‫بچه بودم،
‫مادربزرگم می گفت ‫بهترین چیزای زندگی...
‫...اون سمت مانع ترس هستن.
‫امیدوارم مادربزرگ درست گفته باشه.
‫دقیقا سرقت رسیدی.
‫- عجب چیزیه! ‫- آره، این نیدیره...
‫...و قراره وسیله رفتن ما به اعماق باشه.
‫- «نیدیر»؟ ‫- نیدیر.
‫نظرت چیه؟
‫کاملا از سر صحنه فیلم ‫آوردنش. علمی تخیلی هستش!
‫با این قراره بریم کف اقیانوس.
راستشو بخوای ‫یکم مضطربم...
‫...چون این زیردریاپیما فقط...
‫فقط یه چیز...یه چیزی کوچیکه
‫...و قراره سه نفر داخلش باشن!
‫کار مشکلیه
‫چون در دنیای واقعی، ‫از آب می ترسم.
«سه دقیقه تا حرکت»
‫مواظب سرت باش.
‫- یه دیوار دیگه جلوت هست. مواظب سرت باش. ‫- حتماً.
‫پس این کار بزرگیه.
‫ با یه حباب پلاستیکی ‫915 متر داریم پایین میریم.
‫- از پله ها برو بالا. ‫- از پله ها بیا بالا.
‫به طرف زیردریاپیما. ‫اینجا بشین.
‫- آره. ‫- میز کنترل وسطی رو هذف بگیر.
‫نزدیک لامپ. ‫پاها رو بیار داخل
‫همینجوری، ویل. ‫سر بخور. آره!
‫- بعد من اینو نگه می دارم. ‫- آره.
‫آفرین.
‫- بعدش رو اون یکی می شینی ‫- اوه.
‫الان شد.
‫خودت رو جا کن.
‫- وای. ‫- اینم بطری آب.
‫- بطری آب. ‫- چند تا خوراکی دیگه.
‫- خوراکی هات رو پایین می ذارم. ‫- چقدر دنجه.
‫الان نوبت دیواست.
‫دارم میام.
‫- کارش رو میدونه ‫- یه مقدار تجربه دارم.
‫بسیار خوب، توضیحات ایمنی رو ‫کوتاه واست میگم.
‫هر دو شما سیستم تنفسی ‫کنار دستتون هست.
‫اگه نیاز شد، همون لباس استاندارد غواصی هستش.
‫- اگه بذارم...آره، اگه به شما گفتم... ‫- اینطور بذارم؟ بوم.
‫...بذاریدش داخل دهنتون ‫و بعد عادی نفس بکشین.
‫بسیار خوب. اوهوم.
‫اگه اتفاقی واسم افتاد، ‫یه دکمه این زیر هست.
‫- باشه. ‫- باشه؟
‫- زرد. ‫- دکمه زرد.
‫- این جا.
‫- فشار میدین و... ‫- خدایا
‫هنوز چیزی نشده شکوندمش. ‫می دی! ببخشید
‫دکمه رو فشار بدین ‫و به اونا با گفتن...
‫- ...«ایکس-ری، ایکس-ری، ایکس-ری» خبر بدین. ‫- باشه.
‫بسیار خب، سوالی دارید؟
‫تا الان با اینا تصادف داشتی؟
‫- اُه، آره. همیشه می کنم. آره. ‫- همیشه؟ آهان، خیلی خوبه
‫- واقعاً استرس داری؟ ‫- ها؟
‫- واقعاً استرس داری؟ ‫- یکم. اما درست میشه.
‫اکو، نیدیر، حاضریم که بریم زیر آب.
‫حاضر برای آب.
‫می بینمتون...امیدوارم.
‫یکم مورمورم شد.
‫این هم از این.
‫از سکو به اکو، آماده حرکتین. آماده حرکت.
‫دریافت شد، آماده حرکت. ‫دستگاه در حال بالا کشیده شدنه.
‫حالا بلند شد.
‫- هی! ‫- بوم. هی.
‫برو بریم.
‫همین الان بد اضطرابی گرفتم.
‫وای.
‫اگه پاهات خیس شد، لطفاً بهم بگو.
‫افتضاح میشه! پسر...
‫دیگه جدا شدیم.
‫از نظر احساسی نه. از نظر احساسی ‫من هنوز خیلی هم وابسته م!
«باهاما»
«پایین رفتن در تاریکی»
‫اتاق فرمان، از نیدیر به اتاق فرمان. ‫دریچه بسته ست، دستگاه تنفسی فعاله. تمام.
‫از اتاق فرمان به نیدیر. دریافت شد. ‫دارین پنجاه متر رو رد می کنین و میرین پایین.
‫اقیانوس در بعضی از اولین خاطرات کودکیم نقش داره.
‫تو قایق می زدیم بیرون و من به شدت...
‫...و بدجوری می خواستم ‫بدونم اون پایین چه خبره،
‫ولی مطمئن نیستم ‫ویل همچین حسی داشته باشه.
‫حلقه نور بالا سرمون داره کوچیک میشه.
‫آره، البته.
‫1000 متر، 3300 پا.
‫جایی که به قدری عمیقه ‫حتی نور هم بهش نمی رسه،
‫ولی تو تاریکی محض ‫چی وجود داره؟
‫تو سطح آب، اعضای دیگه تیممون...
‫...دارن همین سوال رو می پرسن.
«پورتوریکو، خلیج موسکیتو»
‫خیلی از آدما از تاریکی می ترسن...
‫...و منم یکیشونم.
‫یه تمساح آمریکایی ‫تو تاریکی گازم گرفت و من رو کشید...
‫...و همین باعث شده ‫یه مقدار محتاط بشم،
‫ولی نه این قدری که دیگه ‫شبانه نری قایق رانی...
‫...تو یه قایق کف شیشه ای.
‫بخشی از کاوشگر بودن، ‫اینه که به ترست غلبه کنی...
‫...و وقتی این کار رو می کنی،
‫اون موقعه که جادو رو می بینی!
‫این جا حیات هست!
‫این آب پر از موجودات ریزه.
‫وقتی مزاحمشون بشین، ‫ناگهان از خودشون نور ساطع می کنن.
‫وقتی بینشون پارو می زنین، ‫یه طوفان نورانی درست می کنین.
‫به نظر ما ممکنه ‫یه مکانیسم دفاعی باشه.
‫مثل روشن کردن چراغ امنیتی ‫برای مشخص کردن مزاحم ها.
‫اُه، نگاهش کن.
‫وای.
‫تو آب هر حرکتی نورانی میشه، ‫حتی حرکت این ماهی ها!
‫بیا ببینم، کوسه کوچولو.
‫آره! کوسه پرستاره.
‫چه قدر زیباست. ‫حرکت دمش رو ببینین.
‫این دنیا اصلاً تاریک نیست.
‫پر از صورت فلکیه، پر از ستاره هایی ‫که زیر انگشتان و پاروهاتون...
‫...پیچ و تاب می خورن.
‫زیباترین چیزیه ‫که تا حالا دیده م.
‫یه دنیای سحرآمیز ‫که اگه بچسبی به دنیای امن روز،
‫هیچ وقت تجربه ش نمی کنی.
‫با پایین رفتنمون، ‫داریم نور رو از دست میدیم.
‫متعاقبش رنگ ها رو.
‫دقیقاً. نور سفید ‫از کلی رنگ ساخته شده...
‫...و وقتی به آب برخورد می کنه، ‫رنگ های مختلف...
‫...قبل از بقیه جذب میشن.
«بناسزنق».
‫مادربزرگم رنگین کمون رو ‫این طوری یادم داد. «بناسزنق».
‫می دونی، بنفش، نیلی، آبی،
‫سبز، زرد، نارنجی، قرمز. ‫پس قرمز میره، نارنجی میره،
‫- زرد میره... ‫- دقیقاً.
‫آبی آخرین رنگیه که رد میشه، ‫برای همین تو اقیانوس همه چیز...
‫...به نظر آبی میاد. ‫تی شرتت رو ببین.
‫وای!
‫چه عجیب!
‫داشتیم لباس انتخاب می کردیم ‫و اونا اصرار داشتن تی شرت قرمز بپوشم.
‫- مدام اصرار می کردن. ‫- به نظرت دلیلش چی بود؟
‫نمی دونم، می گفتم: ‫«پسر، می خوام کاوشگر بشم.»
‫به زودی کل دنیا آبی میشه.
‫- بعدش... ‫- وای!
‫بعدش...
‫- یه دنیای تاریک. ‫- یه دنیای تاریک.
‫تازه شروع کردیم و هیچی نشده ‫نوری که از سطح وارد می شد،
‫داره محو میشه،
‫ولی قبل از تاریکی، ‫گرگ و میش هست!
‫دنیایی که به نظرمون ‫رنگ های اندکی داره.
‫با فرا رسیدن شب، دنیایی ‫که می شناسیم به کل ناپدید میشه.
‫دور تا دور آدم متلاشی میشه.
‫چشمامون تلاش می کنن ‫محیطمون رو درک کنن.
‫می تونم صداش رو بشنوم.
‫می تونم بلندتر شدنش رو بشنوم. آره.
‫- آبشار... ‫- آبشار نزدیکه.
«برزیل، آبشار ایگواسو»
‫بعضی مواقع، وقتی ‫ماه کامله و آسمون صافه،
‫یه کمان شبح وار نورانی ‫تو مه پیدا میشه.
‫بهش میگن «ماه کمان».
‫دیدنش تقریباً غیرممکنه. ‫مثل یه خط نازک خاکستری تو هواست...
‫...که دور تا دور دره کشیده شده،
‫ولی با دوربین و لنز مناسب،
‫می تونین خط رو ‫به شکل واقعیش ببینین.
‫یه رنگین کمونه، ‫ولی مهتاب خلقش می کنه.
‫قشنگه، نه؟
‫حرف نداره.
‫نور سفید از قطرات آب ‫در هوا بازتاب پیدا می کنه،
‫درست همون طور ‫که بعد از بارون اتفاق میفته،
‫ولی موضوع اینه. مهتاب ‫به قدری قوی نیست...
‫...که دید رنگی ما رو فعال کنه.
‫برای همین ماه کمان ‫جلوی چشممون پنهان می مونه.
‫یک دنیا رنگه که کاملاً ‫تو تاریکی مخفی شده.
‫اقیانوس هم گرگ و میش داره.
‫کافیه 200 متر برید پایین...
‫...و دیگه نور خورشید بهتون نمی رسه.
‫منطقه گرگ و میش هم ‫پر از چیزهاییه که تا حالا کسی ندیده.
‫نیدیر به اتاق فرمان. ‫عمق 700 متر، در حال پایین رفتن. تمام.
‫صدای دنگ رو شنیدی؟
‫- بله، شنیدم. ‫- صدای کره ست، داره بهمون میگه...
‫- ...داریم میریم تو عمق. ‫- آره.
‫- خیلی خوب، کاوش کنیم؟ ‫- باشه.
‫گمونم.
‫حسش درست مثل جنگ ستارگانه.
‫همه ش انتظار دارم ‫ستاره مرگ رو ببینم.
‫- آدم به این عادت می کنه؟ ‫- نه واقعاً.
‫باورتون میشه تعداد آدمایی که رفته ن فضا...
‫...از کسایی که رفته ن ‫کف اقیانوس بیشتره؟
‫من همه ش چند بار رفته م، ‫چون این سفرها خیلی کم پیش میان.
‫کمتر از یک درصد ‫از اعماق اقیانوس اکتشاف شده...
‫...و با این که داری ‫بیشتر تو تاریکی عمق می گیری،
‫کم کم شروع می کنی ‫به بیشتر دیدن.
‫وای!
‫- چی؟ ‫- وای!
‫خب، این یهویی پیداش شد.
‫یه صخره کامله!
‫- شگفت انگیزه. ‫- مگه نه؟
‫شاید واقعاً ستاره مرگه.
‫- ما نمی دونیم ارتفاعش چه قدره. ‫- درسته.
‫- تا کجا کشیده شده، درسته؟ ‫- بله، بله، دقیقاً.
‫تا همین الان هم ‫کسی این جا نیومده.
‫باورنکردنیه.
‫یعنی ممکنه من یکی از اولین کسانی باشم ‫که این رو می بینه؟
‫ممکنه!
‫صبر کن، مگه قانون کاوشگری ‫نمیگه من می تونم روش اسم بذارم؟
‫- چرا. ‫- «قله تازه».
‫اون چیه دیگه؟
‫خیار دریایی شفاف، خیار دریایی شفاف، ‫خیار دریایی شفاف! برگرد، برگرد، برگرد.
‫خیلی عجیبه!
‫خیلی خوب، این یه جور خیار دریاییه. ‫اسم رسمیش انیپنیاستیس اگزیمیاست،
‫- اما کلی اسم مستعار داره. ‫- همم.
‫شخصاً از همه بیشتر ‫«هیولای مرغی بی سر» رو دوست دارم.
‫مرغ بی سر! وای! ‫نگاهش کن.
‫واقعاً شبیه مرغ بریونیه...
‫...که یه پرتزل فیلادلفیایی غول پیکر خورده!
‫یکی از چیزهاییه ‫که خیلی دوست دارم ببینم.
‫قشنگه.
‫می تونی ببینی که قرمزه، ‫احتمالاً رایج ترین رنگ...
‫...بین جانوران ژرف باشه.
‫- وای! ‫- به نظرت چرا؟
‫سوال خوبیه. ‫نمی دونم...آهان!
‫احتمالاً برای پنهان شدنه، درسته؟
‫- آره. می تونن قایم شن. بله، بله. ‫- دقیقاً!
‫- چون نور قرمزی در کار نیست. ‫- نور قرمز...اونا...
‫- نمیشه دیدشون. ‫- نمیشه دیدشون.
‫مثل اینه که شنل نامرئی پوشیده باشی.
‫اُه، مثل تی شرت من رفتار می کنن، ‫درسته؟ اون شنل نامرئی منه!
‫دقیقاً.
‫این پایین، بیشتر موجودات ‫حتی نمی تونن قرمز رو ببینن.
‫آره، گمونم تو دنیای آبی ‫نیازی ندارن که ببینن.
‫پس همه چیز این پایین قرمزه؟
‫- یه عروس دریایی جلوئه. ‫- آره؟
‫- درست جلومون. ‫- اوناهاش.
‫وو!
‫حرکتش رو می بینی. ‫همه...اون جایی که رنگین کمون هست.
‫- آره! وای! ‫- آره!
‫خارق العاده ست. ‫گوشیت رو میدی؟
‫انگار وسطش ‫یه لامپ پنج رنگ داره.
‫- اون عروس دریایی در واقع رنگ نداره. ‫- منظورت چیه!؟
‫فقط چون داریم نور بهش ‫می تابونیم، رنگارنگ جلوه می کنه.
‫منظور...این یعنی چی؟
‫اون رنگین کمون ‫هیچ وقت این جا دیده نمیشه،
‫- چون ما نور سفید آوردیم. ‫- درسته. درسته، درسته.
‫برای همین، اون یه چیز واقعی نیست.
‫- هیچ حیوونی این جا اون رو نمی بینه. ‫- درسته. هیچ حیوونی این طوری نمی بینه.
‫دقیقاً.
‫اگرچه من می تونم رنگین کمون رو ببینم، ‫موجودات این پایین نمی تونن...
‫...و منم فقط به این علت می تونم ‫ببینمش که نور مناسبش رو آوردیم.
‫این رویکرد کلی جواب های غیرمنتظره میده...
‫...و از قرار معلوم، ‫لازم نیست زیاد دور شیم...
‫...که رنگ های مخفی رو ‫تو تاریکی پیدا کنیم،
‫البته تا وقتی نور مناسب همراهمون باشه.
«آمریکا، ویسکانسین»
‫یه صدایی شنیدم.
‫همین جلوئن.
‫فکر کنم می دونن این جاییم.
‫- چطوره تو تاریکی بریم جلو؟ ‫- باشه.
‫می تونی چراغ جادویی رو امتحان کنی؟
‫اُه، اُه، آره. اون جا ‫یه چیزی داره حرکت می کنه.
‫خودشه.
‫- مثل رنگ های کلوپ هاست. ‫- آره. معرکه ست، نه؟
‫تو دنیا، تعداد انگشت شماری ‫از آدما این رو دیده ن.
‫شگفت انگیزه که چطور همچین کلکی، ‫یعنی استفاده از لامپ فرابنفش،
‫می تونه از یه دنیای جدید ‫رونمایی کنه. کی فکرش رو می کرد؟
‫آره.
‫موضوع همینه. هیچ کس ‫نمی دونست. این یه علم جدیده.
‫همین الان، دانشمندان دارن ‫همین طوری با چراغ قوه فرابنفش...
‫...می گردن که ببینن ‫چه حیوون های دیگه ای...
‫...ممکنه این قدرت پنهان رو داشته باشن.
‫حتماً اولین بار که دیدیش، فکر کردی...
‫...توهم زدی یا چیزی.
‫- آره، به عقلم شک کردم. ‫- اولین بار نیست.
‫کی می دونست که حیوون ها ‫دارن تو حیاط پشتیمون...
‫...رقص نور پنهانی برگزار می کنن،
‫اون هم با استفاده ‫از رنگ هایی که نمی تونیم ببینیم؟
‫شگفت انگیزه.
‫چیزی که ما دنبالشیم، ‫نیازی به چراغ های خاص نداره،
‫ولی وقتی کل نور ‫از بین بره، چی برای دیدن می مونه؟
‫احتمالاً از این جا به بعد ‫وارد منطقه نیمه شب میشیم.
‫هیچ نوری در کار نیست.
‫برای رسیدن به منطقه نیمه شب، ‫باید حسابی عمق بگیرین.
‫واقعاً عمیق.
‫نزدیک به آستانه تحمل این زیردریاپیما.
‫همین طور که زیردریاپیما عمیق تر میره،
‫آزاردهنده ترین چیز، سر و صداییه ‫که در میاره. یه جیر جیر وحشتناک...
‫...و این در واقع ‫مبارزه زیردریاپیما و اقیانوسه.
‫اگه یه دقیقه دست نگه داری ‫و به این فکر کنی...
‫...که تنها چیزی که داره ‫ازت محافظت می کنه،
‫15 سانت پلاستیکه، خوفناکه!
‫توبی، من کم کم ‫از سرعتم کم می کنم.
‫- اتاق فرمان به نیدیر، دریافت شد. ‫- برو بریم.
‫اُه. به کف رسیدیم.
‫حدوداً 7.5 سانت ‫تا بستر فاصله داریم.
‫هیوستون، داریم فرود میایم.
‫تماس با سطح زمین.
‫همیشه دلم می خواست این رو ‫بگم، فقط دلیلی نداشتم.
‫عاشق بخشیم ‫که تو اعماق بستر دریا...
‫...یهو جلوت پدیدار میشه.
‫اگه فکرش رو بکنی، خیلی سورئاله.
‫ما این جاییم، یه کیلومتر ‫زیر سطح اقیانوس.
‫هدف شخصیت تو زندگیت چیه؟
‫امیدواری از کارت به چه نتیجه ای برسی؟
‫چون من اهل یه کشور در حال توسعه م،
‫- خب؟ ‫- کشور ما...
‫...وسعش به اکتشاف ‫در بیشتر محدوده ش نمی رسه.
‫- وای. وای. وای. ‫- حول و حوش 90 درصدِ...
‫...قلمروی ترینیداد، اقیانوس عمیقه...
‫...و ما اصلاً نمی دونیم ‫چی توشه، چون تخصصش رو نداریم.
‫من تنها نفرم.
‫برای همین بخش اعظم کارم ‫اینه که سعی کنم تغییری توش ایجاد کنم.
‫تا حالا 16 مأموریت اکتشافی رفته م ‫و به ندرت پیش میاد کسی...
‫...شبیه به من باشه، ‫زن باشه یا رنگین پوست باشه...
‫...یا اهل یه کشور در حال توسعه.
‫- می خوام این عوض شه. ‫- البته.
‫این بخش بزرگی ‫از علت کارمه.
‫گرفتم. چه باحال.
‫تو زیردریاپیماییم ‫در عمق یک کیلومتری.
‫ما این پایینیم.
‫ما این پایینیم، بچه ها. ‫این پایینیم.
‫بذارین در همین حد بگم ‫که حسابی الهام گرفتم...
‫...و دلم می خواد قدم بزنم.
‫احتمالاً نیم ثانیه دووم میاری.
‫- ما هم در همین حال می میریم! ‫- آره.
‫پس احتمالاً انجامش نمیدم.
‫همیشه فکر می کردم ‫که چه راه خوبی برای مردنه،
‫«چه داستان محشری.»
‫داستان محشر داستانیه ‫که خودت بتونی تعریف کنی.
‫- یکی دیگه... ‫- درسته، آره.
‫اگه یکی دیگه مجبور باشه تعریف کنه، ‫«آره، پسر، من اون روز اون جا بودم»،
‫داستان چندان محشری نمیشه.
‫اگه فشار این قدر شدیده،
‫آدم به این فکر می کنه ‫که چه جور موجودی اون پایین زندگی می کنه؟
‫چون حتی توی سطح، ‫کاوشگرها دارن جاندارانِ...
‫...عجیب و غریبی پیدا می کنن ‫که تو تاریکی مخفی شده ن.
«اسلوونی، فلات کارست»
‫یه فضانورد تو غار چی کار می کنه؟
‫اون هم 300 متر زیر سطح زمین ‫تو تاریکی محض.
‫رفتن داخل غار ‫خیلی شبیه به فضا رفتنه.
‫رنگ ها رو از دست میدیم، ‫درکمون از رنگ ها رو از دست میدیم.
‫اگه اطراف رو نگاه کنین، ‫بیشتر موجوداتی که این پایین زندگی می کنن،
‫سفید یا شفافن.
‫اونا با زندگی تو غار سازگار شده ن،
‫برای همین از شر رنگ خلاص شدن، ‫حتی از شر چشم خلاص شدن.
‫این موجودات...اونا ‫حتی نمی تونن ببینن.
‫به سمندر سفید ‫می خوره از اون موجوداتی باشه...
‫...که ممکنه یه فضانورد پیدا کنه.
‫پوست عجیب و گوشت مانند.
‫به سمندرهای سفید ‫میگن «ماهی های انسان نما».
‫یه موجود بیگانه که فقط ‫هر ده سال لازم داره تغذیه کنه،
‫بیشتر به این خاطر...
‫...که حرکتشون کندتر از اینه ‫که بتونن چیز خاصی بگیرن.
‫گونه ای که بالغ بر 20 میلیون ساله...
‫...تو تاریکی مخفی شده.
‫اگه همچون چیزی رو تو یه غار ‫تو عمق چندصد متری پیدا کرده ن،
‫ما تو عمق یک کیلومتری دریا ‫چه کوفتی پیدا می کنیم!؟
‫اتاق فرمان. نیدیر به اتاق فرمان. ‫عمق یک کیلومتر. تمام.
‫اون چی بود؟
‫فقط یه راه ‫برای فهمیدنش هست.
‫آره...و باید یه کلکی بزنیم.
‫خیلی خوب.
‫آه، حالا چی کار می کنیم؟
‫حالا می بینیم ‫چی اون بیرونه.
‫چشمات رو ببند. ‫خیلی خوب، یک، دو، سه.
‫چشم ها باز.
‫هیچی نمی بینم.
‫دوباره امتحان کن. بذارین ‫ فلش بزنم. بسیار خوب، چشما بسته.
‫یک، دو، سه. چراغا روشن.
‫چراغا خاموش. ‫چشم ها باز.
‫- وای! وای! ‫- وای!
‫اُه، خدای من!
‫- اُه! ‫- وای!
‫- وای! وای! ‫- اُه، خدای من.
‫حتماً شوخیت گرفته. نگاهشون کن!
‫مثل «برخورد نزدیک» می مونه.
‫می دونین؟
‫دیوا، اینا چین؟
‫خب، برای دیدن همین اومدیم.
‫یه دنیای پنهان که فقط ‫تو تاریکی محض دیده میشه.
‫نه، نه، می دونم، ‫ولی از نظر علمی چیه؟
‫بهش میگن زیست تابی، ویل.
‫یه واکنش شیمیاییه که با استفاده ‫از اکسیژن داخل آب، نور تولید می کنه،
‫ولی نگاهش کن!
‫پس دارن برای خودشون ‫نور تولید می کنن.
‫دقیقاً! و از این نور استفاده می کنن ‫که ارتباط برقرار کنن.
‫- دارن با ما ارتباط برقرار می کنن، خب؟ ‫- اوهوم.
‫- مثلاً «مادر! مادر!» ‫- مثل آواتار. آره.
‫یا مثلاً «آهای، پسر، این نور کوفتی رو ‫از رو صورتم بگیر اون ور.»
‫یا مثلاً «تو فکرم جفت گیری کنیم.»
‫می دونم، آره.
‫یه زبان کامل وجود داره ‫که من اصلاً نمی دونستم وجود داره.
‫بین این همه جا تو سیاره ‫که حیوونا می تونن توش زندگی کنن،
‫بالغ بر 99 درصدشون ‫تو اقیانوس ها زندگی می کنن.
‫تازه تو این فضای وسیع، ‫تقریباً 80 درصد حیوانات...
‫- ...به یه نحوی از زیست تابی استفاده می کنن. ‫- وای!
‫بنابراین زیست تابی ممکنه ‫یکی از رایج ترین فرم های...
‫...برقراری ارتباط تو سیاره مون باشه.
‫مخ آدم سوت می کشه!
‫من چطوری نمی دونستم ‫همچین چیزی تو دنیا هست؟
‫برگردیم به سطح.
‫اتاق فرمان. نیدیر به اتاق فرمان.
‫داریم 400 متر رو رد می کنیم. ‫در حال صعود، تمام.
‫وای!
‫باورنکردنیه.
‫عاشقشم.
‫خوراکِ فیلم های کمدی رمانتیک هستش
‫قطعاً در یه فیلم ازش استفاده می کنم. ‫قطعاً در یه فیلم ازش استفاده می کنم.
‫برام جای سواله که کی رو ‫در نقش من می ذاری.
‫- اُه، تو میشی مت دیمون. ‫- اُه، آره. مت دیمون.
‫- می دونی، چنین کسی. ‫- آره.
‫بسیار خوب.
‫زیر آفتاب برگشتیم
‫ما رفتیم که دنیایی پنهان در اعماق پیدا کنیم...
‫...و من متوجه شدم که تو تاریکی بیشتر ‫از چیزی که فکرش رو می کردم، نور وجود داره
‫از اقیانوس تاریک و عمیق گرفته...
‫...تا سطحی که آفتاب اون رو روشن می کنه،
‫ما داخل یه جهان رنگارنگ زندگی می کنیم.
وایستا
‫آره، این قسمتش رو دوست دارم!
‫آره!
‫- ویل، موفق شدی. ‫- آره!
‫وای.
‫- خورشید یهو برمی گرده به زندگی آدم. ‫- خیلی خوب بود!
‫آره!
‫قطعاً خیلی خوب بود.
‫مادربزرگم می گفت:
‫«خدا بهترین چیزهای زندگی رو ‫می ذاره اون طرف ترس.»
‫خب، خدا روشن ترین چیزهای زندگی رو هم ‫اونطرف تاریکی قرار میده،
‫این اندازه که تازه زمانی که ‫واقعاً تونستم ببینم...
‫...که در تاریکی...
‫...رفتم پایین
‫یه جهان مخفی دیگه منتظر ماست.
‫یکی از رویاهای بچگیم رو برآورده کردم...
‫...که شاهد یکی از بزرگ ترین مهاجرت های زمین باشم...
‫...و کشف کنم که در دنیایی با این جمعیت
‫حتی حیوانات کم هوش هم ‫شدیداً می تونن باهوش بشن.
‫وای!