‫عالیجناب مریض احوال بود...
‫ولی با این حال، کل شب بیدار مونده بود ‫تا برام ابزار کالبد شکافی بسازه.
‫اینا رو خودتون درست کردید؟
‫حتی من رو برای بررسی پرونده با خودش برد
‫اما نمی دونم برادرم داشت به چی فکر می کرد!
‫چرا نتونست با عالیجناب کنار بیاد؟
‫راستش، واقعا هم همینطور شد...
‫و یه جسد پیدا کردن...
‫جسد یه خدمتگزار.
‫حکیم اینجا چه رازی رو ‫مخفی کرده؟
‫صدمات تیزی روی بدنش وجود داره
‫زخم ها خیلی باریک و کوچک هستن.
‫زخم کشنده...
‫به صورت اُریب و رو به بالا...
‫در دنده ی پنجم سینه ی چپ ‫صورت گرفته...
‫و بعد از سوراخ شدن قلب...
‫از قسمت چپ و بالایی کمرش خارج شده
‫سلاح قتل...
‫یه چیز استوانه ای...
‫و سخت بوده که نوک تیزی داشته ‫
‫شبیه...
‫شبیه این.
‫آره، شبیه...
‫نه، «شبیه» نه...
‫این دقیقا سلاح قتله!
‫این سلاح قتله؟
‫سلاح قتل و جسد...
‫کنار هم حفظ شدن.
‫کسی که این جسد رو پنهان کرده ‫از این کار چه هدفی داشته؟
‫اوه...
‫اگه این میله ی آهنی سلاح قتل هست... ‫
‫پس اون شمشیر برای چیه؟
‫موقعیت زخم ها خیلی...
‫عجیبه!.
‫منظورت چیه؟
‫بیشتر زخم ها روی ساعد...
‫شکم و قسمت بالایی ران ها هست ‫
‫ضربه و آسیب کشنده در قسمت بالایی بدن...
‫و رو به بالا زده شده.
‫«ورود، خروج»
‫خب این کجاش خیلی عجیبه؟
‫این شخصی که مُرده هنرهای رزمی بلد بوده
‫اگه کسی قصد جونش رو کرده...
‫پس حتما مبارز خوبی بوده.
‫صبر کن...
‫از کجا فهمیدی که این شخص ‫هنرهای رزمی بلد بوده؟
‫خانم لنگ بهم گفت که...
‫افرادی که هنرهای رزمی بلدن، ‫می دونن کِی تسلیم بشن.
‫یعنی می دونن کِی باید...
‫صدمه ببینن...
‫و از میزان صدمه هم خیلی خوب مطلع هستن
‫زخم های غیر کشنده روی بدن این شخص...
‫کم عمق هستن.
‫به خاطر اینکه وقتی سلاح قتل ‫پوستش رو بریده...
‫این شخص خودش رو عقب ‫کشیده تا...
‫پوستش به صورت عمیق ‫بریده نشه...
‫و صدمه جدی ای نبینه!
‫درسته.
‫اما خب این اصلا عجیب نیست!
‫قاتل کسی بوده که...
‫با هنرهای رزمی آشنایی داشته...
‫پس باید به بخش های حیاتی حمله می کرده
‫به عنوان مثال، قلب، گلو.
‫ولی قاتل این کار رو نکرده.
‫دختر، سعی داری همین رو بگی؟
‫آره.
‫ولی...
‫قضیه این نیست که قاتل چنین قصدی نداشته...
‫قضیه اینه که نتونسته!
‫سرورم...
‫بیا انجامش بدیم.
‫به جز آسیب کشنده...
‫دیگر زخم ها همگی کم عمق بودن ‫
‫عمیق ترین زخم 5سانتی متر بوده ‫
‫با این حال، میله ی آهنی حداقل ‫60سانتی متر طول داره.
‫این یعنی قاتل و مقتول...
‫مبارزه ی...
‫نزدیکی نداشتن.
‫حدود 60 سانتی متر...
‫از هم فاصله داشتن.
‫جسد یه زخم روی ساعد راستش داره
‫که رو به بالا از چپ به راست ایجاد شده
‫از سمت چپ گردنم رو بزن!
‫جسد یه زخم دیگه روی ران راستش داره...
‫که رو به پایین ایجاد شده.
‫و زخم روی شکم...
‫از چپ به راست ایجاد شده.
‫آسیب کُشنده...
‫یه ضربه رو به بالا بوده.
‫بلند شو.
‫آروم باش.
‫دیدی که من نگفتم خواهرت داره ‫برادرم رو اذیت می کنه!
‫برو بابا!
‫برادر، بی ادبی کردم.
‫برادر، داشتیم نتیجه گیری می کردیم
‫که این شخص چه جوری به قتل رسیده
‫و قاتل هم چه واکنشی داشته.
‫من نقش جسد رو بازی کردم ‫و عالیجناب هم نقش قاتل رو.
‫تو این نتیجه گیری، یه چیزی...
‫عجیب بود.
‫زخم های جسد...
‫همگی در یک ارتفاع...
‫و یک بخش هستن.
‫و با توجه به قدش...
‫حملات قاتل...
‫در ارتقاع پایین بودن، جوری که ‫انگار بچه بوده!
‫اما یه بچه چنین قدرتی نداره!
‫اگه قاتل زانو زده بوده باشه ‫یا دراز کشیده بوده باشه...
‫اونوقت با عقل جور درمیاد!
‫چطور؟
‫از نظر من که چرنده.
‫این یه مبارزه ی دوستانه نبوده.
‫قاتل می تونسته بلند بشه...
‫و گلوی طرف رو بزنـه، نمی تونسته؟
‫چرا این همه اقدام اضافی کنه؟
‫این شخص می خواست اذیتت کنه!
‫تو...
‫من هم نتونستم چنین چیزی رو ‫بفهمم.
‫قضیه این نیست که نمی خواسته ‫بلند بشه...
‫نمی تونسته این کار رو کنه!
‫نمی تونسته؟
‫منظورت اینه که...
‫حکیم؟
‫پاهاش آسیب دیده بودن.
‫نمی تونست بایستـه.
‫پس منظورت اینه که مظنون...
‫حکیم هستش؟
‫امکان نداره، چرا باید یه نفر رو ‫به قتل برسونه؟
‫مگه حرکتش رو ندیدی؟
‫این خدمتگزار اومده بوده اینجا ‫تا بکُشتش.
‫فقط واسه اینکه خودش رو ‫نجات بده...
‫با این شخص مبارزه کرده.
‫تقصیر اون نبوده!
‫نه، حکیم از عمد این کار رو ‫نکرده.
‫اگه خدمتگزار رو نمی کُشت...
‫خودش می مُرد.
‫آره.
‫این یه قتل موجـه بوده.
‫اما چرا نرفته پیش مقامات؟
‫اگه نمی خواسته بقیه چیزی ‫بفهمن...
‫می تونست جسد رو دفن کنه.
‫چرا این همه به خودش ‫زحمت داده...
‫و جسد رو مومیایی کرده...
‫و سلاح قتل و جسد رو...
‫داخل دیوار پنهان کرده؟
‫به این خاطر این کار رو کرده...
‫که سعی داشته مدرک رو نگه داره.
‫مدرک رو نگه داره؟
‫مدرک قتلی که مرتکب شده؟
‫چو چو...
‫گفتی که...
‫صدای گریه روح رو...
‫در این خونه...
‫در روزهای تصادفی، وقتی ‫بچه بودی شنیدی...
‫و بعدش مردم گفتن که این خونه ‫روح زده شده.
‫یادت میاد...
‫دقیقا کِی این صداها شروع شدن؟
‫نه.
‫من یادمـه.
‫من و پدرم...
‫به حکیم کمک کردیم این دیوارها رو ‫بسازه.
‫دقیقا بعد از اینکه دیوارها ساخته شدن، ‫این خونه هم روح زده شد.
‫اون زمان پدرم واقعا در این ‫مورد حس بدی داشت.
‫احتمالا به دلایلی...
‫مدرک رو نگه داشته.
‫اما نمی خواسته خدمتگزارهای ‫دیگه پیداش کنن...
‫واسه همین جسد و سلاح قتل رو...
‫داخل دیوار پنهان کرده.
‫همچنین، به خاطر اینکه شب ها ‫اینجا باد می وزه...
‫اینجا رو به اصطلاح خونـه ی ‫روح زده کرده.
‫شغل یه حکیم و ساحره، به...
‫روح ها و اینجور چیزها ‫مربوط میشه.
‫زندگی داخل یه خونه ی روح زده...
‫واسه مردم عادی...
‫منطقیـه.
‫مردم می ترسیدن اما شک ‫نکردن.
‫اما حکیم هرگز...
‫نگفت که دشمن داره.
‫هرگز ندیدیم کسی بیاد اینجا...
‫و ازش انتقام بگیره.
‫باید بریم پیش مقامات؟
‫من خودم مامور قانون هستم.
‫از اونجایی که این جسد یه ‫خدمتگزار هستش...
‫قصر امپراتوری باید در این مورد ‫تحقیق کنه.
‫همه تون خوب گوش کنید.
‫بدون اجازه ی من...
‫هیچکس اجازه نداره...
‫در مورد اتفاق امشب به کسی ‫چیزی بگه.
‫مخصوصا تو!
‫دیر وقتـه.
‫بیاید بریم.
‫مدرک رو جمع کن...
‫و برش گردون.
‫پدر.
‫چو چو.
‫نصف شب کجا رفته بودی؟
‫من رفتم نوشیدنی بیارم...
‫اما وقتی برگشتم دیدم همگی ‫رفتید.
‫می خواستم بیام بیرون دنبالت ‫بگردم.
‫من خیلی اهل نوشیدنی ‫نیستم...
‫واسه همین باید یه هوایی ‫تازه می کردم.
‫واسه همین از چو چو خواستم باهام ‫بیاد قدم بزنیم.
‫ببخشید.
‫بی ملاحظگی از من بود.
‫نه، نه، خوشحالم که حالتون ‫خوبه.
‫چو هی و ژنرال...
‫کجا هستن؟
‫برادر ژنرال شیائو رو برده اون ‫پشت قدم بزنن.
‫به زودی برمی گردن.
‫اونا که به تپه نرفتن، مگه نه؟
‫این روزها هی بارون میاد...
‫نباید به تپه برن.
‫نه، نرفتن.
‫پدر، نگران نباش.
‫به زودی برمی گردن.
‫آه، میز تمیز شده؟
‫نه.
‫پس بیا بریم میز رو تمیز ‫کنیم...
‫و بعدش بخوابیم.
‫لطفا استراحت کنید.
‫عالیجناب...
‫بیا دنبالم.
‫بله.
‫سریع باش، این سمت.
‫بذارش اون داخل.
‫این تابوت چندین سالـه که ‫اینجاست.
‫کسی دنبالش نمی گرده.
‫تو اینجا نگهبانی بده.
‫بله.
‫«بایگانی»
‫چو هی؟
‫نصف شب با ژنرال شیائو...
‫کجا رفته بودید؟
‫پدر، اون دیواری که تابستون به حکیم...
‫در ساختنش کمک کردی یادته؟
‫آره.
‫گفتش که دیوارها خیلی ‫قدیمی هستن...
‫و می ترسه که در فصل بارندگی ‫ریزش کنن.
‫من دیوارها رو بلندتر و ‫محکم تر کردم...
‫طبق چیزی که نیاز داشت.
‫چرا از من این رو می پرسی؟
‫پدر...
‫حکیم یه نفر رو کُشته...
‫و جسدش رو در دیوار ‫مخفی کرده!
‫چی؟
‫ساکت!
‫افسر مسئول پرونده های ‫جنایی...
‫که از چانگ اومده، این رو فهمید!
‫فکر می کردم دروغ میگه...
‫واسه همین می خواستم با ‫خونـه ی روح زده...
‫خوار و خفیفش کنم.
‫اما واقعا قضیه رو فهمید!
‫روح داخل دیوار رو فهمید چیه!
‫اون افسر همچنین گفت که...
‫این قضیه نباید به بیرون ‫فاش بشه...
‫و اگه فاش بشه، شخصی که ‫همه چی رو گفته مجازات میشه.
‫پس چرا داری این رو بهم میگی؟
‫تو در دفتر اداری خدمت کردی...
‫چطور می تونی چنین اشتباهی ‫کنی؟
‫به خاطر اینکه در مورد هویتش...
‫مطمئن نیستم.
‫اگه داره ما رو فریب میده چی؟
‫اگه لرد ژنگ بفهمـه...
‫و همه ی ما رو سرزنش کنه....
‫اونوقت چیکار کنیم؟
‫ما پزشک های قانونی گوانلینگ ‫هستیم.
‫این قضیه ی کوچیکی نیست، ‫الکی پرسه نزن.
‫فردا از دفتر اداری دنبال اطلاعات می گردم.
‫بیا اول بفهمیم این افسر کیه.
‫مهم نیست اگه اهل چانگـه...
‫یا مسئول پرونده های جنایی...
‫اون واقعا حرفـه ایـه.
‫حس می کنم که...
‫دارای بینش و بصیرتـه.
‫نباید مدت زیادی تو خونه ی ‫ما بمونـه.
‫یعنی به چو چو شک کرده؟
‫نمی دونم.
‫اما بهم گفت که...
‫اون افسر...
‫شخصا در مورد هویتش تحقیق کرده.
‫اگه قضیه رو بفهمـه...
‫زندگی چو چو تموم میشه!
‫نظرت چیه که...
‫چو چو رو از اینجا ببرم؟
‫چرت نگو، کجا می خوای ببریش؟
‫اگه الان اون رو ببری...
‫دقیقا داری بهش میگی که...
‫چو چو یه مشکلی داره.
‫اگه ول بگردی و دردسر درست کنی...
‫پات رو می شکونم!
‫برو سر کارت.
‫همین الان.
‫عالیجناب، ژنرال شیائو.
‫خونه ی ما اصلا قابل مقایسه با ‫خونه های چانگ نیست...
‫اما تخت ها نو هستن...
‫و میزها و صندلی ها هم تمیز هستن.
‫نگران نباشید...
‫همه شون تمیز هستن.
‫برادر، می خوام خصوصی با چو چو ‫صحبت کنم.
‫پس من میرم.
‫عالیجناب، برادر شما خیلی مهربونـه.
‫هر چی بگید گوش می کنه.
‫بر این باوره که هر کاری که شما ‫انجام میدید درسته.
‫نه، از من دستور نمی گیره...
‫فقط از بچگی منو حسابی لوس کرده.
‫برادر من هم همینطوره.
‫اما فکر می کنه هر چی میگم ‫چرت و پرته...
‫و هر کاری می کنم وقت تلف کردن و ‫مایه ی دردسره.
‫اون حکیم تو رو تشویق ‫می کرد...
‫مگه نه؟
‫چرا دوباره قضیه ی اون رو ‫مطرح کرد؟
‫می خواد در مورد پرونده سوالات ‫بیشتری از من بپرسه؟
‫چو چو، چیزی که امشب پیدا ‫کردیم خیلی اهمیت داره.
‫حالا که کار به اینجا کشیده...
‫چرا حقیقت رو بهم نمیگی؟
‫عالیجناب، در مورد حکیم ‫سوال داری، درسته؟
‫من حقیقت رو گفتم.
‫حکیم مرد خوبیـه.
‫واقعا نمی دونم الان کجاست.
‫می دونی که در این مورد ‫صحبت نمی کنم.
‫آویزی که تو داری رو...
‫پدرم خودش درست کرده بود!
‫آویزها...
‫نشانه ی عشق بین پدر و مادرم ‫هستن.
‫این برای مادرمـه.
‫با اونی که تو داری جفت هستن.
‫وقتی اولین بار آویزت رو دیدم...
‫می دونستم که...
‫سرنخ هایی در مورد پدرم داری.
‫این تنها سرنخ برای من، برای ‫پیدا کردن پدرمـه.
‫چو چو، می تونی بهم بگی...
‫این آویز رو از کجا آوردی؟
‫پس به این آویز...
‫اهمیت میدی!
‫عالیجناب...
‫از اول اصلا آزمون دومی ‫وجود نداشت، درسته؟
‫هرگز نمی خواستی من رو ‫استخدام کنی!
‫من رو کنارت نگه داشتی...
‫به خاطر اینکه داشتی در مورد ‫آویز تحقیق می کردی، درسته؟
‫هرگز از نظرت بهترین پزشک قانونی ‫نبودم.
‫هدف از این همه تعریف و تمجید...
‫این آویز بوده، درسته؟
‫چو چو.
‫می تونی من رو دستگیر و ‫ازم بازجویی کنی.
‫اما اینطوری فریبم نده!
‫نه.
‫چی شده جینیو؟
‫بیا روزها رو حساب کنیم.
‫چهار سال بعد از شورش سرپرست ‫نظامی جیانان...
‫خدمتگزار اومد!
‫اتفاقی که اون زمان رخ داده، ‫نمی تونسته چیز ساده ای باشه.
‫پدر به پایتخت برنگشت...
‫با کسی در چانگ تماس نداشت...
‫با پادگان امپراتوری در جنوب غربی ‫هم تماسی نداشت.
‫این قضیه احتمالا یکی از دلایل ‫این کارش بوده.
‫می دونم.
‫منظورم اینه که...
‫چو چو چرا اینطوری شد؟
‫کل شب رو بیدار بودی؟ چیکار ‫می کردی؟
‫دنبال مقبره ی مادر واقعی ‫چو چو بودم.
‫دنبال مقبره؟
‫من و عالیجناب فکر می کنیم که...
‫مقبره ی مادر واقعی چو چو...
‫بین مقبره هایی هستش که خانواده ی ‫چو خیلی بهشون ادای احترام می کنن.
‫اما خانواده ی چو به تمام...
‫مرده هایی که بررسی می کنن یا داخل ‫تابوت می ذارن، ادای احترام می کنن.
‫کل شب رو...
‫صرف تحقیق روی این ‫قضیه کردم.
‫چیزی هم پیدا کردی؟
‫نه.
‫اول برو یه چیزی بخور.
‫اینا چی هستن؟ فقط واسه منه؟
‫مشکلت چیه؟
‫می خوری یا نه؟
‫اگه نمی خوری می برمشون.
‫می خورم.
‫عالیجناب میگه که...
‫موقع بررسی سوابق پرونده ها ‫نباید چیزی بخوری.
‫من رو به چالش می کشی؟
‫باشه، میرم به عالیجناب میگم.
‫«نهم ژانویه، دهمین سال پادشاهی تایهـه»
‫صبر کن.
‫نه.
‫بکش کنار!
‫وقت بخیر بانوی من.
‫اینجا چیکار می کنی؟
‫بانوی من...
‫اعلیحضرت می دونن که سالگرد ‫فوت شوهر ملکه هستش...
‫و بهم دستور دادن تا ادای احترام کنم.
‫هی، هدیه ها رو بذار روی میز.
‫بله.
‫کی جرئت داره یه قدم دیگه ‫بره جلو!
‫بانوی من، سال های زیادی ‫گذشته.
‫هنوز هم به خاطر اینکه...
‫شوهر ملکه رو برنگردوندم، از ‫من کینه به دل دارید؟
‫کینه؟
‫خدمتگزار کین...
‫انقدر خودت رو دست بالا نگیر!
‫تو حتی لیاقت کینه ی من رو ‫هم نداری.
‫چقدر بزرگوار هستید.
‫اگه اون زمان کارم رو خوب ‫انجام داده بودم...
‫حکمران آن مجبور نبود...
‫به جنوب غربی بره...
‫جایی که اغلب شورش های ‫زیادی صورت می گیره.
‫حکمران آن بدون محافظ زیاد ‫سفر می کنه...
‫من واقعا نگرانش هستم.
‫گوش کن.
‫اگه جرئت کنی به پسرم آسیب برسونی...
‫به بدترین نحو ممکن می کُشمت!
‫بیخیال بابا...
‫در مورد چی داری صحبت ‫می کنی بانوی من؟
‫من تمام وقتم رو...
‫صرف خدمت به امپراتور در ‫قصر می کنم.
‫چطور ممکنه...
‫که بتونم به حکمران آن آسیبی ‫برسونم؟
‫چرت نگو!
‫آه!
‫چی؟
‫حکمران آن...
‫بعد از یک ماه دوری از پایتخت ‫هنوز به شما نامه ای نداده؟
‫خدمتگزار کین.
‫بانوی من.
‫لرد شو.
‫چی شده؟ شما هم اومدی اینجا ‫به شوهر ملکه ادای احترام کنی؟
‫من به نمایندگی از اعلیحضرت ‫اومدم.
‫با این حال، به نظر میاد که بانو خیلی ‫قدردان توجه اعلیحضرت نیستن.
‫چقدر عجیب.
‫آخـه به من هم دستور داده شده...
‫که بیام اینجا و به نمایندگی از ‫اعلیحضرت ادای احترام کنم.
‫بهم دستور دادن تا چهار میوه ی ‫فصل رو...
‫روی میز یادبود قرار بدم.
‫از اونجایی که اعلیحضرت به شما ‫دستور دادن...
‫پس چرا از من خواسته دقیقا ‫همون کار رو انجام بدم؟
‫آه...
‫گمونم اعلیحضرت فراموش کردن که ‫من رو فرستادن اینجا.
‫از اونجایی که شما این نیت خیر رو ‫رد کردید...
‫باید برگردم و به اعلیحضرت ‫گزارش بدم.
‫می بینمتون.
‫برمی گردیم به قصر.
‫می بینمتون.
‫لرد شو.
‫بابت ترفیعی که گرفتید و وزیر ‫جنگ شدید، تبریک میگم.
‫دیگه نیازی نیست در تالار جیانگشان...
‫از پشت پرده صحبت کنید.
‫تبریک میگم، تبریک میگم.
‫بیاید بریم.
‫سریع باش.
‫بانوی من، اعلیحضرت از من ‫خواستن که اینا رو بیارم.
‫به خاطر توجه اعلیحضرت ‫ممنونم.
‫من هنوز به خاطر ترفیعی که ‫گرفتید...
‫تبریک نگفتم.
‫سر به سرم نذارید بانو.
‫من بی عرضه هستم.
‫این مسئولیت رو با حداکثر تواضع...
‫پذیرفتم.
‫می ترسم که نتونم جواب اعتماد ‫اعلیحضرت رو بدم.
‫ارشد جینگ خیلی وقت پیش ‫گفت که...
‫تو مرد با استعدادی هستی.
‫تو دنبال شهرت نیستی...
‫و در قلبت بسیار بزرگواری.
‫به زودی یه مقام اشرافی دریافت ‫می کنی.
‫بیش از حد از من تعریف می کنید بانوی من!
‫ارباب، برگشتی!
‫گمشو!
‫چی شده...
‫عوضی! عوضی!
‫تو...
‫چرا غذای مرده رو آوردی...
‫داخل اتاق؟
‫بریز بیرون سگ ها بخورن! ‫بده به سگ ها!
‫احمق ها!
‫برید بیرون! سریع!
‫بله، بله.
‫بیرون!
‫ارباب، اون زن بیوه دوباره شما رو ‫ناراحت کرد؟
‫آروم باش، مراقب سلامتیت ‫باش.
‫از شو روچنگ...
‫جینگ ژی و خانواده ی شیائو ‫حمایت می کنن.
‫به محض اینکه وزیر جنگ شده...
‫حسابی مغرور شده.
‫فکر می کنه کیه؟
‫یه دانشمند فقیر و وسواسی که خودش رو ‫وارد قصر امپراتوری کرده...
‫جرئت می کنه سر به سر من بذاره؟
‫این یه رسوایی بزرگـه!
‫ارباب، آروم باش.
‫حتی اگه مسئول 10تا وزارتخانه ‫هم باشه...
‫باز هم یه دانشمند رقت انگیزه.
‫اگه حالت رو بد می کنه...
‫فقط کافیه دستور بدی.
‫یه نفر رو پیدا می کنم و...
‫مطمئن میشم که قبل از طلوع ‫فردا ناپدیدش کنه.
‫تو...
‫تو قول ناپدید شدن خیلی ها رو ‫بهم دادی!
‫جواب بده بینم.
‫زمان زیادی گذشته...
‫شو روگوی چیکار کرده؟
‫سر شیائو جینیو کجاست؟
‫اون پزشک قانونی زن چطور؟
‫ارباب...
‫وقتی شو روگوی در کیانژو به ‫شیائو جینیو حمله کرد...
‫متوجه شدیم که پادگان کیانژو...
‫اونجا تحت رهبری شیائو جینلی ‫بودن.
‫حمله از کمین شکست خورد...
‫و شو روگوی نصف افرادش رو ‫از دست داد.
‫اون به هیچ دردی نمی خوره!
‫ارباب، لطفا عصبانی نباش.
‫شو روگوی الان نقشه ی جدیدی ‫برای حمله کشیده...
‫که موفقیتش تضمین شده ست.
‫وقتی خبرهای خوب رسید...
‫فورا بهتون میگم.
‫می دونی چیه؟ واقعا عجیبـه.
‫این چوب به تنهایی ترسناک ‫نیست...
‫اما به محض اینکه باهاش ‫تابوت می سازن...
‫حسابی ترسناک میشه.
‫دست ها و پاهای انسان هم...
‫ترسناک و چندش آور نیستن.
‫اما وقتی قطع میشن، ‫حسابی چندش آور میشن!
‫نباید چنین چیزی رو وقتی کنار ‫این همه تابوت هستیم بگی.
‫نکته ی خوب قضیه اینه که...
‫تمام این تابوت ها خالی هستن.
‫خالی؟
‫این خالی نیست!
‫اصلا سعی نکن من رو بترسونی.
‫هیچ تابوت سازی...
‫واسه تست کردن تابوت، جنازه ‫نمی ذاره توش.
‫با توجه به سال ها تجربه ای ‫که دارم...
‫این تابوت احتمالا به عنوان...
‫جعبـه ی انبار استفاده شده.
‫باور نمی کنی؟ بیا یه نگاهی ‫بندازیم.
‫این چیه؟ چقدر خوب پوشوندنش.
‫فریاد نکش!
‫تو که قبلا جنازه دیدی!
‫خانواده ی چو چشون شده؟
‫چرا جنازه گذاشتن داخل این؟
‫خب جنازه رو اگه داخل تابوت ‫نذارن، داخل چی باید بذارن؟
‫حواست به دستت باشه!
‫خانواده ی چو این جنازه رو ‫داخل تابوت نذاشته...
‫من گذاشتم!
‫تو؟
‫این یه مدرک خیلی مهمـه.
‫یه راه پیدا کن تا بعدا برش گردونیم...
‫به دفتر اداری.
‫حرف بزن، چی شده؟
‫سابقه ی چو چو رو به دست آوردم.
‫چی؟
‫این رو دیروز در بخش بایگانی...
‫پیدا کردم.
‫یه پرونده ی خودکُشی در ‫خانواده ای پر جمعیت.
‫فردی که مُرده خواهر جوان تر ‫خانواده ی ارباب شو...
‫در گوانلینگ بوده که ازدواج ‫کرده بوده.
‫خواهرش اومده بوده به گوانلینگ...
‫تا به دلایلی به اون پناه ببره.
‫خواهر و برادر دعواشون میشه...
‫و بعدش دختره خودکُشی می کنه.
‫خب این قضیه چه ربطی به ‫چو چو داره؟
‫تاریخ رو چک کن.
‫«نهم ژانویه، دهمین سال پادشاهی تایهی»
‫نهم ژانویه؟
‫«نهم ژانویه»
‫سوابق پرونده میگه که...
‫چو پینگ جسد خانم شو رو ‫تحویل گرفته.
‫تو همون شب دفنش کرده.
‫پس...
‫چو پینگ در تولد چو چو...
‫یه جسد تحویل گرفته!
‫آره، از نظر من...
‫چو چو بچه ی رها شده ای هستش...
‫که چو پینگ وقتی خانم شو رو دفن ‫کرده، به حضانت گرفته.
‫بچه ی رها شده؟
‫سرورم، بچه های رها شده در...
‫جنوب غربی خیلی زیاد و رایج هستن.
‫زمین های اینجا بایر هستن...
‫و اغلب بلاهای طبیعی زیادی اینجا رخ میده.
‫وقتی زندگی خیلی سخت میشه...
‫خانواده ها...
‫جوان ترین بچه شون رو رها می کنن.
‫مخصوصا دخترها رو.
‫معمولا اونا رو میندازن تو قبرستون...
‫و اجازه میدن سرنوشت در موردشون ‫تصمیم بگیره.
‫اگه یه آدم مهربون بچه رو ببینه...
‫می برتش خونه و بزرگش می کنه.
‫اگه نبینه...
‫اون بچه هم تو قبرستون می میره.
‫خانم شو وقتی خودش رو کُشته ‫باید حامله می بوده.
‫آره.
‫کنجکاوم بدونم که دعوای...
‫بینشون چقدر جدی بوده؟
‫چرا یه زن حامله باید با زدن ‫سرش به دیوار...
‫خودش رو بکُشه؟
‫جون دو نفر رو گرفته!
‫چرا این گزارش انقدر مختصره؟
‫اسم کامل خانم شو چی بوده؟
‫شوهرش کی بوده؟
‫اون و برادرش در مورد چی ‫دعوا کردن؟
‫هیچ کدوم از این اطلاعات...
‫موقع بایگانی ثبت نشدن!
‫دیشب، ژنگ یود بهم گفت که...
‫بایگانی قبلا آتیش گرفته بوده!
‫سوابق قدیمی همگی سوختن.
‫اینا رو بعد از آتش سوزی مجدد ‫ثبت کردن.
‫خانواده ی چو به خانم شو ‫ادای احترام می کنه؟
‫بله.
‫اونا به هر کسی که...
‫گذاشتن داخل تابوت یا بررسی کردن، ‫ادای احترام می کنن.
‫خانم شو هم یکی از همون ‫افراد هستش.
‫تو سعی داری...
‫تو به دفتر اداری برگرد.
‫این دختر بی ادبـه.
‫ببخشید.
‫می خوام چندتا سوال ازتون ‫بپرسم.
‫لطفا بیاید داخل.
‫آقای چو...
‫این پرونده ای هستش...
‫که از افرادم خواستم در دفتر اداری ‫پیداش کنن.
‫طبق این سوابق...
‫شما به جسدی که در این ‫پرونده بوده...
‫رسیدگی کردید.
‫لطفا یه نگاهی بندازید، ‫برداشتی دارید؟
‫«خانم شو...»
‫خب؟
‫بله.
‫این اطلاعات خیلی مختصر هستن.
‫لطفا جزئیات اون روز رو...
‫برای من به خاطر بیارید.
‫طبق اطلاعات پرونده...
‫خانم شو وقتی سرش رو به دیوار ‫زده تا خودکُشی کنه، حامله بوده.
‫از اونجایی که شما به جسد ‫رسیدگی کردید...
‫باید بدونید که...
‫چند ماهـه حامله بوده.
‫بیشتر از 8 ماه.
‫تقریبا 9 ماهـه.
‫پس چیزی نمونده بود تا ‫بچه ش رو به دنیا بیاره.
‫درسته.
‫چرا این رو می پرسی؟
‫اون چند ساله که مُرده.
‫چو هی!
‫بله، خانم شو چند ساله که ‫مُرده...
‫اما بچه ی تو شکمش چطور؟
‫راستش رو بخواید...
‫وقتی اولین بار چو چو رو ‫در چانگ دیدم...
‫مهارت هاش رو تحسین کردم.
‫می خواستم استخدامش کنم...
‫واسه همین از افرادم خواستم تا ‫در مورد گذشته ش تحقیق کنن.
‫متوجه نشدم که...
‫داستان تولدش چیه...
‫که خانواده ای که بزرگش کرده...
‫ترجیح دادن مورد اهانت...
‫قرار بگیره...
‫به جای اینکه با حقیقت ازش ‫دفاع کنن.
‫اما حالا که...
‫این پرونده رو دیدم...
‫بالاخره متوجـه داستان حزن انگیز ‫پشت این قضیه شدم.
‫چو چو از زن دوم شما نیست...
‫همچنین دختر رها شده ای که از تو ‫قبرستون نجاتش دادید هم نیست.
‫اون بچـه ای هستش که از...
‫جسد خانم شو نجاتش دادید.
‫مردم به این بچه ها میگن...
‫بچه های تابوتی.
‫چو چو.
‫چو چو، حرف هاش رو گوش نکن!
‫همه ش رو از خودش ساخته.
‫حقیقت ندارن.
‫چو چو، بیا بریم بیرون.
‫کافیه.
‫سال هاست که حقیقت رو ازش ‫پنهان کردیم...
‫اما نمی تونیم بهش دروغ بگیم.
‫چو چو، تو دیگه بزرگ شدی.
‫باید یه چیزی بهت بگم.
‫سرورم...
‫چو چو دختر واقعی پسرم نیست.
‫اما پسرم جونش رو نجات داد و ‫با خودش به خونه آورد.
‫از اونجایی که این دختر وارد ‫خانواده ی ما شد...
‫من هم از اونموقع به عنوان ‫نوه م در نظر گرفتمش.
‫پدر، من این کار رو کردم.
‫بذار من حرف بزنم.
‫سرورم.
‫پدر.
‫در شب نهم ژانویه...
‫یه افسر از دفتر اداری...
‫از من خواست تا برم جسدی رو ‫از خانواده شو تحویل بگیرم.
‫افسر گفت که...
‫قاضی بخش علت مرگش رو ‫می دونه...
‫و نیازی نیست که کالبد شکافی ‫انجام بدم.
‫خواهر آقای چو با زدن سرش ‫به دیوار خودکُشی کرده بود.
‫هنوز در تعطیلات سال نو ‫بودیم...
‫خانواده ی شو فکر می کردن که این ‫اتفاق بدشگون هستش...
‫و بهم پول دادن تا جسد رو ‫از اونجا ببرم.
‫من خیلی فکر نکردم...
‫به خاطر اینکه خانم شو یه کبودی ‫واضح روی پیشونیش داشت.
‫خانواده ی شو خیلی سنگدل بودن...
‫جسد رو داخل یه زیرانداز حصیری ‫پیچیده بودن.
‫از نظر من خیلی بی رحمانه بود...
‫واسه همین تصمیم گرفتم یه ‫تابوت مناسب براش فراهم کنم.
‫اما یه اتفاق غیر منتظره رخ داد.
‫چی شده؟
‫چرا بچه تو بغل گرفتی؟
‫پدر، نگاه کن.
‫پدر، این زن تازه مُرده.
‫چیزی نمونده بود تا بچه ش ‫به دنیا بیاد.
‫فکر می کردم که این بچه...
‫فکر کردم که میشه بچه رو نجات داد...
‫واسه همین سعیم رو کردم.
‫و واقعا نجاتش دادم.
‫دختره.
‫زندگی قوی ای داره.
‫مطمئنم که آینده ی درخشانی ‫خواهد داشت.
‫این زن کی بوده؟
‫خواهر آقای شو زانگ فانگ.
‫شنیدم که کل خانواده ی شوهرش...
‫به طور فاجعه آمیزی مُردن.
‫واسه همین نزد برادرش اومده بوده ‫تا بهش پناه ببره.
‫ولی برادر و زن داداشش ازش استقبال نکردن
‫پیشخدمت خونه بهم 20سکه داد...
‫تا جسدش رو از خونه ببرم بیرون...
‫و در یه جای تصادفی دفنش کنم.
‫نظرت چیه بهشون پیام بدم...
‫و ازشون بخوام که بچه رو ببرن خونه؟
‫چه پیامی؟ بچه رو ببرن خونه؟
‫یه زن مرده...
‫بچه ش رو داخل تابوت...
‫در خونه ی یه پزشک قانونی ‫به دنیا آورده...
‫آخه کی این بچه رو قبول می کنه؟
‫آره، آره، آره.
‫درست میگی.
‫پدر، امروز 9ژانویه ست.
‫تولد امپراتور جید.
‫این بچه نجات پیدا کرد.
‫شاید از موهبت و برکت خداوند برخوردار شده
‫نظرت چیه داخل خونه ی خودمون ‫نگهش داریم...
‫و بعد از فستیوال فانوس...
‫وقتی سال جدید به پایان رسید...
‫با خانواده ی شو صحبت کنم.
‫بالآخره...
‫این بچه عضوی از خانواده ی ‫شو حساب می شه.
‫همچنین، خانواده ی شو ثروتمنده...
‫غذای کافی هم دارن.
‫می تونن بچه رو بزرگ کنن.
‫دختره ی بیچاره.
‫خیلی خب.
‫ما جسد خانم شو رو دفن کردیم ‫
‫و بعد از فستیوال فانوس...
‫خانواده ی شو رو دیدم.
‫اون موقع بود که فهمیدم کل خانواده ‫از دردسر فرار کردن.
‫نمی خواستم بچه درگیر...
‫این ماجرا بشه.
‫نمی دونستم خودشون رو تو چه ‫دردسری انداختن...
‫ولی حتی آقای شو هم...
‫مجبور بوده فرار کنه.
‫پس یه بچه ی تازه به دنیا اومده ‫قطعا نباید درگیر این ماجرا می شده.
‫برای همین راجع به بچه ‫به کسی چیزی نگفتم.
‫به هر حال، اون بچه گناهی نداشت.
‫برای همین به عنوان دختر ‫خودم بزرگش کردم.
‫من تمام شایعات رو شنیدم.
‫یه عده می گن...
‫این بچه از زن دوم من هستش.
‫یه عده میگن...
‫تو قبرستون پیداش کردم.
‫ولی همانطور که شما گفتی سرورم...
‫بهتر از اینه که مردم بفهمن....
‫یه زن مُرده...
‫بچه رو داخل تابوت...
‫به دنیا آورده.
‫سرورم، خانم شو مُرده.
‫دیگه تو این دنیا نیست.
‫چو چو بعد از مرگش به دنیا اومده.
‫نباید سرزنش بشه.
‫سرورم...
‫قربان، لطفا نکن.
‫اگه ما رو محکوم به پنهان کردن واقعیت کنی...
‫اتهام رو می پذیریم.
‫ولی چو چو ارتباطی به کاری که...
‫خانواده ی شو کردن نداره.
‫لطفا چو چو رو...
‫سرزنش نکنید.
‫اون آویز...
‫اون دنبال آویزه.
‫خانواده ی چو کاری نکرده.
‫همش تقصیر منه.
‫اونا رو مجازات نکن.
‫تو در مورد گذشته م تحقیق کردی...
‫و می خوای خانواده ی چو رو مجازات کنی...
‫به خاطر اینکه می خوای درباره ‫آویز بیشتر بدونی.
‫هر چی می خوای بدونی رو از من بپرس
‫ولی لطفا...
‫خانواده ی چو رو مجازات نکن.
‫لطفا!
‫به من اینجوری اعتماد داری؟
‫لطفا.
‫تو به من اینجوری اعتماد داری؟
‫♪ شب ها هوا سرده ♪
‫♪ همه چی تو دنیا تغییر می کنه ♪
‫♪ به هیچی علاقه ندارم ♪
‫♪ جز وجود تو در کنارم ♪
‫♪ چشم هات رو ببند ♪
‫♪ من رو باز هم ♪
‫♪ در کنارت ببین ♪
‫♪ موهات رو به آرامی شونه می کنم ♪
‫♪ زندگی طولانیه، ولی عشق کوتاهه ♪
‫♪ تو این دنیا پشیمونی زیاده ♪
‫♪ فقط وقتی تو هستی ♪
‫♪ ارتباطمون قطع نمی شه ♪
‫♪ اون لحظه ♪
‫♪ که می خندی ♪
‫♪ بذار تا همیشه بهش فکر کنم ♪
‫♪ به خاطر تو ♪
‫♪ به زندگیم اهمیت می دم ♪
‫♪ من هنوز پیر نشدم ♪
‫♪ هنوز دوستت دارم ♪
‫♪ در آخر، به خاطرت اینجا مستقر می شم ♪
‫♪ تا آخر عمر می تونم بهت تکیه کنم ♪
‫♪ امیدوارم با شادمانی در کنار هم زندگی کنیم ♪