شروع می کنیم
دست ها بالا
حرف نداره.. زیباست
یاتون باشه چیکار کردیم
بالاتر، مارک
باریکلا، اه
حالا به کنار زیباست
♪ .تولدت مبارک ♪
هورا اوه
اه، ممنونم
ببخشید. سهم تو رو دادم رفت - بعدی کیه؟ -
مامان، آروم بگیر - اوه، بیخیال -
بچه ها ما رو جوون نگه می دارن
باشه
حالت خوبه؟
مامان بزرگ
حالت خوبه، مامان بزرگ؟ - مامان؟ -
!یکی آمبولانس خبر کنه
«عمارت خورشید طلایی» «خانه ی سالمندان» «تأسیس: سال 1911»
«3ماه بعد»
مجبور نیستی این کار رو کنی، مامان بزرگ
اوه، آره، مجبورم به خاطر سلامتیم
این کار به نفع همه ست، باور کن
سلام خوش اومدید
می تونی؟- آره-
از این طرف، لطفاً
یه اتاق دوست داشتنی تو طبقه ی دومه
حالت خوبه؟ - همم -
اینم از این
اوه. سلام
سلام - من لیسل هستم -
اه، من جودیث هستم
!اوه
نیازی نبود به جای من وسایلم رو دربیاری
خودم می تونستم انجامش بدم
اونا خیلی خوشگلن
تو یه هنرمند حرفه ای بودی؟
همم، تفریحی کار می کردم
وای. من فقط
قبل از اینکه یادم بره، داروهاتون رو
که برای بیماری پارکینسون و حمله ی قلبیتون هستن
به من تحویل بدید
پرستارها حواسشون رو می دن که قرص های مناسب
برای هر وعده یا قبل از خواب به شما بدن
اوه، همیشه خودم به این موضوع رسیدگی می کنم
خب، دیگه نیازی نیست ذهنتون رو درگیرش کنید
این طوری خیالتون راحت تر نیست؟
زمان مناسبی هم هست
راستش به نسخه ی جدید هم لازم دارم
حداقل اینجا آرومه
این طوری خوبه چون خواب من سبکه
خب، شما رو با اینجا تنها می ذارم
و اگه چیزی احتیاج داشتید، حتما خبرم کنید
خانم بنسن، می تونم باهاتون چند کلمه ای صحبت کنم؟
جای تو اینجا نیست
اوه، من 70 سالمه، جاش
سن فقط یه عدده هیچ معنی خاصی نداره
نه، عزیزم
این حرفیه که آدم های پیر به خودشون می زنن که احساس بهتری بهشون دست بده
تو این طوری نیستی.
سن چیزیه که اجازه نمیده من دیگه اجرا کنم یا آموزش بدم یا
با بقیه همگام بشم
تو از تمام آدم های اینجا جوون تر به نظر می رسی
اما می دونی چیه؟
تک تک آدم های اینجا، همین فکر رو می کنن
همه ما فکر می کنیم هنوز 20سالمونه
...نمی دونم چه طور
نمی دونم چه طور باید با این موضوع کنار بیام
خب، می تونی کنار بیای
اوه، اون چیه؟
!چی؟ اوه! کافیه
خیلی خب، مامان
ما دیگه تنهات می ذاریم- باشه-
اوم.. چه طوره تو زودتر بری؟
من بعداً میام می دونی، یه کم دیگه
می خوام اینجا بمونم - جاش، تو باید با من بیای-
مامان بزرگ باید استراحت کنه
،اگه چیزی لازم داشتی باهام تماس بگیر
باشه
خیلی خب
«.بهترین دوست یه پسر، مادربزرگشه»
درخت
ببخشید، من خودم رو معرفی نکردم
من جودیث هستم
فکر کنم هم اتاقی هستیم مثل اون زمان که دانشگاه بودیم
گمونم بد موقع مزاحمت شدم
درخت
من دارم نگاه می کنم
نگاه می کنم، نگاه می کنم
دنبال این می گردی؟
ممنونم
داشتم وحشت می کردم.
البته مطمئنم شما از قانون ممنوعیت تلفن همراه اطلاع دارید
ببخشید، چی فرمودید؟
،برای آرامش و سکوت خونه
ما اجازه نمی دیم کسی تو این ساختمون، تلفن همراه داشته باشه
داری سر به سرم می ذاری
این قانون، داخل همون قراردادی بود که امضاء کردید
...خیلی دلم می خواست از اینجا
چند تا پست داخل اینستاگرام بذارم.
من دارم نگاه می کنم.
نگاه می کنم. نگاه می کنم.
هنوز جواب پیامم رو نداده.
مطمئنم حالش خوبه - حالش خوبه؟.
هم اتاقی و آدم هایی رو که باهاش بودن، ندیدی؟
سخته، ولی باید یادمون باشه که این انتخاب خودش بود.
حداقل می تونستی باهاش حرف بزنی و منصرفش کنی.
هیچ کسی تا حالا نتونسته مادربزرگت رو
از تصمیمی که گرفته، منصرف کنه.
این حرف چرنده تو نمی خواستی ازش مراقبت کنی
اون به اینجا اومد که از ما مراقبت کنه
اونم وقتی خیلی بهش نیاز داشتیم.
- ولی حالا که به کمک نیاز داره، بیرون میندازیش؟ - این حرفت منصفانه نیست.
من میرم یه فیلم نگاه کنم.
این عجیبه.
این ممکنه یه کم شما رو عصبی کنه.
حتی یکی رو یه کم بیشتر عصبی کرد.
داره به تو نگاه می کنه، بچه جان.
نه! اوه!
ولم کنید - بسه دیگه.!
ایموجن - ولم کنید!.
وقتشه بخوابی. باهام بیا - من نمی خوام بخوابم!.
از اینجا برو!
از اینجا برو نه... همراهم بیا!!
از اینجا برو - لطفاً به اتاقتون برگردید.!
نه! اوه!
من می خوام برم خونه!
الان تو خونه ای.
من خونه رو می خوام. لطفاً.
امروز حالت چطوره؟
می خوای بعداً از محوطه دیدن کنی؟
اگه دوست داشته باشی می تونم یه کم وقت بذارم که قدم بزنیم.
اوه، خوشحال میشم - باشه، عالیه..
من واسه این تغییر آماده نبودم.
دلم واسه اجرا تنگ شده،
و بیشتر از هر چیز دیگه ای دلم واسش تنگ شده.
ولی انگار سیر بیماریم خوب نیست.
علائمم فعلاً تحت کنترله، ولی
خدا می دونه چقدر دووم میاره.
هر چی که بعدش بشه
هر وقتی یا به هر شکلی من آخرش ضعیف تر میشم
نمی خوام خانواده ام من رو اون شکلی ببینن.
خب، به نظرم که روی فرمی.
می خوای یه چیز سرگرم کننده ببینی؟
بیا.
مشکلی نداری؟
من رو داری کدوم گوری می بری؟
خیلی وقته که سیاحت نرفتم.
خب، اینجاست.
وای.
اوه، زیباست.
مگه نه؟
آدم آرزو می کنه که کاش می تونست با یه کتاب خوب، اینجا بشینه.
یا دراز بکشی و چرت بزنی و خواب پری ها رو ببینی.
این چیه؟
بچه های لعنتی.
اونا شب ها میان تو این محوطه و شب نشینی می کنن.
ما یه حصار گذاشتیم،
ولی حالا با انبردست راه خودشون رو باز کردن.
من رو یاد گذشته ها میندازه.
من و دوستام هم می رفتیم جنگل و شب رو می گذروندیم.
ما سیگار می کشیدیم و گیتار می زدیم،
دور آتیش - اوهوم..
اونجا بود که شوهرم، جورج رو دیدم.
آخی.
اون موقع زندگی آسون بود بی خیال بودیم
یه ماجراجویی بود.
اونجا چی پیدا کردی؟
این عکس رو می شناسی؟
نه. من
احتمالاً نمی شناسم.
بیا.
بهتره برگردیم تا یه گروه دنبالمون نفرستادن.
همم.
باید اینجا یه سرگرمی واسه خودت پیدا کنی.
- مثلا باغبونی؟ - اوه.
اینجا کارهای زیادی واسه انجام دادن هست.
اه، نقاشی آبرنگ صنایع دستی، حتی باله.
شاید این چیزی باشه که ازش لذت می بری.
نه.
آخه کی دلش می خواد اجرای باله ی یه پیرزن رو
تماشا کنه؟
و اینجا زمین سبزی کاری ماست.
لیسل. سلام.
سلام.
اوه، سلام.
خانم ها، ایشون جودیثه.
اون دیشب پیش ما اومده.
تازه وارده - آره، همین طوره..
سلام. من روث هستم - سلام..
اوه، از دیدنت خوشحالم.
من هم تریش هستم. خوش اومدی - ممنونم..
یه خاراگوش - آره..
می خوای باهاش نوشیدنی درست کنی؟
تو گیاه ها رو می شناسی؟
نه، ولی در مورد این گیاه یه کم اطلاعات دارم.
اه.
آره - شما رو ندیدم..
ببخشید اگه ترسوندمت.
من رولند هستم.
اوه، من هم جودیث هستم.
من داشتم یه نگاهی به، اه
خب، آره، نمی خواد بگی از دیدنت خوشحال شدم
من می خواستم
بعداً سمتت بیام و اه
خب، ما یه گروه کارت بازی داریم،
و یه نفر رو واسه بازی های چهار نفره، کم داریم.
تو دوست داری، اه
اه، نفر چهارم بشم؟ - چه کلیشه ای.
اه، قول میدم به اندازه ای که به نظر می رسه
خسته کننده نباشه
- همم؟ - اه
خب... آره، حتماً.
- اوه؟ - خیلی خوشحال میشم.
عالیه.
از دیدنتون خوشحال شدم.
و همچنین.
خداحافظ - خداحافظ..
خداحافظ.
ساکنان، توجه کنید.
و حالا خم بشید.
همم.
جودیث!
سلام - خوشحالم که تونستی بهمون ملحق بشی..
خب، با این همه فعالیت های هیجان انگیز،
نمی دونستم می تونم تو برنامه ام یه وقت خالی باز کنم یا نه.
من یه چیزی آوردم
تا جشنمون رو شروع کنیم - اوه..
آفرین، خواهر.
خب، روحیه ی خوبی داری.
عالیه.
ممنونم، جودیث.
خب، اول حرف های ابتدایی.
خانواده ای داری؟
اه، دخترم و، اوم
و نوه ام، جاش.
اون 17 سالشه.
اگه اومدن از ملاقات باهاشون لذت ببر.
باید بهت هشدار بدم که کم کم تعداد ملاقات هاشون کم میشه.
می فهمم چی میگی.
دوستام وقتی دیگه نتونستم به بچه هاشون
رقص یاد بدم، ولم کردن
آهان - ولی جاش به ملاقاتم میاد..
اون نور زندگی منه.
من رو جوون نگه می داره.
واقعاً؟
خب، وقتی بچه بود، پدرش مرد،
و مرگش روی هممون تأثیر گذاشت، ولی
جاش نمی دونست چطور باید با این موضوع کنار بیاد.
همم - بعد از مدتی، مهم بود.
که به زندگی عادیش برگرده
می دونید، بچه ها، سرگرمی - اوهوم..
ولی مادرش نمی تونست این کار رو واسش انجام بده، واسه همین من
خب، من و اون خیلی صمیمی بزرگ شدیم.
این واقعیتیه که مادرش ازش متنفره، ولی
شما خانواده دارید؟
اوه، اونا دیگه خبری ازشون نیست.
وقتی اینجایی، دیگه، اه واسه جامعه، بی اهمیت میشی.
فکر می کنن ما تو زندانیم.
خب، ما تو صف مرگیم.
تو متأهلی؟
اوه، بیوه ام.
اوه - شوهرم یه مرد خوب.
و یه موسیقی دان فوق العاده بود و دلم واسش تنگ شده - اوهوم..
تو چی؟
منم همین طور دلم واسه همسرم تنگ شده
اه، خیلی خوبه که یه شخص مهم تو زندگیت داشته باشی.
گاهی اوقات فکر می کنم سخت ترین قسمت پیر شدن
اینه که نتونم ببینم جاش به چه جور مردی تبدیل میشه.
ای بابا، این صحبت های دلگیرکننده رو تموم کنید.
از خونه ی جدیدت خوشت میاد؟
- اه، یه کم زمان می بره تا خودم رو وفق بدم، مگه نه؟ - آره، اوهوم.
باید این تغییر رو قبول کنی و به حرکتت ادامه بدی.
درسته - آدمایی که این کار رو نمی کنن ،.
آخرش میشن شبیه، اه
من نمی تونم پیش قدم بشم.
من یه هنرمند بودم، می دونید چی میگم؟
کار من به جوونیم وابسته بود
یا به ظاهرش به هر حال.
من انتخاب های آدم ها رو درک می کنم.
خب، من سه بار لیفت صورت انجام دادم.
من تمام رژیم های مد روز رو امتحان کردم.
تمام پُر کننده ها،
و بوتاکس ها رو امتحان کردم.
اگه بهم می گفتن حموم کردن واقعا
واقعاً آدم رو جوون می کنه راه «الیزابت باتوری» رو در پیش می گرفتم.
اوه.
خب، در آخر، فقط تا این حد می تونید
مقاومت کنید، مگه نه؟
مبارزه با طبیعت، همیشه یه بهایی داره.
دوست داشتید می تونستید
زیبایی دوران جوونی خودتون رو پس بگیرید؟
هبورا، با فرمولی شبانه
نه! نه - برو اونجا. برو.!
نه!
نه، نه.
ولم کنید برم!
من نمی خوام بخوابم - بذارش تو تخت.!
نه - تو نمی تونی تو هال بخوابی!!
نه! نه - آروم باش.!
آروم باش.
نه، نه.
داری مثل بچه ها رفتار می کنی!
کمکی از دستم برمیاد؟
نه، نه، مشکلی نیست.
تو اون رو نمی بینی؟
ببخشید؟
تو اون رو نمی بینی؟
اون وقتی خوابیم نگاهمون می کنه.
تو اون رو نمی بینی؟
اون رو میگی
نه.
چیزی نیست. اون آزیه.
اون کاری باهات نداره، باشه؟
نگاه کن، می بینی؟
اون دیگه رفت.
بخور.
پدربزرگم، آخرای عمرش
به آلزایمر مبتلا شده بود.
انگار تکه های کوچکی از ذهنش
یکی یکی از هم می پاشیدن
متأسفم.
واسه همین یه پرستار شدم.
می خواستم کمک کنم و تفاوتی ایجاد کنم.
پدربزرگ و مادربزرگم، وقتی که بچه بودم این رو بهم دادن.
اوه، خوشگله.
دوست دارم این طور فکر کنم که دارن من رو نگاه می کنن.
اوم، وقت خوابه.
اه
اون چیه؟
اوه، چیزیه که کمک می کنه بخوابی.
ما دوست داریم مطمئن بشیم که همه شب خوبی داشته باشن.
شما همه رو چیز خور می کنید.
چیز خور؟
این حرف دیگه زیاده رویه.
من می دونم که سر و کله زدن با بیمارهایی که داد می زنن، سخته،
ولی به نظرت همکارهات یه کم خشن نیستن؟
همه ی ما به صورت حرفه ای آموزش دیدیم،
و به هیچ کسی بر خلاف میلش آرام بخش داده نمیشه.
ببین، نگران نباش یه کم زمان می بره،،
ولی به اینجا عادت می کنی.
نه!
اونجا! چی اونجاس؟
اون حالش خوبه؟
اون کجاست؟
خواب بد دیدید، خانم آلبرایت؟
خفه بابا اون دقیقاً همون جا ایستاده بود
حالا لازمه با این لحن حرف بزنید؟
من یه بچه نیستم - مشخصه..
پس شب خوش.
اوه، پرستار، من
اوه، تویی.
چیزی نیاز دارید؟
امروز صبح کسی تو اتاق من بوده؟
برسم نیستش.
فکر نمی کنم.
بذارید کمکتون کنم پیداش کنید - دارم بهتون میگم ،.
یکی برش داشته. نیستش.
همینه؟
آره.
احتمالاً حواس پرت شدید.
یه عادت جدیده.
آدمای اینجا همیشه وسایلشون رو یه جای دیگه می ذارن.
نوبت کی بود؟
اه.
یه آسون اومد.
«در فیلم «ملاقات ابوت و کاستلو با فرانکنشتاین
ویلبر و چیک، چه کاره بودن؟
اه، حمل کننده ی چمدون.
بوم.
اون چشه؟
اوه، اون هر روز اینجاست.
اون همش فکر می کنه زنش قراره بیاد اون رو به خونه ببره.
همش یادش میره که زنش مرده و خاکش کردن.
می تونی فکرش رو کنی؟
اون می تونست رئیس ارازش و اوباش باشه.
اون می تونست به دلفین ها آموزش بده که آدمکش بشن
یا... کی می دونه؟
ولی الان... عقلش رو از دست داده.
اون دیگه مُرده.
ای بابا، چرا اشک من رو درمیاری؟
نه، نه، جدی میگم.
این... گمونم این بدترین اتفاقه.
اوه.
بدتر از اینکه مجبور باشی کرم نواری رو از تو دهنت دربیاری؟
بدتر از اینکه کلیدهای خونه ات تو مدفوع سگ بیفته؟
اوه، خیلی بدتره. خیلی بدتره.
یا بدتر از اینکه بین انگشتات رو با کاغذ ببری؟
اوه، وایسا، وایسا، وایسا بین دندونات رو
باشه، باشه، نه، نه، نه.
اوه، خدا. اوه، چی؟ اون، اون
نه. تو برنده شدی. تو بردی.
اوضاع راحت تر میشه، مگه نه؟
بوم.
کسی اونجاست؟
تو راهرو چی کار می کنی؟
باید تو اتاقت باشی.
یه چیزی اونجا بود، روی تختم.
کدوم گوری بودی؟ زنگ رو زدم.
تو تنها بیمار من نیستی.
اگه بیای بیرون بچرخی،
مجبور میشم در اتاق رو قفل کنم.
ببین.
دقیقاً اینجا بود.
چه مرگته؟ ولم کن.
آروم باش، وگرنه به خودت صدمه می زنی.
خودم می تونم روی تخت برم خیلی ازت ممنونم.
می خوای با گری تماس بگیرم که بیاد و کمکم کنه؟
اون داخل راهروئه - پس اونجاست..
می دونستم، خودشه آره، می دونستم
گری کارهای مهم تری نسبت به اومدن تو اتاق شما داره.
حتماً یه کابوس دیگه دیدی.
یالا. برو بخواب دیگه، باشه؟
آنت.
اون کیه؟
تو اون رو قبلاً دیدی.
صلیبت کجاست؟
جودیث.
پس اومدی.
سلام. ممنون - بشین..
انگار خسته ای.
خودت رو بگو.
اگه نمی شناختمتون می گفتم مواد مصرف کردید.
جشنتون کجا بود؟
امیدوارم نسبت به دیشب حالت بهتر شده باشه.
کابوس بدی دیدی.
«.کابوس بدی دیدی»
همشون شبیه بچه ها با ما رفتار می کنن - مگه نه؟.
من دیشب کابوس ندیدم.
من بیدار بودم یه چیزی دیدم
چی بود؟
یکی روی تخت من ایستاده بود و خوابیدن من رو تماشا می کرد.
می دونم چه فکری می کنید،
ولی شب قبلش هم همین اتفاق افتاد.
خب، چقدر واضح تونستی ببینیش؟
خب، تاریک بود، ولی
خانم آلبرایت، امروز صبح حالتون چطوره؟ - تو
دیشب تو اتاق من بودی؟
تو اتاق شما؟ منظورتون چیه؟ - طرفای ساعت یک.
آخه کدوم آدم بدبختی میاد خوابیدن یه پیرزن رو تماشا کنه؟
و صلیب آنت هم گم شده.
کارت همینه؟ از آدمای پیر دزدی می کنی؟
اه، جودیث چای داره سرد میشه.
با این کار هیچی عایدت نمیشه.
باشه - خوبه..
خیلی خب.
نمی دونم باید چی کار کنم.
یعنی باید با پلیس تماس بگیرم؟
نه، نه، نه با پلیس تماس نگیر
هیچ کار عجولانه ای انجام نده.
ببین، اه، شاید حق با تو باشه و منم ازش خوشم نمیاد،،
ولی، جودیث، ولی از نظر بقیه،
کسایی که نمی تونن تشخیص بدن
که چی خواب و چی واقعیته،
نشونه ی زوال عقلی رو دارن.
و اونا خیلی سریع چنین تشخیصی میدن و بهت دارو میدن.
حق با اونه از دید اونا.،
هیج کدوم از ما دیگه عقل درست و حسابی نداریم.
آره، باور کن.
به محض اینکه نشونه ای از بیماری درونت ببینن،
شبیه یه آدم ناتوان باهات رفتار می کنن.
اطرافت رو ببین.
هیچ کدوم از این آدم ها از اینجا بیرون نمیرن.
نه واسه روز شکرگزاری نه واسه کریسمس،،
نه واسه فارغ التحصیلی نوه شون.
به محض اینکه ضعفی ازت ببینن،
تنها راه بیرون رفتنت میشه مرگ.
خانم آلبرایت، همه چیز مرتبه؟
اوه، بله.
فقط می خواستم برم یه کم هوا بخورم.
برای بیرون رفتن باید یکی همراهتون باشه.
منظورتون چیه؟
این داخل زندانی شدیم؟
ما باید در تمام مواقع بدونیم ساکنین اینجا، کجا هستن.
اه، شاید یکی نتونه خودش تنهایی برگرده.
همراهم بیاید.
تو سالن، هم سرایی بچه ها رو داریم.
ترجیح میدم چشمام رو روی هم بذارم.
روز خوبی داشته باشید، خانم آلبرایت.
جورج؟
ببخشید.
من، اوم
اوم
حالت خوبه؟
البته، البته من فکر می کنم
من حتماً، می دونید گمونم یه دقیقه
آهان - تو رویا غرق شدم..
خب، عادت می کنی.
تو یه دلیل جدید برای صبح بیدار شدن، پیدا می کنی.
فقط یه کم زمان بهش بده.
ببین، ما تو این قضیه با هم هستیم.
می دونی، هر وقت دلت گرفت،
کافیه به دیدن من و روث بیای.
ما تو اتاق بغلی هستیم.
وای. اوه.
اینجا چی کار می کنی؟
خب، گفتم بیام یه سری بهت بزنم
که تنها نباشی
رولند - اوه، من تو اتاقم بودم ،.
و داشتم به خانم زیبایی فکر می کردم
که اون سمت راهروئه
و ارتباطی که با هم داریم
و فکر کردم شاید
نه، نه، نه، نه یعنی خیلی ازت ممنونم
یعنی ممنونم که به من فکر کردی،
ولی، اوم، لازم نیست بهم سر بزنی.
اوه.
اه، ای بابا گمونم الکی نگران شدم.
گوش کن، من... ای بابا.
من فکر کردم الان داری کابوس می بینی.
معذرت می خوام - نه، حالم خوبه..
زیادی نگران میشی، رولند.
بیا دیگه حرفش رو نزنیم، باشه؟
باشه.
اوه، عجب احمقی ام.
چه دیوونه خونه ایه.
کی اونجاس؟
رولند؟
نفس بکش.
یکی دیگه.
اه، جوجه.
اه، لیمو.
دست چپ.
حالا اون دست.
به نظرم شما دچار
زوال عقلی در پارکینسون شدید.
معذرت می خوام، چی فرمودید؟
چیز غیرمعمولی نیست.
وایسا.
شما تو ام.آر.آی می تونید زوال عقلی رو ببینید؟
متأسفانه، بله.
چطور این اتفاق داره میفته؟
میشه یه لحظه بیرون منتظر بمونید، خانم آلبرایت؟
من باید دختر شما رو در جریان یکی دو تا از جزئیات بذارم.
تو می خوای در مورد نحوه ی درمان من بدون حضور من، حرف بزنی؟،
من که بچه نیستم، من
خانم آلبرایت، من متوجهم که هضم این قضیه سخته،
ولی بهتره چند لحظه به ما وقت بدید.
چه کاری می تونیم انجام بدیم؟
مادر شما از خواب های واضحی حرف می زنه
که نمی تونه از واقعیت تشخیصشون بده
دلیل زوال عقلش همینه.
اون به نظارت مداوم ما نیاز داره.
اینجا تو این عمارت، جاش امنه.
ولی مهم اینه که نه شما
و نه هیچ کدوم از اعضای خانواده تون هذیان گویی های اون رو باور نکنید.
اون باید متوجه بشه که کابوس هاش
همش تو سر خودشه.
اوه، خدا - نگران نباشید..
من بیش از 20 ساله که دارم اینجا کار می کنم.
اون جاش کاملاً امنه.
گوش کن. گوش کن.
هر چیزی اون شب دیدم واقعی بود.
اولش فکر کردم یکی از کارمندهای اینجاست،
ولی الان فکر می کنم
بذار بیام خونه.
آخه مشخصه اینجا
به درد من نمی خوره.
مامان، نمی تونم این کار رو کنم.
نمی تونم بر خلاف توصیه ی پزشک، عمل کنم.
چرا حرف من رو باور نمی کنی؟
مامان.
همه ما می خوایم حال تو بهتر بشه.
ولی می دونی، تو همیشه از این خواب های واضح می دیدی.
همه ما داریم سعی می کنیم از تو مراقبت کنیم.
قول میدم.
به زودی می بینیمت، باشه؟
♪ ...دیگ های جوشان تو یه شب بدون ماه ♪
♪ ...زمزمه های جهنمی، بر روی باد ♪
کمکم کن - چی؟.
کمکم کن از اینجا برم.
- چی؟ - ایموجن، بیا.
بیا بریم داخل - اوه..
باشه؟ بیا.
چی تو ذهنته؟
من نمی خوام نگرانت کنم.
پس بَده.
اینجا
که با این همه آدم پیر مریض پر شده،
بهم این احساس رو میده که من
خب، پس ایشون باید نوه باشن.
سلام. من رولند هستم یکی از دوستای مادربزرگت
سلام - البته امیدوارم باشم..
به هر حال، خیلی تعریفت رو شنیدم.
بزن.
من میرم که با هم حرف بزنید.
اون به نظر آدم باحالیه.
آره، هست.
ما با دوستاش کارت بازی می کنیم و
پیش داوری نکن.
من بهتره برم.
می دونی، من واقعاً دلم می خواد این آخر هفته بیرون برم.
میشه بیاید من رو ببرید؟
بیاید بریم ناهاری بخوریم فیلمی ببینیم، یا
اه، نه، فکر نمی کنم
فکر نمی کنم ایده ی خوبی باشه.
چرا؟
اونا میگن اگه فعلاً
خونه نری، زودتر خوب میشی واسه همین، می دونی.،
شاید بهتره با دوست جدیدت بپری.
رولند بود، درسته؟ آره.
اونا میگن»؟»
حالا دیگه به حرف اونا گوش میدی؟
می دونی اونا حتی به من رمز در رو نمیگن که بیام تو محوطه قدم بزنم؟
اوه، خدا، واقعاً معذرت می خوام.
من الان وصله ی ناجورم.
بعداً برگرد، باشه؟
بلیتت تموم شده.
آفرین پسر خوب.
میگم شما
وایسا ببینم دارید مواد مخدر مصرف می کنید؟.
اوه، نه.
نه - اوه، خدای من، شما.
شما واقعاً دارید مواد مخدر می کشید.
این کاملاً واسه درمانه.
و دیگه تموم شد. شرمنده - آره..
خودتون کاشتید؟
واسه همینه که شما - اه، خب
وای.
شما دو تا چند وقت اینجا زندگی کردید؟
آخه تقریباً مثل یه خونه اش کردید.
اوه، خیلی به هم ریخته اس.
داشتیم دنبال چند تا لباس قدیمی می گشتیم.
اوه، واقعاً؟ میشه نگاهی بندازم؟
البته، یه نگاهی بنداز.
ببین چیزی هست که خوشت بیاد.
واقعاً؟
مگه 20 سالتون بوده که اینجا اومدید؟
اوه، نه - همین احساس رو دارم..
اوه.
این باید مال تو باشه - اوه، آره..
اوه، می تونی اون رو ببری.
انگار حال هم اتاقیت خیلی خوب نیست.
اوهوم. اون دیشب حالش بدتر شد.
چی شده؟
نه، الان گربه رو برمی دارم.
برو دیگه - برو، داری همه رو می ترسونی..
نمی فهمم.
مگه اون گربه چشه؟
قبلاً هم دیدم که آنت ازش ترسیده.
آزی، گربه ی بیچاره.
اون می تونه حس کنه که چه کسی قراره بمیره.
گربه ها اون چیزها رو می فهمن.
البته پای هممون لب گوره،
ولی هیچ کسی دوست نداره نفر بعدی باشه که میره.
آنت.
حالت خوبه؟
دکتر اصرار داشتن که امشب این قرص رو بخورید تا راحت بخوابید.
اصرار؟ چرا؟
ساکن های اینجا یه مقدار آشفته میشن
وقتی آزی یه کم بد رفتار می کنه.
من به آرام بخش نیازی ندارم خیلی ممنونم.
ممکنه در مورد اون خواب هایی که می بینی، کمکت کنه.
میگم.
آنت تا حالا گفته تو کابوس هاش چی دیده؟
لطفاً این قرص رو بخور، جودیث این طوری بهتر می خوابی
ما علامت گذاری شدیم.
تو در امان نیستی.
پیداش کن.
آنت! آنت!
یکی بیاد کمکمون کنه!
آنت.
لعنتی، آنت.
اوه.
آنت.
آنت. آنت.
گری، زود باش برو دکتر رو بیار.
یالا، یالا، آنت.
تو خوبی؟
اوه، خدای من.
آنت؟ عزیزم؟
معذرت می خوام که مجبور شدی این رو ببینی.
شب می تونی اینجا بخوابی؟
مشکلی نیست.
امی - سی سی - آدام» «جیس - من - ایموجن - جودیث
پیداش کن؟
چی رو پیدا کنم؟
اوه، لعنت بهش.
اوه، خدا رو شکر.
لعنتی.
اوه، خیلی محکم بازوم رو گرفتی.
تو اینجا چی کار می کنی؟
وای، نه - اوه، مراقب باش
فکر نمی کنم - یه لحظه وایسا.
یه چیزی شنیدم شما شنیدید؟.
بیا بریم دارم یخ می زنم
بیا بریم - اوه، باشه..
خیلی بدجنسی - اوه، اگه یه مرد واقعی هستی ،.
کاپشنت رو بده به من - واقعاً؟.
تخم مرغت رو با چنگال می خوری؟
من چنگال ندارم.
امروز جودیث رو ندیدید؟
اه، نه.
ندیدمش.
اوهوم.
جودیث؟
خانم آلبرایت؟
خانم آلبرایت گم شده.
لعنتی. اونجاست.
بله، خدا رو شکر پیداش کردیم.
چطور این اتفاق افتاده؟
منظورتون چیه که آسیبی ندیده؟
محض رضای خدا اون حتی لباس درستی هم نپوشیده.
جاش.
باید یه چیزی بهت بگم.
ولی باید قول بدی پیش داوری نکنی، باشه؟
باشه، حتماً.
به نظرم تو اون خونه یه چیزی هست که داره ما رو می کشه.
وایسا ببینم. چی؟
به این اسامی نگاه کن.
هم اتاقی من، آنت دیشب مرد.
تمام اسامی بالای سرش هم قبلاً مردن.
نمی دونم چیه یا کیه، ولی
بعدش ایموجنه، و بعدش من.
کمکم کن.
من باید از اونجا بیرون بیام.
همه اینا نشون میده
که هر کسی که این رو نوشته حسابی دشمن پندار بوده.
خدای من، چرا همه مثل دیوونه ها دارن با من رفتار می کنن؟
حتی تو.
یادته وقتی کوچک بودی،
من میومدم هیولاها رو از زیر تختت دور می کردم،
و به داستان هات گوش می دادم
و همچنین به ترس ها و بهونه هایی که واسه دیر اومدن به خونه می تراشیدی، گوش می دادم.
من به تو ایمان دارم.
نمی تونی تو هم به من ایمان داشته باشی؟
مامان، تو... دیگه نباید این کار رو کنی، هیچ وقت.
اگه خانم بنسن باهامون تماس نمی گرفت اگه ما پیدات نکرده بودیم
من یه زندانی نیستم نباید تو یه خونه زندانی بشم
قوانینش همینه تو وقتی امضا کردی، باهاشون موافقت کردی
من با گرفته شدن آزادیم موافقت نکردم.
من قرار نیست تو رو به خونه ببرم، مامان.
تو می خواستی آخر هفته بیرون بیای باشه، ولی دکتر
اون دکتر یه آدم حقه بازه.
من برنمی گردم.
«.دکتر یه آدم حقه بازه»
خیلی خب، بسه.
من مادرتم، نه بچه ات.
الان برمی گردم.
بحثمون تمومه.
مشخصه که اونجا خوشحال نیست.
گمونم باید خونه ببریمش.
درباره ی این موضوع بهم هشدار دادن.
من نمی خوام اوضاع رو از اینی که هست، بدتر کنم.
بدتر؟
چطور می تونه بدتر بشه؟
چشمات رو باز کن نمی تونی ببینی تو چه وضعیه؟.
عزیزم، می دونم مامان بزرگ ترسیده.
می دونم نگرانه.
هممون نگرانیم.
الان زمان سختی واسه همه اس.
بابا اگه بود می دونست باید چی کار کنه.
جاش، تو باید بدونی که، اوم
اون حالش خوب نیست.
منظورت چیه؟
اوه، لعنتی.
مامان، اومدن تو رو ببرن.
نه، نه، نه.
از این طرف - نه، باربارا، ببین..
به این عکس نگاه کن - بیا..
دست از سرم بردارید من دیوونه نیستم.!
به اون عکس لعنتی نگاه کن - از این طرف.!
بیا - من نمی خوام برگردم!.
چطور می تونی این بلا رو سرم بیاری؟
من مادرتم من مادرتم!!
آروم باش - چطور می تونی؟.
«دفتر مدیر»
سلام.
«دسامبر»
«فهرست اتاق بیماران»
«رولند بنسن»
رولند بنسن.
«داخلی کارکنان»
خانم بنسن.
تریش پرایس و گری پرایس.
یعنی چی؟
روث کوپر و الیزابث.
آنت.
ایموجن.
یعنی چی؟
من جاش هستم.
می دونید باید چی کار کنید.
جاش، به محض اینکه این پیام رو گوش دادی خودت رو اینجا برسون.
موضوع خیلی مهمیه، لطفاً.
شما هم همین طور... من دارم سمت دفترم میرم
اجازه بدید یه نگاهی به تقویم بندازم.
متأسفانه الان جای خالی نداریم،
ولی گمونم تا یه هفته ی دیگه
یه جای خالی داشته باشیم.
بعدش درخواست نامه رو واستون می فرستم.
باشه.
البته.
ممنونم، خداحافظ.
من... من فقط
می دونم. من
لیسل، لطفاً بیا داخل.
ازت می خوام داروهای اتاق 312 رو بررسی کنی.
باشه، عالیه. حله.
راستش من بررسی کردم
اوه، خدای من.
اوه، جاش.
تو خوبی؟ - اوه، خدا رو شکر که اینجایی.
من باید از اینجا برم.
نه، دوباره؟
من می دونم کی داره بقیه رو می کشه.
کار رولنده.
- وایسا، همون رو میگی که باهاش کارت بازی می کنی؟ - آره، من
فکر می کردم ازش خوشت میاد.
من تو خطرم.
من از دیروز، ایموجن رو ندیدم.
من نفر بعدی فهرستم.
باشه، باشه، چرا نمیری مستقیماً با مدیر حرف بزنی؟
اون می تونه کمکت کنه - نه، اون دخترشه..
یا نوه اش.
اون هم همدستشه - همدست چی؟.
اون مثلاً کابوس هایی که می بینم،
تقصیر اون مَرده.
و دوستاش هم همدستش هستن.
و همشون با کارکنای اینجا یه رابطه ای دارن.
عجیب نیست؟
آره، زیادی عجیبه.
آره - وایسا..
فکر کردم گفتی چیزی که دیدی انسان نبوده.
اوه.
نه، نه، اونا نیستن.
یا می تونن باشن.
شاید اونا شب ها
به چیز دیگه ای... تبدیل میشن
نمی دونم... گیج شدم.
نمی دونم درباره ی چی داری حرف می زنی.
من عکسی از رولند رو تو راهروی اون غذاخوری دیدم.
اون 40 سال پیش دقیقاً همین شکل الانش بوده.
اوه، می دونم احمقانه به نظر می رسه ولی حقیقت همینه.
اوم
دکترها گفتن
تو ممکنه ما رو قانع کنی که یه چیزهایی داری می بینی.
تو این رو باور می کنی؟
که من دیوونه ام؟
اون میگه تو... تو دچار
دچار زوال عقلی شدم؟
اون دکتر، کلاهبرداره.
و بخشی از این توطئه اس و من می تونم ثابتش کنم.
کجاست...؟
دنبال چی داری می گردی؟
پرونده.
چه پرونده ای؟
نیستش درست... اونجا بود
یکی برش داشته.
- چی بود؟ - اسکن مغزی من.
و بقیه کسایی هم که اینجان همین بیماری واسشون تشخیص داده شده.
همشون دقیقاً یکی هستن.
اونا جعلی هستن، جاش.
اسکن های مغزی؟
تو اصلاً از کجا می تونی بفهمی
که اسکن های مغزی... با هم ذره ای فرق ندارن
و یکی... اونا رو گرفته؟
بدم میاد بگم ولی به نظرم این حرف ها چرنده.
راست میگی.
من باید برم باید برگردم.
تو تازه رسیدی.
آره، باید واسه شام خونه باشم.
فردا برمی گردی؟
فردا؟ فکر نمی کنم.
من، اوم
این هفته درگیرم، واسه همین
هفته ی دیگه حتماً میام.
هفته ی آینده.
آره.
شب به خیر، مامان بزرگ.
وقت خوابه.
اوه، هنوز نه.
الان خیلی دیروقته.
وایسا، اون چیه؟
خب، بهم گفتن نذارم کاری کنی.
وایسا، نه، نه، نه.
ببین، جودیث این کار به خاطر خودته.
این طوری اگه کابوس دیدی،
از روی تخت نمیفتی - گفتم نه، نه..
ولم کن. بسه.
نه.
نه، بهم دست نزن.
تو نه - جودیث، جودیث، آروم باش..
نه! نه! بسه - جودیث، پاهات رو پیش هم بذار.!
لطفاً فقط - بسه!
لطفاً پایین نگهش دار. لطفاً - ولم کن!
دست از سرم بردار - لطفاً، جودیث.!
ولم کن - آروم بگیر!!
جودیث، باید آروم بگیری - نه، نمی خوام!.
آروم باش. آروم باش - جودث، وایسا!.
نه!
خوبه.
تو گفتی می خوای به مردم کمک کنی.
حتماً الان پدربزرگت خیلی بهت افتخار می کنه، مگه نه؟
یه بار شنیدم که دکتر گیگان گفت
وقتی چیز سردرگم کننده ای رو تجربه می کنی،
باید چشمات رو ببندی و تا پنج بشماری.
وقتی دوباره بازشون کنی،
هر چیزی که دیدی یا شنیدی از بین میره.
جدی؟
تا پنج بشمارم؟
این دیگه چه جور نصیحتیه؟
من حرفت رو باور می کنم - چی؟.
ولی باید با همین وضعیت بمونی
و امشب رو بگذرونی.
من تحت نظرم.
ولی می دونم چه خبره.
من بهت سر می زنم و بعدش صبح حرف می زنیم.
- باشه؟ - باشه.
خیلی خب.
اوه، خدای من!
کمک! کمکم کنید!
یکی کمکم کنه!
کمکم کنید!
اوه، خدای من، راست میگن من دارم دیوونه میشم
اوه، خدای من!
یک.
دو.
سه.
چهار.
پنج.
صبح به خیر، جودیث.
اوه.
اوه، لیسل کجاست؟
اوه، اون یه چند وقتی نیستش.
اون گفت هستش.
اون مرخصی استعلاجی گرفته.
چی؟
معذرت می خوام - نه..
می دونم خیلی با هم کنار میاید.
امیدوارم من و شما هم بتونیم با همدیگه دوست بشیم، مگه نه؟
ایموجن.
کمکم کن از اینجا برم.
ایموجن، بیا بریم.
ایموجن.
حالا میریم برای موقعیت پنجم،
و بچرخونید.
چه کلاس زیبایی.
وای نه.
نه.
من دیدمش... همون عکسی که روی دیوار بود
و اینا دوستات هستن.
ببین، ببین.
گفتم شاید علامتی چیزی باشه واسه همین تو اینترنت دنبالش گشتم.
این یه علامت کلتیکه و نشون دهنده ی یه درخت بلوطه.
نماد طول عمر و بازسازیه.
مثل درخت زندگی می فهمی چی میگم؟.
- کلتیک؟ - آره.
- خب که چی؟ - خب... حق با تو بود.
تو دیوونه نیستی.
حق با توئه.
اینجا واقعاً یه خبرهایی هست.
نمی دونم چیه ولی یه جور جادوی آدمک حصیریه.
ولی فکر نمی کنم باید بمونی و بفهمی جریان از چه قراره.
خب، من نمی تونم نمی تونم همین طوری برم
من... ما باید یه کاری کنیم.
بریم پیش پلیس.
نه، ما به مدرک نیاز داریم.
باور کن بدون مدرک حرفمون رو باور نمی کنن.
من... من معذرت می خوام که حرفت رو باور نکردم.
بیا با رولند شروع کنیم.
رولند؟
تو حواست به بیرون باشه - باشه..
داریم دنبال چی می گردیم؟
یه مدرک جرم.
مثلاً چی؟
نمی دونم. دیگ. جارو.
فقط اگه کسی اومد، خبرم کن.
اوه، خدای من اسکن ها
آره.
می دونستم.
می دونستم شونه ام رو گم نکردم.
اون چیه؟
اوه، حالم بد شد مال خودشه؟.
مطمئن مال منه.
اوه، خدای من چه آدم آشغالی
وایسا ببینم.
لعنتی، لعنتی، لعنتی.
یکی داره میاد. بیا، بیا، بیا بیا زیر تخت
زود باش.
اه، زود باش عجله کن
نه! چی کار داری می کنی؟
لعنتی.
رولند؟
کجاست
کدوم گوری رفت؟
هوی، درست حرف بزن.
خودت درست حرف بزن همیشه بد حرف می زنی
آره، ولی من سنی ازم گذشته.
تو 17 سالته.
اوه، خدای من.
لعنتی.
اون چه کوفتی بود؟
چیزی نبود - اون چی بود؟.
باید دنبالشون بریم.
گمونم بدونم داره کجا میره.
تو رمز جدید رو بلدی؟
آره، بلدم، ولی - آره.
بیا وقتمون رو تلف نکنیم.
باید راه بیفتیم.
همین حالا - یعنی چی...؟.
از این طرف.
موبایلت رو بده.
پدربزرگ و مادربزرگم این رو بهم دادن.
من تحت نظرم ولی می دونم اینجا چه خبره.
اون مرخصی استعلاجی گرفته.
اوه، لیسل.
چراغت رو خاموش کن.
قبل از اینکه جلوتر بریم،
اگه اتفاقی افتاد ...هر اتفاقی
ازت می خوام با تمام سرعت از اینجا فرار کنی.
من نمی تونم بدوئم ولی چیز زیادی واسه از دست دادن ندارم.
نه، نه، نه. نمیرم - تو
من بدون تو هیچ جایی نمیرم.
من و تو، ویلبر و چیک هستیم.
باشه.
اونا جادوگرن اون عوضی ها، جادوگرن
لعنتی.
آره.
ای ارباب جنگل ما مقدم تو را گرامی می داریم.
به کنار این حلقه ای که به آن محدود شده ایم.
ما از پوسیدگی بدن خود، سر باز می زنیم.
اجازه بده بار دیگر از طریق نوکرت،
از افراد ضعیف تغذیه کنیم،
تا انرژی آنها را جذب و انرژی خود را پر کنیم،،
تا سلامت باقی بمانیم
و با مرگ آنها، زندگی کنیم.
اوه، ای درخت زندگی نوکر خود را برای تغذیه بفرست،،
و آخرین انرژی باقی مانده
از جودیث آلبرایت را استخراج کن.
نه!
!جاش، نه
!نه! ولش کن
جودیث، از همون اول می دونستم
آدم سرزنده ای هستی
!کمک
کسی نیست که کمکت کنه
چرا این کار رو می کنی؟ - مگه مشخص نیست؟ -
من تماشا کردم که زنم کم کم عقلش رو از دست داد
تا جایی که دیگه نمی تونست نوه مون رو بشناسه
من هیچ وقت قرار نیست این شکلی بشم
پس آدم هایی که می کشی، چی؟
روح قربانی شده ی اونا ما رو زنده نگه می داره
اونا یه پاشون لب گوره
،اگه می خوای مرگ رو دور بزنی باید هزینه اش رو هم بدی
،اما از نیمه شب تا طلوع که همون ساعت افسون گری هست
می تونم دوباره جوون بشم، هر شب
پس اون جوون هایی که تو جنگل دیدم، شما بودید
باور نکردنیه
این موضوع به خاطر غرض شخصی نیست
جودیث، بابت کلیشه عذر می خوام
...من واقعاً ازت خوشم می اومد، اما
تا چند تا تخم مرغ نشکنی- نه-
نمی تونی املت درست کنی
!نه
نه. نمی فهمم
این موی خودته، رولند
!اوه
!ولش کنید
وگرنه قسم می خورم این لعنتی رو به خاکستر تبدیل کنم
!نه
!جودیث، وایسا
نیازی نیست این طوری تموم بشه
یه راه دیگه هم هست
ما شما رو بین خودمون راه می دیم
هر دوتون رو
تو می تونی اون درخت رو از بین ببری،
،و بعدش بشینی و صبر کنی تا آهسنه آهسته
همراه تمام آدم های داخل اون خونه، بمیری
و تو، مرد جوان می تونی از هم پاشیدنش
و از دست دادن عقلش رو تماشا کنی تا جایی که دیگه تو رو نشناسه
یا می تونی به ما ملحق بشی و دوباره جوون بشی
سالم و سرزنده، برای همیشه.
به شادترین زمان های زندگیت فکر کن
زمانی که همه چیز مهیج بود
یه هدف داشتی دوست داشتنی بودی
به تمام چیزایی که از دست دادی، فکر کن
اون احساس رو به یاد بیار اون زمان های خوش رو
اینکه چقدر همه چیز راحت بود چقدر بیخیال بودی
ما می تونیم تمام اونا رو بهت برگردونیم
و تو یه جوون هم با خودت داری
مثل الیزابث من یا گریِ تریش
که می تونه بهت کمک کنه و رازت رو نگه داره
این یه همکاری بی نقصه
...همه اون مردم بیچاره
ایموجن، آنت و خدا می دونه چند نفر دیگه
زندگی هایی که قربانی کردید
اونا واقعاً دارن زندگی می کنن؟
اونا به زور وجود دارن
اونا منتظر مرگ هستن
اونا یه مشت روح هستن
آینده ی تو هم همینه، جودیث
نمی تونی ببینی؟
ما فقط داریم از عذاب نجاتشون می دیم
این یه دل رحمیه
بهای این کار واقعاً ناچیزه
چه انتخاب دیگه ای داری؟
یه وجود بی مصرف تو یه بدن شکسته
بهش فکر کن، جودیث
دیگه خبری از لنگ زدن نیست
نه دردی، نه بیماری.
ما می رقصیم، جودیث
من هر شب می رقصیم
فقط بهش فکر کن
،و تو، مرد جوان
دیگه احتیاجی نیست به خاطر
شکسته شدن عزیزانت عذاب بکشی
یا مردنشون، مثل پدرت
یادته چقدر دشوار بود؟
و اینکه چه طور مادربزرگت تو اون زمان، کنارت بود؟
وقتی اون بمیره کی قراره کنارت باشه، جاش؟
جودیث، این کار رو به خاطر جاش انجام بده
مامان بزرگ، لطفاً
من رو تنها نذار
♪ تولدت مبارک، جودیث عزیز ♪
♪ تولدت مبارک ♪
♪ .و خیلی های دیگه ♪
اوه، باربارا
بیا اینجا، عزیزم تولدت مبارک
آخی
روز تولدش اشتباه نیست؟
اوه.
ما گفتیم شاید تو رو یاد گذشته بندازن
!اوه، این معرکه ست
!اوه
دوستان، اون نوه ی منه
اون امروز جزء کارکنان اینجا می شه
این عالی نیست؟
اون من رو جوون نگه می داره
اوه، کسی کیک می خواد؟
بیایید تمامش بخوریم- من می خوام-