‫به چیزی باید اعتراف کنم.
‫تا الان داخل دریاچه شنا نکردم.
‫تا الان از کوه بالا نرفتم.
‫یه دفعه غار رفتم...
‫...و تا الان داخل چادر نخوابیدم،
‫اما آروم آروم دارم فکر می کنم امکان داره که از یه چیزایی جا مونده باشم،
‫واسه ی همین به چند تا محقق مدرن زنگ زدم...
‫...و از اونا خواستم ‫که منو تا ته دنیا ببرن.
‫اونا هم گفتن: ‫«اُه، از این می تونیم دورتر هم بریم!»
«اقیانوس آرام جنوبی، جزیره تانا»
‫من 51 سال دارم و هیچ تجربه ای در کوهنوردی ندارم.
‫همیشه هم ‫این رویا رو داشتم...
‫...که قله ی اورست رو فتح کنم.
‫- چون... ‫- گمونم تقریباً هم سن باشیم.
‫- آره، من متولد 25 سپتامبر هستم. ‫- آره، منم 23.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫به اندازه دو روز بیشتر...
‫...عقلم می رسه.
‫شانسم چقدره؟ نکنه... ‫نکنه این کارا برای جوونا باشه؟
‫نه، نه، به نظر من ‫حتماً از پسش بر میای.
‫من توی سال 2001 از اورست بالا رفتم
‫از اون زمان از کوه های زیبایی ‫در کل دنیا رفته بالا.
‫بلندترین کوه هر قاره رو رفتم، پس...
‫- وای. ‫- آره.
‫خب، جکسون، اسم اون آتشفشان چیه؟
‫- یاسور. ‫- یاسور.
‫- یاسور... معنیش چیه؟
‫کسی که از ما بزرگ تر هستش
‫شبیه خدا واسه ی ما. ‫بزرگ تر.
‫یعنی امکان داره همین حالا در حال رفتن ‫به طرف آتشفشانی باشیم که می خواد فوران کنه.
‫درسته.
‫واقعاً قرار هست گدازه ها رو ببینیم؟
‫- آره. آره. ‫- بسیار خب.
‫- داریم به میدان خاکستر وارد میشیم؟ ‫- آره.
‫- یعنی چی؟ پوشش گیاهی به پایان رسیده و... ‫- آره.
‫بسیار خب. ‫وارد خاکسترها داریم میشیم؟
‫صدای برخوردش ‫با شیشه جلو رو میتونم بشنوم.
‫آره.
‫وحشتناکه
‫- تقریباً می تونم ضمانت کنم که زنده می مونی. ‫- باشه
‫رو به روی کوه یاسور.
‫یکی از فعال ترین ‫آتشفشان های زمین!
‫اما این که اریک فکر می کنه بیشتر ‫از ترس کنجکاو میشم، علت دیگه ای داره.
‫مثلاً این که بلندترین صدایی که تا به حال ‫ضبط شده رو یه آتشفشان از خودش در آورده،
‫اما صدای بلندی که این آتشفشان ‫در میاره، کاملاً ساکته.
‫آره، می دونم. منم متوجه نمیشم
‫- شنیدی؟ ‫- چی رو؟
‫- نه ، یه صدا اومد؟ ‫- آره.
‫تا اون بالا پژواک داشت
‫مشخصه که اریک داره ‫گوش میده...اما به چی؟
«غرش بی صدا»
‫- دیگه دارم رسما عرق می کنم. ‫- آره.
‫شوخی میکنی
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫- به نظرت لبه ش ردیفه؟ ‫- تو بگو.
‫باورنکردنیه.
‫شبیه خیره شدن ‫به دروازه جهنم هست
‫صدای فشرده شدن ‫و برخورد به دیواره ها رو می تونی از پایین...
‫- آره. ‫- ...بشنوی...همین طوری!
‫حالا هوا یه جورایی ‫تاریکه، واسه همین هم...
‫- آره. ‫- واقعاً روشن شده.
‫اوهوم.
‫آدم یه جورایی یادش میره ‫که اریک کاملاً نابیناست.
‫یعنی...این مردیه ‫که از اورست رفته بالا.
‫کسی که همین الان بدون ‫یه سکندری از این آتشفشان اومد بالا...
‫...و حتی می تونست تشخیص بده ‫که تو راه این جا کی منظره عوض شد!
‫یه جورایی فراموش می کنی، ‫تا وقتی ازت می خواد براش توصیفش کنی!
‫رنگش چی؟ نارنجی؟
‫مثل آتیش بازی نارنجی رنگی ‫که از زمین داره پرت میشه بیرون.
‫آهان.
‫احساس خاصی نسبت ‫به این که نمی تونی ببینیش داری؟
‫می دونی،
‫وقتی نابینا شدم، یه مدت ‫حسرت همچین چیزایی رو...
‫...می خوردم، ولی...
‫فکر کنم تهش یاد گرفتم که باید...
‫- ...از زندگی با بینایی خداحافظی کنم... ‫- اوهوم.
‫...و یه جورایی زندگی جدیدی رو ‫شروع کنم، می دونی؟
‫یه بخشی از آدم می میره ‫و بخش دیگه ش از نو متولد میشه.
‫چشمات رو ببند. ‫تو چی می شنوی؟
‫واقعاً شبیه اقیانوسه. ‫مثل برخورد امواجه.
‫- میاد و میره و... ‫- آره. کاملاً.
‫روی یاسور، طیف وسیعی ‫از صداها وجود داره.
‫صدایی که میشه آگاهانه شنید،
‫ولی کم کم دارم ‫یه صدای عمیق تر رو حس می کنم.
‫نمیشه درست شنیدش،
‫ولی یه جورایی می دونی ‫زیر پات داره اتفاق میفته.
‫اریک و من تنها کسایی نیستیم ‫که دنبال دنیای مخفی صداهاییم.
‫گروه جدیدی از کاوشگرها ‫تا اون سر دنیا میرن...
‫...تا جهان های مخفی ای رو کشف کنن...
‫...که از حواس ما فراترن...
‫...و بعضی هاشون دارن خیلی خیلی ‫دورتر از چیزی که من جرئتش رو بکنم میرن.
«جایی وسط اقیانوس اطلس»
‫دیوا ایمون از نزدیک روی ‫پُرصداترین جانور سیاره مطالعه می کنه،
‫ولی برای این قدر نزدیک شدن، ‫مهارت های ویژه ای لازمه.
‫وقتی می خواین ‫به صداهای اقیانوس گوش بدین،
‫باید غواصی آزاد انجام بدین.
‫معمولاً تق تق رو ‫سر و صدا حساب نمیاریم،
‫ولی این یکی ها ‫از صدای ارّه برقی بلندترن.
‫همین باعث میشه ‫نهنگ عنبر این قدر جالب باشه.
‫روش صحبتشون اینه.
‫تق تق ها به قدری بلندن...
‫...که می تونن صدها کیلومتر از اقیانوس رو طی کنن.
‫اونا می تونن از تق تقشون ‫برای مکان یابی پژواکی هم استفاده کنن...
‫...یا اسکن کردن ‫چیزهای ناشناخته،
‫مثل من.
‫این صدا به قدری قویه که می تونین ‫حس کنین داره ازتون رد میشه.
‫اُه، خدای من. محشر بود! ‫واقعاً حسش کردم!
‫می تونستی حسشون کنی؟
‫واقعاً سونار رو توی تنم حس کردم.
‫- فقط... ‫- باورنکردنی بود.
‫حس کردن صدا فقط با اینا نیست. ‫میشه از این جا هم حسش کرد،
‫ولی اگه قرار باشه از طریق بدنم ‫صدا رو حس کنم،
‫باید بدنم رو به صدا نزدیک تر کنم...
‫...و این یعنی پایین رفتن از لبه ‫این آتشفشان و واردش شدن.
‫- سلام. ‫- حال و احوال، پسر؟
‫- من خوبم. واقعاً خوشوقتم. ‫- ایول. خوشوقتم، پسر.
‫به یاسور خوش اومدی. ‫سلام، اریک!
‫- چطوری؟ ‫- معرکه.
‫- خودت چطوری؟ ‫- خوبم.
‫فکر کنم اولین آتشفشان شناسی باشی که می بینم.
‫خیلی خوب، چه باحال!
‫خب، تا حالا به یه آتشفشان فعال ‫سر زده بودی؟
‫نه، نزده بودم.
‫همین امروز، چند ساعت دیگه، ‫از دهانه آتشفشان میریم پایین.
‫بعدش ازت کمک می گیرم ‫که چند تا حسگر نصب کنم.
‫شاید بهتره برات رسمش کنم.
‫- با چوب تو خاکستر. ‫- می تونی از این عصا استفاده کنی که بتونم حسش کنم؟
‫آره، با کمال میل.
‫خیلی خوب. حالا ‫می تونم حست کنم.
‫عالیه، خب...
‫خب، این یه دهانه بزرگه و من ‫دارم قوس لبه دهانه رو می کشم...
‫...که شعاعش حول و حوش ‫300 متر یا همون 1000 پا میشه.
‫- اوهوم. ‫- کاری که بعداً می کنیم،
‫پایین رفتن...
‫...از سه تا طناب کشی مجزا ‫به سمت داخل دهانه ست،
‫ولی تا تهش نه.
‫این طوری می تونیم ‫به یه جای ایدئال برسیم...
‫...که دستگاه رو نصب کنیم.
‫آه، اتفاقاً این جا یه زمین مسطح هست، یه جای تخت...
‫...که به نظرم برای نصب حسگر، ایدئاله.
‫خب، خطرات احتمالیش چین؟
‫بیشترین چیزی که من حواسم رو ‫جمعش می کنم اینه که هیچ خاکستری...
‫- ...وارد چشم نشه. ‫- فهمیدم.
‫- خرده شیشه ست دیگه، نه؟ ‫- شیشه.
‫می تونه واقعاً به چشمتون صدمه بزنه.
‫بنابراین عینک ایمنی ‫و ماسک گاز همیشه دم دستتون باشه.
‫اوهوم.
‫تو...تو کارت آتشفشان شناسیه.
‫بنابراین راحت میری داخل...
‫...و دانشجوها و این چیزا رو ‫با خودت می بری، درسته؟
‫آره، من می برمتون داخل.
‫- جواب سوالت رو ندادم، نه؟ ‫- می دونم، آره!
‫- آره، ولی... ‫- اُه، پسر.
‫شبیه شروع یه جوک افتضاحه.
‫مثلاً...خیلی خوب، خیلی خوب.
‫«یه روز یه رپر، یه مرد نابینا ‫و یه آتشفشان شناس با طناب رفتن تو آتشفشان»،
‫ولی قراره همین کار رو بکنیم. به جفری ‫کمک می کنیم صداهای اسرارآمیزی که این آتشفشان...
‫...داره در میاره رو ضبط کنه.
‫یکی دو بار دیدم...
‫...قولنج انگشتات رو ‫می شکونی یا صدا در میاری.
‫آره، تو قولنج شکستن، ‫زمین کوبیدن عصام.
‫گاهی وقت ها هم ‫مردم صدای تق تق در میارن.
‫انگار هر چی تیزتر باشه بهتره.
‫- این طوری داری...مکان یابی پژواکی می کنی؟ ‫- آره.
‫- جواب میده؟ ‫- آره.
‫من حدوداً یه هفته قبل ‫از سال اول دبیرستانم کلاً نابینا شدم.
‫یه بیماری چشمی به شدت نادر رو ‫توم تشخیص داده بودن...
‫...به اسم «شکافتگی شبکیه نوجوانان»...
‫...و کل دبستان و راهنمایی،
‫یه جورایی محو شدن دنیا رو تماشا کردم.
‫یه مدت برام سخت بود...
‫...چون فکر می کردم بدون بینایی، ‫همیشه تو حاشیه گیر میفتم،
‫ولی زیبایی شنیدن اینه...
‫...که می تونین چیزایی رو ‫بشنوین که هیچ چشمی نمی تونه ببینه.
‫می تونین صدای پشت سر ‫و پیش روتون رو بشنوین.
‫برای همین می تونم ‫چیزهایی رو با گوش هام ببینم...
‫...که شاید شما نتونین ‫با چشماتون ببینین.
‫فکر می کنم این سنگ ها...
‫...از آتشفشان پرت شده ن بیرون ‫و این جا فرود اومده ن.
‫آره. این...این یه نمونه ‫بمب آتشفشانی خوشگله.
‫- خدایا. ‫- در ضمن می دونی چرا این جا مسطحه دیگه؟
‫- نسبتاً مسطح. ‫- اُه، چون...
‫احتمالاً نرم و انعطاف پذیر بوده،
‫- اوهوم. ‫- بعدش ضربه خورده و فشرده شده؟
‫درسته.
‫حدس می زنم همین رو داره ‫الان شلیک می کنه بالا سرمون!
‫آره، وقتی فعالیت آتشفشانی بالا میره، این جا...
‫- ...جای خوبی برای سر زدن نیست. ‫- وو!
‫- به نظر بزرگ میومد. ‫- وای!
‫اُه، وای! بمب های آتشفشانیش غول آسائن!
‫- اون یکی تا کجا رفت؟ ‫- بالای سرمون.
‫آره.
‫احتمال خیلی خیلی ضعیف آسیب فاجعه بار...
‫...وقتیه که یه چیزی ‫مستقیم از دریچه پرت شه بالا...
‫- آره. ‫- ...و اگه از لبه خم شده باشین...
‫خم شده باشیم... ‫گرفتم. آره، آره، آره.
‫- ...می تونه خیلی بد تموم شه. ‫- کاملاً.
‫وقتی مستقیم پرت میشه بالا، ‫هیچ پیش آگهی ای ندارین.
‫بهمون گفته بودن که وقتی ‫صدای آتشفشان رو می شنویم،
‫فوراً برگردیم و چشم بدوزیم ‫به بمب های آتشفشانی،
‫چون اونا به عنوان گدازه پرت میشن هوا، ‫ولی به شکل سنگ های غول پیکر میان پایین.
‫منم داشتم فکر می کردم... ‫خب، اریک چی؟
‫تو افراد بینا،
‫بخش بینایی مغز ‫با دیدن حرکت فعال میشه.
‫بخش بینایی مغز من وقتی ‫صدای حرکت رو می شنوم فعال میشه.
‫من تو ذهنم یه تصویر می سازم. ‫برای همین، هنوز هم می تونم ببینم،
‫ولی همه چیز بر اساس صداست.
‫راهی هست که همه بتونیم ‫صدا رو ببینیم،
‫ولی به درد بزدل ها نمی خوره.
«به اسپانیایی» خیلی خوب، اون قدر نه. فقط یه ذره.
‫«به اسپانیایی» ‫یالا.
‫هر دو سیاره با برخورد مذاب شدن.
‫آواری که به فضا پرتاب شد...
‫...تو یکی از عجیب ترین جشنواره های جهان شرکت می کنن.
‫ممکنه به نظر به شدت ‫خطرناک بیاد.
‫همین طور هم هست.
‫این انفجارهای خشن یه ویژگی مهمِ ‫صدا رو به تصویر می کشن.
‫یه چیزی که توضیح میده ‫چرا میشه حسش کرد،
‫حتی اگه نشه شنیدش.
‫صدا می تونه همه چیز رو حرکت بده.
‫صدا فقط تو هوا حرکت نمی کنه،
‫بلکه باعث حرکت هوا میشه.
‫این نیروهای نامرئی می تونن ‫حتی پرده گوش رو پاره کنن،
‫چون صدا حرکته.
‫این احساسیه که اریک ‫روی آتشفشانمون داره.
‫توی دهانه، امکانش هست ‫که منم حسش کنم.
‫آه، کلاه ایمنی رو هم لازم داریم ‫چون آتشفشان سنگ و این چیزا پرتاب می کنه...
‫...و سنگ ها میرن هوا ‫و بعد برمی گردن پایین...
‫...و می خورن تو سرت.
‫انگار این کلاه ایمنی زورش...
‫...به یکی از این سنگ های گُنده می رسه.
‫می دونین، شاید براتون ‫سوال باشه چرا داریم میریم داخل.
‫جواب اینه که اگه بریم ‫داخل دهانه، نسبت به بالا...
‫...روی لبه، باکیفیت ترین سیگنال رو می گیریم.
‫جدی جدی داغه.
‫حالا که واقعاً ‫می خوایم بریم پایین،
‫دست خودم نیست که فکر می کنم ‫همین چند روز پیش، بدون هیچ هشداری،
‫یه آتشفشان تو نیوزیلند فوران کرد ‫و 22 نفر رو کشت.
‫حالا آیا فوران اون آتشفشان ‫ربطی به این یکی داره؟
‫- حرف آخری داری؟ ‫- آره، این ژست «قهرمان فیلم اکشن» منه.
‫آره.
‫- اریک، حاضری؟ ‫- آره، من پایه م.
‫- ویل، حاضر؟ ‫- بله.
‫شاید عقلم رو از دست داده باشم.
‫حرارت عجیب و غریب، گاز سمی، شیشه و خاکستر ‫وجود داره. حتی دود هم می خواد آدم رو بکشه.
‫خیلی خوب، با طناب.
‫- خیلی خوب. با طناب، بچه ها. ‫- بریم تو کارش.
‫تا حالا این کار رو نکردی، نه؟
‫نه واقعاً.
‫- اُه، وای. ‫- واقعاً دارم انجامش میدم.
‫وای!
‫هی، داره از دهانه میاد بالا.
‫آره.
‫بیاین کارهای علمی رو سریع بکنیم.
‫اُه، خداوندا!
‫اُه، چه عظیم!
‫خدایا! این از همه شون بزرگ تر بود.
‫- حسش کردی؟ ‫- پس چی!
‫بچه ها، بیاین تا جای ممکن ‫سریع این حسگر رو نصب کنیم.
‫اگه صدای انفجار بزرگی ‫شنیدین، به دهانه نگاه کنین...
‫آره.
‫...و تا جای ممکن با احتیاط ‫برید بیرون.
‫ویل، تو تنت حسش کردی؟
‫- آره، باورنکردنیه. ‫- آره.
‫انگار...
‫- ارتعاش رو قبل از صدا حس کردم. ‫- آره، مثل موج ضربه ایه...
‫- ...که قبل از شنیدنش بهت می رسه. ‫- موج ضربه ای قبل از...آره.
‫ویل، کم کم داری می فهمی ‫من چی حس می کنم، مگه نه؟
‫درک می کنم.
‫آخرین دفعه،
‫با این که صدایی نشنیدم، ‫پرده گوشم می جنبید،
‫- فشار جنبشش رو حس می کردم. ‫- آره.
‫آره، من اون جنبش رو ‫تمام مدت حس می کنم. چه می دونم.
‫- الان هم جنبشش رو حس می کنی؟ ‫- آره. الان هم حسش می کنم.
‫اریک، نمی تونم جنبشی ‫که میگی رو الان بشنوم.
‫گوشم بهش حساس نیست،
‫- ولی حرفت رو باور می کنم، ‫- آره.
‫چون دستگاه داره ‫همین رو بهمون میگه.
‫- خیلی خوب. ‫- وقتی بلندش کنیم،
‫صداهای قابل شنیدن ‫از اون جنبشی که حس می کنین...
‫...ایجاد می کنه.
‫اگه می تونستین این رو بشنوین، ‫مثل این می بود که بغل یه چکش برقی باشین.
‫- درسته. ‫- اون وقت نمی تونستین...
‫...صحبت کنین.
‫- چیزی که دارین می شنوین، فروصوته. ‫- درسته.
‫مگه از این پایین تر میشه؟ ‫فروصوت یعنی از بم هم بم تر.
‫پس وقتی حسش می کنین، ‫بهتره حواستون رو جمع کنین.
‫ها؟ چی گفتی؟ باید بریم؟
‫- باشه. شنیدم. شنیدم. ‫- فروصوت بهت این رو گفت؟
‫فروصوت گفت ‫باید بزنیم به چاک.
‫سنگ! سنگ! سنگ! سنگ!
‫خوبی، اریک؟
‫آره.
‫معرکه ست!
‫رمزگشایی از فروصوت ‫می تونه کمک کنه پیش بینی کنیم...
‫...که آتشفشان هایی مثل یاسور ‫کی فوران می کنن،
‫ولی ممکنه پیام های دیگه ای هم ‫از اون پایین دریافت کنیم.
‫صداهایی که می تونن بهمون ‫یه چیز حیاتی راجع به دنیامون بگن.
«سوئد، اوران»
‫روی لایه نازک یخ، ‫این اسکیت بازها فقط وقتی در امانن...
‫...که به دقت گوش بدن.
امروز یخ صداهای خیلی خوبی میده، جنی.
‫در مواقع نادر، یخ می تونه ‫رفتاری شبیه به پوسته زمین داشته باشه...
‫...و حتی کوچیک ترین صدایی رو ‫تقویت و تبدیل کنه...
‫...به یه چیز عجیب و غیرمنتظره...
‫...و درست همون طور که ممکنه ‫آتشفشان علامت بده که داره فوران می کنه،
‫صداهای یه دریاچه یخ زده هم ‫می تونن بهمون هشدار بدن یخ چه قدر سسته.
‫هر چی صدا زیرتر باشه ‫یخ هم نازک تره.
به نظرت دووم میاره؟
آره، فکر کنم بیاره.
‫صدا در آوردن کار راحتیه.
‫کوچیک ترین فشار ‫می تونه به وجود بیاردش.
‫سرعت و مسافتی که صدا ‫تو سطوح جامد طی می کنه، خیلی بیشتره.
‫حالا فهمیدین چرا ‫تو فیلم های گاوچرونی قدیمی،
‫مردم وقتی می خوان صدای رسیدنِ سوارکارها رو ‫از دور بشنون، گوششون رو زمین می ذارن.
‫این ایده ایه ‫که یه گروه کاوشگر...
‫...داره یه خرده بیشتر ‫ازش استفاده می کنه.
‫«ایتالیا، رشته کوه دولومیت» ‫اما اول باید یه جا پیدا کنیم که هیچ صدایی نداره...
‫...و رسیدن بهش هم راحت نیست.
‫قراره سعی کنیم به جایی برسیم...
‫...که برای انسان توش ‫سکوت کامل برقراره.
‫آه. باشه. خوبه. ‫من هیجان زده م.
خیلی خوب، رسیدیم به اولین تنگنا.
میریم اون سمت،
بعدش، تو جایگاه قرار می گیریم...
... و از لاش رد میشیم.
‫خیلی خوب.
‫خیلی خوب. بریم پایین.
«دویست و پنجاه متر زیر سطح زمین»
‫- این جا رو. ‫- خیلی ممنون.
‫- باز هم می خوای؟ می تونم پرش کنم. ‫- آه، چرا که نه. ممنون.
کی داره این صدا رو در میاره؟
آره، این یکی بود، چون دیگه در نمیاره.
‫پدیده ای که این جا تجربه می کنیم ‫اینه که مغزمون نمی خواد ما...
‫...سکوت رو حس کنیم، ‫ولی اگه توجه کنین،
‫اگه...اگه ساکت بمونیم، ‫هنوز می تونیم...
‫...صدای قطرات آب رو بشنویم.
‫- خیلی خوب. ‫- فقط امتحانش کن.
‫این احتمالاً آخرین صداییه که می شنویم.
‫- آهان. ‫- تا وقتی برسیم جایی...
‫...که امیدواریم سکوت واقعی رو پیدا کنیم.
‫خیلی خوب. ‫پس ادامه میدیم؟
‫- میریم داخل تر. خیلی خوب. ‫- بله. آره. داخل تر میریم.
«چهارصد و پنجاه و هفت متر زیر سطح زمین»
‫انگار پیداش کردیم.
‫وای!
‫هی، بچه ها...بیاین ‫یه دقیقه ساکت باشیم...
‫...که ببینیم واقعاً ‫همونیه که حس می کنیم،
‫سکوت رو پیدا کردیم یا نه،
‫بعدش هم می تونیم ‫از تکنولوژی استفاده کنیم.
‫هیچی نیست. ‫هیچی نیست.
‫فکر کنم اولین بار تو زندگیمه که هیچی...
‫- ...نمی شنوم. ‫- هیچی.
‫هیچیِ طبیعی.
‫- آره. ‫- آره.
‫- وای! ‫- آره. عالی و شگفت انگیزه.
‫- سنگینه. ‫ سنگینه، آره. کاملاً.
‫انگار...انگار حس سنگینیه.
‫آره. خب، کاری ‫که این وسیله می کنه،
‫اینه که چیزی که نمی تونیم ‫الان بشنویم رو ضبط کنه.
‫اگه می خوای یه چیز ‫واقعاً بی صدا بشنوی،
‫بی صداتر از تنفست، ‫بی صداتر از ضربان قلبت،
‫اون وقت یا باید ‫جلوی اونا رو بگیری...
‫...یا از سر راه بری کنار.
‫این طوری، ممکنه فرصت این رو ‫داشته باشی که چیزی رو بشنوی...
‫...که هیچ کس تا حالا نشنیده.
‫صدای اعماق کوهستان.
‫میگن در واقع صدای...
‫...جاذبه ماهه که کوهستان رو به سمتش می کشه.
‫ماه دریا رو می کشه ‫و جزر و مد رو به وجود میاره.
‫از قرار معلوم همین کار رو ‫با زمین هم می کنه...
‫...و فقط کوهستان ها ‫نیستن که در حرکتن.
‫تصور کنین می تونستین ‫صداهای نیویورک رو یکی یکی کنار بزنین.
‫بالاخره، این قدری ساکت میشه...
‫...که شاید همون ریتم های کهن ‫و عمیقی رو پیدا کنین...
‫...که تو دولومیت ضبط کردیم،
‫نیویورک دو بار در روز، هر روز،
‫35 سانت بالا و پایین میشه.
‫موج نامرئی سیمان و فولاد.
‫بهشون میگن کشند زمین.
به دهکده م خوش اومدی، ویل .افتخار بزرگیه که این جایی.
‫بعد از پایین اومدن ‫از آتشفشان،
‫جکسون ما رو به دهکده ش ‫می بره تا جشن بگیریم.
‫منم متوجه شدم که دارم ‫به همه چیز متفاوت گوش میدم.
‫لایه های صدا.
‫می تونستم حس کنم ‫که شنواییم فعال تر شده.
‫با یک دنیا صدا ‫کوک شده بودم...
‫...که حتی به عنوان موزیسین ‫از چشمم پنهان بود.
‫یه خرده افتخار می کنم ‫که تونستم به ویل به چشمه...
‫...از تجربه خودم رو نشون بدم.
‫این که فقط از چیزهای بصری دنیا حیرت زده نمیشم،
‫بلکه واقعاً ظرافت ها و زیبایی ها ‫و چیزهای خشن رو می شنوم.
‫بینایی فقط باریکه ای از حقیقته.
‫بنابراین، شاید...
‫...دارم بهش کمک می کنم ‫طیف کامل زندگی رو تجربه کنه.
کوهستان یاسور از این جا...
... نغمه ش رو بهمون یاد میده.
‫زیباست.
وقتی فوران می کنه،
... طنینش همراه با نهر می رسه...
... و این طوری به دست من می رسه.
‫داره آواز می خونه.
‫مثل هماهنگ شدن ‫با نیروهای کهن طبیعت.
‫وو!
‫بله. دقیقاً همین که گدازه ‫داخل ذوب میشه و می جوشه...
‫پس واسه همین... ‫بعضی اوقات این صدا رو می شنوی.
‫این حرکت ها از صداهای آتشفشان تقلید می کنن.
‫پا کوبیدن هم فروصوت.
‫وای!
‫دلت میخواد که منم برم؟ ‫باشه. بزن بریم.
‫همه بلند شین. ‫بریم تو کارش.
‫هی، عجیب بود. ‫انگار زمین یه طبل بزرگ هستش.
‫بفرما، پسر. ‫آفرین اریک.
‫آوازی هست که شاید ‫نتونیم همیشه بشنویم،
‫اما می تونیم یاد بگیریم احساسش کنیم.
‫با زمین کوک بشیم.
‫ریتم مخفی اون رو احساس کنیم...
‫...و یاد بگیریم ‫با اون حرکت کنیم.
‫آره!
‫من روش گوش دادنم رو تغییر دادم ‫روش واقعاً گوش دادنم رو...
‫اما این اولشه.
‫دنیا های مخفی بیشتری ‫واسه جست و جو هست.
‫جهان های بیگانه ای که در اونا ‫رنگ در تاریکی مطلق وجود داره.
‫وای، ببین
‫جاهایی که با دور هم اومدن میلیون ها جانور ‫اتفاقات عجیبی میافته
‫جاهایی که بی تحرکی وجود نداره، ‫چون همه چیز در حال حرکت کردنه.
‫این ها دنیا های مخفی هستن ‫که سیاره ما رو می گردونن.
‫مرزهای جدیدی که هر چیزی که گمون میکردیم در موردش ‫می دونیم رو به چالش میکشن.