‫وقتی مامانم بیمار بود، ‫سعی کردم آشپزی کنم، که کمک کرده باشم.
‫اما همه اش می گفت: «نه، برو درس بخون».
‫هیچوقت نمی خواست ‫کارای خونه رو بکنم.
‫قرار نبود یه زن خونه دار بشم. ‫قرار بود دکتر بشم.
‫خب، مشخصا اینجور دکتر که نه.
‫توی 36 سالگی نامزد کردم و ‫طرف می خواست تشکیل خانواده بده، اما...
‫اما بعدش بهش پیشنهاد کار...توی میشیگان شد.
‫سعی کردن برای من هم ‫به عنوان همسر، پیشنهاد کار بدن...
‫قرارداد کار 3ساله پیشنهاد دادن. ‫به عنوان آموزشیار.
‫تدریس به دانشجوهایی که ‫یه ترم اضافی مونده بودن، برای چندر غاز حقوق.
‫سعی کردیم رابطه امون رو ‫از فاصله دور حفظ کنیم، اما...
‫وقتی بهم گفت از کس دیگه ایی خوشش اومده...
‫اصلا...
‫خودم رو توی کارم غرق کردم و خیلی زود...
‫چندین دانشکده درجه یک ‫التماس کردن که بهشون ملحق شم.
‫اما پیشنهاد تمدید پمبروک...
‫همه چیزایی که ‫می خواستم رو بهم دادن...
‫واسه همین موندم.
‫حالا می ترسم که ‫توی محوطه دانشگاه حضور پیدا کنم.
‫(مدیر گروه رشته زبان انگلیسی ‫علیه دانشجوی رنگین پوست، دستور سکوت صادر کرد)
‫تا حالا شده به خاطر صدمه زدن به گروه بزرگی...
‫از آدم ها، ‫چهره اتون رو روی صفحه اول روزنامه چاپ کنن؟
‫انگار من مثل پل پوت و استالینم...
‫گوش کن، وقت جلسه امون رو به اتمامه.
‫از اونجایی که ‫این جلسه برای دخترته...
‫اگه ایرادی نداره، ‫دیگه می خوام برم سراغ اون.
‫البته.
‫یه مقدار می خوای؟
‫- چیه؟ ‫- سم.
‫خیلی خب.
‫بیا بریم. بیا بریم.
‫اوه!
‫عزیزم، هیجان انگیز نیست؟
‫وایسا، چی؟
‫حقیقتش، نمی خوام بابابزرگ بیاد.
‫چرا؟ اون که لباس مخصوص پوشیده.
‫جوجو!
‫می شه یه دقیقه بمونی؟
‫نه، نمی شه.
‫بیا عزیزم.
‫این رو بگیر...ارائه خوبی داشته باشی.
‫واه!
‫خودشه.
‫چندتا جمله از آدری لرد هستن، مثل این مورد...
‫که انقدر مشهورن که ‫پیش خودمون فرض می کنیم که معنیشون رو می فهمیم.
‫اما خیلی کنجکاوم که بشونم که...
‫آیا خوندن کل مقاله ‫منجر به غافلگیریتون شده یا نه.
‫خیلی ساکتین.
‫رابطه شما با این مفهوم چیه؟
‫می خوام نظر شما رو بدونم. ‫بگین دیگه. هر کی می خواد، بگه.
‫خب، از اونجایی که ‫دانشگاه سنگر برتری سفیدهاست...
‫حتما منظورش خونه اربابه.
‫در نتیجه، هر چی یاد بگیری یا تدریس کنی...
‫ابزار اربابه.
‫بعضی از زن های دانشگاه وانمود می کنن که ‫از یاران مان...
‫اما در واقع کاری نمی کنن.
‫عکس چند تا زن سیاهپوست رو ‫روی پنل هاشون یا سیلابس درساشون می زنن...
‫خودشون رو تشویق می کنن و تمام.
‫این که فقط چند تا ‫آدم رنگین پوست رو عضو هیئت علمی کنین، به تنهایی کافی نیست.
‫درسته.
‫خب، برو که رفتیم.
‫من رو ببین، گوش کن. ‫تو نوچه هیچکس نیستی.
‫- کارشون رو می سازی، درسته؟ هان؟ ‫- بله! بله!
‫تو یه پهلوونی! بزن! بزن!
‫بزن ببینم!
‫لعنتی!
‫- یا خدا! ‫- بیا اینجا پهلوون.
‫اوه...
‫عذر می خوام، دنبال دفتر سوء رفتارها و اصول اخلاقی می گشتم.
‫درست اومدین. ‫با عنوان نهم ترکیب شدیم.
‫اما...
‫خب، اون یکی مسئول دفتر کجاست؟
‫فقط منم. الآن دیگه ‫این دفتر فقط از یه نفر تشکیل می شه.
‫باز هم برای دفترتون مشکلی پیش اومده؟
‫اوه!
‫من کارم رو اینجا ‫32سال پیش به عنوان استادیار شروع کردم.
‫بهم پیشنهاد 26000 دلاری دادن.
‫اما فهمیدم که جان مک هیل...
‫که...کارش رو هم زمان با من شروع کرده ‫و هنوز هم زنده است...
‫16000تا بیشتر می گرفته...
‫پیش خودم فکر کردم که یه چیزی بگم...
‫اما نمی خواستم از اون زنا باشم.
‫یه کتابی درباره چاسر نوشتم...
‫که اولین تحلیل فمنیستی از ‫«همسر بث» بود.
‫اما توی دانشکده...
‫دنبال یه داوطلب برای نظارت روی استادان دانشگاه می گشتن...
‫«اوه، بیاین این کار رو به جون بسپریم».
‫یا به یکی نیاز داشتن که ‫مهمونی تعطیلات سالیانه رو برگزار کنه...
‫«جون مشکلی با این موضوع نداره. جون عاشق مهمونیه.»
‫بارها به این مسئله پرداخته شده که ‫وظایف خدماتی دانشگاه ها...
‫به شکلی بی تناسب ‫به اساتید زن سپرده می شن.
‫من...
‫بیخیال پژوهشم شدم و ‫هرگز درخواست استاد تمامی ندادم.
‫اما ببین چی می گم.
‫این دیگه آخرشه. ‫قرار نیست دست روی دست بذارم...
‫امیدوارین به چی برسین؟
‫هیچکدوم از اساتیدی که ‫کارشون رو از دهه 80 توی پمبروک شروع کردن، الآن اینجا نیستن...
‫که مسئولیت این قضیه رو بر عهده بگیرن.
‫و...ما هم سوابق گذشته رو داریم، ‫اما نمی دونم که تا اون موقع...
‫می خوام یکی ‫تصدیق کنه که اون اتفاق افتاده.
‫من دارم تصدیقش می کنم.
‫خیلی غیر قانونی به نظر میاد.
‫یکی به غیر از تو.
‫با مدیر گروهتون صحبت کردین؟
‫می رم بهش می گم.
‫دختر خوب.
‫حالا؟
‫اگه بگین که به نظرتون اون مدیر گروه خوبی نیست...
‫به این تصور دامن می زنین که ‫وضع دانشکده اتون خیلی آشفته است.
‫تحت رهبری اون اینطوری شده.
‫مطمئن نیستم که ‫فقط جی یون رو بتونیم بابت این مسئله مقصر بدونیم.
‫- فرض می کنم این رو دیدی؟ ‫- بله.
‫دانشجوها می خوان دانشکده زبان انگلیسی تحریم شه.
‫با این اوصافه، ما به عنوان یه موسسه آموزشی...
‫یه نگاهی به بیرون بنداز.
‫هیچکس نمیاد کلاس. ‫سرشون گرم راه پیماییه.
‫راه پیمایی یه هشدار تهدیدآمیز به سیستمه.
‫به این که جی یون باید جایگزین بشه.
‫- اینطوری هیچکس توی دانشگاه ثبت نام نمی کنه. ‫- من نمی خوام به سال اولی ها ساختار زبان تدریس کنم!
‫بعد از جلسه فسخ قرارداد...
‫جی یون قراره به رئیس دانشکده توصیه کنه ‫که بیل رو اخراج کنه...
‫که این تصور که...
‫موضع اولیه دانشکده به اندازه کافی ‫محکم نبوده، رد بشه.
‫این قضیه داره بیخ پیدا می کنه ها.
‫باید منتظر بمونیم و ببینیم که ‫جلسه فردا صبح بیل چطور پیش می ره.
‫و هر کاری که می کنین...
‫بهتره کل اساتید حامیتون باشن.
‫یه مسئله به نفع اوناست.
‫شما به شخص رسوایی آوری تبدیل شدی.
‫وقتی یه شخص رسوایی آوری،
‫هیچکس نمی خواد پشتت دربیاد،
‫هیچکس نمی خواد در فضای عمومی ازت دفاع کنه.
‫من 25 ساله که اونجا کار می کنم. ‫خیلی ها حامی منن.
‫مدیر گروه دانشکده ام هوام رو داره.
‫- اون این رو برات فرستاده؟ ‫- اون که فرمالیته است.
‫ببین، نظرت چیه بشینی؟ ‫یکم...آروم باش.
‫اگه توافق کنم و پول رو بگیرم، ‫یعنی دارم قبول می کنم که کار اشتباهی کردم.
‫دخترت دانشجوی سال اول دانشگاه کلمبیاست، درسته؟
‫- بله. ‫- خیله خب.
‫می تونی بدون حقوق از پس مخارجش بربیای؟
‫با حقوق هم از پسشون برنمیام.
‫می تونم اطمینان حاصل کنم که ‫به اونچه که حقته دست پیدا کنی.
‫می تونی یه واحد آپارتمانی نقلی توی نیویورک بخری.
‫نظرت در مورد یه شهر کاملا جدید چیه؟ ‫آرزو داری کجاها بری؟
‫همیشه می خواستم ‫ییلاق کوهستانی هیتلر رو ببینم.
‫استاد دابسون، ‫می خوام خیلی رک باهات صحبت کنم.
‫حالا هر برداشتی که ‫می خوای، بکن.
‫توانایی کسب درآمدت به خطر افتاده.
‫با توجه به این که عضو هیئت علمیه، ‫این بخش ها صدق می کنن.
‫«نافرمانی، فساد، عدم همکاری،
‫رفتار غیر اخلاقی و یا رفتار ناشایست.»
‫عدم همکاری؟ ‫این خیلی مبهمه.
‫- توصیه من اینه که اینطوری بازی کنیم. ‫- بازی؟
‫شما از روی اظهاریه، اتفاقی...
‫که طبق صحبت ها ‫توی کلاس و ساختمون شهرداری افتاده رو می خونی...
‫رئیس دانشگاه باید این کار رو بکنه.
‫ما فکر می کنیم که بهتره آقای لارسون ‫به عنوان ناظر جلسه،
‫مدارک رو ارائه نده.
‫شکایات دانشجوها رو جمع کردین؟
‫هنوز پرینتشون نکردم.
‫چندتان؟
‫خیلی زیادن.
‫ولی همچنین خیلی ها ‫هم قویا پشت بیل دراومدن،
‫دانشجوهایی که در طول سال ها، ‫تاثیر عمیقی روشون گذاشته.
‫این...
‫این قضیه به...
‫یه مسئله تبدیل شده که ‫تاثیری جدی رو وجهه امون داره.
‫نه فقط وجهه پمبروک، ‫بلکه وجهه شخص شما.
‫ما داریم سعی می کنیم ‫سناریویی درست کنیم...
‫که اجازه می ده شما مجددا در کنار دانشجویانت ‫قرار بگیری و دوباره اعتمادشون رو جلب کنی.
‫چون در حال حاضر...
‫برداشت عموم اینه که ‫شما داری از محبوبت که...
‫توی کلاس رژه رفته، دفاع می کنی.
‫جون رو دیدی؟
‫- آره، توی لژه، پیش بقیه. ‫- بقیه یعنی کی ها؟
‫رنتز، مک هیل، یاز. ‫با هم جلسه داشتن.
‫چه جلسه ای؟ ‫کل اساتید دانشکده بودن؟
‫جی یون، یکی از نیویورک تایمز زنگ زده.
‫- بابت بیل؟ ‫- نه، بابت تو.
‫می خوان بابت اون دستور سکوتت باهات صحبت کنن.
‫- چی؟ ‫- صفحه اول دیلی؟
‫- دستور سکوتی که... ‫- انقدر نگو دستور سکوت!
‫وایسا. نه. هر چقدر دلت می خواد بگو.
‫ممنون لاری. ‫اگه جون رو دیدی...
‫بهش می گی که باهاش کار دارم؟
‫باشه. می گم.
‫می دونم منظورتون ‫چیزی که اونا جلوه داده ان، نیست.
‫تقصیر تو نیست.
‫نباید اون حرف رو می زدم.
‫یه اظهاریه در دفاع از بیل نوشته ام.
‫می خواستم قبل از ‫فردا به دستتون برسه.
‫پیش کمیته ثبتش کن، باشه؟
‫- فکر می کردم کمیته شمایین. ‫- فقط...اون رو مستقیما به رئیس دانشگاه بده.
‫یکی...یکی به غیر از من.
‫نظرت در مورد استاد بارون چیه؟
‫از چه لحاظ؟
‫نظرت چیه استاد راهنمات بشه؟
‫ترم اول یه مقاله براش فرستاده بودم...
‫تا ببینم نظری در موردش می ده یا نه.
‫هرگز جوابم رو نداد.
‫باهاش صحبت می کنم.
‫دارین من رو ‫نجات می دین.
‫حس می کنم ‫وقتشه که این کار رو بکنم.
‫خودتون چی؟
‫دختر عزیزم، چی شده؟
‫دخترم.
‫جلوی اون گریه نکن.
‫می ترسه.
‫من نمی ترسم.
‫درک می کنه.
‫سلام.
‫نه. ببخشید. نمی شه بیای تو. ‫درست نیست که...
‫خیلی سخت بود که شهامت اومدن رو ‫پیدا کنم، پس فقط...
‫ولی...وایسا...صبر کن، صبر کن.
‫نمی شه اونجا بشینی.
‫کاپشنت رو درنیار. نه...وایسا.
‫فقط یه لحظه. ‫ای خدا.
‫خیله خب، باید از در پشتی بری.
‫نه، اینطوری به نظر میاد که اصلا نرفتی.
‫فقط می خوام یه سوالی ازتون بپرسم و ‫می خوام که صادقانه جواب بدین.
‫هیچ اشکالی هم نداره که جوابتون نه باشه.
‫خیله خب، ببین...من انقدر سن دارم که جای بابات باشم.
‫و هر حسی که فکر می کنی بهم داری، واقعی...
‫- احساساتت در مورد من نیستن. ‫- وایسا.
‫شما...فکر می کنین اومده ام اینجا ‫تا سعی کنم بهتون محبت کنم؟
‫- نه. ‫- چون...قصد بی احترامی ندارم...
‫نه بابا، این چه حرفیه.
‫- این...آره. ‫- آره.
‫انگار مجموعه ای خنده دار و ‫خیلی عجیب از اشتباهات پیش اومده.
‫بله، همینطوره. ‫بعده ها به این لحظه می خندم.
‫باشه، خیله خب. شما هنوز...
‫هنوز با همون ناشر کار می کنین، درسته؟ نیو پرس؟
‫اوهوم.
‫فقط برام سوال پیش اومده بود که ‫امکانش هست که اولین رمانم رو بخونین یا نه.
‫برای اونا فرستادمش و...
‫مطمئن نبودم که ‫سر این قضیه روابطشون رو با شما قطع کردن یا نه.
‫- ولی... ‫- این کی...این مال امروزه؟
‫نمی دونم. مال دیروزه؟
‫- یا خدا. ‫- توی توییتر پخش شده.
‫- من باید برم. ‫- فقط...
‫این رو بذارم اینجا؟ کتابم رو می گم.
‫کوتاهه. می تونین با یه بار خوندن تمومش کنین.
‫- خیلی دوست دارم نظرتون رو بدونم. ‫- حالا هر چی.
‫فقط...اگه کسی پرسید، ‫بین ما داستانی نبوده، خب؟
‫مراقب باش، مراقب باش.
‫- بیل! ‫- سلام خوشگله.
‫قضیه چیه؟ ‫قدت باز بلند شده؟
‫- می شه واسه شام بمونی؟ ‫- برو تو. سریع.
‫- تو رئیس من نیستی. ‫- چرا، هستم.
‫من هم همیشه همین رو بهش می گم،
‫ولی متاسفانه رئیس جفتمونه.
‫- می شه واسه شام بمونه؟ ‫- نه.
‫همه چیزای خوب زندگی رو ‫از بین می بری!
‫جای تعجبی هم نداره ‫که هیچکس نمی خواست باهات ازدواج کنه!
‫آهای.
‫سلام.
‫سلام، دیلی رو دیدم. خوبی؟
‫من توی دانشگاه، نماد تمامیت خواهی ام.
‫نگی دیگه چه خبرها.
‫به معنای واقعی کلمه به من می گن هیتلر...
‫واسه همین فکر نمی کنم ‫تو بتونی نماد تمامیت خواهی باشی.
‫باشه. تو بردی.
‫منظورم اینه که ‫می دونم داشتی سعی می کردی هوای همه رو داشته باشی.
‫گوش کن، تو گواه زنده اینی که...
‫همه مردم دنیا کاملا روانی نشده ان.
‫- نمی تونم صحبت کنم. ‫- خواهش می کنم، خواهش می کنم. بذار حرفم رو تموم کنم.
‫با یه وکیل جلسه گذاشتم. ‫برنامه کاملی برای این که...
‫چطوری می تونم ‫حقم رو بگیرم، مطرح کرد.
‫اگه سعی کنن اخراجم کنن، می تونم شکایت کنم.
‫واسه همین بهش فکر کردم.
‫می تونم برم پاریس زندگی کنم و ‫آثار ادبی بزرگی خلق کنم.
‫- چقدر کلیشه ای. ‫- تو توی برنامه اش نبودی.
‫و بعدش پیش خودم فکر کردم که ‫چرا نمی تونه شامل تو بشه؟
‫نگو که بعد از رفتاری که ‫باهامون داشتن...
‫دلت می خواد توی اون خراب شده بمونی.
‫نمی تونم دمم رو ‫بذارم رو کولم و فرار کنم که.
‫اینجا خیلی چیزا دارم. بابام، جوجو...
‫توی این سناریو، ‫به عنوان خانواده می ریم.
‫- من هنوز عاشق تدریسم. ‫- می دونم. می دونم که هستی.
‫ذاتا استادی.
‫ولی دانشگاه های دیگه ای ‫هم هستن، اونا برای جذبت به جون هم میفتن.
‫مهم نیست پاریس باشه یا پیوریا...
‫من دنبالت میام.
‫هر جایی می رم.
‫باید به رئیس دانشگاه و هیئت معتمدین...
‫توصیه کنم که اخراجت کنن.
‫مگه فردا جلسه ندارم؟
‫می خوان همه چیز رو ‫سر تو خراب کنن. اون...
‫اون دادگاه نمایشیه.
‫ولی...
‫کی...کی می خواستی بهم بگی؟
‫جواب تماس هام رو نمی دی.
‫داری کمکشون می کنی؟
‫چی...منظورت چیه؟
‫علیه من مدرک ارائه می دی؟
‫دانشجوهام دارن بهم پشت می کنن.
‫من رو به چشم همدستت می بینن.
‫آخه چه اهمیتی داره که ‫به چه چشمی تو رو ببینن؟
‫نظرت چیه کار درست رو بکنی و کمکم کنی؟
‫من یه سال کوفتیه که ‫به مو بندم و حالا تو...
‫این کار رو کردی.
‫همه توصیه هام که ‫ممکن بود جلو این اتفاق رو بگیرن رو نادیده گرفتی...
‫و انقدر کندی و کندی که ‫جفتمون رو دفن کردی.
‫و حالا هم می خوای ‫بخاطر این که کمکت نمی کنم، یه کاری کنی احساس گناه بکنم؟
‫من عاشق شارونم، دلم هم براش تنگ شده...
‫و اگه می تونست ببینه که ‫چطوری از مرگش به عنوان بهونه ای...
‫برای این که خودت رو ‫حسابی نابود کنی، استفاده می کنی...
‫از دستت شرم می کرد.
‫هرگز فکر نمی کردم نوچه رئیس دانشگاه بشی.
‫حتی اگه باهام حرف نزنی هم ‫همچنان باهات حرف می زنم،
‫دوستت دارم.
‫شب بخیر.
‫چرا دکتری؟
‫چون...
‫می خواستم تا هر وقت که ‫می تونم، شعر و رمان بنویسم.
‫چرا؟
‫تا سعی کنم معنیشون رو بفهمم.
‫ولی چرا دکتری؟
‫تو...هیچوقت به کسی کمک نمی کنی.
‫نازی ها در پمبروک جایی ندارن!
‫این جلسه برای بررسی حکم اخراج بیل دابسون تشکیل شده.
‫ما در اینجا جمع شدیم تا تعیین کنیم که ‫رفتاری که شما از خودت نشون دادی...
‫طبق قوانین تعیین شده...
‫در شیوه نامه مرجع دانشگاه،
‫در دایره رفتار ناشایست قرار می گیره یا خیر.
‫قبل از این که ‫به اون مسئله بپردازیم، می خوایم...
‫فرصتی معنادار برای بیان صحبت هات بهت بدیم.
‫بهت فرصتی بدیم تا بتونی مدارکی...
‫برای رد این اتهامات ‫و جلوگیری از اخراجت ارائه کنی.
‫باشه.
‫نازی ها اینجا جایی ندارن! ‫نازی ها اینجا جایی ندارن!
‫نمی خوای بخونیش؟
‫خیلی طولانیه...
‫تکذیبیه که نیست.
‫نمی خوای چیزی بگی؟
‫من...امروز صبح فکر می کردم که...
‫برای این که ‫آدم استاد انگلیسی باشه...
‫باید عاشق داستان ها...
‫و ادبیات باشه.
‫و آدم در این حین...
‫همیشه سعی می کنه ‫مسائل رو از دریچه چشم دیگران ببینه.
‫سعی می کنه ‫خودش رو جای دیگران قرار بده.
‫و...
‫وقتی که وسط یه داستانه، ‫یه جاییه که هر چیزی ممکنه...
‫برخلاف زندگی واقعی...
‫که در حالت سرکوبه.
‫متن یه جور موجود زنده است...
‫و رابطه آدم باهاش مثل یه رقصه، ‫یه مکالمه ممتد.
‫آدم بعضی وقتا ‫انقدر عاشق یه شعر می شه که...
‫هر بار که اون رو می خونه...
‫یه چیز جدیدی یاد می گیره و ‫حس می کنه که اون متحولش کرده.
‫رابطه خیلی پیچیده و در عین حال، مملو از وفاداری ایه.
‫باشه.
‫استاد دابسون، بابت سخنرانیتون ممنونم.
‫- جی یون، می خوای... ‫- وایسا، این...
‫داریم چیکار می کنیم؟
‫خب...
‫اخراج اون که ‫فرهنگ اینجا رو تغییر نمی ده.
‫شما آخرین بار کی سر کلاس بودی؟
‫جی یون...
‫یا شخصا با یه دانشجو تعامل داشتی؟
‫این کار رو نکن.
‫من برای نجات وجهه ام به شما نیاز ندارم.
‫جی یون، خواهش می کنم.
‫این آدما؟
‫اونا دانشجوهای مان.
‫وظیفه ما...
‫این نیست...که گولشون بزنیم ‫یا مدیریتشون کنیم یا...
‫اونا رو سر جاشون بشونیم.
‫وظیفه ما اینه که ‫باهاشون در یه سطح باشیم و از اون مزخرفات دورشون کنیم.
‫نه، نه. چرا باید به ما اعتماد کنن؟ ‫دنیا داره نابود می شه.
‫اونوقت ما اینجا نگران موقوفه امونیم؟
‫طبق آخرین گزارش «اخبار آمریکا و جهان» ‫چندمین دانشگاه جهانیم؟
‫اگه فکر می کنین بیل یه نازیه، ‫پس بفرمایین، اخراجش کنین.
‫ولی اگه امیدوارین که ‫صرفا با خلاص شدن از شر اون...
‫قراره جلوی اتفاقی که ‫اون بیرون داره میفته رو بگیرین...
‫اونا عمرا گول نمی خورن.
‫فکر می کنین اگه اون اخراج شه...
‫و چیز دیگه ای تغییر نکنه، چی می شه؟
‫خب...
‫طبق شیوه نامه مرجع دانشگاه،
‫این هیئت قراره بی طرف باشه...
‫ولی من بی طرف نیستم.
‫در نتیجه، این جلسه عادلانه نیست.
‫گویا نمایش چشمگیری اجرا کردی.
‫و بیل؟
‫- کارش تمومه. ‫- تو چی؟
‫به این نتیجه رسیدن که ‫جهت حفظ وجهه، بهتره که برکنارم کنن...
‫ولی نمی خواستن ‫با پرونده حقوقی دیگه ای سر و کله بزنن...
‫واسه همین فعلا مجبورین با من سر کنین.
‫حالا نمی خواد همه اتون ‫با هم جشن بگیرین.
‫خیله خب.
‫تصمیمگیری در مورد رهبری.
‫- این در مورد... ‫- اون مال جون هم بود.
‫- بفرما. ‫- نه، اجباری نیست که ما اول بگیم.
‫نه، به نظرم بهترین کار اینه که الان بگیم.
‫جی هون، ممنون که حاضر شدی...
‫پا پیش بذاری و هدایت دانشکده زبان انگلیسی...
‫رو که مثل کشتی ای در طوفان در موقعیت خطرناکی ‫قرار داشت، بر عهده بگیری.
‫شروع شد، تشبیه های کشتی ای.
‫اما ما به این نتیجه رسیدیم که تو...
‫بهترین نفر برای مدیریت ما نیستی.
‫حوزه کاریمون در خطره، ‫هم داخل دانشگاه...
‫هم به شکل وسیع تری، در فرهنگ.
‫ما فرصتی نداریم که ‫اشتباهات دیگه ایی انجام بگیرن.
‫می خوایم که در مورد برکناری استاد کیم ‫از سمت مدیر گروه، رأی گیری انجام بشه.
‫کی ها موافقن؟
‫راستش، در آئین نامه دانشکده اومده...
‫که نمی شه به شکل شفاهی ‫در مورد برکناری مدیر گروه رأی گیری کرد.
‫باید دونه دونه نظر بدیم.
‫وقتی آدم عضو هیئت علمی نباشه، ‫آئین نامه رو می خونه.
‫مشخصا من موافقم.
‫مک هیل؟
‫جیم، تو چی؟
‫- رأی من منفیه. ‫- رأی من مثبته.
‫- جون، نوبت توئه. ‫- من بعدا نظر می دم.
‫ما الآن فقط برای این ‫اینجا جمع شدیم که تو پشت این قضیه بودی.
‫و شک کرده ام. خب؟
‫خجالت می کشی.
‫رآی من منفیه. ‫نمی تونم این کار رو بکنم.
‫باورم نمی شه.
‫- من با رنتز موافقم. ‫- نه.
‫- بله. ‫- نه.
‫بله.
‫یعنی 6موافق و 5مخالف.
‫نزدیک بود، خیلی حساس بود.
‫می خوام از جی یون بابت زحماتش تشکر کنم...
‫و خودم رو به عنوان مدیر گروه موقت پیشنهاد بدم.
‫به هیچ وجه. من به عنوان جانشین به جون رأی می دم.
‫شغل مزخرفیه، اما به آدم دفتر می دن.
‫اونایی که موافق انتخاب جون ‫به عنوان مدیر گروهن، دستاشون رو بیارن بالا.
‫«امید یه موجود بالداره...
‫که توی روح می شینه...
‫و آوازی بی کلام می خونه...
‫و هیچوقت ساکت نمی شه...
‫من این آواز رو ‫در سردترین سرزمین...
‫و دورترین دریا شنیده ام...
‫با این حال، این پرنده...
‫هرگز، حتی در سخت ترین موقعیت ها، ‫از من خرده نان نخواسته.»
‫خب، به نظرتون...
‫به نظرتون منظورش از این که...
‫امید هرگز ازش خرده نان نخواسته، چیه؟
‫حرف عجیبیه، درسته؟
‫و چرا امید یه موجود بالداره؟
‫پرواز می کنه، مثل یه پرنده.
‫خوبه.
‫چرا آوازش رو بی کلام توصیف می کنه؟
‫شاید چون امید برای آدم های مختلف، ‫شکل متفاوتی داره.
‫نه، نمی تونم...
‫...و آگاه باشین که ‫ما نمی توانیم در داخل زندگی کنیم.
‫آغاز و پایان عشق، ‫اونطور که ما به وضوح فکر می کنیم، نیست.
‫عشق یه ارزشه...
‫نمی شه با کلمات خاصی توصیفش کرد...
‫فقط یه ملودیه.
‫یا شاید حتی یه تپشه، ‫نشونه ایی از زندگی.
‫(دکتر جون همبلینگ، مدیر گروه رشته زبان انگلیسی)
‫کارش درسته.
‫قول می دم که پشیمون نشین.
‫چرا انقدر از خط تیره استفاده می کنه؟
‫سئوال خوبیه.
‫تقریبا انگار یه چیزی بین کلمه هاست...
‫که نمی گه یا ‫نمی تونه با کلمات بیان کنه.
‫(عذر که دیر شد. به ویراستارم نشونش دادم. ‫می خواد در اسرع وقت باهات صحبت کنه. - بیل)
‫این خطوط تیره و فضاهای خالی...
‫یه قرنه که موضوع بحث محافل علمی بوده ان.
‫اما...نظر شما چیه؟
‫(مبارکه. دوستت دارم، جی یون)
‫خوب به نظر میای.
‫آرومی.
‫مدیر گروه نبودن برات بهتره.
‫تعداد عوضی هایی که ‫باید مدیریت کرد، خیلی زیاده.
‫حس عجیبی داری که ‫به محوطه دانشگاه برگشتی؟
‫یه کم.
‫خب، بالآخره یه کم پولدار شدی یا خیلی پولدار؟
‫- کدوم بیشتره؟ ‫- فکر کنم خیلی.
‫هیچ کدوم.
‫مبلغ توافق رو رد کردم و ‫دارم برای پس گرفتن شغلم، مبارزه می کنم.
‫- می دونی شانست چقدره؟ ‫- خیلی کم.
‫- خب، از پس مخارجش برمیای؟ ‫- نه.
‫اگه پول رو قبول کنم، ‫هیچ دانشگاهی من رو به کار نمی گیره.
‫و دوست دارم تدریس کنم.
‫پولش رو می خوای چیکار کنی؟
‫انقدری دارم که ‫حداقل تا جمعه دووم بیارم.
‫بعدش یه کار پیدا می کنم.
‫خب، من به یه پرستار بچه احتیاج دارم.
‫پرستار قبلی چی شد؟
‫جوجو دزدکی گوشیش رو برداشت...
‫و به همه مخاطباش ایمیلی زد که...
‫نمی شه توصیفش کرد.
‫- عذر می خوام. ‫- لطفا نخند!
‫جوجو انگار واسه خودش کابوسیه ها.
عذر می خوام
‫به نظرم از پسش برمیای.
‫وسعت به من نمی رسه.
‫ساعتی 12 دلار می دم ها.
‫- حله. ‫- هیچ استعدادی توی مذاکره کردن نداری.
‫- چی؟ 15تا خوبه؟ ‫- نه، دیگه خیلی دیر شده.
‫- خیلی دیر شده. ‫- خیلی دیر شده؟
‫- خیلی دیر شده. ‫- می تونیم 6ثانیه به عقب برگردیم.
‫نه، روی همون 12ـتا قبول کردی دیگه.
‫- اون... ‫- قبول کردم؟
‫قیمتت همونه.
‫- یا خدا! ‫- قیمتت 12تاست.