‫تالار سوگواری کاخ فنگ، یک دفعه آتیش گرفت!
‫عالیجناب به خطر توجهی نکرد...
‫و یکهو اومد داخل آتیش تا من رو نجات بده
‫جلوی وزیر هان هم از من جانبداری کرد
‫خوشبختانه، به اعتماد ‫عالیجناب خیانت نکردم.
‫فهمیدم که...
‫وزیرهایی که به نظر در اثر ‫یه حادثه مُرده بودن...
‫همگی به یه روش در رستوران روگوی...
‫کشته شدن!
‫همچنین راز کوچیک عالیجناب رو هم فهمیدم!
‫با این وجود...
‫این راز رو به خاطرش پنهان نگه می دارم
‫«شیائو جینلی»
‫قفسه هایی که پرونده های ‫طبقه بندی شده دارن!
‫«شاهزاده خانم شیپینگ»
‫«یان مینگ»
‫«شیائو هنگ»
‫اینا همگی سوابق نظارتی هستن!
‫چقدر شجاعانه!
‫این...؟
‫«بیست و پنجم، مهمانی کاخ شاهزاده ‫خانم شیپینگ»
‫کاخ شاهزاده خانم!
‫«جینگ یی»
‫«شیائو جینیو»
‫سرورم!
‫سرورم، چیکار داری می کنی؟
‫دارم چهره ی شو روگوی رو می کشم!
‫اینطوری می تونیم دستور ‫بازداشت رو صادر کنیم.
‫ولی امروز مگه اولین روزی نبود که... ‫
‫مدیر شو رو دیدی؟
‫با وجود اینکه فقط یک بار...
‫دیدیش می تونی چهره ش رو بکشی؟ ‫
‫کین لوآن.
‫سرورم، من اینجام!
‫اینجام!
‫عوضی، مشکلت چیه؟
‫سرورم.
‫کی به این شخص جدید آموزش داده؟
‫حتی نمی تونه یه فنجون ‫چای رو درست بریزه!
‫سرورم، عصبانی نشو!
‫آداب رو خیلی خوب یاد نگرفته!
‫همه ش تقصیر منه.
‫چرا هنوز اینجایی؟
‫خیلی آزار دهنده هستی، ‫گمشو برو!
‫سرورم، عصبانی نباش!
‫همین حالا اینجا رو تمیز می کنم!
‫«کیانژو»
‫کین لوآن!
‫تو کجا بودی؟
‫آثار ریش زیر کفشت چسبیده!
‫ریش؟
‫سرورم، اینا ریش نیستن!
‫تارهایی از موی سرم هستن!
‫سرورم، وقتی گفتید بیام...
‫داشتم موهای شقیقه م رو کوتاه می کردم
‫فکر کنم اشتباهی پام رفته روش...
‫وقتی که با عجله لباسم رو عوض کردم!
‫بابت اینکه اذیت شدین، متأسفم ‫
‫سرورم، لطفا من رو ببخشید.
‫بیخیال.
‫ممنونم سرورم.
‫سرورم، دیر وقته.
‫فردا قصر می خواد مهمانی چای برگزار کنه
‫مهمانی چای.
‫اگه نگفته بودی، حسابی فراموشش می کردم!
‫فردا خودت به سه دفتر قضایی برو.
‫دستور من رو بهشون برسون.
‫شیائو جینیو باید آماده باشه.
‫هر چقدر هم که سرش شلوغ باشه.
‫اگه نیاد...
‫می تونی به زور بیاریش اینجا!
‫اگه نتونه از این فرصت برای...
‫خوب کردن ارتباطش با دیگر وزیران استفاده کنه...
‫می ترسم که آخر یه روز زنده زنده خورده بشه!
‫بله.
‫دقیقا شبیه خودشه!
‫سرورم، شما معرکه ای.
‫ولی...
‫ولی چی؟
‫ولی هنوز هم به نظر من...
‫مدیر شو یه مقدار عجیب به نظر میاد!
‫عجیب؟
‫چه طوری؟
‫نمی تونم توضیح بدم.
‫ولی امروز وقتی دیدمش یه ‫حس عجیبی داشتم.
‫به نظر من یه مقدار عجیبه.
‫عجله نکن!
‫خوب فکر کن، چرا به نظرت عجیبه!؟ ‫
‫چیه؟
‫فهمیدم!
‫به این خاطر عجیبه...
‫که انگار مثل چیزیه که ‫قطعه قطعه کنار هم قرار گرفته.
‫قطعه قطعه کنار هم قرار گرفته؟
‫آره.
‫مردم چهره شون با هم متفاوته.
‫ولی افرادی که در یک منطقه به دنیا اومدن...
‫در چهره شون شباهت هایی دارن!
‫انگار که یه قالبی وجود داره.
‫افرادی که از مناطق غربی ‫هستن یه قالب دارن.
‫افرادی که از مناطق لینگنان هستن ‫یه قالبی دارن.
‫افرادی هم که از چانگ هستن ‫یه قالب دیگه دارن.
‫اما چهره ی مدیر شو...
‫با این قالب ها تناسب نداره!
‫صورتش جوری به نظر ‫میاد که انگار...
‫یه نفر قالب های متفاوت رو ‫خرد کرده...
‫و از هر قالب یه قطعه رو برداشته...
‫و گذاشته کنار هم.
‫در سفرم از کیانژو به چانگ...
‫افرادی رو از هر منطقه دیدم...
‫اما هرگز شخصی که چنین قالب ‫چهره ای داشته باشه ندیدم.
‫این خیلی عجیبه.
‫اگه پدر و مادر یا اجدادش...
‫از تبار دیگر مناطق باشن چی؟
‫قضیه این نیست.
‫به عنوان مثال، قاطرها که از ‫الاغ ها و اسب ها شکل گرفتن.
‫اما خب دقیقا شبیه الاغ ها...
‫یا اسب ها نیستن!
‫با این حال، در هر قسمت از قاطر...
‫نشونه هایی از الاغ و اسب ‫وجود داره.
‫به نظر میاد که...
‫چشم های مردم لینگنان...
‫دهان وحشی های شمالی...
‫پیشانی مردم جیانگنان...
‫و چونه ی مردم گوریو...
‫همگی در چهره ی افرادی که داخل ‫شانهای هستن، کنار هم قرار گرفتن.
‫شو روگوی احتمالا تغییر چهره داده.
‫تغییر چهره داده؟
‫سپیده دم از شهر خارج شو.
‫خارج از شهر یه عده منتظرت ‫خواهند بود.
‫بهتره که تیز باشی!
‫می دونی که اگه شیائو جینیو...
‫دستگیرت کنه عواقبش چیه.
‫ژنرال ژو، نترس.
‫امروز اولین بار بود که شیائو ‫جینیو رو دیدم.
‫حتی اگه تکنیک نقاشیش...
‫معجزه آسا هم باشه...
‫فقط می تونـه چهره ی تغییر ‫داده شده م رو بکشه!
‫اون زمان که صورت طبیعیم...
‫مخفی بوده...
‫شیائو جینیو یه نوزاد داخل ‫گهواره بوده!
‫حتی اگه الان برم جلوش...
‫باز هم نمی تونه من رو شناسایی کنه.
‫بس کن.
‫نمی تونی انقدر از خودت ‫تعریف نکنی؟
‫دیر وقتـه، عجله کن!
‫دستورات خدمتگزار کین ‫چیه؟
‫دستور داده که یه مدت ‫مخفی بشی.
‫اگه دستورات دیگه ای داشته ‫باشه...
‫یه نفر باهات تماس می گیره.
‫من آماده ی خدمت به ایشون هستم.
‫شو روگوی راست دست هستش؟
‫بله.
‫با توجه به نحوه ی راه رفتنش...
‫هنرهای رزمی آموزش دیده.
‫هنرهای رزمی؟
‫من هرگز نشنیدم...
‫که مدیر هنرهای رزمی بلد باشه.
‫مدیر کلیدها رو می ذاشت...
‫داخل آستین چپش؟
‫بله.
‫همیشه می دیدم که...
‫کلیدها رو از آستین چپش ‫میاره بیرون.
‫خب تو آستین راستش چی ‫نگه می داشت؟
‫آستین راست؟
‫نمی دونم.
‫هرگز ندیدم که چیزی رو...
‫از آستین راستش بیاره بیرون.
‫در اتاقک تاریک چندین خروجی ‫طرح کرده!
‫من و وو جیانگ همه شون رو ‫امتحان کردیم.
‫همگی به بیرون ختم میشن!
‫و این.
‫این چیه؟
‫وقتی ببینی خودت متوجه ‫میشی.
‫شو روگوی این داخل نیست!
‫اما خب یه اجاق اون پایینـه.
‫اینا دقیقا کنار اجاق بودن.
‫کلی قفسه هم هست!
‫هر بخش از قفسه یه اسم داره.
‫اسم من، اسم تو...
‫و اسم خیلی از وزیرها اونجا ‫نوشته شده.
‫و همچنین این چیزهایی که دستت ‫گرفتی هم اونجا بودن.
‫الان نگرانی که یه نفر شو روگوی رو ‫کُشته باشه تا ساکتش کنه؟!
‫اما خب بیشتر اینطور ‫به نظر میاد...
‫که وقتی فهمیده قراره اینجا رو ‫بررسی کنیم، فرار کرده.
‫همچنین سعی کرده تمام ‫مدارک رو آتیش بزنه...
‫اما خب قبل از فرار نتونسته...
‫همه چی رو داخل اجاق بریزه...
‫به خاطر اینکه عجله داشته!
‫و این رو هم...
‫- از داخل اجاق آوردم بیرون! ‫- «بیست و پنجم، مهمانی کاخ شاهزاده خانم شیپینگ»
‫وو جیانگ.
‫بله.
‫فورا به سه دفتر قضایی برگرد.
‫به اندازه ی کافی آدم ببر به ‫کاخ شاهزاده خانم شیپینگ.
‫امنیتش رو تضمین کن!
‫قبل از اومدن من از اونجا نرو!
‫بله.
‫چیزی نیست.
‫جینگ یی.
‫اون اتاقک جایی داره که ‫کلید لازم داشته باشه؟
‫نه.
‫فقط یه اتاقک تاریکـه.
‫به جز خروجی ها چیزی اونجا ‫نیست.
‫شو روگوی یه دسته کلید داره...
‫که از روی عادت داخل آستین ‫چپش نگه می داشته.
‫اگه اون کلیدها برای اتاقک ‫تاریک نباشن...
‫پس حتما یه جای دیگه رو به ‫عنوان مخفیگاه داره!
‫یه جای دیگه؟
‫کجاست؟
‫نمی دونم.
‫تا حالا نشنیدم که...
‫مدیرمون یه خونه ی دیگه ‫داشته باشه.
‫این نقشه ی چانگ هستش.
‫هر مربع نشون از یه محله ست.
‫اینجا رستوران روگوی هستش.
‫«نقشه ی چانگ»
‫جینگ یی.
‫چیزهایی که در این اتاق ‫هستش رو شناسایی کن.
‫ببین از کدوم مغازه...
‫به اینجا آورده شدن.
‫مدیر.
‫خیلی خوب به عادت های روزانه ی ‫شو روگوی فکر کن.
‫جاهایی که معمولا میره رو...
‫با مهره های شطرنج روی این ‫صفحـه مشخص کن.
‫بله.
‫اینجا محل اقامت هوایوان هستش.
‫اینجا بازار شرقی هستش.
‫تو این محله فعالیت داره...
‫به جز این منطقـه!
‫اینجا باید محل مورد نظر ‫ما باشه!
‫سرورم...
‫این مکان تو این نقشه به نظر ‫خیلی کوچیک میاد...
‫اما در واقعیت...
‫بیش از 200 هزار متر مربع هستش.
‫بیش از 100 خانواده تو این ‫منطقه زندگی می کنن.
‫کف کفشش، گل و خمیر برنج...
‫وجود داشت.
‫پس قطعا نزدیک محل اقامتش...
‫یه ساختمون در حال ساختـه.
‫این نقاشی رو ببر و از افراد ‫محل بپرس.
‫من دنبال مخفیگاهش می گردم.
‫کارهای اینجا رو مدیریت کن.
‫بله.
‫و...
‫به هر دروازه از شهر افرادی رو ‫بفرست.
‫به نمایندگی از من به رهبر محافظ ها...
‫بگو که...
‫یه مظنون خیلی مهم در حال ‫فراره.
‫ازشون بخواه خیلی خوب ‫تمام افرادی که...
‫وارد یا خارج میشن رو ‫بازجویی کنن.
‫افرادی که کارت شناسایی ندارن ‫یا مشکوک به نظر میان...
‫نباید از شهر خارج بشن.
‫مهم نیست چه نشان، نامه...
‫یا مدارکی به همراه دارن...
‫مخصوصا افرادی که لباس ‫ارتش شنس رو دارن.
‫متوجـه شدم.
‫چو چو، با من بیا.
‫ژنرال ژو، به محض اینکه از ‫پایتخت خارج شدم...
‫لطفا مراقب خانواده م باش.
‫البته.
‫اما اینکه چطوری مراقبشون ‫باشم به تو بستگی داره.
‫متوجـه شدم.
‫اوه.
‫به اونایی که فنگ جی...
‫و بقیه رو کُشتن رسیدگی ‫کردی؟
‫به روش قدیمی بهشون رسیدگی ‫کردم.
‫ژنرال، نیازی نیست نگران باشی.
‫ژنرال، لطفا این رو به خدمتگزار ‫کین بدید.
‫بیا بریم.
‫ژنرال وو.
‫خاله بانشیا.
‫چه خبر شده؟
‫جزئیات رو بعدا میگم.
‫شاهزاده خانم کجان؟
‫محل مورد نظر همینجاست، ‫بگردید.
‫بله.
‫سرورم، کسی داخل نیست.
‫مدت زیادی نیست که رفتن.
‫یه قدم ازشون عقب تر هستیم.
‫سرورم، کسی رو پیدا نکردیم.
‫سرورم، کسی اینجا نیست.
‫این بو...
‫سرورم، این رو ببین.
‫چیه؟
‫ببین.
‫این چیه؟
‫ترشی کلم.
‫ترشی کلم؟
‫آره، ترشی کلم از کیانژو.
‫افراد کیانژو عاشق ترشی هستن.
‫در محل ما...
‫همه می دونن چطوری ترشی ‫کلم درست کنن.
‫برای درست کردن اینا یه ‫ماده ی خاص نیازه.
‫یه چیزی مثل شوربا.
‫بدون اون، ترشی کلم خوب ‫نمیشه.
‫سرورم، به نظر شما...
‫مدیر شو و من از یه محل ‫هستیم؟
‫ممکنه.
‫رستوران روگوی آشپزهایی داره ‫که از کیانژو هستن.
‫معمولا گیاه دم مارمولک جمع ‫می کنن.
‫تو این خونه هم که ترشی ‫کلم پیدا کردیم.
‫حتی اگه شو روگوی از کیانژو ‫نباشه...
‫احتمالا یه ارتباطی باهاش داره.
‫ژنرال ژو.
‫دروازه رو باز کن.
‫چرا دارید این وقت شب از ‫شهر خارج میشید؟
‫به تو هیچ ربطی نداره.
‫وقتی بهت میگم، درب رو باز کن.
‫یه نفر از گردانم به خاطر ‫طاعون مُرده.
‫باید بیرون از شهر جسدش رو ‫بسوزونم.
‫صبر کنید.
‫نشنیدی چی گفتم؟
‫ژنرال ژو، هر وسیله ای که ‫از دروازه رد میشه...
‫باید حسابی مورد بررسی قرار ‫بگیره.
‫بجنبید، اگه اجازه بدیم ‫شو روگوی فرار کنه...
‫نمی تونیم عواقبش رو ‫مدیریت کنیم.
‫برو حیوان!
‫این شخص طاعون داشته.
‫اگه تو چانگ پخشش کنه...
‫تو مسئولیتش رو به عهده ‫می گیری؟
‫دروازه ی شهر هم قوانین ‫خودش رو داره.
‫ژنرال ژو، اگه اجازه بدم بدون ‫مجوز از شهر خارج بشید...
‫وقتی مافوق ها دنبال افراد ‫مسئول بگردن...
‫من و برادرهام اعدام میشیم.
‫کی؟
‫بذارید بررسی کنه.
‫ژنرال ژو، ببخشید.
‫دروازه رو باز کنید، بذارید ‫خارج بشن.
‫ارباب.
‫چه خبر شده؟
‫ارباب، نگران نباش، همه ‫چی خوب داره پیش میره.
‫عالیه، عالیه.
‫برو استراحت کن.
‫بله.
‫این اجاق رو گرد و خاک پوشونده.
‫مدت زیادی میشه که ازش ‫استفاده نشده.
‫اما ظرف ها کاملا تمیز و ‫منظم هستن.
‫زیاد جابجا شدن.
‫سرورم، چی داخلشه؟
‫لوبیای سیاه!
‫ببخشید، لیز خوردم.
‫تکون نخور.
‫به نظر میاد که این لوبیاها...
‫به طور منظم با یه چیز ‫سفت...
‫خرد شدن.
‫قبلا یه چیزی داخل این ظرف ها ‫مخفی کرده بودن.
‫غلات رطوبت رو جذب ‫می کنن.
‫فقط صاحب های خانه به اینا ‫دست می زنن.
‫وقتی چیزهای با ارزشی داخلشون ‫مخفی باشن...
‫خیلی کم پیش میاد که توسط ‫افراد دیگه پیدا بشن.
‫این رنگ و بافت آشنا هستن!
‫آره.
‫این واسه زنگوله ی منحصر به فرد ‫امانت سرای رویی هستش.
‫قاتل های رستوران روگوی، ‫معاملاتشون رو از طریق...
‫امانت سرای رویی انجام می دادن.
‫شو روگوی کمدهای مغازه رو ‫کرایه می کرده...
‫و اونا رو با قاتل ها به ‫اشتراک می ذاشته.
‫هر کدوم نصف حساب رو نگه ‫می داشتن.
‫بدون اینکه همدیگه رو ببینن ‫تراکنش رو کامل می کردن.
‫امیدوارم بتونیم قاتل ها رو ‫به موقع دستگیر کنیم.
‫معاون وزیر جینگ.
‫عالیجناب کجاست؟
‫سرورم.
‫لرد جینگ، ما رو چطوری پیدا ‫کردی؟
‫درسته نمی تونم خونه ی شو رو ‫پیدا کنم اما سرورم رو می تونم.
‫سرورم...
‫به کارهای رستوران روگوی ‫رسیدگی کردم.
‫افسرهایی که به سمت دروازه تانگوا ‫رفتن تا دستور شما رو بدن...
‫در وسط راه با افرادی که لباس ‫مشکی داشتن روبرو شدن.
‫اونا قصد کُشتن نداشتن...
‫و بعد از شنیدن صدای سوت ‫عقب نشینی کردن.
‫افسرها به دروازه رسیدن...
‫اما دیگه دیر شده بود و متوجه ‫شدن که ژو هان از ارتش شنس...
‫گروهی رو رهبری کرده...
‫و سی دقیقه پیش از شهر ‫خارج شدن.
‫نگهبان ها قبل از خروج اونا رو ‫بررسی کردن؟
‫آره اما خب چیز مشکوکی ‫پیدا نکردن.
‫چه تصادفی.
‫این افراد لباس مشکی اونجا ‫بودن تا...
‫برای ژو هان وقت بیشتری ‫بخرن.
‫من خودم میرم و بررسی ‫می کنم.
‫افراد رو بیار تا...
‫قاتلی که فنگ جی و بقیه رو ‫کُشته دستگیر کنیم.
‫باید زنده دستگیرش کنید.
‫کجاست؟
‫این؟
‫امانت سرای رویی!
‫شو روگوی احتمالا حساب داشته...
‫که واسه مغازه ی رویی هستش.
‫در حال حاضر، این حساب در جایی که ‫همیشه نگه داری می شده نیست.
‫امروز شو روگوی ممکنه به مغازه ‫رفته باشه...
‫تا پول قاتل ها رو بده.
‫رستوران روگوی هم امروز ‫بسته شده.
‫به محض اینکه قاتل خبرها رو ‫دریافت کنه...
‫قبل از اینکه فرار کنه پول رو ‫دریافت می کنه.
‫این نقاشی شو روگوی رو هم ‫با خودت ببر.
‫از صاحب مغازه بازجویی کن.
‫اینطوری شماره ی کمدشون رو ‫متوجـه میشی.
‫حواست بهش باشه.
‫هر کسی که میره تا پول رو ‫برداره، قاتله.
‫نگران نباش.
‫و این.
‫«به حکمران آن»
‫وو جیانگ از یه نفر خواسته تا ‫این رو تحویل بده.
‫من میرم به کارم برسم.
‫بیاید بریم.
‫آب و هوا خشکه، مراقب ‫آتش سوزی باشید.
‫تاریخ تولد چو چو مورد ‫تاییده.
‫زن باباش سال هاست که ‫فوت کرده.
‫افراد محل، چو چو رو به عنوان ‫دختر چو پینگ می شناختن.
‫هویت مادر واقعیش مشخص ‫نیست.
‫خانواده ی چو یه زندگی ساده ‫داشتن.
‫فقط یه سری افراد صمیمی و یه حکیم ‫تنها باهاشون در ارتباط بوده.
‫این حکیم 5 سال پیش از ‫منطقه خارج شده...
‫و تا به امروز پیدا نشده.
‫حکیم؟
‫این همون شخصیـه که...
‫داستان های شش دروازه رو ‫براش تعریف کرده؟
‫سرورم، رسیدیم.
‫وقت بخیر سرورم.
‫سرت رو بیار بالا.
‫ژو هان و تیمش برگشتن؟
‫نه سرورم.
‫5 سوارکار...
‫و یه گاری داشتن؟
‫بله.
‫یکیشون هم گاری رو هدایت می کرد.
‫در مجموع شش نفر بودن.
‫من همه شون رو می شناختم.
‫از ارتش شنس بودن.
‫روی گاری یه جسد بود!
‫اون جسد هم لباس ارتش ‫شنس رو به تن داشت.
‫اما چهره ش اصلا آشنا نبود.
‫گفته شد که به خاطر طاعون ‫مُرده.
‫عجله داشتن که برن بیرون از ‫شهر تا آتیشش بزنن.
‫یکیشون مُرده بود؟
‫آره، فقط یکیشون.
‫نه.
‫منظورم اینه که داخل گاری ‫فقط یه جسد بود؟
‫بله.
‫یه گاری تخت...
‫یه سوارکار و یه جنازه.
‫اونوقت چرا رد گاری انقدر ‫عمیقـه؟
‫زیر گاری رو بررسی کردی؟
‫نه.
‫وقتی جنازه رو دیدم حواسم ‫پرت شد!
‫روی اصل قضیه سرپوش ‫گذاشتن.
‫متاسفانه یه نفر دیگه زیر ‫گاری بوده.
‫بذارید خارج بشن.
‫سرورم، متاسفم...
‫مشکلی نیست.
‫این اتفاق خیلی سریع رخ داد، ‫تقصیر تو نیست.
‫در آینده با دقت بیشتری بررسی کن.
‫به نظرم ژو هان به زودی ‫برمی گرده.
‫اجازه بده که به شهر برگردن.
‫چیزی نگو.
‫فقط تظاهر کن که چیزی ‫نمی دونی.
‫من یه نفر رو می فرستم...
‫تا باقی کارها رو مدیریت کنه.
‫بله.
‫حتی این موضوع رو هم ‫فهمید؟
‫نصف شبـه، چه اتفاقی افتاده؟
‫جینیو کجاست؟
‫سرورم حالشون خوبه.
‫فقط...
‫حسابی مشغول کار هستش...
‫و هنوز فرصت نکرده به ‫دیدن شما بیاد.
‫سرورم دلش خیلی براتون ‫تنگ شده.
‫واسه همین به من دستور داد ‫تا بیام...
‫و دفاع از کاخ شما رو ‫قوی تر کنم...
‫تا احترام فرزندیشون رو ابراز کنن!
‫اگه همه چی روبراهـه چرا باید ‫دفاع از کاخ رو تقویت کنه؟
‫من خودم هنرهای رزمی بلدم ‫و نگهبان هم دارم!
‫چرا اومدی به کاخم...
‫وقتی که باید از اون محافظت ‫کنی؟
‫شنیدم که امشب تالار سوگواری ‫کاخ فنگ آتیش گرفته.
‫جینیو دستور اعلیحضرت رو ‫نادیده گرفته...
‫و دوباره کاخ فنگ رو ریخته ‫به هم؟
‫من الان خودم میرم و پیداش می کنم!
‫بانوی من، لطفا عصبانی ‫نباشید.
‫بانوی من، استاد شو بهتون ‫گفت که...
‫نباید تو کار عالیجناب ‫دخالت کنید.
‫اینطوری شهرتشون در دفتر قضایی ‫به خطر میفته.
‫سرورم همیشه از بچگی محتاط بوده.
‫بانوی من، باید بهش اعتماد کنید.
‫چطور می تونم بهش اعتماد کنم...
‫وقتی که انقدر دردسر درست ‫کرده؟
‫بانوی من، سرورم قول دادن ‫که بعد از کار...
‫به دیدن شما بیان.
‫فقط یه مقدار دیگه منتظر باشید.
‫بانوی من، سرورم به حرفشون ‫عمل می کنن.
‫قول داده که بعدا بیاد.
‫پس حتما میاد.
‫چرا شما نمی شینی...
‫و به این فکر نمی کنی که ‫بعدا چطوری سرزنشش کنی؟
‫وگرنه مثل روزهای معمولی میشه.
‫قبل از اینکه بتونید خوب صحبت ‫کنید...
‫سرورم موضوع رو عوض می کنه.
‫بعدش، به جای ایشون من رو ‫سرزنش می کنید.
‫باشه، برو بیرون.
‫تو!
‫همیشه از اون جانبداری می کنی!
‫ارباب، بالاخره اومدی بیرون!
‫اعلیحضرت...
‫مشکلی نیست.
‫اون بیرون کارها چطور ‫پیش میره؟
‫ارباب، نگران نباش.
‫همه چی خوب داره پیش میره.
‫شخص مورد نظر از شهر ‫خارج شد.
‫بالاخره سپیده دم شد.
‫شب چقدر طولانی بود.
‫اعلیحضرت گفت که...
‫می ترسه یه نفر زنده زنده ‫شیائو جینیو رو بخوره.
‫به نظرت اون شخص کی می تونه باشه؟
‫شیائو جینیو رو بخوره؟
‫شیائو جینیو رو بخوره...!
‫بخوره؟
‫کی؟
‫«دروازه ی تانگوا»
‫حکمران آن درست می گفت.
‫چو چو.
‫برگرد و یه مقدار استراحت کن.
‫کل شب رو با من مشغول ‫کار بودی.
‫احتمالا باید خسته باشی.
‫ممنونم سرورم.
‫میاید یا نه؟
‫من کارهای دیگه ای دارم.
‫خب پس کِی برمی گردی؟
‫چرا می پرسی؟
‫آخه یه مقدار رنگت پریده.
‫وقتی کارت تموم شد برگرد ‫استراحت کن.
‫خیلی خب.
‫صبر کن.
‫قبلا فرصت نشد ازت بپرسم.
‫اون گلدوزی روی دستمال ‫چی هستش؟
‫یه استخوانـه؟!
‫استخوان دنده ی پنجم از سینه ی چپ.
‫استخوان دنده؟
‫چرا اون؟
‫به خاطر اینکه نزدیک ترین جا ‫به قلب انسانـه.
‫وقتی دستت رو بذاری روی ‫این استخوان...
‫می تونی قلب رو حس کنی.
‫این استخوان مورد علاقه ی منه.
‫به نظرت قشنگه؟
‫آره.
‫برو.
‫تو این رو گلدوزی کردی؟
‫اگه دوست نداری...
‫سرورم، اومدید!
‫بانو کجاست؟
‫داخلـه.
‫جینیو...
‫کل شب کجا بودی؟
‫بیا نزدیک تر، بذار ببینم ‫آسیب دیدی یا نه.
‫نه، مادر، نگران نباش.
‫نصف شب کلی دردسر...
‫درست کردی.
‫همه به خاطر تو نگران شدن.
‫اگه امروز همه چی رو واضح ‫توضیح ندی...
‫من میرم پیش اعلیحضرت و ‫ازش می خوام...
‫تو رو از سه دفتر قضایی اخراج ‫کنه.
‫مادر آروم باش.
‫امروز می تونی از من بازجویی ‫کنی.
‫همه چی رو صادقانه بهت میگم.
‫وو جیانگ، نگهبان ها رو بردار و ‫از اینجا برو.
‫بله.
‫من کل شب سرم شلوغ بود.
‫حتی آب هم نخوردم.
‫میشه یه فنجون چای بدی؟
‫چای؟
‫تو حتی آب سرد هم گیرت نمیاد!
‫بانو چو!
‫نه، نیازی نیست.
‫خودم می تونم انجامش بدم.
‫این زخم ها جزئی هستن.
‫وقتی تو خونه سبد درست می کردم...
‫دست هام همیشه زخمی می شدن.
‫هرگز از درد ناله نکردم!
‫خیلی شجاعی.
‫نه، نیستم.
‫من در مقایسه با...
‫سرورم هیچی نیستم.
‫چو چو، چو چو.
‫چو چو!
‫اوه!
‫میشه یه چیزی ازت بخوام؟
‫چی بانو چو؟
‫سرورم بهمون دستور داده.
‫تا زمانی که حیوان اهلی و ‫بذر گیاه نباشه...
‫هر چیزی که بخوای رو...
‫برات فراهم می کنیم.
‫راستش من یه قاشق می خوام.
‫یه قاشق؟
‫بانو چو، اگه می خوای چیزی ‫بخوری...
‫می تونی از آشپزخونـه بخوای ‫بپزه.
‫نیازی نیست خودت چیزی ‫درست کنی.
‫نه، نمی خوام آشپزی کنم.
‫فقط یه قاشق می خوام.
‫یه قاشق به این سایز!
‫به این سایز؟
‫خیلی خب مادر.
‫من دیگه سیر شدم.
‫بیشتر بخور.
‫ببین چقدر رنگت پریده!
‫احتمالا چند روزه که اصلا نخوابیدی.
‫بانشیا، برو آشپزخونـه.
‫ببین اگه هاسما پخته بیارش. ‫«هاسما: نوعی غذای چینی»
‫بانوی من، مگه شما نگفتی...
‫که به سرورم حتی یه لیوان ‫آب سرد هم نمیدی؟
‫البته که نمیدم!
‫آخـه تو این هوای سرد چطور ‫می تونه آب یخ بخوره؟
‫برو بررسی کن.
‫ببین اگه پخته بیارش.
‫بله.
‫مادر.
‫امروز اومدم اینجا تا یه ‫چیزی ازت بپرسم.
‫قول دادی که امروز بذاری ‫من ازت بازجویی کنم.
‫می خوای بعد از ناهار بزنی ‫زیر قولت؟
‫حالا تو می خوای من رو ‫بازجویی کنی؟
‫نمی خوای بدونی...
‫که دیشب چی شده؟
‫اول یه نگاه به این بنداز.
‫«شیائو جینیو...»
‫«باقی افراد مهمانی چن یینگ بدون ‫محاکمه مجازات شدن...»
‫«شیائو هنگ با خوش شانسی فرار کرد...»
‫مادر...
‫بانشیا.
‫برو درب رو ببند.
‫نذار بدون اجازه ی من ‫کسی وارد بشه.
‫بله.
‫اینا رو از کجا آوردی؟
‫یه رستوران به اسم روگوی در شهر.
‫رستوران؟
‫چرا یه رستوران باید در مورد ‫پدرت تحقیق کنه؟
‫به خاطر همین می خوام ‫ازت بپرسم.
‫بپرسی؟
‫من از کجا بدونم؟
‫فردی که این سوابق رو تهیه کرده...
‫با حس کردن خطر فرار کرده.
‫افرادم هنوز دنبالش هستن.
‫اینا چیزهایی هستن که...
‫در یه اتاقک مهر و موم شده در ‫رستوران، جا گذاشته.
‫سوابق بیشتری در مورد افراد ‫دیگه هم بود!
‫همه رو سوزونده!
‫بین چیزهایی که مونده بود...
‫یکیشون در مورد پدر بود.
‫اگه اشتباه نکرده باشم...
‫اون شخص این مورد رو عمدا ‫جا گذاشته تا من پیداش کنم.
‫عمدا این رو برای تو گذاشته؟
‫چرا باید چنین کاری کنه؟
‫«بیست و پنجم، مهمانی کاخ شاهزاده ‫خانم شیپینگ»
‫بیست و پنجم ماه گذشته...
‫در کاخ مهمانی برگزار کردی؟
‫خانم جینگ رو دعوت کردم.
‫یه نفر داره جاسوسی ما رو ‫می کنه!
‫به خاطر همین اجازه ندادم ‫وو جیانگ...
‫دیشب همه چی رو بهت توضیح ‫بده.
‫مادر، لطفا من رو ببخش.
‫چه گستاخی ای!
‫مادر، عصبانی نباش!
‫بهم بگو.
‫چرا یه نفر باید جاسوسی ‫من رو بکنه؟
‫می خوان از طریق تو یه ‫چیزی رو بفهمن!
‫چی رو می خوان بفهمن؟
‫مادر، من دنبال این هستم که ‫تو جواب این سوال رو بدی.
‫آخـه من از کجا بدونم؟
‫مادر...
‫پدر چندین سال پیش ‫فوت کرد.
‫جسدش رو در چانگ دفن کردن.
‫چرا باید این همه دردسر رو ‫به جون بخرن...
‫و جاسوسی تو...
‫و من...
‫و افرادی که با پدر صمیمی بودن رو ‫بکُنن؟
‫به نظر میاد که...
‫به نظر میاد که این افراد دنبال ‫پدر هستن!
‫چرنده!
‫چند روز پیش...
‫نصفـه ی دیگه ی این آویز رو دیدم.
‫کجا دیدیش؟
‫دست یه دختر اهل کیانژو!
‫دختری که از کیانژو اومده؟
‫این همون پزشک قانونی ای هستش که...
‫با خودت به کاخ فنگ بردی تا تسلیت بگی؟
‫بله.
‫پس اون...
‫مادر، عجله نکن!
‫هنوز دارم قضیه رو بررسی می کنم.
‫نه.
‫به افرادت بگو که عقب نشینی کنن
‫بهشون بگو که برگردن.
‫اون پزشک قانونی رو فورا از ‫سه دفتر قضایی بیرون کن.
‫نه، از چانگ بیرونش کن.
‫نباید در مورد این پرونده تحقیق کنی.
‫چرا؟
‫مادر، در مورد پدر...
‫رازی رو از من مخفی نگه داشتی؟
‫حالا، دشمن ها در تاریکی مخفی ‫شدن، ما در معرض خطر هستیم.
‫این کار اصلا به نفع ما نیست.
‫مادر، لطفا همه چی رو صادقانه برام تعریف کن
‫ارباب.
‫مینگ اومده.
!زود باش، زود باش، زود باش
‫با دقت بذارشون اونجا.
‫بذارشون اونجا.
‫شما 2تا برید.
‫بله.
‫- درب رو ببندید. ‫- برو به کارت برس.
‫ارباب.
‫ببین، همه چی اینجاست.
‫به جز مواردی که آتیش زدیم...
‫و مواردی که خواستی برای شیائو جینیوبذاریم
‫تمام طومارها...
‫اینجا هستن!
‫شیائو جینیو اقدامی کرده؟
‫دقیقا طبق چیزی که شما انتظار داشتی!
‫به رئیس محافظ ها، وو جیانگ، دستور داد...
‫تا تیمی رو رهبری کنه...
‫و نزدیک کاخ شاهزاده خانم شیپینگ مستقر بشه
‫فقط زمانی رفتن...
‫که خود شیائو جینیو رسید!
‫به نظرم...
‫حکمران آن با دانش و جسور ما...
‫الآن داره از شاهزاده خانم شیپینگ...
‫خواهش می کنه که راجع به پدرش توضیح بده!
‫شوهر ملکه قایمکی خیانت چن یینگ، ‫سرپرست ارتش جیانان، به کشور رو...
‫به دادگاه امپراتوری گزارش کرد.
‫شوهر ملکه توسط چن یینگ کشته شد
‫وقتی ارتش شنس رو ‫برای سرکوب یاغی ها...
‫به دستور امپراتور رهبری کردم...
‫دیگه خیلی دیر شده بود.
‫اینا چیزهایه که تونستم برگردونم
‫متأسفم بانوی من.
‫اعلیحضرت به خاطر وفاداری شوهر ملکه ‫واقعا تحت تأثیر قرار گرفتن.
‫دستور اعطاء رو صادر کردن.
‫بانوی من، لطفا این رو قبول کنید
‫هرگز تصور نمی کردم...
‫- پدرت اینطوری... ‫- نه.
‫- ناپدید بشه! ‫- نه.
‫پس، قبر فعلی پدر در چانگ...
‫خالیه؟
‫به جز قبول کردن این قضیه...
‫چیکار می تونم بکنم؟
‫دادگاه امپراتوری در اون زمان...
‫با دادگاه کنونی خیلی تفاوت داشت.
‫اختلاف بین وزیرها و خدمتگزارها خیلی زیاد بود
‫وقتی در چانگ خبر فوت پدرت رو شنیدم...
‫چانگ گرفتار حادثه ی گانلو شد.
‫دفتر اداری شمالی به رهبری خدمتگزارها ‫دچار کشت و کشتار شد.
‫افراد دفتر اداری جنوبی هم به رهبری ‫نخست وزیر قتل عام شدن.
‫حتی پدرم هم در قصر امپراتوری زندانی شد!
‫دستور اعطاء برای پدرت صادر شده بود
‫خانواده ی لنگ از جنوب غربی من رو حمایت کردن
‫ولی اگه اصرار می کردم که دادگاه ‫امپراتوری عدالت رو اجرا کنه...
‫با توجه به شرایط...
‫اونوقت قبل از اجرای عدالت ممکن بود ‫با این کارم تو و برادرت رو...
‫تو مخمصه ی بزرگی بندازم.
‫مادر...
‫به نظر میاد که...
‫پدر هنوز زنده ست!
‫♪ شب ها هوا سرده ♪
‫♪ همه چی داخل دنیا تغییر می کنه ♪
‫♪ به هیچی علاقه ندارم ♪
‫♪ جز وجود تو در کنارم ♪
‫♪ چشم هات رو ببند ♪
‫♪ من رو باز هم ♪
‫♪ در کنارت ببین ♪
‫♪ موهات رو به آرامی شونه می کنم ♪
‫♪ زندگی طولانیه، ولی عشق کوتاهه ♪
‫♪ تو این دنیا پشیمونی زیاده ♪
‫♪ فقط وقتی تو هستی ♪
‫♪ ارتباطمون قطع نمی شه ♪
‫♪ اون لحظه ♪
‫♪ که می خندی ♪
‫♪ بذار تا همیشه بهش فکر کنم ♪
‫♪ به خاطر تو ♪
‫♪ به زندگیم اهمیت می دم ♪
‫♪ من هنوز پیر نشدم ♪
‫♪ هنوز دوستت دارم ♪
‫♪ در نهایت به خاطرت اینجا مستقر می شم ♪
‫♪ تا آخر عمر می تونم بهت تکیه کنم ♪
‫♪ امیدوارم با شادمانی در کنار هم زندگی کنیم ♪