‫عالیجناب گفت که دخترهای زیبا رو دوست داره
‫برای همین من...
‫بیخیال.
‫ولی به نظر میاد که...
‫از آینه ای که ساختم خوشش اومده.
‫این سری باید تمام سعیم رو بکنم.
‫مدیر شو از رستوران روگوی...
‫در تنها مسیری که به کیانژو ختم می شد...
‫برامون کمین کرده بود.
‫هویت واقعی این فرد چیه؟
‫چو چو.
‫لنگ یو!
‫جینیو، چطوری؟
‫- «شیائو جینلی» ‫- حالت خوبه؟
‫خوبم.
‫صدمـه دیدی؟
‫نه.
‫چو چو.
‫به لنگ یو کمک کن بره داخل و استراحت کنه
‫بله.
‫با این تعداد کم...
‫به جنوب غربی اومدی؟
‫خیلی خطرناکه!
‫به لطف تو به خیر گذشت!
‫بعد از اینکه چند روز پیش دستور رو دریافت کردم...
‫به سمت چانگ رفتم تا اونجا ‫ببینمت و همراهیت کنم.
‫دقیقا بعد از ترک شهرستان گوانلینگ...
‫اینجا باهات مواجهه شدم.
‫آروم.
‫لباس راهزن به تن داشتن...
‫ولی سبک کارشون مثل راهزن ها نبود.
‫اون افراد کی بودن؟
‫فراری های پرونده ی رستوران روگوی.
‫دیدم که بهش صدمه رسوندی.
‫نمی تونه زیاد دور بشه.
‫افرادم رو می فرستم تا دستگیرش کنن، نگران نباش
‫ممنونم برادر.
‫صحبتشم نکن!
‫ما برادر هستیم!
‫علاوه بر این، این مآموریت رو ‫اعلیحضرت بهم داده.
‫به هر حال ازت ممنونم.
‫برادر، پول داری؟
‫این تمام پولیه که الآن همراهمه! ‫کافیه؟
‫می تونم افرادم رو بفرستم تا بیشتر بیارن
‫کافیه.
‫اینا رو قرض می گیرم تا یه نگاهی بهشون بندازم
‫گریه نکن.
‫اشتباه از من بود.
‫همه ش تقصیر منه.
‫من توسط تو آسیب ندیدم!
‫چرا تو باید سرزنش بشی؟
‫ولی موقع محافظت از من صدمه دیدی
‫متأسفم.
‫درباره چی داری حرف می زنی؟
‫دخترها باید از دخترهای دیگه محافظت کنن
‫قبراق باش.
‫متأسفانه، لباسم خراب شد.
‫نظرت در مورد این چیه؟
‫اگه متأسف و ناراحت هستی...
‫نظرت چیه برام لباس نو بخری؟
‫البته.
‫خوشبختانه، اون زخم زیاد عمیق نیست ‫
‫استخوان و عضله ت صدمه ای ندیدن ‫
‫موضوع به شانس مربوط نمی شه.
‫موضوع توانایی و فرز بودن منه.
‫برای افرادی که هنرهای رزمی بلدن ‫و سفر می کنن...
‫صدمه دیدن اجتناب ناپذیره.
‫ولی خب این صدمات هم قانونی داره
‫اونایی که مستقیم از جلو ‫ضربه می خورن...
‫تا آخر دوام نمیارن.
‫برای اینکه یه استاد واقعی بشی...
‫باید شکست خوردن رو یاد بگیری.
‫مثل این زخمم...
‫می دونستم که نمی تونم جا خالی بدم
‫ولی اینکه زخم چقدر جدی و عمیق باشه... ‫
‫به خودم بستگی داشت.
‫لنگ یو.
‫عالیجناب گفت که پدر بزرگت سرپرست ‫نظامی کیانژو هستش.
‫مقامش خیلی بالاتر از سرفرمانده هست ‫
‫پس چرا تو هی به جاهای مختلف ‫دنیا سفر می کنی؟
‫این کار رو دوست دارم.
‫لنگ یو.
‫لنگ یو، حالت چطوره؟
‫یالا!
‫چطوری؟
‫جدیه؟
‫مشکلی نیست، فقط یه خراشه.
‫خراش؟
‫کلی خون ازت رفت!
‫نه، به پدرم نامه می نویسم.
‫درخواست می کنم که پزشک های چانگ بیان اینجا
‫هی، حالت خوبه؟
‫تو حالت خوب نیست!
‫تا تو برای پدرت نامه بنویسی...
‫و از اینجا به چانگ برسه...
‫و بعدش پزشک ها از چانگ برسن اینا...
‫دیگه تا اون موقع من کاملا خوب شدم
‫می خوای پزشک بیاد چی رو ببینه؟
‫من رو مسخره کنه؟
‫خیلی خب، خیلی خب.
‫آقای جینگ، نگران چیزی نباش.
‫با توجه به قدرت دستش...
‫به نظرت حالش بده؟
‫اگه خیالت راحت نیست...
‫بذار چندتا مُشت هم بهت بزنه.
‫بس کن!
‫مراقب باش زخم باز نشه!
‫بعدا داخل شهر میری پیش دکتر.
‫به خودت زحمت نده، چو چو ‫خیلی مهارت داره.
‫دارو و پانسمان زخم رو عوض ‫می کنه و زود خوب میشم.
‫تو چطور؟
‫به لطف بانو لنگ، من خوبم.
‫برادر، این نزدیکی جایی هست ‫که استراحت کنیم؟
‫قبل از ورود به شهر...
‫یه چیزی هست که باید ‫بهتون بگم.
‫البته.
‫بیا برو سوار کالسکه شو.
‫بیا.
‫«کاخ شو»
‫خانم بانشیا، شخصا اومدید اینجا.
‫از شاهزاده خانم شیپینگ دستوری ‫آوردید؟
‫شاهزاده خانم مدتی میشه که از ‫عالیجناب خبری دریافت نکرده.
‫خیلی نگران هستن.
‫با این تصور که در دادگاه ممکنه ‫اطلاعاتی وجود داشته باشه...
‫من رو فرستادن اینجا تا ازتون ‫بپرسم.
‫نیازی نیست بانو نگران باشن.
‫راستش رو بخواید...
‫افرادی از وزارت کارکنان اخیرا ‫اومدن دیدنش.
‫طبق دستور داشتن در مورد شما ‫تحقیق می کردن.
‫نگران هستن که یه وقت اتفاقی ‫برای عالیجناب افتاده باشه...
‫و شما شریک جرم شده باشید.
‫دارن در مورد من تحقیق می کنن؟
‫اصلا در این مورد چیزی نشنیدم!
‫با این وجود...
‫حکم اعطای وزیر فنگ صادر شده.
‫در دادگاه هم اتفاقی رخ نداده.
‫گمونم اتفاق بزرگ و خاصی رخ ‫نخواهد داد.
‫به شاهزاده خانم بگید که نگران ‫چیزی نباشن.
‫اگه چیزی باشه که به حکمران آن ‫مربوط بشه...
‫هر چیزی که بدونم رو بهشون ‫میگم.
‫قربان، من به جای ایشون از ‫شما تشکر می کنم.
‫سرورم، من استادی هستم...
‫که با آثار ادبی سر و کار دارم.
‫شما می خواید من وزیر جنگ بشم؟!
‫می ترسم که یه وقت در انجام ‫وظایفم موفق نباشم...
‫و شما رو ناامید کنم!
‫بر خلاف یک ژنرال، وزیر جنگ فقط...
‫مسئولیت انتخاب مقامات نظامی...
‫راهنماهای نظامی، سلاح ها و اینجور ‫چیزها رو برعهده می گیره.
‫به طور کلی، یه مقام نظامی...
‫فقط به این خاطر انتخاب میشه که...
‫در مورد شرایط ارتش بیشتر می دونـه.
‫دو روهوی، نخست وزیر معروف ‫در زمان تایزونگ...
‫یکی از مقامات در دادگاه ‫غیرنظامی بود...
‫که به عنوان وزیر جنگ فعالیت ‫می کرد، درست میگم؟
‫من اصلا جرئت نمی کنم...
‫خودم رو با نخست وزیر دو ‫مقایسه کنم.
‫تو در امور نظامی تجربه ای نداری...
‫اما خودت رو دست کم نگیر.
‫تو سال ها در آکادمی هانلین...
‫فعالیت داشتی.
‫در دادگاه...
‫نزدیک خودم کار کردی.
‫می دونم...
‫چقدر توانا هستی.
‫وزیر جنگ شدن...
‫کار سختی برات نیست، مگه نه؟
‫سرورم، خیلی از استعدادهای ‫دادگاه امپراتوری...
‫صلاحیت این مقام رو دارن.
‫می دونم که من بهترین انتخاب ‫نیستم.
‫لطفا خوب در این مورد ‫فکر کنید سرورم.
‫استعدادهای زیادی وجود دارن.
‫از وقتی که فنگ جی مُرده...
‫آشکار و پنهان، دارن برای این ‫جایگاه با هم می جنگن...
‫و در تلاشن راهی پیدا کنن تا بلکه ‫من ببینمشون.
‫اما تو...
‫از ترس اینکه یه وقت بهت فکر کنم...
‫خودت رو از من مخفی کردی.
‫کاملا برعکس، من تو رو...
‫بر خلاف خواسته ی خودت...
‫وزیر جنگ می کنم!
‫سرورم.
‫خیلی خب، دیگه حل شد.
‫منتظر مدارک رسمی باش.
‫جینبائو.
‫بله سرورم.
‫این شمشیر من رو به وزیر شو بده.
‫بله.
‫تبریک میگم وزیر شو.
‫سرورم، بابت این شمشیر ممنونم.
‫ارباب، حاکم کیانژو هدیه فرستاده.
‫ارباب، این هدیه ها رو ‫حاکم کیانژو فرستاده.
‫این هم لیستشـه.
‫لطفا بررسی کنید.
‫«بذر گیاه رزا روکسبورگی، 10 کیلو»
‫ارباب، این هدیه ها از کیانژو ‫ارسال شدن.
‫«شکر رز 2.5 کیلو، چای یاکا 1.5 کیلو»
‫اون یارو لی ژانگ...
‫قوانین رو خیلی خوب می دونه.
‫ارباب، راستش متوجه نمیشم.
‫چرا حاکم کیانژو...
‫هر چند وقت یک بار برای مقامات ‫چانگ...
‫هدیه می فرسته؟
‫هرگز از شما درخواستی هم...
‫نکرده.
‫با دادن این هدیه ها چه برنامه ای ‫داره؟
‫تو نمی دونی.
‫اون یه یتیم از خانواده ای ‫متواضع هستش.
‫در بچگی، تو معبد درس خونده.
‫شاید ریاکاری زیادی در دنیا...
‫می بینـه.
‫بعد از بزرگ شدن...
‫راه و روش این دنیا رو ‫خیلی خوب یاد گرفته.
‫در امور دنیا زرنگ، عاقل و باتجربه ست...
‫اما حریص نیست.
‫در جوانی حاکم شد.
‫آینده ی درخشانی داره.
‫خیلی خب، تمام این هدیه ها رو ‫قبول کن.
‫بله ارباب.
‫فردا برو آمار بگیر ببین...
‫به دیگر کاخ ها هم هدیه فرستاده ‫یا نه.
‫مثل همیشه...
‫یه سری از محصولات خاص چانگ رو ‫با همون قیمت بخر...
‫و براش بفرست.
‫بله ارباب.
‫ارباب.
‫ژنرال وو از سه دفتر قضایی ‫اومدن.
‫از من خواست که این رو به ‫شما بدم.
‫«کیان»
‫یه سکه ی مسی؟
‫منظورش چیه؟
‫«سکه ی کایوآن»
‫الان کجاست؟
‫این نامه رو داد و رفت.
‫فقط گفت که این رو به شما بدم.
‫«کیان»
‫فورا برو کالسکه رو آماده کن.
‫بله ارباب.
‫اینجا فضای بازه.
‫بیاید اینجا استراحت کنیم.
‫البته.
‫خانم لنگ، حالت خوبه؟
‫من...خوبم.
‫نظرت چیه سرت رو بذاری...
‫روی پاهام؟
‫اینطوری حالت بهتر میشه.
‫ممنونم، من خوبم.
‫واقعا؟
‫مثل شیائو جینلی...
‫هی غر می زنی.
‫ژنرال شیائو؟
‫اون که اصلا حرفی نزده.
‫سر من غر نمی زنـه.
‫فقط به عالیجناب غر می زنه.
‫واسه چیزهای بی اهمیت...
‫نصف روز رو غر می زنه.
‫خودت بعدا متوجه میشی.
‫اون جمله ی معروف چیه؟
‫ژنرال خیلی عالیجناب رو...
‫دوست داره.
‫ژنرال شیائو و عالیجناب...
‫خیلی صمیمی هستن.
‫عالیجناب هم با ژنرال مهربونـه.
‫این 2 برادر از بچگی با بقیه ‫فرق داشتن.
‫وقتی عالیجناب بچه بود...
‫ضعیف و ساکت بود.
‫اما شیائو جینلی مثل میمون بود...
‫از همه جا بالا پایین می رفت.
‫یه بار کنار برکه ی لوتوس در کاخ ‫داشتن بازی می کردن.
‫شیائو جینلی خیلی سریع...
‫از یه درخت رفت بالا...
‫اما یهویی افتاد داخل برکه.
‫عالیجناب شنا بلد نبود...
‫اما فورا پرید داخل آب تا نجاتش بده.
‫خوشبختانه...
‫خاله بانشیا صدا رو شنید...
‫و افراد رو به موقع برد اونجا.
‫وگرنه جفتشون غرق می شدن.
‫شاهزاده خانم احتمالا ژنرال شیائو رو ‫تنبیه کرده، درسته؟
‫تنبیه کردن چیز خاصی نبود.
‫اون موقع اوایل بهار بود.
‫آب خیلی سرد بود.
‫عالیجناب سرما خورد.
‫تا تابستون حالش خوب نشد.
‫شاهزاده خانم شیائو جینلی رو ‫کتک زد...
‫و برکه رو از بین برد.
‫شیائو جینلی از اوموقع به بعد، ‫بهتر رفتار کرد.
‫نمی دونم ترسید یا اینکه...
‫احساس عذاب وجدان داشت.
‫از اونموقع به بعد...
‫شیائو جینلی حسابی مراقب ‫عالیجنابـه.
‫پس، اصلا سر به سر شیائو جینلی نذار.
‫حتما یادم می مونـه.
‫لنگ یو، حالت چطوره؟
‫می خوای ببرمت بیرون؟
‫من خوبم.
‫رسیدیم، می تونی حرکت کنی؟
‫بذار کمکت کنم.
‫می تونم راه برم، برو پایین.
‫من خوبم، می تونم.
‫«نتونستیم اتاق رو تعمیر کنیم، ‫کارگر می تونیم پیدا کنیم.»
‫آفرین. آفرین.
‫اثر پاکسازی بعد از ریزش برف، ‫از وانگ شیژی.
‫خطاطیش مرتب و بدون نوسانه، ‫فونتش هم واضح و کامله.
‫تقلید کردن فونت ها آسونه...
‫اما در مورد مفهوم آفرینی ‫اینطور نیست.
‫میگه که، نتونستیم اتاق رو تعمیر کنیم.
‫واقعا باعث ناراحتیه که نشد.
‫اما با توجه به حرکت قلم...
‫نویسنده مشخصا...
‫در آرامش بوده.
‫نه تنها فرم...
‫بلکه مفهومش رو هم نسخه برداری ‫کردی.
‫واقعا عالی هستی.
‫این روزها...
‫حتما کلی در این زمینه تلاش کردی.
‫وقت زیادی نبرد.
‫اما کاغذ و قلم پول زیادی برد.
‫زیادی دارید از من تعریف ‫می کنید استاد.
‫من هم یه چیز عجیب دارم.
‫باید یه نگاهی بهش بندازی.
‫واقعا باعث خرسندیـه.
‫در زمینه ی نقاشی و خطاطی...
‫یه مقدار اطلاعات دارم.
‫اما در مورد عتیقه ها...
‫اصلا در مقابل شما حرفی برای گفتن ندارم.
‫تو آسیب دیدی.
‫چرا هنوز اینجایی؟
‫برگرد بشین اونجا.
‫بس کن، برگرد بشین.
‫چقدر ماهری.
‫با دقت به نازکی بال های ملخ ‫برش بده.
‫مثل نخ جمع کن، مثل برف جدا کن.
‫با باد پرواز کن، لبه ها به حرکت ‫ادامـه میدن.
‫چی میگی؟
‫چه برفی؟ چه پروازی؟ ‫برف نمیاد که.
‫این نظر یه لرد در مورد...
‫فیله ها بوده، 600 سال پیش.
‫یعنی، خیلی خوبه.
‫واقعا؟
‫پس از خودتون پذیرایی کنید.
‫جینیو، می خواستی چی بگی؟
‫از بین این 23 سکه ی مسی ای که ‫با نوشته ی کیان چاپ شدن...
‫18 سکه تقلبی هستن.
‫چی؟
‫تقلبی؟
‫نمی تونم تشخیص بدم.
‫تقلبی؟
‫اما چطوریـه که اصل به نظر میان؟
‫بذار ببینم.
‫مجازات جعل ارز مرگـه.
‫کی چنین کاری می کنه؟
‫جعل کردن ارز واقعا یه ‫جرم بزرگه.
‫اگه به اندازه ی کافی قدرت ‫نداشته باشن...
‫نمی تونن از پس این کار بربیان.
‫کیانژو سال هاست که در صلح و ‫آرامشـه.
‫هرگز نشنیدم کسی بتونـه...
‫چنین کاری کنه.
‫من هم در طول سفرهام چنین چیزی رو ‫نشنیدم.
‫از اونجایی که برادر میگه در کیانژو ‫این کار صورت گرفته...
‫پس قطعا همینطوره.
‫جدی؟
‫یعنی کار حاکم کیانژو هستش؟
‫چو چو، تو در کیانژو زندگی می کنی.
‫شهرت این حاکم بین مردم ‫چطوریـه؟
‫حاکم لی رو به عنوان یکی از مقامات ‫خوب می شناسن.
‫اگه به شهرستان گوانلینگ بودجه ‫اختصاص نداده بود...
‫و پل و جاده نساخته بود...
‫هنوز داشتیم از طناب استفاده ‫می کردیم.
‫من چندین بار با حاکم...
‫برخورد داشتم.
‫یه مقدار مکار به نظر میاد...
‫اما خب مشکلی نداره.
‫این سکه ها احتمالا حقوق نظامی ای ‫هستش که دریافت کردی.
‫حتی در ارتش...
‫کلی سکه ی جعلی وجود داره.
‫پس این باید به خیلی چیزها ‫مربوط باشه.
‫به عنوان حاکم کیانژو، لی ژانگ...
‫احتمالا تو این قضیه دست داره.
‫اگه حدسم درست باشه...
‫این حاکم...
‫احتمالا باید در شهرستان گوانلینگ منتظرمون ‫باشه.
‫باور نمی کنی؟
‫5 تا سکه ی طلا شرط می بندیم.
‫چه عادت بدی.
‫حکمران آن...
‫این رو فرستاده اینجا...
‫اما چیزی نگفته.
‫می خواسته واکنش ما رو ببینه.
‫برای حکمران آن...
‫همه مشکوک هستن.
‫حتی به تویی که استادش هستی ‫هم شک کرده.
‫در این صورت...
‫تو قضیه این سکه رو...
‫باید فهمیده باشی، درسته؟
‫وقتی سکه ش رو دریافت کردم...
‫اول متوجه نشدم.
‫بعدش 10 تا سکه ی دیگه با ‫چاپ کیان رو آوردم...
‫و مقایسه کردم.
‫مشخص شد که این سکه ‫غیرقانونی هستش.
‫اون شاگرد محبوب تو هستش.
‫نظرت در این مورد چیه؟
‫چیکار می کنه؟
‫سکه رو به پایتخت فرستاده...
‫و اینطوری بهمون تحویل داده!
‫گمونم...
‫می خواسته ببینه واکنش ما چیه.
‫به نظر همینطور میاد.
‫سکه های مسی جعلی، در تمام...
‫سلسله ها وجود داشتن.
‫منطقه ی جنوب غربی دورافتاده ست...
‫اما مواد معدنی غنی ای داره.
‫ساختن سکه های مسی جعلی با وجود ‫ممنوعیت های مداوم، ادامه داره.
‫من نگران هستم که...
‫نتونه محل ساخت این سکه ها رو ‫پیدا کنه.
‫فقط این قضیه...
‫مقامات دادگاه رو نگران می کنه.
‫با توجه به درستکاری عالیجناب...
‫ممکنه با این کارش ندونسته ‫دردسر درست کنه.
‫زیادی نگران هستی.
‫اون خودش هم مقام بالایی داره، ‫مگه نه؟
‫اگه خوب بدونـه که...
‫یکی از مقامات برتره...
‫چرا باید به خودم زحمت بدم ‫و نگران بشم؟
‫من نگران مقامات نیستم.
‫نگران این هستم که این قضیه ‫به خدمتگزارها مربوط بشه!
‫کین لوآن مدت هاست که در ‫قصر زندگی می کنه.
‫کیانژو هم مایل ها با اینجا ‫فاصله داره.
‫بعیده که بتونـه چنین چیزی رو ‫مدیریت کنه.
‫استاد، از نظر شما...
‫کی این سکه های جعلی رو...
‫می سازه؟
‫چی؟ سر نخی نداری؟
‫چند روز پیش...
‫تو نماینده ی تازه انتخاب شده ی ‫پایتخت رو...
‫به کاخت دعوت کردی.
‫آیا برای تحقیق در مورد ‫این پرونده نبود؟
‫نه، اشتباه برداشت کردی.
‫به این خاطر به کاخم دعوتش کردم...
‫که می خواستم چیزهایی در مورد...
‫امور سیاسی و نظامی مرز...
‫در استان های مختلف یاد بگیرم.
‫هیچ ارتباطی به این پرونده نداشت.
‫امور سیاسی و نظامی؟
‫اعلیحضرت دستور دادن که من ‫وزیر جنگ بشم.
‫پس از پیش بهت تبریک میگم وزیر شو.
‫من لی ژانگ، حاکم کیانژو هستم، ‫ادای احترام می کنم حکمران آن.
‫حکمران آن به کیانژو خوش اومدید.
‫اومدم اینجا دیدن شما.
‫لطفا اگه اهانتی شده من رو ببخشید.
‫دوباره به عالیجناب باختم.
‫لی ژانگ واقعا اینجاست.
‫ادای احترام می کنم...
‫من ژنگ یود هستم.
‫ادای احترام می کنم، من ‫تای گوی هستم.
‫کارهای دولتی زیاده.
‫با این وجود حاکم لی اذیت ‫شدن و به اینجا اومدن.
‫نه اصلا.
‫باعث خرسندیـه.
‫خیلی خب.
‫همانطور که عالیجناب گفت ‫انجام میدم.
‫این خانم کی هستن؟
‫سرپرست نظامی کیانژو...
‫نوه ی ژنرال لنگ، لنگ یو هستن.
‫پس شما خانم لنگ هستید.
‫ادای احترام می کنم.
‫کیانژو دورافتاده و فقیره.
‫اصلا با چانگ قابل مقایسه نیست.
‫اما شما مهمان های من هستید ‫که از راه دوری اومدید.
‫حالا که اومدید اینجا...
‫باید مهمان نوازیمون رو ‫بهتون نشون بدیم.
‫بله، مهمان نوازیمون رو ‫نشون میدیم.
‫خب...
‫خیالتون راحت حکمران آن.
‫من در مورد درستکاری شما ‫خیلی شنیدم.
‫جرئت نمی کنم خطایی مرتکب بشم.
‫فقط می خوام در قصر ژنگ...
‫شما رو شام مهمان کنم.
‫برای استقبال از شماست.
‫همه چی ساده خواهد بود...
‫تا همگی خوشحال و راضی بشیم.
‫لطفا این افتخار رو قسمت ما کنید.
‫این افتخار رو قسمت ما کنید.
‫در این صورت....
‫حالا که اصرار دارید...
‫نمی تونم رد کنم.
‫همچنین باید چیزهایی رو...
‫از حاکم لی و قاضی ژنگ ‫یاد بگیرم.
‫باعث خرسندیـه.
‫معاون قاضی تان.
‫بجنب چای رو بده.
‫حکمران آن، لطفا. ‫خانم لنگ، لطفا.
‫لطفا.
‫«دولت استانی گوانلینگ»
‫بفرما، این رو امتحان کن.
‫آره.
‫چقدر خوشمزه ست.
‫بخور.
‫این دختر خانواده ی چو نیست؟
‫آره، مگه نرفته بود چانگ؟
‫این افراد احتمالا باید ‫پولدار باشن.
‫موافقم.
‫این افراد پیش چو...
‫چیکار می کنن؟
‫کنجکاوم بدونم تو چانگ چیکار کرده.
‫زن ها اجازه ی کار در دولت رو ‫ندارن.
‫کی می دونـه؟
‫- «برادر چو چو» ‫- منظورتون از بانو چو چیه؟
‫«برادر چو چو»
‫کیا پولدار هستن؟
‫چو هی، نمی دونی؟
‫خواهرت با چندتا مرد...
‫برگشته.
‫بیاید یه نگاهی بندازید.
‫اجناس خشک شده دارم، ‫گیاه های دارویی دارم.
‫خونه م اونجاست.
‫از این نمایشگاه زیاد دور نیست.
‫خونه ت چقدر دورافتاده ست.
‫چو چو. ‫چو چو.
‫برادر.
‫ایست، تو کی هستی؟
‫اون خواهرمـه، ‫من برادرشم!
‫برو عقب.
‫اون...برادرمـه.
‫خیلی وقتـه رفتی...
‫و حتی یه نامه هم برامون ‫نفرستادی.
‫این مردها کی هستن؟
‫بیا اینجا.
‫برادر، افراد بدی نیستن.
‫قراره باهاشون آزمون پزشکی ‫قانونی بدم.
‫آزمون پزشکی قانونی؟
‫اینا کی هستن؟
‫چرا اینطوری تو آزمون شرکت کردی؟
‫من...راست میگم، دارم آزمون ‫میدم.
‫بیا بریم خونه.
‫تو چو هی هستی؟
‫اسم برادرم رو از کجا می دونه؟
‫از کجا فهمیدی؟
‫تو کی هستی؟
‫ما از چانگ اومدیم.
‫می تونی ببریش خونه...
‫اما ما هم باهات میایم.
‫وقتی تو خونه بزرگ خانواده ت رو...
‫دیدیم...
‫اونوقت بهت میگم کی هستیم.
‫من اصلا شما رو نمی شناسم.
‫چرا باید شما رو ببرم خونه م؟
‫به خاطر اینکه این همه راه...
‫از چانگ باهاش اومدیم اینجا.
‫برای تو غریبه هستیم.
‫درک می کنم که مراقب هستی.
‫اما ما هم نمی تونیم به تو ‫اعتماد کنیم.
‫اون خواهرمـه، من برادرش هستم.
‫چرا باید بهش آسیب برسونم؟
‫برادر، اونا دارن کمکم می کنن.
‫از اونجایی که قصد آسیب رسوندن ‫بهش رو نداری...
‫چرا ما تا خونه همراهیش نکنیم؟
‫خیلی خب.
‫گوش کنید.
‫خانواده ی من برای دولت ‫استانی کار می کنه.
‫اگه قصد و نیت شومی ‫داشته باشید....
‫قاضی ژنگ بهتون رحم نمی کنه.
‫برادر.
‫ساکت.
‫حرف نزن!
‫لطفا راه رو نشونم بده.
‫برادر.
‫چو هی، بانو چو گفت که...
‫خانواده ت چند نسله که پزشک ‫قانونی هستن.
‫خانواده ی من تنها پزشک قانونی ‫در اینجا هستن.
‫می تونی بپرسی.
‫چو اسم آشنایی هستش.
‫در این صورت...
‫ژنگ یود، مجری قانون...
‫زیاد با خانواده ت در ارتباطه، ‫درسته؟
‫البته.
‫به عنوان یه مقام رسمی، ‫چطور آدمیـه؟
‫آدم خوبیه...
‫هرگز به کسی زور نمیگه، ‫همچنین قاضی خوبی هم هست.
‫چرا این رو می پرسی؟
‫من تازه اومدم اینجا، فقط ‫دارم می پرسم.
‫ارمائو. ‫ارمائو.
‫ارمائو، بیا اینجا.
‫ارمائو.
‫پدر بزرگ.
‫چو چو.
‫من برگشتم.
‫چو چو برگشته.
‫پدر بزرگ. ‫پدر.
‫چو چو برگشته.
‫پدر.
‫برگشتی؟
‫حالت خوبه، هان؟
‫خیلی وقتـه که رفتی.
‫حتی یه نامه هم برامون نفرستادی.
‫بیا اینجا، بزنم پات رو بشکونم!
‫ببخشید بابا بزرگ، اشتباه کردم.
‫پدر، صحیح و سالم برگشته.
‫عصبانی نباش.
‫- ازش دفاع نکن. ‫- ببخشید.
‫اگه از این کارش درس نگیره...
‫دوباره انجام میده.
‫می خواستم براتون نامه بنویسم.
‫اما همچنین می خواستم در آزمون ‫قبول بشم...
‫و با خبر خوب براتون نامه بنویسم.
‫داری با من بحث می کنی دخترک؟
‫اگه سرت کلاه می ذاشتن چی؟
‫اگه آسیب می دیدی چی؟
‫کسی بهم آسیب نرسونده.
‫مردم چانگ خیلی مهربون هستن.
‫کسی اذیتم نکرد.
‫به عنوان پزشک قانونی کار کردم...
‫و فرم های کالبد شکافی پر کردم.
‫فقط...
‫هنوز در آزمون قبول نشدم.
‫داری دروغ میگی؟
‫کی ازت خواست پزشک قانونی ‫بشی؟
‫کی ازت خواست فرم کالبد شکافی ‫پر کنی؟
‫دروغ نمیگم.
‫آروم باش آقا.
‫دروغ نمیگه.
‫من ازش خواستم پزشک قانونی بشه...
‫و فرم های کالبد شکافی پر کنه.
‫تو ازش خواستی پزشک قانونی بشه؟
‫تو کی هستی؟
‫من یکی از مقامات چانگ...
‫و مسئول امور زندان هستم.
‫این هم برادر بزرگم...
‫ژنرالی تحت فرمان سرپرست نظامی ‫کیانژو هستش.
‫چو چو وقتی در چانگ بودیم...
‫برای من کار می کرد.
‫دقیق و ماهر هستش...
‫کاملا منحصر به فرد.
‫بهم گفت که...
‫خانواده ش چند نسله که پزشک ‫قانونی هستن...
‫و ریشه ی قدیمی ای دارن.
‫من برای کار اومدم به جنوب غربی...
‫و گفتم یه سر هم به خونه ی شما ‫بزنم و ببینمتون.
‫دیدی، حالا حرفم رو باور می کنی؟
‫من به عنوان پزشک قانونی ‫کار کردم.
‫پدر.
‫مقام مسئول زندان در دادگاه ‫امپراتوری؟
‫باورم نمیشه.
‫اینجا هیچ پرونده ی جنایی بزرگی ‫وجود نداره.
‫چرا یه نفر از دادگاه باید بیاد ‫اینجا؟
‫علاوه بر این...
‫مقامات دادگاه برای موضوعات ‫جدی و بزرگ باید بیان اینجا.
‫حداقل اندازه ی یه حاکم ‫باید همراه داشته باشید.
‫ما افراد دنیا دیده و با تجربه ای هستیم.
‫سعی نکنید ما رو فریب بدید.
‫دختر، راستش رو بگو.
‫از اونا خواستی برات دروغ بگن؟
‫مراقب حرف زدنت باش.
‫برادر، من حقیقت رو گفتم.
‫اون هم همینطور.
‫راستی...
‫مدارک قانونی داره.
‫از اونجایی که حرفم رو باور نمی کنید...
‫حتی اگه مدارک رو هم نشون بدم...
‫باز هم به درست بودنش ‫شک می کنید.
‫برای اینکه هویتم رو به یه ‫پزشک قانونی ثابت کنم...
‫این مسائل ضروری نیستن.
‫گفتی که...
‫خانواده ت تنها پزشک قانونی ‫این استانـه.
‫این یعنی...
‫تمام پرونده های قتل...
‫که توسط دولت استانی مدیریت ‫میشن...
‫توسط خانواده ی تو هم بررسی میشن.
‫درست میگم؟
‫بله، خب که چی؟
‫در 19 اکتبر سال گذشته...
‫یه بدهکار در این استان...
‫گیاه پیچ ژلسه استفاده کرد و خودش رو ‫کُشت تا برای طلبکار پاپوش درست کنه.
‫ژنگ یود در ابتدا فکر کرد که...
‫طلبکار قاتلـه.
‫اما گزارش در دادگاه بعد از ثبت شدن ‫به منظور بررسی...
‫بیشتر رد شد.
‫در گزارش، مشخص شده بود...
‫که شهادت های زن بدهکار ‫متناقض هستش.
‫ژنگ یود دوباره از زن بدهکار ‫بازجویی کرد...
‫و حقیقت فاش شد.
‫این رو از کجا می دونستی؟
‫همچنین در مورد یه پرونده ی ‫دشمنی دیگه...
‫که در پنجمین روز از هفتمین ماه قمری ‫در دو سال پیش رخ داد هم مطلع هستم.
‫قاتل با لباس راهزن دزدی کرده ‫بود و آدم کُشته بود.
‫ژنگ یود این مسئله رو به عنوان ‫جرم راهزنی به دادگاه گزارش کرد.
‫این پرونده هم رد شد.
‫به این گزارش اینطوری پاسخ ‫داده شد...
‫که قاتل یه زن محلی 20 تا 30 ‫ساله بوده.
‫ژنگ یود دوباره در مورد چند زن...
‫که 20 تا 30 ساله بودن، تحقیق ‫کرد.
‫مجرم اصلی بالاخره دستگیر شد.
‫من این پرونده رو بررسی کردم. ‫می دونم.
‫درست میگی.
‫جوابی که دادگاه...
‫به قاضی ژنگ داد رو...
‫از کجا می دونی؟
‫خب من خودم اون جواب ها رو ‫نوشتم!
‫ما برای کار اومدیم اینجا.
‫واسه اینکه راحت باشیم...
‫لباس تاجرها رو پوشیدیم.
‫خیابان ها خیلی شلوغـه.
‫نمی تونستم حقیقت رو بگم.
‫لطفا من رو ببخشید.
‫الان باورت شد؟
‫من خیلی نادان هستم.
‫بابت این بی ادبی متاسفم.
‫لطفا من رو ببخشید.
‫من بدون دعوت اومدم.
‫نیازی به این تشریفات نیست.
‫آقایون، لطفا بیاید بریم بالا.
‫دختر، با من بیا.
‫اما...
‫بیاید داخل.
‫لطفا.
‫ما خانواده ی متواضعی هستیم.
‫اینجا اصلا با چانگ قابل ‫مقایسه نیست.
‫لطفا اینجا استراحت کنید.
‫لطفا بشینید.
‫لطفا.
‫ممنونم.
‫لطفا.
‫- بعد از شما قربان. ‫- بشین لطفا.
‫قربان.
‫چو چو دختره.
‫واقعا در چانگ به عنوان پزشک ‫قانونی کار کرده؟
‫بله.
‫قبلا هرگز در دولت فعالیت نداشته...
‫و از قوانین خیلی آگاه نیست.
‫اشتباهی مرتکب نشد؟
‫نه.
‫دختر، گوش کن.
‫چرا این مقامات رده بالا...
‫اومدن دیدن خانواده ی ما؟
‫دردسر درست کردی؟
‫گوش کن.
‫به هیچکس اجازه نمی دم اذیتت کنه
‫نه.
‫من هم نمی دونم.
‫می خوام براشون کار کنم.
‫هنوز داره من رو تست می کنه.
‫گفت اگه بخواد من رو استخدام کنه...
‫اول باید هویت من رو برای آزمون... ‫
‫تایید کنه.
‫می خوان سابقه ی چو چو رو ‫بدونن.
‫حالا که من رو فرستاده خونه...
‫گمونم نمی خواد استخدامم کنه ‫
‫راجع به چی داری صحبت می کنی؟
‫هیچی.
‫دختره ی خنگ!
‫دیگه این کار رو نکن، فهمیدی؟
‫از اونجایی که اشتباهی مرتکب نشده... ‫
‫پس چرا...
‫اون رو فرستادید خونه؟
‫راستش رو بخواید...
‫قصد نداشتم بفرستمش.
‫اتفاقی از اینجا رد شدیم و چو هی رو دیدیم
‫از یه طرف...
‫می ترسیدم اگه تنها برگرده نتونه خودش رو توضیح بده و...
‫مجازات بشه...
‫از طرف دیگه...
‫دوست داشتم بیام اینجا و در مورد ‫یه سری مسائل اطلاعات کسب کنم.
‫درباره چو چو هستش؟
‫شنیدم که...
‫یه حکیم در شهر پینگل زندگی می کرده
‫هنوز هم اینجا زندگی می کنه؟
‫تو...شما داشتید در مورد ‫حکیم حرف می زدید؟
‫همون شخصی که برات داستان تعریف می کرد...
‫و پشت خونه مون زندگی می کرد.
‫چی...چه اتفاقی براش افتاده؟
‫خیلی وقت پیش از اینجا رفت.
‫حدود 4 یا 5 سال پیش.
‫بله.
‫اون زمان...
‫پاهاش صدمه دیده بودن و نمی تونست راه بره
‫اهالی روستا فکر می کردن که...
‫حتی نمی تونه پاهای خودش رو درمان کنه.
‫بهش اعتماد نداشتن.
‫علاوه بر این...
‫اصلا دوست نداشت کارهای خرافاتی انجام بده
‫مثل گداها...
‫زندگی سختی داشت.
‫خوبه که از خانواده ی ما بیزار نبوده
‫از چو چو می خواستم که...
‫بهش غذا و چیزهای ضروری بده.
‫پدرش هم اغلب تو یه سری ‫کارها کمکش می کرد...
‫مثل چیدن گیاهان دارویی.
‫چو چو خیلی باهاش صمیمی بود.
‫وقتی رفت خیلی...
‫ناراحت شد.
‫دیگه کسی ندیدتش؟
‫نه!
‫سرپرست نظامی نیروهایی رو فرستاد...
‫تا راهزن ها رو سرکوب کنن.
‫اون زمان اینجا زندگی می کرد؟
‫بله، بله.
‫یادمـه که...
‫رفتم بهش بگم...
‫نیروها دارن راهزن ها رو سرکوب می کنن...
‫و بهش گفتم که درب خونه رو قفل ‫کنه و داخل بمونه....
‫که مبادا صدمه ببینه.
‫در مورد نیروها...
‫هیچی نگفت؟
‫نه.
‫اوه راستی.
‫وقتی من رفتم...
‫از من خواست که درب رو قفل کنم
‫قربان، یه خواهشی ازتون دارم.
‫شما مهمانان ارجمند و محترم ما هستید
‫راحت هر چی می خوای بگو، ‫باعث خرسندیه.
‫داره دیر می شه.
‫می شه اجازه بدید...
‫امشب رو اینجا بمونیم؟
‫می خواد خونه ی ما بمونه؟
‫♪ شب ها هوا سرده ♪
‫♪ همه چی تو دنیا تغییر می کنه ♪
‫♪ به هیچی علاقه ندارم ♪
‫♪ جز وجود تو در کنارم ♪
‫♪ چشم هات رو ببند ♪
‫♪ من رو باز هم ♪
‫♪ در کنارت ببین ♪
‫♪ موهات رو به آرامی شونه می کنم ♪
‫♪ زندگی طولانیه اما عشق کوتاهه ♪
‫♪ تو این دنیا پشیمونی زیاده ♪
‫♪ فقط وقتی تو هستی ♪
‫♪ ارتباطمون قطع نمی شه ♪
‫♪ اون لحظه ♪
‫♪ که می خندی ♪
‫♪ بذار تا همیشه بهش فکر کنم ♪
‫♪ به خاطر تو ♪
‫♪ به زندگیم اهمیت می دم ♪
‫♪ من هنوز پیر نشدم ♪
‫♪ هنوز دوستت دارم ♪
‫♪ در آخر، به خاطرت اینجا مستقر می شم ♪
‫♪ تا آخر عمر می تونم بهت تکیه کنم ♪
‫♪ امیدوارم با شادمانی در کنار هم زندگی کنیم ♪