‫"همه ی شخصیت ها، اماکن، ادیان...
‫و اتفاقات این سریال تخیلی هستند."
‫دارید جنایت بعدی خودتون رو اعلام می کنید؟
‫آقای لی.
‫شما مجرم هستید؟
‫اگه شما نیستید، ‫می دونید که مجرم چه کسیه؟
‫نه.
‫سوال این نیست که چه کسی هست، سوال دلیلشه
‫اول باید این مشخص گرفته بشه.
‫چیزی روی این زمین ‫بدون علت اتفاق نمی افته.
‫چیزی که آدم ها رو می سازه خاطرات هستن.
‫اتفاقی که حالا داره میافته ‫نتیجه ی گذشته ست.
‫گذشته؟
‫کدوم گذشته؟
‫گذشته ی چه کسی؟
‫تو...
‫کی هستی؟
‫کافیه
‫من با گروه حقوقی ‫مرکز درمانی سئوریون هستم.
‫[قسمت پنج]
‫دکتر لی.
‫از بین چیزهایی که ضبط کردن، ‫فقط چیزهای مهم رو آوردم.
‫تا فردا صبح باقی وسایل...
‫و ماشین خودتون رو تحویل می گیرید.
‫بخاطر زحماتتون متشکرم
‫اُه شیفت شما رو به زمان دیگه ای ‫ موکول کردیم.
‫باید امروز خوب استراحت کنید.
‫از طرف من ‫لطفا از رئیس لی تشکر کنید.
‫فکر می کنم که خودتون باید...
‫اونا رو ببینید از اونا تشکر کنید.
‫با اجازتون.
‫[کمونیست ها را ریشه کن کنید، ‫جاسوس ها را دور کنید.]
‫لعنتی.
‫[گزارش های شهادت ها]
‫پسر. عجب
‫آخه واسه چی بارون نمیاد؟ ‫گرما داره می کشدم
‫پنج دقیقه به شیشه؟
‫گردنت چش شده؟
‫صاف بمون
‫شانه هات رو صاف کن. ‫شکمت رو بده داخل.
‫تو مرد هستی. این قدر ضعیف نباش.
‫«ذهنیت خوب ‫از نوع ایستادن مناسب شکل می گیره.»
‫این رو پدر بزرگم گفته.
‫نسل نهم قبیله ی هیونگجو.
‫مردی که به عنوان اولین معاون نخست وزیرِ ‫شاه سئونجو بود
‫با جون و دل این حرف رو گوش کن بچه.
‫هی، آخه زمانی که اینطوری میگی ‫چه جوری باید متوجه بشه؟
‫لعنتی. هی، جو سوک.
‫هی، جو سوک!
‫- بله قربان. ‫- روزنامه رو بده به من
‫هی.
‫دنبال کی هستی؟
‫بابام.
‫جدی؟
‫بابات کیه؟
‫می دونی، اون کمونیست هستش.
‫بیا.
‫چیزی نیست. بگیر.
‫لعنتی. به همه جا مالیدم.
‫خدایا، تو خیلی وحشتناکی
‫اون یارو با وجود کف خونی ‫که تو دهنش بود مقاومت می کرد.
‫واسه همین بهش می گیم کمونیست.
‫آدم یه دنده ایه،
‫مگه نه؟
‫حالا هر چی.
‫ببینش.
‫ببین این بچه چه جوری اون رو می جوه.
‫چته؟ نه، نمی تونی این کار رو بکنی.
‫نمی تونم بذارم بعدا پرداخت کنی.
‫غریبه که نیستیم. ‫این قدر سخت نگیر.
‫نه یعنی نه.
‫این جوری نیست که بهت برنگردونم . میدمش
‫واسه همینه که زوج ها مثل هم اند.
‫شوهرت قاتله و تو هم دزدی!
‫کی گفته؟
‫کی گفته شوهرم قاتله؟
‫منظورت چیه که کی گفته؟ همه می دونند.
‫همین حالا هم خبرش همه جا پخش شده.
‫- پس اش بده! ‫- اُه خدای من!
‫مامان. چی شده مامان؟
‫مامان پا شو.
‫مامان چی شده؟
‫- مامان. ‫- خدای من.
‫- مامان پا شو. ‫- لعنتی، جلوی مغازه ی من نه.
‫- حیف شد. ‫- مامان پا شو.
‫امکان نداره بتونم جمعش کنم.
‫امروز رو شانس نیستم. ‫کار اون بدترکیب هاست.
‫دقیقا. اون ها چرا بین این همه جا ‫ توی محله ی ما زندگی می کنند؟
‫بیرون رفتن توی شب خیلی ترسناکه.
‫[قاتل! بمیر! ‫کمونیست. قتل. کمونیست!]
‫[«ترانه های پاپ»، ‫«ترانه های پاپ جهان»]
‫- چی شده؟ ‫- مُرده؟
‫- فکر کنم مُرده. ‫- اُه نه.
‫مُرده؟
‫پسر، باید خیلی وقت پیش ‫مینداختمشون بیرون.
‫خیلی بده.
‫می بریمش بیمارستان، ‫شناساییش می کنیم...
‫و مرگش رو گزارش می دیم.
‫قیم یا خویشاوندی داره؟
‫نمی دونم. من از کجا بدونم.
‫شوهرش مرده و فقط یه بچه داشت.
‫[قاتل! بمیر! ‫کمونیست. قتل. کمونیست!]
‫مامان.
‫مامان!
‫- برو کنار. ‫- مامان.
‫- برو کنار. خدایا. ‫- مامان.
‫نه!
‫برگردونیدش خونه.
‫مامان!
‫مامان، نرو! مامان.
‫نه! مامان!
‫مامان!
‫مامان...
‫[پیامی تازه از طرف اِچ]
‫[تعمیر لوازم الکترونیکی]
‫الو؟ منم.
‫نه، چیزی نیست.
‫در واقع،
‫کسی رو ملاقات کردم که می خواستم ببینم.
‫ببخشید. یه نوشیدنی دیگه می خوایم.
‫- یه نوشیدنی دیگه. ‫- خیلی خب، آروم باش.
‫واسه امروز بسه.
‫با همه تونم. سروان کو مچتون رو می گیره.
‫حالا هر چی. واسه ام مهم نیست ‫ مچم رو بگیره.
‫چی؟
‫هر وقت یکی رو میاریم ‫آزادش می کنه...
‫و اگه مجرم رو دستگیر نکنیم ‫شماتتمون می کنه.
‫جدی.
‫من واسه این کار ‫نیومدم به واحد جرایم خشن.
‫درک می کنی، مگه نه؟
‫نوشیدنیت رو بخور. همه اش رو.
‫ارتباطات این آدم های پولدار چی هست حالا؟
‫شرمنده ام.
‫خیلی شرمنده ام.
‫مامور هاتاوی، توی ایالات متحده ‫کارها به چه صورت انجام میشه؟
‫اون جا از این اتفاق ها نمی افته، مگه نه؟
‫خب.
‫مطمئنم همچین اتفاقی نمی افته.
‫ساز و کار عالی ای دارند.
‫حسودیم شد. توی کشور خوبی ‫زندگی می کنی.
‫خیلی خب حالا. وقت رفتنه.
‫مامور هاتاوی، کِی ‫به ایالات متحده نقل مکان کردی؟
‫وقتی خیلی کوچیک بودم. ‫یادم نیست چون خیلی کوچیک بودم.
‫در این صورت،
‫نمی دونی والدین اصلیت چه کسانی بودند؟
‫ها نا.
‫نه.
‫درسته.
‫حتما اومدی این جا ‫که دنبال والدینت بگردی.
‫حالا دیگه کافیه.
‫بریم.
‫می خوای بررسیش کنم؟
‫یه مافوقی رو می شناسم ‫که متخصص پیدا کردن آدم هاست.
‫نه.
‫دنبال پیدا کردنشون نیستم.
‫گمون کنم این کار از نظر ‫پدرخونده و مادرخونده ای...
‫که بزرگش کردند بی ادبی تلقی بشه.
‫درست می گم؟
‫متوجه شدم.
‫یعنی پدرخونده و مادرخونده ات...
‫رو خیلی دوست داری.
‫خدایا، چقدر تاثیرگذار.
‫دوستشون دارم.
‫خیلی.
‫لازم نبود باهام بیای.
‫همین نزدیکی زندگی می کنم.
‫- همین نزدیکی؟ ‫- آره، اون جا.
‫درست اون طرف رودخونه ‫و پشت چند تا تپه.
‫هی، اون دو تا خیلی گیج بودند.
‫لطفا درکشون کن. ‫کره ای ها از این کارها می کنند.
‫یهویی با سوال های خصوصی ‫دخالت می کنند.
‫حتی فکر نمی کنند که ‫بی ادبانه ست.
‫لازم نیست آرومم کنی..
‫ببخشید؟
‫از این که بدون شناختن پدر و مادر اصلیم...
‫زندگی می کنم ناراحت نیستم.
‫منظورم این نبود.
‫من هم بدون شناختن پدرم بزرگ شدم.
‫قبل از این که به دنیا بیام فوت کرد.
‫مامان و بابام هر دو ‫توی یه حادثه ی رانندگی بودند.
‫فقط مادرم زنده موند و من هم که هنوز ‫به دنیا نیومده بودم زنده موندم.
‫واسه همین نمی دونم بابام چه شکلی بوده.
‫مامانم هیچی از قبل اون حادثه یادش نیست.
‫حتما واسه اش شوکِ بزرگی بوده...
‫که پدرم فوت کرده.
‫گاهی مغز انسان...
‫خود به خود تصمیم می گیره ‫خاطراتی رو فراموش کنه.
‫وقتی به یاد آوردن ‫خاطره ی به خصوصی خیلی سخت میشه...
‫سلول های مغزی ای که اون خاطرات یادشونه...
‫نمی میرند ولی فقط ‫دیگه کارکردی ندارند.
‫انگار که به خواب میرن.
‫متوجهم.
‫نمی دونم چرا این رو باهات در میون گذاشتم.
‫خیلی دیر شده. باید بری داخل.
‫ممنونم که برای برگشت همراهیم کردی...
‫ولی در آینده لازم نیست این کار رو بکنی.
‫بعد از اتفاقی که امروز افتاد ‫خیلی بهت مدیونم.
‫باید چیزهای غیرضروری ‫رو پیش می کشیدی که کمکم کنی.
‫جاه طلب شدم.
‫می خواستم اون مرد رو بررسی کنم.
‫چرا؟
‫نمی تونستم ازش سر در بیارم.
‫کارآگاه چا فکر می کنی اون مجرمه؟
‫تو همچین فکری نمی کنی؟
‫استفاده از سم برای قتل چه فایده ای داره؟
‫مجرم لازم نیست حاضر باشه.
‫اگه اون مجرم بوده چرا عذر موجهی ‫که نشون بده اون جا نبوده ایجاد نکرده؟
‫همه چیز اون مرد عجیبه.
‫انگار هیچ وقت...
‫صحنه ی جرم یا جسد رو ندیده.
‫این فقط برداشت منه.
‫اگه این مرد...
‫مجرم نباشه...
‫بلکه کسی باشه ‫که مثل ما...
‫دنبال مجرمه چی؟
‫خدایا. خدایا.
‫چیه؟ پاهات درد می کنند؟
‫نه، چیزی نیست.
‫- خیلی خب. ‫- خدایا، چیزی نیست.
‫- ای بابا. ثابت بمون. ‫- چی؟
‫یواش تر.
‫دارم سعی می کنم کمک کنم.
‫اون جا نیست. اون جاست.
‫یه کم پایین تر.
‫خدایا، خوبه.
‫- مامان. ‫- بله.
‫- تو کنجکاو نمیشی؟ ‫- چی؟
‫در مورد چی؟
‫گذشته ات.
‫این که قبل از تصادف چی کار می کردی ‫و چطور زندگی می کردی؟
‫خوب نیست که کاملا ‫نصف عمرت رو یادت بره.
‫اگه یادم بیاد چی؟
‫فایده ای برام داره؟
‫شاید یه خویشاوندی داشته باشی.
‫خب پیداشون کنم که چی؟
‫از کجا معلوم. شاید یه فامیل پولدار داشتی.
‫تو آرزو داری...
‫که فامیل داشته باشی؟
‫نه، قضیه این نیست.
‫ما بدون اون ها از پس مخارجمون بر میایم.
‫چرا؟
‫نامزدت خوشش نمیاد که تو فقط یه مادر داری؟
‫نه، من که نامزد ندارم.
‫یه کم عجیب میشه.
‫تو تک و تنهایی...
‫و من هم همیشه خونه نیستم.
‫اگه اتفاقی بیفته...
‫خدایا، این که چیز تازه ای نیست.
‫من همیشه تنها بودم.
‫قبلا سروان هان هوامون رو داشت.
‫باید دوش بگیرم.
‫اُه باشه.
‫پارک دو یونگ یا همون ‫سنجاب وحشیِ سانگ جو دونگ.
‫اون مسئول مواد منفجره ‫توی محل های ساخت و ساز بود.
‫سال 2012 باعث یه حادثه ی انفجار شد...
‫و 20 تا خونه ی مجاور رو سوزوند.
‫بعدش سال 2016 کارآگاه هان جو سوک...
‫به خاطر آتش افروزی مکرر دستگیرش کرد.
‫زندانی شد، بعدش تازگی آزاد شده.
‫اظهار بی گناهی می کرد...
‫و مدام برای کارآگاه هان ‫ایمیل های تهدیدآمیز می فرستاد.
‫در این مقطع زمانی اون محتمل ترین مجرمه.
‫سروان کو.
‫تیم 1 اطراف زادگاهش رو زیرنظر بگیرید.
‫تیم 2 آدرس آی پی ‫رو از ایمیل هاش ردیابی کنید.
‫- پیدا کردنش اولین وظیفه مونه. ‫- سروان کو.
‫کارآگاه چو برای افراد مربوط ‫درخواست همکاری بفرست.
‫بله قربان.
‫مرخصید.
‫بریم.
‫- بریم. ‫- بریم به کارمون برسیم.
‫همین جوری بی خیال لی جونگ یوپ می شید؟
‫حداقل می تونید یکی رو بذارید ‫که تعقیبش کنه.
‫می خوای به صورت غیرقانونی تحقیق کنی؟
‫باید یه کاری بکنیم!
‫ظن از روش برداشته شده. ‫حالا دیگه باید بی خیالش بشیم.
‫پرونده مون علیه لی جونگ یوپ رسما بسته شده.
‫اگه اتفاقی بیفته چی؟
‫اگه یکی دیگه بمیره چی؟
‫درست میگی.
‫یکی دیگه باید بمیره.
‫یه مرگ دیگه.
‫این تنها فرصتمونه.
‫فقط نمی دونیم کِی، چه جوری ‫ و کی رو می کشه.
‫مشکلمون همینه.
‫اگه فقط همین رو می فهمیدیم ‫عالی می شد.
‫خیلی خب.
‫اداره ی اطلاعات یه ماشین رو توقیف کرده.
‫از حالا به بعد هر کاری بکنی...
‫رسما به تیم ما ربطی نداره.
‫باشه؟
‫پشتیبانی ای در کار نیست.
‫تنهایی.
‫اُه؟ کارآگاه چا.
‫چرا قیافه گرفتید؟
‫مشکلی پیش اومده؟
‫تند اومدم چون یه مظنون رو دستگیر کردید...
‫ولی خیلی سریع آزادش کردید.
‫اگه بازداشتش کردید ‫حتما چیزی علیه اش داشتید.
‫ولی آزادش کردیم چون بی گناهیش ثابت شد.
‫چیزی خوردید؟
‫من گشنمه.
‫از غذا خوردن دست برداشتم.
‫کجا میرید؟ میشه من هم بیام؟
‫خب... دارم میرم سونا.
‫ما داریم یه برنامه ی تحقیقاتی ‫به نام «جستجو» رو راه اندازی می کنیم.
‫می خوام با اشاره به چند تا ‫پرونده ی حل نشده شروعش کنم.
‫پرونده های حل نشده؟
‫این سرگرم کننده ست؟
‫هنوز آزاردهنده ست.
‫می خوایم نور تازه ای ‫به پرونده های فراموش شده بتابونیم.
‫کی می دونه؟ شاید ‫سرنخ تازه ای پیدا کنیم.
‫واقعا امیدوارم برنامه تون خوب پیش بره.
‫شیمر.
‫موضوع اولمون اونه.
‫پرونده ی شیمرِ 35 سال پیش.
‫چیزی در مورد قربانی ها می دونید؟
‫قربانی ها؟
‫همه یه جا کار می کردند.
‫قربانی ها...
‫اُه جونگ گئون، ایم سانگ ووک، پارک این سانگ.
‫[هویت شیمر آشکار شد!]
‫نگفته چی کار کردند.
‫اولین قدم در بررسی قتل های زنجیره ای...
‫مرتبط کردن قربانی هاست.
‫چرا هیچی به این که قربانی ها ‫چی کار می کردند اشاره ای نداره؟
‫عجیب نیست؟
‫تنها چیز عجیب نیست.
‫این مقاله ای از سال 1984 ئه.
‫بخش اخبار محلی.
‫تنها بخشیه که بررسی کردید، مگه نه؟
‫ولی من یه جایی اتفاقی ‫یه چیزی پیدا کردم.
‫بخش اقتصادی.
‫[روزنامه ی اقتصاد]
‫«استاد پارک و تیمش از دانشگاه هانمیونگ»
‫«از سمت چپ، ایم سانگ ووک...
‫و اُه جونگ گئون، محققان.» محقق های دانشگاه؟
‫یه پروژه ی تحقیقاتی مشترک ‫ بین اون ها و یه شرکت بوده.
‫هر سه قربانی توی یه تیم بودند.
‫چه پروژه ای بوده؟
‫تی اچ 5 می ساختند،
‫یه ضدعفونی کننده که سال 1984 ‫ایجاد شد و ثبت هم شد.
‫این روزها مشکل بزرگیه ‫ و باعث مرگ های زیادی شده.
‫تی اچ 5؟
‫این دو تا مردی که این جا اند...
‫و این مرد قربانی ها هستند.
‫این مدیر سئو هیون ته ست ‫که اون موقع مسئول بود.
‫سئو هیون ته؟
‫این اسم انگار آشناست.
‫سئو هیون ته، ‫رئیس گروه سئوریون رو نمی شناسی؟
‫سئوریون... اون شرکت بزرگ؟
‫بعد از این که صنایع شیمیاییِ ‫ تائسام محصول رو ایجاد کرد...
‫با سئوریون ادغام شدند...
‫و سئو هیون ته ‫با وارث سئوریون لی هوا جانگ ازدواج کرد.
‫که این طور.
‫می دونید که یکی بیرون دفاتر سئوریون ‫خودش رو آتیش زده، مگه نه؟
‫آره. خودش رو برای درخواست غرامت ‫برای اِوِرگرین...
‫آتیش زد.
‫حدس بزنید عنصر اصلی اِوِرگرین چیه؟
‫تی اچ 5؟
‫یه نکته ی جالب بگم که آروم بشید؟
‫می دونید برادر بزرگتر ‫لی هوا جونگ کیه؟
‫کیه؟
‫دادستانی که پرونده ی شیمر 1984 ...
‫رو هدایت می کرد.
‫نماینده لی مین کی.
‫بهتره فورا انجام بشه.
‫به خاطر خودش هم هست.
‫خدایا. خودت این کار رو می کنی؟
‫چه سرگرمی عجیبی داری.
‫من حال این کار رو ندارم.
‫به جای کمک به تحویل 100 قطعه خشته زغال...
‫بارگذاری چند تا عکس از آشپزی کردنت...
‫برای رای دهنده ها موثرتره.
‫من هم باید آشپزی یاد می گرفتم.
‫واسه تو هرگز جواب نمیده. ‫از دست هات نمی تونی کار بکشی.
‫خب راستی...
‫همسرت چطوره؟
‫خودت چی فکر می کنی؟
‫شنیدم کل روز دکتر ‫رو توی بازداشت نگه داشتید.
‫افرادم همه اش چپ چپ نگاهم می کردند.
‫آفرین بهت.
‫وقتی بعدا دیدیش، ‫ازش خواهش کن و معذرت بخواه.
‫باشه.
‫بیاید غذا بخوریم، باشه؟
‫- ممنونم که غذا پختی. ‫- خواهش می کنم.
‫بفرمایید نوشیدنی.
‫نوشیدنی؟
‫خانم لی میشه لطفا فراموش کنید؟
‫من واقعا خیلی متاسفم.
‫می تونم واسه تون ‫نوشیدنی بریزم.
‫ممنون.
‫افرادم صبح علی الطلوع رفتند ‫و بازداشتش کردند.
‫حسابشون رو رسیدم. ‫پس لطفا این قدر عصبانی نباشید.
‫شنیدم بهش سخت گرفتید ‫و درست پیش از گرگ و میش آزادش کردید.
‫هیچ وقت کاری که بهشون ‫ گفته شده رو انجام نمیدن.
‫همه شون فکر می کنند ‫باهوشند.
‫آخر من رو می کشند.
‫عجب آشفتگی ای.
‫حالا چه جور پرونده ای هست؟
‫خب می دونید...
‫یکی از اداره مون مُرده.
‫به قتل رسیده.
‫به قتل رسیده؟ کی؟
‫همون افسری ‫که نزدیک بازنشستگیش بود؟
‫اُه خدایا. چی شد؟
‫چطور مُرد؟
‫توی یه جور انفجار شیمیایی مُرد.
‫قاتل از روش عجیبی استفاده کرده...
‫و چیز عجیبی ‫توی صحنه ی جنایت باقی گذاشته.
‫چی؟
‫فندک.
‫فندک؟
‫آره. نشانِ روش ‫همون نشان 35 سال پیشِ...
‫پرونده ی شیمر بود.
‫اُه خدایا. چی کار کردی؟
‫گیجی؟
‫نه. گیج نیستم. ‫زیاد نوشیدنی نخوردم.
‫همین حالا هم خیلی چیزها ‫ذهنم رو مشغول کرده. مواظب باش.
‫شما سه تا هنوز فکر می کنید جوونید؟
‫فندک شیمر؟
‫جزئیاتش رو بهم بگو.
‫خب...
‫مین کی، پرونده ای ‫که سال 1984 مسئولش بودی...
‫یادته؟
‫همون موقع که به اداره ی امنیت عمومی ‫ منتقل شدی.
‫پرونده ی قتل های زنجیره ای ‫ناشی از آتش افروزیِ ماچئون.
‫نام مجرم...
‫لی سانگ وو بود، درسته؟
‫اون پرونده و روش های استفاده شده ‫توی چند تا از پرونده های تازه...
‫مثل همه.
‫دو تا انفجار بوده که توش افرادی مردند...
‫و فندکی که روش شیمر بوده ‫رو توی صحنه ی جنایت پیدا کردند.
‫کی مُرده؟
‫یکیشون یه گزارشگر بوده...
‫که پرونده ی شیمر رو پوشش داده بوده...
‫و اون یکی هان جو سوک بوده،
‫کارآگاهی که اون پرونده بهش محول شده بود.
‫شواهدش یه مقدار زیاده واسه همین ‫نمیشه به عنوان یه رخداد تصادفی محض...
‫از شرش راحت شد.
‫مطمئنی عمل تلافی جویانه ‫ یا کار یه مقلد نیست؟
‫از کجا از روش قتل های 35 سال پیش خبر داره؟
‫چیزهایی هست که من ‫و مین کی در موردشون نمی دونیم.
‫چطور یکی از دکترهای سئوریون ‫درگیر پرونده شد؟
‫داشته دور و بر صحنه ی جرم پرسه می زده...
‫و توی دوربین های مداربسته دیده شده.
‫اتهامی در کار نیست ‫و یه کم هم مبهمه.
‫چه جور آدمیه؟ دیدیش؟
‫خوب به نظر میاد و باهوشه.
‫بریتانیایی- کره ایه.
‫کره ایه؟
‫آره. به فرزندخوندگی قبولش کردند.
‫به فرزندخوندگی قبولش کردند؟
‫اسمش چیه؟
‫لی جونگ یوپ.
‫این اسم رو می شناسی؟
‫فکر نکنم. تا حالا هیچ وقت ‫این اسم رو نشنیدم.
‫اونیه که هوا جونگ ‫کلی پول داد که بیاردش.
‫چطور می تونه مجرم باشه؟
‫مطمئنم همین طوره...
‫ولی یه جای کار می لنگه.
‫چرا داری می ترسی؟
‫نگران چی هستی؟
‫شیمر 35 سال پیش...
‫مُرد.
‫پیشرفتتون خوبه.
‫حتما داروها دارند خوب روم جواب میدن ‫چون دکترم خوش تیپه.
‫در مورد اون شخصی ‫ که می خواستید بررسیش کنم...
‫اطلاعات دیگه ای غیر از اسمش...
‫هاهم یونگ بوک دارید؟
‫الان دیگه احتمالا ‫شصت سال و خرده ای سنشه.
‫35 سال پیش ‫توی اداره ی پلیس ماچئون کار می کرد.
‫کارآگاه بوده؟
‫پیدا کردنش آسون نیست، درسته؟
‫اگه قبلا کارآگاه بوده باشه،
‫اگه پرس و جو کنم ‫می تونم پیداش کنم.
‫امیدوارم به زحمت ننداخته باشمتون.
‫به هیچ وجه.
‫فرصتیه که دِینم رو ادا کنم.
‫می دونید که یه کم مسئول...
‫دستگیریتون هستم.
‫من ازتون دلخور نشدم.
‫خدای من.
‫اصلا نمی دونم از ته دل می گید یا نه؟
‫ولی اون کیه؟
‫خانواده تونه؟
‫یا دشمنه؟
‫فقط باید یه چیزی ازش بپرسم.
‫دکتر لی...
‫میشه یکی که قراره بمیره...
‫یه توصیه ای بهتون بکنه؟
‫قرار نیست بمیرید.
‫اگه داروهاتون رو بخورید ‫و مدیریتش کنید...
‫به گذشته فکر نکنید.
‫هیچ چیز خوبی ازش در نمیاد.
‫شما سالمید، خوش قیافه اید...
‫و شغل خوبی دارید.
‫چرا خودتون رو درگیر این چیزها می کنید.
‫بهش فکر کنید.
‫تا حالا هیچکس از فکر کردن ‫به گذشته سودی برده؟
‫دکتر لی.
‫حتی اگه دنبال دشمن هاتونید...
‫هرگز نباید دنبال خانواده بگردید.
‫لحظه ای که پیداشون کنید ‫دشمنتون میشن.
‫بیاید بگیم شما با مظنون ‫ توی اتاق بازجویی هستید.
‫اول چی باید بگید؟
‫شماره ی یک. ‫شادترین لحظه ی زندگیتون چی بوده؟
‫شماره دو. ‫بدترین لحظه ی زندگیتون چی بوده؟
‫اگه مجبور باشید ‫بین اون دو تا سوال انتخاب کنید چی؟
‫جواب، شماره ی دوئه.
‫اگه در مورد لحظات شادی ‫و سرخوشی سوال بپرسید...
‫هیچکس جواب نمیده...
‫ولی اگه در مورد بدترین لحظه سوال بپرسید...
‫تجربه ی غافلگیرکننده تون اینه که اون شخص...
‫به حرف میاد.
‫یه سوال دارم.
‫یه وقت هایی یه آدم بی گناه ‫به دروغ اعتراف می کنه.
‫چرا این اتفاق می افته؟
‫به خاطر جو زورگویانه ست؟
‫یا تهدیدهای جسمانی مثل شکنجه؟
‫علتش چیه؟
‫اُه، یه شخص بی گناه ‫به دروغ اعتراف می کنه...
‫هر کسی می تونه این کار رو بکنه.
‫ذهنیتی غیرعادی یا از سر اجبار نیست.
‫مردم بدون اجبار اعتراف دروغین می کنند؟
‫اگه وقتی آزادی جسمانیتون ‫ازتون گرفته شده بازجویی بشید...
‫و با موقعیتی پیچیده مواجه شدید...
‫که ممکنه خانواده تون در خطر باشند...
‫علاوه بر این ندونید که چقدر طول می کشه...
‫پس این موقعیت به شدت اضطراب آوریه.
‫بنابراین می خوان به سادگی...
‫از این موقعیت فرار کنند.
‫می خوان به اون شخص ‫جواب هایی که می خواد رو بدن.
‫این چیزیه که بهش فکر می کنند.
‫همین؟
‫مگه احمقند؟
‫ممکنه بابت اعترافشون مجازات بشن.
‫اون ها فکر می کنند...
‫«امکان نداره... وقتی قضیه بره به دادگاه...
‫همه چیز برملا میشه.»
‫نمی دونند چه اشتباه حیاتی ایه.
‫داخل اتاق بازجویی، شرایطی پیش میاد...
‫که فراتر از تصور افراد معمولیه.
‫واقعیت مجازاتی که در انتظارشونه ‫رو در نظر نمی گیرند.
‫حتی اگه شدیدترین نوع مجازات یعنی مرگ باشه.
‫یوجین.
‫می تونیم یه لحظه صحبت کنیم؟
‫دلیلی نداره ما خصوصی صحبت کنیم.
‫تا وقتی که حکم نهایی صادر نشده...
‫با مظنون تعامل نداشته باشید...
‫چون ممکنه بر قضاوتتون اثر بذاره.
‫این بین تحلیلگرهای شخصیت یه قانونه.
‫بله، دقیقا.
‫پس بیا تعاملی با هم نداشته باشیم. ‫بیا یه کار دیگه ای انجام بدیم.
‫- کار دیگه؟ ‫- از شطرنج خوشت میاد؟
‫سفید. من اولم.
‫نترسیدی؟
‫از چی؟
‫از تنها بودن با من.
‫اگه من واقعا یه قاتل زنجیره ای باشم چی؟
‫واسه ام افتخاره.
‫اگه کتابش رو بنویسم ‫پرفروش میشه.
‫چند سالتون بود که از کره رفتید؟
‫هفت سالم بود.
‫پس باید یادتون باشه ‫وقتی کوچیک بودید چه اتفاقی افتاد.
‫مثلا والدینتون.
‫اون ها مُردند.
‫من جسد مادرم رو پیدا کردم.
‫پدرتون چی؟
‫وقتی مادرتون مرد اون کجا بود؟
‫کشته شده بود.
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫اتفاقی که از کنترل من خارج بود.
‫من قدرتی نداشتم ‫و باید رنج می کشیدم.
‫واقعا چرا اومدید کره؟
‫خانواده ای براتون باقی نمونده.
‫باور نمی کنم به خاطر پول باشه.
‫میشه یه قولی بهم بدی؟
‫که این گفت و گو بین خودمون بمونه.
‫قول میدم.
‫برگشتم چون باید یه کاری رو انجام بدم.
‫چه کاری؟
‫می تونی کمکم کنی؟
‫چه جوری؟
‫حواست بهم باشه.
‫همین کافیه.
‫این خودکشیه؟
‫یا یه تله؟
‫چرا اومدی به کره؟
‫به دردسر افتادم و فرستادنم این جا.
‫رئیسم پیشنهاد داد بیام این جا.
‫چه بهونه ی محشری.
‫چرا فکر می کنید بهونه ست؟
‫واقعا نمی خوای ریشه هات رو پیدا کنی؟
‫من رو زمان حال تعریف می کنه.
‫چرا باید گذشته واسه ام مهم باشه؟
‫چرا من؟
‫کارآگاه های عالی زیادند.
‫یه دوست لازم دارم.
‫فکر کردم تو هم ‫بهش احتیاج داری.
‫آقای لی.
‫شما سال 1984 یعنی ‫ 35 سال پیش از کره رفتید، مگه نه؟
‫اون موقع چه اتفاقی براتون افتاد؟
‫دیگه خیلی داری پیشرَوی می کنی.
‫حقایق رو نادیده بگیر و ‫فرد رو ببین.
‫کیش و مات.
‫[تولدت مبارک یوجین!]
‫[فرزندخواندگی بریتانیا: ‫سوابق فرزندخواندگی جروم جی وای ادواردز]
‫[یتیم]
‫[جراح مغز و اعصاب لی جونگ یوپ]
‫[پیام تازه: خانم هوانگ]
‫[وقتی این پیام رو دریافت کردید باهام تماس بگیرید. ‫ هاهم یونگ بوک رو پیدا کردم.]
‫[راک نورابانگ]
‫- داریم کجا میریم؟ ‫- کجا می خوای بری؟
‫به سر و وضعم رسیدم. ‫بریم کنار دریا.
‫اُه؟ گمون کنم می خواد آواز بخونه.
‫حالا حالاها باز نمی کنند.
‫اُه.
‫آقا. این ماشین شماست؟
‫نمی تونید این جا پارک کنید.
‫یه جای دیگه پارکش کنید.
‫دنبال کسی هستم.
‫کی؟
‫هاهم یونگ بوک.
‫قبلا توی ماچئون پلیس بوده.
‫اُه این یارو که این جاست...
‫خدایا، چقدر فراموش کارم!
‫یادم رفته بود امروز غروب ‫یه برنامه هایی دارم.
‫تو باید بری خونه.
‫رانندگیمون چی؟
‫کاری که بهت می گم بکن و برو خونه.
‫باشه.
‫دنبال کی می گردید؟
‫هاهم یونگ بوک.
‫دهه ی 80 ‫توی اداره ی پلیس ماچئون کار می کرد.
‫فکر کنم قبلا اسمش به گوشم خورده...
‫ولی شایدم نخورده باشه.
‫بهم گفتند این جا باید باشه.
‫خیلی آدم ها میان و میرن.
‫چرا؟
‫چرا دنبالشید؟
‫می خوام یه چیزی ازش بپرسم.
‫در مورد پرونده ی شیمرِ 35 سال پیش.
‫می خوام در مورد لی سانگ ووی مرحوم بدونم.
‫خدایا... نمی دونم راجع به چی صحبت می کنید.
‫شاید باید وقتی مدیر فروش میاد ازش بپرسید.
‫همین کار رو می کنم. ممنون.
‫[پرونده های فرزندخواندگی]
‫ایناهاش. پوشه ی 1984.
‫در حدود این مقطع زمانی، 20000 بچه ‫رو در سال تو خارج به فرزندی می گرفتند.
‫سال 1980 یه سازمان خصوصی ‫برای فرزندخونده پذیرفتن وجود داشت.
‫وقتی اون سازمان تعطیل شد ‫خیلی از بایگانی ها رو از دست دادیم.
‫حتی اگه افراد به فرزندی گرفته شده...
‫بخوان خانواده شون رو پیدا کنند ‫ما هیچ سابقه ای ازشون نداریم.
‫خیلی برامون ناراحت کننده و تاسف باره.
‫درسته.
‫[سابقه ی کودک]
‫[رضایت نامه ی سرپرستی و مهاجرت]
‫اُه این جاست. ‫لی جونگ یوپ.
‫ایناهاش.
‫[سابقه ی کودک]
‫[لی جونگ یوپ]
‫لی جونگ یوپ نام واقعیشه؟
‫اگه این اسمیه که پرورشگاه بهمون داده،
‫پس باید اسم واقعیش باشه.
‫توی مواردی که نوزاد باشند ‫خودمون روشون اسم میذاریم...
‫ولی توی هفت سالگی ‫اون قدر بزرگ هستند که اسمشون رو بدونند.
‫[ارتباطات خانوادگی]
‫[فوت شده]
‫نوشته والدینش هر دو فوت شدند.
‫بله، چون از نظر قانونی نمیشه ‫ بچه هایی که پدر و مادر دارند...
‫رو از خارج از کشور ‫به فرزندخوندگی قبول کنند.
‫همه اش همینه؟
‫اسم پدر و مادرش رو دارید...
‫یا محله ای که توش زندگی می کرده؟
‫اگه این جا نوشته نشده...
‫امکان نداره که ما بدونیم.
‫متاسفم.
‫متوجهم.
‫[دنده های خوشمزه]
‫- از غذا لذت بردید؟ ‫- بله قربان.
‫- ممنون قربان. ‫- ممنون قربان.
‫قابلی نداشت.
‫- می بینمتون. ‫- خداحافظ قربان.
‫- خداحافظ قربان.
‫- خداحافظ.
‫[دنده های کبابی زغالی]
‫تو کی هستی؟
‫جواب دادن به سوال من تنها راهت ‫برای زنده رفتن از این جاست.
‫تو کی هستی؟
‫خدای من. می بینی این احمق ‫ چه جوری نگاه می کنه؟
‫خدای من. چقدر ترسناک.
‫پرسیدم کی هستی.
‫داری میگی نمی تونی جواب بدی؟
‫پس...
‫نگاه کن. هنوز حرفی برای گفتن نداری؟
‫هی.
‫پلیس صحبت می کنه. بی حرکت.
‫خیلی خب. همه این جا رو نگاه کنند.
‫فقط یه بار این رو می گم. ‫پس حواستون رو جمع کنید.
‫همه تون به جرم حمله، آتش افروزی...
‫و تلاش برای قتل بازداشتید.
‫اگه همکاری کنید...
‫شانسِ این رو دارید ‫که توی مجازاتتون تخفیف بدن.
‫پس این رو در نظر بگیرید. باشه؟
‫پلیس؟
‫پلیس باید وقتی همه چیز ‫تموم میشه سر و کله اش پیدا بشه.
‫تو چرا سر و کله ات این قدر زود ‫این جا پیدا شده؟
‫خدایا. هی. بی حرکت بمونید.
‫هی. حرکت نکنید احمق ها.
‫من افسر پلیسم.
‫کسی که زود می رسه‫ فقط زودتر کتک می خوره.
‫چیکار می کنید؟ این جوجه رو بگیرید
‫سمت من نیاید.
‫می میرید. واقعا می گم.
‫می میرید.
‫لعنتی. ای خل و چل ها.
‫خدایا. عقلم رو حتما از دست دادم.
‫هی!
‫زمان بدید.
‫خدایا. هی.
‫- دنده من... ‫- چی؟
‫شما احترامی واسه ی مقام دولتی قائل نیستین.
‫لعنتی.
‫بگیرش!
‫بیا این جا!
‫لعنتی!
‫هی!
‫لعنتی. بیا این جا.
‫بلند شو.
‫هی بی دست و پا
‫فکر کردی چون که پلیسی، ‫برای خودت کسی هستی؟
‫باید...
‫اون چیه؟
‫چه خنگی!
‫هی!
‫این دیگه چیه؟
‫- آتیش! ‫- آتیش گرفتی!
‫آتیش!
‫شیمر.
‫"شیمر"
‫8 اوت 1984 روزی که لی سانگ وو مُرد.
‫اون روز چی شد؟
‫تو اونو کشتی؟
‫پرونده ی 35 ساله ی شیمر...
‫ریشه ی اتفاقات حالاست
‫نترسیدی چیزی بگی نه؟
‫گفتم اتفاقی که اون روز افتاد ‫رو گردن می گیرم.
‫بهم کمک می کنید که یه نفر رو پیدا کنم؟
‫- کی؟ ‫- بازمانده ها.
‫تو دیگه چه جور کارآگاهی هستی؟
‫اگر لی سانگ وو شیمر نبوده،
‫پس شیمر واقعی چه کسی هست؟