‫هیچ تعجبی نداره که مدیر رستوران ‫روگوی، آقای شو...
‫انقدر عجیب به نظر میاد.
‫خوب می دونه چطوری چهره ی واقعیش رو ‫پنهان کنه...
‫«نقشه ی چانگ»
‫«بازار شرقی»
‫و همچنین یه اقامتگاه مخفی هم داره.
‫«امانت سرای رویی»
‫عالیجناب ما رو در یک تعقیب شبانه رهبری کرد
‫ولی همیشه یک قدم از مجرم عقب بودیم
‫نتونستیم دستگیرش کنیم.
‫علاوه بر این، به نظر میاد که ‫در مورد عالیجناب تحقیق می کرده.
‫«شاهزاده خانم شیپینگ»
‫اون مدیر شو!
‫«شیائو جینیو»
‫اون واقعا کیه؟
‫«شیائو جینیو»
‫«کاخ شاهزاده خانم شیپینگ»
‫دستور اعطای پدرت صادر شده بود.
‫خانواده ی لنگ از جنوب غربی من رو حمایت کردند
‫ولی اگه اصرار می کردم که دادگاه ‫امپراتوری عدالت رو اجرا کنه...
‫با توجه به شرایط...
‫اونوقت قبل از اجرای عدالت امکان داشت ‫با این کارم تو و برادرت رو...
‫تو دردسر بزرگی بندازم.
‫مادر...
‫به نظر میاد که...
‫پدر هنوز زنده ست!
‫موضوع به این سادگی ها که ‫فکر می کنی نیست.
‫در تمام این سال ها...
‫هیچ خبری از پدرت نشده...
‫چه از چانگ یا چه از منطقه ی جنوب غربی
‫ولی یک دفعه، وقتی داشتی پزشک های ‫قانونی رو انتخاب می کردی...
‫یه پزشک قانونی که آویز پدرت رو داره... ‫
‫از ناکجا آباد میاد...
‫و تو هم کاملا اتفاقی اون آویز رو می بینی
‫چند روز بعدش هم...
‫یه نفر...
‫سوابق تحقیقات رو برات ‫می ذاره تا پیداشون کنی.
‫کل این ماجرا، زیادی مشکوکه!
‫مواظب تله ها باش.
‫کسی که این سوابق تحقیقات رو ‫جا گذاشته تا من پیدا کنم...
‫مظنون چند پرونده ی قتل هستش.
‫الآن محل اقامتش مشخص نیست.
‫برای اینکه بتونیم این مظنون رو بگیریم... ‫
‫باید در مورد پرونده ی پدر هم تحقیق کنیم
‫حتی اگه من بهش رسیدگی نکنم...
‫وزیرهای دیگه از سه دفتر قضایی ‫مسئولیت کار رو بر عهده می گیرن.
‫مادر، نگران نباش.
‫همانطور که گفتی...
‫شرایط فعلی متفاوته...
‫تا وقتی که بتونم جای پدر رو پیدا کنم...
‫پدر در امان به پایتخت برمی گرده.
‫بهم اعتماد کن.
‫پدر تو هر شرایطی هم که باشه...
‫من به همراه اون، در امان...
‫برمی گردم.
‫می دونستم.
‫می دونستم به محض اینکه بفهمی ‫چه اتفاقی برای پدرت افتاده...
‫نمی تونم جلوت رو بگیرم.
‫مادر...
‫به نظرت اون افرادی که...
‫انقدر به محل اقامت پدر اهمیت می دن، کی هستن؟
‫به خاطر اینه که یاغی های باقی مانده می خوان انتقام بگیرن؟
‫یا اینکه...؟
‫کدوم یاغی؟
‫چه طور ممکنه در قلمروی امپراتور یاغی ای وجود داشته باشه؟
‫این مزخرفات رو بدون مدرک نساز! ‫
‫نمی ترسی یه وقت افرادی که ‫قصد و نیت اهریمنی دارن...
‫صدات رو بشنون...
‫و در این مورد جنجال ایجاد کنن؟
‫به خاطر ایجاد شایعه...
‫ترس پراکنی و تهدید فرمانروایی ‫امپراتور، تو رو سرزنش می کنن.
‫بله.
‫مادر، درست می گی.
‫من نمی دونم اونا کی هستن.
‫ولی یه چیزی هست که...
‫باید یادت باشه.
‫هر کاری می کنی...
‫مواظب خدمتگزارها باش.
‫نسبت به اونا کاملا محتاط باش.
‫بله، این نکته رو فراموش نمی کنم.
‫مادر، نگران نباش.
‫مادر، یه سئوال دیگه ازت دارم.
‫پدر نشانه ی...
‫قابل شناسایی ای داره؟
‫به عنوان مثال...
‫علامت تولد یا جای زخم.
‫چرا این رو می پرسی؟
‫من فقط نقاشی جوانی های پدر رو دیدم ‫
‫بعد از این همه سال...
‫قیافه ش احتمالا تغییر کرده.
‫اگه پدر رو پیدا کنم...
‫تعیین هویتش بر مبنای چهره ش دشوار خواهد بود
‫اون یه جای زخم داره!
‫ارباب، این رو ببین.
‫این رو خدمتگزاری که...
‫در تالار جیانگشان اشتباه کرد، به شما تقدیم کرده
‫به من تقدیم کرده؟
‫بله.
‫خب به تو چی تقدیم کرده؟
‫ارباب، لطفا توجه کن.
‫من چطور جرئت می کنم چیزی ‫قبول کنم؟
‫گوش کن!
‫دیوارهای این قصر خیلی بلند ‫هستن...
‫اما کیپ نیستن!
‫قبل از انجام هر کاری که می خوای...
‫اول به خودت فکر کن!
‫برو.
‫دردی که از این ضربه تحمل ‫کردی رو فراموش نکن.
‫وقتی اینطوری هیجان زده میشی....
‫برای من دردسر درست نکن.
‫اگه تکرار بشه، بهت رحم نمی کنم.
‫ارباب، عصبانی نباش.
‫شو روگوی به همه چی رسیدگی ‫کرده.
‫واقعا؟
‫خانواده ی قاتل چی؟
‫به اونا هم رسیدگی کرده.
‫واکنش شیائو جینیو در تصمیم گیری ما...
‫نسبت به موضوع شیائو هنگ ‫کاملا حیاتیـه.
‫حواست بهش باشه.
‫برو.
‫و برام یه چای هوژو زیسون داغ ‫دیگه درست کن.
‫بله.
‫یه بلوط کبابی و شکری لطفا.
‫بله قربان.
‫بفرما.
‫امانت سرای رویی.
‫قربان، خیلی زود اومدی.
‫ما هنوز...
‫من عجله دارم.
‫یه لطفی در حقم کن.
‫خیلی خب، خیلی خب.
‫از این سمت لطفا.
‫قربان، لطفا مهربان باش.
‫یه مقدار بهم غذا بده.
‫قربان، لطفا.
‫یه مقدار غذا بهم بده.
‫ممنونم.
‫دعوا شده!
‫تکون نخور!
‫برو.
‫ایست.
‫چه خبر شده؟
‫شماها صبحانه نخوردید، درسته؟
‫بیا، بذار یه نون گرد بهت بدم...
‫تا یه وقت با خوردن سم ‫خودکُشی نکنی.
‫بیا، تقلا نکن.
‫درست رفتار کن.
‫بریم.
‫- برو. ‫- برو.
‫بیاید بریم.
‫خانم.
‫چرا تنها برگشتی خونه؟
‫پسرمون کجاست؟
‫دیشب یه اتفاقی افتاده؟
‫نه.
‫خانم، نگران نباش.
‫گزارش دادن که همه چی روبراهـه.
‫نمیشه دست از نگرانی برداشت.
‫بله.
‫اما یه چیز دیگه هست که...
‫باید بهش توجه کنی.
‫لنگ یو امروز به چانگ برمی گرده.
‫کاملا واضحـه که...
‫جینگ یی به لنگ یو علاقه داره.
‫باید حواست بهش باشه.
‫جینگ یی از بچگی دوست داشت ‫لنگ یو رو هر جایی که میره دنبال کنه.
‫حتی بانو هم گفتش که دوست داره...
‫بذاره لنگ یو با جینگ یی ازدواج کنه.
‫اما تو اصرار داشتی که لنگ یو رو ‫برای ازدواج با حکمران آن جور کنم.
‫چرا؟
‫خانمم، نپرس.
‫خب...
‫حکمران آن همیشه پیشنهادهای ‫ازدواج رو رد کرده.
‫یعنی به لنگ یو علاقه داره؟
‫من از کجا بدونم؟
‫«شعر نسیم پاییز»
‫ببین.
‫این.
‫در ماه گذشته...
‫از عتیقه فروشی کلی اجناس ‫خوب گرفتی.
‫اینا برای من هستن؟
‫خانمم، عصبانی نباش.
‫بانو چو.
‫لرد جینگ.
‫یه سوال ازت دارم.
‫عالیجناب نتیجـه ی آزمون...
‫انتخابی پزشکی قانونی رو ‫بهت گفته؟
‫هنوز نه.
‫شما می دونی؟
‫من قبول شدم؟
‫گوش کن.
‫حتی اگرم قبول نشده باشی...
‫وقتی نتایج اومد...
‫تا زمانی که عالیجناب شخصا ‫بهت نگه از اینجا بری...
‫آزمون تموم نشده!
‫یعنی هنوز این شانس رو داری که ‫انتخاب بشی.
‫آزمون هنوز تموم نشده؟!
‫هر لحظه ای که اینجا سپری می کنی، ‫هر حرفی که می زنی و هر اقدامی که می کنی...
‫بخشی از آزمون هستن.
‫باید تمام تلاشت رو بکنی تا ‫نظرش رو جلب کنی.
‫اما نباید خیلی دقیق این کار رو ‫انجام بدی.
‫خب این یعنی چی؟
‫راستش، تا الان کارت خوب بوده.
‫اما کارت رو به سمت جای مناسب ‫هدایت می کنی.
‫باید دقیقا همون چیزی باشی ‫که نیاز داریم.
‫اما نباید خیلی واضح این کار رو ‫انجام بدی...
‫جوری که انگار داری هدیه میدی.
‫راضی کردن عالیجناب اصلا آسون نیست.
‫اما نمی تونـه در برابر وسوسه های ‫یه موضوع مبهم و پیچیده مقاومت کنه.
‫باید بهش سرنخ بدی...
‫و بذاری خودش در مورد باقی ‫ماجرا تحقیق کنه.
‫به محض اینکه چیزهای مورد علاقه ش رو ‫در تو پیدا کنه...
‫قطعا تو رو کنار خودش نگه می داره.
‫چیزهای مورد علاقه ش رو؟
‫سرورم، من تا همین حد می تونم ‫بهت کمک کنم.
‫از عضو فرهنگستان آقای شو، ‫از طرف تو...
‫عذرخواهی کردم.
‫اون مسئولیت کارت رو برعهده گرفته.
‫تقصیر توئـه.
‫اگرچه الان وزیر مهمی در دادگاه ‫امپراتوری هستی...
‫اما هنوز تجربه ی کافی رو نداری.
‫از الان به بعد، باید به نظرات...
‫آقای شو بیشتر گوش بدی.
‫بله.
‫متوجه شدم.
‫دیروز، خانم جینگ اومد پیشم...
‫و گفت که لنگ یو داره برمی گرده.
‫می دونی؟
‫وقت بخیر بانوی من.
‫بلند شو.
‫بله.
‫سرورم، افراد معاون وزیر جینگ ‫گزارش دادن.
‫به کارها طبق دستوری که داده بودید ‫رسیدگی کردن.
‫بعد از اینکه یه آبی به سر و صورتشون بزنن، ‫شخصا به سه دفتر قضایی گزارش میدن.
‫خیلی خب.
‫من خیلی کار دارم.
‫مادر، یه روز دیگه میام دیدنت.
‫برو.
‫«سه دفتر قضایی»
‫- سرورم. ‫- سرورم.
‫اول این گدا رو ببرید غذا بخوره.
‫بعدا ازش بازجویی کنید.
‫شنیدی؟
‫خوش شانسی که الان در اختیار ‫عالیجناب هستی.
‫با من بیا.
‫بله.
‫بلند شو.
‫تو؟
‫من رو واسه چی دزدیدید؟
‫اون کسیه که از من دزدی کرده!
‫عالیجناب قوانین زیادی داره.
‫کسی اجازه نداره داخل اون ‫اتاق ها...
‫چیزی بخوره.
‫باید به همین جایی که هستی ‫راضی باشی.
‫ممنون.
‫چیه؟ چاپ استیک می خوای؟
‫نه، نه.
‫گداهایی مثل ما تا وقتی که ‫غذایی داشته باشن راضی هستن.
‫اونقدرا هم وسواسی ‫نیستیم.
‫با توجه به سبک لباس پوشیدنت...
‫به نظر میاد که عالم هستی.
‫بله.
‫اینا از اجدادم بهم رسیده.
‫تازه از امانت سرا تحویل گرفتم.
‫به محض اینکه از مغازه اومدم ‫بیرون با اون گدا روبرو شدم.
‫از روی محبت بهش غذا دادم.
‫اما سعی کرد از من دزدی کنه.
‫بخش پرورش معنوی رو از کتاب...
‫آموزش عالی برام بخون.
‫چی...
‫خب...
‫چندین ساله که داری آموزش ‫می بینی...
‫اما حتی نمی تونی چهار کتاب رو ‫از حفظ بخونی؟
‫من مدتی میشه که دیگه ‫آموزش نمی بینم.
‫پس چطوری خرج زندگیت رو ‫درمیاری؟
‫الان حسابدار هستم.
‫برای کدوم مغازه؟
‫برای یه کاروان خارجی.
‫یه کاروان خارجی؟
‫مدتی قبل از چانگ خارج شدن.
‫خز می فروشن؟
‫بله.
‫پس خز بز، آهو و روباه در بازار ‫چه قیمتی داره؟
‫کدوم یکی از اینا در چانگ از ‫همه محبوب تره؟
‫خب...
‫من حوصله ی این صحبت ها رو ‫ندارم.
‫و تو هم به قدر کافی باهوش نیستی تا ‫بتونی فریبم بدی.
‫تو لیو یو، مدیر وزارت درآمد...
‫لو چوانشنگ، رابط نماینده ی پایتخت ‫کیانژو...
‫و فنگ جی، وزیر جنگ رو کُشتی.
‫پرونده حل شده.
‫در مورد چی صحبت می کنید؟
‫اصلا متوجـه نمیشم.
‫پس بذار چیزی رو بهت بگم که ‫متوجـه میشی.
‫حالا، شو روگوی، می خواد تو رو ‫برای همیشه ساکت کنـه.
‫زن و بچه ت رو می بخشه؟
‫تو...از کجا...؟
‫از کجا می دونم؟
‫زن و بچه ت الان توسط شو روگوی ‫گروگان گرفته شدن.
‫روی مچ دستت، دو رشته نخ رنگی داری.
‫زن ها و بچه ها اونا رو در فستیوال ‫قایق اژدها به مچ دستشون می بندن...
‫تا فاجعه و ارواح اهریمنی رو از ‫خودشون دور کنن.
‫با توجه به رنگش...
‫احتمالا برای دو سال پیش هستن.
‫رفتی به امانت سرا تا طلاهات رو ‫تحویل بگیری...
‫به خاطر اینکه برای فرار آماده بودی.
‫اما با این وجود اونا رو به همراه داری.
‫این نشون میده که اونا به اندازه ی ‫جونت برات...
‫اهمیت دارن.
‫حتی اگر هم بمیری...
‫با اونا می میری.
‫تو کجا گدایی می کنی؟
‫در خیابان.
‫هر جایی که برم.
‫امروز انتخاب اشتباهی داشتم.
‫می خواستم کلی پول بدزدم تا بتونم ‫راحت زندگی کنم.
‫دیگه هرگز چنین کاری نمی کنم.
‫عجله نکن، راحت بخور.
‫مگه نشنیدی عالیجناب چی گفت؟
‫بعد از اینکه سیر بشی صحبت ‫می کنیم.
‫فقط کنجکاوم.
‫تو معمولا کجا غذا می خوری؟
‫از پسمانده ی غذای رستوران ها ‫می خوریم.
‫هر چیزی که پیدا کنیم.
‫پس، غذای تمام...
‫رستوران های شهر رو خوردی، ‫درسته؟
‫کدومش بهترینه؟
‫قطعا گوانگتای.
‫خب، نظرت در مورد روگوی چیه؟
‫دیشب، شو روگوی با عجله ‫فرار کرد.
‫شاید این فرصت رو نداشته تا...
‫زن و بچه ت رو بکُشه.
‫حالا، سرنوشت اونا به تو ‫بستگی داره.
‫می تونی همینطور وقتت رو با من ‫هدر بدی...
‫یا اینکه می تونی همه چی رو ‫صادقانـه بهم بگی.
‫تصمیم با خودتـه.
‫واقعا می تونی اونا رو پیدا کنی؟
‫بستگی داره حقیقت رو بهم ‫بگی یا نه.
‫همه چی رو میگم.
‫معاون وزیر جینگ.
‫ژنرال وو.
‫معاون وزیر جینگ، بابت زحماتت ‫ممنون.
‫من هم از تو ممنونم.
‫اون می دونـه زن و بچه ی قاتل ‫کجا هستن!
‫عالیجناب چقدر شگفت انگیزه.
‫بازجویی رو قبل اینکه ما غذامون ‫تموم بشه به اتمام رسوند.
‫عجله کن.
‫امشب واسه صرف نوشیدنی ‫منتظرت هستم.
‫از غذات لذت ببر.
‫غذای بعدیت، آخرین غذات ‫قبل از اعدام هستش.
‫منظورت چیه؟
‫من فقط تندخویی و حماقت کردم.
‫اون دزدی هم که موفق نبود.
‫ارباب، لطفا جونم رو ببخش.
‫دیگه هرگز این کار رو نمی کنم.
‫کدوم دزدی؟
‫خیلی فریبکاری.
‫سعی نکن روی جرم اصلی ‫سرپوش بذاری.
‫گوش کن.
‫به خاطر اینکه مرتکب قتل شدی ‫اعدام میشی.
‫اون شخصی که اونجاست به ‫همه چی اعتراف کرد.
‫می خواستی پول و البته جونش رو ‫ازش بگیری.
‫می خوای خودش و خانواده ش رو ‫بکُشی.
‫یه کم پیش دیدی، مگه نه؟
‫به همه چی تحت بازجویی عالیجناب ‫اعتراف کرده.
‫خیلی خب، برش گردون.
‫بله.
‫ارباب، لطفا توجه کن.
‫من خانواده ش رو نکُشتم.
‫اون قاتله.
‫بهم اعتماد کن.
‫به چرندیاتش گوش نکن.
‫چه قاتل باشه چه نباشه...
‫هیچ ارتباطی به کُشته شدن ‫خانواده ش توسط تو نداره.
‫من فقط مسئول پرونده ی تو هستم.
‫امشب، تا دیروقت بیدار ‫می مونم...
‫و پرونده ت رو بایگانی می کنم...
‫تا فردا ظهر اعدام بشی.
‫ارباب.
‫معاون وزیر جینگ، لطفا توجه کن.
‫من واقعا خانواده ش رو نکُشتم.
‫زن و بچه ش هنوز زنده هستن.
‫ولش کن.
‫بله.
‫واقعا؟
‫بله، درسته.
‫دو سال پیش، در روز فستیوال قایق اژدها...
‫شو روگوی زن و بچه م رو دزدید...
‫و با این دستبندهایی که..
‫زنم درست کرده بود اومد پیشم.
‫گفتش که برام یه کار پیدا کرده ‫که می تونم باهاش پولدار بشم.
‫گفت که اگه رد کنم...
‫دیگه هرگز اونا رو نمی بینم.
‫علاوه بر لیو یو، لو چوانشنگ...
‫و فنگ جی...
‫دیگه کی رو کُشتی؟
‫هر چند وقت، یک یا دو نفر رو ‫می کُشم.
‫جرئت نداشتم در مورد هویت ‫قربانی ها...
‫سوالی بپرسم.
‫شو روگوی بهت دلیل...
‫به قتل رسوندن اون افراد رو گفت؟
‫هرگز چیزی نگفت.
‫به من هم اجازه نمی داد چیزی ‫بپرسم.
‫تا حالا شده بود که ببینی شو روگوی ‫با افراد ارتش شنس...
‫در تماس باشه؟
‫گاهی وقت ها، افراد ارتش شنس رو ‫می دیدم...
‫که به رستوران میومدن تا نوشیدنی ‫بخورن.
‫چیزی بیشتر از این نمی دونم.
‫اون زن خدمتکار...
‫خانم لیو.
‫اون هم تو این قضیه ست؟
‫نه، هرگز چیزی در موردش ‫نشنیدم.
‫من فقط دستورات شو روگوی رو ‫دنبال می کنم.
‫واقعا از باقی کارها خبری ندارم.
‫اوه.
‫در مورد جدیدترین پرونده ی قتل...
‫باید توسط من و یه نفر دیگه...
‫صورت می گرفت.
‫وقتی یه قتل توسط دو نفرمون ‫صورت بگیره پس قضیه خیلی سریه.
‫اما اون شخص 15 روز پیش...
‫گم شد.
‫واسه همین سه قتل اخیر رو...
‫خودم تنهایی انجام دادم.
‫می تونی چهره ی این شخص رو ‫شرح بدی؟
‫بله.
‫بهم بگو.
‫بله.
‫بانو چو، چیکار داری می کنی؟
‫دارم آینه درست می کنم.
‫با این آینه درست می کنی؟
‫تو کاخ که کلی آینه ی برنزی داریم.
‫می تونم اونایی که دوست داری رو ‫برات بیارم.
‫نه، نیازی نیست.
‫سه دفتر قضایی قطعا آینه ای ‫مثل این نداره.
‫خانم لنگ، برگشتی؟
‫تو همون پزشک قانونی ای هستی ‫که بدن عالیجناب رو بررسی کرده...
‫تو کی هستی؟
‫بانو چو، ایشون...
‫نمی خواد به این فکر کنی که ‫من کی هستم.
‫اول جوابم رو بده، اون ‫شخص تو هستی؟
‫بله، خودمم.
‫اما به خاطر آزمون این کار رو ‫انجام دادم..
‫پس واقعیت داره.
‫فکر می کردم وو جیانگ و جینگ یی...
‫این رو از خودشون ساختن تا ‫من رو فریب بدن.
‫تو چقدر خوشگلی.
‫اما مگه پزشک قانونی نیستی؟
‫چرا اومدی اینجا داری این قاشق رو ‫برق میندازی؟
‫قاشق رو برق نمیندازم.
‫تو کی هستی آخه؟
‫حدس بزن.
‫تو خیلی خوشگلی.
‫نمی تونی یه شخص عادی باشی.
‫سه روزی میشه که صورتم رو نشستم ‫و لباسم رو عوض نکردم.
‫چطور می تونی بگی که ‫خوشگل هستم؟
‫من تا حالا زنی به خوشگلی تو ‫ندیدم.
‫می تونی مفصل شرح بدی؟
‫ویژگی های چهره ت در بهترین ‫موقعیت هستن.
‫از نظر سایز و اندازه ‫مناسب هستی...
‫زاویه ی فکت واقعا عالیه...
‫و همچنین استخوان های گردنت هم ‫تر و تمیز و مناسب هستن.
‫شونه های پهن، کمری باریک...
‫و پاهایی قوی و مناسب داری.
‫قدرتی داری که در...
‫دیگر زن ها کمتر دیده میشه.
‫اگه من مرد بودم...
‫قطعا باهات ازدواج می کردم.
‫عالیجناب...
‫آداب و نزاکت رو فراموش کردی.
‫نخیر، اصلا.
‫پزشک قانونیت الان گفت که...
‫اگه پسر بود باهام ازدواج می کرد.
‫من...
‫اصلا سعی نکن حرفت رو ‫پس بگیری.
‫اینجا شاهد عینی دارم.
‫باشه.
‫لیان کیائو، ببرش یه آبی به ‫سر و صورتش بزنه...
‫و در تالار ده فرمان، منتظرم باش.
‫بله.
‫منتظر پیشنهاد ازدواج هستم.
‫عالیجناب، اون دختر کیه؟
‫اون نوه ی لنگ پیشان، سرپرست نظامی ‫کیانژو هستش.
‫اسمش لنگ یو هستش.
‫همیشه اینطوری رفتار می کنه.
‫از حرفی که می زنه منظور ‫خاصی نداره.
‫متاسفم...
‫اگه بهت توهین کرده.
‫چرا اینجا داری قاشق برق میندازی؟
‫نه، اینطور نیست.
‫من فقط...
‫اومدی اینجا دنبال من؟
‫می تونی برگه های کالبد شکافی رو ‫پر کنی؟
‫آره، پدر بزرگم بهم یاد داده.
‫اگرچه پر کردن برگه های کالبد شکافی ‫کار کارمندهاست...
‫اما پزشک های قانونی هم باید ‫بلد باشن.
‫وگرنه، اگه کارمندها چرت و پرت بنویسن...
‫و اسم پزشک های قانونی رو روش ‫بزنن...
‫اونوقت پزشک های قانونی ‫مقصر شناخته میشن.
‫هنوز هم یافته هات از...
‫کالبد شکافی...
‫فنگ جی، لیو یو و لو چوانشنگ رو ‫یادت هست؟
‫بله.
‫تا زمانی که من خودم جسدی رو ‫بررسی کنم...
‫چیزی رو فراموش نمی کنم.
‫خیلی خب.
‫بعدا یه نفر رو می فرستم تا ‫بهت برگه ها رو بده.
‫اون برگه ها رو پُر کن...
‫و به خودم تحویل بده.
‫اوه.
‫جای خالی مربوط به...
‫اسم پزشک قانونی و ثبت کننده رو ‫پُر نکن.
‫متوجـه شدم.
‫نگران نباش، عجله نکن.
‫وقتی که یه پزشک قانونی...
‫رسمی شدم، می تونم اسمم رو ‫بنویسم.
‫قطعا یه پزشک قانونی رسمی ‫میشم.
‫ارشد جینگ.
‫با توجه به دستور اعطای امپراتور ‫در مورد وزیر فنگ...
‫چندتا اسم بعد از مرگ ‫به ذهنم اومد.
‫اینا مناسب هستن؟
‫چند شب پیش، تالار سوگواری کاخ ‫فنگ آتیش گرفته.
‫شنیدم که شما هم در صحنه بودی.
‫بله.
‫می ترسیدم که یه وقت اوضاع ‫بریزه به هم.
‫واسه همین رفتم یه نگاهی ‫انداختم.
‫اتفاقی اونجا حکمران آن رو دیدم.
‫رفته بود اونجا تا به دستور امپراتور، ‫عذرخواهی کنه.
‫با خانواده ی فنگ دچار سوتفاهم ‫شده بود.
‫می ترسیدم که یه وقت کسی از این ‫شرایط سو استفاده کنه.
‫واسه همین اونجا موندم و ‫قضیه رو مدیریت کردم.
‫دیشب یه اتفاق دیگه هم افتاده.
‫نمی دونم در موردش شنیدی یا نه.
‫منظورت تعطیل کردن رستوران ‫روگوی هستش؟
‫بله.
‫من فقط شایعات رو شنیدم.
‫امپراتور اعضای سلطنتی و ‫وزیرهای محبوب رو...
‫برای مهمانی چای، امروز به ‫قصر احضار کرده.
‫دستور اعطای وزیر فنگ جی رو ‫بعدا مطرح کن.
‫الان حس و حال خوب اعلیحضرت رو ‫خراب نکن.
‫«یادبود»
‫بله.
‫بلند شو.
‫رئیس.
‫به نظر میاد مهارت هات...
‫در طول سال گذشته خیلی ‫پیشرفت کردن.
‫کلی ابزار ظریف و جالب ساختی.
‫اینجا سه دفتر قضایی هستش.
‫درست اسمم رو صدا بزن.
‫روی افرادم تاثیر منفی نذار.
‫من از بچگی اینطوری صدات ‫می زدم.
‫تغییر دادنش سخته.
‫علاوه بر این...
‫کس دیگه ای اینجا نیست.
‫خیلی خب.
‫سرورم.
‫جینگ یی کجاست؟
‫چرا اینجا نیست؟
‫وقتی نیست تا هی بهش ‫اشاره کنم...
‫نمی تونی ببینی که چقدر ‫شیرین و بانمک هستم.
‫ممنونم، خیلی ممنون.
‫عزیزم!
‫آره، من خوبم.
‫چرا یهویی برگشتی اینجا؟
‫از دنیای رنگی خسته شدی؟
‫نه راستش.
‫چانگ هم قسمتی از دنیای ‫رنگی هستش.
‫و همیشه چیزهای جدیدی برای ‫تماشا...
‫وجود داره، چطور می تونم خسته بشم؟
‫اما خبرهایی که در مورد تو ‫وجود داشت جالب تر بود.
‫وو جیانگ توی نامه بهم گفت...
‫که یه دختر تو رو بررسی کرده.
‫البته که باید برمی گشتم.
‫ازش خواستم توی نامه ازت در مورد ‫قاضی خوشتیپ بپرسه.
‫ولی این چرت و پرت ها رو بهت ‫گفته!
‫نباید اون رو سرزنش کنی.
‫اگه بهم نگفته بود...
‫نمی فهمیدم که چیزهایی که ‫دریافت کردم...
‫واقعا همون چیزهایی هستن که می خوای ‫بدونی یا نه.
‫خب چه اطلاعاتی به دست آوردی؟
‫از تمام دوست هام پرسیدم...
‫اما کسی در مورد...
‫شخصی به اسم قاضی خوشتیپ ‫چیزی نشنیده بود.
‫واسه همین ازشون خواستم تا ‫در جاهای دیگه تحقیق کنن.
‫چی؟
‫اخیرا...
‫داشتم به سابقه ی این دختر ‫فکر می کردم.
‫اگرچه محلی ها میگن که...
‫از زن دوم پدرش بوده...
‫اما طبق چیزی که دوست هام در ‫کیانژو گفتن...
‫پدرش، چو پینگ...
‫واقعا مرد شریفی هستش.
‫مطمئنی؟
‫افراد خانواده ی چو همگی ‫صادق و شریف هستن.
‫و مردم دوست ندارن با پزشک های ‫قانونی ارتباطی داشته باشن.
‫پس طبیعتا...
‫با مردم دیگه به جز زمان انجام کار...
‫خیلی سر و کار ندارن.
‫قبلا...
‫وقتی اون دختر خونه رو ترک ‫می کنه...
‫تا در آزمون پزشکی قانونی ‫چانگ شرکت کنه...
‫خانواده ش از یه کاروان تجاری درخواست ‫می کنن تا ازش مراقبت کنن.
‫و چو هی، برادر بزرگش...
‫قبل از اینکه برگرده، اون رو تا ‫بیرون از کیانژو...
‫همراهی می کنه.
‫اگه از من بپرسی...
‫با توجه به نحوه ی برخوردشون ‫با این دختر...
‫اصلا به نظر نمیاد که از یه زن ‫دیگه بوده باشه.
‫آخه این اصلا با عقل جور درنمیاد.
‫اگه دختر چو پینگ و زنش هستش...
‫و انقدر بهش اهمیت میدن...
‫پس چرا نیومدن بهش...
‫همه چی رو توضیح بدن...
‫و به جاش اجازه دادن شایعه ‫پراکنی بشه؟
‫شاید بزرگوار و بخشنده هستن...
‫و به این شایعات اهمیتی نمیدن.
‫در طول سالی که اینجا نبودی...
‫به کیانژو رفتی؟
‫خوب می دونی که...
‫اصلا دوست ندارم به کیانژو برم.
‫سرورم، بانو چو اومده.
‫یه چیزی برای شما داره.
‫بهش بگو یک دقیقه صبر کنه.
‫بله.
‫به کی در مورد برگشتت به چانگ ‫گفتی؟
‫من فقط به تو در نامه گفتم.
‫لطفا.
‫لطفا یک دقیقه اینجا ‫منتظر باش.
‫این چیه؟
‫بهت گفتم به چیزی دست نزن.
‫اون رنگـه.
‫از این استفاده کن.
‫برو با الکل دستت رو بشور.
‫برگه ی کالبد شکافی رو کامل کردی؟
‫من...
‫قصد نداشتم این کار رو کنم!
‫میرم یکی دیگه پُر می کنم.
‫برگرد.
‫مشکلی نیست، بدش به من.
‫تا وقتی که بتونم بخونمش ‫مشکلی نیست.
‫«برگه ی کالبد شکافی»
‫خیلی خب.
‫با من بیا.
‫این پاداش تو برای بررسی اون ‫سه جسد هستش.
‫پاداش؟ نه، نه، نه.
‫این خیلی زیاده.
‫سری قبل وقتی که جسد...
‫آقای یان مینگ رو بررسی کردم ‫انقدر پول نگرفتم!
‫برای بررسی جسد فنگ جی...
‫نزدیک بود تو آتیش جونت رو ‫از دست بدی.
‫برات کار سختی بود.
‫همچنین برای دستگیری شو روگوی ‫سرنخ های زیادی فراهم کردی.
‫لیاقتش رو داری.
‫اونا همگی وظایفم بودن.
‫این هم وظیفه ی منه.
‫ممنونم سرورم.
‫سرورم...
‫میشه یه سوال ازت بپرسم؟
‫بپرس.
‫شما به دخترهای زیبا علاقه داری؟
‫البته.
‫پس این باید همون چیزی باشه ‫که لرد جینگ...
‫گفت، اینکه چیزهای مورد علاقه ش رو ‫در من ببینه.
‫دخترهای زیبا در اصل...
‫دخترهایی هستن که به آدم ‫احساس رضایت و خشنودی میدن.
‫وگرنه...
‫زیبا در نظر گرفته نمیشن.
‫پس قطعا به دخترهایی که...
‫بهم احساس خشنودی و رضایت ‫میدن علاقمند هستم.
‫سوالت خیلی عجیب بود.
‫واقعا چی می خوای بپرسی؟
‫من...
‫هیچی.
‫همچنین می خوام بدونم...
‫که نتیجه ی آزمون تایید صلاحیت...
‫و همچنین آزمون انتخابی...
‫اومده یا نه.
‫حالا که بهم پول دادید...
‫این یعنی اینکه من قبول شدم؟
‫به خاطر اینکه زحمت کشیدی ‫بهت پول دادم.
‫هیچ ربطی به آزمون نداره.
‫از طریق آزمون انتخابی هنوز ‫کسی انتخاب نشده.
‫آزمون تایید صلاحیت چطور؟
‫تو ساکن کیانژو هستی.
‫چانگ نمی تونه در این مدت کوتاه...
‫سابقه ت رو تایید کنه.
‫طبق قوانین...
‫نتیجه هر چیزی که باشه...
‫الان نمی تونی تایید صلاحیت بشی.
‫چطور؟
‫سرورم.
‫بیا داخل.
‫سرورم.
‫جینگ یی این اعلامیه ی تعقیب رو...
‫با توجه به نقاشی ای که شما ‫کشیدی، طرح کرده.
‫عجله داشت که به قصر بره...
‫واسه همین از من خواست که ‫به شما تحویلش بدم.
‫این همون مردی نیست که ‫صاعقه بهش زد...
‫و بعد آتیش گرفت و مُرد؟
‫اون مُرده!
‫چطور می تونـه تحت تعقیب باشه؟
‫اون جنازه کامل سوخته بود...
‫چطور می تونی چهره ش رو شناسایی کنی؟
‫حتی اگر هم صورتش سوخته باشه...
‫استخوان ها دست نخورده هستن.
‫اینکه چهره ی یه نفر چطوری ‫باشه...
‫ارتباط زیادی به حالت استخوان ‫پیشانی داره.
‫ابروهاش با ابروهای شما...
‫ژنرال وو...
‫و من فرق می کنن.
‫به خاطر اینه که استخوان پیشانیمون ‫متفاوتـه.
‫منظور از استخوان پیشانی، همون لبه ی استخونی ‫و قوس مانند بالای کاسه ی چشم هستش.
‫این شخص همونـه!
‫مطمئنم.
‫پس این همه چی رو توضیح میده!
‫حسابی سوخته...
‫اما می تونم حس کنم...
‫که در دنده هاش...
‫دست هاش و پاهاش، شکستگی هایی رو ‫داشته.
‫هر چقدر هم عصبانی بوده...
‫اما هر روز با مردم...
‫دعوا نمی کرده.
‫مگه اینکه شغلش ایجاب می کرده!
‫درست می گفتی.
‫این شخص شغل پر خطری داشته.
‫قاتل بوده.
‫قاتل؟
‫وو جیانگ.
‫سرورم.
‫این اعلامیه ی تعقیب رو با ‫اعلامیه ی گمشده عوض کن...
‫و به دفتر اداری جینگشائو بفرست.
‫بهشون بگو این رو...
‫پست کنن تا ببینیم خانواده ای ‫داره یا نه.
‫بله سرورم.
‫سرورم، اینجا چه خبر شده؟
‫15 روز پیش...
‫خودش رو به خماری زده بود...
‫و یه یادداشت بهم داد...
‫در حالی که رفته بودم بیرون ‫کاری رو انجام بدم.
‫بهم گفت که قتل یکی از مقامات ‫دادگاه رو که هنوز رخ نداده...
‫برام فاش می کنه.
‫در ازاش...
‫می خواست امنیتش رو تامین کنم.
‫در اون یادداشت...
‫از من خواسته بود تا در ‫مغازه ی روغن کنجد...
‫در بازار غربی ببینمش.
‫اون روز، تا بسته شدن بازار ‫صبر کردم...
‫اما اون مرد هرگز نیومد.
‫روغن کنجد؟
‫یادم اومد.
‫قبل از مرگش...
‫مقداری روغن کنجد با خودش ‫حمل می کرده، درسته؟
‫آره، ممکنه اون قبل اینکه من برسم...
‫به بازار رفته بوده...
‫ولی توسط افرادی که استخدامش کردن، پیدا شده
‫برای همین به سمت جنگل های بیرون شهر دویده...
‫و سعی داشته پنهان بشه.
‫ولی صاعقه بهش می زنه...
‫و فانوسش تصادفی باعث آتش گرفتن ‫روغن کنجد می شه.
‫دقیقا همونطور که تو فهمیدی.
‫چو چو...
‫از یه جسد کاملا سوخته...
‫دیگه چی می تونی پیدا کنی؟
‫گفتنش سخته.
‫قبل از مرگ هر قربانی...
‫اینکه چیکار می کردن و به چی فکر می کردن...
فرق داره
‫پس هر جنازه با اون یکی فرق می کنه
‫فقط زمانی که جسد رو ببینم می تونم بگم
‫سرورم؟
‫یه چیزی دارم.
‫می خوام یه نگاهی بهش بندازی
‫چی هست؟
‫این...
‫این مرد رو می شناسی؟
‫روی دست چپش...
‫یه زخم این شکلی داره؟
‫من...
‫این همون شخصیه که اون آویز رو ‫بهت داده، مگه نه؟
‫بله...
‫نه، نه، من...
‫بهم بگو!
‫الآن کجاست؟
‫نمی دونم در مورد کی داری حرف می زنی!
‫سرورم.
‫چی شده؟
‫یه نفر از قصر اومده اینجا.
‫قصر؟
‫چرا بهش گفتم؟
‫خیلی احمقم! خیلی احمقم!
‫اون از کجا می دونست؟
‫چطوریه که همه چی رو می دونه؟
‫اون قاضی خوشتیپ هست یا نه؟
‫اگه نباشه چی؟
‫وقت بخیر حکمران آن.
‫خدمتگزار کین، وقت بخیر، چی شده؟
‫اومدم پیام امپراتور رو بهتون بدم...
‫اینکه امروز به مهمانی دعوت شدین
‫لطفا به اعلیحضرت گزارش بده که...
‫در سه دفتر قضایی خیلی درگیر هستم
‫و متأسفانه امروز نمی تونم مهمانی بیام
‫حکمران آن...
‫اعلیحضرت به طور ویژه گفتن که...
‫حتی اگه مجبور هم بشم...
‫باید شما رو به قصر ببرم.
‫ولی البته...
‫اگه نمی خواید بیاید...
‫جرأت اهانت به شما رو ندارم.
‫باعث افتخار منه...
‫اگه به این خاطر مجازات بشم.
‫ولی اگه امروز نیاید...
‫اعلیحضرت نگران می شن که ‫یه نفر شما رو زنده زنده بخوره.
‫نمی دونم...
‫این یعنی چی.
‫اگه کسی انقدر مطمئنه که ‫می تونه چنین کاری کنه...
‫می تونه بیاد.
‫راستی...
‫شاهزاده خانم شیپینگ و عضو ‫فرهنگستان آقای شو هم...
‫به قصر احضار شدن.
‫حمکران آن...
‫اگه اعلیحضرت این جواب رو از شما دریافت کنن...
‫و عصبانی بشن...
‫متأسفانه شرایط براتون خیلی سخت می شه
‫ممنونم که بهم یادآوری کردی.
‫لطفا، خدمتگزار کین.
‫پس من دیگه می رم.
‫♪ شب ها هوا سرده ♪
‫♪ همه چی داخل دنیا تغییر می کنه ♪
‫♪ به هیچی علاقه ندارم ♪
‫♪ جز وجود تو در کنارم ♪
‫♪ چشم هات رو ببند ♪
‫♪ من رو دوباره ♪
‫♪ در کنارت ببین ♪
‫♪ موهات رو به آرامی شونه می کنم ♪
‫♪ زندگی طولانیه، ولی عشق کوتاهه ♪
‫♪ تو این دنیا پشیمونی زیاده ♪
‫♪ فقط وقتی تو هستی ♪
‫♪ ارتباطمون قطع نمی شه ♪
‫♪ اون لحظه ♪
‫♪ که می خندی ♪
‫♪ بذار تا همیشه بهش فکر کنم ♪
‫♪ به خاطر تو ♪
‫♪ به زندگیم اهمیت می دم ♪
‫♪ من هنوز پیر نشدم ♪
‫♪ هنوز دوستت دارم ♪
‫♪ در آخر، به خاطرت اینجا مستقر می شم ♪
‫♪ تا آخر عمر می تونم بهت تکیه کنم ♪
‫♪ امیدوارم با شادمانی در کنار هم زندگی کنیم ♪