‫تو قلب عالیجناب...
‫از چانگ تا کیانژو...
‫فقط به خاطر اون آویز...
‫بهم توجه کرد؟
‫در مورد گذشته ی خانواده م ‫تحقیق و با استفاده از اونا...
‫من رو تهدید کرد!
‫من برای اون...
‫چه اهمیتی دارم؟
‫آویز خیلی اهمیت داره
‫باید بررسیش کنم.
‫اما در هر صورت...
‫دلم براش می سوزه.
‫سرورم، تازه بارون اومده.
‫ولی شما با عجله اومدی بیرون؟
‫چرا تا صاف شدن هوا صبر نمی کنی؟
‫من تا حالا با...
‫حکمران آن سر و کار نداشتم.
‫اما با توجه به...
‫رسیدگیش به پرونده های جنایی ‫در استان های مختلف...
‫قطعا قبل از تصمیم گرفتن...
‫همه چی رو خیلی خوب می دونه.
‫این سری، از من خواسته که...
‫پرونده ی سکه های غیرقانونی رو مدیریت کنم
‫مضطرب و پریشان هستم.
‫کیانژو در حوزه ی قضایی شما قرار داره
‫حکمران آن که به این مکان عجیب ‫اومده نمی تونه خوب کار کنه.
‫منطقیه اگه...
‫از شما خواسته که به پرونده رسیدگی کنید
‫تو نمی دونی.
‫شیائو جینیو هرگز طبق قوانین پیش نمی ره
‫خب پس ما چیکار کنیم؟
‫بیا اول به دفتر اداری برگردیم.
‫با دقت نگاه کن و همه چی رو حفظ کن
‫این همون شن یو...
‫نماینده ی رابط پایتخت در کیانژو نیست ‫که تازه انتخاب شده؟
‫دارم بهت می گم.
‫به محض اینکه وارد پایتخت شد ‫تحت نظر بگیرش.
‫درست توجه کن که با کی حرف می زنه
‫بله.
‫سون مینگ.
‫بفرمائید.
‫برو دوباره برگه رو بررسی کن.
‫برگه؟ برگه های رستوران روگوی؟
‫چی رو باید بررسی کنم؟
‫هر چیزی در مورد جنوب غربی...
‫و کیانژو.
‫ارباب، چرا یهویی چنین چیزی رو می خوای؟
‫سئوال نپرس!
‫حس می کنم که یه چیزی مشکوکه!
‫حواستون به کاخ شاهزاده خانم شیپینگ...
‫کاخ شو، کاخ جینگ...
‫و سه دفتر قضایی باشه.
‫بله.
‫درباره شیائو هنگ...
‫وقتی می گم مُرده...
‫یعنی کامل مُرده!
‫بله.
‫«کاخ شاهزاده خانم شیپینگ»
‫جینیو و جینلی هنوز جوان هستن.
‫نمی خوام معروف بشن...
‫بلکه می خوام همیشه در امان باشن.
‫به طرز غیر منتظره، دادگاه خیلی متغیر شده
‫وقتی تو دادگاه نیستم...
‫خوب نمی تونم ازشون دفاع کنم.
‫قربان، امیدوارم که شما بتونی کمکشون کنی
‫انقدر از من تعریف نکنید بانوی من.
‫من تمام سعیم رو می کنم...
‫تا لطف شما رو جبران کنم.
‫راستش من یه مقدار گیج شدم.
‫می شه من رو روشن کنی؟
‫هر چی که دوست دارید بپرسید بانوی من.
‫شما الآن وزیر جنگ هستی.
‫چیزی در مورد ارتش جنوب غربی شنیدی؟ ‫
‫ارتش جنوب غربی؟
‫منظورتون ژنرال لنگ در کیانژو هستش؟
‫من...
‫من چیزی درباره جنوب غربی نشنیدم!
‫بانوی من.
‫شما چه اطلاعاتی می خوای؟
‫هر چیز غیر عادی.
‫غیر عادی؟
‫این خیلی جدیه.
‫لطفا در وزارت جنگ حواست باشه.
‫متوجه نگرانی شما هستم.
‫خیالتون راحت.
‫سعی می کنم اطلاعات کافی به دست بیارم
‫ممنونم آقای شو.
‫پدر بزرگ، همش تقصیر منه.
‫خانواده رو تو دردسر انداختم.
‫راجع به چی داری حرف می زنی چوچو؟
‫این سرنوشت ماست...
‫که مادرت رو دیدیم.
‫این یعنی مقدر شده بود...
‫که عضوی از خانواده ی ما باشی.
‫این سرنوشت ماست.
‫دقیقا چه اتفاقی افتاد؟
‫راجع بهش برام بگو.
‫نمی ذارم کسی تو رو اذیت کنه.
‫نه پدر بزرگ.
‫اون...اون یه افسر معمولی نیست.
‫اون حکمران آن هستش!
‫حکمران آن؟
‫همون حکمران آنی که...
‫مسئول سه دفتر قضایی و تمام ‫پرونده های جنایی هستش؟
‫حکمران آن...
‫من خیلی نسنجیده رفتار کردم.
‫انقدر مقام مهمی داره که...
‫حتی وزیر دادگستری و معاون وزیر...
‫دادگاه بررسی جنایی ازش ‫دستور می گیرن.
‫اما حسابی اذیتش کردم!
‫تقصیر منـه!
‫چو چو، من میرم التماسش رو می کنم!
‫اگه ناراحت شده...
‫ازش می خوام که من رو ‫مجازات کنه!
‫پدر بزرگ.
‫پدر، برادر.
‫شماها من رو بزرگ کردید.
‫طی سال های گذشته...
‫از من محافظت کردید.
‫به خاطر من، با اضطراب زندگی ‫کردید...
‫و پشت سرتون حرف زدن.
‫من الان بزرگ شدم.
‫باید مسئولیت کاری که کردم رو ‫بر عهده بگیرم.
‫این سری، من از خانواده محافظت ‫می کنم!
‫بانو چو، جینیو می خواد ‫شما رو ببینه!
‫نترس. ‫من هم باهاش میرم.
‫می خواد تنها ببینتش!
‫این خانواده ی منـه!
‫چو هی!
‫برادر، نگران نباش.
‫من حلش می کنم.
‫وقت بخیر عالیجناب.
‫بلند شو!
‫من رو نگاه کن.
‫امروز...
‫گذشته ی خانواده ت رو ‫شفاف سازی کردم.
‫با توجه به عملکردت در آزمون ‫تایید صلاحیت پزشکی قانونی...
‫گواهینامه ی پزشکی قانونی رو بهت میدم.
‫برگه ی مربوطه طی چند روز ‫آینده برات صادر میشه.
‫گواهینامه ی پزشکی قانونی؟
‫من چند بار بهت دروغ گفتم.
‫اما در این مورد...
‫دروغ نمیگم.
‫تو واقعا پزشک قانونی عالی ای ‫هستی.
‫وقتی اولین بار تو رو در آزمون ‫دیدم...
‫می خواستم استخدامت کنم.
‫اما چو چو...
‫مقام مسئولی مثل من...
‫باید حسابی محتاط باشه.
‫هر تصمیمی که من می گیرم...
‫روی ایمنی افرادی که اطرافم ‫هستن تاثیر می ذاره.
‫واسه همین، نمی تونم بر مبنای چیزهایی ‫که دوست دارم یا ندارم تصمیم بگیرم.
‫خیلی چیزها در مورد تو ‫هست که من رو گیج می کنه.
‫به این معنی نیست که بهت ‫اعتماد ندارم.
‫اما خب باید حسابی محتاط باشم.
‫اگه بخوام تو رو کنارم نگه دارم...
‫باید همه چی رو در مورد تو بدونم.
‫به خاطر اونا...
‫و همچنین به خاطر صلاح خودت.
‫صلاح خودم؟
‫جینیو حالش خوبه؟
‫آره.
‫فقط خسته شده...
‫و یهویی ناراحت شده.
‫فقط باید استراحت کنه.
‫یه کم پیش که حالش خوب بود.
‫کی باعث شده انقدر اذیت بشه؟
‫اون...
‫داستانش طولانیـه.
‫بجنب، واقعا می تونی درمانش کنی؟
‫در تمام مسیر انگار که مریض بود.
‫برم از شهر دکتر بیارم...
‫تا بررسیش کنه؟
‫اون حالش خوبه، الکی ‫شلوغش نکن.
‫فقط ازش بخواه که بیشتر ‫استراحت کنه.
‫اما هنوز نگرانم.
‫چرا انقدر ضعیف شده؟
‫حتی از روی عصبانیت خون ‫تف کرد بیرون!
‫در موردش فکر کن.
‫چه غذایی باید بهش بدم؟
‫فقط همینجا بمون و حسابی ‫ازش مراقبت کن.
‫اما...
‫چه غذایی باید بهش بدم؟
‫مردم فکر می کنن که من همه چی رو ‫با دقت کامل در نظر می گیرم.
‫در حقیقت، من فقط قبل از هر ‫تصمیمی...
‫یه مقدار بیشتر می دونم.
‫هر چی بیشتر بدونم...
‫نقشه م بهتر عملی میشه.
‫هنوز نفهمیدم...
‫مردی که پشت قضیه ست ‫چی می خواد.
‫تو هم اطلاعات زیادی رو از ‫من مخفی می کنی...
‫به جای اینکه حقیقت رو بهم ‫بگی.
‫توی مسیر مدام نگران بودم...
‫و اصلا نتونستم بخوابم.
‫به خاطر اینکه مبادا نقشه م ‫خوب نباشه...
‫و یه وقت اشتباهی کنم...
‫و بعدش باعث بشم تو دردسری ‫جبران ناپذیر بیفتی...
‫فقط به این خاطر که به اندازه ی ‫کافی در موردت نمی دونم.
‫هر کسی رازهای مخصوص ‫خودش رو داره.
‫تو رو سرزنش نمی کنم...
‫که نمی خوای بهم چیزی بگی.
‫اما باید همه چی رو...
‫به روش های دیگه ای بفهمم.
‫می دونم کاری که کردم...
‫تو رو ناراحت کرده.
‫اما در مقایسه با ایمنیت...
‫ترجیح میدم که...
‫ترجیح میدم کاری کنم که از ‫متنفر بشی اما در امان باشی.
‫نه، من از شما متنفر نیستم.
‫فکر می کنی...
‫تو رو با خانواده ت تهدید کردم!
‫از من متنفر نیستی؟
‫دیگه به من اعتماد نداری.
‫اگه مجبورت کنم برام کار کنی...
‫هیچ فایده ای برامون نداره.
‫من برگه رو امضا می کنم...
‫تا ثابت کنم که پزشک قانونی هستی.
‫می تونم سفارشت رو کنم...
‫هر جایی که بخوای کار کنی.
‫اشتباه می کنی عالیجناب.
‫من ازت متنفر نیستم، فقط...
‫سرورم، شما عالی هستی.
‫باهوش و درستکاری.
‫مخصوصا وقتی پرونده ای رو ‫حل می کنی...
‫مثل خورشید...
‫می درخشی.
‫مرد خوبی مثل تو با من خیلی ‫خوب رفتار می کنه.
‫به جز خانواده ی چو...
‫کسی با من انقدر خوب رفتار ‫نکرده.
‫من فقط ترسیدم.
‫اگه همه ش خیال باطل باشه چی؟
‫چو چو، من باهات مهربان هستم...
‫به خاطر اینکه لیاقتش رو داری.
‫سرورم، من جایی نمیرم.
‫می خوام برای شما کار کنم.
‫بذارید دوباره امتحان بدم.
‫سخت تلاش می کنم.
‫بهتون اعتماد می کنم.
‫و دیگه شما رو اذیت نمی کنم.
‫به خودت زحمت نده.
‫سرورم.
‫در مورد امتحان بعدی میگم!
‫واقعا؟
‫وقتی می خوای برام کار کنی...
‫دقیقا همون چیزیـه که می خوام!
‫یعنی دوباره بهم بی اعتماد شدی؟
‫نه، بهت اعتماد دارم.
‫سخت تلاش می کنم...
‫تا بهترین پزشک قانونی دنیا بشم.
‫پس، دیگه نمی خوای...
‫خانواده م رو مجازات کنی؟
‫بلند شو.
‫باید یه کاری برام انجام بدی.
‫بعد از اینکه انجام دادی...
‫می ذارم اونا برن.
‫چه کاری سرورم؟
‫انجامش میدم.
‫من سوپ جوجه می خوام.
‫چرب نباشه.
‫کف هم نکنه.
‫روغنش زیاد نباشه.
‫هم باید مزه ی تندی بده و ‫هم سبک.
‫می تونی درست کنی؟
‫آره، الان میرم.
‫برادر.
‫چو چو...
‫واقعا در امان هستیم؟
‫من خیلی احمق بودم...
‫که در مورد عالیجناب اشتباه ‫برداشت کردم.
‫خوشبختانه، من رو بخشید.
‫وقتی براش کار کنم...
‫خانواده هم در امان خواهد بود.
‫عالیه.
‫حس می کنم که تو رویا هستم!
‫تصمیم گرفتی که...
‫تا همیشه براش کار کنی؟
‫بعد از...
‫بعد از اینکه باهاش به چانگ ‫برگشتی...
‫دیگه نمیای اینجا؟
‫میام.
‫اینجا خونه ی منه.
‫چرا نباید بیام؟
‫برادر، اینجا تا همیشه خونه ی منه.
‫من با تو از پدر و پدر بزرگ ‫مراقبت می کنم.
‫همچنین به عنوان پزشک قانونی ‫هم سخت کار می کنم.
‫هرگز خانواده مون رو خجالت زده ‫نمی کنم.
‫در مورد چی دارید صحبت می کنید؟
‫- هیچی پدر. ‫- پدر.
‫داره سوپ جوجه درست ‫می کنه.
‫سریع باش، سریع باش.
‫بانو چو یتیمـه؟
‫چیزی که خانواده ش گفت...
‫باعث میشه فکر کنم بیچاره ست...
‫اما خوش شانس.
‫میگن تمام آدم های دنیا...
‫فقط به پول و منفعت خودشون ‫فکر می کنن.
‫خانواده ی چو زندگی فقیرانه ای ‫داره...
‫اما با این وجود یه یتیم رو ‫بزرگ کردن...
‫با اینکه هیچ سودی براشون ‫نداشته.
‫اون خانواده های پولداری که داخلش ‫خواهر و برادر به خاطر پول...
‫میفتن به جون هم، باید ‫خجالت بکشن.
‫فقط این افراد مهربان در خانواده ی ‫چو...
‫تونستن چو چو رو جوری تربیت کنن...
‫که چنین دختر شجاع و درستکاری بشه.
‫آره.
‫اما یه نگاه به خودت بنداز.
‫وقتی تو رو اذیت کرد...
‫می تونستی سرزنشش کنی.
‫چرا انقدر عصبانی شدی؟
‫خودم هم نمی دونم.
‫چی؟
‫الان فکر می کنم که نباید اونقدر ‫عصبانی می شدم.
‫وقتی از جینگ یی خواستم در موردش ‫تحقیق کنه...
‫می دونستم...
‫که من رو سرزنش می کنه.
‫انتظارش رو داشتم.
‫نباید انقدر عصبانی می شدم.
‫خودم هم دلیل عصبانیتم رو ‫متوجه نمیشم.
‫ببخشید که تو رو خندوندم.
‫فکر می کنی هنوز هم می تونم ‫بخندم؟
‫حسابی ترسیدم پسر!
‫به نظرم تو حسابی خسته شدی.
‫لنگ یو گفت که باید خوب استراحت کنی.
‫چرا نمیریم در دفتر دولتی مستقر بشیم؟
‫شرایط اونجا واسه بهبودی تو ‫بهتره.
‫نمی دونم...
‫جینگ یی با کاخش داره ‫چیکار می کنه.
‫بذار قبل از تصمیم گیری از ‫اون بپرسیم.
‫هنوز شو روگوی رو ‫پیدا نکردید؟
‫نه.
‫از افرادی که دستگیر کردیم چیز ‫مفیدی به دست نیاوردی؟
‫بهشون دستور داده بودن...
‫که من رو بکُشن...
‫و چو چو رو بگیرن.
‫نمی دونن...
‫چرا باید این کار رو می کردن.
‫همچنین نمی دونن...
‫شو روگوی دقیقا کیـه.
‫جینیو...
‫نمی دونم باید این رو بگم یا نه...
‫اما...
‫برادر، حتی اگه مجبور باشم حدس ‫بزنم که سعی داری چی بگی...
‫باز هم از خستگی می میرم!
‫اینطوری نگو.
‫منظورم اینه که...
‫حالا که بانو چو روراست هستش...
‫و چیز مشکوکی در مورد گذشته ش ‫وجود نداره...
‫چرا بهمون در مورد پدر...
‫چیزی نمیگه؟
‫بیا داخل.
‫سرورم.
‫راحت باش، شما رو تنها می ذارم.
‫ژنرال شیائو، تو آشپزخونه کلی ‫سوپ جوجه هستش.
‫چرا نمیرید اونجا یه مقدار ‫بخورید؟
‫خیلی خب.
‫بعد از مخفی کردن راز چو چو...
‫در این همه سال...
‫بالاخره حقیقت رو بهش ‫گفتیم.
‫هرگز انتظار نداشتم...
‫که اینطوری بهش بگم.
‫خوشبختانه، درک کرد.
‫همچنین، حکمران آن هم مرد ‫منطقی ای هستش.
‫چیزی تغییر نخواهد کرد.
‫عالیه.
‫اشتباه می کنی.
‫چی گفتی؟
‫پدر...
‫چو چو می دونست کیه.
‫یه سری چیزها تغییر می کنن.
‫خوب در موردش فکر نکرده.
‫بعد از اینکه فکر کنه...
‫دنبال پدر واقعیش می گرده.
‫مگه من بهت نگفتم؟
‫پدرش مُرده...
‫به خاطر اینکه خانواده ش دچار ‫بلای طبیعی شدن...
‫واسه همین مادرش به روستای ما ‫پناه آورد.
‫فامیل های دیگه ش چی؟
‫وفاداری به خانواده مهم تر از هر ‫چیزیـه.
‫درک می کنم...
‫اگه بخواد دنبال فامیلش بگرده.
‫پدر...
‫تو جونش رو نجات دادی.
‫اگه واقعا بخواد بره دنبال ‫فامیلش...
‫دلت می خواد بره؟
‫نه، اما خب چه میشه کرد؟
‫نمی تونم جلوش رو بگیرم تا...
‫فامیلش رو پیدا نکنه.
‫من اون رو به فرزندی قبول کردم...
‫به این خاطر که درمانده و بیچاره بود.
‫طی سال های گذشته...
‫هرگز ازش چیزی نخواستم.
‫تا زمانی که زندگی خوبی ‫داشته باشه...
‫خیالم راحت خواهد بود.
‫پدر، منظورم این نیست که ‫ازش چی می خوام.
‫من...
‫یه راهی می دونم که جفتمون رو ‫راضی کنه.
‫چه راهی؟
‫بذار من باهاش ازدواج کنم!
‫اونوقت زن من میشه!
‫چه خانواده ی واقعی خودش رو ‫بخواد چه نخواد...
‫اونوقت واقعا عضوی از خانواده ی ‫ما میشه.
‫چو هی.
‫اصلا می دونی چی داری میگی؟
‫نه، پدر.
‫اشتباه برداشت نکن.
‫منظورم فقط این نیست که...
‫تو خانواده نگهش داریم.
‫من واقعا بهش علاقه دارم.
‫از کِی؟
‫نمی دونم.
‫وقتی بچه بودم...
‫می دونستم که خواهر واقعی ‫من نیست.
‫دلم براش می سوخت...
‫و خوب ازش مراقبت می کردم.
‫اما چند وقت پیش...
‫واسه آزمون پزشکی قانونی به ‫چانگ رفت.
‫تو و پدر بزرگ بهش گفتید که...
‫اگه پزشک های قانونی خانم در چانگ...
‫مثل دیگر جاها...
‫قبول نشدن...
‫باید برگرده...
‫و با کسی که باهاش مهربونـه ‫ازدواج کنه.
‫اون زمان...
‫فکر کردم که...
‫فقط با من ازدواج می کنه!
‫چو هی، حتی اگر هم ازش خوشت بیاد...
‫باهات ازدواج نمی کنه مگه اینکه ‫واقعا بهت علاقه داشته باشه.
‫می دونم.
‫به هر حال...
‫من تا همیشه ازش مراقبت ‫می کنم.
‫ژنرال شیائو...
‫چیزی نیاز داری؟
‫اومدم اینجا یه مقدار سوپ جوجه ‫بخورم.
‫داره می جوشه، بذار برات ‫یه مقدار بریزم.
‫نه.
‫یه کار دیگه برام پیش اومده.
‫به خودت زحمت نده.
‫این تنها کاریـه که می تونیم بکنیم.
‫چند روزی میشه که...
‫حکمران آن و معاون وزیر جینگ ‫از پایتخت رفتن.
‫گمونم دیگه به کیانژو رسیدن.
‫ارشد جینگ...
‫خبری ازشون داری؟
‫نه اصلا.
‫وزیر وانگ، خودت که می دونی...
‫حکمران آن چطوری رفتار می کنه.
‫تو فرستادن پیام...
‫خیلی سختگیره.
‫از زمانی که جینگ یی از پایتخت ‫رفته...
‫حتی یه نامه هم برامون ‫ارسال نکرده.
‫درست میگی.
‫از زمانی که عالیجناب قاتل ‫یان مینگ رو پیدا کرده...
‫حسابی سه دفتر قضایی رو محصور ‫کرده...
‫جوری که انگار داره در برابر کسی ‫ازش محافظت می کنه.
‫ارشد جینگ، همه گوش کنید...
‫بعد از مرگ یان مینگ، شنیدم ‫که...
‫در طول مراسم...
‫مخاطره آمیز صحبت کرده...
‫و گفته که مدرکی پیدا کرده ‫مبنی بر اینکه...
‫پسر امپراتور ووزونگ، دوک چانگ ‫هنوز زنده ست.
‫وزیر شو...
‫شما هم در این مورد شنیدی؟
‫در موردش شنیدم.
‫تا جایی که من می دونم...
‫یان مینگ هرگز چرت و پرت ‫نمی گفت.
‫اگه درست باشه...
‫احتمالا یان مینگ رو به این ‫خاطر کُشتن.
‫وزیر هان...
‫شما در مورد این پرونده ‫بیشتر می دونی.
‫در مورد چی داری صحبت می کنی؟
‫من از کجا بیشتر می دونم؟
‫حکمران آن پرونده رو حل کرده.
‫من فقط همونقدر که ایشون ‫گفتن می دونم.
‫شما هم حرف هاش رو شنیدید.
‫اون گفت که...
‫قاتل در دادگاه بررسی قضایی ‫با سم خودکُشی کرده.
‫اما چرا یان مینگ کُشته شده؟
‫در این مورد هیچ جوابی داده ‫نشد...
‫تا اینکه عالیجناب هم از ‫پایتخت خارج شد.
‫این سری...
‫بدون بار زیاد...
‫با چندتا همراه به جنوب غربی ‫رفته...
‫و قراره دنبال پدرش که اونجا ‫مُرده بود، بگرده.
‫یعنی اون...
‫چی؟
‫چرا متوجـه نمیشی وزیر شو؟
‫کیانژو...
‫زمین قابل ارث گذارى دوک چانگ بود.
‫ارباب.
‫وانگ جون گفت که دوک چانگ ‫هنوز زنده ست!
‫دوک چانگ؟
‫اینطوری گفت!
‫مسخره ست!
‫چطور جرئت کرده چنین ‫چیزی بگه؟
‫راستش رو بخواید، ارباب...
‫این روزها در این مورد ‫داخل قصر...
‫خیلی شنیدم.
‫اما چون از نظرم مسخره بود...
‫به شما چیزی نگفتم.
‫افرادمون خارج از قصر هم...
‫خبرهایی برامون آوردن.
‫رئیس گارد شیائو جینیو، وو جیانگ...
‫اخیرا مخفیانه داره کارهایی ‫انجام میده.
‫نمی تونیم بفهمیم چیکار داره ‫می کنه.
‫یعنی شیائو جینیو...
‫پرونده ی قتل یان مینگ رو...
‫به خاطر دوک چانگ نبسته؟
‫حرف های تو بیشتر از بقیه ‫مسخره به نظر میاد.
‫دارن شهرت خودشون رو به خطر ‫می اندازن.
‫چه مسخره!
‫دوک چانگ؟
‫اون چندین ساله که مُرده.
‫چرا یهویی اسمش رو آوردن؟
‫برو داخل قصر بررسی کن...
‫و بفهم که...
‫کی این شایعات رو ایجاد کرده.
‫برو!
‫شیائو جینیو واسه دلیل دیگه ای...
‫به کیانژو رفته؟
‫عالیجناب، طی سال های گذشته...
‫من مادر نداشتم.
‫به خاطر اون...
‫خیلی ها بهم زور گفتن و اذیتم کردن.
‫حالا می دونم مادرم کیه...
‫اگرچه نمی تونم باهاش آشنا بشم.
‫اما حالا وقتی می دونم کجاست...
‫خیالم راحت شده...
‫بعد از این همه سال سردرگمی.
‫ممنونم سرورم.
‫می دونم...
‫که می خوای پدرت رو پیدا کنی.
‫به حکیم قول دادم که...
‫به کسی در موردش چیزی نگم.
‫اما حالا که شما پسرش هستی...
‫با بقیه فرق می کنی.
‫درست میگید.
‫حکیم بود که...
‫اون داستان ها رو برام ‫تعریف کرد...
‫و اون آویز رو بهم داد.
‫من چیز با ارزشی ندارم...
‫جز این آویز.
‫چندین ساله که نگهش داشتم.
‫حالا، میدمش به تو.
‫به عنوان یادگاری.
‫یادگاری؟ چرا؟
‫حکیم، داری از اینجا میری؟
‫کجا داری میری؟
‫کجا می تونم برم؟
‫من جایی نمیرم.
‫خوب ازش مراقبت کن.
‫حتما.
‫همچنین، باید یادت باشه...
‫که کسی...
‫یادمـه، یادمـه.
‫به کسی در مورد شما چیزی ‫نمیگم.
‫5 سال پیش از اینجا رفت.
‫این تنها چیزیـه که برام ‫گذاشته.
‫5 سال شده...
‫که این نامه رو نگه داشتم.
‫«برای چو چو»
‫حکیم؟
‫کجاست؟
‫بهش گفتم که امروز میام برام ‫داستان تعریف کنه.
‫«برای چو چو»
‫چو چو، من برای انجام کاری ضروری، ‫به سفر طولانی ای میرم.
‫وقت نداشتم رو در رو باهات ‫خداحافظی کنم.
‫واسه همین این نامه رو برات ‫نوشتم.
‫خیلی خوب روی مهارت هات ‫کار کن و باور داشته باش...
‫که می تونی با تلاش و تمرین ‫به همه چی برسی.
‫تو پزشک قانونی میشی.
‫فکر می کردم که برمی گرده.
‫اما هنوز برنگشته.
‫وقتی بچه بودم...
‫فکر می کردم که قاضی خوشتیپ ‫وجود داره.
‫می خوام برش گردونم.
‫همیشه فکر می کنم...
‫وقتی برش گردونم...
‫اونوقت می فهمم که حکیم کجا رفته.
‫عالیجناب، من فقط همین رو ‫می دونم.
‫ممنونم که این رو بهم گفتی.
‫می تونی...
‫با این اطلاعات کم پیداش کنی؟
‫پیداش می کنم.
‫بهت اعتماد می کنم.
‫چو چو.
‫پدر بزرگ.
‫عالیجناب.
‫ممنونم که ما رو بخشیدی.
‫نمی دونیم چطوری جبران کنیم.
‫اگه کمک لازم داشتی...
‫به قیمت از دست دادن جونمون ‫بهت کمک می کنیم.
‫ممنونم قربان.
‫چو چو...
‫یه چیزی برات دارم.
‫اون شب این همراه مادرت بود.
‫وقتی گذاشتمش داخل تابوت...
‫از یه نفر خواستم که این رو...
‫از روی موهای مادرت برداره.
‫می خواستم این رو موقع ‫ازدواجت بهت بدم...
‫به عنوان هدیـه ای از طرف مادرت.
‫اما الان که دیگه داستان رو ‫می دونی...
‫می خوام بدمش بهت.
‫ممنونم پدر بزرگ.
‫می تونم یه نگاهی بهش ‫بندازم؟
‫من در مورد مادرت چیز زیادی ‫نمی دونم.
‫قبلا کسی در موردش حرفی ‫نزده بود.
‫شبی که دفنش کردیم...
‫یه نگاه سریع...
‫بهش انداختم.
‫زیبا با پوستی روشن بود.
‫مشخصا، از خانواده ی پولداری بود...
‫اما یه مقدار لاغر به نظر میومد.
‫گمونم...
‫بعد از مرگ شوهرش...
‫خیلی عذاب کشیده بوده.
‫چو چو، به هر حال...
‫اون چندین ماه تو رو ‫داخل شکمش داشته...
‫تا بتونی وارد این دنیا بشی.
‫اگرچه خودش رو کُشت...
‫اما خب احتمالا سختی زیادی ‫کشیده.
‫ازش متنفر نباش.
‫نگران نباش پدر بزرگ.
‫مادرم وقتی من رو حامله بوده، ‫این همه راه اومده اینجا.
‫مطمئنم که می خواسته من رو ‫به دنیا بیاره.
‫هر اتفاقی هم که افتاده باشه...
‫به هر حال چندین ماه مادرم ‫بوده.
‫من این رو قبلا نمی دونستم.
‫اما الان می دونم.
‫با تمام دقت اون رو توی ‫ذهنم نگه می دارم.
‫تو چقدر بزرگ شدی چو چو.
‫نگران نباش پدر بزرگ.
‫خیلی خب، خیلی خب.
‫چو چو.
‫علاوه بر این سنجاق مو...
‫چیز دیگه ای از مادر...
‫چو چو دارید؟
‫خانواده ی شو به ما گفت که...
‫تمام وسایلش رو باید باهاش ‫دفن کنیم.
‫سرورم، سر نخی پیدا کردی؟
‫نه.
‫فقط داشتم می پرسیدم.
‫در این مورد خودتون رو ‫اذیت نکنید.
‫خیلی خب.
‫سرورم، داری این سنجاق مو رو ‫می کشی؟
‫چرا؟
‫این شبیـه چیزی نیست که...
‫از یه خانواده ی معمولی باشه.
‫اما خب در مورد وسایل دخترها...
‫اطلاعات زیادی ندارم.
‫دارم این رو می کِشم...
‫تا بعدا از افراد پایتخت بخوام در موردش ‫تحقیق کنن.
‫شاید در مورد پدر و مادرت ‫سر نخی پیدا کنیم.
‫در مورد پدر و مادرم؟
‫نمی خوای بدونی پدرت کیه؟
‫نمی خوای بدونی...
‫چه عذابی کشیده...
‫که باعث شده مادرت این ‫همه راه بیاد اینجا؟
‫پدرم به خاطر بلای طبیعی ‫مرده...
‫مگه نه؟
‫سرورم، به چیزی مشکوک شدی؟
‫راستش گیج شدم.
‫وقتی تو به دنیا اومدی...
‫در جیانان، بلای طبیعی ای...
‫رخ نداده که...
‫بخواد کل قبیله رو نابود کنه.
‫پس، قضیه نمی تونه بلایی مثل...
‫سیل یا زلزله باشه.
‫به احتمال زیاد بلایی انسانی بوده.
‫انسانی؟ منظورت چیه؟
‫آروم باش.
‫فقط دارم حدس می زنم.
‫بعد از اینکه بفهمیم پدر و مادرت ‫کی بودن...
‫اونوقت به حقیقت پی می بریم.
‫بعدا...
‫بعدا با من به دفتر دولت بیا تا اطلاعات ‫ثبتی اهل خانه رو بررسی کنیم.
‫حالا که خانواده ی شو پر جمعیت بوده...
‫قطعا سوابق دقیق ازشون موجوده.
‫خیلی راحت می تونیم بفهمیم ‫که مادرت با کی ازدواج کرده.
‫اگه چیز مشکوکی...
‫در مورد مرگ پدرت وجود داشت...
‫خودم می فهمم.
‫ممنونم سرورم.
‫حالا که حکیم پدر شماست...
‫می دونی...
‫شش دروازه کجاست...
‫و قاضی خوشتیپ کیه؟
‫چی؟
‫به محض اینکه کار برای من رو ‫شروع کردی...
‫می خوای بری جای دیگه...
‫و شغل دیگه ای پیدا کنی؟
‫نه، نه.
‫واقعا می خوام واسه شما کار کنم.
‫قاضی خوشتیپ هرچقدر هم ‫که خوب باشه...
‫مثل شما نیست!
‫اون هرگز نگفت که من بهترین ‫پزشک قانونی هستم.
‫بدون توجـه به ایمنی خودش...
‫تو آتیش نرفت.
‫حتی واسه من هم ابزار کالبد شکافی ‫درست نکرد.
‫با بی میلی تو خونه ی من...
‫زندگی نکرد...
‫یا با خانواده م مثل خانواده ی ‫خودش رفتار نکرد.
‫من می دونم...
‫این کاری نیست که یه قاضی...
‫باید واسه یه پزشک قانونی ‫انجام بده.
‫اما شما تمام این کارها رو ‫برای من انجام دادید.
‫به نظر میاد...
‫نمی تونم اجازه بدم با جینگ یی ‫و لنگ یو بگردی.
‫بعد از چند روز...
‫تو رو حسابی پوست کلفت کردن.
‫به هر حال، می دونم که با ‫من مهربان هستی.
‫خیلی هم زیاد.
‫سرورم، من برای کس دیگه ای ‫کار نمی کنم...
‫مگه اینکه شما من رو اخراج کنی.
‫پس چرا می خوای بفهمی...
‫شش دروازه کجاست و قاضی ‫خوشتیپ کیه؟
‫من...
‫در این مورد فقط کنجکاو هستم.
‫وقتی بچه بودم...
‫حکیم قصه های زیادی در مورد ‫شش دروازه برام تعریف کرد.
‫اگه به خاطر پیدا کردن قاضی ‫خوشتیپ...
‫یا پزشک قانونی شدن در ‫شش دروازه نبود...
‫اونقدر شجاع نمی شدم که به ‫چانگ بیام.
‫اونوقت شما رو هم نمی دیدم.
‫همچنین، شما خیلی شبیه ‫قاضی خوشتیپ هستی.
‫اما درست میگی.
‫وقتی اولین بار این داستان رو ‫شنیدم...
‫6سالم بود.
‫شما هم اون زمان بچه بودی.
‫نمی تونی قاضی خوشتیپ باشی.
‫حتی اگه حکیم پدر شما باشه...
‫نمی دونسته که...
‫شما چه شکلی هستی.
‫خیلی عجیبه!
‫عجیب نیست.
‫فقط یه اتفاق تصادفیه.
‫تصادفی؟
‫من یادداشت هایی که بهم دادی رو با دقت خوندم
‫قبل از اون داستان های زیادی...
‫خونده بودم.
‫ولی وقتی اونا رو خوندم...
‫افسانه نبودن...
‫بلکه پرونده های ثبتی واقعی بودن ‫
‫واقعی؟
‫پس کی اون پرونده ها رو حل کرده؟
‫فرمانده ی گارد سلطنتی بوده، درسته؟ ‫
‫نه.
‫پدرم اون پرونده ها رو حل کرد.
‫وقتی که به عنوان بازرس خدمت می کرده
‫پس اون...
‫نه.
‫به نظرم قاضی خوشتیپ مردیه که...
‫پدرم انتظار داشته تو این دنیا...
‫وجود داشته باشه.
‫منظورت چیه؟
‫تو از من پرسیدی...
‫از کجا می دونم که قاضی ‫خوشتیپ چی گفته.
‫تو یادداشت های قدیمی ای ‫که پدرم برام گذاشته بود...
‫راجع بهشون خوندم.
‫طبق چیزی که تو یادداشتش...
‫نوشته شده بود، تالار ده فرمان رو...
‫بنا کردن.
‫قاضی خوشتیپی که تو تحسینش می کنی...
‫به نظرم قاضی ایده آل...
‫از نظر پدرم بوده.
‫اون همون مردیه که...
‫پدرم می خواسته همه ی قاضی ها مثل اون باشن
‫این، موضوع رو توضیح می ده.
‫حکیم بهم گفت که...
‫تمام داستان های شش دروازه ‫واقعی هستن...
‫ولی هرگز از من نخواست که ‫دنبال قاضی خوشتیپ بگردم.
‫سرورم، تو قلب من...
‫شما بهترین قاضی هستی...
‫و قاضی های دیگه باید از شما تقلید کنن
‫این سنجاق مو رو خوب نگه دار.
‫چی...؟
‫سرورم، چی شده؟
‫الآن ساعت چنده؟
‫سرورم، تقریبا نیمه شب هستش.
‫وقتشه که برید بخوابید.
‫یه مقدار چای برام بیار.
‫بعد از تموم کردن این می خوابم
‫بله سرورم.
‫ارباب، به نظرتون چی شد؟
‫چرا اعلیحضرت ترسید؟
‫احتمالا به این خاطر...
‫انقدر ترسیده که شنیده...
‫دوک چانگ ممکنه هنوز زنده باشه
‫فکر می کردم اعلیحضرت دانا باشن.
‫اول...
‫تقریبا همه در قصر فکر می کردن که...
‫ایشون روانیه!
‫حتی خدمتگزار ما هم به واقعیت پی نبرد...
‫و بهش اطلاعی ندادن.
‫فقط امپراتور قبلی پی برد...
‫که اعلیحضرت داره تظاهر به ‫دیوانگی می کنه.
‫بعدش سعی کرد به هر قیمتی که شده...
‫اعلیحضرت رو بکشه.
‫کاملا غیر منتظره...
‫اعلیحضرت بالآخره به تخت پادشاهی رسید.
‫هر چیزی که...
‫امپراتور قبلی پیش بینی کرد...
‫درست از آب در اومد.
‫آیا اعلیحضرت خواب دیده که...
‫پسر امپراتور قبلی، دوک چانگ زنده شده...
‫و اومده تخت پادشاهی رو بگیره؟
‫♪ شب ها هوا سرده ♪
‫♪ همه چی تو دنیا تغییر می کنه ♪
‫♪ به هیچی علاقه ندارم ♪
‫♪ جز وجود تو در کنارم ♪
‫♪ چشم هات رو ببند ♪
‫♪ من رو باز هم ♪
‫♪ در کنارت ببین ♪
‫♪ موهات رو به آرامی شونه می کنم ♪
‫♪ زندگی طولانیه، ولی عشق کوتاهه ♪
‫♪ تو این دنیا پشیمونی زیاده ♪
‫♪ فقط وقتی تو هستی ♪
‫♪ ارتباطمون قطع نمی شه ♪
‫♪ اون لحظه ♪
‫♪ که می خندی ♪
‫♪ بذار تا همیشه بهش فکر کنم ♪
‫♪ به خاطر تو ♪
‫♪ به زندگیم اهمیت می دم ♪
‫♪ من هنوز پیر نشدم ♪
‫♪ هنوز دوستت دارم ♪
‫♪ در آخر، به خاطرت اینجا مستقر می شم ♪
‫♪ تا آخر عمر می تونم بهت تکیه کنم ♪
‫♪ امیدوارم با شادمانی در کنار هم زندگی کنیم ♪