‫والدین قاتل بیرحم...
‫فاجعه سینمای یوچنگ،
‫لی شیائو مینگ،
‫بعد از اعدام وی،
‫بالآخره از مخفیگاه خودشون بیرون اومدن...
‫تا جسدش رو تحویل بگیرن.
‫ابرای...ما
‫مواجهه نشدن با ‫اهالی رسانه ای که اونجا می پلکیدن...
‫قبول نکردن شخصا به اونجا برن...
‫و به جاش، ‫تصمیم گرفتن جسد لی شیائو مینگ...
‫رو مستقیما ‫به مرده شوی خانه شهر بفرستن.
‫بعدا معلوم شد که...
‫پدر و مادر لی...
‫2ساله که به یکی از نواحی روستایی...
‫شمال تایوان اسباب کشی کردن.
‫اونا تمام دیشب...
‫توی سالن تدفین موندن...
‫و بعدش برگشتن خونه تا لباس هاشون رو عوض کنن...
‫و مجددا برای...
‫سوزوندن جسد لی شیائو مینگ، اومدن بیرون.
‫بلند داد بزنین...
‫«برادر، آتش داره میاد سراغت. فرار کن.»
‫شما پدر و مادر لی شیائو مینگین؟
‫خانم و آقای لی، حرفی برای زدن...
‫به خانواده های مقتولین دارین؟
‫حرفی برای زدن به...
‫خانواده های مقتولین دارین؟
‫آه شی، چیکار می کنی؟
‫حرفی برای گفتن به...
‫خانواده های مقتولین دارین؟ خانم و آقای لی...
‫حرفی برای گفتن دارین؟
‫فقط می تونیم بگیم که متأسفیم. واقعا متأسفیم.
‫- واقعا متأسفیم. ‫- به غیر از عذرخواهی...
‫دست به اقدامات خاصی هم می زنین؟
‫آقا و خانم لی،
‫نظرتون در مورد غرامت...
‫100میلیون دلاری چیه؟
‫با توجه به رفتارشون، به نظر میاد...
‫والدین خانواده لی، که به مدت...
‫2سال غیبشون زده بود،
‫بعد از عذرخواهی 1دقیقه ای کوتاهشون...
‫تحت محافظت پلیس،
‫می خواستن روابطشون با لی شیائو مینگ رو قطع...
‫و همچنان از ‫مواجهه شدن با جامعه، دوری کنن.
‫به نظر میاد که همچین رفتاری نشون دهنده اینه...
‫که مردم تایوان...
‫باید به جای اونا، ‫غرامت رو پرداخت کنن.
‫(آدم باید مسئولیت...)
‫(کارای خودش رو قبول کنه.)
‫(بیاین یه کم با خانواده...)
‫(لی شیائو مینگ، همدردی کنیم.)
‫(روش تربیتشون یه مشکلی داره.)
‫(نباید باهاشون همدردی کنین.)
‫(اون باید مدت ها پیش اعدام می شد...)
‫(تا آرامش به جامعه برگرده.)
‫لباس خودت هم، این یکی.
‫ای چین، ‫خوبه؟
‫خوبه.
‫تصمیمش با خودت.
‫بیا راجع بهش حرف بزنیم، باشه؟
‫به نظرت 5تا ‫لباس، زیادی نیست؟
‫بیا توی لباس های مختلف ‫ازت عکس بگیریم...
‫تا پدر و مادرم ‫لباس مورد علاقه اشون رو انتخاب کنن...
‫و نگن که...
‫اصلا بهشون احترام نمی ذاریم.
‫بلیت گرفتی یا نه؟
‫کی بر می گردی؟
‫جمعه آینده.
‫چیزی نمونده. ‫جمعه هفته بعد بر می گردم.
‫راستی،
‫می تونی وقتت رو خالی کنی ‫و با مامانم بری یه لباس انتخابی کنی؟
‫خوشحال می شه ‫این کار رو بکنی.
‫بچرخ تا بتونم لباس رو ببینم، باشه؟
‫لباس عروس خیلی بهت میاد.
‫- باشه. ‫- بچرخ.
‫چرا تعقبیم کردین؟
‫چرا محل زندگی پدر و مادرم رو لو دادین؟
‫هیچ می دونین اگه مشخص شه کجا زندگی می کنن...
‫چی می شه؟
‫من ازشون خواستم...
‫که از بناهای مشخص فیلمبرداری نکنن.
‫این چه طوره؟ بهمون بگو...
‫کدوم قسمت هاش رو می خوای حذف کنیم، ما هم این کار رو می کنیم.
‫اونایی که ‫همون اطراف زندگی می کنن،
‫بلافاصله اونجا رو تشخیص می دن...
‫پس حذفشون چه فایده ای داره؟
‫فایلش کپی و ذخیره شده.
‫چه طور جرأت می کنی ‫از وجدان رسانه ای صحبت کنی؟
‫اصلا چیزی رو تأیید کردین؟
‫هیچی نمی دونین.
‫- برادرم... ‫- دنبال واقعیتی؟
‫می ذارم ‫ابهام زدایی کنی.
‫داداش چیانگ، ‫دوربین رو بیار.
‫چرا این طوری می کنی؟
‫گوش کن،
‫ما یه رسانه بی وجدانیم.
‫بیا. ازمون فیلم بگیر.
‫حاضری؟
‫برو که رفتیم.
‫بزرگ شدن ‫با برادرت چه طوری بود؟
‫اون چه جور آدمی بود؟
‫نحوه تربیت پدر و مادرتون مشکلی داشت؟
‫تا به حال به این فکر کردین که...
‫اگه زودتر می فهمیدین...
‫و بهتر می شناختینش...
‫همچین اشتباه هیولاواری نمی کرد...
‫و جامعه امون انقدر...
‫مملو از درد و نفرت نمی شد؟
‫گفته بودی لی شیائو مینگ...
‫روابطش ‫رو با پدر و مادرت قطع نکرده بود.
‫این یعنی پدر و مادرت ‫به دیدنش می رفتن؟
‫رابطه اشون چطوری بود؟
‫اون چه جور آدمی بود؟ جواب بده.
‫جواب بده.
‫لیائو نیو شی، دستت رو بردار.
‫به فیلمبرداری ادامه بده.
‫دستت رو بردار.
‫جوابی به ذهنت رسید یا نه؟
‫شما از حقوق رسانه ای که...
‫پایمالشون می کنین، ‫برای قضاوت شخصی در مورد بقیه استفاده می کنین.
‫چون آی کیوی بیننده ها...
‫صرفا در حد یه بچه هفت ساله است،
‫می تونین تقصیرات رو گردن رئیس،
‫تعداد بیننده ها، خود بیننده ها...
‫و محیط بندازین.
‫می تونین خونسردانه ‫به آدما برچسب بزنین.
‫تا حالا به این فکر کردین...
‫که شما ‫هم به شکلی نامرئی، آدما رو کشتین؟
‫تو برای من از کشتن حرف می زنی؟
‫بله.
‫برادرم خیلی ها رو کشت،
‫ولی من و خانواده ام ‫حق زندگی کردن نداریم؟
‫پسر من چی؟
‫پسرم حق زندگی کردن داشت؟
‫تعداد آدمایی که خودت کشتی...
‫از اونایی که برادرم کشته، کمتر نیست.
‫تاچی.
‫خونه ای؟
‫خونه ای. ‫چرا جواب ندادی؟
‫مشکل چیه؟
‫امروز ‫توی شرکتم قاتی کردم.
‫بهشون گفتم تعداد...
‫آدمایی که کشتن...
‫از تعداد آدمایی که ‫برادرم کشته، کمتر نیست.
‫چی داری می گی؟
‫آبجی زو سو،
‫برادر من...
‫برادر من لی شیائو مینگ بود.
‫ببخشید...
‫این همه مدت ‫ازت پنهانش کردم.
‫برادرت اون لی شیائو مینگ بود؟
‫شبکه اتون ‫نمی تونه یکم جلوی خودش رو بگیره؟
‫چند روز پیش، مدام...
‫خبر خودکشی پینکی رو کار می کردین...
‫که منجر به کمبود تخت...
‫توی بیمارستان های روانی شد.
‫ای چون ‫داشت سر این قضیه دیوونه می شد.
‫الان چی شده؟
‫هر روز از لی شیائو مینگ...
‫صحبت می کنین.
‫یادتون رفته لی شیائو مینگ...
‫بلافاصله ‫بعد از دستگیریش، چی گفته بود؟
‫می خواست معروف شه.
‫می خواست ‫توی دنیا شناخته شه.
‫ما داریم به شکلی غیر مستقیم، ‫ازش بت می سازیم.
‫ما خانواده یکی از ‫مقتولینیم. یادت رفته؟
‫اگه دوباره یکی بمیره...
‫یا سر و کله ‫یه قاتل مقلد پیدا شه، چی؟
‫کی مسئولیتش رو قبول می کنه؟
‫درسته.
‫ما قاتلین رسانه ای بی آبرو...
‫و ریشه ناآرامی های اجتماعی ایم.
‫خودت ‫می دونی این مسئله چقدر وخیمه.
‫از اونجایی که خودت توی سیستمی...
‫باید یه راهی ‫برای تغییرش پیدا کنی.
‫اگه تغییرش ندی، ‫یه همدست می شی.
‫نیروی پیشران پشتش می شی.
‫الان همه رسانه ها می دونن...
‫که خواهر لی شیائو مینگ...
‫رو جلوی همه...
‫کارکنای اداره، ‫توی تنگنا قرار دادی.
‫می شه بپرسم ‫این کار چه نفعی برات داشت؟
‫منظورت چیه...
‫که می گی ‫توی تنگنا قرارش دادم؟
‫اون از لیائو نیو شی پرسید که...
‫چرا از خونه اشون فیلمبرداری کردیم...
‫و اول ازشون اجازه نگرفتیم.
‫بهش فرصت دادم توضیح بده...
‫اونوقت داری می گی...
‫توی تنگنا گذاشتمش.
‫اگه هرالد خودت ‫همچین خبری رو کار می کرد...
‫در اولین فرصت...
‫با طرف مصاحبه نمی کردی؟
‫شما هم از پشت از طرف فیلم می گرفتین...
‫و صداش رو تغییر می دادین...
‫که هیچ فرقی با کار ما نداره.
‫چرا دیگ به دیگ می گه روت سیاه؟
‫فکر می کنی اگه ‫خودت بودی، شرافتمندانه تر عمل می کردی؟
‫حداقل از طرف می پرسیدم...
‫که راضیه ‫باهاش مصاحبه کنم یا نه.
‫دوما، ‫انقدر حماقت نمی کردم...
‫که میکروفون جلوش بگیرم...
‫و مجبورش کنم ‫به سوالاتم جواب بده.
‫رسانه خیلی بی رحمه،
‫هیچ کیفیتی نداره،
‫هیچ بویی از اخلاقیات نبرده.
‫کدوم اخلاقیات؟
‫کیفیت چیه؟ خودت بگو.
‫این...
‫تین چینگ امشب بر می گرده خونه.
‫خاله، ‫می خوام برگردم خونه شما. بیا بریم.
‫چینگ.
‫قضیه چمدون چیه؟
‫وسایل تو و شیائو فی رو جمع کرده ام.
‫ببین،
‫حتی ماهی خشک طعم دار شده،
‫تربچه ترش،
‫و پنیر سویای پخته هم درست کرده ام.
‫یادت باشه به وانگ شی بدیشون.
‫اون خیلی کار می کنه...
‫ولی ‫شب که می ره خونه، کسی منتظرش نیست.
‫نباید اینطوری باشه.
‫آخه کدوم مردی اینطوری می تونه...
‫از لحاظ ذهنی ‫توانایی این رو داشته باشه که برای تحقق ایدئال هاش، تلاش کنه؟
‫چی میگی تو؟
‫داری به دخترمون ‫توصیه می کنی که برگرده خونه اش؟
‫دلش اینجا نیست،
‫چرا باید اینجا نگه اش داریم؟
‫من باید ‫مراقب شیائو فی باشم...
‫و هر شب شام درست کنم،
‫انگار خیلی دوست دارم مامان بزرگ باشم...
‫و از یه بچه مراقبت کنم.
‫هر روز ‫که از سر کار میام،
‫مثل چی خسته ام.
‫فقط می خوام ‫غذای بیرون رو بخورم...
‫و روی مبل دراز بکشم، خب؟
‫خودت می دونی ‫که الان حامله است.
‫بچه توی شکمش، ‫زندگی رو براش یکم سخت کرده.
‫اونوقت من سختی نمی کشم؟
‫ارباب، ‫خدمت به شما به اندازه کافی سخت هست.
‫الان باید ‫به چهار نفر خدمت کنم.
‫می خوام بیشتر عمر کنم.
‫به اون فکر می کنی؟
‫می خوای دعوام کنی؟
‫چندین روزه که ندیدیمش.
‫واسه استعفا دادن برنگشته...
‫و گوشیش ‫رو هم روشن نکرده.
‫هیچ خبری ازش نیست.
‫ساکنین اون محله می گن...
‫که از زمان فیلمبرداری از خونه اشون...
‫مردم کلی آشغال جلوی خونه اشون میندازن...
‫و پنجره اش رو هم شکسته ان.
‫هیچکس نمی دونه ‫پدر و مادرش کجا رفته ان.
‫وقت جلسه است.
‫قبلا، وقتی...
‫همچین چیزی ‫رو می شنیدم، هیچ حسی بهم دست نمی داد.
‫نمی دونم ‫الان چرا بخاطرش غمگینم.
‫وقتی پای اخبار در میون باشه،
‫باید از اصل گریز استفاده کنیم،
‫در غیر این صورت، وقتی...
‫نوبت به کارمندای خودمون می رسه، ‫زیادی دلرحم می شیم.
‫صبح امروز، یه دانش آموز دبیرستانی...
‫بعد از جر و بحث با مادرش...
‫از خونه زده بیرون.
‫به طور تصادفی ‫به هفت رهگذر...
‫در نزدیکی سینمای یوچنگ ‫چاقو زده و زخمیشون کرده.
‫وقتی یکی ‫از رهگذرا گرفتش...
‫باورتون نمی شه...فریاد کشید: «زنده باد لی شیائو مینگ.»
‫- یه مقلد تمام عیار. ‫- عکسی ازش دارین؟
‫من دارم.
‫از دستگیریش عکس داریم ‫که یکی از رهگذرا گرفته...
‫و عکس دوربین شهری هم هست،
‫عکسی که ‫دوربین ماشین پلیس گرفته هم هست.
‫خبر اجتماعی دیگه ای ‫نداریم که کار کنیم؟
‫این مهم ترین خبر امروزه.
‫هفت نفر چاقو خورده ان و آسیب دیده ان.
‫حالا مگی داره...
‫روی گرفتن پاسخ از مدرسه و خانواده ضارب...
‫و مصدومین کار می کنه.
‫حداقل می تونیم ‫چهار گزارش ازش دربیاریم.
‫دوتا گزارش ازش دربیارین.
‫امروز برنامه های زیادی ‫نداریم، دو گزارش کافی نیست.
‫راستش،
‫از مکالمه بین لی تاچی و آبجی چیائو آن...
‫می شه دو گزارش انحصاری درآورد.
‫تدوین شده. ‫می خوای یه نگاهی بهش بندازی؟
‫بیاین یه گزارش در مورد...
‫کارواش ها کار کنیم.
‫کارواش؟
‫بیاین از تفاوت استفاده...
‫از بازیگر زن یا مرد...
‫توی تبلیغات کارواش ها استفاده کنیم.
‫بخش روزانه؟
‫بخش روزانه ‫می تونه روی چی کار کنه؟
‫اگه بخش بین الملل دو تا خبر...
‫بیشتر کار کنه، ‫برنامه امون تکمیل نمی شه؟
‫خیله خب.
‫چی شده؟
‫یکی زنگ زد، با سرپرست...
‫بخش تدوین کار داشت.
‫کی؟
‫پدر و مادر تاچی.
‫یکم همینجا منتظر بمونین.
‫نیو شی.
‫چیائو آن،
‫اومده ان دنبال تاچی.
‫مگه کشتمش؟
‫- نه. ‫- شوخیت گرفته؟
‫اومده ان دنبال بچه اشون.
‫- یه فرصت بهشون بده. ‫- ببخشید.
‫نتونستیم تاچی رو پیدا کنیم.
‫نتونستیم شیائو...شیائو ون رو پیدا کنیم.
‫- ببخشید. ‫- نتونستیم پیداش کنیم.
‫اگه شیائو ون بی ادبی کرده...
‫می تونین بزنینش یا دعواش کنین.
‫لطفا، خواهش می کنم.
‫من از کجا بدونم اون کجاست؟
‫ولی نتونستیم پیداش کنیم. التماس می کنیم.
‫خواهش می کنم، واقعا معذرت می خوایم.
‫درسته.
‫نمی دونستیم ‫شما از اعضای خانواده مقتولین هستین،
‫این رو تازه بعد ‫از مراسم تدفین فهمیدیم.
‫تضمین می کنم...
‫شیائو ون انقدر پررو نیست.
‫اگه می دونست...
‫نمی اومد اینجا کار کنه.
‫می دونم ‫که ما به درد نمی خوریم.
‫خونه اش...
‫حتی نمی دونیم خونه اش کجاست.
‫می شه لطفا بهمون بگین؟
‫ما...
‫جرات نداریم ‫التماس کنیم که ما رو ببخشین.
‫بهتره لی شیائو ون بمیره.
‫جون یه نفر در برابر جون یه نفر دیگه، ‫جون اون بی ارزشه.
‫این رو نگین.
‫دیگه نمی خوام شما ‫یا بقیه اعضای خانواده اتون رو ببینم.
‫جفتتون گم شین.
‫چیائو آن، ‫لازمه اینطوری رفتار کنی؟
‫تو هم همینطور.
‫این آدرس رو ‫از بخش منابع انسانی گرفتم.
‫اصلا نمی دونم ‫که واقعیه یا نه.
‫امیدوارم کمکتون کنه.
‫ممنون.
‫واقعا معذرت می خوام.
‫نمی دونستم ‫همچین واکنش شدیدی از خودش نشون می ده.
‫فکر می کردم بتونم...
‫یه فرصتی بهتون بدم تا تاسفتون رو نشون بدین...
‫و با این کار، ‫بذارین به دردش غلبه کنه.
‫انتظار نداشتم اینطوری بشه.
‫اشکالی نداره.
‫حقمونه که ملامت بشیم.
‫ممنون، ممنون.
‫بابایی، برگشتی خونه. ‫دلم خیلی برات تنگ شده بود.
‫مامان داره ‫غذای مورد علاقه ات رو درست می کنه،
‫ساقه بامبو با گوشت.
‫مامان بزرگ هم ‫کلی غذا برات درست کرده.
‫اومدی.
‫برو دستات رو بشور. ‫بیا غذا بخوریم.
‫مامان گفت ‫برادرم یه کیلوئه.
‫معاینه پیش از زایمان انجام دادی؟
‫درصد رشدش توی منحنی چقدره؟
‫50 درصد. ‫سالمه و مشکلی نداره.
‫اگه یه بار دیگه بگی...
‫با طلاق موافقی...
‫خونت رو می ریزم.
‫ببخشید.
‫بیاین غذا بخوریم. ‫بیا بریم دستات رو بشوریم.
‫کارت هنوز تموم نشده؟
‫بیا یه چیزی بخوریم. بیا.
‫برو بیرون.
‫نمی خوای چیزی بخوری؟
‫پس بیا ‫در مورد مسائل کاری صحبت کنیم.
‫فیلم مکالمه بین تو...
‫و پدر و مادر لی تاچی تدوین شده.
‫خودم تدوینش کردم ‫و روش صحبت کردم.
‫محتواش شوکه کننده، احساسی...
‫و اشک آوره.
‫به عنوان یکی ‫از طرفین مکالمه، می خوای ببینیش؟
‫به نظرم نیازی نیست.
‫چون ما اهل کسب اجازه نیستیم.
‫بیا فردا ‫به عنوان خبر اصلی روش کار کنیم.
‫این رو دارم ‫به تو به عنوان محور خبر توضیح می دم،
‫و ازت اجازه نمی گیرم.
‫جراتش رو نداری.
‫تو هم آدمی نیستی...
‫که بقیه رو به زور...
‫توی تنگنا قرار بده.
‫هستم.
‫نیستی.
‫تو در جریان دو سال اخیر...
‫به این آدم تبدیل شدی.
‫برام خیلی سخته که بتونم...
‫درد از دست دادن بچه رو درک کنم.
‫در جایگاهی نیستم ‫که از بخشش حرف بزنم.
‫فقط امیدوارم که...
‫همرزم قدیمیم...
‫که شوخ طبعه، زبون تلخی داره...
‫و در عین حال خوش قلبه، زود برگرده.
‫اون مرده.
‫نمرده.
‫باور دارم...
‫که هنوز زنده است.
‫چطور تونستم ‫همچین حرف حال به هم زنی بزنم؟
‫دارم بالا میارم.
‫من دیگه برم خونه.
‫نباید از قبل می گفتی...
‫که داری تین چینگ رو میاری خونه؟
‫می خواستم غافلگیرتون کنم.
‫از کجا می دونستم ‫دوباره دارین دعوا می کنین؟
‫الان می خوام بیام دنبالش.
‫مگه امشب قرار نیست تو و چائو کو...
‫برین پیش مشاور؟
‫من که نمی رم.
‫باشه. اگه نری،
‫چینگ چینگ رو بر نمی گردونم پیشت.
‫سونگ چیائو پینگ.
‫سونگ چیائو آن.
‫یا می خوای خودت باهاش صحبت کنی؟
‫به نظرم چینگ چینک ‫هم همین فکر رو می کنه.
‫خداحافظ.
‫خودشون ‫این یکی رو پیشنهاد کردن.
‫خیلی شاد نیست.
‫اشکالی نداره. ‫رنگش طلاییه.
‫خانم چین، ‫این یکی رو ببینین.
‫مثل خودتون سنگینه.
‫زیبا و باشکوهه.
‫بنفش و طلایی با هم؟
‫چقدر بی سلیقه.
‫اشکالی نداره.
‫بیا بذاریم ‫خانم چین بهش فکر کنه.
‫برو مال خودت رو انتخاب کن.
‫آره، چون نرفتم مدرسه، بی سلیقه ام.
‫نه، ‫منظورش این نبود.
‫اگه بابات به دیدن زو سونگ نرفته بود...
‫و ازم نخواسته بود حفظ ظاهر کنم...
‫زو سو،
‫مغازه دیگه ای ‫نیست که بریم؟
‫لباسای اینجا...
‫به اندازه کافی شیک نیستن.
‫مغازه های دیگه ای هم هستن.
‫خیله خب، عصبانی نشو.
‫- کوچه چهارم. ‫- خانم لی،
‫- شماره 23. ‫- دیدمت.
‫شیائو ون چی شد؟
‫هیچی. چندین بار زنگ زدم،
‫ولی هیچکس جواب نداد.
‫می ترسم ‫که شاید اتفاق بدی براش افتاده باشه.
‫گفتی شیائو ون ‫الان اینجا زندگی می کنه؟
‫باید اول به پلیس زنگ بزنیم؟
‫اضطراب نداشته باشین.
‫آخرین بار کی اون رو دیدین؟
‫- دو یا سه روز پیش. ‫- آقای وانگ.
‫همه اش بهش زنگ می زنم.
‫- گوشیش رو روشن نکرده. ‫- یه لحظه وایسین.
‫- شما اینجا چیکار می کنی؟ ‫- خانم یینگ...
‫شما هم اینجا زندگی می کنی؟
‫طبقه دوم زندگی می کنم.
‫کدوم واحد؟
‫واحد 23. مشکل چیه؟
‫لی شیائو ون ‫هم اینجا زندگی می کنه؟
‫لی تاچی.
‫شما...شما...
‫ما پدر و مادر لی تاچی ایم.
‫بفرمایین، خواهش می کنم.
‫- لی تاچی اینجا زندگی می کنه؟ ‫- بله.
‫خیلی زنگ زدیم،
‫ولی جواب نداد. خونه است؟
‫- هست. هست. ‫- صبح دیدینش؟
‫تاچی. هستی؟
‫- لی شیائو ون. ‫- اونجاست. توی اتاقه.
‫بابا، مامان،
‫شما اینجا چیکار می کنین؟
‫چرا گوشیت رو خاموش کردی؟
‫چرا در رو باز نمی کردی؟
‫نمی گی نگران می شیم؟
‫اگه یه بلایی سرت بیاد، چیکار کنیم؟
‫ببخشید.
‫واقعا ببخشید که بخاطرم از...
‫خونه مامان بزرگ فیلمبرداری کردن.
‫نباید می رفتم توی اون شبکه تلویزیونی...
‫کار کنم، نه؟
‫تقصیر منه.
‫ما خیلی ‫برای هم غر می زنیم.
‫در مورد کار و زندگی غر می زنیم،
‫چون باورهامون یکی نیستن.
‫در مورد همدیگه غر نمی زنیم.
‫تو معمولا من رو نصیحت می کنی...
‫و می گی ‫به اندازه کافی دنبال رشد شخصیتیم نمی رم...
‫و ‫توی جامعه ناآرامی ایجاد می کنم.
‫راستش اون ‫فرصت های کاری بهتری داشته.
‫چندتا شبکه خبری خوب بودن...
‫که می خواستن برای تهیه گزارش های ویژه، استخدامش کنم.
‫اون می تونست زندگی باکیفیت تری داشته باشه...
‫و از بچه هامون مراقبت کنه،
‫ولی اونا رو نمی خواست.
‫تصمیم گرفت توی دِیلی بمونه.
‫بعد از این که ‫کارش برای دیلی رو شروع کرد...
‫زندگیش ‫کیفیت خودش رو از دست داد...
‫و فشار کاریش هم خیلی زیاد شد.
‫فکر کنم منظورم اینه...
‫که داره عمرش رو ‫حروم می کنه، موافق نیستی؟
‫اگه توی اس بی سی نیوز نمونده بودم...
‫تو می تونستی دنبال رویات،
‫یعنی اصلاح رسانه ها، بری؟
‫من مخارجمون رو تامین می کنم، قسط خونه امون رو می دم،
‫و باید بچه هامون رو بزرگ کنم،
‫با این حال، ‫می گی دارم عمرم رو حروم می کنم.
‫به نظرم ‫این حرفا از مردسالاری میان.
‫قبلا، خودت گفته بودی...
‫که نمی خوای...
‫توی یه شرکت کار کنیم، درسته؟
‫من رو تشویق کردی که ‫استعفا بدم، من هم استعفا دادم.
‫اونوقت حالا میگی همه حرفام...
‫- از روی مردسالاریه. ‫- تو واسه این استعفا دادی...
‫که همه اش ‫با سرپرستت دعوات می شد...
‫و خودت رو ‫سوژه کرده بودی.
‫- خودت فکر می کنی بهتر بود همونجا می موندی؟ ‫- وایسین.
‫به نظرم باید ابهام زدایی کنم.
‫هیچ ابهامی وجود نداره.
‫اون اگه می خواد، ‫می تونه باز هم بیاد مشاوره.
‫من علاقه ای ندارم.
‫می بینی؟ همینطوریه.
‫تا یکم با هم حرف می زنیم...
‫دعوامون می شه.
‫وضعیت...
‫بعد از مرگ پسرمون، تین ین، بدتر شد.
‫متوجه ام.
‫این نتیجه ضعف توی برقراری ارتباطه.
‫ادامه بدیم؟
‫یه نفره هم ‫می شه برای مشاوره ازدواج اومد؟
‫معمولا وقتی یکی از طرفین، گذشته رو...
‫جور دیگه ای جلوه می ده، ‫نحوه تعامل نیز تغییر می کنه.
‫نمی تونم به طور قطعی بگم...
‫که بهتر می شه یا بدتر،
‫ولی می تونین راه تعامل...
‫جدیدی ایجاد کنین.
‫- ممنون. ‫- ممنون.
‫ممنون که ‫مراقب شیائو ونین،
‫و بخاطر این که...
‫خانواده شیائو مینگیم، ‫ما رو پس نمی زنین.
‫واقعا ممنونم.
‫خواهش می کنم، کاری نکردم.
‫شما...
‫شما سختی کشیدین.
‫راستش، باید از تاچی تشکر کنم.
‫اون خیلی کمکم می کنه.
‫چند وقت پیش ‫برادرم دچار عمله عصبی شده بود...
‫و نزدیک بود تاچی رو بزنه، ‫ولی اون اصلا به دل نگرفت.
‫این منم ‫که باید از شما معذرت خواهی کنم.
‫بزنتش؟
‫برادرتون چه بیماری ای داره؟
‫اسکیزوفرنی.
‫چی هست؟
‫بگذریم، ‫اون تحت درمانه.
‫نیازی نیست نگران باشین. چیزی نیست.
‫درسته. این بیماری تا وقتی...
‫که داروهاش رو ‫مرتبا مصرف کنه، چیز جدی ای نیست.
‫شما به حرفاتون ادامه بدین.
‫خانم یینگ،
‫می شه باهاتون صحبت کنم؟
‫از اونجایی که بحث زو سونگ شد،
‫باید یه چیزی بهتون بگم.
‫دادستان فهمیده که زو سونگ...
‫اسکیزوفرنی داره،
‫و این در ترکیب با فقدان مدرک...
‫باعث شده ‫که تصمیم بگیره اون رو دادستانی نکنه.
‫و مهد کودک هم...
‫نمی خواد از زو سونگ شکایت کنه،
‫چون راستش رو بخواین،
‫اونا هم بی تقصیر نبودن.
‫آقای وانگ، ممنونم. من...
‫بذارین به اندازه یه سال...
‫نوشیدنی مهمونتون کنم، باشه؟
‫شما...ببینین...
‫من زیاد نوشیدنی نمی خورم.
‫لیست مخارج رو براتون می فرستم.
‫شوخی کردم.
‫خانم و آقای لی،
‫از اونجایی که حال شیائو ون خوبه، ‫من می رم خونه.
‫ممنون.
‫آقای وانگ،
‫باز هم ممنون که ‫مراقب مائین و کمکمون می کنین.
‫ممنون.
‫نه.
‫حس می کنم...
‫این کاریه...
‫که باید بکنم.
‫واقعا حسرت می خورم که نذاشتم شیائو مینگ...
‫برای آخرین بار شما رو ببینه.
‫آقای وانگ، این برای شماست.
‫این نامه ‫رو شیائو مینگ برامون فرستاده.
‫می تونین بخونینش...
‫و ببرینش پیش متخصص ها...
‫و ببینین می تونین دلیلی...
‫برای کارش پیدا کنین یا نه.
‫اخبار گفت که...
‫قبل از مرگش، نامه ای ننوشته بود.
‫نباید به اخبار توجه کنی.
‫اخبار رو زیاد جدی نگیر.
‫بابا، ‫مامان و شیائو ون،
‫انتظار می ره من اصرار کنم...
‫که برام مراسم بزرگی بگیرین.
‫اگه الان ازتون معذرت خواهی کنم،
‫قطعا براتون ارزشی نداره.
‫من به شما آسیب زده ام.
‫شاید از به دنیا آوردنم پشیمون شده باشین،
‫ولی پشیمونی هم ارزشی نداره.
‫من کاری کردم ‫که احساس می کردم باید انجام بدم.
‫اگه بتونم برگردم عقب،
‫فکر کنم ‫دوباره همین تصمیم رو بگیرم.
‫لطفا ‫فراموش کنین که پسری داشتین.
‫من با شما خداحافظی نخواهم کرد.
‫آبجی زو سو،
‫پدر و مادرم خسته ان. ‫گذاشتم توی اتاقم بخوابن.
‫راستش، ‫می تونن توی اتاق زو سونگ بخوابن.
‫اشکالی نداره. ‫به محض این که دراز کشیدن...
‫خر و پفشون رفت هوا.
‫حالا که تو رو دیده ان، ‫خیالشون بالاخره راحت شده.
‫ببخشید. ‫اخیرا سرت خیلی شلوغ بوده،
‫من هم نتونستم کمکت کنم...
‫ولی تو همچنان هوام رو داری.
‫واقعا ازت ممنونم.
‫خیله خب.
‫گفته بودی ‫سه روز استراحت می کنی.
‫امروز چه روزیه؟
‫سه روز استراحتت تموم شده،
‫باید برگردی سر زندگیت.
‫اگه نمی دونی چیکار کنی،
‫توی کافه به نیرو نیاز دارم.
‫توی کافه ام همیشه برات ‫جا هست، خب؟
‫بیا با هم سخت کار کنیم.
‫باشه. ‫بیا با هم سخت کار کنیم.
‫بلیتا واسه کی ان؟
‫40 دقیقه دیگه.
‫شیائو ون،
‫مطمئنی...
‫نمی خوای با ما برگردی خونه؟
‫نیاز دارم ‫به قدم بعدیم فکر کنم.
‫بابا. مامان.
‫ببخشید ‫که چند روز اخیر، نگرانتون کردم.
‫این منم ‫که باید ازت معذرت بخوام.
‫حرفایی که قبلا زدم،
‫مثل این که باهامون تماس نگیری،
‫یا هیچ خانواده ای نداری،
‫اشتباه کردم که ‫اینا رو گفتم.
‫جواب ندادن به پیامات توی لاین هم اشتباه بود.
‫ولی از الان به بعد ‫باید جواب تماس هامون رو بدی...
‫فهمیدی؟
‫اون کار برادرت، ‫تقریبا ما رو به کشتن داد.
‫اگه بلایی سرت بیاد، ‫ممکنه واقعا بمیریم.
‫باشه. ببخشید.
‫حالا که از خونه دوری...
‫یادت نره غذا بخوری ها.
‫- اگه پولت تموم شد، بهمون زنگ بزن. ‫- باشه.
‫برات پول می فرستم.
‫بیا بریم.
‫من هم جواب تماس هات رو می دم.
‫باشه، نگران نباشین.
‫شیائو ون،
‫اگه ‫به نظر اومد برادر خانم یینگ...
‫مشکل روانی داره...
‫به این فکر می کنی ‫که خونه دیگه ای پیدا کنی؟
‫چیزی نیست.
‫آبجی زو سو اصلا به...
‫این مسئله که ‫من خواهر لی شیائو مینگم، اهمیتی نمی ده،
‫من چطور می تونم ‫از اسکیزوفرنی برادرش بترسم؟
‫اون الان تحت درمانه. ‫نگران نباش.
‫آبجی زو سو ‫کمک نیاز داره،
‫من هم واقعا ‫می خوام کمکش کنم.
‫باشه،
‫اگه تو میگی چیزی نیست، یعنی چیزی نیست.
‫ما فقط نگرانتیم.
‫خودت هم ‫همینطور. دیگه نوشیدنی نخور.
‫روزی یه لیوان می خوره.
‫اگه نخوره، ‫حس می کنه یه مشکلی هست.
‫دارم سعی می کنم ترک کنم.
‫خیله خب، ‫بریم. دیگه حرف زدن بسه.
‫وایسا.
‫هر روز بهمون زنگ بزن، باشه؟
‫چشم.
‫سعی کن ‫بابات رو سر عقل بیاری.
‫اون واقعا رفت دنبال کار.
‫من تازه دیشب ‫وقتی برگشتم خونه، فهمیدم.
‫حتی بهم دروغ گفت...
‫که به عنوان نگهبان ساختمون، ‫کار پیدا کرده.
‫پاهاش باد کرده ان.
‫وقتی بهش گفتم برو دکتر...
‫هم به حرفم گوش نداد.
‫یه نگاهی بنداز.
‫بسه.
‫این واسه اینه ‫که زیادی توی غذاها نمک می ریزی.
‫بابا.
‫بفرمایین. یه نگاهی بندازین.
‫این اطلاعات...
‫کلوپ بیماری روانیه.
‫بعد از مرخص شدن زو سونگ از بیمارستان،
‫اون علاوه بر مصرف دارو،
‫می تونه ‫برای روان درمانی دسته جمعی، به انجمن بره.
‫مهم تر از همه،
‫از اونجایی که واقعا...
‫برای خانواده های بیماران روانی...
‫سخته که ‫توی روان درمانی و مراحل درمان شرکت کنن...
‫توصیه می کنم ‫به یه گروه حمایت از خانواده ها بپیوندین.
‫زو سونگ کی مرخص می شه...؟
‫- بابا. ‫- تای شنگ.
‫- بابا. ‫- نذار بیفته. بلندش کن.
‫دکمه هاش رو باز کن. ‫آماده احیا باشین.
‫من آمبولانس خبر می کنم.
‫هول نکنین.
‫آقا، ‫لطفا نفس عمیق بکشین. نفس بکشین.
‫نفس عمیق بکشین. نفس بکشین. ‫من نبضتون رو می گیرم.
‫نفس عمیق بکشین. آقا، نفس بکشین.
‫- به آرومی نفس عمیق بکشین. ‫- تای شنگ.
‫زو سونگ،
‫خانواده ات...
‫اومده بودن اینجا.
‫ولی حال پدرت خوب نبود،
‫و فرستادیمش بیمارستان.
‫یعنی چی حالش خوب نبود؟ ‫می خوام ببینمش.
‫- باید ببینمش. ‫- زو سونگ.
‫زو سونگ، وایسا.
‫زو سونگ، تو...
‫زو سونگ، ‫یه لحظه وایسا.
‫بیا اول بذاریم...
‫دکتر معاینه اش کنه، باشه؟
‫بیا اول بذاریم ‫دکتر معاینه اش کنه.
‫اگه الان بری...
‫حواسشون پرت می شه، ‫چون می خوان از تو هم مراقبت کنن.
‫من نیازی ندارم ‫کسی مراقبم باشه.
‫زو سونگ. زو سونگ، وایسا.
‫بذار از دکترت بپرسم...
‫که می تونی بری پدرت رو ببینی یا نه.
‫چیکار داری که انقدر فوریه؟
‫پدر زو سونگ سکته قلبی کرده.
‫(یانگ، دانش آموز دبیرستانی، ‫کنترل خودش رو از دست داد...)
‫(و هفت نفر رو کشت.)
‫یائو هوی، همون بچه مدرسه ایه...
‫که داد زده بود «زنده باد لی شیائو مینگ».
‫نباید می ذاشتم...
‫مرخص بشه.
‫زیاد بهش فکر نکن.
‫وضعیتش پایدار بود ‫و باید مرخص می شد.
‫ولی مطمئن بودم که مادرش آماده نیست...
‫و توی خونه امکانات کافی ندارن.
‫بسه. ‫خودت رو سرزنش نکن.
‫ما تمام تلاشمون رو کردیم.
‫راستی، ‫باهام چیکار داشتی؟
‫نتونستی ‫جمله ات رو تموم کنی.
‫پدر زو سونگ سکته قلبی کرده.
‫می خوام ‫بذاری یه مدت بره بیرون.
‫زو سونگ که مشکلی نداره.
‫مادامی که ‫از قوانین پیروی کنه،
‫برگرده و ‫داروش رو مصرف کنه، مسئله نیست.
‫باشه، ‫به خانواده اش می گم.
‫بسه دیگه، ‫خودت رو سرزنش نکن.
‫زیاد بهش فکر نکن.
‫هنوز کار مونده.
‫تو کارت رو عالی انجام دادی.
‫مشتت انقدر سریع بود که ندیدمش.
‫خیلی اوستایی ها.
‫حالا با این ‫مصدومیتم باید برگردم سر کار.
‫- برگرد سر کارت. ‫- سخته.
‫بیا،
‫یه چیزی بخور.
‫باشه.
‫ممنون.
‫ممنون ‫که وقتی کار باثباتی نداشتم...
‫مخارجمون رو تامین می کردی.
‫باید بابت عیب جویی هام...
‫و حملاتم نسبت به ‫کارت ازت معذرت خواهی کنم.
‫دیگه این کار رو نمی کنم.
‫منظورت چیه؟
‫منظور دیگه ای ندارم.
‫فقط می خواستم ازت معذرت خواهی کنم.
‫و ممنون. همین.
‫لیو چائو کو،
‫اول که بهم حمله کردی...
‫الان هم ‫داری معذرت خواهی می کنی و ازم تشکر می کنی.
‫این کارا رو برای این می کنی...
‫که بهم نشون بدی ‫از بقیه بهتری و می دونی با خودت چند چندی؟
‫صادقانه می خوام ‫ازت معذرت خواهی کنم.
‫اعتراف می کنم که...
‫آدما هر کدوم به شکل متفاوتی...
‫برای شغلشون برنامه ریزی می کنن...
‫و از قانون بقای خودشون پیروی می کنن.
‫نباید زیادی بهت ایراد بگیرم.
‫حالا این که تو مادر بچه هامی...
‫به کنار، تازه...
‫قول داده بودم تا آخر عمرم...
‫هوات رو داشته باشم، مگه نه؟
‫حقیقتش، ‫برای این می خوام ازت معذرت خواهی کنم.
‫با این حرفا، ‫چه منظوری رو می خوای برسونی؟
‫مشاور گفت...
‫که تغییر دادن خودت آسونه،
‫ولی تغییر دادن بقیه، سخته.
‫یه تکلیف بهم داد...
‫که می خوام ‫دعوتت کنم بیای با هم انجامش بدیم.
‫آبجی زو سو، حال آقای یینگ خوبه؟
‫نگران کافه نباش.
‫کل هوش و حواست به بیمارستان باشه.
‫شیائو چینگ ‫همه چیز رو بهم یاد داد.
‫خیله خب، خداحافظ.
‫شیائو چینگ، کار بعدی چیه؟
‫کارتن میوه ها رو باز کن...
‫و بذارشون توی یخچال.
‫گریه نکن.
‫اگه می خوای بیای، ‫الان وقت خوبیه.
‫- اشکالی نداره. ‫- باشه، بعدا می بینمت. خداحافظ.
‫می خوام برم خونه.
‫الان داداش آبجی می چینگ اومده بود دیدنش...
‫گفت پدر و مادرش مرده ان...
‫و خونه اشون هم فروش رفته.
‫نمی تونه ‫برگرده خونه اشون زندگی کنه.
‫آبجی می چینگ همه اش داره گریه می کنه...
‫و قبول نمی کنه ‫بیاد بیرون و غذا بخوره.
‫می تونی داستانی در مورد بچه ای ناخواسته...
‫از ازدواج پیشین ‫یه نفر بنویسی.
‫واقعی نیست. واقعی نیست.
‫تو واقعی نیستی. این واقعی نیست.
‫این واقعی نیست.
‫مشکل چیه؟
‫زو سونگ؟
‫می شه پدرم رو ببینم؟
‫می شه. ‫با خواهرت صبحت کردم،
‫یکم دیگه میاد دنبالت.
‫زو سونگ،
‫وقتی رفتی توی اتاق بابا،
‫باهاش دعوا نکن.
‫پسر خوبی باش.
‫- بابا. ‫- بابا.
‫حالت چطوره؟
‫نتایج معاینه نشون می دن که...
‫تنگی دریچه آئورت داره.
‫باید بستری شه...
‫و بعدش ‫بهش وقت جراحی می دن.
‫بابا،
‫باید خوب شی.
‫بیا با هم خوب شیم.
‫بفرما، وقت غذاست.
‫چرا گریه می کنی؟
‫مگه دکتر چیزی گفته؟
‫نه.
‫تحت تاثیر قرار گرفته.
‫زو سونگ گفت...
‫می خواد با بابا با هم خوب شن.
‫زو سونگ،
‫مگه داری ‫سریال بازی می کنی؟
‫یینگ زو ته.
‫خیله خب، بیاین غذا بخوریم.
‫زو سونگ ‫چقدر می تونه بیرون بمونه؟
‫چهار ساعت.
‫عصر باید برش گردونم.
‫نمی تونی این رو بخوری.
‫باید نمک و چربی رو کم کنی، فهمیدی؟
‫بیا زو سونگ، باز هم بخور.
‫ممنون، خاله.
‫بیا، ‫باز هم برنج بخور.
‫واسه من زیاده.
‫یینگ زو ته، ‫چقدر بدغذایی.
‫خودت هم فقط میوه می خوری ها.
‫من می خوام عروسی کنم. ‫رژیم گرفته ام.
‫بابا، ‫خوب می شی.
‫یین زو سونگ، ‫تو هم خوب می شی.
‫مشکل چیه؟
‫بیرون بیشتر...
‫احساس زنده بودن می کنم.
‫راستش، ‫بابا اتاقت رو آماده کرده...
‫و می خواد برگردی پیشش.
‫ولی الان...
‫خاله صبح ها باید بره...
‫رستوران سر کار.
‫الان باید ‫از بابا و زو سونگ مراقبت کنه.
‫خسته است، قبول داری؟
‫تو بیا پیش من،
‫باشه؟
‫کای زو چی؟
‫کای زو گفت ‫برادر من هم مثل برادر خودش می مونه.
‫چیکار می خواد بکنه؟
‫هر جایی که زندگی کنم،
‫همیشه ‫یه اتاق برای تو می ذارم.
‫تو و بابا...
‫باید خوب شین ‫و به عروسیم بیاین.
‫به نظرم کافی نیست.
‫می تونی ‫باز هم اضافه کنی.
‫باشه.
‫بگذریم، ‫چیز مهمی نیست.
‫اگه زیاد درست کنیم، ‫خودمون هم می تونیم بخوریم.
‫- برو یه سیب دیگه بیار. ‫- باشه.
‫داداش نیو شی،
‫این آبمیوه رو تازه درست کرده ام.
‫امتحانش کن.
‫یکم ترشه.
‫- بذار یکم عسل اضافه کنم. ‫- نیازی نیست.
‫اشکالی نداره. ‫بیا، بگیر بشین.
‫بشین.
‫می خوای ‫برگردی توی اخبار کار کنی؟
‫اگه می خوای برگردی،
‫می تونم ‫در زمان پخش دیگه ای ازت استفاده کنم...
‫که با چیو آن روبرو نشی.
‫ولی آبجی چیو آن...
‫همچنان ‫بابتش عصبانی می شه.
‫یا می تونم ‫به واحد دیگه ای منتقلت کنم.
‫رسانه انواع مختلفی داره...
‫داداش نیو شی،
‫فعلا نمی خوام برگردم سر کار.
‫می خوام ‫به صاحب خونه ام کمک کنم.
‫اون ‫این روزا درگیری های زیادی داره.
‫خودت هم ‫به اندازه کافی درگیری داری،
‫با این حال ‫داری به یکی دیگه کمک می کنی؟
‫این که ‫می تونم به بقیه کمک کنم...
‫باعث می شه ‫حس کنم آدم ارزشمندی ام.
‫داداش نیو شی،
‫ببخشید...
‫اون روز ‫انقدر تند باهاتون حرف زدم.
‫راستش، ‫من باید معذرت خواهی کنم.
‫همه امون ‫آدمای خوبی هستیم.
‫نمی دونم ‫چرا کار به اینجا کشیده.
‫خدا می خواد ‫چی بهمون یاد بده؟
‫وقتی ‫رسیدیم خونه، اول درس بخون.
‫درسام رو خونده ام، ‫فقط تو ندیدی.
‫البته که ندیدم.
‫- وقتی رسیدیم خونه، اول درس بخون. ‫- باشه.
‫یینگ زو سو.
‫چرا بهم نگفتی ‫قراره برگردی؟
‫می خواستم غافلگیرت کنم؟
‫راستی، ‫حال پدرت چطوره؟
‫بابام تازه خوابش برده.
‫خاله ام ‫همین جا می مونه تا ازش مواظبت کنه.
‫باشه،
‫یه روز دیگه میام می بینمش.
‫می رسونمت خونه.
‫رئیس،
‫مادر اون دانش آموز دبیرستانی،
‫که از لی شیائو مینگ تقلید کرده بود،
‫چند ساعت پیش به رسانه ها زنگ زد...
‫و گفت یه حرفی برای گفتن داره.
‫چه حرفی؟
‫از شیائو لین ‫خواستم بره اونجا.
‫یه کم دیگه، به حکم دادگاه...
‫من باب صدمه رسوندن به صاحب...
‫رستوران می پردازیم.
‫مگه مرخصی نیستی؟ ‫چرا اومدی سر کار؟
‫تعدادی موضوع برای گزارش های چند قسمتی...
‫به ذهنم رسیده.
‫می خوام باهات در میون بذارمشون. بریم.
‫الآن وقت ندارم.
‫بیخیال.
‫مگه با چائو کو قرار نذاشته بودی...
‫که تکلیف مشاور رو انجام بدی؟
‫برو دیگه.
‫این یه جور شوخیه؟
‫شوخی در کار نیست.
‫مشاور می خواست ‫از جایی که موقع نامزدی...
‫بیشتر از همه جاهای دیگه بهش می رفتیم، شروع کنیم.
‫حتی جرأت نمی کنم ‫با تلویزیون فیلم ببینم،
‫چه طور می تونم برم اونجا؟
‫من باهاتم.
‫این کار رو با هم می کنیم.
‫مرسی
‫یادمه موقع فیلم دیدن...
‫ذرت بوداده می خوردیم.
‫من نمکی می خوردم، ‫اما تو شیرین می خوردی.
‫اون روز،
‫وقتی با تین ین ‫اومده بودیم اون فیلم رو ببینیم،
‫اون ‫ذرت بوداده با طعم ترکیبی خرید.
‫گفت بعد از تموم شدن فیلم...
‫یکی هم برای تو و تین چینگ می خره.
‫البته.
‫تین همیشه خیلی...
‫با ملاحظه،
‫با فکر...
‫و شوخ طبع بود،
‫درست شبیه پدرش
‫تماشاچیان سالن2 ‫می تونن وارد سالن شن.
‫مامان، بیا بریم. عجله کن!
‫یه کم وایسا.
‫قبل از ‫فیلم چندتا تریلر نشون می دن.
‫احتیاجی نیست عجله کنیم
‫من می خوام تریلرها ‫رو ببینم. دوست دارم اونا رو ببینم.
‫- زود باش. بیا بریم. ‫- باشه. بریم.
‫بذار این رو بفرستم. ‫یه لحظه وایسا.
‫بیا بریم.
‫عمو نیو شی داره زنگ می زنه.
‫می رم جوابش رو بدم.
‫می خوای از این فرصت استفاده کنی و فرار کنی؟
‫فرار نمی کنم. ‫حواست به فیلم باشه.
‫یه لحظه وایسا.
‫باشه، فهمیدم.
‫فردا توی اداره ‫راجع بهش صحبت می کنیم، باشه؟
‫اما خوبه که...
‫از سینما نجاتم دادی.
‫داشت خوابم می برد.
‫جدی می گم.
‫باشه، ‫فردا حرف می زنیم.
‫باشه، خداحافظ.
‫تین ین ‫رو توی سینما تنها گذاشتم.
‫اون تنها بود.
‫چه طور تونستم تین ین...
‫رو توی سینما تنها بذارم؟
‫گذشته ها گذشته.
‫گذشته ها گذشته. فهمیدی؟
‫تین ین رو توی سینما تنها گذاشتم...
‫قرار نیست اعدام شم؟
‫تا حالا ‫به این موضوع فکر کردی...
‫تو نگران بقیه ای،
‫اما مشکلات خودت چی می شن؟
‫حتما دادگاه عالی ای ‫برای خانواده اتونه.
‫توصیه می کنم قبل از عروسی...
‫معاینه اتون کنن.
‫منظورت از بیا با هم باهاش مواجهه شیم...
‫همین بود؟
‫رسانه ها ‫خیلی راحت جون بقیه رو می گیرن،
‫فرق شما با لی شیائو مینگ چیه؟
‫اگه فقط اس بی سی نیوز...
‫خودانضباطی رو عملی کنه،
‫اون موقع دیگه ‫کی اخبارمون رو تماشا می کنه؟
‫آقای یانگ.
‫شما که کشتینشون. ‫دیگه چی می خواین؟
‫آقای یانگ، ‫لطفا این طوری نکنین!
‫- اصلا وجدان دارین؟ ‫- آقای یانگ.