‫لنگ یو به خاطر نجات من صدمه دید.
‫ژنرال شیائو اون لحظه رسید.
‫عالیجناب سکه های مسی جعلی رو...
‫در حقوق ژنرال شیائو پیدا کرد.
‫عالیجناب گفت که حاکم لی ژانگ ‫امکان داره در ماجرا دست داشته باشه.
‫لرد جینگ و عالیجناب شرط بستن و به دولت استانی رفتن
‫من ژنرال شیائو و عالیجناب رو بردم خونه
‫برادرم تو راه ما رو دید.
‫به این خاطر من رو سرزنش کرد.
‫واقعا بد خلقه!
‫در این مورد نمی تونم کاری کنم.
‫قربان، می شه یه لطفی در حقم کنید؟
‫البته، چی شده؟
‫الآن دیگه دیر وقته.
‫می شه اجازه بدید...
‫فقط امشب رو اینجا بمونیم؟
‫جدی می گی؟
‫اینجا بمونید؟
‫قربان.
‫ما همگی پزشک قانونی هستیم.
‫حتی اهالی روستا هم...
‫دوست ندارن با ما در تماس ‫باشن...
‫به خاطر اینکه فکر می کنن بدشانسی میاریم ‫
‫واقعا می خواید اینجا بمونید؟
‫به عنوان یه پزشک قانونی، ‫شما به مرده ها...
‫و دولت کمک می کنید.
‫چه طور می تونید بدشانسی بیارید؟
‫هر دفتر اداری سردخانه ی اجساد ‫مخصوص خودش رو داره.
‫چو چو این رو دیده...
‫حتی تو خونه ی من هم همچین اتاق هایی هست،
‫اگه شما اینطوری می گی...
‫من تقریبا مثل شما هستم.
‫شما هم چنین اتاقی رو دارید؟
‫بله، دارن.
‫حتی اونجا کالبد شکافی انجام دادم.
‫نتایج کالبد شکافی پایه و اساس تحقیقات هستن
‫یه قدم اشتباه تو کار تفاوت بزرگی ایجاد می کنه
‫به عنوان یه قاضی...
‫باید محتاط باشیم.
‫برو یه اتاق رو تمیز کن...
‫یه کم غذا و نوشیدنی هم فراهم کن.
‫تو نمی دونی نوشیدنی کجاست.
‫اونا رو انبار کردم، من می دونم کجا هستن
‫من می رم آماده کنم.
‫با من بیا.
‫ژانگ یون، چن فنگ.
‫- بله. ‫- بله.
‫برید دیدن جینگ یی...
‫و بهش بگید که...
‫امشب رو اینجا می مونم.
‫ازش بخواید هر کاری که نیازه رو انجام بده
‫لازم نیست منتظر من باشه.
‫- بله. ‫- بله.
‫هی، چی شده؟
‫بهم بگو...
‫این افراد کی هستن.
‫خودت که شنیدی.
‫یکیشون قاضی دادگاه امپراتوری هستش.
‫اون یکی هم برادر بزرگترشه...
‫که ژنرال ارتشه.
‫افرادش یه بار اطراف اینجا راهزن ها رو سرکوب کردن
‫هر چی که گفتن درسته.
‫تو تنهایی رفتی چانگ.
‫چه طور می تونی چنین افرادی رو بشناسی؟ ‫
‫موقع آزمون باهاشون آشنا شدم.
‫برای آزمون رفتی خونه شون؟
‫وقتی در چانگ بودم کمکش کردم تا در مورد پرونده ها...
‫تحقیق کنه.
‫برای همین اجازه داد اونجا بمونم...
‫تا بتونه از من اطلاعات پرونده ها رو بگیره ‫
‫یعنی تو خونه ش زندگی کردی؟
‫جینگ یی باید نصف روز لی ژانگ رو نگه داره
‫بعد از اینکه شام خوردیم...
‫در دفتر اداری می بینیمش.
‫چرا می خوای اینجا بمونی؟
‫می دونی چیه؟
‫با چو چو جوری رفتار نمی کنن که انگار...
‫دختر واقعیشونه.
‫ولی همه باهاش خوب رفتار ‫می کنن، اینطور نیست؟
‫آره، باهاش خوبن.
‫ولی عجیبه!
‫عجیب؟
‫به عنوان پدرش...
‫چو پینگ عشقش رو ابراز می کنه.
‫ولی کاملا مؤدبانه ست.
‫مؤدبانه؟
‫من یه بار برای یه پرونده از ‫پایتخت خارج شدم.
‫مادر کل شب نگران بود.
‫وقتی برای صرف چای رفتم پیشش...
‫با عصبانیت گفت که...
‫بهم اجازه نمی ده چیزی بخورم.
‫چو چو خیلی وقت بود که از خونه رفته بود...
‫بدون هیچ خبری.
‫حالا یک دفعه برگشته!
‫اما چو پینگ از این بابت اصلا سرزنشش نکرد
‫شاید به خاطر این باشه ک چو پینگ...
‫به اندازه ی مادر بد خلق نیست.
‫نه.
‫و چو هی...
‫مثل یه برادر بزرگ تر رفتار نکرد.
‫چو هی یه مقدار عجیبـه.
‫اگه توسط یه عده برگردونده می شدی...
‫بعد از مدت زیادی دوری از خونـه...
‫اول می دیدم که آیا حالت خوب ‫هست یا نه.
‫تا وقتی که خوب باشی...
‫و بازدید کننده ها هم بدجنس نباشن...
‫البته که ازشون تشکر می کنم.
‫اما چو هی این کار رو نکرد.
‫به نظر میاد هر چی ما مهربان تر ‫باشیم...
‫اون بیشتر به این اهمیت میده که ‫کی هستیم.
‫و همچنین بیشتر بدجنس میشه.
‫درست میگی.
‫به عنوان یه دختر با شهرتی موثق...
‫چطور تونستی...
‫داخل خونـه ی یه مرد غریبه ‫زندگی کنی؟
‫تو که نمی دونی قصد و نیتش ‫چی بوده!
‫قصد و نیت بدی نداشت.
‫می دونی چیه؟
‫اونجا که بودم کیف پولم رو ‫گم کردم...
‫و یه عده در حقم بدی کردن.
‫اما اون، دزد رو گرفت...
‫و کیف پولم رو بهم پس داد.
‫وقتی من رو تو خیابون دزدیدن...
‫به افرادش گفت که من رو نجات بدن.
‫علاوه بر این...
‫هرگز تحقیر آمیز باهام رفتار نکرده.
‫گفتش که من بهترین پزشک قانونی ای ‫هستم که تا حالا دیده.
‫تو آخرین آزمون قبول نشدم اما...
‫می خوام یه شانس دیگه بهم بده.
‫گفتش که...
‫اگه من رو استخدام کنه...
‫با خودش به چانگ برمی گردونه.
‫حتی اگه من رو هم استخدام نکنه...
‫در مورد سابقه م تحقیق می کنه...
‫و بهم عنوان پزشک قانونی رسمی رو ‫میده.
‫می خواد در مورد سابقه ت ‫تحقیق کنه؟
‫چو هی.
‫این موضوع بخشی از آزمون ‫تعیین جایگاه هستش.
‫تو هم در اولین آزمون این مورد رو ‫داشتی، درسته؟
‫بله، درسته.
‫می دونم که...
‫بقیه...
‫گفتن که من از یه زن دیگه هستم.
‫اما تو از من خواستی حرف های ‫دیگران رو...
‫از همون بچگی نادیده بگیرم.
‫بهم گفتی که همه ش چرنده.
‫اون شخص باهوش ترین و ‫عادل ترین شخصیـه که تا حالا دیدم.
‫اون هم به آسانی به این چرندیات ‫اعتماد نمی کنه.
‫خودش حقیقت رو پیدا می کنه.
‫چو، تو واقعا باید پزشک قانونی ‫بشی؟
‫خانواده ی ما چند نسله که ‫پزشک قانونی هستن.
‫من هم عضوی از همین ‫خانواده هستم.
‫البته که می خوام پزشک قانونی بشم.
‫آه!
‫اگه قاضی خوشتیپ وجود نداشته ‫باشه...
‫پس پزشک قانونی ای که کنارش هست...
‫باید همون شخصی باشه که باعث ‫حسادت مردم میشه.
‫اول فکر کردم...
‫من رو به این خاطر فرستاده خونـه...
‫که دیگه نمی خواد کنارش باشم.
‫اما خودش می خواد امشب رو ‫اینجا بمونه.
‫این یعنی هنوز فرصت دارم.
‫این آخرین شانس من هستش.
‫قطعا از این فرصت استفاده ‫می کنم.
‫می خوای از خونه بذاری بری...
‫تا برای اون کار کنی؟
‫البته که نه!
‫بعد از اینکه به یه سری از ‫دستاوردها رسیدم...
‫تو رو هم می برم به چانگ.
‫هی، چانگ خیلی بزرگـه.
‫خیلی قشنگـه.
‫همه چی داره.
‫با من در مورد پدر صحبت کردی.
‫یعنی شک کردی که قضیه به ‫خانواده ی چو مربوط میشه؟
‫خانواده ی چو و پدر خیلی صمیمی بودن.
‫اینجا قطعا سرنخ هایی در مورد ‫پدر وجود داره.
‫خانواده ی چو، گذشته ی چو چو رو ‫عمدا مخفی کردن...
‫و چو چو هم عمدا داستان اون آویز رو ‫مخفی می کنه.
‫ما فقط...
‫اینجا می تونیم حقیقت رو بفهمیم.
‫مطمئنی که اون حکیم پدر ماست؟
‫این تنها احتمال هستش.
‫این خانواده افراد صادقی هستن.
‫نظرت چیه مستقیم بریم ازشون ‫بپرسیم؟
‫زمانش نرسیده.
‫خیلی خب، پس این کار با تو.
‫میشه...
‫درخواست کنی چندتا نگهبان ‫بفرستن اینجا؟
‫یا اینکه خودم سربازهام رو بفرستم؟
‫در غیر اینصورت باید امشب ‫پیش من بمونی.
‫ببخشید.
‫اینجا زمین های پشتیـه.
‫خانواده ی ما اینجا تنها ‫زندگی می کنه...
‫و کسی هم به دیدنمون نمیاد.
‫اتاق های زیادی نداریم.
‫امشب فقط یک اتاق می تونیم ‫براتون فراهم کنیم.
‫مشکلی نیست، کافیه.
‫من و برادرم مدت زیادی نیست ‫که با هم هستیم.
‫درست میگم؟
‫بابت درکتون ممنون.
‫ممنونم.
‫من دیگه باید برم.
‫بزن بریم.
‫«مغازه ی عتیقه فروشی»
‫«کتاب آهنگ ها»
‫ارباب، اجناس از جنوب غربی ‫رسیدن.
‫این لیست اجناسه، لطفا ‫بررسی کنید.
‫«برای مدیر چی»
‫تو می تونی بری.
‫«سه ستاره در آسمانـه، امروز ‫چه روزیه؟»
‫«168»
‫«در جزیره ای بسیار کوچک، ‫زن زیبایی وجود داره.»
‫«ماهی»
‫«168»
‫«از قلاب»
‫«در اومده»
‫«ماهی از قلاب در اومده»
‫«ماهی از قلاب در اومده و وارد کیانژو شده.»
‫سرورم، این قارچ ها تازه ‫چیده شدن.
‫لطفا امتحان کنید.
‫این قارچ ویژه ی کوه های این ‫اطرافـه.
‫پدر، این نوشیدنی رو بگیر.
‫ای پسر احمق...
‫چرا اونجا ایستادی؟
‫نوشیدنی رو برای مهمان ها ‫بریز.
‫این غذاها رو چو درست ‫کرده.
‫گفتش برای تشکر از شماست.
‫اگه از غذایی خوشتون نیومد...
‫اون رو تنبیه کنید.
‫سرورم، بفرمایید.
‫پس مهمانی چای در کیانژو اینطوریه؟
‫سرورم، هم چای و هم نوشیدنی ‫برای مهمانی هستن.
‫من به طور ویژه 2تا آشپز رو...
‫از دفتر آوردم اینجا.
‫بهتر از آشپزهای چانگ نیستن...
‫اما تو درست کردن غذاهای ‫کیانژو خوب هستن.
‫لطفا از خوردن این غذاها ‫لذت ببرید سرورم.
‫شما هم همینطور خانم لنگ.
‫بله، لطفا لذت ببرید.
‫بخورید.
‫حاکم لی، خیلی خوب آماده هستی.
‫باعث خرسندیـه.
‫این...؟
‫بابت این پاداش ممنونم سرورم.
‫چطور می تونی تظاهر کنی؟
‫آه!
‫سرورم، ببخشید اما متوجه نمیشم.
‫لطفا شفاف سازی کنید.
‫حاکم لی، قاضی ژنگ...
‫واقعا متوجه نمیشید که این ‫سکه های مسی جعلی و غیرقانونی هستن؟
‫آه!
‫«کیان»
‫تقصیر منـه.
‫به عنوان حاکم کیانژو...
‫متوجـه نشدم که چنین جرم بزرگی...
‫در زمان حکومت من صورت گرفته.
‫اصلا نمی تونم از چنین چیزی ‫قسر در برم.
‫لطفا من رو مجازات کنید سرورم.
‫بله، من هم همینطور.
‫حاکم لی، قاضی ژنگ.
‫لطفا بلند شید.
‫حاکم لی، نباید خودت رو ‫سرزنش کنی.
‫این سکه های مسی اونقدر خوب ‫درست شدن که با اصل فرقی ندارن.
‫فهمیدن این موضوع برای افراد ‫عادی سختـه.
‫من وقتی داشتم میومدم اینجا...
‫اتفاقی در بازار متوجـه شدم.
‫به هر حال، این موضوع خیلی جدیه.
‫لطفا با دقت و کامل بررسی کنید.
‫حتما.
‫جعل سکه ی مسی به نیروی انسانی ‫و مواد زیادی نیاز داره.
‫به عنوان حاکم کیانژو...
‫تو بهتر از هر کسی از شرایط ‫آگاه هستی.
‫کار درست اینه که اجازه بدم خودت ‫در مورد این پرونده تحقیق کنی.
‫پس به این قضیه رسیدگی کن.
‫من...
‫کافیه، دیگه صحبت در مورد کار کافیه.
‫هی، انقدر نخور.
‫خبر جدیدی داری؟
‫اگه خبری باشه بهت میگم دیگه.
‫اما خب خبری دریافت نکردم.
‫در حالت عادی...
‫اگه شو روگوی خبری داشت...
‫تا الان در مورد مرگ شیائو جینیو...
‫گزارش مختصری رسیده بود.
‫اما هیچ خبری نشده.
‫اگه ارباب چیزی بپرسه...
‫چیکار کنیم؟
‫این قضیه واسه تو آسون نیست.
‫شو روگوی خوب کارش رو انجام ‫نداده.
‫باعث شده سختی بکشی.
‫آره، چقدر بد!
‫وقتی اتفاق بدی نمیفتاد فقط ‫غذا و نوشیدنی می خورد.
‫اما وقتی اتفاقی میفته، ما باید ‫بهش رسیدگی کنیم.
‫به نظرت شو روگوی چون فکر کرده...
‫خدمتگزار کین مثل سابق...
‫قوی نیست، از این فرصت برای ‫فرار استفاده کرده؟
‫نه، این کار رو نمی کنه.
‫کجا می تونـه فرار کنه؟
‫خونه ش اینجاست.
‫زن و بچه هاش...
‫اینجا هستن.
‫مثل شیائو هنگ سنگدل نخواهد بود ‫که زن و بچه هاش رو ول کنه.
‫بس کن!
‫فردا سالگرد فوت شیائو هنگـه!
‫نمی ترسی بیاد تو خوابت؟
‫تو...
‫انقدر چرت و پرت نگو.
‫واقعا بدشانسی میاره.
‫باید بری پیش عالیجناب، درسته؟
‫آره.
‫به زودی میرم.
‫من اینجا حواسم هست.
‫اگه کسی چیزی پرسید...
‫میگم رفتی برام غذا بخری.
‫من رو احمق فرض کردی؟
‫کاملا متوجه ام که...
‫ژنگ یود حسابی خمار شده...
‫اما لی ژانگ تظاهر می کنه ‫خماره.
‫باشه.
‫پس برو.
‫عالیجناب، چرا اینجا ایستادید؟
‫اومدم اینجا حالم بهتر بشه.
‫عالیه! برات سوپ درست کردم.
‫قبل از اینکه سرد بشه بخور.
‫ممنون.
‫باعث خرسندیه.
‫وقتی داشتم غذا درست می کردم ‫این رو هم آماده کردم.
‫تو هضم غذا به مشکل خوردی.
‫اگه این سوپ رو نخوری حالت ‫بهتر نمیشه...
‫از کجا می دونی که حالم بد شده؟
‫تو راه برگشت دیدم.
‫غذاهای سرد...
‫یا سنگین رو دوست نداشتی.
‫هر چقدر هم که تشنه باشی آب ‫سرد نمی خوری.
‫وقتی داشتی چرت می زدی...
‫دستت مدام روی سینه ت بود.
‫اکثر افرادی که دلشون درد می کنه...
‫این عادت رو دارن.
‫ممنونم که بهم توجه می کنی.
‫اما لطفا این رو...
‫راز نگه دار.
‫نذار برادرم و...
‫جینگ یی چیزی بفهمن.
‫اونا نمی دونن؟
‫چیز خاصی نیست.
‫اگه بفهمن...
‫خودشون رو با من سازگار می کنن.
‫اینطوری سخت میشه.
‫این رو تموم کن.
‫بعدش این قضیه رو راز نگه می دارم.
‫ممنون.
‫من باید تشکر کنم.
‫خانواده م خیلی مهمان نواز هستن.
‫اما به عنوان پزشک های قانونی، ‫مردم اغلب در خیابان...
‫از ما دوری می کنن...
‫چه برسه بیان اینجا دیدنمون.
‫اما شما هم اینجا غذا خوردی...
‫و هم موندی.
‫همگی خوشحال هستیم.
‫واقعا؟
‫البته.
‫در مورد اتفاق امروز...
‫خانواده م...
‫می تونن سال ها با بقیه ‫صحبت کنن.
‫چیزی که می خواستم بپرسم ‫اینه که...
‫واقعا به خاطر اومدن به ‫اینجا...
‫خوشحال هستی؟
‫من...
‫اولش، نمی خواستم بیای.
‫گفتی اگه من رو نخوای...
‫می فرستیم خونـه.
‫می ترسیدم که من رو بفرستی اینجا...
‫و بعدش دیگه کامل ترکم کنی ‫و در آزمون رد بشم.
‫در همین حین، اینجا شهرت خیلی ‫خوبی ندارم.
‫می ترسیدم بعد از اینکه بفهمی...
‫نظرت در موردم عوض بشه...
‫حتی اگه برنامه داشته باشی استخدامم ‫کنی.
‫شهرت؟
‫من و چو هی از یه مادر متولد نشدیم.
‫مادر اون زن اول پدرم بود.
‫موقع به دنیا آوردن چو هی ‫از دنیا رفت.
‫من هم هرگز نفهمیدم مادرم کیه.
‫مردم اینجا...
‫همیشه مسخره م می کنن که بچه ی یه ‫زن دیگه هستم!
‫به هر حال، الان دیگه ناراحت نمیشم.
‫شما گفتی فقط باید خوب عمل کنم...
‫و منتظر تصمیمت باشم.
‫تصمیمت رو بهم نگفتی...
‫واسه همین نمی تونم در موردش ‫فکری کنم.
‫من می خوام باهات کار کنم...
‫واسه همین باید بهت اعتماد کنم.
‫بیا، بازش کن.
‫سرورم، این چیه؟
‫ابزارت همگی موقع کار کردن برای من...
‫خراب شدن.
‫واسه همین باید جبران می کردم.
‫مواد این ابزارها رو...
‫از بهترین شمشیرساز چانگ ‫گرفتم.
‫سخت و ضد زنگ هستن.
‫اما به خاطر شرایط سخت سفر...
‫وقت زیادی نداشتم...
‫تا دقیق تر اینا رو درست کنم.
‫اینا رو خودت درست کردی؟
‫وقتی داشتیم از چانگ میومدیم اینجا؟
‫امکان نداره!
‫من تمام مدت کنارت بودم.
‫یا داشتی مطالعه می کردی یا ‫داشتی پرونده ها رو مرور می کردی.
‫اصلا ندیدم اینا رو درست کنی.
‫در طول شب درست کردم.
‫شب؟
‫یعنی اصلا نخوابیدی؟
‫من از بچگی خوابم کم بوده.
‫اگه از اینا خوشت بیاد...
‫تلاشم بیهوده نبوده.
‫البته که خوشم میاد اما...
‫خیلی با ارزش هستن.
‫فقط زمانی با ارزش هستن...
‫که بتونی باهاشون کار کنی.
‫لرد جینگ.
‫لرد جینگ، غذا خوردی؟
‫پدرم رفته بیرون نوشیدنی بیاره...
‫و زود برمی گرده.
‫نوشیدنی می خوای؟
‫نه، ممنون.
‫می تونم خصوصی با عالجیناب ‫صحبت کنم؟
‫خیلی خب، من میرم داخل.
‫چو چو.
‫غذایی داری که بتونم با خودم ‫ببرم؟
‫لطفا یه مقدار برام بسته بندی کن.
‫خیلی خب.
‫حقیقت در مورد...
‫لی ژانگ و ژنگ یود رو فهمیدی؟
‫ژنگ یود غیر طبیعی رفتار نکرد.
‫اما حرف هایی که زد با چیزی که...
‫چو هی گفت متفاوت بود.
‫درسته که به مردم زور نمیگه.
‫به هر حال افسر کار بلدی نیست...
‫اما یه افسر صادقه.
‫صادق مثل یه دست و پا چلفتى .
‫حتی معاون زیر دستش هم...
‫از اون باهوش تره.
‫از طریق پرونده هایی که این ‫سال ها رسیدگی کرده...
‫می تونیم بفهمیم که خنگـه.
‫اما وجدان کاری داره.
‫لی ژانگ چطور؟
‫احتمالا باید در مورد قضیه ی ‫جعل سکه یه چیزهایی بدونه.
‫بدون مکث قالب سکه ها رو...
‫طبق دستورت...
‫بهش نشون دادم.
‫آره، شرط رو باختم...
‫اما...
‫نمی دونم اطلاعات در مورد...
‫خانواده ی چو 5 سکه ی ‫طلا ارزش داره یا نه.
‫بگو.
‫من از ژنگ یود در مورد خانواده ی ‫چو پرسیدم.
‫قبل از اینکه ژنگ یود واسه این ‫مقام به استان گوانلینگ بیاد...
‫چو چو در خانواده ی چو زندگی ‫می کرده.
‫واسه همین نمی دونـه...
‫که مادر واقعی چو چو کیـه.
‫به هر حال، طبق نظر ژنگ یود...
‫تمام افراد خانواده ی چو، ‫عجیب و غریب هستن.
‫منظورت چیه؟
‫این خانواده در زمان های ‫معمولی...
‫با مردم تماسی نداشتن.
‫اما برای مرده هایی که هیچ ‫ارتباط خویشاوندی ای...
‫باهاشون نداشتن، قربانی می کردن!
‫کاملا مقرون به صرفه زندگی ‫می کنن...
‫اما نسبت به مرده ها بخشنده هستن.
‫عالیجناب، به نظرت این ‫عجیب نیست؟
‫عجیب؟
‫منظورت اینه که...
‫ممکنه مقبره ی مادر چو چو اونجا ‫باشه؟
‫چطوره؟
‫ارزش 5 سکه ی طلا رو ‫داشت؟
‫لرد جینگ.
‫من دیگه میرم.
‫مراقب قدم هات باش.
‫چو هی!
‫چه خبر شده؟
‫گفتی افسری از چانگ هستی.
‫ثابتش کن.
‫جرئتش رو داری؟
‫واسه ثابت کردنش چیکار ‫باید بکنم؟
‫یه خونه ی متروکه و روح زده ‫اینجا وجود داره.
‫اگه بتونی اون روح رو بگیری...
‫اونوقت بهت اعتماد می کنم.
‫اون حکیم داخل یه خونه ی ‫روح زده زندگی می کرده؟
‫چو هی، چرت و پرت نگو.
‫اون خونه چندین ساله که...
‫روح زده...
‫شده.
‫تمام افراد شهر می دونن.
‫اگه جرئت نکنی بری اونجا...
‫دیگه نباید بیای دنبال چو چو.
‫خیلی خب، فردا صبح باهات میام.
‫همین الان نه فردا صبح.
‫روح شب ها ظاهر میشه...
‫نه روزها!
‫ترسیدی؟
‫می شنوی؟
‫روح داره گریه می کنه.
‫خب چی شد؟
‫جرئت داری بری اونجا؟
‫حالا که اینطوره...
‫مسیر رو نشونمون بده.
‫سرورم.
‫من تا حالا روح ندیدم.
‫واسه همین می خوام از این فرصت ‫واسه بالا بردن دانشم استفاده کنم.
‫چو هی، لطفا.
‫ژنرال شیائو، لطفا جلوی عالیجناب رو ‫بگیر.
‫من هم روح ندیدم.
‫با جینیو میرم.
‫صبر کنید منم بیام.
‫تو واقعا رفتی خوراکی خریدی؟
‫البته.
‫بلند شو.
‫یادت نره که الان تو حکمران آن هستی!
‫عالیجناب که نباید اینطوری ‫بشینـه!
‫پس با من جوری رفتار می کنی ‫که انگار عالیجناب هستم؟
‫عالیجناب دستور داده که...
‫باهات همکاری کنم.
‫حقیقت رو بگو.
‫تو عاشق عالیجناب شدی؟
‫تو اصلا حالت خوش نیست، ‫درسته؟
‫این چرندیات دیگه چیه میگی؟
‫وقتی شاهزاده خانم شیپینگ ازت ‫خواست به کیانژو بیای...
‫بهت نگفت که...
‫می خواد تو با عالیجناب ازدواج کنی؟
‫قبول کردی به کیانژو بیای.
‫این یعنی این ازدواج رو ‫هم قبول کردی؟
‫در مورد چی داری صحبت می کنی؟
‫خاله اصلا چنین چیزی بهم نگفت!
‫علاوه بر این...
‫تو و عالیجناب بهترین برادرهای ‫من هستید.
‫پس مگه میشه باهاتون ‫ازدواج کنم؟
‫خب تو دختری.
‫تو رو به عنوان برادر نمی بینم.
‫ساکت باش.
‫خواهر و برادر هستیم.
‫خواهر و برادر؟
‫نه.
‫مشکلی داره؟
‫این خوراکی رو ازت قبول ‫می کنم، ممنون.
‫برگرد و زود بخواب.
‫خواهر؟
‫اصلا دوست ندارم اینطوری باشه.
‫«کاخ جینگ»
‫«کیان»
‫چرا اینجا تنها نشستی؟
‫عزیزم، نخوابیدی؟
‫مشکلی تو کارت ایجاد شده...
‫یا اینکه یواشکی چیزی خریدی؟
‫عزیزم، چیز خاصی نیست.
‫خودت رو اذیت نکن.
‫پس فراموشش کن.
‫من هم نمی خوام نگران کارهای ‫تو بشم.
‫من اینجام...
‫تا بهت بگم که...
‫چطوری ازدواج حکمران آن...
‫با لنگ یو رو حل کنیم.
‫چو هی!
‫بیخیالش شو، بیا برگردیم.
‫نه، امشب باید روح رو بگیریم.
‫نترس، من ازت محافظت می کنم.
‫اینجا همون خونه ست؟
‫خودشـه.
‫جرئت دارید وارد بشید؟
‫برادر، لطفا این رو خراب کن.
‫خیلی خب، الان میرم یه چیزی ‫میارم.
‫چرا این کار رو می کنی؟
‫مگه نمی خوای روح رو بگیری؟
‫منظورت اینه که...
‫روح اینجا پنهان شده؟
‫نه.
‫روحی که میگی...
‫باید اینجا «گیر» افتاده باشه.
‫چو چو.
‫گفتی اون زمان که حکیم ‫اینجا زندگی می کرده...
‫خونه همین شکلی بوده؟
‫وقتی بچه بودم اتفاق افتاد.
‫یه روز...
‫یهویی از این خونه صدایی اومد.
‫حکیم اصلا نترسید.
‫من اولش ترسیدم...
‫ولی بعدا بهش عادت کردم.
‫روحی وجود نداره.
‫فقط به این خاطره که شب ها ‫باد زیادی در مناطق کوهستانی می وزه.
‫دیوار روی مسیر باد اثر می ذاره.
‫برای همین این صدا تولید می شه
‫لطفا برو کنار.
‫چو هی!
‫مواظب باش.
‫صدای گریه قطع شد.
‫چه خبر شده؟
‫پدر خودش این رو می دونسته!
‫احتمالا از عمد این رو ‫درست کرده!
‫از عمد؟
‫چو هی، یه لایه ی میانی اینجاست!
‫چرا چنین چیزی اینجاست؟
‫چرا اونجا مخفیش کردن؟
‫یعنی حکیم این رو گذاشته اونجا؟
‫زود باشید، بیاریدش بیرون.
‫خوشبختانه حکیم نیست!
‫گچ، زغال، کتان.
‫فلفل سیشوان، خاک اره.
‫اینا همه مواد ضد فرسایش هستن.
‫جسد رو...
‫یه نفر عمدا اینجا نگه داشته.
‫عمدا؟
‫یعنی حکیم این کار رو کرده؟
‫برای چی؟
‫این میله برای کوره ست!
‫یه کم دیگه بارون میاد.
‫بیاید جسد رو ببریم داخل.
‫خیلی خب.
‫چو هی، لطفا کمک کن.
‫دست نزن، بذار چو چو انجامش بده
‫من پزشک قانونی گوانلینگ هستم.
‫بذار من انجام بدم.
‫تو حتی جلوی ارشدت نمی تونی ‫خودت رو کنترل کنی.
‫چه طور می تونم بهت اعتماد کنم...
‫که می تونی وظایفت به عنوان ‫پزشک قانونی رو انجام بدی؟
‫چو هی، من انجامش می دم.
‫چو چو، انجام بده.
‫«سرویس خانگی»
‫نشان سرویس خانگی قصر!
‫سرویس خانگی قصر؟
‫«سرویس خانگی»
‫چرا این چیزی که واسه قصره ‫اینجاست؟
‫این جنازه...
‫چی شده؟
‫این جسد فرق می کنه.
‫یعنی چی؟
‫- خدمتگزار قصر! ‫- خدمتگزار قصر!
‫خدمتگزار قصر اینجا چیکار می کرده؟
‫این جسد رو خیلی خوب حفظ کردن.
‫به نظر متورم میاد...
‫که نشون می ده مدت زیادی نیست که مرده
‫ولی در اصل، چندین سال پیش مرده! ‫
‫به این نوع جسد...
‫می گن بدن خیس در بخش خارجی.
‫بابا بزرگ قبلا گفته بود.
‫این اولین باره که چنین چیزی می بینم
‫می تونی علت مرگش رو بفهمی؟ ‫
‫آسیب های تیزی روی بدنش وجود داره
‫زخم ها خیلی باریک هستن.
‫زخم کشنده...
‫به صورت اُریب و رو به بالا...
‫در دنده ی پنجم سینه ی چپ صورت گرفته...
‫و بعد از سوراخ شدن قلب...
‫از قسمت چپ و بالایی کمرش خار شده
‫سلاح قتل...
‫یه چیز تقریبا تیز، استوانه ای...
‫و سخت بوده که نوک داشته، مثل...
‫مثل این.
‫آره، همینه
‫اوه نه!
‫♪ شب ها هوا سرده ♪
‫♪ همه چی داخل دنیا تغییر می کنه ♪
‫♪ به هیچی علاقه ندارم ♪
‫♪ جز وجود تو در کنارم ♪
‫♪ چشم هات رو ببند ♪
‫♪ من رو دوباره ♪
‫♪ در کنارت ببین ♪
‫♪ موهات رو به آرامی شونه می کنم ♪
‫♪ زندگی طولانیه، ولی عشق کوتاهه ♪
‫♪ تو این دنیا پشیمونی زیاده ♪
‫♪ فقط وقتی تو هستی ♪
‫♪ ارتباطمون قطع نمی شه ♪
‫♪ اون لحظه ♪
‫♪ که می خندی ♪
‫♪ بذار تا همیشه بهش فکر کنم ♪
‫♪ به خاطر تو ♪
‫♪ به زندگیم اهمیت می دم ♪
‫♪ من هنوز پیر نشدم ♪
‫♪ هنوز دوستت دارم ♪
‫♪ در نهایت به خاطرت اینجا مستقر می شم ♪
‫♪ تا آخر عمر می تونم بهت تکیه کنم ♪
‫♪ امیدوارم با شادممانی در کنار هم زندگی کنیم ♪