‫دوربینم.
‫ولم کنین.
‫امروز عصر، ‫بعد از این که پلیس، مردی...
‫که مهد کودک رو به هم ریخته بود، دستگیر کرد...
‫هویت وی رو هم تأیید نمود.
‫اون کارگردانی به نام یینگه.
‫این کارگردان جوون...
‫برای شرکت فیلمسازی تین یینگ کار می کنه...
‫و کارگردان مرحله پیش تولید...
‫فیلم جدیدی به نام «خداحافظی شاد»است،
‫این فیلم الآن در مرحله پسا تولید قرار داره.
‫فیلم مذکور جایزه اسب طلایی بهترین بازیگر زن...
‫رو برای چن چینگ به ارمغان آورده.
‫اما طبق اطلاعاتی که به دستمون رسیده...
‫در جریان فیلمبرداری، سرمایه گذار این اثر...
‫و چن چینگ با کارگردان مذکور، یینگ،
‫چندین بار دعوا کرده بودن.
‫در اواسط فیلمبرداری، فنگ چی جن...
‫جانشین وی در مقام کارگردان شد.
‫یینگ در پاسگاه ادعا کرده که...
‫برای فیلمبرداری تریلر تبلیغاتی...
‫فیلم جدیدی که داره سعی می کنه...
‫براش تأمین کننده مالی پیدا کنه، به مهد کودک رفته بود.
‫اون در جریان بازجوییش در پاسگاه،
‫شدیدا عصبی بود.
‫حتی به شکلی گنگ ادعا کرد...
‫که قراردادی محرمانه با...
‫تهیه کننده امضا کرده بوده.
‫در نتیجه، قبول نکرد...
‫که مسائل کاری مربوطه رو فاش کنه.
‫به غیر از این مسئله، وی همچنین...
‫نتونسته مدرکی من باب اجازه فیلمبرداری...
‫در مهد کودک ارائه بده.
‫اهالی صنعت فیلمسازی...
‫نسبت به کارهای یینگ...
‫و وضعیت روانی اون، دودل هستن.
‫حرفی نداریم.
‫آقای یینگ، ‫چرا حرفی ندارین؟
‫من پدر یینگ زو سونگم.
‫بعد از رسیدن پدر یینگ به...
‫پاسگاه،
‫وی موضع محکمی اتخاذ کرد...
‫و از پاسخ به سئوالات رسانه ها سر باز زد.
‫با این که اتفاق ترسناکی...
‫که در مهد کودک افتاده...
‫به پایان رسیده...
‫همچنان سئوالات زیادی پیرامون این پرونده مطرح هستن...
‫که باید بهشون پاسخ داده شه...
‫سئوالاتی که قطعا خواب رو...
‫از چشم والدین بچه های مهد کودکی در تایوان، خواهند ربود.
‫(کل خانواده اشون بیمارن ‫و باید برن دکتر.)
‫(خوبه که...)
‫(فیلمبرداری رو تموم نکرده.)
‫(توی زندان بهت خوش بگذره.)
‫(واقعا آدم هایی که توی خانواده اشون...
‫بیمار روانی هست، خیلی سختی می کشن.)
‫آقای یینگ، لطفا بهمون بگین...
‫که کی به مهد کودک رسیدین.
‫ببخشید،
‫امیدوارم بتونین...
‫این اظهاریه رو به وضوح و به شکل کتبی، ثبت کنین.
‫بنده معتقدم که ‫موکلم مشکلات روانی داره...
‫و می خوام یه دکتر بعدا...
‫ارزیابیش کنه.
‫می خوام ‫دادستان از این موضوع خبر داشته باشه.
‫چون...
‫این به مبحث به عهده گرفتن مسئولیت جرمش مربوطه.
‫ایرادی نداره؟ ممنون.
‫حقیقتش، ‫فکر کنم بتونین تصویر...
‫دوربین های امنیتی ‫رو مستقیما دریافت کنین.
‫اینطوری قاعدتا باید بتونین بفهمین...
‫که کی به مهد کودک رسیده.
‫خیلی خب، آماده شین.
‫2، 1. مبارزه کنین.
‫- وایسا. ‫- این درست نیست.
‫- یه بار دیگه. ‫- چیکار می کنی؟
‫مگه نباید ازش محافظت کنی؟
‫باید بلند شی تا ازش محافظت کنی و بگی...
‫«نه. بهش زور نگو.»
‫ساکت باشید!
‫وقتم داره تموم می شه. مگه نمی فهمین؟
‫بیا، خب، تو...
‫باید وایسی ‫تا ازش محافظت کنی.
‫این آخرین صحنه است.
‫- ایست! ‫- بخواب روی زمین!
‫شما اینجا چیکار می کنین؟
‫- ولم کنین. ‫- بخواب روی زمین. تکون نخور.
‫- ولش کنین. ‫- ولم کنین.
‫ولم کنین.
‫فقط داشت فیلم می ساخت.
‫مشکلش چیه؟
‫مگه توی این کشور، مردم...
‫حق ندارن فیلم بسازن؟
‫چقدر مسخره!
‫همین حالا پسرم رو آزاد کنید!
‫اون درخواست مجوز برای فیلمبرداری توی مهد کودک نداده بود...
‫که باعث شد ‫پدر و مادرها و بچه ها بترسن.
‫تصمیمش رو ‫به دادستان می سپاریم.
‫یینگ، ‫مرد جوانی که به طور غیر مجاز وارد مهد کودک شده بود،
‫چهار سال پیش برنده ‫یه جایزه سینمایی جهانی شده...
‫و منتقدین سینما در سراسر دنیا...
‫شدیدا اون رو تحسین کردن.
‫گزارش شده که نامزد...
‫یینگ، در حین خدمت سربازی این کارگردان،
‫خودکشی کرده،
‫که آسیب روحی به اون زده.
‫اون بعد از اتمام سربازیش،
‫در مقام کارگردان...
‫روی فیلم خداحافظی شاد کار کرد.
‫(تاچی)
‫(آبجی زو سو، خوبی؟)
‫(شماها هنوز برنگشتین خونه. یکم نگران شده ام.)
‫علاوه بر این، گفته شده...
‫که دلیل جایگزینی وی...
‫این بوده که ضرری...
‫30 میلیون دلاری به سرمایه گذار زده.
‫تایید شده...
‫که یینگ زو سونگ، ‫به قید وثیقه آزاد می شه.
‫آزاد می شه.
‫خیالتون راحت.
‫یکم دیگه آزاد می شه.
‫زو ته و من بدجوری نگران شده بودیم.
‫زیادی خوابیدیم. تازه بردمش مدرسه.
‫باید یه چیزی بخوری.
‫حس و حال خوردن ندارم.
‫زو سو، چی شد؟
‫تموم شد.
‫زو سو،
‫ببخشید. ‫نمی دونستم تو هم هستی.
‫فقط برای یه نفر صبحونه آوردم.
‫فکر می کردم سر کار باشی.
‫خاله جون،
‫مغازه رو 11 باز می کنیم.
‫اشکالی نداره. گشنه ام نیست.
‫زو سو، چرا نمی خوری؟
‫بابا، ‫بهتره حداقل یکمش رو بخوری.
‫یکم دیگه وقت داروهاته.
‫درسته.
‫یکم دیگه باید دارو بخوری.
‫صبحونه ات رو تموم کن و داروت رو بخور،
‫بعدش هم برو خونه و بگیر بخواب.
‫لطفا از خانواده اش بخواین...
‫هویتش رو تایید کنن.
‫خانم یینگ، لطفا بیاین اینجا.
‫چطوری؟ اذیتت کردن؟
‫گشنه ای؟
‫الان به قید وثیقه آزاده...
‫و دادستان، بعد از این که تحقیقاتش...
‫تموم شه هم...
‫تصمیم می گیره که ‫بهش اتهام بزنه یا نه.
‫ممکنه بهش اتهام...
‫حبس کردن بقیه...
‫یا ورود غیر مجاز بهش بزنه.
‫یینگ زو سونگ، همونجا وایسا.
‫کافیه. ‫داریم در مورد تو حرف می زنیم ها.
‫دعواش نکن.
‫این چه رفتاریه؟
‫بهشون بگو ‫سعی نکنن جلوم رو بگیرن.
‫باید این رو بهت توضیح بدم.
‫اگه بخاطر ورود غیر قانونی به ساختمون ازش شکایت کنن...
‫تحت پیگرد قانونی قرار می گیره...
‫و تصمیم نهایی به عهده...
‫مهد کودک و پدر و مادراست.
‫من یکی از پدر و مادرم.
‫می تونم ‫براتون بفهمم که تصمیمشون چیه.
‫ببخشید.
‫بذارین کارتم رو بهتون بدم.
‫کاری نکردم.
‫اگه کاری داشتین بهم زنگ بزنین.
‫اگه از قبل وکیل دیگه ای ‫می شناسین و می خواین اون رو به کار بگیرین هم اشکالی نداره.
‫واقعا ببخشید.
‫چقدر بهتون بدهکارم؟
‫هیچی.
‫به نظرم رفتار برادرت کاملا عادی نیست.
‫اون تا حالا دکتر رفته؟
‫نه.
‫من به دادستانی یادآوری کرده ام...
‫که وضعیت ذهنیش بی ثباته...
‫که ممکنه در اثر یه...
‫بیماری روانی باشه.
‫و از اونجایی که ‫وظیفه دادستان اینه که بی طرف باشه...
‫و برادرت هم حق و حقوقی داره...
‫به نظر میاد که ‫ارزیابی روانی، الزامی باشه.
‫ولی تصمیم نهایی به عهده دادستانه.
‫نه، برادرم فقط...
‫برادرم، اون فقط...
‫خیلی تحت فشاره.
‫برین پیششون. برین پیششون.
‫الان می رم درستش می کنم.
‫گشنه ای؟
‫بذار یه چیزی برات درست کنم.
‫زو سونگ،
‫چرا نمی خوابی؟
‫زو سونگ خوبه؟
‫خودت چی فکر می کنی؟
‫می شه چندتا سوال ازت بپرسم؟
‫منظورتون چی بود که گفتین...
‫اون 30 میلیون دلار...
‫به سرمایه گذار ضرر زده؟
‫مبلغش اونقدر زیاد نبود.
‫اصلا تاییدش کرده بودین؟
‫اون دو سال روی اون فیلم کار کرد...
‫و اصلا بابتش پول نگرفت.
‫چرا این رو نگفتین؟
‫چرا فقط ‫ضد اون صحبت کردین؟
‫بله، ‫اون بدون اجازه وارد مهد کودک شد.
‫ما بابت این کارش متاسفیم.
‫ولی می دونی چرا این کار رو کرده بود؟
‫فقط می خواست یه فیلم درست کنه.
‫هیچ قصد بدی نداشت.
‫کیفیت خبرگذاریتون در این حده؟
‫مگه تو ما رو نمی شناسی؟
‫همه که انگ لی نمی شن.
‫حداقل تو اون نیستی.
‫بیا خونه پیش من.
‫به نظرم کارت دیگه تمومه.
‫سو زونگ، ‫به تلاشت ادامه بده.
‫از پسش برمیای.
‫(لاسیه)
‫(اینی که ‫اخبار نشون می ده، تویی؟)
‫اگه یینگ زو سونگ رو با خودم ببرم...
‫نمی تونم زندگی خوب و شادی داشته باشم.
‫مامان.
‫(چرا گوشی رو بر نمی داری؟)
‫(بیرونی؟)
‫مامان.
‫دوتا مهد کودک مجاور رو بررسی کردم...
‫ولی ازشون خوشم نیومد.
‫پنجره یا راه پله اضطراری ندارن.
‫خیلی بسته ان.
‫کدوم یکی؟
‫اونی که ‫تو می گی، زیادی دوره...
‫و شهریه اش هم خیلی گرونه.
‫نمی خوام. ‫برام خیلی سخته...
‫که هر روز برسونمش مدرسه.
‫نمی ذارم پولش رو حساب کنی.
‫شیائو فی، چی می خوری؟
‫داری سیب می خوری، آره؟
‫مامان می خواد مهد کودکم رو عوض کنم...
‫ولی خودم نمی خوام.
‫چرا باید بخوای...
‫مهد کودک رو عوض کنی؟
‫چون امن نیست.
‫اون یارو دیوونه رو به قید وثیقه آزاد کردی؟
‫شیائو فی...
‫نظرت چیه بری اونجا سیب بخوری؟
‫بیا،
‫خرگوشت هم با خودت ببر.
‫اون یه مشکل روانی داره،
‫ولی نوعش هنوز تایید نشده.
‫به نظرم امیال خشونت بار نداره.
‫اون فقط چون می خواست فیلم بسازه...
‫بدون اجازه وارد مهد کودک شد...
‫و بچه ها رو حبس کرد.
‫اگه این بیماری روانی نیست، پس چیه؟
‫مگه چن چانگ...
‫همونی که ‫دوتا بچه رو توی یه پارک کشته بود...
‫نگفته بود دلش می خواست بره زندون؟
‫پرونده چن چانگ فرق می کنه.
‫رسانه ها ‫حرفاش رو بریده بریده و خارج از متن، پخش کردن.
‫اون اسکیزوفرنی داره.
‫اون موقع...
‫احساساتش به نقطه شکست رسیده بودن...
‫و نزدیک بود دچار فروپاشی شه.
‫پرونده چن چانگ رو...
‫بدون گفتن به من...
‫قبول کردی، نه؟
‫قانون باید حتی از اونایی که ‫جامعه امون ازشون متنفره هم...
‫محافظت کنه.
‫قطعا همه بیمارای اسکیزوفرنی...
‫امیال خشونت بار ندارن.
‫نیازی نیست ‫مهد کودکش رو عوض کنیم.
‫این کار مثل این می مونه...
‫که بخاطر ترس از خفگی، غذا نخوریم.
‫اینطوری مشکلاتم حل نمی شن.
‫بله، ‫من دارم بخاطر ترس از خفگی، غذا خوردن رو کنار می ذارم.
‫حتی جرات ندارم ‫بذارم لی شیائو فی بره توی پارک بازی کنه.
‫آدمای روانی باید حبس بشن.
‫اگه اونا اجازه داشته باشن...
‫واسه خودشون آزادانه بگردن، ‫چطوری می تونیم زندگی کنیم؟
‫می شه لطفا بهشون نگی روانی؟
‫بابت درک نکردنشون سرزنشت نمی کنم...
‫چون اونا رو نمی شناسی.
‫ولی دیگه حداقل می دونی که چیکار می کنم...
‫و چه باوری دارم.
‫دعوا نکنین.
‫شیائو فی،
‫بابایی و مامانی که دعوا نمی کنن.
‫داریم با هم بحث منطقی می کنیم.
‫بحث منطقی چیز خوبیه؟
‫برو توی اتاق نشیمن بازی کن.
‫خیله خب، ‫بیا با هم منطقی صحبت کنیم.
‫به نظر من، تو بخاطر...
‫یه آدم روانی...
‫که اصلا نمی شناسیش،
‫برات مهم نبود ‫که شیائو فی آسیب دیده یا نه...
‫یا من در حالی که شش ماهه حامله ام...
‫ترسیده بودم یا نه.
‫اصلا برات مهم نیست؟
‫چطور ممکنه برام مهم نباشه؟
‫ولی تو و شیائو فی که چیزیتون نشد.
‫می می.
‫شیائو فی...
‫برو توی اتاقت بازی کن.
‫خرگوشت رو با خودت ببر.
‫وقتی نمی تونی ‫برنده بحث شی، می ری.
‫این اساسا اخاذی احساسیه.
‫در مورد مسئله بیماری روانی هم...
‫با تهیه کننده های برنامه «تمرکز» ‫در موردشون صحبت کرده ام.
‫گفت دارن روش کار می کنن...
‫تا بتونیم ‫در ادامه برنامه های مربوط به آسایشگاه ها، پخشش کنیم.
‫خودتون قبلا تصمیمش رو گرفتین...
‫و تازه الان ‫دارین من رو در جریانش می ذارین، مگه نه؟
‫برای همچین مسائل کم اهمیتی...
‫بهتره فقط ‫نتیجه نهایی تصمیم رو به عرضتون برسونیم.
‫نیازی نیست مزاحمتون شیم.
‫آبجی چیائو آن، ‫گوشیتون داره زنگ می خوره.
‫به بچه های سرگرمی بگو بیان اینجا.
‫آبجی فنگ ای.
‫چیائو آن صحبت می کنه. شما؟
‫اینا تصاویر پیام های رد و بدل شده...
‫بین تین چینگ ‫و یکی از همکلاسی های پسر این...
‫ترمش هستن.
‫پدر و مادر اون پسر، ‫این تصاویر رو فرستاده ان.
‫در واقع...
‫عادیه که ‫بچه هایی به این سن از پسرا خوششون بیاد.
‫ولی، ‫محتوای پیام هاشون زیادی مشتاقانه ان...
‫و والدین بچه های این کلاس...
‫هم دارن ‫توی یه چت گروهی، در موردش صحبت می کنن.
‫به نظرتون با ایجاد چت گروهی،
‫حریم خصوصی بچه ها رو زیر سوال نمی برن؟
‫استاد، نظرتون در این مورد چیه؟
‫می شه از این پدر و مادرا ‫بخواین که من رو به گروهشون اضافه کنن؟
‫- مشکلی نیست. ‫- ممنون.
‫اونا چت گروهی رو...
‫بخاطر مسئله تین چینگ درست کردن؟
‫گمونم بعد از صحبت با همدیگه...
‫این رو فهمیده ان.
‫برای همین هم فکر کردم...
‫بهتره شما دو نفر در جریان قرار بگیرین.
‫همینطوره.
‫می شه بپرسم...
‫که تین چینگ اخیرا توی خونه...
‫رفتار غیر عادی از خودش نشون داده یا نه؟
‫نه. ‫همه چیز عادی بوده.
‫چرا راستش رو به معلم نگفتی؟
‫راست چی؟
‫این آدما واقعا خیلی وقت آزاد دارن.
‫نیازی نیست کار کنن، به جاش یه گروه زدن...
‫تا پشت سر بقیه صحبت کنن.
‫این مسئله ‫در مورد غیبت کردن نیست،
‫در مورد دخترمونه.
‫تین چینگ بیشتر از این که...
‫پیش ما باشه، پیش معلمشه.
‫نمی خواستی حقیقت رو به معلمه بگی...
‫اگه نگی، ‫چطوری می تونه کمکمون کنه؟
‫خودم ‫حواسم به دخترم هست.
‫چطوری حواست بهش هست؟
‫همه فکر و ذکرت کاره.
‫حتی به احساساتت هم مسلط نیستی.
‫اونوقت می گی ‫خودت حواست به دخترت هست؟
‫درسته،
‫لیو چاکو،
‫تو خیلی خوب می تونی...
‫کارت رو از زندگی شخصیت جدا نگه داری.
‫بلدی چطوری عاشق زیردستیت بشی...
‫بلدی چطوری ‫به احساساتت مسلط باشی...
‫و حتی بلدی چطوری...
‫عدالت رو در حق اون مجرما اجرا کنی...
‫و حکم اعدام رو لغو کنی.
‫واقعا خیلی باحالی.
‫سونگ چیائو آن،
‫تین ین پسر من هم بود.
‫من هم درست به اندازه تو از بابت مرگش ناراحتم.
‫ولی آیا اگه هر روز واسه من...
‫قیافه ماتم زده نمی گرفتی،
‫توی شرکت می خوابیدم؟
‫بعلاوه، بارها بهت توضیح داده ام...
‫که بین من ‫و اون کارمند زن چی گذشته.
‫این کافی نیست؟
‫می شه منطقی تر باشیم؟
‫بیا از موضوع لی شیائو مینگ منحرف نشیم.
‫وقتی حقیقت و انگیزه رو بفهمیم...
‫کس دیگه ای به قتل نمی رسه.
‫حقیقت اینه که ما مشکلات رو...
‫فقط گردن سیستم اجتماعیمون میندازیم.
‫نروژ سیستم رفاه عمومی عالی ای داره،
‫ولی باز هم ‫عاری از قتل های برنامه ریزی نشده نیست.
‫امنیت اجتماعی ما، سیستم اجتماعی ما...
‫هیچوقت نمی تونه ‫این مجرمین رو کنترل کنه.
‫می فهمی؟
‫اگه نیازی نباشه قاتلین و خانواده هاشون...
‫مسئولیت کاراشون رو قبول کنن...
‫یعنی تین ین من هیچ ارزشی نداشته؟
‫اصلا تین ین ارزشی داشته؟
‫پس فکر می کنی سرزنش کردن پدر و مادر لی شیائو مینگ...
‫حالت رو بهتر می کنه.
‫مگه با سرزنش کردن پدر و مادر لی شیائو مینگ...
‫می تونی تین ینمون رو برگردونی؟
‫همچین فکری می کنی؟
‫من خودم رو سرزنش می کنم.
‫خودم رو سرزنش می کنم. این که اشکالی نداره؟
‫خانم لی.
‫درستش اینه که...
‫برای لی شیائو مینگ حکم اعدام بریده شه.
‫ما به عنوان والدینش، ‫حق نداریم توی این تصمیم، نقشی داشته باشیم.
‫نیازی نیست ‫در مورد دلیلش تحقیق کنین.
‫پدرش از وقتی بیدار می شه...
‫تا زمانی که بخوابه، نوشیدنی مصرف می کنه.
‫بطری نوشیدنی ‫حتی موقع خواب هم دستشه.
‫آخه چی می تونه بهتون بگه؟
‫ولی همچنان باید یه جوری بفهمیم...
‫که رفتار لی شیائو مینگ چرا تغییر کرده.
‫فقط اینطوری می تونین دوباره با جامعه...
‫و مردم روبرو شین.
‫آخه کی می خواد باهامون روبرو شه؟
‫به غیر از شما سه وکیل...
‫دیگه کی می خواد باهامون روبرو شه؟
‫قبلا حرفی که می خواستیم بزنیم رو زدیم.
‫خانم لی،
‫حتی اگه خودتون...
‫نخواین با کسی روبرو شین،
‫نمی تونین ازش فرار کنین.
‫چطوری می خواین زندگی کنین؟
‫فرار راه موثری...
‫برای حل مشکل نیست.
‫آدما نباید اینطوری زندگی کنن.
‫من هر روز کمتر از دو ساعت می خوابم.
‫مدام به این فکر می کنم...
‫که چه اشتباهی در تربیت بچه ام کرده ام.
‫خونه امون پشت دکه نودل فروشیه.
‫اون دوست داشت داخل اتاقش قایم شه.
‫باید بهش چیزی می گفتم؟
‫مگه نمی گن باید به بچه هامون فضا بدیم...
‫تا بتونن ‫به آدمای مستقلی تبدیل بشن؟
‫می گن بخاطر اینه که پدرش نوشیدنی مصرف می کنه.
‫ولی اون برای این می نوشید...
‫که به قضایا رسیدگی کنه ‫و رفاه همسایه هامون رو برقرار کنه.
‫ما انقدر خودخواه و مشغول بودیم...
‫که وقت نمی کردیم ‫با بچه امون صحبت کنیم.
‫برای همین ‫همچین آدم ناجوری بزرگ کردیم...
‫برای همین همچین قاتل منحرفی بزرگ کردیم.
‫خانم لی.
‫هیچ پدر و مادری...
‫دوست نداره 20 سال ‫صرف بزرگ کردن یه قاتل بکنه.
‫بذارین من ببرمش. بذارین کمکتون کنم.
‫بذارین کمکتون کنم.
‫من چندین بار به ملاقات شیائو مینگ رفته ام،
‫ولی اون قبول نکرد خانواده اش رو ببینه.
‫قبول نکرد مادرش رو ببینه.
‫چرا این رو نمی گین؟
‫من مادری بلد نیستم،
‫مادری بلد نیستم،
‫و همسری هم بلد نیستم.
‫خانم لی...
‫- گوش کنین... ‫- خواهش می کنم...
‫جدی گفتم. ‫واقعا هیچی نمی دونم.
‫جناب وانگ، ‫لطفا دیگه به دیدنمون نیا.
‫کمکی از دستم براتون برنمیاد.
‫تسلیم نشین. تسلیم نشین، باشه؟
‫تسلیم نشین.
‫یه پرونده...
‫بعد از صدور حکم، بسته نمی شه.
‫لی شیائو مینگ فرق می کنه.
‫فرق می کنه.
‫باید شجاع باشین.
‫خانم لی، گوش کنین. ‫باید شجاع باشین.
‫شما شیائو ون رو دارین، باید به فکر اون باشین...
‫به شیائو ون فکر کنین. ‫اون تازه اول زندگیشه.
‫باید بخاطر اون زندگی کنین. متوجه این؟
‫آقای وانگ،
‫ممنون ‫که انقدر به فکر ما هستی.
‫ولی از الان به بعد...
‫توی این دنیا، ‫کسی به اسم لی شیائو ون وجود نداره.
‫خانم لی...
‫دنبالم نیا.
‫بذارین کمکتون کنم، باشه؟
‫نه. ‫دنبالم نیا.
‫خانم لی،
‫ممنون.
‫ممنون. خداحافظ.
‫لطفا باز هم تشریف بیارین.
‫آبجی زوسو.
‫تو اینجا چیکار می کنی؟
‫دارم میز رو تمیز می کنم.
‫از سرپرستم پرسیدم...
‫که می تونه ‫اون خبر رو حذف کنه یا نه.
‫ولی گفت ‫حتی اگه حذفش کنیم هم...
‫همچنان توی بقیه شبکه های تلویزیونی می شه پیداش کرد.
‫پس، خبرنگار ما...
‫می تونه با زو سونگ مصاحبه کنه؟ اون...
‫بسه.
‫دیگه در این مورد چیزی نگو.
‫امروز روز سختی بود...
‫فامیلام، دوستام،
‫همکلاسی های خودم ‫و همکلاسی های زو سونگ...
‫بهم زنگ زده ان.
‫کل مردم دنیا بهم زنگ زدن تا بپرسن...
‫چی شده.
‫حتی پدر و مادر کای زو هم بهم زنگ زده ان.
‫بعلاوه، ‫باید کل روز رو کار کنم.
‫فکر می کنی ‫به اندازه کافی مشغله ندارم؟
‫امکان نداره ‫قبول کنه که مصاحبه کنه.
‫لطفا سرت به کار خودت باشه.
‫آبجی، ‫تو و شوهرت...
‫همیشه مثل آب و روغن می مونین.
‫حتی اگه در حال دعوا نباشین...
‫هم می تونم تنش بینتون رو حس کنم.
‫اگه جای تین چینگ بودم...
‫دلم یه نامزد می خواست...
‫تا صرفا بتونم ‫یکم گرما و صمیمیت تجربه کنم.
‫سونگ چیائو پینگ...
‫ازت خواستم ‫کمکم کنی مشکل تین چینگ رو حل کنم...
‫نه این که بهم تیکه بندازی.
‫من که تیکه ننداختم.
‫مشکلات بچه ها ‫اکثرا از خانواده هاشون ناشی می شن.
‫تو و شوهرت...
‫دارین طلاق می گیرین؟
‫خودت بهم گفته بودی که طلاق لزوما...
‫به ضرر بچه ها نیست.
‫گفتم ‫لزوما به ضررشون نیست.
‫ولی در صورتی که با شوهرت بتونین بشینین...
‫و مثل آدمای بالغ حرف بزنین.
‫برای مثال، می تونی...
‫در مورد مرگ تین ین...
‫یا حسی که...
‫نسبت به نامردیش داری، حرف بزنین.
‫بهش نگو «شوهرت».
‫خیلی اعصاب خردکنه.
‫ما هیچ حرفی با هم نداریم.
‫سونگ چیائو آن، واقعا که خیلی بچه ای.
‫سونگ چیائو پینگ،
‫تو مگه مددکار اجتماعی نیستی؟
‫باید با اعضای خانواده ات...
‫اینطوری رفتار کنی؟
‫طبق تجربه ام...
‫اعضای خانواده ‫فقط به همدیگه آسیب می زنن...
‫و ‫هیچ اثر درمانی روی همدیگه ندارن.
‫راستش، می دونی که شوهرت...
‫منظورم لیو چائو کوئه.
‫با این که یه بار، به عنوان شوهر،
‫در حقت نامردی کرده،
‫پدر...
‫خیلی خوبیه.
‫می ری بخاطرم...
‫با تین چینگ صحبت کنی یا نه؟
‫می تونم باهاش صحبت کنم. در هر صورت...
‫ما خیلی با هم صمیمی ایم.
‫ولی...
‫تو قراره با دخترت رو در رو شی.
‫باید سعی کنی...
‫نوع رابطه اتون رو تغییر بدی.
‫دفتر مشقت رو امضا کردم.
‫می ذارمش توی کوله پشتیت.
‫معلمت گفته بود...
‫که پیانو تمرین نمی کنی.
‫اگه نمی خوای تمرین کنی...
‫می تونی دیگه کلاس نری.
‫باشه.
‫همه اش ‫با گوشیت توی اینترنت می گردی...
‫برای چشمات خوب نیست ها.
‫بهتره استراحت کنی.
‫زود بخواب.
‫مامان، ‫کمکم می کنی حموم کنم؟
‫نمی شه امروز ‫خودت تنهایی حموم کنی؟
‫کلی ظرف باید بشورم.
‫نه، ‫می خوام تو حمومم کنی.
‫می،
‫چرا شیائو فی رو حموم نمی کنی؟
‫ظرفا با من.
‫شیائو فی، بیا بریم حمومت کنیم.
‫سلام. ‫وانگ شی صحبت می کنه.
‫چطوری؟
‫چی شده؟
‫چه پرونده ای؟ بگو ببینم.
‫حکم اولیه...
‫صادر شده...
‫ولی خانواده اش ‫می خوان درخواست استیناف بدن، خب؟
‫یکم دیگه می شورمشون.
‫کارم الان تموم می شه.
‫من و پدر و مادرم تصمیم گرفتیم...
‫که مهد کودک رو عوض کنیم.
‫چرا؟
‫مگه نگفتم ‫این کار الزامی نیست؟
‫چرا ‫موضوع رو با من در میون نذاشتی؟
‫تو همیشه ‫سرت گرم این قاتلاست...
‫چطوری باهات صحبت کنم؟
‫این شغلمه.
‫وقتی باهام آشنا شدی، می دونستی...
‫که وکیل مدافع جنایی ام.
‫وقتی باهات آشنا شدم، ‫فقط می دونستم وکیلی.
‫فکر می کنی وکیلا، ‫مثل فیلمای آمریکایی،
‫فقط کت و شلوارای شیک می پوشن...
‫و توی دفتراشون قدم رو می زنن؟
‫خودت می دونی ‫من چه پرونده هایی قبول می کنم.
‫دوباره داری بخاطر اون دیوونه ها...
‫باهام دعوا می کنی؟
‫باهات دعوا نمی کنم. تو...
‫تو بارداری،
‫می شه ‫لطفا انقدر حرص نخوری؟
‫پس لطفا جواب این سوال رو بده.
‫من و بچه ها...
‫همیشه ‫اولویت دوم توئیم؟
‫این دیگه چه سوالیه؟
‫- سوال انحرافیه؟ ‫- جوابم رو بده.
‫البته، من...
‫دستت رو بده.
‫نه.
‫دستت رو بده.
‫خواهش می کنم.
‫می می،
‫ممنون ‫که یه خونه بهم می دی.
‫توی این خونه، تو، شیائو فی...
‫و پسری ‫که به زودی به دنیا میاد، زندگی می کنین.
‫شما من رو کامل می کنین.
‫حس می کنم کامل شده ام.
‫این جایگزینی نداره.
‫عزیزم،
‫یه لی شیائو مینگ کافیه.
‫نمی خوام دوباره تجربه ای که ‫موقع دفاع از اون از سر گذروندی...
‫برات تکرار بشه.
‫اون موقع ها، ‫نصفه شبا تلفن زنگ می زد...
‫و وقتی که ‫بر می داشتم، کسی جواب نمی داد.
‫وقتی یکم دیر می کردی...
‫تا سر حد مرگ می ترسیدم.
‫پرونده چن چانگ رو قبول نکن.
‫خیلی دیر شده. قبولش کردم.
‫می رم ظرفا رو بشورم.
‫تلفن رو قطع کردی؟
‫ساعت شش رفتم خونه.
‫خودش رو ‫توی اتاقش حبس کرده بود.
‫چیزی نخورد. ‫فکر کنم خواب بود.
‫من هم ‫دیگه بیدارش نکردم.
‫به نظرت...
‫زو سونگ که ‫مشکل روانی نداره، نه؟
‫به مزخرفاتی که ‫بقیه می گن، گوش نکن.
‫قبول نکرد ‫توی بیمارستان معاینه اش کنن؟
‫توی بیمارستان فقط بهش دارو می دن.
‫دیگه چی می تونن بهش بدن؟
‫یینگ زو سونگ ‫زود سرخورده می شه.
‫بهش گفته بودم دانشکده افسری بره...
‫بابا...
‫نمی تونی ‫این رو مدام به زو سونگ بگی.
‫واسه همین ‫همیشه خدا با هم دعوا می کنین.
‫خیله خب. گوش کنین،
‫نباید قضیه برادرت رو...
‫به خانواده کای زو بگی.
‫بهش چی گفتی؟
‫گفتم...
‫زو سونگ ‫خیلی مشتاقه که کارای فیلم رو تموم کنه.
‫صبر نداشته ‫و این که سوء تفاهم پیش اومده بوده.
‫دیگه چی می تونستم بگم؟
‫چطوری؟
‫بابت مصاحبه برنامه تمرکز اومده ام.
‫می تونم ‫کارت شناساییتون رو ببینم؟
‫- ممنون. ‫- آقای وانگ...
‫این صورتحساب پرداختی امروزه.
‫لطفا امضاش کنین ‫و ببینین که درست هست یا نه.
‫حتما.
‫- ممنون. ‫- ممنون.
‫این هم گزارش وضعیت اولیه...
‫و طرح کلی مصاحبه.
‫لطفا مطالعه اش کنین.
‫با همدیگه در مورد پرونده هاها صحبت خواهیم کرد.
‫درسته.
‫10 دقیقه دیگه بر می گردم...
‫تا گزارش وضعیت اولیه رو با هم مرور کنیم.
‫- باشه. ‫- ممنون.
‫لی شیائو ون...
‫پارسال دوست، امسال آشنا.
‫من وانگ شی ام، وکیل.
‫من رو یادته؟
‫الان دیگه ‫توی یه شبکه تلویزیونی کار می کنی.
‫من رو با یکی دیگه اشتباه گرفتین.
‫اسم من لی تاچیه.
‫مامورین پلیس متوجه شده ان که پدر و مادر...
‫لی شیائو مینگ به سینما رفته ان.
‫رسانه ها رو چرا خبر کردین؟
‫می خوان کل خانواده رو در انظار عمومی...
‫اعدام کنن؟
‫اونا اینجا چیکار می کنن؟
‫این صرفا یه حرکت تبلیغاتیه.
‫چرا خودکشی نمی کنن؟
‫من می رم پیششون تا تنها نباشن.
‫نرو.
‫به نظرم حق با مامانته.
‫بهتره نری.
‫پسرمون ‫کار اشتباهی کرد.
‫ما به عنوان پدر و مادرش، ‫از همه معذرت می خوایم.
‫معذرت می خوایم.
‫نه نفر جون خودشون رو از دست داده ان.
‫چطوری پسرتون رو تریبت کردین؟
‫از قبل ‫از این موضوع خبر داشتین؟
‫رابطه بدی ‫با پسرتون داشتین؟
‫زانو زدنتون از ته دل و صادقانه است؟
‫کسی بهتون گفته که زانو بزنین؟
‫زانو زدن ‫نمی تونه نه نفر رو زنده کنه.
‫آقای وانگ،
‫برنامه آماده است. ‫لطفا دنبالم بیاین.
‫کارگردان، تو راهیم.
‫لی تاچی، بیا اینجا.
‫شیائو ای، تو هم همینطور.
‫این چیه نوشتی؟
‫شیائو ای، ‫تو از اون با تجربه تری.
‫اصلا محتوای متنش رو چک کردی؟
‫عجب افتضاحی. ‫عجب متن فاجعه ای.
‫بازنویسیش کن.
‫- باشه. ‫- دادستان پرسید...
‫«وقتی متهم، لی شیائو مینگ، در حال...
‫ارتکاب جرم بود،
‫داشتین چیکار می کردین؟»
‫شاهد، لین شیائو جونگ، پاسخ داد...
‫«توی سالن اصلی سینما منتظر بودم...
‫تا تماشاچی ها بیان بیرون.»
‫دادستان پرسید...
‫«می تونین بهم بگین که...
‫وقتی که لی شیائو مینگ ‫مرتکب جرم شد، چی دیدین؟»
‫شاهد، لین شیائو جونگ، پاسخ داد...
‫«دیدم که متهم، لی شیائو مینگ،
‫با یه تفنگ ‫به همه حضار شلیک کرد.
‫پسر کوچیکی به اسم لیو تین ین افتاد زمین...
‫و بلند شد تا فرار کنه...
‫ولی یه گلوله سرگردان بهش اصابت کرد.
‫بعدش افتاد روی زمین ‫و دیگه تکون نخورد.»
‫دادستان پرسید...
‫«کسی بود که...
‫به لی شیائو مینگ کمک کنه؟»
‫شاهد، لین شیائو جونگ پاسخ داد،
‫«نه، فقط خودش رو دیدم.»
‫متهم، آقای لی، هیچ اعتراضی...
‫به مدرک مذکور داری؟
‫خیر.
‫وکیل مدافع، اعتراضی داری؟
‫خیر.
‫چرا بهمون گفتن ‫به دیدن این بی شرف بیایم؟
‫چرا باید به این مزخرفات گوش بدیم؟
‫تو اگه دلت می خواد، ‫می تونی بمونی و گوش کنی.
‫حضار، ‫لطفا نظم دادگاه رو رعایت کنین.
‫ممنون که تمرکز رو تماشا می کنین.
‫لطفا بذارین مهمانان امروز رو بهتون معرفی کنم.
‫اولین مهمون، وکیل وانگ شی هستن،
‫ایشون عضو بنیاد کمک های حقوقی ان.
‫همچنین وکیل مدافع...
‫لی شیائو مینگ و چن چانگ هم هستن.
‫- حالتون چطوره؟ ‫- بابائه.
‫مشکل وانگ شی چیه؟
‫از اون چن چانگ بی شرف دفاع می کنه،
‫همونی که ‫دوتا بچه رو کشته.
‫حتی توی تلویزیون هم نشونش می دن.
‫چرا باید همچین پرونده هایی رو قبول کنه؟
‫بسه.
‫بچه اینجا نشسته. ‫در مورد قتل صحبت نکن.
‫بیا بریم،
‫بیا امروز بریم بیرون. نظرت چیه؟
‫بیا امشب ‫شام بریم رستوران.
‫شیائو فی، ‫چی می خوای بخوری؟
‫سوپ نودل گوشت.
‫سوپ نودل گوشت؟
‫- باشه، سوپ نودل گوشت می خوریم. ‫- باشه.
‫بریم.
‫بسه. ‫دیگه گوشی رو بذار کنار.
‫شیائو فی، بیا. ‫بیا لباسامون رو عوض کنیم، باشه؟
‫اعدام افرادی که بچه ها رو...
‫به قتل می رسونن، الزامیه.
‫و نمی تونیم اجازه بدیم که آدمای زیادی...
‫که مشکلات روانی دارن...
‫توی مناطق شهری و شلوغ زندگی کنن.
‫شرایط اسفناک ایجاب می کنن ‫که آدم به هر کاری دست بزنه.
‫بهتره از ‫یه نقطه مرکزی مدیریت بشن...
‫و نباید بهشون اجازه داده بشه ‫که آزادانه اینور و اونور برن.
‫همچنین،
‫آستانه تحمل ‫بستری کردن اجباری...
‫تحت لایحه سلامت روان تایوان، ‫بیش از حد بالاست.
‫طبق منطق نماینده تینگ،
‫نماینده ای مثل شما...
‫که قبلا ‫مرتکب اشتباهاتی در زندگی مشترکش شده،
‫از نظر ما، ‫مشکلات اخلاقی وخیمی داره.
‫- آقای وانگ. ‫- همونطور که گفتین...
‫شرایط اسفناک ایجاب می کنن ‫که آدم به هر کاری دست بزنه...
‫و شما هم ‫باید با اشد مجازات روبرو بشین.
‫آقای وانگ، بیاین مجددا به...
‫مامورین پلیس، تحت فشار رسانه ها...
‫یا نگرانی های قانون گذاران،
‫هاها رو مجبور کردن که...
‫در آسایشگاه...
‫بستری شه.
‫هنوز هم فکر می کنین...
‫که آستانه تحمل لایحه سلامت روان تایوان...
‫بیش از حد بالاست؟
‫هاها که ‫جناب وانگ الان بهش اشاره کردن...
‫در کنار...
‫کارگردانی که...
‫توی مهد کودک، ‫گروگان گیری کرده بود،
‫توجه افراد زیادی رو به خودش جلب کرده.
‫ما گزارشی براتون آماده کردیم.
‫لطفا یه نگاهی بندازین.
‫من مریض نیستم. ‫چرا باید معاینه شم؟
‫بعد از ‫قتل اون دختر بچه در پارک ژینگ کون،
‫مشکل بستری کردن بیماران روانی...
‫توجه افراد زیادی...
‫رو به خود جلب کرده.
‫یکی از ‫ساکنین، بعد از...
‫مشاهده مامورین پلیس...
‫و آمبولانس ‫در خیابان، از صحنه فیلمبرداری کرده.
‫در کنار آمبولانس،
‫مردی ‫به مقاومت خود ادامه داده...
‫و ‫از ورود به آمبولانس سر باز می زد.
‫این فرد، ‫همان به اصطلاح «هاها» بوده...
‫که معمولا ‫در پارک عمومی هبین، پرسه می زنه.
‫چیزی که دیدین، ‫اتفاقیه که اون موقع افتاده.
‫عمل اجباری...
‫دولت، قطعا...
‫مخالفان زیادی در بین...
‫گروه های فعال حقوق بشر داشته.
‫می خوام از دکتر لین بپرسم که...
‫«کارگردانی که ‫بدون اجازه وارد مهد کودک شده»...
‫تحت آستانه تحمل...
‫«بستری کردن اجباری» قرار می گیره؟
‫برادر هاها هم...
‫که گویا در گذشته...
‫در بیمارستان شما بستری شده،
‫با شرایط...
‫«پذیرش اجباری» همخونی داره؟
‫پذیرش اجباری، ‫دوتا شرط داره.
‫شرط اول اینه که بیماری باید وخیم باشه...
‫و شرط دوم این که احتمال...
‫آسیب زدن به خود و دیگران وجود داشته باشه.
‫بیماری وخیم به...
‫افرادی اشاره داره که طرز فکر...
‫و رفتار عجیبی دارن ‫که از حقیقت به دوره...
‫و در نتیجه، ‫نمی تونن از خودشون مراقبت کنن.
‫بعلاوه، این طرح نیاز به...
‫تایید حداقل دو متخصص داره.
‫در مورد مسئله هاها هم...
‫اون موقع تشخیص داده بودیم...
‫که چندتا عارضه داره...
‫برای همین هم پرسیدیم...
‫خانم لی...
‫من رو ‫با یکی دیگه اشتباه گرفتین.
‫می فهمم ‫که چرا اسمت رو عوض کردی.
‫به کسی نمی گم.
‫راستش، ‫برات خوشحالم،
‫چون سعی کردی ‫برش غلبه کنی.
‫عالیه ‫که کار پیدا کردی.
‫ولی به این فکر کردی...
‫که یه جوری، ‫حال پدر و مادرت رو خوب کنی؟
‫تا اونا هم ‫یه انگیزه ای برای برگشت به زندگی پیدا کنن.
‫یا تلاش کردی دلیل پشت جرم...
‫برادرت رو بفهمی؟
‫هر چی باشه، ‫می دونی که این یه جرم عادی نیست...
‫و ‫مسئله حکم حقوقی دادگاه هم مطرح نیست.
‫کل دنیا گفته...
‫که اون یه قاتل شروره.
‫به نظر من، ‫همین دلیل عالیه.
‫این یعنی ‫باهاشون موافقی؟
‫به نظرت ‫برادرت چه جور آدمیه؟
‫نمی خوای بدونی ‫چرا اینطوری تغییر کرده؟
‫اون نمی خواد ‫ما رو ببینه.
‫جواب نامه هامون رو نمی ده.
‫چطوری می تونم ‫جواب این سوال رو بفهمم؟
‫بذار ‫برای تو و پدر و مادرت...
‫پیش یه روان شناس، وقت بگیرم.
‫سعی می کنم ‫برادرت رو راضی کنم.
‫برای راضی کردن پدر و مادرت، ‫به کمکت نیاز دارم.
‫مامانم بهم گفت که...
‫مرگ سه نفر ‫از اعضای خانواده امون کافیه.
‫برای همین هم ‫دارم تمام تلاشم رو می کنم که زندگی جدیدی رو شروع کنم.
‫مامانم گفت ‫که اگه کسی راجع به پدر و مادرم ازم سوال کرد...
‫فقط بهش بگم که...
‫توی تصادف مرده ان.
‫من لی تاچی ام.
‫لی شیائو ون نیستم.
‫راستش، می دونی...
‫که پدر و مادرت دارن ازت محافظت می کنن...
‫چون تو ‫تنها کسی هستی که براشون عزیزه.
‫الان دیگه ‫فقط تو رو دارن.
‫بله، ‫شاید هم بتونی تا ابد مخفی بمونی...
‫و هیچکس هم ‫نفهمه واقعا کی هستی.
‫ولی روبرو شدنت با خانواده یکی از قربانیان...
‫تصادف خیلی بزرگی نیست؟
‫حس می کنی انگار یه چاقویی هست...
‫که به قلبت فرو می ره...
‫تا بهت یادآوری کنه...
‫که برادرت یه قاتله؟
‫تو خواهر اونی.
‫اگه سعی نکنی ‫مشکل رو حل کنی...
‫هیچوقت ‫از بند این حس رها نمی شی.
‫شاید همه بتونن...
‫از این قضیه درس بگیرن.
‫من انتخاب کردم ‫که یه وکیل بشم.
‫درسی که من ‫از این قضیه می گیرم، اینه که انتخاب کردم به...
‫لی شیائو مینگ، ‫کسی که هیچکس اون رو نمی بخشه، کمک کنم.
‫و اون هم ‫بر حسب اتفاق، برادر توئه.
‫درسی که ‫تو از این قضیه می گیری، چیه؟
‫خانواده ات چیکار می کنه؟
‫سلام.
‫خانم معلم، ‫من مادر لیو تین چینگ هستم.
‫امروز دیرتر میام دنبالش.
‫می شه ‫لطفا بهش اطلاع بدین.
‫تین چینگ ‫گفت حالش خوب نیست.
‫پدرش اومد دنبالش ‫و بردش دکتر.
‫خیله خب. ممنون، خانم معلم.
‫لیو چائو کو، چیکار می کنی؟
‫چرا بهم خبر ندادی...
‫که تین چینگ حالش خوب نیست؟
‫در جریان قضیه نیستی؟
‫مگه جواب تماست رو نداد؟
‫همین الان با گروه تماس بگیر...
‫من هم به معلمش زنگ می زنم.
‫بله.
‫چی شد؟
‫به مادر چین چی شیانگ زنگ زدم،
‫اون گفت که تین چینگ...
‫داره خونه اشون شام می خوره...
‫و بعد از شام، بر می گرده خونه.
‫نیم ساعت گذشته، هنوز برنگشته.
‫چطور اینطوری شد؟
‫بیا در طول مسیر دنبالش بگردیم.
‫به تین چینگ زنگ بزن...
‫و ببین جواب می ده یا نه.
‫می بینیش؟
‫- دوباره بهش زنگ بزن. ‫- الان می زنم.
‫اون صدا رو می شنوی؟
‫اونجاست.
‫تین چینگ،
‫چرا جواب گوشیت رو نمی دی؟
‫لیو تین چینگ، چیکار می کنی؟
‫انقدر بدون فکر عمل نکن.
‫اگه انقدر عصبی باشی،
‫هیچ حرف خوبی نمی تونی بزنی.
‫دخترت هم ‫درست مثل خودت کله شقه.
‫بسپرش به من، باشه؟
‫بسپرش به من.
‫مامانت نگرانته. ‫چیزی نیست.
‫بیا،
‫به بابا بگو مشکل چیه.
‫چیزی نیست. ‫بهم بگو. مشکل چیه؟
‫مشکل چیه؟
‫می خوام ‫حس کنم که بقیه دوستم دارن.
‫همچین حسی، عادیه.
‫همه حق دارن ‫بقیه رو دوست داشته باشن و بقیه هم دوستشون داشته باشن.
‫ولی به نظرم ‫الان بهتره روی درسات تمرکز کنی.
‫شما آدم بزرگا ‫خیلی عجیب و غریبین.
‫فکر می کنین کی هستین؟
‫دیگه عاشق همدیگه نیستین.
‫من چرا نمی تونم عاشق کسی باشم؟
‫می می.
‫من اومده ام خونه، ‫ولی تو نیستی. کجایی؟
‫مامان،
‫چرا تو جواب گوشی رو دادی؟
‫(مامان)
‫(مامان...هنوز ‫خونه مامان بزرگ زندگی می کنی؟)
‫(امروز به...وکیل وانگ برخوردم.)
‫(به دیدن شما اومده؟)
‫(به نظرت توصیه اش مشکلی نداره؟)
‫دیگه ‫اینطوری نکن، باشه؟
‫دستگاه حتما توی خونه است.
‫کدوم دستگاه؟
‫همون دستگاه شنودشون.
‫باز مضطرب شدی؟
‫اون تو هیچی نیست.
‫چاقو رو بذار کنار.
‫یینگ زو سونگ، بس کن.
‫چاقو رو بذار کنار.
‫چیکار می کنی؟
‫چرا اونطوری کردی؟
‫خوبی؟
‫تو کجا رفته بودی؟
‫- رفته بودی اونا رو ببینی؟ ‫- کیا؟
‫پلیس.
‫حتما از اونور خیابون ‫ما رو تحت نظر دارن.
‫واسه این ‫دعوتم کردی بیام اینجا زندگی کنم...
‫که بذاری ‫من رو تحت نظر بگیرن.
‫فکر می کنی نمی دونم.
‫زیادی نوشتی؟
‫یینگ زو سونگ، اگه...
‫چاقو رو ‫کنار نذاری، به پلیس زنگ می زنم.
‫زنگ بزن. ‫راحت باش، بهشون زنگ بزن.
‫دوربینم رو ‫دادی به اونا.
‫و تو هم ‫خبرم رو کار کردی.
‫با هم دست به یکی کردین.
‫چرا نمی ذارین ‫ساخت فیلم رو تموم کنم؟
‫چرا نمی ذارین ‫اون فیلم رو بسازم؟
‫چرا همه ‫می خوان جلوم رو بگیرن؟
‫گوشیت رو بده بیاد.
‫با گوشیت ‫صدام رو ضبط کردی؟
‫بده اش به من.
‫متوجه ‫منظورت نمی شم.
‫گوشی رو بده به من.
‫یینگ زو سونگ،
‫چیکار می کنی؟
‫گوشی کجاست؟
‫گوشی رو بده به من.
‫بیاین بیرون.
‫زو سو، ‫بیا به پلیس زنگ بزنیم، باشه؟
‫می دونم ‫همه اینا تقصیر شماست.
‫ممکنه...
‫که بخاطر ‫اتفاقی که افتاده، خیلی ناراحت شده باشه؟
‫فکر می کنین نمی دونم...
‫که من رو تحت نظر دارین.
‫همیشه ‫من رو تحت نظر داشتین.
‫بیاین بیرون.
‫تقصیر شماست.
‫اسکیزوفرنی...
‫در گذشته، اسمش...
‫بیماری اسکیزوئید بود.
‫ولم کنین.
‫چن چانگ دوتا بچه رو کشته.
‫نمی تونم وکیلی...
‫که به همچین آدم شروری کمک کرده...
‫از زیر حکم اعدام قسر در بره رو ببخشم.
‫غر نمی زنم. تو...
‫گمشو.
‫اگه نتونیم زندگی کنیم، با هم می میریم.
‫نباید ‫به وسایل تین ین دست بزنیم.
‫نباید در مورد تین ین صحبت کنیم.
‫نظرت چیه اتاقش رو خراب کنیم؟
‫دوربینم.
‫ولم کنین.
‫امروز عصر، ‫بعد از این که پلیس، مردی...
‫که مهد کودک رو به هم ریخته بود، دستگیر کرد...
‫هویت وی رو هم تایید نمود.
‫اون کارگردانی به نام یینگه.
‫این کارگردان جوون...
‫برای شرکت فیلمسازی تین یینگ کار می کنه...
‫و کارگردان مرحله پیش تولید...
‫فیلم جدیدی به نام «خداحافظی شاد»ـه،
‫این فیلم الان در مرحله پسا تولید قرار داره.
‫فیلم مذکور جایزه اسب طلایی بهترین بازیگر زن...
‫رو برای چن چینگ به ارمغان آورده.
‫ولی طبق اطلاعاتی که به دستمون رسیده...
‫در جریان فیلمبرداری، سرمایه گذار این اثر...
‫و چن چینگ با کارگردان مذکور، یینگ،
‫چندین بار دعوا کرده بودن.
‫در اواسط فیلمبرداری، فنگ چی جن...
‫جانشین وی در مقام کارگردان شد.
‫یینگ در پاسگاه ادعا کرده که...
‫برای فیلمبرداری تریلر تبلیغاتی...
‫فیلم جدیدی که داره سعی می کنه...
‫براش تامین کننده مالی پیدا کنه، به مهد کودک رفته بود.
‫اون در جریان بازجوییش در پاسگاه،
‫شدیدا عصبی بود.
‫حتی به شکلی گنگ ادعا کرد...
‫که قراردادی محرمانه با...
‫تهیه کننده امضا کرده بوده.
‫در نتیجه، قبول نکرد...
‫که مسائل کاری مربوطه رو فاش کنه.
‫به غیر از این مسئله، وی همچنین...
‫نتونسته مدرکی من باب اجازه فیلمبرداری...
‫در مهد کودک ارائه بده.
‫اهالی صنعت فیلمسازی...
‫نسبت به کارهای یینگ...
‫و وضعیت روانی اون، دودل هستن.
‫صحبتی نداریم.
‫آقای یینگ، ‫چرا صحبتی ندارین؟
‫من پدر یینگ زو سونگم.
‫بعد از رسیدن پدر یینگ به...
‫پاسگاه،
‫وی موضع محکمی اتخاذ کرد...
‫و از پاسخ به سوالات رسانه ها سر باز زد.
‫با این که اتفاق وحشتناکی...
‫که در مهد کودک افتاده...
‫به پایان رسیده...
‫همچنان سوالات زیادی پیرامون این پرونده مطرح هستن...
‫که باید بهشون پاسخ داده شه...
‫سوالاتی که قطعا خواب رو...
‫از چشم والدین بچه های مهد کودکی در تایوان، خواهند ربود.
‫(کل خانواده اشون مریضن ‫و باید برن دکتر.)
‫(خوبه که...)
‫(فیلمبرداری رو تموم نکرده.)
‫(توی زندان بهت خوش بگذره.)
‫(واقعا آدمایی که توی خانواده اشون...
‫بیمار روانی هست، خیلی سختی می کشن.)
‫آقای یینگ، لطفا بهمون بگین...
‫که کی به مهد کودک رسیدین.
‫ببخشید،
‫امیدوارم بتونین...
‫این اظهاریه رو به وضوح و به شکل کتبی، ثبت کنین.
‫بنده معتقدم که ‫موکلم مشکلات روانی داره...
‫و می خوام یه دکتر بعدا...
‫ارزیابیش کنه.
‫می خوام ‫دادستان از این قضیه خبر داشته باشه.
‫چون...
‫این به مبحث به عهده گرفتن مسئولیت جرمش مربوطه.
‫اشکالی نداره؟ ممنون.
‫راستش، ‫فکر کنم بتونین تصویر...
‫دوربین های امنیتی ‫رو مستقیما دریافت کنین.
‫اینطوری قاعدتا باید بتونین بفهمین...
‫که کی به مهد کودک رسیده.
‫خیله خب، آماده شین.
‫دو، یک. مبارزه کنین.
‫- وایسا. ‫- این درست نیست.
‫- یه بار دیگه. ‫- چیکار می کنی؟
‫مگه نباید ازش محافظت کنی؟
‫باید بلند شی تا ازش محافظت کنی و بگی...
‫«نه. بهش زور نگو.»
‫ساکت باشین.
‫وقتم داره تموم می شه. مگه نمی فهمین؟
‫بیا، خب، تو...
‫باید وایسی ‫تا ازش محافظت کنی.
‫این آخرین صحنه است.
‫- ایست! ‫- بخواب روی زمین!
‫شما اینجا چیکار می کنین؟
‫- ولم کنین. ‫- بخواب روی زمین. تکون نخور.
‫- ولش کنین. ‫- ولم کنین.
‫ولم کنین.
‫فقط داشت فیلم می ساخت.
‫مشکلش چیه؟
‫مگه توی این کشور، مردم...
‫حق ندارن فیلم بسازن؟
‫چقدر مسخره!
‫همین الان پسرم رو آزاد کنین.
‫اون درخواست مجوز برای فیلمبرداری توی مهد کودک نداده بود...
‫که باعث شد ‫پدر و مادرا و بچه ها بترسن.
‫تصمیمش رو ‫به دادستان می سپاریم.
‫یینگ، ‫مرد جوانی که به طور غیر مجاز وارد مهد کودک شده بود،
‫چهار سال پیش برنده ‫یه جایزه سینمایی جهانی شده...
‫و منتقدین سینما در سراسر دنیا...
‫شدیدا اون رو تحسین کردن.
‫گزارش شده که نامزد...
‫یینگ، در حین خدمت سربازی این کارگردان،
‫خودکشی کرده،
‫که آسیب روحی به اون زده.
‫اون بعد از اتمام سربازیش،
‫در مقام کارگردان...
‫روی فیلم خداحافظی شاد کار کرد.
‫(تاچی)
‫(آبجی زو سو، خوبی؟)
‫(شماها هنوز برنگشتین خونه. یکم نگران شده ام.)
‫علاوه بر این، گفته شده...
‫که دلیل جایگزینی وی...
‫این بوده که ضرری...
‫30 میلیون دلاری به سرمایه گذار زده.
‫تایید شده...
‫که یینگ زو سونگ، ‫به قید وثیقه آزاد می شه.
‫آزاد می شه.
‫خیالتون راحت.
‫یکم دیگه آزاد می شه.
‫زو ته و من بدجوری نگران شده بودیم.
‫زیادی خوابیدیم. تازه بردمش مدرسه.
‫باید یه چیزی بخوری.
‫حس و حال خوردن ندارم.
‫زو سو، چی شد؟
‫تموم شد.
‫زو سو،
‫ببخشید. ‫نمی دونستم تو هم هستی.
‫فقط برای یه نفر صبحونه آوردم.
‫فکر می کردم سر کار باشی.
‫خاله جون،
‫مغازه رو 11 باز می کنیم.
‫اشکالی نداره. گشنه ام نیست.
‫زو سو، چرا نمی خوری؟
‫بابا، ‫بهتره حداقل یکمش رو بخوری.
‫یکم دیگه وقت داروهاته.
‫درسته.
‫یکم دیگه باید دارو بخوری.
‫صبحونه ات رو تموم کن و داروت رو بخور،
‫بعدش هم برو خونه و بگیر بخواب.
‫لطفا از خانواده اش بخواین...
‫هویتش رو تایید کنن.
‫خانم یینگ، لطفا بیاین اینجا.
‫چطوری؟ اذیتت کردن؟
‫گشنه ای؟
‫الان به قید وثیقه آزاده...
‫و دادستان، بعد از این که تحقیقاتش...
‫تموم شه هم...
‫تصمیم می گیره که ‫بهش اتهام بزنه یا نه.
‫ممکنه بهش اتهام...
‫حبس کردن بقیه...
‫یا ورود غیر مجاز بهش بزنه.
‫یینگ زو سونگ، همونجا وایسا.
‫کافیه. ‫داریم در مورد تو حرف می زنیم ها.
‫دعواش نکن.
‫این چه رفتاریه؟
‫بهشون بگو ‫سعی نکنن جلوم رو بگیرن.
‫باید این رو بهت توضیح بدم.
‫اگه بخاطر ورود غیر قانونی به ساختمون ازش شکایت کنن...
‫تحت پیگرد قانونی قرار می گیره...
‫و تصمیم نهایی به عهده...
‫مهد کودک و پدر و مادراست.
‫من یکی از پدر و مادرم.
‫می تونم ‫براتون بفهمم که تصمیمشون چیه.
‫ببخشید.
‫بذارین کارتم رو بهتون بدم.
‫کاری نکردم.
‫اگه کاری داشتین بهم زنگ بزنین.
‫اگه از قبل وکیل دیگه ای ‫می شناسین و می خواین اون رو به کار بگیرین هم اشکالی نداره.
‫واقعا ببخشید.
‫چقدر بهتون بدهکارم؟
‫هیچی.
‫به نظرم رفتار برادرت کاملا عادی نیست.
‫اون تا حالا دکتر رفته؟
‫نه.
‫من به دادستانی یادآوری کرده ام...
‫که وضعیت ذهنیش بی ثباته...
‫که ممکنه در اثر یه...
‫بیماری روانی باشه.
‫و از اونجایی که ‫وظیفه دادستان اینه که بی طرف باشه...
‫و برادرت هم حق و حقوقی داره...
‫به نظر میاد که ‫ارزیابی روانی، الزامی باشه.
‫ولی تصمیم نهایی به عهده دادستانه.
‫نه، برادرم فقط...
‫برادرم، اون فقط...
‫خیلی تحت فشاره.
‫برین پیششون. برین پیششون.
‫الان می رم درستش می کنم.
‫گشنه ای؟
‫بذار یه چیزی برات درست کنم.
‫زو سونگ،
‫چرا نمی خوابی؟
‫زو سونگ خوبه؟
‫خودت چی فکر می کنی؟
‫می شه چندتا سوال ازت بپرسم؟
‫منظورتون چی بود که گفتین...
‫اون 30 میلیون دلار...
‫به سرمایه گذار ضرر زده؟
‫مبلغش اونقدر زیاد نبود.
‫اصلا تاییدش کرده بودین؟
‫اون دو سال روی اون فیلم کار کرد...
‫و اصلا بابتش پول نگرفت.
‫چرا این رو نگفتین؟
‫چرا فقط ‫ضد اون صحبت کردین؟
‫بله، ‫اون بدون اجازه وارد مهد کودک شد.
‫ما بابت این کارش متاسفیم.
‫ولی می دونی چرا این کار رو کرده بود؟
‫فقط می خواست یه فیلم درست کنه.
‫هیچ قصد بدی نداشت.
‫کیفیت خبرگذاریتون در این حده؟
‫مگه تو ما رو نمی شناسی؟
‫همه که انگ لی نمی شن.
‫حداقل تو اون نیستی.
‫بیا خونه پیش من.
‫به نظرم کارت دیگه تمومه.
‫سو زونگ، ‫به تلاشت ادامه بده.
‫از پسش برمیای.
‫(لاسیه)
‫(اینی که ‫اخبار نشون می ده، تویی؟)
‫اگه یینگ زو سونگ رو با خودم ببرم...
‫نمی تونم زندگی خوب و شادی داشته باشم.
‫مامان.
‫(چرا گوشی رو بر نمی داری؟)
‫(بیرونی؟)
‫مامان.
‫دوتا مهد کودک مجاور رو بررسی کردم...
‫ولی ازشون خوشم نیومد.
‫پنجره یا راه پله اضطراری ندارن.
‫خیلی بسته ان.
‫کدوم یکی؟
‫اونی که ‫تو می گی، زیادی دوره...
‫و شهریه اش هم خیلی گرونه.
‫نمی خوام. ‫برام خیلی سخته...
‫که هر روز برسونمش مدرسه.
‫نمی ذارم پولش رو حساب کنی.
‫شیائو فی، چی می خوری؟
‫داری سیب می خوری، آره؟
‫مامان می خواد مهد کودکم رو عوض کنم...
‫ولی خودم نمی خوام.
‫چرا باید بخوای...
‫مهد کودک رو عوض کنی؟
‫چون امن نیست.
‫اون یارو دیوونه رو به قید وثیقه آزاد کردی؟
‫شیائو فی...
‫نظرت چیه بری اونجا سیب بخوری؟
‫بیا،
‫خرگوشت هم با خودت ببر.
‫اون یه مشکل روانی داره،
‫ولی نوعش هنوز تایید نشده.
‫به نظرم امیال خشونت بار نداره.
‫اون فقط چون می خواست فیلم بسازه...
‫بدون اجازه وارد مهد کودک شد...
‫و بچه ها رو حبس کرد.
‫اگه این بیماری روانی نیست، پس چیه؟
‫مگه چن چانگ...
‫همونی که ‫دوتا بچه رو توی یه پارک کشته بود...
‫نگفته بود دلش می خواست بره زندون؟
‫پرونده چن چانگ فرق می کنه.
‫رسانه ها ‫حرفاش رو بریده بریده و خارج از متن، پخش کردن.
‫اون اسکیزوفرنی داره.
‫اون موقع...
‫احساساتش به نقطه شکست رسیده بودن...
‫و نزدیک بود دچار فروپاشی شه.
‫پرونده چن چانگ رو...
‫بدون گفتن به من...
‫قبول کردی، نه؟
‫قانون باید حتی از اونایی که ‫جامعه امون ازشون متنفره هم...
‫محافظت کنه.
‫قطعا همه بیمارای اسکیزوفرنی...
‫امیال خشونت بار ندارن.
‫نیازی نیست ‫مهد کودکش رو عوض کنیم.
‫این کار مثل این می مونه...
‫که بخاطر ترس از خفگی، غذا نخوریم.
‫اینطوری مشکلاتم حل نمی شن.
‫بله، ‫من دارم بخاطر ترس از خفگی، غذا خوردن رو کنار می ذارم.
‫حتی جرات ندارم ‫بذارم لی شیائو فی بره توی پارک بازی کنه.
‫آدمای روانی باید حبس بشن.
‫اگه اونا اجازه داشته باشن...
‫واسه خودشون آزادانه بگردن، ‫چطوری می تونیم زندگی کنیم؟
‫می شه لطفا بهشون نگی روانی؟
‫بابت درک نکردنشون سرزنشت نمی کنم...
‫چون اونا رو نمی شناسی.
‫ولی دیگه حداقل می دونی که چیکار می کنم...
‫و چه باوری دارم.
‫دعوا نکنین.
‫شیائو فی،
‫بابایی و مامانی که دعوا نمی کنن.
‫داریم با هم بحث منطقی می کنیم.
‫بحث منطقی چیز خوبیه؟
‫برو توی اتاق نشیمن بازی کن.
‫خیله خب، ‫بیا با هم منطقی صحبت کنیم.
‫به نظر من، تو بخاطر...
‫یه آدم روانی...
‫که اصلا نمی شناسیش،
‫برات مهم نبود ‫که شیائو فی آسیب دیده یا نه...
‫یا من در حالی که شش ماهه حامله ام...
‫ترسیده بودم یا نه.
‫اصلا برات مهم نیست؟
‫چطور ممکنه برام مهم نباشه؟
‫ولی تو و شیائو فی که چیزیتون نشد.
‫می می.
‫شیائو فی...
‫برو توی اتاقت بازی کن.
‫خرگوشت رو با خودت ببر.
‫وقتی نمی تونی ‫برنده بحث شی، می ری.
‫این اساسا اخاذی احساسیه.
‫در مورد مسئله بیماری روانی هم...
‫با تهیه کننده های برنامه «تمرکز» ‫در موردشون صحبت کرده ام.
‫گفت دارن روش کار می کنن...
‫تا بتونیم ‫در ادامه برنامه های مربوط به آسایشگاه ها، پخشش کنیم.
‫خودتون قبلا تصمیمش رو گرفتین...
‫و تازه الان ‫دارین من رو در جریانش می ذارین، مگه نه؟
‫برای همچین مسائل کم اهمیتی...
‫بهتره فقط ‫نتیجه نهایی تصمیم رو به عرضتون برسونیم.
‫نیازی نیست مزاحمتون شیم.
‫آبجی چیائو آن، ‫گوشیتون داره زنگ می خوره.
‫به بچه های سرگرمی بگو بیان اینجا.
‫آبجی فنگ ای.
‫چیائو آن صحبت می کنه. شما؟
‫اینا تصاویر پیام های رد و بدل شده...
‫بین تین چینگ ‫و یکی از همکلاسی های پسر این...
‫ترمش هستن.
‫پدر و مادر اون پسر، ‫این تصاویر رو فرستاده ان.
‫در واقع...
‫عادیه که ‫بچه هایی به این سن از پسرا خوششون بیاد.
‫ولی، ‫محتوای پیام هاشون زیادی مشتاقانه ان...
‫و والدین بچه های این کلاس...
‫هم دارن ‫توی یه چت گروهی، در موردش صحبت می کنن.
‫به نظرتون با ایجاد چت گروهی،
‫حریم خصوصی بچه ها رو زیر سوال نمی برن؟
‫استاد، نظرتون در این مورد چیه؟
‫می شه از این پدر و مادرا ‫بخواین که من رو به گروهشون اضافه کنن؟
‫- مشکلی نیست. ‫- ممنون.
‫اونا چت گروهی رو...
‫بخاطر مسئله تین چینگ درست کردن؟
‫گمونم بعد از صحبت با همدیگه...
‫این رو فهمیده ان.
‫برای همین هم فکر کردم...
‫بهتره شما دو نفر در جریان قرار بگیرین.
‫همینطوره.
‫می شه بپرسم...
‫که تین چینگ اخیرا توی خونه...
‫رفتار غیر عادی از خودش نشون داده یا نه؟
‫نه. ‫همه چیز عادی بوده.
‫چرا راستش رو به معلم نگفتی؟
‫راست چی؟
‫این آدما واقعا خیلی وقت آزاد دارن.
‫نیازی نیست کار کنن، به جاش یه گروه زدن...
‫تا پشت سر بقیه صحبت کنن.
‫این مسئله ‫در مورد غیبت کردن نیست،
‫در مورد دخترمونه.
‫تین چینگ بیشتر از این که...
‫پیش ما باشه، پیش معلمشه.
‫نمی خواستی حقیقت رو به معلمه بگی...
‫اگه نگی، ‫چطوری می تونه کمکمون کنه؟
‫خودم ‫حواسم به دخترم هست.
‫چطوری حواست بهش هست؟
‫همه فکر و ذکرت کاره.
‫حتی به احساساتت هم مسلط نیستی.
‫اونوقت می گی ‫خودت حواست به دخترت هست؟
‫درسته،
‫لیو چاکو،
‫تو خیلی خوب می تونی...
‫کارت رو از زندگی شخصیت جدا نگه داری.
‫بلدی چطوری عاشق زیردستیت بشی...
‫بلدی چطوری ‫به احساساتت مسلط باشی...
‫و حتی بلدی چطوری...
‫عدالت رو در حق اون مجرما اجرا کنی...
‫و حکم اعدام رو لغو کنی.
‫واقعا خیلی باحالی.
‫سونگ چیائو آن،
‫تین ین پسر من هم بود.
‫من هم درست به اندازه تو از بابت مرگش ناراحتم.
‫ولی آیا اگه هر روز واسه من...
‫قیافه ماتم زده نمی گرفتی،
‫توی شرکت می خوابیدم؟
‫بعلاوه، بارها بهت توضیح داده ام...
‫که بین من ‫و اون کارمند زن چی گذشته.
‫این کافی نیست؟
‫می شه منطقی تر باشیم؟
‫بیا از موضوع لی شیائو مینگ منحرف نشیم.
‫وقتی حقیقت و انگیزه رو بفهمیم...
‫کس دیگه ای به قتل نمی رسه.
‫حقیقت اینه که ما مشکلات رو...
‫فقط گردن سیستم اجتماعیمون میندازیم.
‫نروژ سیستم رفاه عمومی عالی ای داره،
‫ولی باز هم ‫عاری از قتل های برنامه ریزی نشده نیست.
‫امنیت اجتماعی ما، سیستم اجتماعی ما...
‫هیچوقت نمی تونه ‫این مجرمین رو کنترل کنه.
‫می فهمی؟
‫اگه نیازی نباشه قاتلین و خانواده هاشون...
‫مسئولیت کاراشون رو قبول کنن...
‫یعنی تین ین من هیچ ارزشی نداشته؟
‫اصلا تین ین ارزشی داشته؟
‫پس فکر می کنی سرزنش کردن پدر و مادر لی شیائو مینگ...
‫حالت رو بهتر می کنه.
‫مگه با سرزنش کردن پدر و مادر لی شیائو مینگ...
‫می تونی تین ینمون رو برگردونی؟
‫همچین فکری می کنی؟
‫من خودم رو سرزنش می کنم.
‫خودم رو سرزنش می کنم. این که اشکالی نداره؟
‫خانم لی.
‫درستش اینه که...
‫برای لی شیائو مینگ حکم اعدام بریده شه.
‫ما به عنوان والدینش، ‫حق نداریم توی این تصمیم، نقشی داشته باشیم.
‫نیازی نیست ‫در مورد دلیلش تحقیق کنین.
‫پدرش از وقتی بیدار می شه...
‫تا زمانی که بخوابه، نوشیدنی مصرف می کنه.
‫بطری نوشیدنی ‫حتی موقع خواب هم دستشه.
‫آخه چی می تونه بهتون بگه؟
‫ولی همچنان باید یه جوری بفهمیم...
‫که رفتار لی شیائو مینگ چرا تغییر کرده.
‫فقط اینطوری می تونین دوباره با جامعه...
‫و مردم روبرو شین.
‫آخه کی می خواد باهامون روبرو شه؟
‫به غیر از شما سه وکیل...
‫دیگه کی می خواد باهامون روبرو شه؟
‫قبلا حرفی که می خواستیم بزنیم رو زدیم.
‫خانم لی،
‫حتی اگه خودتون...
‫نخواین با کسی روبرو شین،
‫نمی تونین ازش فرار کنین.
‫چطوری می خواین زندگی کنین؟
‫فرار راه موثری...
‫برای حل مشکل نیست.
‫آدما نباید اینطوری زندگی کنن.
‫من هر روز کمتر از دو ساعت می خوابم.
‫مدام به این فکر می کنم...
‫که چه اشتباهی در تربیت بچه ام کرده ام.
‫خونه امون پشت دکه نودل فروشیه.
‫اون دوست داشت داخل اتاقش قایم شه.
‫باید بهش چیزی می گفتم؟
‫مگه نمی گن باید به بچه هامون فضا بدیم...
‫تا بتونن ‫به آدمای مستقلی تبدیل بشن؟
‫می گن بخاطر اینه که پدرش نوشیدنی مصرف می کنه.
‫ولی اون برای این می نوشید...
‫که به قضایا رسیدگی کنه ‫و رفاه همسایه هامون رو برقرار کنه.
‫ما انقدر خودخواه و مشغول بودیم...
‫که وقت نمی کردیم ‫با بچه امون صحبت کنیم.
‫برای همین ‫همچین آدم ناجوری بزرگ کردیم...
‫برای همین همچین قاتل منحرفی بزرگ کردیم.
‫خانم لی.
‫هیچ پدر و مادری...
‫دوست نداره 20 سال ‫صرف بزرگ کردن یه قاتل بکنه.
‫بذارین من ببرمش. بذارین کمکتون کنم.
‫بذارین کمکتون کنم.
‫من چندین بار به ملاقات شیائو مینگ رفته ام،
‫ولی اون قبول نکرد خانواده اش رو ببینه.
‫قبول نکرد مادرش رو ببینه.
‫چرا این رو نمی گین؟
‫من مادری بلد نیستم،
‫مادری بلد نیستم،
‫و همسری هم بلد نیستم.
‫خانم لی...
‫- گوش کنین... ‫- خواهش می کنم...
‫جدی گفتم. ‫واقعا هیچی نمی دونم.
‫جناب وانگ، ‫لطفا دیگه به دیدنمون نیا.
‫کمکی از دستم براتون برنمیاد.
‫تسلیم نشین. تسلیم نشین، باشه؟
‫تسلیم نشین.
‫یه پرونده...
‫بعد از صدور حکم، بسته نمی شه.
‫لی شیائو مینگ فرق می کنه.
‫فرق می کنه.
‫باید شجاع باشین.
‫خانم لی، گوش کنین. ‫باید شجاع باشین.
‫شما شیائو ون رو دارین، باید به فکر اون باشین...
‫به شیائو ون فکر کنین. ‫اون تازه اول زندگیشه.
‫باید بخاطر اون زندگی کنین. متوجه این؟
‫آقای وانگ،
‫ممنون ‫که انقدر به فکر ما هستی.
‫ولی از الان به بعد...
‫توی این دنیا، ‫کسی به اسم لی شیائو ون وجود نداره.
‫خانم لی...
‫دنبالم نیا.
‫بذارین کمکتون کنم، باشه؟
‫نه. ‫دنبالم نیا.
‫خانم لی،
‫ممنون.
‫ممنون. خداحافظ.
‫لطفا باز هم تشریف بیارین.
‫آبجی زوسو.
‫تو اینجا چیکار می کنی؟
‫دارم میز رو تمیز می کنم.
‫از سرپرستم پرسیدم...
‫که می تونه ‫اون خبر رو حذف کنه یا نه.
‫ولی گفت ‫حتی اگه حذفش کنیم هم...
‫همچنان توی بقیه شبکه های تلویزیونی می شه پیداش کرد.
‫پس، خبرنگار ما...
‫می تونه با زو سونگ مصاحبه کنه؟ اون...
‫بسه.
‫دیگه در این مورد چیزی نگو.
‫امروز روز سختی بود...
‫فامیلام، دوستام،
‫همکلاسی های خودم ‫و همکلاسی های زو سونگ...
‫بهم زنگ زده ان.
‫کل مردم دنیا بهم زنگ زدن تا بپرسن...
‫چی شده.
‫حتی پدر و مادر کای زو هم بهم زنگ زده ان.
‫بعلاوه، ‫باید کل روز رو کار کنم.
‫فکر می کنی ‫به اندازه کافی مشغله ندارم؟
‫امکان نداره ‫قبول کنه که مصاحبه کنه.
‫لطفا سرت به کار خودت باشه.
‫آبجی، ‫تو و شوهرت...
‫همیشه مثل آب و روغن می مونین.
‫حتی اگه در حال دعوا نباشین...
‫هم می تونم تنش بینتون رو حس کنم.
‫اگه جای تین چینگ بودم...
‫دلم یه نامزد می خواست...
‫تا صرفا بتونم ‫یکم گرما و صمیمیت تجربه کنم.
‫سونگ چیائو پینگ...
‫ازت خواستم ‫کمکم کنی مشکل تین چینگ رو حل کنم...
‫نه این که بهم تیکه بندازی.
‫من که تیکه ننداختم.
‫مشکلات بچه ها ‫اکثرا از خانواده هاشون ناشی می شن.
‫تو و شوهرت...
‫دارین طلاق می گیرین؟
‫خودت بهم گفته بودی که طلاق لزوما...
‫به ضرر بچه ها نیست.
‫گفتم ‫لزوما به ضررشون نیست.
‫ولی در صورتی که با شوهرت بتونین بشینین...
‫و مثل آدمای بالغ حرف بزنین.
‫برای مثال، می تونی...
‫در مورد مرگ تین ین...
‫یا حسی که...
‫نسبت به نامردیش داری، حرف بزنین.
‫بهش نگو «شوهرت».
‫خیلی اعصاب خردکنه.
‫ما هیچ حرفی با هم نداریم.
‫سونگ چیائو آن، واقعا که خیلی بچه ای.
‫سونگ چیائو پینگ،
‫تو مگه مددکار اجتماعی نیستی؟
‫باید با اعضای خانواده ات...
‫اینطوری رفتار کنی؟
‫طبق تجربه ام...
‫اعضای خانواده ‫فقط به همدیگه آسیب می زنن...
‫و ‫هیچ اثر درمانی روی همدیگه ندارن.
‫راستش، می دونی که شوهرت...
‫منظورم لیو چائو کوئه.
‫با این که یه بار، به عنوان شوهر،
‫در حقت نامردی کرده،
‫پدر...
‫خیلی خوبیه.
‫می ری بخاطرم...
‫با تین چینگ صحبت کنی یا نه؟
‫می تونم باهاش صحبت کنم. در هر صورت...
‫ما خیلی با هم صمیمی ایم.
‫ولی...
‫تو قراره با دخترت رو در رو شی.
‫باید سعی کنی...
‫نوع رابطه اتون رو تغییر بدی.
‫دفتر مشقت رو امضا کردم.
‫می ذارمش توی کوله پشتیت.
‫معلمت گفته بود...
‫که پیانو تمرین نمی کنی.
‫اگه نمی خوای تمرین کنی...
‫می تونی دیگه کلاس نری.
‫باشه.
‫همه اش ‫با گوشیت توی اینترنت می گردی...
‫برای چشمات خوب نیست ها.
‫بهتره استراحت کنی.
‫زود بخواب.
‫مامان، ‫کمکم می کنی حموم کنم؟
‫نمی شه امروز ‫خودت تنهایی حموم کنی؟
‫کلی ظرف باید بشورم.
‫نه، ‫می خوام تو حمومم کنی.
‫می،
‫چرا شیائو فی رو حموم نمی کنی؟
‫ظرفا با من.
‫شیائو فی، بیا بریم حمومت کنیم.
‫سلام. ‫وانگ شی صحبت می کنه.
‫چطوری؟
‫چی شده؟
‫چه پرونده ای؟ بگو ببینم.
‫حکم اولیه...
‫صادر شده...
‫ولی خانواده اش ‫می خوان درخواست استیناف بدن، خب؟
‫یکم دیگه می شورمشون.
‫کارم الان تموم می شه.
‫من و پدر و مادرم تصمیم گرفتیم...
‫که مهد کودک رو عوض کنیم.
‫چرا؟
‫مگه نگفتم ‫این کار الزامی نیست؟
‫چرا ‫موضوع رو با من در میون نذاشتی؟
‫تو همیشه ‫سرت گرم این قاتلاست...
‫چطوری باهات صحبت کنم؟
‫این شغلمه.
‫وقتی باهام آشنا شدی، می دونستی...
‫که وکیل مدافع جنایی ام.
‫وقتی باهات آشنا شدم، ‫فقط می دونستم وکیلی.
‫فکر می کنی وکیلا، ‫مثل فیلمای آمریکایی،
‫فقط کت و شلوارای شیک می پوشن...
‫و توی دفتراشون قدم رو می زنن؟
‫خودت می دونی ‫من چه پرونده هایی قبول می کنم.
‫دوباره داری بخاطر اون دیوونه ها...
‫باهام دعوا می کنی؟
‫باهات دعوا نمی کنم. تو...
‫تو بارداری،
‫می شه ‫لطفا انقدر حرص نخوری؟
‫پس لطفا جواب این سوال رو بده.
‫من و بچه ها...
‫همیشه ‫اولویت دوم توئیم؟
‫این دیگه چه سوالیه؟
‫- سوال انحرافیه؟ ‫- جوابم رو بده.
‫البته، من...
‫دستت رو بده.
‫نه.
‫دستت رو بده.
‫خواهش می کنم.
‫می می،
‫ممنون ‫که یه خونه بهم می دی.
‫توی این خونه، تو، شیائو فی...
‫و پسری ‫که به زودی به دنیا میاد، زندگی می کنین.
‫شما من رو کامل می کنین.
‫حس می کنم کامل شده ام.
‫این جایگزینی نداره.
‫عزیزم،
‫یه لی شیائو مینگ کافیه.
‫نمی خوام دوباره تجربه ای که ‫موقع دفاع از اون از سر گذروندی...
‫برات تکرار بشه.
‫اون موقع ها، ‫نصفه شبا تلفن زنگ می زد...
‫و وقتی که ‫بر می داشتم، کسی جواب نمی داد.
‫وقتی یکم دیر می کردی...
‫تا سر حد مرگ می ترسیدم.
‫پرونده چن چانگ رو قبول نکن.
‫خیلی دیر شده. قبولش کردم.
‫می رم ظرفا رو بشورم.
‫تلفن رو قطع کردی؟
‫ساعت شش رفتم خونه.
‫خودش رو ‫توی اتاقش حبس کرده بود.
‫چیزی نخورد. ‫فکر کنم خواب بود.
‫من هم ‫دیگه بیدارش نکردم.
‫به نظرت...
‫زو سونگ که ‫مشکل روانی نداره، نه؟
‫به مزخرفاتی که ‫بقیه می گن، گوش نکن.
‫قبول نکرد ‫توی بیمارستان معاینه اش کنن؟
‫توی بیمارستان فقط بهش دارو می دن.
‫دیگه چی می تونن بهش بدن؟
‫یینگ زو سونگ ‫زود سرخورده می شه.
‫بهش گفته بودم دانشکده افسری بره...
‫بابا...
‫نمی تونی ‫این رو مدام به زو سونگ بگی.
‫واسه همین ‫همیشه خدا با هم دعوا می کنین.
‫خیله خب. گوش کنین،
‫نباید قضیه برادرت رو...
‫به خانواده کای زو بگی.
‫خبرش رو کار کرده ان.
‫امروز خانم چین...بهم زنگ زد.
‫بهش چی گفتی؟
‫گفتم...
‫زو سونگ ‫خیلی مشتاقه که کارای فیلم رو تموم کنه.
‫صبر نداشته ‫و این که سوء تفاهم پیش اومده بوده.
‫دیگه چی می تونستم بگم؟
‫چطوری؟
‫بابت مصاحبه برنامه تمرکز اومده ام.
‫می تونم ‫کارت شناساییتون رو ببینم؟
‫- ممنون. ‫- آقای وانگ...
‫این صورتحساب پرداختی امروزه.
‫لطفا امضاش کنین ‫و ببینین که درست هست یا نه.
‫حتما.
‫- ممنون. ‫- ممنون.
‫این هم گزارش وضعیت اولیه...
‫و طرح کلی مصاحبه.
‫لطفا مطالعه اش کنین.
‫با همدیگه در مورد پرونده هاها صحبت خواهیم کرد.
‫درسته.
‫10 دقیقه دیگه بر می گردم...
‫تا گزارش وضعیت اولیه رو با هم مرور کنیم.
‫- باشه. ‫- ممنون.
‫لی شیائو ون...
‫پارسال دوست، امسال آشنا.
‫من وانگ شی ام، وکیل.
‫من رو یادته؟
‫الان دیگه ‫توی یه شبکه تلویزیونی کار می کنی.
‫من رو با یکی دیگه اشتباه گرفتین.
‫اسم من لی تاچیه.
‫مامورین پلیس متوجه شده ان که پدر و مادر...
‫لی شیائو مینگ به سینما رفته ان.
‫رسانه ها رو چرا خبر کردین؟
‫می خوان کل خانواده رو در انظار عمومی...
‫اعدام کنن؟
‫اونا اینجا چیکار می کنن؟
‫این صرفا یه حرکت تبلیغاتیه.
‫چرا خودکشی نمی کنن؟
‫من می رم پیششون تا تنها نباشن.
‫نرو.
‫به نظرم حق با مامانته.
‫بهتره نری.
‫پسرمون ‫کار اشتباهی کرد.
‫ما به عنوان پدر و مادرش، ‫از همه معذرت می خوایم.
‫معذرت می خوایم.
‫نه نفر جون خودشون رو از دست داده ان.
‫چطوری پسرتون رو تریبت کردین؟
‫از قبل ‫از این موضوع خبر داشتین؟
‫رابطه بدی ‫با پسرتون داشتین؟
‫زانو زدنتون از ته دل و صادقانه است؟
‫کسی بهتون گفته که زانو بزنین؟
‫زانو زدن ‫نمی تونه نه نفر رو زنده کنه.
‫آقای وانگ،
‫برنامه آماده است. ‫لطفا دنبالم بیاین.
‫کارگردان، تو راهیم.
‫لی تاچی، بیا اینجا.
‫شیائو ای، تو هم همینطور.
‫این چیه نوشتی؟
‫شیائو ای، ‫تو از اون با تجربه تری.
‫اصلا محتوای متنش رو چک کردی؟
‫عجب افتضاحی. ‫عجب متن فاجعه ای.
‫بازنویسیش کن.
‫- باشه. ‫- دادستان پرسید...
‫«وقتی متهم، لی شیائو مینگ، در حال...
‫ارتکاب جرم بود،
‫داشتین چیکار می کردین؟»
‫شاهد، لین شیائو جونگ، پاسخ داد...
‫«توی سالن اصلی سینما منتظر بودم...
‫تا تماشاچی ها بیان بیرون.»
‫دادستان پرسید...
‫«می تونین بهم بگین که...
‫وقتی که لی شیائو مینگ ‫مرتکب جرم شد، چی دیدین؟»
‫شاهد، لین شیائو جونگ، پاسخ داد...
‫«دیدم که متهم، لی شیائو مینگ،
‫با یه تفنگ ‫به همه حضار شلیک کرد.
‫پسر کوچیکی به اسم لیو تین ین افتاد زمین...
‫و بلند شد تا فرار کنه...
‫ولی یه گلوله سرگردان بهش اصابت کرد.
‫بعدش افتاد روی زمین ‫و دیگه تکون نخورد.»
‫دادستان پرسید...
‫«کسی بود که...
‫به لی شیائو مینگ کمک کنه؟»
‫شاهد، لین شیائو جونگ پاسخ داد،
‫«نه، فقط خودش رو دیدم.»
‫متهم، آقای لی، هیچ اعتراضی...
‫به مدرک مذکور داری؟
‫خیر.
‫وکیل مدافع، اعتراضی داری؟
‫خیر.
‫چرا بهمون گفتن ‫به دیدن این بی شرف بیایم؟
‫چرا باید به این مزخرفات گوش بدیم؟
‫تو اگه دلت می خواد، ‫می تونی بمونی و گوش کنی.
‫حضار، ‫لطفا نظم دادگاه رو رعایت کنین.
‫ممنون که تمرکز رو تماشا می کنین.
‫لطفا بذارین مهمانان امروز رو بهتون معرفی کنم.
‫اولین مهمون، وکیل وانگ شی هستن،
‫ایشون عضو بنیاد کمک های حقوقی ان.
‫همچنین وکیل مدافع...
‫لی شیائو مینگ و چن چانگ هم هستن.
‫- حالتون چطوره؟ ‫- بابائه.
‫مشکل وانگ شی چیه؟
‫از اون چن چانگ بی شرف دفاع می کنه،
‫همونی که ‫دوتا بچه رو کشته.
‫حتی توی تلویزیون هم نشونش می دن.
‫چرا باید همچین پرونده هایی رو قبول کنه؟
‫بسه.
‫بچه اینجا نشسته. ‫در مورد قتل صحبت نکن.
‫بیا بریم،
‫بیا امروز بریم بیرون. نظرت چیه؟
‫بیا امشب ‫شام بریم رستوران.
‫شیائو فی، ‫چی می خوای بخوری؟
‫سوپ نودل گوشت.
‫سوپ نودل گوشت؟
‫- باشه، سوپ نودل گوشت می خوریم. ‫- باشه.
‫بریم.
‫بسه. ‫دیگه گوشی رو بذار کنار.
‫شیائو فی، بیا. ‫بیا لباسامون رو عوض کنیم، باشه؟
‫اعدام افرادی که بچه ها رو...
‫به قتل می رسونن، الزامیه.
‫و نمی تونیم اجازه بدیم که آدمای زیادی...
‫که مشکلات روانی دارن...
‫توی مناطق شهری و شلوغ زندگی کنن.
‫شرایط اسفناک ایجاب می کنن ‫که آدم به هر کاری دست بزنه.
‫بهتره از ‫یه نقطه مرکزی مدیریت بشن...
‫و نباید بهشون اجازه داده بشه ‫که آزادانه اینور و اونور برن.
‫همچنین،
‫آستانه تحمل ‫بستری کردن اجباری...
‫تحت لایحه سلامت روان تایوان، ‫بیش از حد بالاست.
‫طبق منطق نماینده تینگ،
‫نماینده ای مثل شما...
‫که قبلا ‫مرتکب اشتباهاتی در زندگی مشترکش شده،
‫از نظر ما، ‫مشکلات اخلاقی وخیمی داره.
‫- آقای وانگ. ‫- همونطور که گفتین...
‫شرایط اسفناک ایجاب می کنن ‫که آدم به هر کاری دست بزنه...
‫و شما هم ‫باید با اشد مجازات روبرو بشین.
‫آقای وانگ، بیاین مجددا به...
‫مامورین پلیس، تحت فشار رسانه ها...
‫یا نگرانی های قانون گذاران،
‫هاها رو مجبور کردن که...
‫در آسایشگاه...
‫بستری شه.
‫هنوز هم فکر می کنین...
‫که آستانه تحمل لایحه سلامت روان تایوان...
‫بیش از حد بالاست؟
‫هاها که ‫جناب وانگ الان بهش اشاره کردن...
‫در کنار...
‫کارگردانی که...
‫توی مهد کودک، ‫گروگان گیری کرده بود،
‫توجه افراد زیادی رو به خودش جلب کرده.
‫ما گزارشی براتون آماده کردیم.
‫لطفا یه نگاهی بندازین.
‫من مریض نیستم. ‫چرا باید معاینه شم؟
‫بعد از ‫قتل اون دختر بچه در پارک ژینگ کون،
‫مشکل بستری کردن بیماران روانی...
‫توجه افراد زیادی...
‫رو به خود جلب کرده.
‫یکی از ‫ساکنین، بعد از...
‫مشاهده مامورین پلیس...
‫و آمبولانس ‫در خیابان، از صحنه فیلمبرداری کرده.
‫در کنار آمبولانس،
‫مردی ‫به مقاومت خود ادامه داده...
‫و ‫از ورود به آمبولانس سر باز می زد.
‫این فرد، ‫همان به اصطلاح «هاها» بوده...
‫که معمولا ‫در پارک عمومی هبین، پرسه می زنه.
‫چیزی که دیدین، ‫اتفاقیه که اون موقع افتاده.
‫عمل اجباری...
‫دولت، قطعا...
‫مخالفان زیادی در بین...
‫گروه های فعال حقوق بشر داشته.
‫می خوام از دکتر لین بپرسم که...
‫«کارگردانی که ‫بدون اجازه وارد مهد کودک شده»...
‫تحت آستانه تحمل...
‫«بستری کردن اجباری» قرار می گیره؟
‫برادر هاها هم...
‫که گویا در گذشته...
‫در بیمارستان شما بستری شده،
‫با شرایط...
‫«پذیرش اجباری» همخونی داره؟
‫پذیرش اجباری، ‫دوتا شرط داره.
‫شرط اول اینه که بیماری باید وخیم باشه...
‫و شرط دوم این که احتمال...
‫آسیب زدن به خود و دیگران وجود داشته باشه.
‫بیماری وخیم به...
‫افرادی اشاره داره که طرز فکر...
‫و رفتار عجیبی دارن ‫که از حقیقت به دوره...
‫و در نتیجه، ‫نمی تونن از خودشون مراقبت کنن.
‫بعلاوه، این طرح نیاز به...
‫تایید حداقل دو متخصص داره.
‫در مورد مسئله هاها هم...
‫اون موقع تشخیص داده بودیم...
‫که چندتا عارضه داره...
‫برای همین هم پرسیدیم...
‫خانم لی...
‫من رو ‫با یکی دیگه اشتباه گرفتین.
‫می فهمم ‫که چرا اسمت رو عوض کردی.
‫به کسی نمی گم.
‫راستش، ‫برات خوشحالم،
‫چون سعی کردی ‫برش غلبه کنی.
‫عالیه ‫که کار پیدا کردی.
‫ولی به این فکر کردی...
‫که یه جوری، ‫حال پدر و مادرت رو خوب کنی؟
‫تا اونا هم ‫یه انگیزه ای برای برگشت به زندگی پیدا کنن.
‫یا تلاش کردی دلیل پشت جرم...
‫برادرت رو بفهمی؟
‫هر چی باشه، ‫می دونی که این یه جرم عادی نیست...
‫و ‫مسئله حکم حقوقی دادگاه هم مطرح نیست.
‫کل دنیا گفته...
‫که اون یه قاتل شروره.
‫به نظر من، ‫همین دلیل عالیه.
‫این یعنی ‫باهاشون موافقی؟
‫به نظرت ‫برادرت چه جور آدمیه؟
‫نمی خوای بدونی ‫چرا اینطوری تغییر کرده؟
‫اون نمی خواد ‫ما رو ببینه.
‫جواب نامه هامون رو نمی ده.
‫چطوری می تونم ‫جواب این سوال رو بفهمم؟
‫بذار ‫برای تو و پدر و مادرت...
‫پیش یه روان شناس، وقت بگیرم.
‫سعی می کنم ‫برادرت رو راضی کنم.
‫برای راضی کردن پدر و مادرت، ‫به کمکت نیاز دارم.
‫مامانم بهم گفت که...
‫مرگ سه نفر ‫از اعضای خانواده امون کافیه.
‫برای همین هم ‫دارم تمام تلاشم رو می کنم که زندگی جدیدی رو شروع کنم.
‫مامانم گفت ‫که اگه کسی راجع به پدر و مادرم ازم سوال کرد...
‫فقط بهش بگم که...
‫توی تصادف مرده ان.
‫من لی تاچی ام.
‫لی شیائو ون نیستم.
‫راستش، می دونی...
‫که پدر و مادرت دارن ازت محافظت می کنن...
‫چون تو ‫تنها کسی هستی که براشون عزیزه.
‫الان دیگه ‫فقط تو رو دارن.
‫بله، ‫شاید هم بتونی تا ابد مخفی بمونی...
‫و هیچکس هم ‫نفهمه واقعا کی هستی.
‫ولی روبرو شدنت با خانواده یکی از قربانیان...
‫تصادف خیلی بزرگی نیست؟
‫حس می کنی انگار یه چاقویی هست...
‫که به قلبت فرو می ره...
‫تا بهت یادآوری کنه...
‫که برادرت یه قاتله؟
‫تو خواهر اونی.
‫اگه سعی نکنی ‫مشکل رو حل کنی...
‫هیچوقت ‫از بند این حس رها نمی شی.
‫شاید همه بتونن...
‫از این قضیه درس بگیرن.
‫من انتخاب کردم ‫که یه وکیل بشم.
‫درسی که من ‫از این قضیه می گیرم، اینه که انتخاب کردم به...
‫لی شیائو مینگ، ‫کسی که هیچکس اون رو نمی بخشه، کمک کنم.
‫و اون هم ‫بر حسب اتفاق، برادر توئه.
‫درسی که ‫تو از این قضیه می گیری، چیه؟
‫خانواده ات چیکار می کنه؟
‫سلام.
‫خانم معلم، ‫من مادر لیو تین چینگ هستم.
‫امروز دیرتر میام دنبالش.
‫می شه ‫لطفا بهش اطلاع بدین.
‫تین چینگ ‫گفت حالش خوب نیست.
‫پدرش اومد دنبالش ‫و بردش دکتر.
‫خیله خب. ممنون، خانم معلم.
‫لیو چائو کو، چیکار می کنی؟
‫چرا بهم خبر ندادی...
‫که تین چینگ حالش خوب نیست؟
‫در جریان قضیه نیستی؟
‫مگه جواب تماست رو نداد؟
‫همین الان با گروه تماس بگیر...
‫من هم به معلمش زنگ می زنم.
‫بله.
‫چی شد؟
‫به مادر چین چی شیانگ زنگ زدم،
‫اون گفت که تین چینگ...
‫داره خونه اشون شام می خوره...
‫و بعد از شام، بر می گرده خونه.
‫نیم ساعت گذشته، هنوز برنگشته.
‫چطور اینطوری شد؟
‫بیا در طول مسیر دنبالش بگردیم.
‫به تین چینگ زنگ بزن...
‫و ببین جواب می ده یا نه.
‫می بینیش؟
‫- دوباره بهش زنگ بزن. ‫- الآن می زنم.
‫اون صدا رو می شنوی؟
‫اونجاست.
‫تین چینگ،
‫چرا گوشیت رو جواب نمی دی؟
‫لیو تین چینگ، چیکار می کنی؟
‫انقدر بدون فکر عمل نکن.
‫اگه انقدر عصبی باشی،
‫هیچ حرف خوبی نمی تونی بزنی.
‫دخترت هم ‫دقیقل مثل خودت کله شقه.
‫بسپرش به من، باشه؟
‫بسپرش به من.
‫مامانت نگرانته. ‫چیزی نیست.
‫بیا،
‫به بابا بگو مشکل چیه.
‫چیزی نیست. ‫بهم بگو. مشکل چیه؟
‫مشکل چیه؟
‫می خوام ‫حس کنم که بقیه دوستم دارن.
‫همچین حسی، عادیه.
‫همه حق دارن ‫بقیه رو دوست داشته باشن و بقیه هم دوستشون داشته باشن.
‫ولی به نظرم ‫حالا بهتره روی درس هات تمرکز کنی.
‫شما آدم بزرگ ها ‫خیلی عجیب و غریبین!
‫فکر می کنین کی هستین؟
‫دیگه عاشق همدیگه نیستین.
‫من چرا نمی تونم عاشق کسی باشم؟
‫می می.
‫من اومده ام خونه، ‫اما تو نیستی. کجایی؟
‫مامان،
‫چرا تو جواب گوشی رو دادی؟
‫(مامان)
‫(مامان...هنوز ‫خونه مامان بزرگ زندگی می کنی؟)
‫(امروز به...وکیل وانگ برخوردم.)
‫(به دیدن شما اومده؟)
‫(به نظرت توصیه اش مشکلی نداره؟)
‫دیگه ‫این طوری نکن، باشه؟
‫دستگاه حتما توی خونه است.
‫کدوم دستگاه؟
‫همون دستگاه شنودشون.
‫باز مضطرب شدی؟
‫اون تو هیچی نیست.
‫چاقو رو بذار کنار.
‫یینگ زو سونگ، بس کن.
‫چاقو رو بذار کنار.
‫چیکار می کنی؟
‫چرا اونطوری کردی؟
‫خوبی؟
‫تو کجا رفته بودی؟
‫- رفته بودی اونا رو ببینی؟ ‫- کیا؟
‫پلیس.
‫حتما از اونور خیابون ‫ما رو تحت نظر دارن.
‫برای این ‫دعوتم کردی بیام اینجا زندگی کنم...
‫که بذاری ‫من رو تحت نظر بگیرن.
‫فکر می کنی نمی دونم.
‫زیادی نوشتی؟
‫یینگ زو سونگ، اگه...
‫چاقو رو ‫کنار نذاری، به پلیس زنگ می زنم.
‫زنگ بزن. ‫راحت باش، بهشون زنگ بزن.
‫دوربینم رو ‫دادی به اونا.
‫و تو هم ‫خبرم رو کار کردی.
‫با هم دست به یکی کردین.
‫چرا نمی ذارین ‫ساخت فیلم رو تموم کنم؟
‫چرا نمی ذارین ‫اون فیلم رو بسازم؟
‫چرا همه ‫می خوان جلوم رو بگیرن؟
‫گوشیت رو بده بیاد.
‫با گوشیت ‫صدام رو ضبط کردی؟
‫بده اش به من.
‫متوجه ‫منظورت نمی شم.
‫گوشی رو بده به من.
‫یینگ زو سونگ،
‫چیکار می کنی؟
‫گوشی کجاست؟
‫گوشی رو بده به من.
‫بیاین بیرون.
‫زو سو، ‫بیا به پلیس زنگ بزنیم، باشه؟
‫می دونم ‫همه این ها تقصیر شماست.
‫شاید...
‫که بخاطر ‫اتفاقی که افتاده، خیلی ناراحت شده باشه؟
‫فکر می کنین نمی دونم...
‫که من رو تحت نظر دارین.
‫همیشه ‫من رو تحت نظر داشتین.
‫بیاین بیرون.
‫تقصیر شماست.
‫اسکیزوفرنی...
‫در گذشته، اسمش...
‫بیماری اسکیزوئید بود.
‫ولم کنین.
‫چن چانگ 2تا بچه رو کشته.
‫نمی تونم وکیلی...
‫که به همچین آدم شروری کمک کرده...
‫از زیر حکم اعدام قسر در بره رو ببخشم.
‫غر نمی زنم. تو...
‫گورتو گم کن!
‫اگه نتونیم زندگی کنیم، با هم می میریم.
‫نباید ‫به وسایل تین ین دست بزنیم.
‫نباید راجع به تین ین حرف بزنیم.
‫نظرت چیه اتاقش رو خراب کنیم؟