمی دونستم اسکای نامزد داشته.
‫پاتریک این جا چی کار می کنی؟
‫پست های شِیرزیت رو دیدم.
‫اُه ، درسته. اون پست ها.
‫به نظر می رسید خیلی در مورد ‫بوتیک سیّار هیجان زده ای.
‫فکر کردم بیام ببینمش،
‫و شام هم آوردم.
‫ولی نمی دونم برای همه ‫به اندازه کافی غذا هست یا نه.
‫اُه اشکال نداره. به مو قول دادم ‫برم کیک تابه ای بگیرم.
‫جیسن مطمئنی؟
‫آره. فردا اول وقت می بینمت.
‫از آشنایی باهات خوشحال شدم.
‫خب، بیا این کامیون رو ببینیم.
‫خیلی عالیه، مگه نه؟
‫نمی دونم اسکای. انگار یه کم نوآورانه ست.
‫نوآورانه ست؟
‫نمی دونم فرُمن چی فکر می کنه.
‫می دونی اون ها خیلی با ‫جریان اصلی مطابقت دارند.
‫خب باید لباس هام رو ‫از یه طریقی بفروشم دیگه.
‫همیشه میشه آنلاین فروختشون.
‫می دونم. می دونم. ‫لمس کردن، حس کردن ، اندازه بودن و غیره.
‫این کار چه جوری می خواد ‫برات توی شِیرزی دنبال کننده جور کنه؟
‫هنوز دارم روی اون قسمتش کار می کنم.
‫خب، سریع کار کن. ‫یادت باشه چی گفتم.
‫باید شروع کنی به دنبال کردن افراد، ‫مارک های دیگه رو تگ کن.
‫باشه.
‫اسکای، این مسئله جدیه. ‫فردا جمعه ی مخصوص دنبال کردنه.
‫می دونم . می دونم ‫و جدی می گیرمش.
‫دیشب کلا بیدار بودم، ‫داشتم به هشتگ های خلاقانه فکر می کردم.
‫خوبه. عالیه. فقط رسانه های اجتماعی رو...
‫بزرگترین سکوی مد دنیا در نظر بگیر. ‫قایم شدن بسه.
‫وقتشه مارکت کارش بگیره.
‫هشتگ جسور باش.
‫هشتگ فاجعه.
‫قانون دوم کارآفرینی: ‫سر وقت اومدن خوبه.
‫زود اومدن بهتره ‫و قهوه هم همراهش داره.
‫ممنونم.
‫برای این کار آماده ای؟
‫بزن بریم.
‫- اُه ببخشید. ‫- ببخشید.
‫فکر می کردم چون کامیون توئه ‫خودت رانندگی می کنی.
‫خب فکر کردم تو رانندگی می کنی ‫تا من بتونم توی جاده برنامه ریزی کنم.
‫نمی تونی هم رانندگی کنی ‫و هم برنامه ریزی کنی؟
‫تو نمی تونی کامیون رو برونی؟
‫نمی تونم ماشین هایی ‫که دنده ی دستی دارند رو برونم.
‫خب ، این جوری نمیشه.
‫وقت داریم. یادت میدم.
‫خوش می گذره.
‫بهم گفتی آسونه.
‫دوباره سعی کن. تا ده...
‫یازده...
‫تا یازده نشه بازی نشه.
‫خیلی خب.
‫پات رو بذار روی ترمز.
‫- کلاچ رو فشار بده. ‫- کلاچ رو فشار میدم.
‫خلاصش کن.
‫پات رو از کلاچ بردار.
‫پام رو از کلاچ برمی دارم.
‫ترمز دستی رو بخوابون.
‫باشه.
‫کلاچ رو فشار بده.
‫اوهوم.
‫بزن دنده یک.
‫دنده یک.
‫حالا کلاچ رو آروم ول کن،
‫و گاز رو فشار بده.
‫باشه. باشه. گاز رو فشار میدم.
‫بیشتر گاز بده! بیشتر گاز بده! ‫بیشتر گاز بده! بیشتر، بیشتر.
‫می دونی وقتی به مو گفتم که ‫نمی تونم روندن ماشین دنده ای رو ،
‫یاد بگیرم چی بهم گفت؟
‫گفت یه مشکل فلسفیه.
‫داری اجازه میدی کامیون کنترلت کنه،
‫اونم وقتی که تو باید این ‫کامیون رو کنترل کنی.
‫- باز هم سعی کن. می تونی این کار رو انجام بدی. ‫- باشه. درست میگی.
‫حق با توئه.
‫یه بار دیگه.
‫پا روی ترمز، ‫کلاچ رو فشار میدیم.
‫دنده رو خلاص می کنیم.
‫پا رو از کلاچ برمی داریم، ‫ترمز دستی رو می خوابونیم.
‫کلاچ رو فشار میدیم.
‫میذاریمش روی دنده یک. ‫کلاچ رو ول می کنیم.
‫به آرومی.
‫و گاز رو فشار میدیم.
‫یه فکری دارم.
‫فکر می کنی جعبه دنده ی جدید ‫چقدر خرج بر می داره؟
‫به نکته عالی ای اشاره کردی.
‫چه خبرها؟ لباس نمی خواید؟
‫یه ساعته این جاییم ‫و هیچکس واینستاده.
‫همون جور که ازت خواستم ‫در مورد این که کِی و کجا خواهیم بود،
‫توی حساب های ‫رسانه های اجتماعیت پست گذاشتی؟
‫آره.
‫بازخوردش چطور بود؟
‫دو نفر لایکم کردند و یکیشون مامانم بوده.
‫باید دعوتش کنی، ‫ازش بخواه دوست هاش رو بیاره.
‫توی توسان زندگی می کنه.
‫اُه.
‫قانون شماره پنج کارآفرینی: ‫یا پربازدید شو یا پاشو برو خونه تون.
‫توی حساب های خودم پست میذارم.
‫اُه پسر. آنتن دهی این جا افتضاحه.
‫میرم یه جای بهتر پیدا کنم.
‫این نکته رو برای فردا یادت باشه. ‫باید جای بهتری پیدا کنیم.
‫باشه.
‫سلام.
‫اون رنگ بهتون خیلی میاد.
‫نمی دونم. من دوست دارم راحت باشم.
‫اُه خب. کرپ ابریشمه.
‫بفرمایید، نرمیش رو حس کنید.
‫این رو روی پوستتون تصور کنید.
‫می خواید امتحانش کنید؟
‫داخل کامیون اتاق پرو دارم.
‫باشه.
‫برای مناسبت خاصی خرید می کنید یا... آره؟
‫این قطعا رنگ مخصوص شماست.
‫هیچ وقت بدون لباسِ کِشی ‫تا این حد احساس راحتی نکرده بودم.
‫عالی نشده؟
‫عاشق این دامنم.
‫این رو اندازه ی من دارید؟
‫خب این لباس ها همه شون نمونه ی کارند،
‫ولی یه چیز مشابه دارم که ‫فکر می کنم عاشقش می شید.
‫باز هم از این لباس های کرپ دارید؟
‫همه چیز رو نشونتون میدم.
‫اُه، دوستش دارم.
‫خیلی ممنون.
‫ممنونم.
‫حتما ما رو توی شِیرزی لایک کنید.
‫به به، به به!
‫شبکه ی اجتماعی به کمکمون اومد.
‫منظورت چیه؟
‫انگار پست ها و توئیت هام جواب دادند.
‫وقتی که من ناحیه ی فروشم ‫رو گسترش دادم ،
‫و بیشتر به بوتیک شبیه اش کردم ‫ و کمتر به کامیون فروش غذا،
‫مردم توقف کردند و نظرشون جلب شد.
‫آره ولی من... ولش کن.
‫بیا فقط روی مشتری هایی که ‫داریم تمرکز کنیم.
‫می دونم داری سعی می کنی کمک کنی ‫ولی این کار رو نکن.
‫فقط این کار رو نکن!
‫هی، هیچکس کامل نیست.
‫تو هیچی از مد سرت نمیشه.
‫یه نگاه به خودت بنداز.
‫لازم نیست قضیه رو شخصی کنی.
‫من حدودا دوازده تا لباس دارم که ‫اون زن عاشقشون می شد،
‫ولی تو با تکون دادن ‫لباس اشتباه در برابرش پروندیش.
‫- می تونستم... ‫- احتمالا نه.
‫- ولی... ‫- قطعا نه.
‫نمی تونم که کل روز بیکار سر پا بایستم.
‫پس، قانون شماره هشت کارآفرینی رو میگم: ‫منابعت رو تا آخرین حد افزایش بده.
‫سلام. به فروشگاه سیار میبل ‫خوش اومدید.
‫شربت آبلیمو؟
‫سلام. چطور پیش رفت؟
‫عالی بود. اگه شربت آبلیمو دوست داشته باشی.
‫خوب بود.
‫یه کم شروع آرومی بود ‫ولی آغاز آبرومندانه ای بود.
‫چی... داره چی کار می کنه؟
‫نمی دونم،
‫ولی شرط می بندم تو خوشت نمیاد.
‫ولی من نمی خوام تغییری ‫در لباس پوشیدنم ایجاد کنم.
‫خوش می گذره.
‫نه خیر، خوش نمی گذره. ‫همه اش میشه کفش پاشنه میخی،
‫و لباس های مختلف ‫و مژه های مصنوعی.
‫چه جوری با مژه های مصنوعی،
‫ماسک جوشکاری بزنم؟
‫من نمی خوام اون جوری ‫در ظاهرت تغییر ایجاد کنم.
‫فقط می خوام بهترین جنبه ی ‫وجود خودت رو حس کنی.
‫با اعتماد به نفس و جذاب.
‫و جوری که بتونی با اون کسی که ‫کیک تابه ای می پزه صحبت کنی.
‫اُه داداشم رو می کشم.
‫اُه، کارش تمومه. می کُشمش.
‫ببین، می تونیم آروم پیش بریم ‫و لازم نیست چیزهایی که نمی خوای رو،
‫امتحان کنی، باشه؟
‫این قضیه اگه فقط بگم باشه ‫خیلی آسون تر میشه، مگه نه؟
‫اوهوم.
‫هوووم.
‫مرحله ی اول، میریم خرید.
‫از خرید متنفرم.
‫توی کمد خودت!
‫من این کار رو نمی کنم.
‫آخ.
‫خیلی خب. هر چیزی رو که ‫لکه داره یا کثیفه،
‫یا زیادی سوراخه،
‫مستقیما میندازیم توی سطل آشغال.
‫هر چیزی که اندازه ات نیست ‫یا دیگه نمی پوشی،
‫میذاریمش توی دسته ی لباس های اهدایی.
‫و فقط می تونی چیزهایی رو نگه داری،
‫که مطابق با سه «ر» باشند:
‫رنگ، ربط و رسیدن به اعتماد به نفس.
‫یا نیاز داشتن برای کار.
‫خیلی خب، این چی؟
‫اُه، هدیه تولد از طرف عمه ی مادرمه.
‫دوستش داری؟
‫قطعا نه.
‫پس اهداش می کنیم به خیریه. ‫یکی دیگه ازش خوشش میاد.
‫وای. عجب تیپی می زدی!
‫این تصادفی بود با سطل آشغال.
‫دیگه نگو. لازم نیست بدونم.
‫هیچ وقت چیزی رو میندازی دور؟
‫آره، این که همه چیز رو ‫بندازم توی کمد،
‫و فراموششون کنم برام خیلی آسون تره.
‫تا وقتی که کمد منفجر بشه.
‫- آره. ‫-آره.
‫خب از آنجل برام بگو.
‫این الان قراره حرف های دخترونه باشه؟
‫آره! یادته گفتم آسونتره که فقط ...
‫بهم بگی باشه؟
‫آنجل فوق العاده ست.
‫مهربون و بامزه ست،
‫و چشم های زیبایی داره،
‫و فوق العاده ست دیگه.
‫پس مشکل چیه؟
‫چرا ازش نمی خوای قرار بذارید؟
‫قرار نیست این حرف های دخترونه دو طرفه باشه؟
‫از نامزدت برام بگو. ‫جیسن گفت بهتون سر زده.
‫من و پاتریک از هم جدا شدیم.
‫جیسن که این طور بهم نگفت.
‫خب ، همین طوره.
‫پاتریک عالیه ولی همه اش ‫می گفت نمی خواد عروسی کنیم،
‫چون باید به فلان هدف برسه ‫ یا یه هدف مهم دیگه...
‫و بعدش به هدفش می رسه ‫و یه جورایی همیشه...
‫یه هدف دیگه ای غیر از ازدواج هست.
‫وای، یه چیزی توی وجودته که...
‫اون هایی که از تعهد ‫می ترسند رو مجذوب می کنی؟
‫منظورت چیه؟
‫معلومه، جیسن!
‫جیسن مجذوب من نشده.
‫اوهوم.
‫اون شریک کاریمه.
‫خب، خوش به حالت.
‫اون هرگز اهل تعهد به چیزی نبوده.
‫نه کسب و کارهای نوپاش. ‫نه به کسی.
‫نه حتی به شرکت خدمات تلفن همراهش.
‫بهش میگه دوراندیشی راهبردی ولی...
‫وای! صبر کن! این دیگه چیه؟
‫هیچی.
‫اون قدرها هم بد نیست. ‫یه کم قدیمیه،
‫ولی رنگش قشنگه و طراحیش واسه تو عالیه.
‫چی باعث شد که این همه وقت نگهش داری؟
‫بهت که گفتم.
‫فقط آسون تره که وسایل رو ‫بندازی یه گوشه و فراموششون کنی.
‫ولی به توصیه ام در مورد ‫جیسن گوش می کنی، درسته؟
‫من برادرم رو دوست دارم ‫ولی اون آدمی نیست که،
‫تشکیل خانواده بده.
‫ها! باور کن این آخرین ‫چیزیه که الان نیاز دارم.
‫خب حداقل دیگه کمدم ‫ خطر ایمنی به حساب نمیاد.
‫این تغییر لباس ها چطور داره پیش میره؟
‫اُه و تو می گفتی من از مد چیزی سرم نمیشه؟
‫قبل از این که بتونی یه تغییر اساسی ‫تو لباس ها ایجاد کنی، باید براشون جا باز کنی.
‫از قرار معلوم کمد من پر از لباس هایی بود،
‫که دیگه اصلا نمی پوشمشون.
‫صبح اهداشون می کنم.
‫اجازه دارم بپرسم؟
‫بهتره نپرسی.
‫سلام بچه ها، چطورید؟
‫سلام بچه ها.
‫سلام. امروز حالتون چطوره؟
‫سلام بچه ها.
‫سلام. سلام.
‫خدمات تلفن این جا خیلی بهتره.
‫ولی میزان مراجعه کننده بدتره. ‫هیچکس نمی دونه ما این جاییم.
‫خب، نگران نباش. آدرس رو مشخص کردم،
‫و این آگهی ها رو همراه نقشه درست کردم.
‫هر روز می تونیم موقعیت مکانیمون ‫رو علامت بزنیم و پخششون کنیم.
‫هوشمندانه ست ولی کی قراره پخششون کنه؟
‫من.
‫می دونم ولی این ها فقط آگهی اند.
‫خیلی خب، تو این جا منتظر باش ‫و برای مشتری ها آماده شو.
‫- پاتریک! ‫- سلام.
‫این جا چی کار می کنی؟
‫فکر کردم یه سری بزنم ‫ببینم کارت چطور پیش میره.
‫هنوز برای فروشگاه آنلاین دیر نیست.
‫نه. اوضاعمون خوبه. ‫داریم عالی پیش میریم.
‫فقط داریم این مکان جدید رو امتحان می کنیم.
‫می تونیم این کار رو انجام بدیم. ‫الان دیگه کارمون سیاره.
‫بادکنک! عجب فکر محشری!
‫میشه از سه تا خیابون ‫اون طرف تر دیدشون.
‫پخش کردن آگهی ها چطور پیش رفت؟
‫اُه. خوب بود.
‫یه چیزی دارم که واقعا می تونه کمک کنه.
‫خب من از گروه تبلیغات ‫خواستم یه کم تحقیق کنند،
‫و این توی بازه ی سنی 15 تا 20 سال ‫خیلی عالی امتحانش رو پس داده،
‫و اون ها بهش امتیازِ ‫بسیار قابل شناسایی رو دادند.
‫آره، از فضا.
‫پاتریک خیلی لطف کردی.
‫و تازه می دونی چیه؟ ‫واقعا یکی رو می شناسم که،
‫برای مری بی کار می کنه. ‫اسمش هریه،
‫و فکر می کنم می تونم باهاش تماس بگیرم.
‫واقعا عالی میشه. ‫می تونی از این ارتباط استفاده کنی.
‫حالا که از هم جدا شدیم ‫من واقعا از این که...
‫این قدر بهم کمک کنی احساس راحتی نمی کنم.
‫هی چند تا از اون آگهی ها رو بده بهم.
‫بذار کمکتون کنم پخششون کنید.
‫به اون آسونی ای که به نظر می رسه نیست.
‫هی، قانون شماره ی هشت کارآفرینی: ‫منابعت رو تا آخرین حد افزایش بده.
‫فکر کنم از پسش بر میام.
‫خب باید بریم این جا؟
‫سلام. فروشگاه سیار میبل. ‫ما یه بوتیک سیاریم.
‫مغازه ی مد روز.
‫سلام. تمایل دارید ‫لباس هاتون رو بیارن پیشتون؟
‫فروشگاه سیار میبل.
‫سلام بچه ها. حالتون چطوره؟ ‫فروشگاه سیار میبل.
‫نقشه اش این جاست. ‫آره، فردا میره گرینویچ.
‫میره هابوکِن. آره. ‫مطمئنا خودش این رو طراحی کرده.
‫میره مرکز راکفلر.
‫طراح لباس بزرگ بعدیِ نیویورک میشه.
‫می خواید این ها رو بدید به دوست هاتون؟
‫فروشگاه سیار میبله. ‫آره، ممنون.
‫متشکرم. حالتون چطوره؟
‫اُه، بی خیال.
‫اون قدرها هم بد نیستند.
‫پس چرا ازم کمک خواستی؟
‫بد نیستند. ‫فقط کسالت بارند.
‫خب، سرخابی رنگ من نیست.
‫ظاهرا کلا لباس رنگی نمی پسندی.
‫دوست دارم همه چیز ساده باشه.
‫دوست داری چیزها امن باشند،
‫و امنیت در مد جایی نداره.
‫فکر می کردم گفتی مد ‫یعنی این که خودت باشی.
‫دقیقا. یعنی حاضر باشی،
‫و نگران این نباشی که به دنیا بگی،
‫«من این جام! این منم.»
‫فکر می کنی این جرئت نمی خواد؟
‫این رو بگیر و این.
‫اُه بی خیال.
‫حاضری سر یه آزمایش بزرگ تاکو برگر خطر کنی،
‫و سر رنگ لاجوردی هیجان انگیز ‫خطر رو به جون نخری؟
‫روز خوبی رو با هم گذروندیم ، نه؟
‫عجب کار تیمی ای.
‫گمون کنم بتونی اسمش رو ‫همچین چیزی بذاری.
‫این حرف دیگه یعنی چی؟
‫منظورم اینه که چرا به پاتریک ‫نگفتی علامت تجاریش افتضاحه.
‫افتضاح نبود.
‫اگه قرار باشه ساختمون لیزرتگ ‫باز کنی افتضاح نیست.
‫مجبوریم همین الان این کار رو انجام بدیم؟
‫تیپت رو تکمیل می کنه.
‫اون لوگو برای میبل و تو افتضاح بود.
‫متوجه نیستی؟
‫شاید. همه مون گاهی کمک لازم داریم.
‫ازت می خوام بازیکنی در خدمت تیم باشی.
‫تیم کی؟
‫چون اون لوگو مال هر تیمی باشه، ‫ تو عضوش نیستی.
‫فقط به خاطر پاتریک ازم خواستی در زمینه ی...
‫لباس هات کمکت کنم؟
‫نه.
‫آره.
‫یعنی اون بهم نشون داد این قضیه ‫چه تفاوتی ایجاد می کنه.
‫اگه قراره توی یه تیم باشیم،
‫بهتره لباس فرمش رو بپوشم، درسته؟
‫خوب شد.
‫من دیگه باید برم.
‫درسته.
‫آره. به مو گفتم خونه ی خودم می بینمش.
‫- پس ... آره... ‫- آره. البته.
‫پس، آره.
‫اگه هر موقعی معرفی نامه لازم داشتی...
‫می دونم که بهشون بگم به کی زنگ بزنند.
‫می خوایم یه آزمایشی انجام بدیم.
‫از همین الان از این وضعیت خوشم نمیاد.
‫قراره چند تا چیز رو بپوشی،
‫ولی نمی تونی اول ببینی که چه شکلی اند.
‫چرا نمی تونم؟
‫چون بیشتر مردم روحشون هم ‫خبر نداره که چی واقعا...
‫بهشون میاد. حقیقت داره.
‫یه فکر یا قانونی رو به ذهنشون می سپرند،
‫و بعد دیگه هرگز زیر سوال نمی برنش.
‫باید لباس های مد روز رو بپوشند ‫یا نمی تونند لباس های مد روز رو بپوشند،
‫یا باید فلان رنگ ها رو بپوشند ‫یا فلان سبک های لباس رو...
‫ولی هیچ کدوم این ها اهمیتی نداره.
‫تنها چیزی که مهمه اینه که ‫وقتی لباس ها رو می پوشی،
‫بهت این حس رو بدن ‫که بهترین ظاهر رو داری.
‫بیا. این رو بپوش.
‫یه بار دیگه میگی چرا ‫دارم این کار رو می کنم؟
‫چون لباس ها با آدم ارتباط برقرار می کنند.
‫یه راه سریعند که بهمون اجازه میده...
‫با هم ارتباط برقرار کنیم و ‫آسون تر از بحث کردن با منه.
‫خیلی خب.
‫اولین لباس رو امتحان می کنیم.
‫بفرما.
‫خب تو هیچ وقت بهم نگفتی چرا،
‫با آنجل قرار نذاشتید؟
‫الان؟ واقعا الان می خوای ‫در این مورد حرف بزنیم؟
‫آره.
‫نمی دونم.
‫فقط...
‫آنجل نمی خواد با شخصی ‫مثل من قرار بذاره.
‫درسته، چون خانم های باهوشِ لایقِ مهربون...
‫خیلی ناخوشایندند.
‫فعلا نگاه نکن.
‫اول می خوام بدونی چه حسی داره.
‫فکر می کردم مد قراره کلا در مورد ‫این باشه که آدم چه شکلی به نظر میاد.
‫گاهی ولی نباید این طور باشه.
‫باید در مورد این باشه که آدم چه حسی داره.
‫آدم کل روز به آینه زل نمی زنه،
‫ولی لباس ها رو دائما ،
‫روی پوستش احساس می کنه.
‫خب چه حسی داره؟
‫یه کم شونه هاش تنگه.
‫دیگه نمی خواد بگی. بذارش کنار.
‫حتی نگاهش هم نکنم؟
‫چرا؟ اگه قرار نیست هرگز بپوشیش،
‫پس چرا برات مهمه که چه شکلیه؟
‫این یکی رو امتحان کن.
‫اُه.
‫- آره؟ ‫- کش میاد.
‫ها.
‫خب؟
‫نظرت چیه؟
‫این در واقع...
‫زیاد هم بد نیست.
‫عالیه.
‫فعلا نگاه نکن. ‫یه بخش دیگه هم هست.
‫لطفا وایسا.
‫دست ها بیرون.
‫این چه حسی داره؟
‫اُه، نرمه.
‫حالا این شد یه چیزی.
‫یه نگاه بنداز.
‫نظرت چیه؟
‫عاشقشم.
‫هر دو پیراهن خوشگلند. بر اساسِ...
‫راحتی تصمیم بگیرید. خودتون رو ‫تو کدوم لباس در حالی که...
‫ببخشید؟
‫توی اتاق نشیمن قدم می زنید می تونید ببینید؟
‫ببخشید؟ فقط می خوام این رو حساب کنم.
‫الان میام خدمتتون قربان.
‫نمی دونم. شانسی انتخاب کنید.
‫صبر کن، صبر کن، صبر کن.
‫نه. لطفا یه لحظه صبر کنید.
‫باز می گید یه لحظه دیگه.
‫باید بذاری کمکت کنم.
‫تو هیچی در مورد...
‫آره، آره، هیچی در مورد ‫مد نمی دونم.
‫ولی می تونم مثل هر شخص دیگه ای ‫با دستگاه کارت خوان کار کنم.
‫ممنون. سلام، می تونم این جا کمکتون کنم.
‫عالیه. چه انتخاب زیبایی.
‫خیلی خب، نظرتون چیه؟
‫خیلی خب...
‫-ببخشید. ‫- سلام.
‫سایز بزرگترِ این بلوز رو دارید؟
‫اُه، متاسفانه تمام لباس هامون تک اند.
‫اُه.
‫خب، در هر صورت این رو می برم.
‫عالیه. الان براتون توی صندوق وارد می کنم.
‫ولی پوشیدینش؟ اندازه ست؟
‫عالی بود. شاید یه کم تنگ باشه،
‫ولی اونقدر خوشگله که باید داشته باشمش.
‫و باید مال شما بشه. ‫نقدی پرداخت می کنید یا با کارت...
‫چرا می خواید چیزی رو بخرید که،
‫درست اندازه تون نیست؟
‫نمی دونم.
‫فکر کردم شاید یه روزی اندازه ام بشه.
‫با شستشو می تونه گشادتر بشه.
‫همچین اتفاقی نمیفته.
‫یه لحظه ما رو ببخشید.
‫خواهش می کنم.
‫شاید یه چیزی رو متوجه نشدم ولی تو جدی...
‫داری سعی می کنی با حرف هات ‫از خرید منصرفش کنی؟
‫من میبل رو راه انداختم ‫ چون می خوام مشتری هام...
‫لباس های زیبای خوش دوختی داشته باشند،
‫که کاملا مناسبشون باشه،
‫و اگه اندازه نباشه نمی تونه مناسب باشه.
‫اگه داشتنش خوشحالش می کنه، ‫این موضوع چه اهمیتی داره؟
‫ولی این خوشحالش نمی کنه.
‫هر بار که کمدش رو باز کنه ‫و اون لباس رو ببینه،
‫احساس ناراحتی می کنه،
‫چون خوشگله و اون دوستش داره،
‫و هیچ وقت نمی تونه بپوشدش.
‫هیچ خوشحالی ای در این نیست.
‫متاسفم. نمی تونم این کار رو بکنم.
‫چی کار داری می کنی؟
‫دارم فکر می کنم.
‫خیلی دردناک به نظر میاد.
‫قانون شماره شش.
‫قانون شماره شیش چیه؟
‫راهی برای «پذیرفتن» پیدا کن.
‫اون پیراهن هم بخشی از ‫برنامه ی اندازه گیری کامپیوتری ایه...
‫که همیشه در موردش حرف می زنی؟
‫آره.
‫دومین کسب و کار نوپایی که راه انداختم ‫یه اپلیکیشن سه بعدی طراحی بود.
‫برنامه نویسش هنوز هم بهم مدیونه.
‫دِینی که برای یه کار عجله ای ‫ به اندازه ی کافی بزرگ هست.
‫سلام. می تونم اون رو یه لحظه قرض بگیرم.
‫باشه.
‫ممنون.
‫[فروشگاه سیار میبل]
‫خب ما برنامه تغییر اندازه ی الگوی اسکای رو،
‫با یه اپلیکیشن طراحی ‫سه بُعدی ترکیب می کنیم.
‫می تونیم دقیقا بهتون نشون بدیم که ‫ اون لباس وقتی می پوشیدش چه شکلیه.
‫بفرمایید.
‫و بعدش برنامه الگویی که،
‫با سایز مورد نظر شما ‫متناسبه رو برآورد می کنه.
‫و ما هفته ی آینده لباس مورد نظر شما رو،
‫که کاملا اندازه تونه براتون آماده می کنیم.
‫آره.
‫عالیه.
‫و...
‫این هم جمع کلیِ امروز.
‫چی؟
‫تا حالا این بهترین ‫روزمون بوده. با این حال...
‫تا ده سال دیگه هم ‫دنبال کننده ی کافی نداریم.
‫بهت که گفتم، میبل یه وب سایت نیاز داره.
‫گمون کنم.
‫حق با توئه. حق با توئه.
‫بالاخره.
‫برای بازاریابی. ‫من آنلاین چیزی نمی فروشم.
‫خب حالا این وب سایت چه جوریاست؟
‫نظری ندارم.
‫این قانون شماره هفت کارآفرینیه: ‫با کارشناس مشورت کن.
‫- مو، بیا این جا. ‫- سلام.
‫اسکای وب سایت می خواد.
‫اُه، بالاخره.
‫تو برنامه نویسی هم می کنی؟
‫آره. بیشتر ماشین ها این روزها،
‫به جای کاربراتور ، کامپیوتر دارند، می دونی؟
‫و آنجل از این قدرت خارق العاده خبر داره؟
‫چیزیه که شما دو تا دفعه ی بعدی که...
‫همدیگه رو دیدید ‫می تونید راجع بهش حرف بزنید.
‫یه کم تعریف از خود هیچ ایرادی نداره.
‫این قانون شماره ی چهار کارآفرینیه: ‫مورد ستایش قرار دادن خود.
‫نه. من از اسکای این توصیه ها رو می پذیرم،
‫ولی از تو نه، برادر عزیزم.
‫هی! چرا که نه؟
‫چون اسکای واقعا نامزد داشته.
‫اُه درسته.
‫ما که جدا شدیم.
‫و تو همیشه بی خیالِ...
‫آشنایی هات میشی قبل از ‫این که حتی واقعا شروع بشن.
‫یه جورهایی مثل کسب و کارهاته.
‫من بی خیال کسب و کارهام نشدم.
‫فروختمشون و همه اش هم به خاطر سود بوده.
‫اگه موفق بودند چرا فروختی؟
‫چون کارم همینه.
‫یه محصول رو میارم به بازار،
‫براش مشتری ثابت ایجاد می کنم،
‫و بعدش وقتشه که ازش بگذرم. ‫یه چالش جدید پیدا کنم.
‫تو زندگیش هم همین جوریه.
‫و اجرا.
‫اون قدرها هم بد نشد.
‫هنوز یه کم کار داره ولی...
‫- وای. ‫- وای.
‫شلوارک شنا و پیراهن هاوایی.
‫آره، توجه ها رو جلب می کنه.
‫میگه «کمک»!
‫خیلی خب.
‫هی.
‫اُه.
‫می دونی فکر می کنم یه راهی برای ‫جذب دنبال کننده ی بیشتر بلد باشم.
‫«فروشگاه سیّار میبل»
‫آماده ای؟
‫- ♪ مشغولِ عشق.♪ ‫- خیلی ممنون!
‫یادتون نره تگمون کنید ‫و واسه مون پست بذارید،
‫و فکر می کنم خیلی خوب پیش رفت.
‫نظرت چیه؟
‫ما ویدئو لازم داریم.
‫می خوام بدونم وقتی لباس ها رو ‫می پوشند چطوره. چطور حرکت می کنند.
‫مدل ها که الان رفتند.
‫مخالفم.
‫فکر می کنم همین جا کلی آدم ‫داریم که می تونیم باهاشون کار کنیم.
‫اُه.
‫نه.
‫راه برو! راه برو!
‫اُه، عالی شدی. زود باش.
‫زیبا شدی.
‫♪ حتی نمی تونم حس هام رو پیدا کنم. ♪
‫♪ نمی تونم نفس بکشم، نمی تونم بخوابم. ‫تو توی ذهنمی. ♪
‫اُه، آره. باشه.
‫خیلی خب. این هم از این. ‫فهمیدم. متوجه شدم.
‫ها.
‫اسکای، وای.
‫♪ مشغولِ عشق.♪
‫هری هستم.
‫چطوری هری؟ پاتریکم.
‫- خوبم. ‫- خوبه ، خوبه، خوبه.
‫گوش کن، رئیست مری بی میره به ‫ مراسم اهدای جوایز مد آی اس ام؟
‫البته که میره.
‫عالیه. لباسش رو انتخاب کرده؟
‫نه، هنوز انتخاب نکرده.
‫خیلی خب، خیلی خب. ‫من یه طراح فوق العاده دارم.
‫مایلم توصیه اش کنم.
‫خیلی ممنونم.
‫سفارشتون هفته ی آینده ارسال میشه،
‫و این هم از این،
‫و از راه راه و طرح های چاپ شده نترسید.
‫کاملا بهتون میان.
‫خداحافظ.
‫اسکای! خودتی؟
‫آماندا؟ سلام! ‫خیلی از دیدنت خوشحالم.
‫این جا چی کار می کنی؟
‫داستانش طولانیه ولی...
‫من یه فرصت خیلی فوق العاده ‫برای گرفتن یه مجموعه ست لباس...
‫توی فروشگاه فرُمن دارم.
‫فقط باید با 10000 دلار فروش و ...
‫10000 دنبال کننده توی شِیرزی،
‫بهشون نشون بدم که ‫خط تولید میبلِ من بازار داره.
‫پس داری نمونه های زیبات رو...
‫با یه کامیون مواد غذایی می فروشی؟
‫یه بوتیک سیاره،
‫و من عاشق آشنایی با...
‫آدم هایی ام که لباس هام رو می پوشند.
‫برنامه تغییر اندازه ی الگوم رو یادته؟
‫خیلی خب، شریکم جیسن،
‫با یه اپلیکیشن سه بعدی طراحی ترکیبش کرد،
‫واسه همین حالا مردم ‫می تونند لباس هایی رو...
‫سفارش بدن که کاملا اندازه شونه.
‫هنوز هم خودت داری لباس می دوزی؟
‫فقط...فقط فعلا.
‫گابریلا اشتباه کرد که تو رو فقط ‫به خاطر صریح نظر دادن اخراج کرد،
‫ولی در مورد یه چیزی حق داشت.
‫فقط یه راه برای موفقیت در مد وجود داره.
‫زرق و برق و تناسب و انحصار،
‫و این کارت هیچ کدوم این ها رو نداره.
‫خیلی متاسفم.
‫میزان مراجعه کننده ها داره کم میشه.
‫فکر می کنی وقتش شده که تعطیل کنیم؟
‫گمونم، آره.
‫داشتم به آواتار خریدت فکر می کردم.
‫فکر می کنم یه اسم لازم داره،
‫یه چیز سرزنده و باحال که نشه فراموشش کرد،
‫مثل « رفیق همراه من در خرید» ‫ یا « می مای مو»،
‫با یه وکیل ثبت حق امتیاز صحبت کردم.
‫فکر می کنه می تونیم حق امتیاز بگیریم،
‫پروانه ی محصولاتت رو ‫برای خرده فروش ها بگیریم.
‫می تونیم این صنعت رو عوض کنیم.
‫چیه؟
‫تو فکر نمی کنی من می تونم موفق بشم.
‫شوخیت گرفته؟ هر روز داریم ‫رکورد فروش خودمون رو می زنیم.
‫پس چرا داری به جای وارد کردن ‫ میبل به فروشگاه فرُمن،
‫راجع به حق امتیاز و پروانه صحبت می کنی؟
‫خب، چون من...
‫نه. حق با توئه. فکر احمقانه ای بود.
‫نه. احمقانه نبود.
‫هر چقدر هم که فروشمون خوب باشه،
‫من هنوز هم به اندازه ی ‫کافی دنبال کننده ندارم،
‫و زمانم هم داره تموم میشه.
‫خیلی بد میشه اگه ‫فروشگاه سیار میبل به کارش ادامه بده؟
‫فروشگاه سیار میبل عالیه ولی یه زمانی...
‫نمونه هام تموم میشن و اگه همه اش ‫مشغول تولید مجدد لباس هایی که دارم باشم،
‫نمی تونم طرح های جدید ایجاد کنم.
‫رویام اینه که یه طراح لباس بشم، نه خیاط.
‫و برای این که این اتفاق بیفته ‫باید جاهایی مثل فرُمن رو وادار کنم که،
‫خط تولید من رو ادامه بدن،
‫به جای این که خودم به ‫هر بازار و پارکی برم که،
‫شخصا به نمایش بذارمشون.
‫رویاها عوض میشن.
‫تو باید هم این حرف رو بزنی.
‫تو احتمالا به هر حال تا تابستون...
‫میری سراغ یه کسب و کار دیگه.
‫زراعت خانگی آووکادو،
‫یا ماهواره های شخصی تلفن همراه؟
‫نمی دونم. شاید.
‫مزاحم شدم؟
‫- پاتریک؟ ‫- سلام.
‫نه، امروز دیگه داریم مغازه رو می بندیم.
‫خوبه، خوبه. خوشحالم قبل از این که ‫بری پیدات کردم.
‫- روز خوبی بود؟ ‫- خیلی.
‫درست توی مسیر رسیدن ‫به هدف فروشی که لازم داریم هستیم.
‫عالیه.
‫ولی دنبال کننده های شِیرزیم...
‫ویدئو حسابی تعداد ‫دنبال کننده هامون رو ارتقا داد.
‫می تونیم اگه مدل های جدید پیدا کنیم،
‫یکی دیگه توی تعطیلات آخر هفته درست کنیم.
‫راستش حلش کردم.
‫باید بیای ملاقاتش کنی.
‫کی رو؟
‫مری بی.
‫فرصتی برای کار کردن باهاش هست و...
‫و می تونی هر تعداد دنبال کننده ای که ‫توی شِیرزی نیاز داری رو به دست بیاری.
‫جدی میگی؟
‫یه کم اعمال نفوذ کردم، ‫از چند نفر خواستم یه لطفی بکنند،
‫ولی حتما جواب میده.
‫عیبی نداره...
‫باید بری. قانون هفتم کارآفرینیه، درسته؟
‫« مشورت با کارشناس»؟
‫پس بریم.
‫واقعا واسه این فرصت هیجان زده ام.
‫- کلی مانع هست. ‫- آره، می دونم.
‫ببخشید، این جا داریم چی کار می کنیم؟ ‫این زن کیه؟
‫مری بی. یه فرد تاثیرگذار بزرگ در دنیای مده.
‫باهات راجع بهش حرف زده بودم، یادته؟
‫بیا، ببین چقدر دنبال کننده داره.
‫875 تا.
‫من دنبال کننده هام بیشترند.
‫نه اسکای. دوباره ببین.
‫875000؟
‫تو قراره هفته ی آینده لباس فرش قرمزش رو،
‫توی مراسم اهدای جوایز ‫مد آی اس ام طراحی کنی.
‫ولی...
‫ولی من هیچ وقت لباسی برای فرش قرمز...
‫طراحی نکردم... کم و بیش هیچ وقت هم ندوختم.
‫چرا نه؟
‫چون من لباس هایی رو طراحی می کنم ‫که مردم واقعا توشون زندگی می کنند.
‫لباس های فرش قرمز زیبان،
‫اما زیاد مطابق سلیقه ی من نیستند.
‫خب، فقط این یکی رو مطابق سلیقه ی خودت،
‫ولی همچین مطابق سلیقه ی مری بی درست کن.
‫منظورم اینه که هر چیزی که ‫ اون می پوشه کلی عکس برداری میشه،
‫و همه جا پست میشه.
‫- پاتریک. ‫- هری.
‫خیلی از دیدار دوباره ات خوشحالم.
‫من هم همین طور.
‫سلام. هری هستم.
‫سلام.
‫مری بی ، من پاتریک اسکات هستم. ‫ایشون اسکای گُزِنه.
‫قراره طراح لباستون در ‫مراسم اهدای جوایز آی اس ام باشه.
‫خیلی از ملاقات باهاتون خوش وقتم.
‫من واقعا از فیدتون لذت می برم.
‫فید؟
‫- فیدِ حساب شِیرزیت. ‫- اُه.
‫شما لباس های بانمک زیادی دارید،
‫و من چیزی درست مثل همون ها می خوام.
‫ممنونم. می تونم بهتون نشونشون بدم.
‫فقط فرش قرمز. ‫بلدید لباس فرش قرمز طراحی کنید، نه؟
‫من... بله، می تونم.
‫می دونی چیه؟ برو اون جا.
‫فوق العاده ست.
‫می سپرمش به شما.
‫اُه ، قرار نیست بمونید؟
‫اُه ، نه، نه. فقط همه چیز ‫رو برای هری بفرستید.
‫هری می دونه من از چی خوشم میاد.
‫زیبا شد.
‫می دونم. خداحافظ.
‫خداحافظ.
‫- اون بهترینه. ‫- قطعا.
‫خب من دارم به یه پیراهن ‫ کلاسیک مدل یونانی فکر می کنم.
‫ساده، خطوط صاف، ‫مزین به پارچه ای زیبا،
‫و شاید یه کم جزئیات در این قسمت.
‫- خوشم اومد. ‫- واقعا؟
‫آره، عالیه.
‫وای. فکر می کردم قراره ‫ خیلی سخت تر از این ها باشه.
‫ولی با حجم بیشتر.
‫حجم؟
‫روی پیراهن مدل یونانی؟
‫اُه، قطعا با حجم بیشتر.
‫عالیه.
‫خیلی خب.
‫- عالیه، فقط همین جوری ادامه بده. ‫- باشه.
‫ادامه بده، ادامه بده، ادامه بده.
‫عالیه.
‫اُه...
‫یقه های بسته مد شدند.
‫پس بیا همین رو کار کنیم.
‫مطمئنی؟
‫لباس های فرش قرمز زیاد این شکلی نیستند.
‫آره، مری بی از خلاقیت به خرج دادن نمی ترسه.
‫از ذوب شدن می ترسه؟
‫اون شب قراره هوا خیلی گرم باشه،
‫با این اندازه ی لباس و یقه ممکنه...
‫می دونی، تا وقتی که ظاهرش خوب باشه،
‫اصلا به این مسئله اهمیتی نمیده.
‫ولی می دونی چیه؟ من...
‫باید یه تماس بگیرم.
‫این برای شروع واسه ات کافیه؟
‫گمون کنم.
‫من دوست دارم لباس هام شاد باشند.
‫دوست دارم از آبی روشن ‫و صورتی و زرد استفاده کنم و...
‫باشه، عالیه. عالیه.
‫اُه ولی این لباس رو خاکستری تیره اش کن.
‫خیلی مد شده،
‫و یه تور هم اضافه کن،
‫یه تور ضخیم.
‫فکر می کنم وقتشه برگردند، نه؟
‫پُرتر، پُرتر...
‫خیلی خب...
‫نه! ‫[هری: بیا تغییرش بدیم.]
‫الان میام اون جا! ها؟
‫خیلی خب.
‫بله. باشه. باشه. آخ.
‫اُه!
‫چی شده؟
‫اسکای خوبی؟
‫مریض شدی؟ جاییت خونریزی کرده؟
‫من خوبم. تو کله ی سحر ‫این جا چی کار می کنی؟
‫بیشتر لنگ ظهره ها!
‫نه. نه. نه. نه. نه. امکان نداره.
‫اُه، تلفنم کو؟
‫قرار بود امروز صبح...
‫یه جور کلاس مد با مو داشته باشی.
‫اُه، کاملا یادم رفت.
‫براش جبران می کنم، باشه؟
‫تلفنم کجاست؟ ‫میشه بهش زنگ بزنی؟
‫شیش تا تماس آخری که ‫باهاش گرفتم که فایده ای نداشت.
‫فکر کنم ابر طوفانیت داره زنگ می خوره.
‫اُه، خیلی خب.
‫این چیه؟
‫این یه لباس مخصوص فرش قرمز برای ‫مری بی، شخص تاثیرگذار،
‫و مشهور شِیرزیه.
‫همین طور از همین طریقه که ‫به اندازه ی کافی دنبال کننده جمع می کنم،
‫که مجموعه ام وارد فروشگاه فرُمن بشه.
‫ولی این که زشته.
‫می دونی، اگه ذره ای از مد سر رشته داشتی،
‫واقعا از این حرفت دلخور می شدم.
‫حتی مطابق سلیقه ی تو هم نیست.
‫خب، تو قبلا هیچ وقت من رو...
‫در حال طراحی لباس فرش قرمز ندیدی.
‫تو رو در حال کار روی ‫تمام لباس های دیگه دیدم.
‫ممکنه از مد سر در نیارم ولی...
‫هر جا باشم لباس های ‫ طراحی شده تو رو می شناسم،
‫و این کار تو نیست، ‫به جز اون یه تیکه ی کوچیک زیباش.
‫خب، مشتری هم اجازه داره ‫ یه کم اِعمال نظر کنه.
‫من که میگم کلا اعمال نظر کرده.
‫فکر می کردم دیگه ‫نمی خوای همچین کارهایی بکنی،
‫طراحی چیزهایی که دیگران می خوان ‫به جای چیزی که بهش متعهدی.
‫چیزی که من بهش متعهدم اینه که ‫خط تولیدم رو وارد فروشگاه فرُمن بکنم،
‫و به هزار مشتری جدید در روز برسم.
‫منظورم اینه که اگه مجبور شم ‫سر یه پیراهن کوچولو...
‫یه کم مدارا کنم ، دنیا که به آخر نمی رسه.
‫پیراهن کوچولو؟
‫هیچ چیز این پیراهن کوچیک نیست.
‫این بحث تمومه.
‫بیا فقط سوار کامیون بشیم و بریم.
‫بیا فقط تیم خودمون ‫توی کامیون باشیم.
‫هر چقدر دنبال کننده بخوای برات جور می کنیم.
‫نه، نمی تونیم.
‫مری بی می خواد بدونه تا حالا چی کار کردم.
‫پس بیا بریم.
‫اُه، نه. تو نمیای.
‫می خوای این رو ببری تو مترو؟
‫توی کامیون کلی جا واسه این هست.
‫آه و تو رانندگی می کنی؟
‫خیلی خب. تو دنباله اش رو بگیر.
‫دنباله هم داره؟
‫اُه، من نمی تونم این رو بپوشم.
‫باید عوضش کنم. این رو بگیر.
‫پایین می بینمت.
‫مری بی زود میاد این جا؟
‫دوست دارم نظرش رو بشنوم.
‫مری بی دیشب مجبور شد ‫ با هواپیما بره لندن.
‫ولی ما چه جوری...
‫اُه ما نظرمون در همه ی ‫زمینه ها شبیه همدیگه ست.
‫توی عکس خوبه،
‫اما نمی دونم توی ویدئو چطور میشه.
‫نیاز داره حرکت کنه. ‫این حرکت می کنه؟
‫سنگیه.
‫نه، باید در حرکت ببینمش.
‫یکی باید بپوشدش.
‫آره.
‫اُه، نه.
‫امیدوارم صبحونه ی خوبی خورده باشی. ‫این لباس وزنش یه تُنه.
‫فقط اومدم ببینم کارت چطوره.
‫خیلی خب، فقط برو تا اون گوشه ی اتاق.
‫نه، قطعا به حرکت بیشتری نیاز داره.
‫خب، اگه یه کم از حجم دامنش کم کنم...
‫نه! نه. حجمش خوبه.
‫حجمش درسته.
‫ولی حرکت لازم داریم.
‫بذار بررسی کنم مد چه جوریاست.
‫میشه لطفا کمکم کنی؟
‫البته. شاهدخت ابر رعدآسا.
‫ممنون.
‫نوار!
‫چی؟
‫آره، نوارهایی که از پشت ،
‫پهلو و آستین ها آویزون باشند.
‫حتی روی آستین ها؟
‫آره. در حقیقت،
‫بیا تمام این حجم رو از روی دامن برداریم،
‫و بزنیم به آستینش.
‫ولی من تمام شب بیدار موندم،
‫روی حجم این دامن کار کردم.
‫خب؟ مشکلی هست؟
‫خب...
‫اُه، می دونی چیه؟
‫راستش باید این رو جواب بدم.
‫انگار خیلی عالی داره پیش میره، نه؟
‫فکر نمی کنم این داره ‫ خوب پیش میره ، پاتریک.
‫هری هر سه ساعت طراحی رو عوض می کنه،
‫و من کل شب رو بیدار موندم ‫که روی این دامن کار کنم،
‫و نتونستم با کامیون برم بیرون.
‫شاید این چندان فکر خوبی نبوده.
‫شوخی می کنی؟
‫دیدی چقدر دنبال کننده داری؟
‫مراسم هفته ی آینده ست.
‫هری داره همه چیز رو منتشر می کنه.
‫طراحی هات ، عکس های مراحل کار رو میذاره،
‫تو رو تگ می کنه. ‫تو بیشتر از 5000 دنبال کننده داری.
‫ببین.
‫- چی؟ ‫- آره.
‫شگفت انگیزه.
‫بیا، بهت نشون میدم چقدر پر بازدید شدی.
‫داره جواب میده ، جیسن.
‫عالیه.
‫پس بیا این غول خاکستری رو،
‫برای دور دوم برگردونیم خونه ات.
‫خب، راستش فکر می کنم ‫هری مشکلی نداشته باشه،
‫اگه اون همین جا روش کار کنه،
‫و این جوری لازم نیست ‫ هی بیاید این جا.
‫فکر خوبیه. می تونم ‫همین الان کار رو شروع کنم.
‫کلی کار هست که باید انجام بدم.
‫اُه، حتما. باشه، پس...
‫میرم که کارت رو انجام بدی.
‫خب چه تغییراتی رو در نظر داری؟
‫داری چی رو این قدر با اشتیاق نگاه می کنی؟
‫ایده های یه کسب و کار نوپای تازه.
‫«فروش مجدد دارویی.»
‫« اپلیکیشن های نخبه یابی ‫برای شرکت های امنیتی.»
‫اُه، « خدمات تندرستی شرکت ها.»
‫وای. می بینم که نمی تونی جلوی ‫احساساتت رو بگیری.
‫فروشگاه سیار میبل چی؟
‫اسکای دیگه نزدیکه که ‫قرارداد فروشگاهش رو به دست بیاره،
‫بعد دیگه به فروشگاه سیار میبل نیازی نداره.
‫ها، اولین کسب و کار و شخصی که ...
‫داره قبل از این که ترکش کنی ، ‫ ترکت می کنه.
‫کسی ترک نشده.
‫از اولش هم برنامه ی ‫فروشگاه سیار میبل همین بود.
‫این که اسکای داره ترکت می کنه چی؟
‫اون نمی تونه ترکم کنه. ‫اون که اصلا بهم علاقه نداشته.
‫می دونی چی میگم.اون نامزد داشته.
‫ولی فکر می کردم جدا شدند.
‫هنوز به هم علاقه مندند؟
‫خب، نه،
‫ولی پاتریک هنوز در تب و تابه.
‫ولی اسکای نه؟
‫مطمئنم هیچ وقت برنمی گرده به اون بگه،
‫« تو از مد هیچی سرت نمیشه.»
‫حالا که حرفش شد...
‫اُه، نه. من نمایش شیوه کار ابزار «ایزی آن» ‫رو دارم که باید بهش برسم.
‫تغییرات لباس هات چطور پیش میرن؟
‫کی می خوای جرئتش رو پیدا کنی،
‫که با آنجل قرار بذاری؟
‫احتمالا هیچ وقت؟
‫تازه، برادر آنجل ، هکتور بهم گفت...
‫آنجل یه ماه باید بره اِلسالوادور،
‫که خانواده اش رو ببینه. ‫پس فایده ای نداره...
‫خب، کِی میره؟
‫هفته ی آینده.
‫کلی وقت هست.
‫خداحافظ.
‫همه چیز روبراهه؟
‫- اسکای... ‫- می خواستم این ها رو برای مو بیارم،
‫ولی سعی کردم وقتی داشت ‫می رفت بیرون متوقفش کنم،
‫زیرلب یه چیزی راجع به ابزار گفت و رفت.
‫با نماینده ی «ایزی آن» قرار ملاقات داره.
‫خب، تو یه لحظه وقت داری؟
‫من خیلی بستنی هوس کردم،
‫و واقعا متنفرم از این که ‫تنهایی بستنی بخورم.
‫ می تونم بستنی بخورم.
‫وقتی مو داشت می رفت،
‫گفتی اون هنوز کلی وقت داره،
‫وقت برای چی؟
‫که با آنجل قرار بذاره.
‫اون یه هفته وقت داره.
‫بعد از یه هفته چی میشه؟
‫فکر می کنم برمی گرده ‫السالوادور دیدنِ خانواده اش.
‫اُه.
‫نمی دونم جلسات تغییر لباست ‫دارند جواب میدن یا نه.
‫هی، یه کم دارند جواب میدن.
‫پس چرا اعتماد به نفسش رو نداره،
‫که ازش بخواد با هم قرار بذارند؟
‫خب، اعتماد به نفس ‫یه سری قانون نیست که یاد بگیری.
‫یه وضعیت روحیه.
‫در مورد قبول کردن خودت بدون قضاوته.
‫درسته. خب...
‫این اتفاق نمیفته.
‫مو اون قدر روی چیزی که نداره متمرکزه که،
‫نمی تونه چیزهایی که داره رو ببینه.
‫به این که چطور در این مورد ‫بهش کمک کنم فکر می کنم.
‫آخرین باری که نگاه کردم ‫هنوز پربازدید بودی.
‫تبریک می گم.
‫از ته دلت نیست.
‫آره، از ته دلمه.
‫نباید اون حرف ها رو راجع به کارت می زدم.
‫متاسفم. شاید از مد سر در نیارم،
‫ولی اون قدر باهوش هستم ‫که بدونم تو واقعا خاصی.
‫ممنونم بابت به زبون آوردنش،
‫و این که معذرت خواهی کردی.
‫می دونم گفتم از مد هیچی نمی دونی،
‫که حقیقت هم داشت.
‫حقیقت «داشت».
‫ولی تو خیلی پذیرای ‫یادگیری و هماهنگ شدن بودی.
‫آدم های زیادی نمی تونند این کار رو بکنند.
‫فکر می کنم تو هم خیلی خاصی.
‫بستنیت داره آب میشه.
‫بستنی تو هم داره آب میشه.
‫اُه.
‫بیا، این رو نگه دار.
‫فکر می کنم می دونم مو چی می خواد.
‫بیا.
‫میشه حتما این رو بذاری توی جیب کتش؟
‫باشه.
‫خیلی خب.
‫میریم که از آنجل بخوایم قرار بذاریم.
‫تو می تونی.
‫اَه.
‫سر کی دارم کلاه میذارم؟
‫«تو فوق العاده ای.
‫تو زیبایی. تو کافی ای.»
‫اون چیه؟
‫می دونستم نباید این کار رو بکنم.
‫این جا بمون.
‫لطفا یه وقت دیگه بیاین!
‫- هی، مو! ‫- تعمیرگاه بسته ست.
‫- مو، منم. ‫- جیسن، خواهش می کنم فقط از این جا برو.
‫اسکای.
‫هری پیراهن رو تموم کردم.
‫اُه ، عالیه.
‫چند تا تغییر دیگه هم هست.
‫عاشقش میشی.
‫ولی مراسم جوایز آی اس ام فردا شبه.
‫شلوار...
‫هری؟
‫هری، تلفنم داره خاموش میشه. چه تغییراتی؟
‫می خوایم شلوار اضافه کنیم.
‫چرا نتونستم فقط از حس درونیم پیروی کنم؟
‫نه!
‫چی؟ این چیه؟
‫مو از آنجل خواست با هم قرار بذارن.
‫و؟
‫به نظر میاد که آنجل موافقت کرده باشه؟
‫اُه، مو. باید برم باهاش حرف بزنم.
‫نه. تو قبلا فرصت صحبت کردن باهاش رو داشتی،
‫و تو لغوش کردی تا روی اون...
‫لباس غبار گرفته کار کنی.
‫اگه هرگز قصد نداشتی بمونی،
‫اصلا چرا شروعش کردی؟
‫تو از این که آنجل مو رو ‫ رد کرده عصبانی نیستی.
‫نه، عصبانی ام.
‫نه، تو عصبانی ای چون فکر می کنی،
‫برای اولین بار کسی یا چیزی،
‫ممکنه پیش از این که فرصت ...
‫ترک کردنش رو داشته باشی، ترکت کنه،
‫مثل کسانی که تو زندگیت باهاشون قرار گذاشتی،
‫همه ی کسب و کارهایی ‫که توی عمرت راه انداختی.
‫من کسب و کارهام رو فروختم.
‫مثل تو وجودم رو نفروختم.
‫اصلا راجع به چی حرف می زنی؟
‫من اگه نگم هزارتا، به معنای واقعی کلمه...
‫صد تا از طراحی هات رو دیدم.
‫دیدم که هر رنگی که توسط ‫ آدم ها شناخته شده رو استفاده می کنی،
‫و مطمئنم چند تاشون رو ‫فقط گربه ها می تونند ببینند.
‫هیچ کدوم از طراحی هات، هیچ کدومشون...
‫هرگز خاکستری نبودند،
‫و داری هر ده دقیقه طرح رو عوض می کنی.
‫طرح ها مدام اصلاح میشن.
‫حتما، چون فکر بهتری به ذهنت خطور می کنه،
‫یا یه چیزی جواب نمیده،
‫نه به خاطر این که از ‫یه مد احمقانه پیروی کنی،
‫تا مشتری ای رو راضی ‫ نگه داری که اصلا درست و حسابی ندیدیش.
‫دارم کاری رو که باید انجام میدم ‫تا به رویام برسم.
‫این واقعا مهم ترین مسئله ست؟
‫آره!
‫فکر می کنی چرا دارم ‫همه ی این کارها رو انجام میدم؟
‫خب، پس بهتره بری کارت رو انجام بدی،
‫ولی خودت تنهایی.
‫جدی داری میگی؟
‫آره، جدی میگم.
‫باشه پس.
‫اسکای!
‫هنوز هم نمی تونی ماشین دنده ای رو برونی.
‫ببخشید.
‫جیسن.
‫اَه!
‫می تونی این کار رو انجام بدی.
‫فقط داری خودت رو هول می کنی.
‫نذار کامیون بترسوندت.
‫خیلی خب. پا روی ترمز.
‫کلاچ رو فشار میدیم.
‫دنده رو خلاص می کنیم.
‫میذاریم روی دنده یک.
‫آروم پا رو از کلاچ بر می داریم.
‫گاز رو فشار میدیم.
‫شلوار راسته با کوتاهی هفت سانتی.
‫راه راه مخملی پایین هر کدوم ‫از پاچه های شلوار و جیب نما.
‫این ها دیگه چیه؟
‫اُه امروز توی مجله ی تایمز یه مقاله ...
‫در مورد محبوبیت رو به افزایش ‫قزل آلای رنگین کمان،
‫توی غذاهای باکلاس منتشر شده.
‫یه سرنخ از محل پرورش احتمالی ‫ ماهی ها توی مِین پیدا کردم.
‫چی؟ الان؟
‫آره. پرواز یه ساعت دیگه ست.
‫خب، تکلیف فروشگاه سیار میبل چیه؟
‫اسکای چی؟
‫نگو که داری این کار و این زن رو،
‫هم زمان ترک می کنی. ‫این حتی برای تو هم زیاده رویه.
‫کارش تمومه. کارشون تمومه. ‫اسکای و فروشگاه سیار میبل.
‫تا امشب تموم دنبال کننده هایی ‫که برای بستن قرارداد مجموعه لازم داره رو...
‫به دست میاره و دیگه به من احتیاج نداره.
‫تو ازش خواستی بره، مگه نه؟
‫تو هم از اون دفاع نکن. ‫اون تو رو هم ناامید کرد.
‫راجع به چی حرف می زنی؟
‫قرار ملاقات هایی که نیومد،
‫جوری که آنجل تو رو رد کرد.
‫تو نمی تونی اسکای رو به خاطر ‫قضیه ی آنجل سرزنش کنی.
‫ولی اگه اون شروعش نکرده بود ‫تو با آنجل صحبت نمی کردی،
‫و بعدش دلت نمی شکست.
‫من دلم نشکسته. باشه، ‫شاید اون جا یه کم بیش از حد...
‫واکنش نشون داده باشم. فقط اولش.
‫خیلی خب، خیلی بده که بهت جواب رد بدن،
‫اما ته دنیا که نیست.
‫تازه، خوشحالم این کار رو کردم.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫حالا می تونم از همه اش رشوه دادن ‫به تو برای گرفتن کیک تابه ای دست بردارم.
‫خب، من این جا نمی ایستم و تماشات نمی کنم،
‫که وسایلت رو جمع کنی ‫ و از یه کسب و کار دیگه،
‫- و از یه ارتباط فرار کنی. ‫- هی!
‫نه، متاسفم. اگه قدر چیز خوبی ‫رو که داری وقتی که داریش نمی دونی،
‫نمی تونم بهت کمک کنم.
‫تازه، با یکی قرار گذاشتم.
‫فکر کردم آنجل گفت نه.
‫آره. اون گفت نه، خیلی خب،
‫ولی کریس...
‫نماینده ی ابزار ایزی آن،
‫این کار رو نکرد.
‫اُه!
‫سلام.
‫ببخشید.
‫ببخشید، شما من رو نمی شناسید،
‫ولی اون پیراهنی که پوشیدید من...
‫آماندا؟
‫اسکای سلام!
‫اون پیراهن منه!
‫آره.
‫نتونستم به ایده بوتیک سیارت فکر نکنم،
‫و برگشتم که یه نگاه دیگه ای بهش بندازم.
‫تو جایی بودی ولی شریکت...
‫اصرار کرد این رو امتحان کنم و ...
‫حالا این لباس مورد علاقه ام توی کمدمه.
‫اون واقعا توی مد و لباس صاحب نظره.
‫آره، واقعا همین طوره.
‫خیلی بهت میاد.
‫دلم می خواد یه قهوه بگیریم،
‫و همه چیز رو در مورد بوتیک سیارت بشنوم.
‫فکر می کنم قبلا زود قضاوت کردم.
‫الان یه جلسه دارم که باید بهش برسم،
‫ولی من هم خیلی دوست دارم با هم صحبت کنیم.
‫به زودی، باشه؟
‫عالی میشه.
‫عالیه. خداحافظ.
‫- پاتریک. ‫- سلام.
‫فکر نمی کردی که من لحظه ی بزرگ ‫پیروزیت رو از دست بدم، درسته؟
‫مری بی تقریبا آماده ست.
‫باشه.
‫اُه از این کلی عکس می گیرند.
‫اسکای، خیلی ازت ممنونم.
‫نمی تونم صبر کنم که به همه بگم،
‫من لباس اصل اسکای گُزِن رو پوشیدم.
‫و نمی دونم چه جوری ‫به ایده ی این پیراهن رسیدی،
‫چون من هرگز حتی چیزی شبیه این ...
‫رو تصور نمی کردم.
‫اُه ولی من فکر می کردم شما...
‫می دونید چیه؟
‫فکر می کردم تغییراتی ‫که هری مدام بهم می داد،
‫از طرف مری بی بودند.
‫فکر نکنم اصلا روحش هم خبر داشته باشه.
‫مهم نیست ایده ی کی بوده،
‫اون پیراهن هنوز هم مال توئه.
‫نه ، نیست.
‫اون لباس قراره خبرساز بشه.
‫همراه اسم تو، اسکای.
‫فرُمن التماست می کنه که بهت مجموعه بده،
‫و به من هم به خاطر کشف تو پاداش می دن.
‫بهت که گفته بودم ما زوج محشری می شیم.
‫اون قدر خوبه که حیفه ‫عکسبرداری رو شروع نکنیم.
‫«تو بی نظیری، ‫تو زیبایی.
‫تو کافی هستی.»
‫وقتشه که منتشرش کنیم و اسکای رو تگ کنیم.
‫نه.
‫این کار رو نکنید. من رو تگ نکنید،
‫و به کسی نگید که من این لباس رو طراحی کردم.
‫- مال من نیست. ‫- اسکای.
‫پاتریک من نمی تونم اعتبار چیزی ‫که طراحی من نیست رو کسب کنم.
‫حتی نه به خاطر مجموعه ی خودم ‫نه حتی به خاطر تو.
‫احتمالا باید بری.
‫دوست نداری که فرش قرمز رو از دست بدی.
‫اما صبر کن.
‫به همه بگم لباس چه مارکی رو پوشیدم؟
‫ممکنه هری بتونه بهت بگه.
‫آره.
‫داستان بانمکیه...
‫نمی تونم باور کنم تو الآن همچین کاری کردی.
‫تو واقعا نمی تونی باور کنی ‫که نمی خوام اعتبار
‫طراحی ایی که مال من ‫ نیست رو به نام خودم بزنم؟
‫نه، نه وقتی که به این معنی باشه ‫که از آرزوی داشتنِ...
‫مجموعه ات توی صدها مغازه دست بکشی،
‫یا این که هر دومون دقیقا همون ‫کاری گیرمون بیاد که همیشه می خواستیم.
‫هر دومون؟
‫پاتریک همه ی این ماجراها ‫فقط واسه این بود که...
‫تأیید رئیس هات رو بگیری؟
‫فقط می دونم که ما موقتا جدا شده بودیم،
‫و بعد همه چیز انگار تغییر کرد!
‫این چیزی بیشتر از ‫یه جدایی موقتی بود. این...
‫یه جدایی بود.
‫جدی می گی؟
‫آره، جدی می گم.
‫باید در کنار کسی باشم که ‫بخواد من خودم باشم.
‫خداحافظ پاتریک. موفق باشی.
‫حالا می خوای چیکار کنی اسکای؟
‫می دونی، واقعا فقط یه کار ‫ هست که می خوام انجام بدم.
‫منتظر ماشینی؟
‫آره، داریم می ریم فرودگاه.
‫پس از الآن رفتی سراغ یه کار جدید.
‫آره. قزل آلا.
‫قزل آلا؟ حتما، چرا که نه؟
‫می خوای برسونمت؟
‫جعبه دنده طاقتش رو داره؟
‫من و این کامیون به تفاهم رسیدیم.
‫پروازت می ره ها. احتمالا باید راه بیفتیم.
‫- من خیلی احمقم. ‫- نمی دونم.
‫قزل آلا اخیرا خیلی محبوب شده.
‫راجع به قزل آلا حرف نمی زنم!
‫آره. من هم اخیرا خیلی احمق بودم.
‫متوجه نشدم که لباسی که داشتم ‫ برای مری بی می دوختم،
‫ در واقع طراحی هری بود و نه خودِ من.
‫ولی در دفاع از خودم باید بگم،
‫همه چیز رو خیلی پنهانی انجام می داد.
‫خب چیکار کردی؟
به اسم خودم نزدمش
‫اما بدون اون پیراهن...
‫دنبال کننده های شِیرزی هم نخواهند بود،
‫که این یعنی دیگه خط تولیدی ‫ در فرُمن در کار نیست،
‫و از قرار معلوم پاتریکی هم در کار نیست.
‫اُه...
‫- متأسفم. ‫- اشکالی نداره.
‫ما اون زوج بی نقصی که ‫اون فکر می کردیم نبودیم.
‫فکر می کردم داشتن لباس هام ‫توی یه مغازه بزرگ مثل فرُمن،
‫رویامه ، اما نبود.
‫فقط راهی به سوی رویام بود.
‫این جور که مشخصه، این رویای منه.
‫این که لباس های زیبا بدوزم،
‫و به مردم کمک کنم لباس هایی رو ‫پیدا کنند که مناسبشونه،
‫و بدون تو نمی تونستم این کار رو بکنم،
‫بدون کمکت ، باورت،
‫و حتی قوانین کارآفرینیت نمی تونستم.
‫فقط می خواستم این رو بهت بگم،
‫و بهت بگم که ممنونم.
‫بدون تو مثل قبل نمی شه.
‫واقعا رویای محشریه.
‫خوشحالم که می تونی داشته باشیش.
‫شاید تو هم باید یه روزی ‫ رویای خودت رو داشته باشی.
‫فکر می کنم همین حالا هم دارمش،
‫اگه تو مایل باشی.
‫چی؟
‫منظورت فروشگاه سیار میبله؟
‫نه. منظورم خود تویی.
‫و نمونه های پارچه های جدید هم هست.
‫اُه!
‫خاکستری نیست. قبلا پرسیدم.
‫من رو خوب می شناسی.
‫توی لس آنجلس اوضاع چطوره؟
‫همه چیز طبق برنامه ست.
‫هر 4تا کامیون پر و آماده رفتن اند.
‫این فکر محشریه. ‫فروشگاه سیار توی لس آنجلس جواب می ده.
‫باورم نمی شه داریم گسترشش می دیم.
‫نیویورک ظرفیت بیشتر از ‫6تا کامیون رو نداشت.
‫جیسن حوصله ات که سر نرفته، نه؟
‫یعنی آرزو نمی کنی که کاش می رفتی ‫ سراغ کار پرورش ماهی،
‫یا آینده ایی با پنل های خورشیدی ‫یا چیزهای شبیه به این؟
‫حوصله ام سر بره؟
‫چه طور امکان داره ‫با وجود تو حوصله ام سر بره؟