‫آبجی زو سو،
‫لطفا کرکره رو برام باز کنید.
‫می خوای بری بیرون؟
‫می دونی که ‫اگه الآن بری بیرون...
‫آبجی زو سو، ‫بهش فکر کردم.
‫تا آخر عمرم ‫که نمی تونم ازش فرار کنم.
‫کار عجولانه ای نکن.
‫خبرنگارها کجان؟
‫هیچکس اینجا نیست. فقط منم.
‫ممنون.
‫- اگه اون کافی نیست، باز هم غذا هست. ‫- باشه.
‫ممنون.
‫- بفرمائید. ‫- ممنون.
‫خبرنگارا اومدن.
‫از پسشون برمیاین؟
‫ببخشید. ‫شما خانواده لی شیائو مینگ هستین؟
‫ما خبرنگارای شبکه اف.ان.تی.ان هستیم.
‫ببخشید که مجبورتون کردیم این همه راه تا اینجا بیاین.
‫آقا و خانم لی،
‫شما از زیر سایه تاریک...
‫قتل هایی که پسرتون، ‫لی شیائو مینگ، مرتکب شده، خارج شدین؟
‫ما تا آخر عمرمون ‫بدهکار خواهیم موند.
‫ما قبلا...
‫برای این مخفی شدیم...
‫که خجالت می کشیم...
‫و نمی دونیم ‫چطوری با بقیه مواجهه شیم.
‫حالا،
‫فقط می خوایم...
‫تا وقتی که ‫زنده ایم، تا جای ممکن...
‫کمک کنیم تا دردی که...
‫شیائو مینگ به جامعه امون ‫وارد کرده رو جبران کنیم.
‫(بگذارید آن که بیگناه است...)
‫(اولین سنگ را بیاندازد.)
‫(دست از سر اون خانواده بردارین.)
‫(لی شیائو مینگ مرده.)
‫(می شه ‫دیگه اون خانواده رو نبینیم؟)
‫(اخبار دیگه ای ‫نیستن که روشون کار کنین؟)
‫والدین لی شیائو مینگ، از زمان...
‫تیراندازی 2سال پیش وی در سینما...
‫و اعدامش در اوایل ماه گذشته،
‫به ندرت...
‫در مقابل دوربین، ‫حضور پیدا کردن.
‫با این حال، ‫بعد از گزارش اون مجله،
‫رفتارشون خیلی گرم تر شده.
‫اونا ‫در همین راستا قبول کردن...
‫که امروز، در ناحیه...
‫پاکسازی ساحل شمال شرقی، ‫با رسانه ها مصاحبه ای داشته باشن.
‫ما قبل از اعدام لی شیائو مینگ،
‫نتونستیم ببینیمش.
‫تقصیر ما بود.
‫ما زیاد تلاش نکردیم...
‫که نشون بدیم به فکرشیم.
‫در نتیجه، ‫اون هم همچین کاری کرد.
‫ما و شیائو مینگ...
‫اشتباه کردیم،
‫این هیچ ربطی ‫به دخترمون نداره.
‫می خوایم ‫از این فرصت استفاده کنیم...
‫و به همه التماس کنیم...
‫که دست از سر دخترمون بردارن.
‫لطفا ‫بهش فرصت زندگی دوباره بدین.
‫التماستون می کنیم.
‫تاچی،
‫کجا می ری؟
‫باید یه کم تنها باشم.
‫نگران نباش
‫آقای وانگ،
‫می شه ‫از اون خبرنگارها شکایت کنم؟
‫با اون کار ‫قانون رو نقض کردن؟
‫دشوار می شه...
‫چون ‫این اتفاق توی فضای عمومی افتاده.
‫راستش، ‫نمی خواد زیاد نگران باشی...
‫چون ‫پدر و مادرش دیگه از مخفیگاهشون دراومده ان...
‫تا معذرت خواهی کنن.
‫بعد از ‫این که آب ها از آسیاب بیفتن،
‫دیگه کسی ‫مزاحم لی تاچی نمی شه.
‫مرسی
‫یه کم دیگه ‫جلسه دادگاه دارم.
‫دیگه برم.
‫از حالا به بعد سرم قراره خیلی شلوغ بشه. و...
‫مشکله که...
‫همیشه در دسترس باشم.
‫ببخشید.
‫برادرم کجاست؟
‫رفته بیرون.
‫چرا بدون اطلاع قبلی، اومدی اینجا؟
‫اخبار رو دیدی؟
‫با عذرخواهی ‫و شامی که مهمونم کردی...
‫می خواستی ‫گزارش انحصاری تهیه کنی؟
‫برخوردم ‫با تو یه تصادف بود.
‫عذرخواهی و شامت...
‫کارهای حساب شده ای بودن.
‫خیلی حال به هم زنی!
‫حال به هم زن؟
‫من، اخبار مثبتی درباره خانواده ات کار کردم،
‫که از زیر سایه اون ابر تاریک دراومدن...
‫و دارن برای جامعه جبران مافات می کنن.
‫این کجاش حال به هم زنه؟
‫اگه خبر مثبتی بود، چرا...
‫ازم اجازه نخواستی؟
‫اگه خبر مثبتی بود،
‫چرا مخفیانه ازم فیلم گرفتی؟
‫خودت ‫به اندازه کافی هشیار و محتاط نبودی...
‫اونوقت ‫من رو مقصر می دونی؟
‫من ‫صرفا یکم اظهار نگرانی کردم...
‫ولی تو ‫سفره دلت رو برام باز کردی.
‫خودت هم ‫یه خبرنگاری،
‫باید بدونی...
‫که من همچین خبر انحصاری بزرگی...
‫رو پس نمی زنم.
‫بی شرف!
‫آدمایی مثل تو...
‫فقط بلدن جاسوسی بقیه رو بکنن...
‫و توی کارشون ‫فضولی و دخالت کنن.
‫آخه چرا ‫باید ما رو هدف بگیری؟
‫نفرت انگیزی.
‫نمی تونی ‫همه رو مثل اون بزنی.
‫خیلی ممنون.
‫همه برادران زندانیم ادعا کردن...
‫که ‫تو بهترین وکیلی.
‫واقعا یه چیز دیگه ای.
‫در حال حاضر، ‫مدرک کافی وجود نداره...
‫و فرآیندهای حقوقی هم بی اعتبارن.
‫این ‫فقط یعنی دستگیر نمی شی،
‫ولی ‫به معنی بی گناهیت نیست.
‫وقتی که ‫دادگاه احضارت کنه، باید بیای.
‫آقای وانگ، ‫به لطف تو، خیالم بالاخره راحت شد.
‫بفرما. ‫این هم مبلغی که توافق کرده بودیم.
‫بعدا، به عنوان پرداخت نهایی،
‫مبلغ بیشتری بهت می دم.
‫آقای وانگ، از الان به بعدی...
‫روت حساب می کنم...
‫که به امورات برادرام رسیدگی کنی.
‫واقعا ‫از دست خودم عصبانی ام.
‫چرا وقتی ‫دیدمش، به آدم احمقی تبدیل شدم؟
‫- واقعا از دست خودم عصبانی ام. ‫- ممکنه...
‫فکر می کردم ‫می تونم شاد باشم؟
‫چرا ‫باید به اون خونه برگردم؟
‫زو سونگ،
‫بیا با هم کار کنیم.
‫تو کارگردان بزرگی می شی.
‫چاپلین گفته که...
‫«زندگی از نمای نزدیک یه تراژدیه،
‫ولی از نماهای دور، یه کمدیه.»
‫ولی من ‫خواهر لی شیائو مینگم.
‫زندگیم ‫یه فیلم ترسناکه.
‫تو خودتی،
‫نه خواهر لی شیائو مینگ.
‫ممنون.
‫خودت چی؟
‫می خوای ‫زندگیت چطوری بشه؟
‫زندگی من ‫فیلم خوبی می شه،
‫یه فیلم با پایانی خوب.
‫به نظرم ‫حرف آبجی زو سو درست بود.
‫چرا باید به طرز فکر بقیه...
‫در مورد خودمون اهمیت بدیم؟
‫طرز فکر خودمون نسبت ‫به خودمون مهم تره.
‫باید بخندیم.
‫اگه با ‫صدای بلند بخندیم، خوشبختی میاد سراغمون.
‫زو سونگ، ‫من رو همراهی کن.
‫ما آدمای بزرگی هستیم.
‫بیا با هم سخت کار کنیم.
‫تو هم ‫باید داروهات رو مصرف کنی.
‫من می بینم...
‫که آبجی زو سو واقعا نگرانته.
‫به نظرم ‫بارهای زیادی روی دوشش هستن.
‫باید ‫داروهات رو مصرف کنی تا بتونی خوب شی...
‫و به کارگردان بزرگی تبدیل شی.
‫فکر کنم ‫چند نفر دارن دنبالمون می کنن.
‫بیا بریم.
‫خبرنگارن؟
‫راستش، ‫هر وقت که عضو جدیدی به خانواده اضافه می شه...
‫می تونه به نفع رابطه...
‫و علاقه بین زوج باشه.
‫ولی من این روزا، هر وقت که می بینمش...
‫بیشتر و بیشتر عصبانی می شم.
‫واقعا می خوام ‫کله اش رو با دندونام بِکَنم.
‫چون تازه اوایل بارداریته...
‫این هم عادیه.
‫اتفاقا برعکس،
‫به نظرم ‫باید دلمون به حال شوهرت بسوزه.
‫چرا اونوقت؟
‫نمی دونم چرا این اواخر...
‫انقدر ساعات کاریش زیادن.
‫سرش انقدر شلوغه ‫که توی بیمارستان می خوابه.
‫ببین چی می گم.
‫نظرت چیه به ای چون بگی...
‫که بعد ‫از به دنیا اومدن بچه...
‫من و خواهرت ‫با تمام وجود هواتون رو خواهیم داشت؟
‫حالا این که ‫تین چینگ همیشه می خواسته...
‫یه خواهر بزرگ بشه و...
‫می تونه براتون ‫از بچه نگهداری کنه به کنار.
‫حالا نوبت شماست ‫که نگران من باشین.
‫زیاد بهش عادت ندارم.
‫حس می کنم ‫یه مشکلی هست.
‫آها، فهمیدم.
‫الان عشقتون ‫نسبت به همدیگه انقدر درخشانه...
‫که دارم کور می شم.
‫سونگ چیائو پینگ،
‫خیلی ضایعی.
‫(یینگ زو سو)
‫چرا جواب گوشی رو نمی دی؟
‫خانواده یکی از بیماراست.
‫این اواخر حس و حال خوبی ندارم.
‫وقتی جوابشون رو می دم، اذیت می شم...
‫و حتی تمایل به عصبانیت هم دارم.
‫ای چون گفت که...
‫هر دفعه که ‫یه بیمار، مشکلی پیدا می کنه...
‫من خودم رو مقصر می دونم...
‫که ‫به قول اون، طرز فکر منصفانه و بی طرفانه ای نیست.
‫حتی گفت...
‫که شاید ‫مناسب این کار نباشم.
‫شاید حق با اون باشه.
‫در مورد این که...
‫توی روزای تعطیل، ‫جواب تماس های کاری رو ندیم...
‫باهاش موافقم.
‫آدما ‫باید زندگی شخصی خودشون رو داشته باشن.
‫به نظر میاد ‫این اواخر حس و حالت بهتر شده...
‫و ‫دیگه مثل قبل افسرده نیستی.
‫بخاطر اینه که ‫خونه امون غرق در عشق و محبته؟
‫مطمئن نیستم.
‫یه سنگ بزرگی...
‫روی دلم سنگینی می کرد.
‫ولی بعد از ‫اون روز که با هم دعوا کردیم...
‫و بعدش گریه کردم،
‫حس می کنم ‫سنگه کوچیکتر شده.
‫بعدش ‫به اون سینما رفتیم،
‫اونجا هم ‫حسابی گریه کردم تا احساساتم تخیله شن.
‫اون سنگ ‫یکم دیگه کوچیکتر شد.
‫بعد از ‫ملامت کردن آقا و خانم لی،
‫پیش خودم فکر کردم...
‫به این که کلا زیاد تین چینگ...
‫رو درک نمی کنم.
‫من ‫از اونا بهتر نیستم.
‫این فرق می کنه.
‫چیش فرق می کنه؟ ‫من هم مثل اونام.
‫چند روز پیش ‫که لی تاچی استعفا داد...
‫و جلوم خم و راست شد ‫و ازم معذرت خواهی کرد،
‫نه این که...
‫بخشیده باشمش ها،
‫ولی دیگه ‫از دستش عصبانی نبودم.
‫فقط حس می کردم...
‫که وزنه روی دلم ‫یکم سبک تر شده.
‫پس اگه واقعا می خوای دلیلش رو بدونی...
‫که بخاطر اینه که ‫خونه امون الان غرق در...
‫محبته یا چیز دیگه ای،
‫حقیقتا جوابی برات ندارم.
‫ولی آقای لیو چائو کو،
‫شما ‫قطعا نقش مهمی توش بازی کردی.
‫ممنون که ‫از پیشم نرفتی.
‫خانم یینگ، ‫مستاجرتون خواهر لی شیائو مینگه؟
‫نخیر.
‫مغازه ای که ‫عکسش توی مجله است، شبیه کافه شماست.
‫کدوم مجله؟ ‫در جریانش نیستم.
‫همون خانمی ‫که مستاجرتونه...
‫ببخشید، ‫ما کار داریم. ببخشید.
‫تو اینجا چیکار می کنی؟
‫بیا اول بریم بالا.
‫- با هم دعواشون شده. ‫- آره انگار.
‫یینگ زو سو، ‫از اینجا اسباب کشی کن...
‫و با من به گوانگ ژو بیا.
‫یا می تونی ‫پیش پدر و مادرم زندگی کنی.
‫یه جای دیگه ای ‫برای مغازه ات پیدا می کنی.
‫چرا باید بخوام ‫به جای دیگه ای برم؟
‫چرا باید بخوام ‫مغازه ام رو جا به جا کنم؟
‫مگه ‫ما چه اشتباهی کردیم؟
‫اگه کار اشتباهی نکردین...
‫پس چرا راستش رو...
‫به همسایه هات نگفتی...
‫که اون خواهر لی شیائو مینگه؟
‫چرا نگفتی...
‫برادرت بیماری روانی داره؟
‫چرا باید ‫این رو به همسایه هام بگم؟
‫اگه این رو ‫بهشون می گفتم، فقط...
‫برای تاچی و ‫زو سونگ دردسر درست می کردم.
‫بخاطر این دو نفر که...
‫هیچکس توی دنیا نمی خواد...
‫کاری به ‫کارشون داشته باشه، اینطوری نگاهم می کنی.
‫این تویی که ‫داری برام دردسر درست می کنی.
‫من ‫با تمام وجود می خوام کار به کارشون داشته باشم.
‫اونا بستگان ‫و عزیزان منن.
‫خواهر لی شیائو مینگ، از بستگان توئه؟
‫عزیزته؟
‫این رو بفهم.
‫من دارم باهات ازدواج می کنم.
‫پس این رو یادته؟
‫تو با امورات من، ‫مثل امورات خودت برخورد کردی؟
‫اگه دوستم بودی،
‫تحت همچون شرایطی ‫می اومدی و نجاتم می دادی.
‫با برادرم ‫مثل برادر خودت رفتار کردی؟
‫ماشین جدید خانواده ات...
‫از برادرم برات مهم تره.
‫یادته؟
‫اون ماشین داییمه.
‫اگه ماشین خودم بود ‫که برام اهمیتی نداشت.
‫بعلاوه، ‫اگه نمی خواستم نجاتت بدم...
‫پس چرا آوردمت بالا؟
‫تو اومدی اینجا ‫تا بهم بگی خونه ام رو عوض کنم.
‫چرا انقدر ‫از دستم ناراضی ای؟
‫واقعا نمی فهمم.
‫مامانم می گه که برادرت...
‫برای این همچین بیماری ای داره...
‫که اجدادتون کار...
‫غیر اخلاقی ای کرده بودن.
‫تو به خانواده خودت گیر نمی دی...
‫ولی به من گیر می دی.
‫دوباره بگو.
‫گفتی ‫کدوم خانواده کار غیر اخلاقی کرده؟
‫گفتی کی بی اخلاقه؟
‫بی اخلاق ‫اونیه که همچین...
‫حرفی می زنه.
‫انقدر با دیوونه ها زندگی کردی...
‫خودت هم روانی شدی؟
‫برو بیرون.
‫یه خونه ‫پر از آدمای دیوونه.
‫به کی گفتی دیوونه؟ ‫برگرد اینجا ببینم.
‫زو سونگ.
‫کی دیوونه است؟ ‫خودشون مریضن.
‫اونا هیچی نمی دونن.
‫خیلی مسخره است! فضولا!
‫یینگ زو سونگ،
‫اصلا داروهات رو مصرف کردی؟
‫اون بی شرفا...
‫باید دارو مصرف کنن، نه من.
‫بر اساس شاخص برابری جنسیتی اروپا...
‫هر سه کشور برتر، اروپایی ان.
‫می خوام...
‫با وزیر برابری جنسیتی سوئد صحبت کنم.
‫سوالی که ‫می خوام بپرسم...
‫اینه که ‫بودجه کافی برای...
‫سفر به شمال اروپا داریم یا نه.
‫می تونیم ‫به بنیاد یُون...
‫درخواست پروژه کمکی بدیم.
‫می تونی ‫باهاشون تماس بگیری.
‫آه شی ‫اخیرا داره...
‫روی پرونده رشوه گرفتن یه دادستان کار می کنن.
‫می خوام ‫به این کار ادامه بده.
‫به نظرم تا یه هفته...
‫دیگه به نتیجه برسه.
‫بخش دوم گزارشی ‫که با موضوع مشکلات محیط زیست کار کرده بودیم...
‫هم در این مورده که مردم...
‫بعد از اجرای سیاست محدودسازی...
‫استفاده از پلاستیک چندبار مصرف برای ساخت محصولات،
‫بیشتر به محصولات پلاستیکی اهمیت می دن.
‫حتما نرخ بیننده ها اومده.
‫خدا رو شکر، افت نکرده.
‫هنوز در جایگاه دومیم.
‫وایسین ببینم.
‫نرخ کلیک های وبسایتمون ‫خیلی افت داشته.
‫جدی؟
‫ولی همه اشون ‫نظرهای مساعدی نوشته ان.
‫عالیه.
‫من واقعا عاشق مخاطبای تایوانیمونم.
‫واقعا خوش سلیقه و با کلاسن.
‫- باید جشن بگیریم؟ ‫- باید.
‫بیاین امشب جشن بگیریم.
‫چیو آن، ‫مهمون تو.
‫چی بخوریم؟
‫هات پات فلفلی.
‫هات پات فلفلی ‫که دفعه قبلی خوردیم.
‫لطفا ‫ببین میوه کافی هست یا نه.
‫سلام، ‫داخل می شینین؟
‫چیکار می کنین؟ ‫این دیگه زیاده رویه.
‫چیکار می کنین؟
‫اگه ‫بس نکنین، زنگ می زنم به پلیس.
‫تو چه ‫ارتباطی با لی شیائو مینگ داری؟
‫اگه باهاش ارتباطی نداری...
‫برو کنار.
‫باشه.
‫من خواهر لی شیائو مینگم.
‫اگه می خواین ‫تسویه حساب کنین، بیاین سراغ من...
‫و کاری به مغازه نداشته باشین.
‫حالیتون می شه؟
‫لی شیائو مینگ قتل کرده...
‫نه خواهرش.
‫می دونم ‫دلتون شکسته،
‫ولی این کار، ‫مشکل رو حل نمی کنه.
‫آبجی زو سو. ‫آبجی زو سو، برو داخل.
‫آبجی زو سو، ‫این هیچ ربطی به تو نداره.
‫فکر می کنی ‫چون اعدام شده...
‫بی حسابیم؟
‫مگه پسرم الان...
‫توانایی و حق کار کردن داره؟
‫ستون فقراتش ‫آسیب دیده بود...
‫و از کمر به پایین فلج شده.
‫دختر خواهرم،
‫که خانواده اش 20 سال بزرگش کرده بودن...
‫و قرار بود حسابدار بین المللی بشه، درجا مرد.
‫خواهر لی به چه حقی...
‫می تونه ‫زندگی جدیدی شروع کنه؟
‫می تونه ‫از زیر سایه اون ابر تاریک خارج شه.
‫پس ما چی؟
‫ما چیکار بکنیم؟
‫خب.
‫آبجی زو سو، برو تو.
‫آبجی زو سو، ‫بذارم خودم درستش کنم.
‫- آبجی زو سو. ‫- اونا...
‫دارن بهت تخم مرغ می زنن.
‫فقط تخم مرغه بابا.
‫اینطوری نکن.
‫ببخشید. واقعا معذرت می خوام.
‫قاتل.
‫دخترم رو پس بده. دخترم.
‫به چه حقی می تونی ‫انقدر با خوشحال، بخندی؟
‫چیکار می کنین؟
‫به چه حقی ‫می تونی انقدر با خوشحال بخندی؟
‫نترس. ‫ازت محافظت می کنم.
‫شیائو شین، پیشت می مونم.
‫پیشت می مونم.
‫ما انقدر سختی می کشیم...
‫تو به چه حقی، شغل داری؟
‫می می،
‫ببخشید. خواب موندم.
‫اشکالی نداره. ‫خودم شیائو فی رو رسوندم مدرسه.
‫گفته بودی ‫امروز جلسه دادگاه...
‫نداری، ‫واسه همین بیدارت نکردم.
‫این اواخر، خسته ای؟
‫می بینم که ‫روی تخت...
‫وول می زنی ‫و خوابت نمی بره.
‫غذا آماده است. بیا بخور.
‫می خوام ‫دنبال کار بگردم.
‫تازگی ها ‫در موردش با مامانم صحبت کرده ام...
‫و اون هم ‫گفت که می تونم...
‫به عنوان دستیار مدیریت، پاره وقت کار کنم.
‫می تونم ‫ساعت چهار صبح بیدار شم...
‫و شیائو فی رو هم برسونم.
‫تو که ‫هنوز خوب نشدی.
‫چرا دنبال کار می گردی؟
‫به اندازه کافی ‫حبس بعد از بارداری کشیده ام.
‫آخه متوجه شده ام...
‫که بعد از ازدواج،
‫همه اش خونه مونده ام.
‫می خوام ‫یه کاری پیدا کنم.
‫نمی تونم ‫همه اش به تو تکیه کنم.
‫بعلاوه،
‫تنهایی خونه موندن...
‫می ذاره ‫راحت تر به مسائل فکر کنم.
‫حس می کردم افکار مختلف...
‫ناراحتم می کنن.
‫شاید بخاطر شیائو شی باشه،
‫ولی ‫نمی تونم همیشه اینطوری بمونم.
‫باید پیشرفت کنم...
‫تا احساس بی مصرف بودن نکنم.
‫مجبور نیستی کار پیدا کنی.
‫من دیگه ‫از مددکاری حقوقی، پرونده نمی گیرم.
‫دیگه ‫از اون پرونده ها نمی گیرم.
‫با پولش یه...
‫کاری بکن ‫که بهش علاقه داری، خب؟
‫من میل ندارم.
‫اون...آبجی زو سو،
‫چن آی یوی بهم پیام داد که ‫می خواد استعفا بده.
‫چن آی یوی داره استعفا می ده...
‫اونوقت به جای من، ‫به تو پیام داده.
‫ازم خواست ‫یه دلیل خوبی براش جور کنم. ولی...
‫به نظرم ‫بهتره راستش رو بهت بگم.
‫به نظرت این کافه، الان که همه می دونن...
‫خواهر لی شیائو مینگ...
‫اینجا کار می کنه، دووم میاره؟
‫ولی...
‫ویژگی کلیدی باید این باشه...
‫که نوشیدنی هامون مزه خوبی دارن و تازه ان...
‫یا نه، درسته؟
‫تاچی که اشتباهی نکرده.
‫درسته. ‫تاچی اشتباهی نکرده.
‫ولی مسئله کار درست یا اشتباه نیست،
‫بلکه حقیقته.
‫آبجی زو سو،
‫شما بخاطر وضعیت خانواده ات...
‫به این کافه نیاز داری.
‫نگه داشتن تاچی...
‫واقعا فکر خوبیه؟
‫زو سونگ،
‫ممنونم.
‫خواهش می کنم.
‫خیلی برای تو و آبجی زو سو...
‫دردسر درست کرده ام.
‫گوش کن، ‫بهش فکر کرده ام.
‫بعد از پایان نگارش فیلمنامه،
‫خونه امون رو عوض می کنیم.
‫نظرت چیه ‫یه جا نزدیک دریا بگیریم؟
‫تا ابد ازت محافظت می کنم.
‫دفاع از حقوق بشر.
‫کی ‫دنبال حقوق قربانیاست؟
‫مگه اعضای خانواده ما حقشون...
‫بود که آسیب ببینن و بمیرن؟
‫کسی هست که ‫به زندگی ما اهمیت بده؟
‫دولت، لی شیائو مینگ ‫رو بخاطرمون اعدام کرده.
‫بعدش چی؟
‫باید بخوریم و دم نزنیم؟
‫کدومتون می تونه تضمین کنه...
‫که همچین اتفاقی در آینده...
‫تکرار نمی شه؟
‫ما تمام تلاشمون رو می کنیم که...
‫به قربانیان یاری برسونیم ‫تا این درد تسکین پیدا کنه...
‫و جبران مافات دریافت کنن...
‫ولی در حال حاضر ‫کمبود نیروی انسانی داریم.
‫قبلا حتی به...
‫خانواده یکی از مقتولین کمک کرده بودیم...
‫که برای گذر از دوران سخت، سیب زمینی شیرین بفروشن.
‫سیب زمینی شیرین بفروشن؟
‫درسته.
‫می خوان ‫خانواده های مقتولین، خودکفا باشن.
‫چرا ‫مجموعه ای از گزارش های ویژه...
‫با موضوع این که ‫کی باید به خانواده های قربانیان کمک کنه، کار نمی کنیم؟
‫خودت باید بتونی نظرهای خوبی بدی...
‫راستی، مگه...
‫برات وقت نگرفته بودم، پیش...
‫همینه.
‫...یکی از مشاورای...
‫اتحادیه حمایت از قربانیان...
‫رفتی.
‫چطور پیش رفت؟ ‫یادم رفت ازت بپرسم.
‫بله، رفتم.
‫به طرف گفتم ‫از اعضای خانواده یکی از قربانیام...
‫و اون هم ‫ازم خواست که مدرک ارائه بدم.
‫چه مدرکی ‫باید ارائه بدم؟
‫دلم رو نشونش بدم و بگم...
‫«ببین، ‫سوراخ سوراخ شده.»
‫یا باید عکس زخم های...
‫ناشی از گلوله پسرم رو نشونش بدم...
‫و بگم...
‫«اینا عکسای جراحات...
‫و دلیل مرگ پسرمن»؟
‫این مدرکیه که باید ارائه بدم؟
‫نمی تونستم ‫دیگه حرف بزنم و همون موقع زدم بیرون.
‫چطور تونست همچین کاری بکنه؟
‫زیاده روی کرده!
‫امروز کلی خبر در مورد لی شیائو مینگ...
‫و خانواده های قربانیان پخش شد،
‫حالت خوبه؟
‫مهم نیست ‫که خوبم یا نه.
‫تین ین ‫در هر صورت زنده نمی شه.
‫الان که ‫به گذشته فکر می کنم، حرف تاچی درست بود.
‫می خواستم ‫به واحد دیگه ای منتقلش کنم...
‫ولی گفت...
‫«اگه بمونم...
‫فقط آبجی چیو آن رو یاد...
‫دردش میندازم.»
‫راستش رو بخوای،
‫نمی خوام برچسب عضو خانواده یکی از مقتولین...
‫تا ابد روم بمونه.
‫لی تاچی باید یه راهی پیدا کنه...
‫تا برچسب...
‫عضو خانواده قاتل بودن رو از خودش بکنه.
‫عالیه. اگه بتونی...
‫توی این زندگی، ‫امکان نداره بتونم...
‫دوستش باشم.
‫من اونقدر شریف نیستم.
‫انگار سوالی مطرح شده بود.
‫همه قربانیان و خانواده هاشون،
‫بعد از اعدام لی شیائو مینگ،
‫با هم تظاهرات کردن.
‫اونا علیه این مسئله که...
‫دولت کمک یا توجهی...
‫به خانواده های قربانیان نمی کنه، تظاهرات کردن.
‫بعضی از مردم اعتقاد دارن...
‫که اعدام لی شیائو مینگ...
‫یینگ زو سو،
‫آروم باش.
‫چیزی نیست. درست می شه.
‫چیزی نیست.
‫همینطوری ادامه بده.
‫باید روحیه ات رو حفظ کنی.
‫چیزی نیست.
‫درست می شه.
‫از پسش برمیای.
‫این رو از سر می گذرونی.
‫کلون؟
‫چه فیلمنامه آشغالی.
‫تو هیچی نمی دونی.
‫تو نمی تونی...
‫همچین چیزی بنویسی.
‫اگه تو رو با خودم ببرم،
‫تا آخر عمرم ‫نمی تونم شاد بشم.
‫مهم نیست.
‫من نیاز ندارم به کسی اتکا کنم.
‫خودم از پسش برمیام.
‫شیائو شین رو با خودم می بردم.
‫تو و شیائو شین به هم نمیاین.
‫دکتر گفت که اون مریضه.
‫باهات نمیاد.
‫غیر ممکنه.
‫زو سونگ،
‫من بهت ایمان دارم.
‫کار اون گروه شینچیه.
‫چطور ممکنه؟ واقعا؟
‫آبجی چیو آن.
‫شرکتمون ‫به لی زو چی فروخته شده.
‫لی زو چی؟ ‫همون لی زو چی؟
‫اون مگه ‫از اخبار سر درمیاره؟
‫فقط بلده ‫پول دربیاره، مگه نه؟
‫یکم دیگه ‫با مدیرا جلسه داریم.
‫من از کجا بدونم ‫از اخبار سر درمیاره یا نه؟
‫در هر صورت پول داره.
‫اینا چیزایی ان ‫که بهم داده بودی.
‫و...
‫به اون 200000 دلاری...
‫که وقتی کافه رو باز کردم، ‫می خواستی باهاش توش سرمایه گذاری کنی...
‫هم دست نزده ام.
‫می خوام بهت پسش بدم.
‫منظورت چیه؟
‫نمی خوای باهام ازدواج کنی...
‫و می خوای ‫نامزدی رو به هم بزنی، نه؟
‫تو نمی تونی ‫خانواده و دوستای من رو قبول کنی،
‫واقعا باید با هم بمونیم؟
‫بیا وقت همدیگه رو تلف نکنیم.
‫می دونی توی گوانگ ژو، چند نفر
‫سعی کردن ‫خودشون رو به من بندازن؟
‫مامانم ‫بارها گفت که...
‫می خواد من رو با زَنایی...
‫که با ‫وضعیت اجتماعی خانواده ام همخونی دارن...
‫و از تو ویژگی های بهتری دارن، آشنا کنه.
‫بخاطر این ‫انتخابت کردم که طمع...
‫پول خانواده ام رو نداری...
‫و کمکشون می کنی ‫از مامان بزرگم مراقبت کنن.
‫من همین الان ‫هم با ازدواج با تو،
‫یکی که ‫کلی مشکل و دردسر با خودش به همراه میاره...
‫و قبول نمی کنه ‫با پدر و مادرم زندگی کنه، دارم وجهه خودم رو خراب می کنم.
‫من به دیوانگی...
‫ارثی خانواده ات گیری نداده ام...
‫اونوقت تو جرات می کنی ‫نامزدیمون رو به هم بزنی.
‫می خوام ‫نامزدیمون رو به هم بزنم.
‫می خوای چیکار کنی؟
‫می خوای ‫رک صحبت کنم؟
‫باشه.
‫در مورد کارخونه ات،
‫فکر می کنی ‫من هیچی نمی دونم.
‫اگه به لطف بابا و داییت نبود،
‫می تونستی موفق شی؟
‫بله، ‫بین اعضای خانواده ات،
‫بیشتر از ‫همه از مامان بزرگت خوشم میاد،
‫واسه همین ‫با کمال میل حاضر بودم ازش مراقبت کنم. خب که چی؟
‫چی باعث شده به اشتباه فکر کنی...
‫بعد از ازدواج، ‫فقط می تونم...
‫به خانواده تو خدمت کنم...
‫و خانواده خودم رو فراموش می کنم؟
‫فکر می کنی ‫خانواده ات خیلی پولداره؟
‫خانواده ات از ما بهترونه؟
‫فکر می کنی ‫خانواده ات اونقدر خارق العاده است؟
‫چطور می تونی ‫اینطوری توهین کنی؟
‫اتفاقاتی که ‫برای برادرم، بابام و تاچی افتادن...
‫مشخصا بهم نشون دادن که عشق تو نسبت به من...
‫مزخرفی بیش نیست.
‫از اونجایی که ‫فکر می کنی در حقت ظلم شده...
‫و عذاب کشیدی...
‫چیزی که ‫می خوای رو بهت می دم. بیا ازدواج نکنیم.
‫من ویژگی های عالی ای دارم.
‫شخصیت فوق العاده ای دارم.
‫لایق اینم که با شخصی باشم...
‫که دو میلیون بار ‫از تو بهتره.
‫آشغالات رو هم با خودت ببر.
‫درست می شه.
‫جناب رئیس، ‫بیاین به دفتر من بریم...
‫و با هم صحبت کنیم.
‫نیو شی، لطفا یادت باشه...
‫که جلسه فردا رو بهم یادآوری کنی.
‫باشه، یادم می مونه.
‫یادت نره.
‫بعیده اینجا ‫تغییر نکنه.
‫خیلی ببخشید ‫که زودتر به شما دو نفر سلام نکردم.
‫چشم انتظار همکاری با شما در آینده هستم.
‫از الان به بعد، ‫بخش خبری متکی...
‫به رهبری شما دو نفر خواهد بود.
‫فقط به ما دو نفر متکی نیست،
‫بخش خبری به کارکنانی نیاز داره...
‫که با هم همکاری کنن.
‫البته.
‫این به نظرتون چطوره؟
‫بیاین ‫یه تاریخی رو برای ماه بعد مشخص کنیم.
‫دوست دارم ‫همه کارکنای بخش خبری...
‫رو خوراک پره کوسه مهمون کنم.
‫ما خوراک پره کوسه نمی خوریم،
‫چون ‫ضد محیط زیسته.
‫خانم معاون، ‫شما خیلی شوخ طبعین.
‫سعی می کنم ‫به کارهام فکر کنم.
‫شرط می بندم ‫بهمون می گه...
‫اخبار رشوه گیری چن شویی ‫و لابی گری رو حذف کنیم.
‫سر 1500 دلار ‫شرط می بندم که این کار رو می کنه.
‫چرا ‫شرط می بندی که می کنه؟
‫چیو آن، ‫باید شرط ببندی که نمی کنه...
‫تا من بتونم ببرم.
‫به نظرم ‫باید از اینجا برم.
‫چرا باز این حرفا رو شروع کردی؟
‫چی شده؟
‫تقصیر منه که کافه ات داغون شد...
‫و همسایه هات ‫قضاوتت می کنن.
‫حالا هم که ‫عروسیت به هم خورده.
‫اطرافیان من، ‫قرار نیست زندگی خوبی داشته باشن.
‫دو اتفاق اول افتاده ان...
‫و نمی تونم انکارشون کنم.
‫ولی...
‫به نظرم ‫تو هیچ اشتباهی نکردی.
‫در مورد ازدواج هم...
‫می خوام ‫با آدمی ازدواج کنم...
‫که ‫کنارم با مسائل روبرو می شه...
‫و حاضره ‫هر چیز و هر کسی که...
‫برام عزیزه ‫رو قبول و تحمل کنه.
‫اگه نمی تونه اون کار رو بکنه...
‫پس من هم ‫نمی خوام باهاش ازدواج کنم.
‫آبجی زو سو،
‫همین الان هم ‫بارهای زیادی روی دوشتن.
‫من هم نمی خوام ‫به اون بارها اضافه بشم.
‫تو باری روی دوشم نیستی.
‫از اینجا می خوای به کجا بری؟
‫و...
‫کی بود که بهم می گفت...
‫نمی تونه ‫تا آخر عمرش قایم شه؟
‫الان می خوای قایم شی؟
‫لی تاچی، ‫باید پای قولت بمونی.
‫درست می شه.
‫نمی تونم ‫تا آخر عمرم قایم شم.
‫شاید ‫همونطوریه که قبلا گفتی...
‫که خانواده هایی ‫که دارن رنج می کشن، باید این کار رو بکنن...
‫تا بتونن ‫اون مسائل رو پشت سر بذارن.
‫درسته. ولی...ببخشید.
‫چون پرونده اعاده عدالت...
‫دیگه بسته شده.
‫به نظرم ‫اون خانواده ها...
‫شاید ‫علاقه ای بهش نداشته باشن.
‫چی؟ ‫مگه خودت همه اش بهمون نمی گفتی که امتحانش کنیم؟
‫از روان شناسی صحبت کرده بودی...
‫و خوبه که سعی کنیم...
‫حقیقت رو بفهمیم.
‫اونطوری خانواده ها هم ‫می تونن از این مسئله بگذرن، درسته؟
‫ولی ‫اخیرا پرونده های زیادی قبول کرده ام...
‫و قراره سرم خیلی شلوغه بشه.
‫مثلا ‫همین الان باید سر جلسه باشم.
‫شاید ‫در آینده فرصت های دیگه ای...
‫گیرمون بیان، نه؟
‫دیگه برای امروز بسه.
‫ببخشید که ‫نمی تونم بهتون خدمت کنم.
‫- برای امروز بسه. ‫- چی؟
‫آقای وانگ، من...
‫بریم.
‫رفتار آقای وانگ...
‫تغییر نکرده؟
‫خب، ‫به دستان توانای خودت واگذارش می کنم.
‫خواهش می کنم. ‫این وظیفه امه.
‫راستش، ‫خیالت راحت باشه.
‫مدرکی که ‫داریم، به نفع ماست.
‫این رو ‫می تونم تضمین کنم.
‫آقای وانگ، ‫تو حتی از وکیل قبلیم هم...
‫کارآمدتری.
‫واقعا حرف نداری.
‫فقط انجام وظیفه می کنم.
‫فردا هتل بالونگم.
‫باید بیای پیشم.
‫می خوام ازت تشکر کنم.
‫حتما. مشکلی نیست.
‫- دیگه برم. ‫- باشه. خداحافظ.
‫فکر کردم ‫شاید سرت انقدر شلوغ باشه که وقت غذا خوردن نداشته باشی.
‫از اون رون مرغای مَلَس ‫که دوست داری برات آورده ام.
‫بیا بخور.
‫نباید ‫این همه راه تا اینجا می اومدی.
‫اگه خونه می موندم، ‫فقط فکر و خیال می کردم.
‫خیلی آوردی.
‫شارون، ‫حتما غذا نخوردی.
‫بیا با هم بخوریم. ‫یه صندلی بیار و اینجا بشین.
‫دستیار نماینده تینگ بهم زنگ زد و گفت...
‫نمی تونم ‫تینگ پاچیه رو مرخص کنم.
‫رئیس، ‫داری من رو توی موقعیت سختی قرار می دی.
‫الان توی دفترته؟
‫باشه، خداحافظ.
‫دکتر لین.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫برادرم، یینگ زو سونگ،
‫یه مشکلاتی پیدا کرده.
‫قبول نمی کنه ‫داروهاش رو مصرف کنه...
‫و هیچکدوم از ‫قطره های تاخیری رو هم نخورده.
‫نمی خواد هم باهام بیاد اینجا...
‫تا ویزیت بشه.
‫ببخشید امروز دیر اومدم...
‫وقت بگیرم.
‫می شه ‫لطفا بهم بگین چیکار کنم؟
‫باید یه جوری...
‫متقاعدش کنی بیاد اینجا، خب؟
‫باید ‫به عنوان یکی از اعضای خانواده، مسئله رو حل کنی.
‫سعی کردم ‫راضیش کنم بیاد.
‫اگه اینطوریه،
‫باشه، ‫با دکتر لین صحبت می کنم...
‫تا ببینم ‫می تونه درمان خانگی ترتیب بده یا نه.
‫لطفا یه تاریخ مشخص کنین. درسته.
‫باشه، ‫لطفا باهام تماس بگیرین.
‫خداحافظ.
‫رئیس.
‫این همون داوطلبی بود...
‫که به اون خانواده گفت...
‫پسرشون حق داره بره خونه.
‫آقای تینگ، ‫من یه مددکار اجتماعی ام.
‫اگه سوالی دارین...
‫می تونین به جای این که از دستیارتون...
‫بخواین به دفترم زنگ بزنه...
‫و توبیخم کنه ‫و بعدش از رئیس بخواین...
‫بهم زنگ بزنه ‫تا به دفترش بیام، مستقیما با خودم صحبت کنین.
‫حرف زدن با تو فایده ای نداشت.
‫برای همین از رئیس خواستم...
‫باهات مذاکره کنه.
‫- مذاکره؟ ‫- بگیر بشین.
‫بیاین ‫مسئله رو با حرف زدن حل کنیم.
‫بگیر بشین.
‫تینگ پاچیه ‫اصلا با ثبات نیست،
‫با این حال ‫اجازه دادی بره خونه.
‫اگه ‫اتفاقی بیفته،
‫کی مسئولیتش رو قبول می کنه؟
‫تینگ پاچیه سه ماه...
‫توی بخش بیماری های روانی حاد بوده...
‫چند وقته که وضعیتش خیلی با ثباته.
‫خودش می خواد بره خونه.
‫نمی تونیم ‫دلیلی واسه نگه داشتنش توی بیمارستان پیدا کنیم.
‫شما دکتر خوبی هستی؟
‫اگه بیمارات رو ‫بخاطر رئیست اینجا نگه نداری...
‫حقوقت رو می خوای از کجا بگیری؟
‫آقای تینگ،
‫لطفا به تخصص پزشکانمون...
‫در ارزیابی وضعیت بیماران، اعتماد کنین.
‫حتی اگه از بیمارستان مرخص بشه...
‫هم نباید از پلیس و وکیلش بخواین...
‫اون رو بفرستن خونه.
‫خیلی زیاده روی کردین.
‫برگشتن به خونه، ‫حق یه بیماره.
‫جناب نماینده، ‫شاید بهتر باشه بپرسم...
‫کدوم قانون ‫جلومون رو می گیره که از بیمارستان مرخصش نکنیم؟
‫عجب مذاکره کننده های سرسختی هستین.
‫رئیستون بهم گفته بود...
‫که باید مذاکره کنیم.
‫پس کو مذاکره؟
‫می تونیم مذاکره کنیم. ‫البته که می تونیم مذاکره کنیم.
‫ما مواضع خودمون رو داریم،
‫برای همین ‫اینجا نشستیم تا در موردش حرف بزنیم.
‫دکتر لین، نظر شما چیه؟
‫وضعیت بیمار ‫واقعا با ثبات شده؟
‫پس...
‫بعدا وضعیتش رو ارزیابی می کنم.
‫شاید بتونم به...
‫یه بخش بیماری های مزمن منتقلش کنم.
‫عالیه.
‫دیدین؟ داریم از طریق مذاکره...
‫با هم ارتباط برقرار می کنیم. درسته؟
‫حالا می تونیم ‫برگردیم سر کارمون...
‫و مفید باشیم.
‫نظرتون چیه ‫برین سر کاراتون؟
‫حالا ‫به یه بخش مزمن منتقلش می کنی.
‫دکتر لین، ‫معیار تصمیمتون چیه؟
‫واقعا باید رئیس رو...
‫توی موقعیت سختی قرار بدیم؟
‫اون موقع گفتیم که...
‫پاچیه رو می فرستیم خونه...
‫تا از حقوقی که ‫لایقشه، لذت ببره.
‫یه همچین خانواده ای،
‫چرا نباید بذاره اون برگرده؟
‫اونا توی خونه اشون خدمتکار دارن...
‫و ‫سالی سه بار سفر خارج می رن.
‫حال این رو دارن که از یه نماینده مجلس...
‫بخوان بیاد واسه امون لابی کنه...
‫ولی حال ندارن با برادر...
‫خودشون حرف بزنن.
‫خیلی راحت ‫پرتش می کنن گوشه بیمارستان.
‫خودت دوست داری بگی...
‫که اگه خانواده یه بیمار آماده نبود،
‫نباید بیمار ‫رو بفرستیم خونه.
‫خودت خوب می دونی...
‫که وضعیت این دو خانواده...
‫کاملا با هم متفاوته.
‫تو همیشه اینطوری ای.
‫به آدمای ضعیف زور می گی و از قوی ها می ترسی...
‫و فقط به فکر خودتی.
‫سونگ چیائو پینگ،
‫بله، من ‫یه آدم خودخواه، تنبل و عشق خوش گذرونی ام...
‫و به آدمای ضعیف زور می گم ‫و از قوی ها می ترسم.
‫هیچوقت نمی تونم...
‫به خوبی ‫هوای بقیه رو داشته باشم.
‫فقط به خودم اهمیت می دم.
‫فهمیدی چه جور آدمی ام یا نه؟
‫بهش فکر کردم.
‫هفته بعد بچه رو میندازم.
‫مجبوریم همه اش دارو رو در خفا...
‫بریزیم؟
‫اینطوری ‫خودش هیچوقت دارو رو مصرف نمی کنه.
‫دیگه طاقتم طاق شده.
‫امروز رفتم ‫پیش دکتر و مددکار اجتماعی.
‫جفتشون خیلی...
‫بگذریم، ‫مجبورش می کنیم داروهاش رو مصرف کنه...
‫تا بتونه یکم ‫به حالت عادی برگرده.
‫در غیر این صورت، ‫اینطوری نمی تونیم ادامه بدیم.
‫بهش می گم ‫وقت غذاست.
‫زو سونگ، وقت غذاست.
‫من شام درست کرده ام.
‫تاچی،
‫آشپزیت حرف نداره.
‫حتما از...
‫دستور پخت مخفی خانواده ات استفاده کردی...
‫که توی هیچ رستورانی گیر نمیاد.
‫بیا بخور.
‫یکم بخور.
‫چند وقته غذا نمی خوری.
‫مزه اش واقعا خوبه.
‫برنج رو مسموم کردی.
‫عمرا.
‫بذار من بخورمش.
‫مسموم نیست. ‫خیلی خوشمزه است.
‫انقدر بهم دروغ نگو.
‫تقصیر توئه ‫که هر روز سردرد می گیرم.
‫همه اش ‫پشت سرم حرف می زنی.
‫زو سونگ،
‫اگه نمی خوای، نخور.
‫نظرت چیه برگردی توی اتاقت...
‫و فیلمنامه ات رو بنویسی؟
‫همه چیز رو به راهه.
‫دچار حمله عصبی شده.
‫آبجی زو سو، داروی...
‫زو سونگ حالت رو بد نکرده؟
‫فقط یکم سرگیجه دارم.
‫حالا که کار به اینجا کشیده...
‫نظرت چیه به زور...
‫بفرستیمش بیمارستان؟
‫اون به خودش ‫یا بقیه آسیب نزده،
‫واسه همین نمی تونم ‫به پلیس زنگ بزنم...
‫و به زور بفرستمش بیمارستان.
‫نمی خوام ‫اینطوری بره بیمارستان.
‫دلم براش می سوزه.
‫حقیقتش، نیازی نیست...
‫خبر ملاقات چن شویی، نماینده شورای شهر،
‫و جناب نماینده هوانگ...
‫توی یه هتل کار بشه.
‫همچین اخبار زردی هر روز پخش می شن...
‫و هیچ ربطی ‫به بقیه ندارن.
‫اس.بی.سی نیوز مصممه...
‫به الگویی خوب ‫برای بقیه رسانه ها تبدیل بشه، مگه نه؟
‫خبر مربوط به ملاقات سخنگوی شورای شهر...
‫با رهبر حزب زرد...
‫توی یه هتل...
‫ابعاد مختلفی داره...
‫و صرفا یه خبر زرد نیست.
‫به علاوه، ‫آقای چن تا حالا...
‫هیچ توضیحی ‫راجع به پرونده رشوه ارائه نداده.
‫صدور بیانیه، در قبال همچین چیزی،
‫بی فایده است.
‫حالا این که...
‫مأمورین پلیس هم ‫درگیر این مسئله شدن به کنار.
‫اونا نمی تونن ‫حرفی در این مورد بزنن.
‫پس به نظرم...
‫دیگه نباید ‫روی این خبر کار کنیم.
‫اتلاف منابعه، نه؟
‫حقیقتش، بابت همچین چیزی...
‫می تونستین به راحتی از منشیتون بخواین...
‫بهمون زنگ بزنه.
‫بهتون می گفتیم...
‫در آزادی اخبار، مداخله نکنین.
‫و مجبور نمی شدیم...
‫حضورا پیشنهادتون رو رد کنیم و معذب بشیم،
‫درسته؟
‫خانم سونگ جواب گوشیش رو نمی ده.
‫فکر کنم یه سر و صدایی شنیدم. اون بیدار شده؟
‫فکر نکنم.
‫تاچی، بهتره از اینجا بری.
‫نمی دونم ‫وضعیت زو سونگ آخرش چطوری می شه.
‫می ترسم که ممکنه صدمه ببینی.
‫نمی تونم جواب پدر و مادرت رو بدم.
‫زیادی بهش فکر نکن.
‫بیا با هم ‫با این موضوع مواجهه بشیم...
‫و مشکلات رو ‫دونه دونه حل کنیم.
‫آبجی زو سو،
‫چرا می خوای ‫مجبورش کنی بره؟
‫چرا می خوای ‫ما رو از هم جدا کنی؟
‫زو سونگ، من نمی رم.
‫شیائو شین،
‫بیا یه جایی پیدا کنیم ‫و از اینجا بریم.
‫قبلا هم بهت گفتم، ‫یه جایی نزدیک دریا.
‫شیائو شین مرده.
‫این صحت داره.
‫وقتی سربازی بودی،
‫(یک دختر دانشجو...)
‫خودکشی کرد. ‫(که از افسردگی رنج می برد، از بالای ساختمان خود را پرت و خودکشی کرد.)
‫(نامزد وی، ‫که دوره سربازی خود را می گذراند،)
‫(دچار فروپاشی شد.)
‫اما بهت گفته بود...
‫به تلاش هات ادامه بدی...
‫یادته؟
!محاله
‫شیائو شین...
‫شیائو شین ‫من رو جا نمی ذاره.
‫زو سونگ،
‫بیا بریم...
‫تو واقعی نیستی.
‫تو هم واقعی نیستی.
‫هیچ کدومتون واقعی نیستین.
!محاله
‫هیچ کدومتون واقعی نیستین.
‫بیا بریم پیش خانم سونگ، باشه؟
‫بیا بریم پیشش.
‫ما باهات میایم.
‫اون تو رو خوب می شناسه.
‫این حقیقی نیست.
‫- ما... ‫- تو حقیقی نیستی.
‫تو هم حقیقی نیستی.
‫راحت باشین، بخندین.
‫یه کاری می کنم ‫که دیگه نتونین بخندین!
‫می دونین آبجی چیو آن...
‫به بخش جدید...
‫اداری رسانه منتقل شده؟
‫این یه پاکسازیه.
‫فقط به یه بخش دیگه منتقلش کردن.
‫رئیس،
‫هیچ نظری در این باره نداری؟
‫خیلی دلم...
‫برای خوبی های شوهرم تنگ شده.
‫تو اون رو دیدی؟
‫ممکنه نتونم ‫از حالا به بعد کمکت کنم،
‫چون کارهای مهم تری دارم.
‫از طرف من، ‫به دکتر لی ای چون زنگ بزن...
‫و بگو باهاش کار دارم.
‫گروه خدمات بیماران؟
‫لین ای چون صحبت می کنه.
‫ساختمون پشتی...
‫توی ساختمون پشتی یه مسئله اضطراری پیش اومده.