‫در یکی از پر ستاره ترین شب ها،
‫هنگامی که بادهای اتریوم ‫آروم و ملایم می وزیدن،
‫کشتی های تجاری بزرگ...
‫و بارشون که کریستال خورشیدی آرکتوریایی بود،
‫احساس آرامش و امنیت می کردن.
‫حتی فکرش رو هم ‫نمی کردن که پشت سرشون...
‫دزدان فضایی باشن!
‫و رعب انگیزترین این دزدان،
‫ناخدا ناتانیل فلینت بدنام بود.
‫آتش!
‫مثل یه پرنده کانداریایی ‫که به طعمه ش حمله می کنه...
‫جیمز پلیدیز هاکینز.
‫فکر کردم 1ساعت پیش خوابیدی!
‫مامان، تازه داشتم ‫به بهترین بخشش می رسیدم.
تو رو خدا؟
‫اُه! چشمات از این بزرگتر هم می شن؟
‫جمع و جور بشید.
‫مثل یه پرنده کانداریایی...
‫که به طعمه ش حمله می کنه،
‫فلینت و گروه خلافکارش...
‫ناگهان ظاهر شدن...
‫و بعد از جمع کردن غنیمت هاشون،
‫بدون این که ردی از خودشون ‫به جا بذارن، ناپدید شدن.
‫گنجینه پنهان فلینت هرگز پیدا نشد،
‫ولی هنوز روایت هست ‫که در دوردست ترین...
‫جای کهکشان، پنهان باقی مونده،
‫سرشار از ثروتی ‫که در مخیله نمی گنجه،
‫غنایم هزار جهان،
‫- سیاره گنج. ‫- سیاره گنج.
‫خیلی خوب. ‫فین کن.
‫به نظرت ناخدا فلینت ‫چه طور انجامش داد، مامان؟
‫چه طور یهویی پیداش شد ‫و بدون ردی به جا گذاشتن غیبش زد؟
‫اصلاً نمی دونم.
‫بیا اینجا بینم...
‫می خوام این کار رو...
‫خیلی خوب، حالا وقتشه ‫که این فضاگرد کوچولو بخوابه.
‫به نظرت 1روز ‫یکی سیاره گنج رو پیدا می کنه؟
‫عزیز دلم، فکر می کنم بیشتر...
‫یه افسانه باشه.
‫من مطمئنم واقعیه.
‫تو بُردی. ‫واقعیه.
‫- شب بخیر، مامان. ‫- شب بخیر، عزیز دلم.
‫دوستت دارم.
‫منم دوستت دارم.
‫در بعضی شب ها، ‫بادهای اتریوم...
‫به قدری آدم رو به پرواز ‫و آزادی دعوت می کنن...
‫که روح آدم به وجد میاد.
[12سال بعد]
‫یوهو!
‫وو!
‫زود باش!
‫وو!
‫ووهو!
‫اُه، محشر شد.
[مسافرخانه بنبو]
‫خانم هاکینز!
‫می دونم، شربت بنفش پر کنم.
‫همین حالا، خانم دانویدی.
‫بفرمائید. 4تا ‫کُره گون با پودر قند،
‫2تا ماه گرفتگی ‫و 1کاسه بزرگ...
کرم ژله ای زورلیایی ‫برای آقا کوچولو!
‫- بی نظیره! ‫- نوش جون.
‫ببخشید، دلبرت. اینجا ‫از صبح عین دیوونه خونه ست.
‫مشکلی نیست، سارا.
‫آه، چاودر آلپونیاییم ‫با دونه خورشیدی اضافه!
‫سلام.
‫اینجا چیکار می کنی،
‫کنجکاو کوچولو؟
‫برو دیگه.
‫پدر، مادرت همین جا هستن؟
‫چی شده؟ موش زبونت رو...
‫اُه، بله، رقت انگیز...
‫یعنی...دل انگیز!
‫حالا که بحثش شد، ‫جیم در چه حاله؟
‫خیلی بهتره. می دونم ‫اوایل امسال یه مقدار...
‫مشکل داشت، ‫اما واقعاً فکر می کنم...
‫داره کم کم ‫اون مرحله رو رد می کنه.
‫خانم هاکینز؟
‫جیم!
‫اوه، مرحله اشتباهی بود!
‫خیلی خوب، ممنون ‫که من رو رسوندین، رفقا.
‫کجا با این عجله؟
‫ما پسرتون رو در حال ‫روندن یه خودروی خورشیدی...
‫تو منطقه ممنوعه دستگیر کردیم.
‫تخلف حرکتی 4-0-9،
‫ماده 15، پاراگراف...
‫شش؟
‫- ممنون. ‫- خواهش می کنم.
‫- جیم! ‫- همون طور که می دونین، خانم،
‫این کار نقض شرایط عفو مشروطشه.
‫بله، بله. نه، متوجه ام... ‫اما امکانش هست...
ببخشید
‫افسرها، با اجازه ‫حرفتون رو قطع می کنم.
‫من دانشمند معروف اخترفیزیک، ‫دکتر دلبرت داپلر هستم.
‫ممکنه اسمم به گوشتون خورده باشه.
‫نه؟ یه تیکه روزنامه دارم.
‫- شما پدر پسره این؟ ‫- معلومه که نه!
‫نه! عق! اون فقط ‫دوست قدیمی خانواده ست.
‫برید عقب، آقا!
‫ممنون، دلبرت. ‫بسپرش به خودم.
‫خب، سارا، اگه اصرار داری، باشه.
‫دیگه نذار همچین کاری کنم.
‫به علت تخطی مکرر ‫از قانون 15 سی،
‫وسیله نقلیه ش رو توقیف کردیم. ‫هر تخطی دیگه ای باعث میشه...
‫...مستقیم بره کانون اصلاح و تربیت نوجوانان.
‫- یعنی زندون بچه ها. ‫- هلفدونی.
‫ممنون، افسرها. ‫تکرار نمیشه.
‫ما زیاد از این بچه ها می بینیم، خانم.
‫- انتخاب های اشتباه. ‫- به هیچ جا نمی رسن.
‫بازنده ن.
‫- مراقب خودتون باشین. ‫- گازش رو بگیر بریم.
‫جیم، دیگه جونم به لب رسیده.
‫می خوای بری ‫کانون اصلاح و تربیت؟ آره؟
‫جیم؟
‫جیم، به من نگاه کن.
‫تک و تنها سرپا نگه داشتن این جا...
‫...به اندازه کافی سخت هست، ‫بدون این که تو...
‫مامان، مسئله ای نیست. ‫کسی اون ورا نبود.
‫اون پلیس ها فقط ‫ول کن من نیسـ...
‫ولش کن.
‫خانم هاکینز! شربتم!
‫بله، همین الان میام ‫خانم دانویدی.
‫جیم، فقط نمی خوام ببینم...
‫...که آینده ت رو میندازی دور!
‫آره، کدوم آینده؟
‫واقعاً نمی دونم چطور ‫از پسش بر میای، سارا.
‫هم زمان اداره کردن کارت ‫و بزرگ کردن یه مجرم مثل...
‫مجرم...منظورم بچه بود... ‫یه بچه مثل جیم.
‫از پسش بر میام؟ ‫دیگه از توانم خارج شده.
‫از وقتی پدرش رفت...
‫خب، جیم هیچ وقت خوب نشد.
‫خودت می دونی ‫که چه قدر باهوشه.
‫وقتی هشت سالش بود ‫اولین خورشیدپیماش رو ساخت!
‫با این حال، داره ‫تو مدرسه رفوزه میشه،
‫مدام تو دردسر میفته...
‫...و وقتی باهاش حرف می زنم، ‫انگار با من غریبه ست!
‫نمی دونم، دلبرت. ‫همه چیز رو امتحان کردم.
‫هی، آقا؟
‫آقا، رو به راهین دیگه؟
‫داره میاد.
‫می تونی ‫صداش رو بشنوی؟
‫چرخ دنده و ژیروسکوپ هاش ‫عینهو خود اهریمن...
‫...تق تق و غژغژ می کنن!
‫سرتون بدجوری ضربه خورده، نه؟
‫دنبال صندوق منن...
‫اون سایبورگ اهریمنی ‫و دار و دسته قاتلش...
‫ولی مگر از لای انگشت های...
‫...سرد و مُرده بیلی بونز ‫بکشنش بیرون، وگرنه من...
‫اُه، وای...
‫یالا، دستتون رو بدین به من.
‫همین طوری.
‫- پسر خوب. ‫- مامان خوشحال میشه.
‫ممنون که گوش دادی، دلبرت.
‫کمک می کنه.
‫درست میشه.
‫خودت می بینی.
‫همه ش رویای این رو ‫دارم که یه روز در رو باز کنم...
‫...و اون پشت در باشه، ‫درست مثل قبلش.
‫یه پسر کوچولوی شاد و خندون ‫که حیوون جدیدش رو بغل کرده...
‫...و التماسم می کنه ‫بذارم نگهش داره.
‫جیمز پلیدیز هاکینز!
‫مامان، بدجوری آسیب دیده!
‫صندوقم، جوون.
به زودی می رسه.
‫نمی تونم اجازه بدم ‫این رو پیدا کنن.
‫کی داره میاد؟
‫سایبورگ!
‫حواست به سایبورگ باشه!
‫اُه!
‫بجنبین! باید بریم!
‫فکر کنم تو این مورد ‫با جیم هم نظرم!
‫دلایلا! دلایلا!
‫بمون! تکون نخور!
‫پس کجاست؟
‫پیداش کنین!
‫نگران نباش، سارا.
‫من تو قوانین علم فیزیک متخصصم.
‫- با شماره سه. یک... ‫- سه!
‫برو، دلایلا! برو!
‫برو! آفرین! آفرین! برو!
‫هی! هی!
‫همین الان ‫با شهربانی حرف زدم.
‫دزدهای پست فطرت ‫دود شده ن رفته ن هوا.
‫متأسفم، سارا.
‫متأسفانه مسافرخونه قدیمی بنبو ‫سوخته و خاکستر شده.
‫عجب دردسری ‫واسه اون گوی کوچیکِ...
‫...عجیب و غریب درست کردن!
‫علامت هاش گیجم می کنن.
‫تا حالا شبیهش رو ندیده بودم.
‫حتی با وجود تجربیات گسترده من...
‫...و هوش عالیم،
‫سال ها زمان می بره تا بازش کنـ...هی!
‫عجب! این یه نقشه ست!
‫وایستا. وایستا، وایستا!
‫این ماییم. سیاره ‫مونترسور.
‫اون نوار ماژلانیه!
‫وو! کهکشان کورال!
‫اون صورت فلکی ماکیانه...
‫...و این یکی کریان آبیس.
‫صبر کن. این چیه؟ این چیه؟ ‫این...این...
‫سیاره گنج.
‫نه!
‫اون سیاره گنجه!
‫گنجینه فلینت؟
‫غنایم هزار جهان؟
‫می دونی این یعنی چی؟
‫یعنی تا اون همه گنج ‫فقط یه قایق سواری فاصله ست.
‫هر کس برگردوندش، ‫یه جایگاه ابدی...
‫...تو معبد کاوشگران خواهد داشت! ‫می تونه تجربه کنه که...
‫وو! چی شد؟
‫مامان، این خودشه. ‫راه حل تمام مشکلاتمون.
‫جیم، به هیچ وجه امکان نداره...
‫مگه داستان ها رو یادت نیست؟
‫اونا فقط «داستان» بودن و بس!
‫با اون گنج،
‫می تونیم بنبو رو ‫صد بار بازسازی کنیم!
‫خب، این...فقط...اُه، خدا.
‫دلبرت، میشه لطفاً ‫توضیح بدی چه قدر مسخره ست؟
‫تنهایی طی کردن کل کهکشان...
‫...کاملاً مضحکه.
‫بالاخره یکی یه حرف منطقی زد!
‫- برای همین منم باهات میام. ‫- دلبرت!
‫از پس اندازم استفاده می کنم ‫که هزینه اکتشاف رو بدم.
‫یه کشتی سفارش میدم، ‫ناخدا و خدمه استخدام می کنم.
‫جدی که نمیگی!؟
‫کل عمرم منتظر ‫همچین فرصتی بودم...
‫...و حالا رسیده و داد می زنه: ‫«برو، دلبرت! برو، دلبرت!»
‫خیلی خوب، خیلی خوب! ‫هیچ کدوم حق ندارین از خونه برین بیرون!
‫مامان، ببین،
‫می دونم من همه ش ‫به همه چیز گند می زنم...
‫...و می دونم...
‫...که ناامیدت کرده م،
‫ولی الان فرصت دارم ‫برات جبرانش کنم.
‫من همه چیز رو ‫درست می کنم.
‫سارا؟
‫اجازه هست؟
‫خودت گفتی همه چیز رو امتحان کردی.
‫راه حل بدتر...
‫...از چند ماهِ آموزنده ‫تو فضا سپری کردن هم هست!
‫چون کار درستیه ‫این حرف رو می زنی...
‫...یا چون بدجور ‫دلت می خواد بری؟
‫خیلی خیلی خیلی دلم می خواد که برم،
‫ولی کار درست هم همینه.
‫جیم،
‫نمی خوام از دستت بدم.
‫مامان، نمیدی.
‫باعث افتخارت میشم.
‫خب، آم...
‫پس به نتیجه رسیدیم.
‫فوراً تدارکات رو ‫شروع می کنیم.
‫جیم، پسرم، به زودی ‫میریم بندر فضایی.
‫جیم! اُه، جیم! ‫منتظر من باش!
‫خب، جیم. این فرصت خیلی خوبیه...
‫...که ما دو تا هم دیگه رو بشناسیم.
‫می دونی که، ‫از قدیم گفته ن «دوری و...»
‫خب، «دوستی»، ولی ‫در مورد ما.
‫ببین، بیا فقط کشتی رو پیدا کنیم، خب؟
‫- لنگرگاه دوم از سمت راست! ‫- امکان نداره نبینیش.
‫هی، مرسی.
‫به خاطر لباسمه، نه؟ ‫نباید به حرف فروشنده...
‫...دو-سَر و سمجش ‫گوش می دادم.
‫یه سر می گفت اندازه ست، ‫یه سر می گفت رنگش بهم میاد.
‫نمی دونستم چی کار کنم. ‫این جور وقت ها سراسیمه میشم.
‫اُه، جیم! این کشتی ماست! ‫آر.ال.اس لگاسی!
‫وای!
‫بشکه ها رو جلو بچینین!
‫حالا با طناب ببندینشون به هم.
‫چه باحال!
‫معذرت می خوام. ‫قصد نداشتم...
‫اجازه بده من بهش رسیدگی کنم.
‫من به زبان بادی مسلطم، جیم.
‫دو سال تو دبیرستان گذروندمش.
‫بادی؟ ایول.
‫صبح بخیر، ناخدا. ‫همه چیز راست و ریسه؟
‫راست و ریسه، آقا، ‫ولی من ناخدا نیستم.
‫کاپیتان بالای کشتیه.
‫آقای ارو، من از عقب ‫تا دماغه یه نگاه به این...
‫...کشتی اسفناک انداختم ‫و طبق معمول، بی نقصه!
‫نمیشه یه بار هم اشتباه کنی؟
‫خجالتم میدین، ناخدا.
‫تصور می کنم ‫دکتر داپلر باشین.
‫بله. من...
‫- سلام! صدام رو دارین؟ ‫- بله که دارم! ضربه نزنین!
‫دکتر، با اجازه تون، ‫اگه این رو از جهت درست...
‫...بذارین و وصلش کنین ‫خیلی بهتر کار می کنه!
‫عالی شد. بفرمایید.
‫جسارتاً خودم می تونم ‫اتصالاتم رو درست کنم!
‫من ناخدا آمیلیا هستم،
‫تازه از چند برخورد ‫با ناوگان پروتئان برگشته م.
‫خیلی بزن بزن شد، ولی حوصله تون رو ‫با نشون دادن زخم هام سر نمی برم.
‫افسر اولم، آقای ارو رو دیدین.
‫ممتاز، سرسخت، قابل اطمینان، ‫صادق، شجاع و وفادار.
‫خواهش می کنم، ناخدا.
‫اُه، خفه شو، ارو. خودت ‫می دونی هیچ کدوم رو جدی نمیگم.
‫معذرت می خوام. دوست ندارم ‫مزاحم این شوخی های قشنگ بشم،
‫ولی بذارین بهتون ‫جیم هاکینز رو معرفی کنم.
‫می دونین، جیم کسیه که گنج رو...
‫دکتر، خواهش می کنم!
‫دوست دارم دو کلام ‫تو اتاق خصوصیم صحبت کنیم.
‫دکتر، ذوق کردن و وراجی ‫درباره این نقشه گنج،
‫اون هم جلوی این خدمه خاص،
‫حاکی از نادونی ایه...
‫...که کم از حماقت نداره...
‫...و این حرف رو ‫با کمال دلسوزی می زنم.
‫گفتین «حماقت»؟ ‫من نادونی رو...
‫میشه لطفاً نقشه رو ببینم؟
‫بفرمایید.
‫خارق العاده ست!
‫آقای هاکینز، در آینده،
‫من رو «ناخدا» ‫یا «خانم» خطاب می کنین.
‫روشن شد؟
‫آه...
‫آقای هاکینز؟
‫- بله، خانم. ‫- خوبه.
‫آقایون، وقتی ازش ‫استفاده نمی کنیم،
‫باید یه جا قفلش کنیم. ‫ضمناً دکتر با کمال احترام...
‫...تکرار می کنم:
‫زیپ دهنتون رو بکشین.
‫ناخدا، بهتون ‫اطمینان میدم...
‫بذارین تا جای ممکن ساده بگم.
‫من از خدمه ای که شما ‫انتخاب کردین، خوشم نمیاد.
‫اونا...چطوری ‫توصیفشون کردم، ارو؟
‫امروز صبح قبل از قهوه م ‫یه چیز خوبی گفتم.
‫«یه مُشت احمق چرت گوی مضحک»، خانم.
‫- بفرمایید، عین شعر بود. ‫- ببینین...
‫دکتر، خیلی دوست داشتم گپ بزنیم، ‫با چای و کیک و این جور چیزها،
‫ولی من باید کشتی رو راه بندازم...
‫...و شما باید لباستون رو درست کنین.
‫آقای ارو، لطفاً این تازه واردها رو...
‫...فوراً تا آشپزخونه همراهی کن.
‫هاکینز جوون برای آشپزمون، ‫آقای سیلور کار می کنه.
‫وایستین، چی؟ آشپز؟
‫امان از این زن! ‫از این گربه سان!
‫فکر کرده کی داره ‫واسه کی کار می کنه؟
‫نقشه مال منه، اون وقت ‫من رو گذاشته سر میزها؟
‫من اجازه نمیدم ‫پشت سر ناخدامون بد بگین!
‫تو این کهکشان یا هر کهکشان دیگه ای ‫افسر از ایشون بهتر نیست!
‫آقای سیلور؟
‫جناب آقای ارو،
‫چنین آقایون متشخص ‫و برجسته ای رو آوردی...
‫...که به آشپزخونه حقیر من صفا بیارن.
‫اگه می دونستم، ‫لباسم رو می کردم تو شلوارم.
‫یه سایبورگ!
‫بذار دکتر داپلر رو ‫معرفی کنم،
‫سرمایه گذار سفرمون.
‫عاشق لباست شدم، دُکی.
‫خب، ممنون. آم... ‫منم عاشق چشمت شدم.
‫این مرد جوون ‫جیم هاکینزه.
‫جیمبو!
‫نذار این سخت افزارها ‫حالت رو به هم بزنن.
‫وای!
‫عادت کردن به این ابزارها سخت بود،
‫ولی هر از چند گاهی ‫حسابی به درد می خورن.
‫بفرمایید، خورش دیوِ مشهورم رو بچشین.
‫تُندی خوشایندی داره، ‫ولی با این حال لذیذه!
‫دستور پخت قدیمی خانواده ست.
‫اتفاقاً، اون هم از اعضای خانواده قدیمی بود!
‫شوخی می کنم، دُکی.
‫آره، خب...
‫من خیلی شوخ طبعم.
‫یالا، جیمبو. ‫یه قاشق بزن.
‫مورف!
‫ای گوله شیطون وروجک!
‫پس اون جا قایم شده بودی!
‫این چیه دیگه؟
‫«این چیه دیگه؟»
‫اون یه مورفه.
‫من دگرپیکر کوچولو رو ‫تو پروتئوس 1 نجات دادم.
‫آه، اون هم ازم خوشش اومد.
‫از اون موقع با همیم.
‫درسته؟ آره، پسر خوب.
‫داریم راه میفتیم.
‫می خواین شاهد پرتاب باشین، دکتر؟
‫می خوام؟
‫هسته کهکشانی فعال ‫جت ورای سرعت نور داره؟
‫دنبالت میام.
‫آقای هاکینز همین جا ‫زیر نظر تو می مونه، آقای سیلور.
‫معذرت می خوام، قربان، ولی...
‫دستور ناخداست! حتماً ‫سر پادوی جدید رو گرم نگه دار.
‫- ولی، نه...اما... ‫- نه، نمی تونین...
‫خب، ناخدا تو رو ‫انداخته وردست من، ها؟
‫حالا هر چی.
‫خب، من سایبورگِ حقیر ‫کی باشم که با یه ناخدا در بیفتم؟
‫آره.
‫می دونی، این میوه بنفش ها...
‫...یه جورایی شبیه اونایین ‫که خونه، تو مونترسور داشتیم.
‫تا حالا اون جا رفتی؟
‫نه، نرفته م، جیمبو.
‫حالا که فکرش رو می کنم، ‫درست قبل از رفتنم،
‫یه پیرمرده رو دیدم که...
‫یه جورایی داشت دنبال ‫رفیق سایبورگش می گشت.
‫این طوریه؟
‫آره.
‫اسم سمندر پیر چی بود...
‫اُه، آره، بونز.
‫بیلی بونز؟
‫بونز؟ بونز؟
‫برام آشنا نیست.
‫حتماً یه سایبورگ دیگه بوده.
‫یه عالمه سایبورگ ‫تو این بندر هست.
‫آماده پرتاب شین!
‫بدو برو، جوون. ‫پرتاب رو تماشا کن.
‫بعدش کلی کار داری.
‫بهتره حواسمون حسابی ‫به این یکی باشه، مگه نه، مورف؟
‫نمی خوایم که تو کارهایی ‫که نباید، فضولی کنه!
‫آماده ایم، ناخدا!
‫خب، دوست من. آماده ای ‫این لگن جیرجیرو رو بفرستیم بالا؟
‫باعث افتخارمه، ناخدا.
‫همه سر جاهاشون!
‫زرنگ باشین!
‫یالا، آشغال به درد نخور! ‫باهات مسابقه میدم!
‫کل بادبان های خورشیدی رو باز کنین!
‫یالا!
‫طناب دیرک رو بکشین.
‫بادبان بالا!
‫آقای زاف، جاذبه مصنوعی رو فعال کن.
‫آقای ترنباکل، جنوب تا جنوب غرب. ‫به سمت 0-0-1-2.
‫چشم، ناخدا. ‫2-1-0-0.
‫لطفاً با نهایت سرعت، آقای ارو.
‫راه بندازیدش!
‫دکتر، آماده باشید.
‫«آماده باشید.»
‫به شرافتم قسم، نهنگ کهکشانیه!
‫لبخند بزنین!
‫دکتر، اگه من جاتون بودم، فاصله...
‫برای کشتی رانی ‫روز خیلی خوبیه، ناخدا.
‫در ضمن یه نگاه ‫به خودتون بندازین!
‫به تر تمیزی و زیبایی یه «اسلوپ»... ‫(نوعی قایق بادبانی)
‫...تازه رنگ خورده ‫با بادبان های نو.
‫این حرفای گول زنگ رو نگه دار...
‫...واسه خانمای خنگ بندر فضاییت، سیلور.
‫«خانمای خنگ بندر فضایی، ‫خانمای خنگ بندر فاضیی...»
‫دلم رو شکستین، ناخدا.
‫من همیشه فقط ‫حرف دلم رو می زنم.
‫«همیشه حرف دلم رو می زنم.»
‫راستی، اون پادوی تو نیست...
‫...که داره بی هدف بین ‫طنابای دکل ول می گرده؟
‫چرا، اون...
‫یه انحراف کوچیکه، ناخدا. ‫زود حلش می کنم. جیمبو!
‫دوست دارم با دو تا ‫دوست جدیدت آشنا شی.
‫به آقای جارو و خانم سطل سلام کن!
‫هورا.
‫آره، این هم آقای جارو.
‫مراقب باش، چلغوز.
‫به چی زل زدی، عجیب الخلقه؟
‫آره، عجیب الخلقه!
‫پادوها باید یاد بگیرن ‫که سرشون به کار خودشون باشه.
‫چرا؟ چیزی داری ‫که پنهان کنی، چشم روشن؟
‫شاید گوش هات درست کار نمی کنن!
‫آره.
‫حیف که دماغم ‫خوب کار می کنه.
‫ای کوچولوی گستاخ...
‫یالا! قاچش کن! ‫تیکه تیکه ش کن!
‫حرف آخری داری، پادو؟
‫آقای اسکروپ،
‫تا حالا دیدی وقتی ‫بنفش تازه رو محکم...
‫...فشار بدی چی میشه؟
‫چه خبره؟
‫قوانین رو می دونین که.
‫تو این کشتی زد و خورد ممنوعه.
‫چشم، قربان.
‫اگه از کس دیگه ای ‫خطایی سر بزنه، مابقی سفر رو...
‫...در انبار حبس میشه.
‫حرفم روشن بود، آقای اسکروپ؟
‫مثل روز.
‫دست خوش، جناب آقای ارو.
‫کشتی منظم ‫یعنی کشتی شاد، قربان!
‫جیمبو، من بهت یه کار دادم.
‫هی، منم داشتم کارم رو ‫می کردم تا این که حشره هه...
‫بسه! حالا می خوام ‫این عرشه برق بیفته...
‫...و اگه وقتی برگشتم، ‫انجام نشده باشه...خدا به دادت برسه!
‫مورف؟ حواست به این بچه باشه.
‫در ضمن اگه حواس پرتی دیگه ای ‫ایجاد شد، خبرم کن.
‫باشه. چشم.
‫خب، همه این جاییم.
‫- معذرت می خوام. ‫- خیلی خوب.
‫حالا ببخشید که رک ‫حرف می زنم، آقایون،
‫ولی همگی...
‫...پاک خُل و چل شدین؟
‫بعد از این همه دوز و کلک ‫که برای استخدام شدنمون...
‫...به عنوان خدمه شریف زدم،
‫می خواین زودتر از موعد قشقرق به پا کنین؟
‫پسره داشت فضولی می کرد.
‫تو فقط بچسب به نقشه، ‫چلغوز مُخ حشره ای.
‫من هم پسره رو چنان خسته می کنم...
‫...که وقت برای فکر کردن نداشته باشه.
‫خب، چه روز مفرحی بود، نه؟
‫دوست جدید پیدا کردن، ‫مثل اون عنکبوت روانیه.
‫«عنکبوت روانی، عنکبوت روانی.»
‫هه، یه خرده زشت ترش کن.
‫خیلی شبیه بود.
‫خب،
‫بابت معجزه های کوچیک ‫باید خدا رو شکر کرد.
‫یه ساعته این بالایی،
‫ولی عرشه هنوز ‫صحیح و سالمه.
‫آم...
‫ببین، من...
‫کاری که کردی...
‫ممنون.
‫بابات بهت یاد نداده...
‫...با هم قد و قواره خودت در بیفتی؟
‫پدرت اهل آموزش دادن نبوده؟
‫نه.
‫بیشتر اهل رفتن ‫و هیچ وقت برنگشتن بود.
‫اُه.
‫متأسفم، جوون.
‫هی، خیالی نیست. ‫من رو به راهم.
‫این طوریه؟
‫خب، حالا که ناخدا ‫تو رو گوش به فرمان من گذاشته،
‫چه خوشت بیاد چه نیاد، ‫من تو اون مغز گچیت...
‫...چند تا مهارت فرو می کنم ‫که تو دردسر نیفتی.
‫- چی؟ ‫- از حالا به بعد،
‫نمی ذارم از جلو چشمم دور شی.
‫نمی تونی...
‫بدون اجازه من، ‫نه می خوری،
‫نه می خوابی، ‫نه کپلت رو می خارونی.
‫به من لطف نکن!
‫اُه، مطمئن باش نمی کنم، پسرم.
‫مطمئن باش نمی کنم.
‫یه کم زور بزن.
‫♪ من برای دنیا یه سوالم ♪
‫♪ خبری از جواب نیست ♪
‫♪ یا لحظه ای که در آغوش تو باشه ♪
‫♪ و به نظرت چی می تونی بگی ♪
‫♪ من که به هر حال گوش نمیدم ♪
‫♪ تو من رو نمی شناسی ♪
‫♪ و من هیچ وقت اون چیزی ♪ ‫♪ که تو می خوای باشم، نمیشم ♪
‫♪ و فکر کردی چی رو می فهمی؟ ♪
‫♪ من یه پسرم، نه، یه مردم ♪
‫♪ می تونی من رو ببری و بندازی دور ♪
‫♪ چطور میشه چیزی ♪ ‫♪ که هیچ وقت نشون نمیدن، یاد بگیری؟ ♪
‫♪ آره، این جا تنهایی ایستادی ♪
‫♪ اونا من رو نمی شناسن ♪
‫♪ چون من این جا نیستم ♪
‫♪ و یه لحظه وقت می خوام ♪ ‫♪ که صادق باشم ♪
‫♪ می خوام چیزایی ♪ ‫♪ که حس نمی کنم رو لمس کنم ♪
‫♪ می خوام دووم بیارم ♪ ‫♪ و حس کنم تعلق دارم ♪
‫♪ و چطور ممکنه دنیا بخواد عوض شم؟ ♪
‫♪ اونائن که مثل قبل می مونن ♪
‫♪ اونا من رو نمی شناسن ♪
‫♪ اما من هنوز این جام ♪
‫♪ و تو چیزایی رو می بینی ♪ ‫♪ که اونا هیچ وقت نمی بینن ♪
‫♪ می تونم هر چیزی که بخوای باشم ♪
‫♪ حالا من رو می شناسی ♪
‫♪ و من نمی ترسم ♪
‫♪ و می خوام بهت بگم کی هستم ♪
‫♪ می تونی کمکم کنی مرد باشم؟ ♪
‫♪ نمی تونن من رو بشکنن ♪
‫♪ تا وقتی بدونم کی هستم ♪
‫♪ می تونن بهم بگن کی باشم ♪
‫♪ چون من چیزی که می بینن، نیستم ♪
‫♪ آره، دنیا هنوز خوابه ♪
‫♪ در حالی که من هنوز برای خودم رویا می بینم ♪
‫♪ و دنیا فقط زمزمه و دروغه ♪
‫♪ هیچ وقت باورش نمی کنم ♪
‫♪ و یه لحظه وقت می خوام که صادق باشم ♪
‫♪ می خوام چیزایی ♪ ‫♪ که حس نمی کنم رو لمس کنم ♪
‫♪ می خوام دووم بیارم ♪ ‫♪ و حس کنم تعلق دارم ♪
‫وای!
‫♪ چطور می تونن بگن هیچ وقت عوض نمیشم؟ ♪
‫♪ اونائن که مثل قبل می مونن ♪
‫♪ حالا فقط منم ♪
‫♪ چون هنوز این جام ♪
‫♪ من تنها پسریم که هنوز این جاست ♪
‫♪ من هنوز این جام ♪
‫به مشکل خوردی؟
‫اُه، ازم دور شو.
‫اُه، جیمبو.
‫اگه وقتی هم سنت بودم ‫می تونستم به اون خوبی قایق برونم،
‫امروز وقتی تو خیابون ‫قدم می زدم، جلوم تعظیم می کردن!
‫«تو خیابون تعظیم می کردن.»
‫چی بگم.
‫وقتی خونه رو ترک کردم، ‫همچین هم ازم تعریف نمی کردن،
‫- هه. هوف. ‫- «هوف.»
‫ولی همه چیز رو عوض می کنم.
‫واقعاً؟ چطوری؟
‫یه نقشه هایی دارم.
‫کاری می کنم مردم ‫یه جور دیگه ببیننم.
‫گاهی وقت ها ‫نقشه ها نقش بر آب میشن.
‫این بار نمیشن.
‫اُه. ممنون، مورفی.
‫خب، چطور این جوری شد؟
‫آدم در تعقیب یه رویا ‫یه چیزایی رو فدا می کنه.
‫ارزشش رو داشت؟
‫هه.
‫امیدوارم داشته باشه، جیمبو.
‫قطعاً امیدوارم.
‫چه خبره؟
‫خداوندا.
‫ستاره پلوسا...
‫...تبدیل به ابرنواختر شده!
‫عملیات گریز، آقای ترنباکل!
‫چشم، ناخدا!
‫همه طناب های نجاتتون رو ببندین!
‫آقای ارو، بادبان ها رو جمع کن!
‫بادبان ها رو جمع کنید!
‫بکشیدشون پایین، آقایون!
‫آره، عزیزم! بوم!
‫سیلور!
‫وای. ‫مرسی، جوون.
‫ناخدا، ستاره!
‫داره تنزل پیدا می کنه به...
‫...یه سیاه چاله!
‫داره می کشدمون تو! آخ!
‫نه، نمیشه...اِی...
‫لعنت به این امواج! ‫لعنتی ها غیرقابل پیش بینین!
‫نه، ناخدا. اصلاً ‫غیرقابل پیش بینی نیستن.
‫دقیقاً 47.2 ثانیه دیگه ‫یه موج دیگه می رسه!
‫بعدش هم بزرگ ترینِ موج ها!
‫البته! عالی بود، دکتر!
‫سوار آخرین موج ‫از این جا می زنیم به چاک!
‫کل بادبان ها جمع شدن، ناخدا!
‫آفرین! حالا بلافاصله رهاشون کن!
‫چشم، ناخدا. شنیدین ‫چی گفتن، آقایون.
‫بادبان ها رو بکشید.
‫- چی؟ ‫- ولی همین الان...
‫- ...بستیمشون! ‫- تصمیم کوفتیتون رو بگیرین!
‫آقای هاکینز!
‫مطمئن شو همه طناب های نجات ‫سفت و محکم بسته شده ن!
‫چشم، ناخدا.
‫طناب ها محکمن، ناخدا!
‫عالیه!
‫ناخدا، موج آخر!
‫داره میاد!
‫آقایون، بچسبین به طناب هاتون!
‫قراره مسیر ناهمواری باشه!
‫اُه، آروم. راستش، دکتر،
‫نصیحت نجومیت ‫خیلی به درد خورد.
‫خب، ممنون. ‫خیلی ممنون.
‫خب، من در زمینه ‫کالبدشناسی کمک زیادی می تونم بکنم.
‫یعنی ستاره شکافی...نه، ستاره شناسی.
‫خب، باید بهت تبریک بگم، آقای سیلور.
‫به نظر میاد پادوت...
‫...کارش تو بستن طناب های نجات حرف نداشت.
‫همه رو عرشه ن، آقای ارو؟
‫آقای ارو؟
‫متأسفانه آقای ارو رو ‫از دست دادیم.
‫طناب نجاتش محکم نبود.
‫نه، من همه رو چک کردم.
‫واقعاً کردم! همه رو ‫چک کردم. محکم بودن!
‫قسم می خورم.
‫آقای ارو...
‫...فضاگرد خیلی خوبی بود،
‫بهتر از چیزی که بیشتر ما ‫به خواب ببینیم،
‫ولی اون هم مثل ما ‫از خطرات خبر داشت.
‫برگردید سر پستتون. ‫به کارمون ادامه میدیم.
‫می دونی، تقصیر تو نبود.
‫اگه تو نبودی، نیمی ‫از خدمه تو اعماق سیاهی می چرخیدن...
‫ببین، درک نمی کنی؟ ‫من گند زدم!
‫دو ثانیه فکر کردم شاید...
‫...تونسته م یه کاری رو ‫درست انجام بدم، ولی...
‫من فقط...
‫ولش کن. ‫ولش کن.
‫به من گوش بده، جیمز هاکینز.
‫استعداد بزرگی تو وجودت داری،
‫ولی باید سکان رو دست بگیری ‫و مسیر خودت رو رسم کنی.
‫باد از هر طرف هم ‫که بوزه، بچسب بهش...
‫...و به وقتش، ‫فرصت می کنی...
‫...واقعاً بسنجی که چی تو چنته داری...
‫...و نشون بدی از چی ساخته شدی. ‫خب، امیدوارم من هم اون جا باشم...
‫...که یه کم از نوری که اون روز ‫ازت ساطع میشه بهم بتابه.
‫آروم، آروم.
‫جوون، چیزی نیست...جیمبو.
‫چیزی نیست.
‫جیم، من...
‫بهتره من برم سر دیده بانیم...
‫...و تو هم بهتره یه کم بخوابی.
‫داریم زیاده روی می کنیم، مورفی.
‫به خودمون بیایم می بینیم ‫که دارن میگن دل نازک شده م.
‫مورف؟
‫مورف، بس کن. ‫برای این کارها زوده.
‫هی، مورف!
‫- هی، برگرد این جا! ‫- «برگرد این جا!»
‫گرفتمت!
‫کافیه، ماهی مرکب کوچولو.
‫«ماهی مرکب کوچولو. ‫ماهی مرکب کوچولو.»
‫«ماهی مرکب، ماهی مرکب. ‫ماهی مرکب، ماهی مرکب.»
‫ها!
‫گیر افتادی!
‫ببین، حرف ما اینه ‫از این همه انتظار خسته شدیم.
‫همه ش سه تاشون مونده ن.
‫می خوایم دست به کار شیم!
‫تا وقتی گنج تو دستمون باشه، ‫حرکتی نمی کنیم.
‫من میگم همین الان ‫همه شون رو بکشیم.
حرف، حرف منه!
‫اگه دوباره از دستوراتم سرپیچی کنی،
‫مثل اون کلکی که با آقای ارو زدی،
‫مطمئن باش ‫بهش ملحق میشی!
‫حرفای گُنده می زنی، ‫ولی می دونم موضوع یه چیز دیگه ست.
‫حرفی داری بزنی، اسکروپ؟
‫موضوع پسره ست.
‫من فکر می کنم ‫مهرش به دلت افتاده.
‫آره.
‫همه تون بشنوین چی میگم.
‫برای من فقط یه چیز مهمه. ‫فقط و فقط یک چیز!
‫گنجینه فلینت!
‫خیال کردین ‫همه چیز رو واسه...
‫...یه بچه کوچولوی دماغو به خطر میندازم؟
‫پس الان چی گفتی؟
‫«اُه، تو وجودت استعداد بزرگی داری.»
‫گاله ت رو ببند!
‫با بچه هه صمیمی شدم ‫که موی دماغمون نشه،
‫اما دل نازک نشده م.
‫خشکی!
‫اوناهاش!
‫تماشا کنین و اگه دست دارین، دست بزنین!
‫دوربین تلسکوپیم کدوم گوریه؟
‫جیمبو.
‫قراره بازی کنیم؟
‫آره.
‫آره، قراره بازی کنیم.
‫اُه، که این طور. خب، ‫بازی من هیچ وقت تعریفی نداشته.
‫همیشه از باختن متنفر بودم.
‫منم همین طور.
‫خیلی خوب.
‫اُه. گندش بزنن.
‫نقشه عوض شد، بچه ها!
‫همین الان دست به کار میشیم!
‫پرچممون رو ببر بالا، آقای اُنوس.
‫رو چشمم، ناخدا!
‫دزد فضایی تو کشتی من؟ ‫همه شون رو اعدام می کنم.
دکتر، کار با این رو بلدی؟
‫اُه، دیده بودم... ‫یعنی درباره ش خونده...
‫نه. نه، نه. بلد نیستم.
‫آقای هاکینز! تا پای جونت ‫از این دفاع کن.
‫مورف! بده ش به من!
‫اوه، دارین کل روز ‫لفتش میدین.
‫اُه!
‫جلوشون رو بگیر!
‫هی، تو!
‫سریع برین سمت قایق درازها!
‫آره!
‫مورف! نه!
‫این رو داشته باشین، ‫تاول های چرکی!
‫عمداً نشونه گرفتیش؟
‫می دونی، راستش...آره!
‫اُه، گندش بزنن.
‫دکتر، وقتی گفتم «الان»، ‫طناب جلویی رو بزن.
‫این یکی با من.
‫مورف، این جا! مورف!
‫مورف!
‫مورفی، بیا این جا.
‫مورف. مورف، بیارش این جا. ‫مورف، بیا این جا.
‫بیا این جا. بیا این جا، پسر. ‫بیا پیش باباییت.
‫بیا این جا، پسر. ‫مورف!
‫- یالا! ‫- مورف! مورف، این جا!
‫- مورفی! ‫- مورف!
‫اُه.
‫الان!
‫جیم!
‫پارامترها به حد رسیدن. ‫هیدرولیک ها فعال شدن.
‫خودشه! بیا بغل بابایی!
‫شلیک نکن! نقشه رو ‫از دست میدیم!
‫ناخدا! توپ لیزری ‫در جهت ساعت 12!
‫اُه، پروردگارا.
‫این قدر مفرح بود ‫که دیگه نمی خوام تجربه ش کنم.
‫ظریف ترین فرودم نبود.
‫ناخدا!
‫اُه، شلوغ نکنین.
‫یه خرده کبود شده، همه ش همین.
‫یه فنجون چای بخورم ‫مثل روز اولم میشم.
‫آقای هاکینز.
‫نقشه رو لطف کن.
‫مورف!
‫مورف، نقشه کو؟
‫جدی میگی؟ ‫تو کشتیه؟
‫اون گوله رو ساکت کن ‫و بخواب زمین.
‫مهمون داریم.
‫یه جایگاه قابل دفاع تر لازم داریم.
‫آقای هاکینز، جلو رو بگرد.
‫چشم، ناخدا.
‫آه!
‫یواش. یواش.
‫بذار یه نگاه بهش بندازم.
‫محشره!
‫یه موجود پایه کربنی ‫بالاخره اومده نجاتم بده!
‫دوست دارم بغلت کنم ‫و فشارت بدم...
‫...و پیش خودم نگهت دارم.
‫خیلی خوب. باشه. ‫میشه ولم کنی؟
‫اُه، ببخشید. ‫شرمنده، شرمنده.
‫فقط خیلی وقته تک افتاده م.
‫یعنی...تنهایی خوش می گذره، ‫اشتباه برداشت نکن.
‫محض رضای خدا، ‫بعد از صد سال،
‫آدم یه خرده قاتی می کنه! ‫هاهاها!
‫ببخشید. دارم...
‫من...
‫اسم من...
‫بن! البته، اسمم بنه!
‫رهیاب بیوالکترونیک. اوخ.
‫- تو چی؟ ‫- جیم.
‫اُه، از آشناییت ‫خوشوقتم، جیمی.
‫- «جیم». ‫- بگذریم.
‫ببین، من یه جورایی ‫عجله دارم، خب؟
‫باید یه جا برای قایم شدن ‫پیدا کنم و دزد فضایی ها دنبالمن!
‫دزد فضایی! از دزدای فضایی ‫که اصلاً نگم برات!
‫ازشون خوشم نمیاد. ‫ناخدا فلینت رو یادمه.
‫یارو بد دمدمی مزاج بود.
‫وایستا، وایستا. ‫تو ناخدا فلینت رو می شناختی؟
‫شخصاً فکر می کنم ‫نوسانات خلقی داشت.
‫روان درمانگر نیستم، ‫ولی به هر حال...
‫ولی من...اگه داشتم ‫وراجی می کردم بهم بگو.
‫ولی این یعنی... ‫اما صبر کن.
‫پس حتماً تو از گنج خبر داری.
‫- گنج؟ ‫- آره، گنجینه فلینت.
‫می دونی، غنایم هزار جهان.
‫خب...
‫همه چیز یه خرده مبهمه.
‫صبر کن. یا...یادمه.
‫یادمه. من...گنج!
‫کلی گنج تو مرکز هندسی...
‫مرکز هندسی...مرکز هندسی مکانیسم دفن شده!
‫تازه یه در بزرگ بود ‫که باز می شد و بسته می شد...
‫...و باز می شد و بسته می شد.
‫ناخدا فلینت هم ‫می خواست مطمئن بشه...
‫...که هیچ کس نمی تونه ‫به گنجش برسه،
‫برای همین من کمکش کردم.
‫دسترسی به اطلاعات ‫ممکن نیست! بارگذاری دوباره!
‫بن؟ بن؟ بن!
‫بارگذاری دوباره! ‫تو کی بودی؟
‫صبر کن، صبر کن! ‫گنج چی شد؟
‫فکر کنم «لری».
‫مرکز هندسی مکانیسم یا...
‫شرمنده. حافظه م ‫مثل قبلش نیست.
‫عقلم رو از دست داده م!
‫عقلم رو از دست داده م. ‫تو که پیداش نکردی، کردی؟
‫قطعه گم شده م... ‫مدار اصلی حافظه م؟
‫ببین، بن، من واقعاً باید ‫یه جا واسه قایم شدن پیدا کنم، خب؟
‫برای همین...می دونی... ‫به راهم ادامه میدم.
‫پس یعنی...
‫گمونم وقت خداحافظیه؟
‫متأسفم که این قدر ناکارآمدم.
‫بنابراین...برو. ‫من درک می کنم.
‫درک می کنم. ‫بای بای.
‫ببین، اگه می خوای بیای،
‫باید دست از حرف زدن برداری.
‫هورا! هاهاها!
‫اُه، محشره!
‫من و بهترین دوستم ‫میرم دنبال...
‫ساکت میشم.
‫در ضمن دیگه نباید ‫به من دست بزنی.
‫دست زدن و حرف زدن. ‫دو تا «ممنوعیت» بزرگم.
‫خیلی خوب. فکر می کنم باید...
‫گوش کن، قبل از این ‫که بریم سر جستجوی بزرگمون،
‫مشکلی نداری یه سر ‫به خونه من بزنیم؟
‫یه جورایی کار فوری دارم.
‫بن، فکر می کنم ‫مشکلم رو حل کردی.
‫معذرت می خوام، دوستان.
‫آدم فکر می کنه ‫تو این صد سال...
‫...یه خرده بیشتر ‫گردگیری کرده م،
‫ولی می دونین، وقتی ‫دارین پردازش دسته ای می کنین...
‫...بی خیال این چیزا میشین.
‫زوج خوشبخت ‫نوشیدنی میل دارن؟
‫ممنون، نمی خوریم...
‫...و زوج هم نیستیم.
‫این علامت ها رو ببینین!
‫دقیقاً شبیه اونایین ‫که تو نقشه بود!
‫حدس می زنم اینا ‫بقایای هیروگلیفی...
‫...یه فرهنگ باستانی باشن.
‫آقای هاکینز،
‫هر کس سعی کرد ‫نزدیک بشه، جلوش رو بگیر.
‫بله. بله، حالا ‫به من گوش بده.
‫چند میلی ثانیه امر و نهی ‫نکن و دراز بکش.
‫چه ابهتی، دکتر.
‫یالا. یه چیز دیگه بگو.
‫هی، نگاه کنین! ‫دوستای دیگه تون!
‫هی، بچه ها! ‫ما این جاییم، بچه ها!
‫این قدر گلوله هاتون رو ‫حروم نکنین!
‫سلام، بالایی ها!
‫جیمبو؟
‫اگه ناخدا مشکلی نداره،
‫می خوام دو کلام ‫باهات صحبت کنم.
‫حقه ای در کار نیست، ‫فقط یه ذره حرف بزنیم.
‫بدون شک اومده ‫واسه نقشه چونه بزنه.
‫آفتِ...
‫- آه! ‫- ناخدا.
‫این یعنی هنوز ‫فکر می کنه دست ماست.
‫مورفی! مونده بودم کجا رفتی.
‫اُه، این پای پیر بیچاره ‫از وقتی تو آشپزخونه...
‫...گلاویز شدیم، ‫اذیت می کنه.
‫آه.
‫هر چی که اون جا شنیدی،
‫حداقل بخشیش ‫که در مورد خودت بود...
‫هیچ کدومش رو ‫جدی نگفتم.
‫اگه اون خونخوارها ‫فکر می کردن دل نازک شده م،
‫دل و روده جفتمون رو ‫می کشیدن بیرون!
‫بهم گوش کن. ‫اگه درست پیش بریم،
‫می تونیم جفتمون با جیبِ ‫پر پول بریم بیرون.
‫آره؟
‫نقشه رو بده به من...
‫...که یه سهم مساوی ‫از گنج هم مال تو بشه.
‫پسر.
‫واقعاً عجب چیزی هستی.
‫این همه از بزرگی حرف زدی،
‫از نوری که از بادبان هام ‫می تابه...عجب شوخی ای.
‫ببین، جیمبو...
‫منظورم اینه که حداقل ‫یه چیزی بهم یاد دادی.
‫این که بچسبم بهش، نه؟
‫خب، دقیقاً همین کار رو می کنم.
‫کاری می کنم هیچ وقت...
‫...حتی رنگ گنجم رو نبینی!
‫محض رضای خدا، ‫اون گنج طلب منه!
‫پس محض رضای خدا ‫سعی کن بدون نقشه من پیداش کنی!
‫اُه، هنوز نمی دونی با کی ‫در بیفتی یا نیفتی، مگه نه، پسر؟
‫ببین چی میگم.
‫یا اون نقشه رو ‫تا سپیده دم فردا می گیرم...
‫...یا قسم می خورم با توپ های کشتی...
‫...همه تون رو می فرستم اون دنیا!
‫مورف، بپر بالا.
‫همین حالا!
‫اُه، گندش بزنن!
‫آقایون،
‫باید کنار هم بمونیم و...
‫و...
‫- اُه. ‫- و چی؟ چی؟
‫باید با هم بمونیم و چی؟
‫دکتر، تو چشمای محشری داری.
‫عقلش رو از دست داده!
‫خب، باید کمکش کنی.
‫ای بابا، جیم...من ‫ستاره شناسم، نه دکتر.
‫یعنی دکتر هستم، ‫ولی نه از اون دکترها.
‫دکترا دارم. یکی نیستن!
‫با دکترا نمیشه ‫به مردم کمک کرد.
‫فقط میشه نشست ‫و به هیچ دردی نخورد!
‫چیزی نیست، دُکی.
‫عیبی نداره.
‫آره، دُکی! جیمی دقیق ‫می دونه چطور از این وضع در بیاد.
‫جیمیه دیگه، از اوضاع باخبره.
‫جیم، نظر خاصی داری؟
‫بدون نقشه، کارمون تمومه.
‫اگه سعی کنیم بریم، ‫کارمون تمومه.
‫- اگه این جا بمونیم... ‫- «کارمون تمومه!»
‫«کارمون تمومه!» ‫«کارمون تمومه!»
‫خب، فکر می کنم جیمی ‫یه خرده سکوت لازم داره.
‫پس من از در پشتی میرم بیرون.
‫- در پشتی؟ ‫- اُه، آره.
‫از این جا نسیم خوشایندی میاد تو...
‫...که به نظرم مهمه،
‫چون تهویه هوا بین دوستان...
‫وای. اینا دیگه چین؟
‫منظورت کیلومترها دستگاهیه...
‫...که تو تمام مسیرهای داخل سیاره ادامه دارن؟
‫روحم هم خبر نداره!
‫هی، دُکی! دُکی! فکر کنم ‫یه راه خروج پیدا کردم!
‫نه. نه، جیم. صبر کن. ‫ناخدا بهمون دستور داد بمونیم.
‫- برمی گردم. ‫- شیرجه!
‫ووف.
‫- خب، نقشه چیه؟ ‫- بن، ساکت.
‫خیلی خوب، این هم نقشه.
‫دزدکی برمی گردیم به لگاسی، ‫توپ های لیزری رو غیرفعال می کنیم...
‫...و نقشه رو برمی گردونیم.
‫نقشه خوبیه.
‫از این نقشه خوشم میاد. فقط...
‫در عجبم، چطور ‫برسیم اون جا؟
‫با اون.
‫بن.
‫شرمنده. شرمنده. شرمنده.
‫خیلی خوب، من نقشه رو ‫برمی دارم. تو این جا منتظر باش.
‫چشم، جیمی. من توپ های لیزری رو ‫غیرفعال می کنم، قربان!
‫بن! بن!
‫♪ یوهو، یوهو، زندگی دزدی خوراک منه ♪
‫غیرفعال کردن چند تا ‫توپ لیزری. کجاش سخته؟
‫تنها کاری که باید بکنیم، ‫اینه که یه سیم کوچیک پیدا کنیم.
‫اُه، مادر جان.
‫آره.
‫بنِ بد. بد.
‫خیلی خوب، درستش می کنم.
‫اون ربات احمق همه مون رو...
‫...به کشتن میده.
‫پادو!
‫اوپس. خیلی خوب، ‫وحشت نکن.
‫دم، بازدم...
‫این یکی باید توپ ها باشن.
‫شاید هم نه!
‫هه. هه!
‫یالا، یالا، یالا.
‫نه!
‫اُه، آره!
‫به آقای ارو سلام برسون.
‫خودت سلام برسون!
‫برگرد داخل، فیشِ ناقلا! آه!
‫مورف؟
‫توپ های لیزری قطع شدن،
‫جناب ناخدا جیمی!
‫خدایا، اون قدرا هم سخت نبود.
‫دُکی! دُکی، پا شو!
‫نقشه رو گرفتم.
‫دست خوش، جیمبو. ‫الحق که دست خوش.
‫ممنون که راه ورود رو ‫نشونمون دادی، پسر.
‫این آهن قراضه چیه؟
‫صورتم نه!
‫درست مثل خودمی، جیمبو.
‫از باختن متنفری.
‫این چه کوفتی...
‫بازش کن.
‫من بودم دست به کار می شدم.
‫اُه، پروردگارا. ‫نگاهش کن!
‫ببندینش و بذارینش ‫پیش بقیه تا وقتی...چی؟
‫اگه نقشه رو می خوای،
‫من رو هم می بری.
‫همه شون رو می بریم.
‫چیزی نیست، مورف. ‫چیزی نیست.
‫جیمی، تو رو نمی دونم،
‫ولی کم کم کل زندگیم ‫داره از جلو چشمم رد میشه.
‫حداقل فکر کنم زندگی منه.
‫تا حالا با اندرویدی ‫به اسم لوپه قدم زده م؟
‫بن!
‫ماجرا هنوز تموم نشده.
‫داریم نزدیک میشیم، بچه ها.
‫بوی گنج به مشامم می رسه!
‫کجاست؟
‫من که هیچی نمی بینم! ‫یه خروار هیچیِ بوگندو!
‫چه خبره، جیمبو؟
‫نمی دونم. نمی تونم بازش کنم.
‫از اول نباید دنبال ‫این پسره میومدیم!
‫هی!
‫پیشنهاد می کنم دوباره...
‫...اون ماسماسک رو راه بندازی، سریع!
‫بیاین همین الان ‫دل و روده ش رو بکشیم بیرون!
‫از صخره پرتش کنیم پایین!
‫اُه، خدایا.
‫سحابی مرداب؟
‫ولی اون که اون سر کهکشانه!
‫یه در بزرگ...
‫...که باز و بسته میشه.
‫بذار ببنیم.
‫کایناپیس.
‫بندر فضایی مونترسور.
‫پس فلینت این طوری ‫انجامش می داد.
‫از این دروازه استفاده می کرد ‫که تو جهان بگرده و گنج بدزده.
‫اما اون همه رو کجا گذاشت؟
‫گنج لعنتی کجاست؟
‫گنج! گنج!
‫دفن شده...
‫تو مرکز هندسی مکانیسم دفن شده.
‫اگه کل سیاره مکانیسم باشه...
‫...و گنج هم تو مرکز این سیاره دفن شده باشه چی؟
‫اون وقت ما چطوری ‫باید بهش برسیم؟
‫فقط باید در درست رو باز کنیم.
‫منتظر من باشین! ‫منتظر من باشین!
‫غنایم هزار جهان!
‫یه کشتی بزرگ تر لازممون میشه!
‫همه چیز به نظر ‫خیلی آشنا میاد.
‫یادم نمیاد چرا.
‫بن، یالا.
‫از این جا می زنیم بیرون. ‫دست خالی نمیریم.
‫ولی...ولی، جیمی! جیمی!
‫یه عمر جستجو.
‫بعد از این همه مدت، بالاخره...
‫می تونم لمسش کنم.
‫می دونی چی عجیبه؟
‫نمی تونم بهت بگم ‫چه حس اعصاب خردکنیه، جیمی،
‫چون یه چیزی هست که فقط...
‫نوک زبونمه، داره اذیتم می کنه.
‫- ناخدا فلینت؟ ‫- خود خودشه!
‫خب، یه جورایی، ‫غیر از این که پوست و احشا...
‫...و چیزی که شبیه ‫به گوشت باشه...
‫...به تنش نیست.
‫با این حال خیلی عجیبه، می دونی؟
‫یادمه یه چیز وحشتناک بود...
‫...که فلینت نمی خواست ‫کس دیگه بدونه،
‫ولی یادم نمیاد چی بود.
‫اُه، چه قدر بده ‫آدم عقلش رو از دست بده!
‫بن، فکر کنم عقلت رو پیدا کردم!
‫تکون نخور.
‫جیمی، دستات ‫خیلی خیلی سردن.
‫وای!
‫سلام.
‫می دونی، جیمی، ‫داشتم فکر می کردم...
‫همه چیز داره برمی گرده! ‫کل خاطراتم.
‫درست تا وقتی که فلینت ‫مدار حافظه م رو برداشت...
‫...که نتونم هیچ وقت به کسی ‫راجع به تله هاش بگم!
‫حالا که بحثش شد...
‫فلینت می خواست ‫مطمئن بشه...
‫...که هیچ کس نمی تونه ‫گنجش رو بدزده.
‫برای همین کل سیاره رو ‫یه جور تنظیم کرد...
‫...که از بادبادک کلپسیایی ‫بدتر بره هوا!
‫فرار کن، جیمی! ‫جونت رو بردار و در رو!
‫تو برگرد که به ناخدا ‫و دُکی کمک کنی!
‫اگه تا پنج دقیقه دیگه نیومدم، ‫بدون من برین.
‫من بدون رفیقم، جیمی، نمیرم.
‫مگر این که این طوری نگاهم کنه.
‫خداحافظ، جیم!
‫نه! نه! اُه، نه! ‫اُه، نه!
‫نه!
‫برگردین این جا، فلان فلان شده ها!
‫تمام عمرم رویای همچین ماجراجویی ای رو داشتم.
‫صرفاً متأسفم...
‫...که نتونستم بیشتر ‫به دردت بخورم.
‫اُه، مسخره نشو.
‫خیلی هم به درد خوردی. واقعاً میگم.
‫حس می کنم ‫یه بی مصرف ضعیفم...
‫...با مچ هایی ‫که عجیب لاغرن!
‫معذرت می خوام، ‫دزد وحشی.
‫بله، تو رو میگم. ‫یه سوال دارم.
‫هیکلت برای سر ریزه میزه ت...
‫...زیادی گُنده ست...
‫...یا سرت زیادی ‫برای هیکل چاق و گُنده ت...
‫...کوچولو موچولوئه؟
‫مُشت بارونت می کنم!
‫آره، مطمئنم که می کنی، ‫اما قبل از این که بکنی،
‫یه سوال دیگه دارم. ‫این مال توئه؟
‫آره! مورف، ‫از این جا میریم!
‫جیمبو!
‫الحق که هفتمینِ عجایب دنیایی!
‫برو عقب!
‫من ازت خوشم میاد، پسر، ‫ولی راهی که اومده م بلندتر از اونه...
‫...که اجازه بدم تو ‫بین من و گنجم وایستی.
‫اُه، نه، از این خبرها نیست!
‫چی؟
‫جیمبو.
‫دست من رو بگیر!
‫بگیر!
‫من...
‫نمی تونم!
‫من...
‫اُه، عجب احمقیم من!
‫سیلور، تسلیم شدی؟
‫صرفاً عقده زندگیم بود، جیم. ‫یه روز یادم میره.
‫سلام، جیمی!
‫بجنبین، بچه ها! ‫دقیقاً دو دقیقه و 34 ثانیه...
‫...تا نابودی سیاره وقت داریم!
‫کارت خوبه، دکتر.
‫حالا یواش بچر...یواش!
‫تو سیاره در حال انفجار ‫وضعمون بهتر بود!
‫ما رو از این جا ‫ببر بیرون، مرد فلزی!
‫چشم، ناخدا!
‫ناخدا، وسط این بلبشو انگار از آسمون افتا...
‫مزخرفاتت رو ‫واسه قاضی نگه دار، سیلور.
‫بادبان خلفی غیرفعال شد، ناخدا!
‫موتورها فقط با 30 درصد ظرفیت کار می کنن!
‫30 درصد؟ ‫یعنی ما...
‫نمی تونیم به موقع ‫از دامنه انفجار سیاره خارج شیم.
‫- باید دور بزنیم. ‫- چی؟
‫اون پشت یه دروازه هست. ‫می تونه از این جا ببردمون بیرون!
‫معذرت می خوام، جیم، ‫ولی مگه اون دروازه...
‫...به یه جهنم سوزان باز نمیشه؟
‫چرا، ولی من عوضش می کنم.
‫یه در دیگه باز می کنم.
‫ناخدا، واقعاً فکر نمی کنم ممکن باشه...
‫به پسره گوش بدین!
‫یک دقیقه و 29 ثانیه ‫تا نابودی سیاره مونده!
‫- چی لازم داری، جیم؟ ‫- یه راهی برای جدا کردن این.
‫خیلی خوب. ‫برو عقب. برو عقب بینم.
‫بفرما.
‫خیلی خوب. ‫هر چی که شد،
‫کشتی رو مستقیم ‫به سمت دروازه برونین.
‫58 ثانیه!
‫خب، شنیدین چی گفت که!
‫این ابوقراضه لعنتی رو بچرخونین!
‫دکتر، ما رو برگردون ‫طرف دروازه!
‫چشم، ناخدا.
‫برو راست! ‫راست!
‫می دونم، می دونم! ‫میشه بذاری رانندگیم رو بکنم؟
‫25 ثانیه!
‫نه! نه!
‫یالا، جوون.
‫17 ثانیه!
‫7،
‫6، 5، 4،
‫3، 2...
‫وای! آره!
‫موفق شدی، جیمی!
‫موفق شدی، پسر! هاهاها!
‫‫مگه نگفتم این جوون استعداد بزرگی داره؟
‫نامعمول بود، ‫اما به شکل مضحکی جواب داد!
‫باعث افتخارمه که به آکادمی...
‫بین ستاره ای توصیه ت کنم. ‫یکی مثل تو به دردشون می خوره.
‫فقط صبر کن ‫تا مادرت بشنوه!
‫البته شاید بخش های خطرناکش رو ‫از قلم بندازیم.
‫جیمی، فراموش نشدنی بود!
‫می دونم از لمس خوشت نمیاد،
‫اما آماده بغل شو، پسر جون، ‫چون الآن بغلت می کنم!
‫هی، تو هم بغلم کردی.
‫اُه، به خودم قول داده بودم گریه نکنم.
‫کسی دستمال کاغذی داره؟
‫- مورفی، باید راه بیفتیم. ‫- می دونم.
‫هیچ وقت دست بردار نیستی، نه؟
‫جیمبو! هاها!
‫صرفاً داشتم بررسی می کردم...
که آخرین قایق درازمون امن و امان باشه
‫خب،
‫این باید نگهش داره.
‫خیلی خوب یادت دادم.
‫اگه ناراحت نمی شی، ‫ما زودتر از زندون در بریم.
‫مورفی کوچولو ‫یه روح آزاده.
‫تو قفس بودن ‫دلش رو می شکنه.
‫اُه!
‫نظرت چیه با ما بیای، جوون؟
‫من و تو، ‫هاکینز و سیلور،
‫خودمون دو تا، ‫بدون وابستگی به کسی!
‫می دونی، وقتی ‫سوار این کشتی شدم،
‫سه سوته پیشنهادت رو قبول می کردم،
‫اما با یه سایبورگ پیر آشنا شدم...
و اون بهم یاد داد ‫می تونم مسیر خودم رو رسم کنم.
‫منم همین کار رو می کنم.
‫و از کشتی خودت چی می بینی؟
‫آینده رو.
‫خب،
‫نگاهش کن... ‫مثل شعله های خورشیدی می درخشی.
‫تو بچه خاصی هستی، جیم.
‫ستاره ها رو به لرزه در میاری.
‫یه مقدار روغن رفته ‫تو چشم سایبورگیم.
‫اُه، هی، مورف. ‫می بینمت، خب؟
‫«می بینمت.»
‫مورفی، یه کاری برات دارم.
‫باید حواست به این بچه باشه.
‫این لطف کوچیک رو بهم می کنی؟
‫بله، ناخدا.
‫اُه، یه چیز دیگه.
‫اینا برای مامان جونتن...
‫که مسافرخونه ش رو بازسازی کنه.
‫تو دردسر نیفت، ‫پیر خرفت!
‫جیمبوی جوون،
‫شده کاری جز این بکنم؟
‫♪ دیدن خورشید و حس کردن اینجا خوبه ♪
‫♪ جایی که فکر می کردم ♪ ‫♪ هیچ وقت حس خونه رو نمی ده ♪
‫♪ من می دویدم و می دویدم ♪
‫♪ تا دور دورها ♪
‫♪ و همیشه فکر می کردم ♪ ‫♪ تنها به این جا می رسم ♪
‫♪ به هر نحوی، دنیا تغییر کرده ♪
‫♪ و من اومده م خونه ♪
‫♪ که چیزهایی که ازت گرفتن رو پس بدم ♪
‫♪ و حالا حست می کنم ♪
‫♪ من تنها نیستم ♪
‫♪ همیشه می دونم تو کجایی ♪
‫♪ وقتی خودم رو می بینم ♪
‫♪ همیشه می دونم کجایی ♪
‫♪ کجایی ♪
‫♪ و یه چیزی پیدا کردم ♪ ‫♪ که از اول اونجا بود ♪
‫♪ بعضی اوقات اول باید درد بکشی ♪ ‫♪ که بتونی حسش کنی ♪
‫♪ اما حالا قویم ♪ ‫♪ و زانو نمی زنم ♪
‫♪ مگر برای تشکر ♪ ‫♪ از کسی که مواظبته ♪
‫♪ و به هر نحوی ♪ ‫♪ احساس می کنم قویم ♪
‫♪ و کم کم دارم کسی می شم ♪
‫♪ که هیچ وقت فکر نمی کردم باشم ♪
‫♪ و حالا حست می کنم ♪
‫♪ من تنها نیستم ♪
‫♪ همیشه می دونم تو کجایی ♪
‫♪ و وقتی خودم رو می بینم ♪
‫♪ همیشه می دونم کجایی ♪
‫♪ کجایی ♪
‫♪ حالا همه چیز خیلی روشنه ♪
‫♪ و باور دارم ♪
‫♪ که راه همه چیز برام باز شده ♪
‫♪ و حالا حست می کنم ♪
‫♪ من تنها نیستم ♪
‫♪ همیشه می دونم ♪
‫♪ همیشه می دونم کجایی ♪
‫♪ و وقتی خودم رو می بینم ♪
‫♪ همیشه می دونم کجایی ♪
‫♪ و وقتی خورشید رو حس می کنم ♪
‫♪ همیشه می دونم کجایی ♪
‫♪ و وقتی خودم رو می بینم ♪
‫♪ همیشه می دونم کجایی ♪
‫♪ کجایی ♪