‫دیشب در یه موتور سیکلت فروشی در...
‫وانلی، ‫قتلی رخ داده.
‫خانواده صاحب مغازه،
‫تمام شب دنبال وی گشتن.
‫اونا بعدا زنگ، صاحب مغازه،
‫رو کف مغازه اش،
‫در حالی که بدنش غرق در خون بود، پیدا کردن.
‫اون موقع رسیدن به بیمارستان...
‫هیچ علائم حیاتی از خودش نشون نداد.
‫دختر صاحب مغازه عنوان کرده که...
‫یکی از کارکنان به نام لو، که ‫تنها 2ماه از آغاز کارش می گذشت،
‫چندین بار...
‫با صاحب مغازه جر و بحث کرده بود.
‫پلیس ها در ادامه ‫لو را به عنوان مظنون پرونده، در خانه خود دستگیر کردن.
‫لو اعتراف کرد ‫که مرتکب این جرم شده.
‫معمولا نمی اومد.
‫بله، ‫معمولا دیر می اومد سر کار یا اصلا نمی اومد.
‫خیلی با پدرتون بحثش می شد؟
‫درسته.
‫هیچ می دونین ‫سر چی دعوا می کردن؟
‫شنیده بودم ‫که درخواست افزایش حقوق کرده.
‫- افزایش حقوق؟ ‫- درسته.
‫با این حال، ‫حرف های این خانواده...
‫تفاوت قابل توجهی با...
‫اظهارات همسر لو دارن.
‫شوهر من واقعا آدم تنبلی نیست.
‫اگه آدم تنبلی بود،
‫به عنوان شاگرد توی مغازه...
‫موتور فروشی کار نمی کرد.
‫می تونست کلا سر کار نره.
‫می تونین توی فرم ببینین...
‫که حقوقش فقط 3000دلاره،
‫که کفاف زندگی ما رو نمی ده.
‫همسر لو عنوان کرده...
‫که شوهرش برای جر و بحث با رئیسش به مغازه رفته بوده،
‫چون حقوق ماه دومش خیلی کم بوده.
‫شاید با رئیسش بحث و جدل کرده...
‫و در نتیجه اون مرتکب همچین اشتباه بزرگی شده.
‫اصطلاح سابقه دار...
‫برای افرادی به کار می ره...
‫که باید زندگی جدیدی رو شروع کنن،
‫اما معمولا در این حین،
‫درمانده می مونن و به مشکل می خورن.
‫(حرف خالی که نشد مدرک.)
‫(من فقط باور دارم که هیچ درمانی...)
‫(برای حل مشکلات مغز معتادان وجود نداره.)
‫(واقعا یه رئیس بد ارزش این رو نداره...)
‫(که زندگی جدیدش رو به خطر بندازه.)
‫(چشم در برابر چشم. انقدر چرت و پرت نگین!)
‫عدم استفاده از تصاویر دوربین های امنیتی،
‫عدم استفاده از اخبار اینترنتی،
‫نپرداختن به گزارش های مجلات...
‫و خبرنگاری بی طرفانه.
‫اینا همه ویژگی های خوبی ان.
‫می تونیم به الگویی خوب برای بقیه رسانه ها تبدیل شیم.
‫اما،
‫شما خبرنگارها چی؟ نظری ندارین؟
‫کدوم خبرنگاره که نخواد روزی...
‫کمتر از 4خبر کار کنه،
‫کارش بدون عجله ای بودن، متعادل باشه،
‫با جزئیات و به شکلی عمیق ‫به مسائل بپردازه و خبرهای انحصاری کار کنه؟
‫حتی اگه...
‫یه گزارش خبری انحصاری در طول...
‫20 دقیقه بعد از پخشش کپی بشه...
‫هم همچنان احساس درونی بی نظیری خواهیم داشت.
‫اما به نظرم خبرنگارا این روزا...
‫به اندازه کافی آموزش نمی بینن.
‫برای همین باید بهشون زمان بدیم.
‫اما فکر نمی کنم حجم اخبار کافی باشه.
‫ما هر روز به اندازه ‫10ساعت خبر درست می کنیم.
‫بگذریم، ‫قبلا 10ساعت از روز...
‫برنامه های خبری تکراری پخش می کردیم.
‫خب، ‫توی فکر اینم که زمانی برای گزارش های ویژه...
‫ایجاد کنیم،
‫به طور دقیق به مسائل...
‫و خبرهای بین المللی بپردازیم...
‫و با هرالد همکاری کنیم.
‫با ترکیب همه این موارد...
‫قضایا رو ‫از ابعاد و زوایای متفاوتی بررسی خواهیم کرد.
‫بله، ‫بعد از 2روز اجرای آزمایشی،
‫جواب های داخلی...
‫پاسخ های خارجی خیلی مهمن.
‫حالا این که فقط 2روز گذشته...
‫و برای تعیین نرخ بیننده ها ‫خیلی زوده، به کنار.
‫بذارین ‫همین حالا روی این مسئله تأکید کنم.
‫قبل از این که بتونیم با اطمینان با رئیس...
‫صحبت کنیم، ‫باید نرخ بیننده های خوبی داشته باشیم،
‫موافق نیستین؟
‫شیائو فی، ‫برادر کوچولوت رو ببین.
‫برادر کوچولو.
‫بهش دست بزنین ‫تا احساس امنیت کنه.
‫وزن بچه 800 گرمه.
‫وضعیتش خوب نیست.
‫تمام سعیون ‫رو می کنیم تا نجاتش بدیم،
‫اما نمی شه گفت که چی می شه.
‫این یه توافقنامه عدم احیاست.
‫پیش شما باشه.
‫می تونین ‫راجع بهش فکر کنین.
‫اول که ‫بهمون اعلام وضعیت بحرانی کردن...
‫و حالا هم ‫که توافقنامه عدم احیا می دن.
‫این دکتره داره چه غلطی می کنه؟
‫دکتر که خدا نیست.
‫خیلی کوچولوئه. ‫طاقت دیدن درد کشیدنش...
‫و اینکه اون همه لوله توی بدنش باشن رو ندارم.
‫دکتر بهت گفت که...
‫نرخ زنده موندن بچه هایی...
‫که 25هفته ‫زودتر به دنیا میان، خیلی بالاست.
‫ولی چشما، ‫قلب و کلیه هاش هنوز خوب شکل نگرفته ان.
‫و نتیجه التراسوند قلبش هم غیر عادیه.
‫همه اش تقصیر منه. ‫آخه چرا باید زمین می خوردم؟
‫ببخشید.
‫بیا. ‫داروهات رو آماده کرده ام.
‫اگه اینطوری ‫با خودت ببریشون، راحت تره.
‫این هم بطری آبت.
‫فکر می کنی بچه ام؟
‫اینطوری وقتی بیرونی، مصرف دارو...
‫برات راحت تر می شه.
‫از پسش برمیای.
‫مراقب خودت باش.
‫نمی تونیم بذاریم بیمارا به این دلیل که...
‫خانواده هاشون ‫نمیان دنبالشون، ترخیص بشن.
‫بیمارا هم حقوق های انسانی دارن.
‫حقوق های انسانی صرفا...
‫توی حق بهره مندی از خدمات درمانی خلاصه نمی شن.
‫باید شامل...
‫حق زندگی کردن مثل یه انسان هم بشن.
‫وضعیت آبجی می چینگ، بعد از ترخیصش...
‫بدتر و بدتر می شه.
‫اون هر دفعه که ‫بر می گرده اینجا...
‫لباس دیگه ای ‫نداره که بخواد لباسش رو عوض کنه.
‫شما خوب ‫در جریان وضعیت خانواده اش هستین.
‫خودمون می دونیم وضعش چطوریه.
‫نیازی نیست گنده اش کنیم.
‫این رو واسه این ‫می گی که فقط مسئولیت...
‫تجویز داروهاش با توئه.
‫تو فقط...
‫به عملکرد بخش روانی...
‫توی بیمارستان و این که...
‫می تونی امتیاز بیمه سلامت کافی ‫به دست بیاری یا نه فکر می کنی.
‫به این که یه جامعه...
‫از بیمار حمایت کنه...
‫یا خانواده اش بتونن...
‫بعد از مرخص شدنش، ‫هواش رو داشته باشن، اهمیت نمی دی.
‫همگی وظایفتون رو...
‫عالی انجام دادین.
‫من هم مثل یه بقیه دکترا، ارزیابی...
‫انجام داده ام.
‫این حداکثر کاریه ‫که از دست بیمارستان ما برمیاد.
‫بقیه اش وظیفه شماست.
‫خسته نیستی؟
‫نه.
‫وقت غذاست.
‫داداش ای، ‫غذات تقریبا تموم شده...
‫دیگه؟
‫پنج دقیقه دیگه شروع می کنیم. بجنبین.
‫باشه.
‫می رم یکم هوا بخورم.
‫می شه یکم سریع تر کار کنین؟
‫کارگردان ‫امروز صبح لَنگتون بود.
‫اعصابش خیلی خرد شد.
‫صحنه رو باید ‫امروز تموم کنیم، فهمیدین؟
‫باشه داداش ای، ‫مسئله ای نیست.
‫ممنون که ‫هوامون رو داری و کلی چیز بهمون یاد می دی.
‫خواهش می کنم.
‫شما دوتا ‫باید به هم کمک کنین.
‫حواستون باشه که ‫لنزا رو سریع تر عوض کنین. سرعت.
‫فهمیدیم. باشه، نگران نباش.
‫سریع تر بخور. ‫اعصابش داره خرد می شه.
‫چی مصرف می کنی؟
‫داروی ضد حساسیت.
‫خوابالوت نمی کنه؟
‫جای تعجبی هم نداره ‫که کل روز مثل حلزونی.
‫خودت رو جمع و جور کن.
‫هنوز اون موقعی که...
‫فیلم فارغ التحصیلی رو ساختیم، یادته؟
‫اون موقع، وقتی می دیدم...
‫با چه نبوغی...
‫تیم تولید رو ‫کارگردانی می کنی، واقعا ماتم می برد.
‫خیلی باحال بودی.
‫اغراق می کنی.
‫لازمه هر دفعه که...
‫اتفاق بدی برای یکی از بیمارامون میفته...
‫بهم گیر بدی؟
‫لطفا توی جلسه ها، به عنوان...
‫رهبر تیم ‫بهم احترام بذار.
‫رهبر تیم؟ ‫تو فقط به کارت اهمیت می دی.
‫مگه خودت هم واسه این که...
‫به کارت اهمیت می دی، بهم گیر ندادی؟
‫بهت گیر دادم؟
‫این اثر پروژسترونه؟
‫واسه همین بی منطق شدی؟
‫با هم ‫توافق کرده بودیم که بچه دار نشیم.
‫چرا دق دلیت رو سر من خالی می کنی؟
‫من کی بحث بچه دار شدن رو پیش کشیدم؟
‫بحث من یائو هویه.
‫وضعیت یائو هوی عالی بود.
‫برای همین هم مامانش می خواست...
‫مرخص شه.
‫خودت رو به اون راه نزن.
‫تو، در جریان ارزیابی،
‫می تونی جلوی رفتن هر بیماری رو بگیری.
‫ارزیابی، موقعیت فوق العاده ایه.
‫می دونی که ‫خیلی ها باید...
‫درگیرش باشن.
‫هفت نفر مجروح شدن ‫و دو نفر هم جونشون رو از دست دادن.
‫مشخصا می تونستی بگی...
‫که یائو هوی ‫آماده ترخیص نبوده.
‫می تونستی به مادرش بگی...
‫که صبر کنه ‫و قضیه رو با شوهرش در میون بذاره.
‫و حالا ببین چی شده.
‫بالاخره پدرش رو پیدا کرده بودم،
‫اون هم ‫قبول کرده بود زنش رو راضی کنه بره دکتر.
‫اونوقت تو گذاشتی بچه مرخص شه.
‫مامانش جواب تماس هام رو نمی داد...
‫و قبول نکرد یائو هوی ‫برای معاینه مجدد برگرده...
‫و دیگه اثری هم از باباش نبود.
‫مسئولیتش با تو که نیست.
‫تو که مسئول حماقت اون خانواده نیستی...
‫من هم نیستم.
‫وقتی خودش قبول نکرده بود بره پیش دکتر...
‫من هم نمی تونستم مجبورش کنم.
‫و سونگ چیائو پینگ،
‫اگه بخوای خودت رو مسئول هر اتفاق بدی...
‫که برای بیمارات میفته، بدونی...
‫این شغل...
‫مناسبت نیست.
‫منتظر چی هستیم؟
‫ببخشید آقای کارگردان، ‫منتظر باتری ام.
‫آخه چقدر باید منتظر باتری موند؟
‫هر نیم ساعت یه بار باید عوضش کرد.
‫نمی تونین ‫بذارین همینجا سر صحنه باشن؟
‫مگه نگفته بودی باهوشه...
‫و یه زمانی کارگردان بوده؟
‫- برو بیارش. ‫- باشه، الان می رم بهش می گم.
‫زو سونگ، باتری آماده شد؟
‫چقدر احمقی.
‫یه عمر طول می کشه تا باتری بیاری.
‫بجنب.
‫خیلی خنگی.
‫کل دنیا منتظرته.
‫شماها تجربه اتون بیشتره، ‫نمی تونین بهش یاد بدین؟
‫دستگاه رو روشن کن.
‫روشنش کن.
‫روی صفحه تصویری نیومده.
‫ممکنه بخاطر باتری باشه؟
‫برگشتی.
‫روزت چطور بود؟
‫چطور بود؟
‫همه چیز خوب پیش رفت؟
‫می خوام ‫دوش بگیرم و بعدش هم بخوابم.
‫غذا خوردی؟
‫می خوای چیزی برات درست...
‫این که می خواد دوش بگیره...
‫و بخوابه، باید چیز خوبی باشه...
‫نه؟
‫به نظرم باید کارگر کارخونه باشی...
‫و بیخیال رویات شی.
‫علائمت خیلی شبیه به علائم منن.
‫یادمه وقتی ‫تین ین رو باردار بودم،
‫دلم خیلی غذای تند و ترش...
‫و نوشابه می خواست.
‫فکر کنم ‫وقتی تین ین رو باردار بودم...
‫20 یا 21 کیلو وزن اضافه کردم.
‫خیلی چاق شده بودم.
‫حالم خوبه.
‫باید ازت تشکر کنم...
‫که یه کاری کردی بتونم...
‫در مورد تین ین صحبت کنم.
‫مشکل تو و ای چون چیه؟
‫همه فکر می کنن...
‫عقدتون رو توی آسمونا بسته ان.
‫برای همین بچه نمی خوای؟
‫اگه بچه نمی خوای...
‫باید قضیه رو بهش بگی.
‫شماها چه اتون شده؟
‫آبجی،
‫حاملگی ‫واقعا آدم رو احمق تر می کنه؟
‫شاید یکم.
‫ولی این که نشد بهونه.
‫واقعا باید رابطه بین...
‫خودت و ای چون فکر کنی.
‫چرا زود بیدار شدی؟
‫بیداری.
‫دیشب اصلا نخوابیدی.
‫گشنه ای؟
‫برم یه چیزی برات بیارم بخوری؟
‫به اسم فکر کردی؟
‫وانگ شی.
‫شی مثل فاشی.
‫بیا اون حکم عدم احیا رو امضا نکنیم، باشه؟
‫اگه امضاش نکنیم...
‫به نفع اونه؟
‫وانگ شی.
‫بابا،
‫چرا انقدر زود اومدین اینجا؟
‫خیلی وقته ‫می خوام باهات صحبت کنم.
‫می دونم...
‫یه مرد باید ‫ایدئال ها و بلندپروازی خودش رو داشته باشه...
‫ولی تو زن داری...
‫و همسر و پسرت ‫باید در اولویت باشن.
‫بخاطر ایدئال ها و بلندپروازیت...
‫همسرت دائما با ترس زندگی می کنه.
‫به نظرت این درسته؟
‫منظورتون چیه؟
‫از چی می ترسه؟
‫بعضی ها برای می می پیام های تهدیدآمیز می فرستن...
‫و می گن می خوان بچه اتون...
‫مثل بچه هایی که ‫چن چانگ کشت، بمیره.
‫این تهدید آمیزه، نه؟
‫ولی می می ‫می ترسید این بار رو روی دوشت بذاره...
‫و جرات نداشت تو رو در جریان قرار بده،
‫در حالی که ‫هر روز خودش با ترس سپری می شد.
‫اون روز، ‫به اون کارگردان روانی که...
‫بدون اجازه ‫وارد مهد کودک شده بود، برخورده بود.
‫انقدر ترسیده بود که زمین خورد...
‫و بعدش هم ‫بچه اش رو زود به دنیا آورد.
‫البته...
‫نمی تونیم ‫اون کارگردان روانی رو مقصر بدونیم.
‫ولی اون تحت فشار زیادیه.
‫هنوز هم خیلی ناراحته ‫و خودش رو سرزنش می کنه...
‫که نتونسته ‫مراقب بچه باشه.
‫اون تنها دختر منه...
‫و من هم از بچگیش،
‫مثل یه گنجینه ارزشمند بزرگش کرده ام.
‫اون از لحظه ای ‫که باهات ازدواج کرده...
‫همیشه تو رو در اولویت قرار داده.
‫خیلی صرفه جویی می کنه...
‫و حتی دلش نمی خواد برای اتاق بیمارستانش...
‫هم پول خرج کنه،
‫چون...
‫می ترسید ‫تو احساس ضعف بکنی و ناراحت شی.
‫مردی قابل اتکا بودن، یه چیز نمایشی نیست...
‫برای فخرفروشی همسرت هم نیست.
‫تو همیشه به فکر خودت،
‫ایدئال هات، بلندپروازیت...
‫و حقوق بشرتی.
‫هیچ می دونی...
‫چقدر پول توی حساب بانکیته؟
‫می دونی بستری بودن توی بیمارستان...
‫چقدر خرج داره؟
‫می دونی نجات بچه...
‫چقدر هزینه بر می داره...
‫و بعدش هم ‫چه آثاری روش می مونن؟
‫خیلی خودخواهی.
‫حتی اگه ‫20 سال دیگه هم...
‫آموزش ابتدایی ببینی...
‫دیگه عمرا کارگردان نمی شی.
‫تهیه کننده کثافت، ‫تو هیچی نمی دونی.
‫گمشو.
‫اینطوری خوبه؟
‫بهت گفته بودم ‫دارم تجربه جمع می کنم.
‫تو هیچی نمی دونی.
‫خیله خب، ما آماده ایم.
‫دوربین، ضبط کن.
‫دوتا بیرون بر برای شماره 45.
‫ممنون.
‫لی شیائو ون.
‫سلام آقای سال بالایی.
‫اینجا کار می کنی؟
‫اون دوستته؟
‫توی دانشگاه، ‫سال بالاییم بود.
‫شیائو ون،
‫حالت خوبه؟
‫اون واقعا برادرت بود؟
‫این چه سوالیه؟
‫منظورش این نبود.
‫ما دوستای شیائو ونیم،
‫چرا باید وانمود کنیم هیچی نشده؟
‫ولی به نظرت ‫درسته که الان سوال پیچش کنی؟
‫- فقط... ‫- اشکالی نداره.
‫نیازی نیست...
‫وانمود کنین چیزی نشده.
‫دیدی؟
‫تفنگ رو ‫برادرت خودش درسته کرده بود؟
‫خیلی با استعداده.
‫وقتی خبرش رو دیدم،
‫پیش خودم گفتم ‫که شاید بتونم یکی ازش قرض بگیرم...
‫و باهاش ‫استاد ارتباطات جامعه شناسی رو بکشم.
‫- اون واقعا... ‫- دوست دارم خودکشی کنم.
‫شیائو ون، متاسفم.
‫شوخی کردم.
‫راستی،
‫اون سال بالایی، ‫مائو شوآی، دوباره ازت خواست باهاش بری بیرون؟
‫شیائو ون، ‫یعنی قراره با مائو شوآی نامزد کنی؟
‫مگه نمی دونی؟
‫هیچ نمی دونستم.
‫اون روز ‫با هم رفته بودن سینما.
‫اولین قرارشون بود.
‫به همون سینما رفته بودن؟
‫البته که نه.
‫وگرنه امروز...
‫نمی تونست بیاد اینجا.
‫(مائو شوآی، سال بالایی دانشگاه)
‫(آقای سال بالایی، وقت داری؟)
‫(دوست دارم باهات صحبت کنم.)
‫(آقای سال بالایی،)
‫(واقعا برات مهمه...)
‫(...که من خواهر لی شیائو مینگم؟)
‫(مائو شوآی شما را از لیست دوستان خود حذف کرد.)
‫دوباره برگشته.
‫نوشیدنی اشتباهی بهت داده بودم؟
‫نه. من...
‫می خواستم ازت عذرخواهی کنم.
‫من...جوون و احمق بودم.
‫برای همین ‫بعد از اون قضیه،
‫نمی خواستم ‫باهات در تماس باشم.
‫- خیلی متاسفم. ‫- برگرد سر کارت.
‫- به سلیقه من می خوره. ‫- برو دیگه.
‫حتما خیلی ‫ناراحتت کردم، نه؟
‫این قضیه ‫مال خیلی وقت پیشه.
‫نوشیدنی ها...
‫تازه ان...
‫هر چه زودتر خورده بشن، بهتره.
‫می شه ازت بخوام با هم بریم بیرون؟
‫خوبی؟
‫از اون سال بالاییش خوشم اومد.
‫رابطه امون اونطوری نیست.
‫هنوز اینجاست.
‫واقعا ازش خوشم میاد.
‫برو پیشش. واقعا ازش خوشم میاد.
‫این یکی.
‫این لباس...
‫خیلی...
‫ناجوره.
‫برای قرار اول ‫واقعا یکم زیادی به نظر میاد.
‫این یکی چی؟
‫این یکی...
‫مناسب...
‫بازار شب نیست.
‫در هر صورت ‫که باید دامن و پاشنه بلند بپوشی.
‫پاشنه بلند خیلی مهمه.
‫حالا برو دوش بگیر.
‫یکم دیگه موت رو درست می کنم.
‫تکون بخور.
‫برو.
‫پدر و مادرت چطورن؟
‫حتما از زیر سایه تاریک...
‫اون داستان خارج شده ان، نه؟
‫فکر نکنم.
‫الان چیکار می کنن؟
‫پاهات درد می کنن؟
‫می خوای یکم بشینیم؟
‫اینجا.
‫این رو بنداز روی پاهات.
‫راستش، ‫اون سوالا رو واسه این ازت پرسیدم...
‫که پیش خودم فرض کرده بودم...
‫که خانواده ات بخاطر اون قضیه...
‫حتما خیلی سختی کشیده ان.
‫گفتم حتما خیلی حرف برای گفتن داری،
‫اینطور نیست؟
‫اگه سوالام اذیتت می کنن...
‫و دوست نداری ‫در موردش حرف بزنی، اشکالی نداره.
‫فقط می خواستم بدونی...
‫که اگه ‫به کسی نیاز داشتی که باهاش حرف بزنی، من هستم.
‫هیچی نیست.
‫بیا زور نکنیم.
‫یکم استراحت کن.
‫پرستار گفت...
‫بعد از سه یا چهار ساعت استراحت...
‫دوباره می تونی ‫این کار رو تکرار کنی.
‫امروز چقدر شیر جمع شد؟
‫فقط پنج میلی لیتر.
‫مامان، ‫می شه لطفا باز هم برام سوپ درست کنی؟
‫حتما، ‫فردا یکم میارم.
‫اینطوری شیر بیشتر می شه...
‫و به شیائو شی ‫هم به اندازه مورد نیاز برای رشدش...
‫مواد مغذی می رسه.
‫باشه.
‫می خوای یکم شیر پاپایا برات بگیرم؟
‫مگه موقعی که ‫شیائو فی به دنیا اومده بود...
‫شیر پاپایا کارت رو راه ننداخته بود؟
‫- مشکلی نیست. ‫- باشه.
‫مگه فردا جلسه دادگاه نداری؟
‫امروز باید زودتر بری خونه...
‫تا آماده شی و استراحت کنی.
‫می تونی ‫فردا برام شیر پاپایا بیاری.
‫خیله خب.
‫این رو می ذارم توی یخچال.
‫چیه؟ چی رو نگاه می کنی؟
‫شیائو فی،
‫می خوای امشب ‫پیش مامان بزرگ و بابابزرگ بمونی؟
‫نمی خوام. ‫می خوام پیش مامان بخوابم.
‫داداش ای، خیلی متاسفم.
‫زو سونگ امروز ‫حالش زیاد خوب نبود.
‫اشکالی نداره.
‫امروز مشکلی داشت؟
‫باید ببینی حالش چطوره.
‫واقعا نمی دونم.
‫اون عادت داره ‫احساساتش رو درون خودش بریزه...
‫و ممکنه رفتار وسواسی هم از خودش نشون بده.
‫ولی از دیروز بهتر بود،
‫موافق نیستین؟
‫ولی حس می کنم یه جورایی...
‫چه زری می زنین؟
‫چطور جرات می کنین تحقیرم کنین؟
‫فکر می کنی باحالی؟ ‫فکر می کنی کی هستی؟
‫زو سونگ،
‫- آروم باش. ‫- این فیلمتون، افتضاحه.
‫من به شما نقدی نمی کنم،
‫- اونوقت شما چطور جرات می کنی از من انتقاد کنی. ‫- بسه.
‫زو سونگ، چیزی نیست.
‫- خفه شو. همه اتون مثل همین. ‫- آروم باش.
‫- چیزی نیست. ‫- فکر می کنی نمی دونم...
‫پشت سرم حرف می زنی؟
‫چیزی نیست. ‫من رو ببین. چیزی نیست.
‫من از تو نمی ترسم.
‫داداش ای ‫فقط نگرانت بود.
‫هیچ قصد بدی نداشت، خب؟
‫بعد از این که ‫کارمون تموم شد،
‫ماهی سوخاری مهمون من.
‫نوشیدنی می خوریم.
‫نوشیدنی...
‫و ماهی سرخ کرده می خوریم، باشه؟
‫درست مثل قدیما.
‫سلام.
‫یه نفر.
‫یه لیوان نوشیدنی.
‫زیرسیگاری دارین؟
‫وقتشه.
‫تین چینگ،
‫30 دقیقه ات تموم شد. ‫بجنب، خاموشش کن.
‫بیا بریم خونه. ‫بجنب. بازی بسه.
‫راستی، دیروقته،
‫چرا شوهرت هنوز نیومده خونه؟
‫ممکنه ‫اتفاق بدی براش افتاده باشه؟
‫وقتی برگرده ‫اتفاق بدی براش میفته.
‫مثل خواهرتی.
‫چه زن بی رحمی.
‫ببین چقدر دیر اومده خونه.
‫می خوام بدونم چیکار می کردی...
‫خانم، ‫دلم برات خیلی تنگ شده بود.
‫بلند شو. ‫خیلی ضایعست اونطوری افتادی زمین.
‫چرا انقدر زیاد نوشیدنی خوردی؟
‫نمی خوام باهات دعوا کنم.
‫وقتی باهات ‫دعوا می کنم، حالم خراب می شه.
‫بهم گفته بودی ‫که درک می کنی.
‫فکر می کردم ‫درستش می کنی.
‫ولی ‫الان داری مجبورم می کنی عجله کنم.
‫تو می خوای بدونی یا مامانت؟
‫هر دفعه...
‫بهم می گی درستش می کنی، ولی بعدش...
‫ازدواج شامل دو خانواده می شه.
‫مامانم قبول کرده ‫که عروسی عقب بیفته.
‫فقط نیاز داره تاریخ قطعی رو بدونه.
‫الان نمی تونم ‫تاریخ قطعی رو بهت بگم.
‫می خوای چیکار کنم؟
‫به مامانم چی بگم؟
‫لائو شیه، گفتی؟
‫زو سونگ. ‫زو سونگ چی شده؟
‫- چی شده؟ ‫- کجایی؟
‫زو سونگ چی شده؟
‫اونا نمی دونن من چی می خوام.
‫مگه چه اشتباهی کردم؟
‫هیچ اشتباهی نکردی.
‫چرا من؟
‫زیادی نوشیدنی خورده.
‫با یکی دعواش شد.
‫خوشبختانه،
‫صاحب رستوران، پسرخاله امه...
‫واسه همین به پلیس زنگ نزد.
‫خیلی ببخشید.
‫اشکالی نداره. اشکالی نداره.
‫آبجی،
‫چرا من؟
‫آروم راه بیا.
‫مشکل چیه؟
‫ماشین جدید عموم.
‫تاچی، دستمال داری؟
‫بهش چی بگم؟
‫نمی دونم.
‫اگه می دونستم اینطوری می شه،
‫ماشین رو نمی شستم.
‫اشکالی نداره. ‫دوباره می شورمش.
‫سوار شین.
‫مشکل چیه؟
‫سوار شین دیگه.
‫دارم تاکسی اینترنتی می گیرم.
‫چرا؟ ‫ما که خودمون ماشین داریم،
‫چرا داری تاکسی می گیری؟
‫آبجی زو سو، هنوز اینجایین؟
‫دارم تاکسی اینترنتی می گیرم.
‫نمی خواد تاکسی بگیرین.
‫من می رسونمتون.
‫بیاین بریم.
‫می رسونمتون خونه.
‫بیاین بریم.
‫ممنون.
‫مراقب باش.
‫چرا؟
‫مگه چه اشتباهی کردم؟
‫آبجی زو سو،
‫همه چیز ‫بین شما و نامزدت رو به راهه؟
‫همه چیز رو به راهه.
‫لائو شیه،
‫بابت امروز متاسفم. ممنون.
‫خواهش می کنم.
‫زو سونگ بهترین دوستمه.
‫این کاریه که باید بکنم.
‫ولی...
‫چی باعث شد اینطوری بشه؟
‫قبلا اینطوری نبود.
‫توی هر سه لیوان سمه،
‫کدوم رو می خوای؟
‫می خوای شوهرت رو بکشی؟
‫هر چی بهم بدی می خورم.
‫باهوشی که ‫همچین حرفی زدی.
‫بیا یه چیزی رو مشخص کنیم.
‫فقط در مورد مسائل شخصیمون حرف می زنیم...
‫و اونا رو ‫با مسائل کاری قاتی نمی کنیم.
‫حتما.
‫من برای این قبول کردم...
‫بچه دار نشیم که...
‫از عدم قطعیت توی زندگی می ترسیدم.
‫می ترسیدم...
‫که مثل پدر و مادرم، ‫خیلی راحت بمیریم.
‫همچنین می ترسیدم...
‫اگه مثل تین یینگ، اتفاقی...
‫برای بچه امون بیفته،
‫نتونم مثل خواهرم باهاش به خوبی کنار بیام.
‫نظرت عوض شده؟
‫این مدتی که با چینگ چینگ بودم،
‫فهمیدم که ‫دیگه اونقدر احساس تنهایی نمی کنم...
‫و به نظر میاد شجاع تر شده ام.
‫می خوام بدونم حاملگی چه حسی داره.
‫شاید بتونم...
‫خودم رو ‫جای اون مادرایی که سر کار می بینم، بذارم.
‫به نظرت به اندازه کافی...
‫خودت رو جای اونا نذاشتی؟
‫بخاطر اون خانواده ها ‫با من دعوا می کنی.
‫یادت باشه، قرار نیست مشکلات شخصیمون...
‫رو با کارمون قاتی کنیم.
‫خودت اول بحثش رو پیش کشیدی.
‫خیله خب، ‫نوبت حرف زدن توئه.
‫باید یه چیزی باشه...
‫که قبلا بهم نگفتی.
‫داری سعی می کنی بهم نگی...
‫وگرنه چرا باید ‫مثل آدمای بی شعور، اونقدر سرخوش می شدی؟
‫صرفا نمی خوام بچه ام...
‫توی جامعه ای ‫از آدمای بیمار به دنیا بیاد.
‫خیلی گنده اش می کنی بابا.
‫جامعه پر از آدمای بیمار یعنی چی؟
‫ناخودآگاهت ‫از این قضیه می ترسه...
‫و این ترس ‫الان دیگه آگاهانه شده.
‫تعداد صفحات نسخه پنجم راهنمای تشخیصی ‫و آماری اختلال های روانی از 80 به...
‫تقریبا 1000 رسیده.
‫فقط شما روان شناسا...
‫با همه چیز ‫مثل اختلال رفتار می کنین.
‫بگذریم، ‫تو که فقط نسخه نوشتن بلدی.
‫می شه ‫انقدر یه طرفه قضاوت نکنی؟
‫اگه نسخه ننویسم، وزارت بهداشت بهمون پول نمی ده...
‫و بیمارستان ضرر می کنه.
‫گفته بودی ‫بیمارستان ضرر نمی کنه...
‫تو هم گفته بودی...
‫نباید مسائل شخصیمون ‫رو با کارمون قاتی کنیم.
‫باشه. ادامه بده.
‫سر کار خیلی تحت فشاریم.
‫نباید بعد از کار استراحت کنیم؟
‫و ببین، ‫وضعیت فعلیمون عالیه.
‫بعد از کار، می تونیم هر کاری ‫دلمون خواست بکنیم. شادیم.
‫اگه بچه دار شیم، کم خوابی می گیریم.
‫توی خونه ‫یه بچه گریان انتظارمون رو می کشه...
‫که باعث می شه نتونم لبخند بزنم.
‫از سر کار که میام، نمی تونم لبخند بزنم...
‫و تو هم که خسته ای.
‫تو تنها کسی هستی...
‫که بعد از کار ‫بهش خیلی خوش می گذره.
‫من بعد از ‫این که میام خونه هم باید کلی کار کنم.
‫باشه. ‫اگه بچه دار شیم، باز هم می تونی...
‫همه اون کارا رو بکنی...
‫و به بیمارات هم رسیدگی کنی؟
‫می تونیم ‫یه پرستار استخدام کنیم.
‫بیخیال، ‫کلا اخبار رو دنبال نمی کنی؟
‫کلی خبر از این که...
‫پرستارا وظایفشون رو نادیده می گیرن...
‫و بچه ها رو اذیت می کنن، هست.
‫به نظرت ‫استخدام پرستار، فکر خوبیه؟
‫بیا ‫به پدر و مادرت بدیمش.
‫خودت می دونی ‫که اگه بچه تحت نظارت پدربزرگ و مادربزرگ رشد کنه، چه مشکلاتی پیش میان...
‫که باعث می شه ‫تحصیلاتش به مشکل بخورن.
‫بعلاوه، ‫اینطوری بچه حس می کنه ترکش کردیم...
‫و بعدا که بیاد پیشمون...
‫باهامون احساس صمیمیت نکنه.
‫زیادی خوردم، باید برم دستشویی.
‫لین ای چون، موضعت رو مشخص کن.
‫طرز فکر من همیشه مشخص بوده،
‫تو اونی هستی ‫که داری خودت رو بخاطرش اذیت می کنی.
‫آبجی زو سو، نگران نباش.
‫دیروز دیدم ‫که جعبه داروهاش خالی بود.
‫حتما مصرفش کرده.
‫حالت خوش نیست؟
‫همه اش خواب می بینم، ‫سرم هم درد می کنه.
‫بیا،
‫صبحونه ات رو بخور...
‫و امروز رو استراحت کن.
‫زیاد به چیزی ‫فکر نکن، باشه؟
‫یادت باشه ‫داروت رو بعد از صبحونه بخوری.
‫داروم رو مصرف می کنم.
‫به غیر از این که ‫بگی داروت رو مصرف کن،
‫حرف دیگه ای ‫نداری بهم بزنی؟
‫پس...
‫می خوای بهت...
‫چی بگم؟
‫نمی تونی مثل یه آدم معمولی،
‫یه آدم عادی، باهام صبحت کنی؟
‫نمی تونی ‫مثل یه انسان باهام رفتار کنی؟
‫خودم هم ‫از این وضع خوشم نمیاد.
‫پرونده لیو ای چنگ ‫رو قبول نمی کنم.
‫ببخشید. ‫لطفا بنده رو از این پرونده معاف کنین.
‫بخاطر خانواده اته؟
‫نه.
‫منظورت فقط همین پرونده است...
‫یا دیگه کلا ‫پرونده های اعدامی ها و موارد جنجالی رو قبول نمی کنی؟
‫جواب تماس های دفتر...
‫رو هم ندادی.
‫این پرونده رو قبول نمی کنم.
‫در مورد بقیه پرونده ها ‫هم سر وقتشون تصمیم می گیرم.
‫تو نماینده وکلای شرور...
‫و حامی حقوق بشری.
‫با وجود وضعیت روانی سرسختانه ات...
‫خانم...
‫متوجه ام.
‫هر خانواده ای ‫مشکلات خودش رو داره.
‫حال خانم و بچه ات خوبه؟
‫می گذرونن.
‫برین به جلسه دادگاهتون برسین، باشه؟
‫آقا.
‫چیه؟
‫چن چانگ مرده.
‫شنیده ام که دردسر درست کرد...
‫و به سلول انفرادی منتقلش کردن.
‫آخرش کیسه های پلاستیکی ‫و لباس خورد...
‫و خفه شد و مرد.
‫یا اسموتی یا نوشیدنی عسلی...
‫هم خیلی خوبه.
‫ببخشید.
‫سلام، ‫برای شش نفر جا دارین؟
‫بله.
‫خواهش می کنم بفرمایین.
‫خانم پرستار،
‫ببخشید، ‫خانمم کجاست؟
‫خانمتون ‫به بخش اورژانس نوزادان رفتن.
‫به همین زودی ‫می تونه بچه رو ببینه؟
‫به نظرم ‫بهتره خودتون برین اونجا.
‫بچه تمام تلاشش ‫رو کرد که زنده بمونه،
‫ولی متاسفانه ما رو ترک کرد.
‫بابایی و مامانی، ‫ممنون که من رو به دنیا آوردین.
‫ببخشید، ‫من الان یه فرشته ام و توی بهشتم.
‫خوشحالم ‫که بچه شما بودم.
‫امیدوارم، ‫اگه امکانش باشه،
‫باز هم همدیگه رو ببینیم.
‫هنوز حالت خوب نشده. ‫بگیر بشین و استراحت کن.
‫خودم بعدا ‫درستش می کنم.
‫راستش، ‫حق با مامان بود.
‫توی باید ‫به مرکز مراقبت های بعد از زایمان بری،
‫اونجا هوات رو دارن.
‫از الان به بعد، ‫من از شیائو فی مراقبت می کنم.
‫تو باید بری سر کار.
‫شیائو شی ‫دیگه بینمون نیست.
‫بیا سر مرکز مراقبت های...
‫بعد از زایمان، ‫پول حروم نکنیم.
‫مامان از شیائو فی مراقبت می کنه...
‫و از همینجا هم ‫می تونیم غذای مناسب برای بعد از زایمان سفارش بدیم.
‫نگران پول نباش.
‫اخیرا ‫به مامان خیلی سخت گذشته،
‫بهتره بذاریم استراحت کنه.
‫مدت رهن نامه خونه امون ‫به زودی تموم می شه.
‫می خوام توی یکی از این برجایی که...
‫نگهبانی 24 ساعته دارن، واحد بگیرم.
‫چرا می خوای ‫خونه امون رو عوض کنیم؟
‫واحدهای برج ها راحت ترن...
‫و امنیتشون بیشتره.
‫من که ‫همینجا برام خوبه.
‫بگیر بشین، استراحت کن.
‫یکم دیگه برات غذا گرم می کنم...
‫و می رم دنبال شیائو فی.
‫دکتر گفت...
‫این قطره خوراکی ‫یکم طول می کشه اثر کنه.
‫می خوام امتحانش کنم.
‫پس من می رم ‫زو سونگ رو بیارم.
‫ممنون.
‫زو سونگ، وقت غذاست.
‫من غذا خورده ام.
‫خوراک کاری و برنج ‫درست کرده ام، یکم می خوای؟
‫نمی خوام.
‫دارم فیلمنامه می نویسم، مزاحمم نشین.
‫پس...می ذارمش توی مایکروویو...
‫تا هر وقت خواستی، ‫بتونی بخوریش.
‫(خروج از زیر سایه تاریک.)
‫(انجام کار خیر با شرکت در...)
‫(عملیات تمیزکاری ساحل در آخر هفته.)
‫(خانواده لی شیائو مینگ، ‫بر درد ناشی از اعمال او فائق آمده اند.)
‫هیچی نمی خوره...
‫و صبح ها هم از خواب بیدار نمی شه.
‫چیکار کنم؟
‫هر وقت همه چیز رو آماده کردیم...
‫و وقت آزاد داشتیم، ‫یکیمون می تونه بره بهش سر بزنه.
‫شما لی شیائو ون، ‫خواهر لی شیائو مینگی؟
‫من خبرنگار اف.ان.تی.ان هستم.
‫می شه بهمون بگین...
‫نه.
‫میلی جینگجه.
‫چه طور ممکنه؟
‫آبجی زو سو، ‫جریان چیه؟ چی شده؟
‫هیچی.
‫این خبرنگارها ‫زود می رن پی کارشون.
‫همه چیز روبراهه.
‫قبلا با میلی جینگجه مصاحبه کردی؟
‫فقط 5دقیقه وقتتون رو می گیرم.
‫پسر سال بالاییه.
‫همون سال بالاییت؟
‫چه طور می تونه...
‫انقدر نفرت انگیز باشه؟
‫می خواین ازم فیلم بگیرین؟
‫بفرمائید، بگیرین. بگیرین.
‫نکن. آروم باش.
‫لی تاچی،
!کافیه
‫می کشمش.
‫قاتل بودن دشوار نیست.
‫اگه بکشیش، چیزی درست می شه؟
‫اگه ‫بدون فکر عمل کنی، چیزی حل می شه؟
‫کای، ‫بیا دنبال تاچی و من، کافه ایم.
‫خبرنگارها محاصره امون کردن.
‫خبرنگارها ‫چرا باید به کافه تو بیان؟
‫الآن نمی تونم ‫جزئیاتش رو بهت توضیح بدم.
‫حالا هر چی، یه خبرنگار میلی جینگجه...
‫اومده سراغ تاچی.
‫همین حالا بیا دنبالمون.
‫میلی جینگجه اونجا چیکار داره؟
‫التماست می کنم.
‫این تنها موقعیه ‫که التماست می کنم، خب؟
‫منتظرتم. ‫فوری بیا اینجا.
‫همه چیز رو به راهه.
‫کای زو ‫یه کم دیگه میاد دنبالمون.
‫امروز کافه رو باز نمی کنم.
‫فردا چی؟
‫فردا...
‫فردا که دیگه این خبر رو کار نمی کنن، نه؟
‫این جور اخبار چه فایده ای...
‫برای جامعه امون دارن؟
‫مامان، عذر می خوام
‫عجله کنین و مخفی شین،
‫وگرنه خبرنگارها دوباره میان...
‫و ازتون فیلمبرداری می کنن.
‫(کای زو) ‫تقصیر منه. زود باشین و مخفی شین.
‫(تو نباید خودت رو درگیر...)
‫وقت ندارم توضیح بدم.
‫(همچین آدمی کنی.) ‫خوبم. الآن کافه ام.
‫(می ترسم که ‫روی کسب و کار خانوادگیم تاثیر بذاره...)
‫درسته.
‫خیلی خب. زود باش!
‫- یینگ زو سونگ. ‫- چیکار می کنی؟
‫ازم فیلمبرداری نکنین!
‫- فیلمبرداری نکنین، خب؟ ‫- چیکار می کنی؟
‫- کافیهه! ‫- حرفی برای گفتن دارین؟
‫کرکره رو بزن.
‫ازم فیلمبرداری نکنین!
‫یینگ زو سونگ،
‫تو اینجا چیکار می کنی؟
‫توی خونه من رو تحت نظر داشتن...
‫و تا اینجا هم دنبالمون کردن.
‫اونا...چند وقته ‫که ازمون فیلمبرداری می کنن.
‫خودم دیدم.
‫فیلم نگیرین.
‫کافیه!
‫فیلم نگیرین!
‫یینگ زو سونگ.
‫همش می اومدن ‫دنبالمون و ازمون فیلم می گرفتن.
‫فیلم نگیرین! ‫اجازه ندارین ازمون فیلم بگیرین.
‫وکیل وانگ، خودتونین؟
‫من یینگ زو سوئم.
‫ببخشید مزاحم می شم.
‫می شه بیاین کافه ام؟
‫ما و شیائو مینگ...
‫کار اشتباهی کردیم...
‫این موضوع هیچ ربطی به دخترمون نداره.
‫نمی خوام ‫برچسب «مادر یکی از مقتولین»...
‫تا آخر عمرم روم باشه.
‫لی تاچی هم باید به فکر راهی...
‫برای جدا کردن برچسب...
‫خواهر یه قاتل، از خودش باشه.
‫من می خوام نامزدیمون رو به هم بزنم.
‫عکس العملت چیه؟
‫سونگ چیائو پینگ،
‫بله، من خودخواه، تنبل و عشق تفریحم...
‫و به آدم خوب ها ‫زور می گم و از آدم بدها می ترسم.
‫هیچوقت نمی تونم به خوبی از بقیه...
‫مواظبت کنم.
‫یینگ زو سونگ،
‫اصلا داروت رو مصرف کردی؟
‫اون بی شرف ها...
‫باید دارو مصرف کنن، نه من!