‫جهان طبیعت...
‫ضیافتی برای حواس...
‫اوه، ننه!
مرمر آبی و درخشانی ‫مملو از مناظر حیرت انگیز!
‫در این جهان، قلمروهای متنوعی ‫در انتظار کشف شدن هستن...
‫صحراها...
‫اقیانوس ها...
‫جنگل ها...
‫همه و همه پر از گونه های زنده مجذوب کننده...
‫که هر کدوم داستان گیرای خودشون رو دارن.
‫خب، استیو، وقتی سر کیسه رو شل نمی کنی...
که یه هتل شیک ‫با استخر مخصوص بزرگسالان بگیری،
‫همین می شه دیگه.
‫کودن خسیس.
‫بیایید از چیزی که در مخیله مون ‫می گنجید، نزدیک تر بشیم...
تا با موجودات شریفی ‫که سیاره مون رو باهاشون شریکیم،
‫با یک زمزمه فاصله زندگی کنیم
‫قبلاً هم صداشون رو شنیدیم...
‫غرش شیر...
‫بانگ عقاب...
‫زوزه گرگ...
‫ولی حالا، برای اولین بار،
‫می تونیم واقعاً بشنویم چی می گن.
‫چه خبر؟ چه خبر؟ ‫چه خبرها؟
‫چرا هر وقت من باشگاهم،
‫این ها هم باشگاهن؟
‫- چه خبر؟ چه خبر؟ ‫- چه خبر؟
‫باهاشون چشم تو چشم نشو، ‫فقط یه اسکی واره پیدا کن.
‫دوستان حیوانمون...
‫به زبان باستانی زمینِ مادر حرف می زنن.
‫به دقت گوش بدید،
‫چرا که این موجودات حیرت انگیز ‫حرف های زیادی برای گفتن دارند!
‫حالا هم، زیر آسمان های پرهیاهویی ‫که دور همگی ما حلقه می زنن،
‫با نفسی که از حیرت ‫بند اومده، شاهد همه چیزهایی...
‫که می شه تجربه کرد، خواهیم بود...
وقتی طبیعت صدا می زنه
‫می دونید، چیزی که باید ‫از «ر.غ.م» ها بدونین...
‫ببخشید، «رمز غیرقابل معاوضه»، ‫اینه که اون ها خاصن...
و خاص بودنشونه ‫که این قدر تو زنجیره بلوکیِ...
‫اتریوم گرونشون می کنه، که یعنی...
‫اُه، پسر، چطوری اتریوم رو توصیف کنم؟
‫اُه، خدا. چرا؟ ‫اصلاً چرا پرسیدم؟
‫باید عقلم می رسید ‫که کنار ریک هیچ سئوالی نپرسم.
‫کاملاً با اون واحدها فرق داره.
‫شاید اگه زل بزنم به روبروم ‫و هیچ واکنشی نشون ندم،
‫- خودش خفه شه. ‫- یعنی اضافه تر ذخیره...
‫آه، اصلاً چی داره می گه؟
‫مگه نمی دونه ‫من واقعاً علاقه ای ندارم؟
‫- و بیشترشون... ‫- یه چی گفتم دیگه...
‫«ر.غ.م چی هست؟» ‫فقط همین رو گفتم!
‫نگفتم «لطفاً با جزئیات توضیح بده...
‫ر.غ.م چیه.»
‫ولی بعد از این همه مدت ‫واقعاً باید عقلم می رسید.
‫بیت کوین رو می شه خرید و فروخت...
‫آه، خدایا، پروردگارا، ‫هنوز ول کن نیست!
‫محض رضای خدا بس کن. ‫محض رضای خدا بس کن.
‫تو رو خدا تمومش کن.
‫یه نفر همین حالا ‫به گوشیم زنگ بزنه!
نوشابه وانیلی می خورد ‫و سرود ملی می خوند...
‫که همین حالا 150 هزار دلار فروخت...
‫صبر کن. همین حالا گفت ‫150 هزار دلار؟
‫دلار پول؟ برای یه گیف؟
‫چه طور برم تو این کار؟
‫چه حیوان و چه انسان،
‫همه ما شخصیت اصلی ‫داستان خودمون هستیم...
‫از مورچه کارگر از خود گذشته ‫گرفته تا شیر ماده اصیل...
یا همین کنی که تو بخشِ ‫حساب های بستانکاران کار می کنه.
‫اوضاع احوال؟
‫اُه، آره. سلام!
‫بگذریم. این که چه طور ‫این داستان ها و دیدگاه ها تلفیق می شن...
...و گاهگاهی تداخل پیدا می کنن
‫اساس تجربه جمعیمون رو شکل می ده.
‫زندگی روی این سیاره ‫یه حماسه در جریانه...
که با فهرست وسیعی ‫از شخصیت ها پر شده؛
‫بعضی از اون ها ‫شجاع و متظاهرن...
‫و بعضی هم مثل شبگردان هندی جنوب آسیا...
‫یه کم اسرارآمیزترن.
‫تو چشم هام نگاه کن!
‫آره، الآن داری خسته می شی.
‫خیلی خسـ...
‫باشه، داری تو چشمام نگاه می کنی ‫یا به کل کره چشمم؟
‫چون باید به مردمک کوچولوم نگاه کنی...
‫که این کارم جواب بده.
‫نه، نه، نه. تو همون جا باش، ‫من حرکت می کنم.
‫خیلی خوب، خیلی بهتر شد.
‫خب، کجا بودیم؟
‫آره، حالا داری خسته می شی.
‫خیلی خسته...
!و باز هم به مردمکم نگاه نمی کنی
‫درک نمی کنم کجاش دشواره!
‫طبیعت می تونه ‫مسحورکننده باشه...
...و در دل زیبایی بی سر و صداش، آهنگین
‫و می تونه به شدت ‫اعصاب خرد کن هم باشه.
‫یعنی این ابله رو نگاه کنید ‫که سعی داره یه فندق رو بشکنه.
‫آدم می خواد بگه «الو؟
‫می تونستی پول بدی ‫یه پاکت بادام هندی بخری!»
‫و حالا که رفتی بازار، ‫یه طعم باحالش رو بگیر،
‫مثلاً دودی باربیکیو یا واسابی تند!
‫اونا خیلی خوش مزه هستن!
‫بله، زندگی در طبیعت ‫می تونه دشوار باشه...
‫...و گاه گاهی بی رحمانه.
‫حتی برای حیوونی ‫به باابهتی خرس سیاه آمریکایی...
‫...در سرزمین های چوبی آلاسکا!
‫دست خوش، بچه ها.
‫کلاس بالا رفتن ‫از درخت رو بیست گرفتین!
‫- آره! ‫- آره!
‫خیلی خوب، برگردین پایین. ‫مامان باباهاتون منتظرن.
‫مربی جیک، دارِتون رو پیدا کردین؟
‫آه، چی داری میگی؟
‫مامانمون گفت تو طلاقتون ‫دار و ندارتون رو از دست دادین.
‫- خب، این... ‫- مربی تینا بُردش؟
‫اُه، خدایا.
‫مامان گفت مربی تینا ‫خونه تون رو...
‫...خراب کرده چون بیوه-فایی کردین.
‫خیلی خوب، یه دقیقه وایسا،
‫مامانتون نباید ‫از این چیزها حرف بزنه.
‫- مربی تینا بولدوزر داره؟ ‫- چی؟
‫برای همین بعد کلاش ‫تو ماشینتون گریه می کنین؟
‫من به ندرت این کار رو می کنم.
‫مربی تینا دارتون رو ‫داد به مربی مایک؟
‫مربی مایک!؟
‫صبر کنین، با مربی مایک دیدینش؟
‫اون عوضی؟ ‫باشه، خیلی خوب.
‫بیاین پایین. هر چی ‫شنیدین برام تعریف کنین.
‫مربی جیک ناراحته.
‫خرسِ سابقاً مقتدر رو ‫در حال اندیشیدن...
‫...به جایگاهش در طبیعت ‫رها می کنیم و...
‫همین طوری پیشنهاد میدم...
‫...یه برنامه زوج یاب ‫کمکش می کنه برگرده تو دنیا.
‫بله، نر گونه ها می تونه ‫خیلی وقت ها پر سر و صدا،
‫از نظر احساسی بی ثبات ‫و به شدت صاحب نظر باشه،
‫خصوصاً وقتی بحث استراتژیِ ‫یارگیری فوتبال فانتزی مطرح باشه.
‫با این حال، فشار نقش های اجتماعی تحمیلی،
‫هم در دنیای انسان ‫و هم حیوانات،
‫می تونه صلابت و استقامتِ...
‫...قوی ترین موجودات رو هم تضعیف کنه.
‫- از کی خوابه؟ ‫- چند ساعتی میشه.
‫بیدارش کنیم؟ ‫به نظر خیلی آروم میاد.
‫آره، وقتشه. ‫آقا؟
‫هاه، چی؟ ‫ها؟ چـ...ها؟
‫آره، شما باید برین. ‫مغازه داره بسته میشه.
‫آه، خدا، به این زودی؟
‫این تشک خیلی راحته.
‫تشک می خرین یا نه؟
‫دودلم.
‫میشه دوباره اونی که فوم حافظه دار ‫داره رو امتحان کنم؟
‫اُه، محض رضای...
‫پسر، بزن به چاک.
‫از جنگل های آفریقای سیاه،
‫به داخل سفر می کنیم، ‫به مقصد جنگل های بارانی اکوادور.
‫این جا، می تونیم ‫نگاه بندازیم...
‫...به این که چطور شنل پوش های سپیدرو ‫حواس خودشون رو از سختی های...
‫...زندگی در سرزمین چوبی ‫پرت می کنن.
[فندق بازی با نلی]
‫خوش برگشتین...
‫[نلی مامرت، آشپز مشهور] ‫...به «فندق بازی با نلی»!
‫[فندق آرام پز - مواد اولیه: فندق] ‫امروز غذای محبوبم رو می پزیم، فندق آرام پز!
‫دستور پخت آسون و باحالیه ‫که خانواده تون عاشقش میشن.
‫اول، فندق رو می شکونیم.
‫این یکی سفته.
‫اول، فندق رو...
‫...می شکـ...نیم.
‫اول، فقط فندق رو...
‫...می...شکنیم.
‫نگران نباشین، بچه ها.
‫شام تو راهه.
‫[فندق بازی با نلی] ‫خیلی خوب، بچه ها، چه کوفتی...
‫تو یه حادثه سر محل کار ‫آسیب دیدین؟
‫- کشیده شدین و افتادین؟ ‫- آه!
‫- یا رو شاخه لیز خوردین؟ ‫- نه!!!
‫پس حقتونه که خسارت بگیرین.
‫در شرکت «عقاب، عقاب و فلامینگو» ‫هزینه درد کشیدنتون رو براتون می گیریم.
‫مادر طبیعت زن ظالمیه، ‫پس ازش شکایت کنین!
‫عقاب، عقاب و فلامینگو ‫در کلیه انواع...
‫...شکایات آسیب دیدگی ‫تخصص داره.
قصور در محل کار سوسک ها،
مشکلات تعادلی میمونان،
تصادف و گریز نهنگ های قاتل،
قطع سر توسط آخوندک سفید،
پرتاب پیش از موعد زبان،
ایجاد مزاحمت در چُرت گربه سانان...
و درماتیت صنعتی.
‫ما در عقاب، عقاب و فلامینگو ‫تا وقتی شما برنده نشین، تسلیم نمیشیم!
‫یا...سر زمستون. ‫همین الان تماس بگیرین!
‫♪ عقاب، عقاب و فلامینگو ♪
‫شماها این همه پول می گیرین...
‫...و نمی تونین یه فندق حسابی ‫برای من پیدا کنین که بشکنم؟
‫اگه گفتین اگه نتونم این رو باز کنم، ‫مغز فندقی کی رو باز می کنم!؟
‫تو رو میگم، دانلد!
‫نلی، رو آنتنیم!
‫خوش برگشتین ‫به «فندق بازی با نلی»!
‫برنامه بعد در رادیوی عمومی مردم:
‫نگاهی ناراحت کننده ‫به شرایط کاری والابی ها...
‫فصل آب و هوای موسمیه،
‫بنابراین پیشبینی آب و هوای این هفته، بارونه!
‫♪ سعی کن به یه سطح دیگه برسی ♪ ‫♪ هنوز کارم تموم نشده ♪
‫♪ تو کار خودم استادم ♪
‫گل!
‫باک وایلد هستم ‫همراه با با با با باغ وحش صبحگاهی!
‫بارون، بارون، باز هم بارون!
‫اُه، نگاه کنین، شنبه آفتابیه! ‫اما باز بعدش بارونه.
‫عصر بخیر، بچه ها. ‫باراک اوباما هستم...
‫...و دارین به پادکست جدید ‫معمای قتلم گوش میدین،
‫«اوباما دراما.»
‫بیاین یه بار دیگه برگردیم...
‫...به قلمروی خویشاوندان جانورمون...
‫...تا ببینیم این موجودات باشکوه ‫در تعقیب چه چیز...
‫می دونین چیه؟
‫اجازه هست بگم ‫اینا همه ش حرف مُفته؟
‫یعنی این کار نظیر نداره!
‫تازه نذارین براتون ‫از حقوقش بگم.
‫حقوق تپل مُپل!
‫بانو هلن داره ‫خوب حقوقی می گیره.
‫آم، داریم فیلم می گیریم.
‫اُه، شرمنده، حواسم پرت شد.
‫یعنی، چطور ممکنه نشه؟ ‫این تصویر رو نگاه!
‫و می تونم با یه اشاره ‫هر چی می خوام ببینم...
‫...احضار کنم.
‫نوک درختان.
‫آبشار.
‫صحرا.
‫پنگوئن.
‫پنگوئن هایی که یه خرده فرق کنن.
‫بگذریم...بیاین یه بار دیگه ‫با یکی از حیواناتِ...
‫...کنجکاوتری که تا حالا دیدیم...
‫...درد دل کنیم: ‫شبگردان هندی.
‫بیا دوباره هیپنوتیزم رو ‫امتحان کنیم، خب؟
‫تو چشمام نگاه کن.
‫چشمام کلمه جمعه.
‫اگه فقط داری به چشم راست یا چپ...
‫...نگاه می کنی، ‫جواب نمیده.
‫آره، خودشه.
‫تو چشمام نگاه کن.
‫کل قلمروی جانوران...
‫...گوش به فرمان منن.
‫صدام رو بشنوین، ‫موجودات مطیع و اطاعت کنین.
‫موجودات پردار،
‫بهتون دستور پرواز میدم.
‫بله، خودشه.
‫کنترل همه شما ‫در دست منه...
‫...و به تو، سنجاب هیپنوتیزم شده ‫و خدمتگزار خودم، دستور میدم...
‫...که همون جا بشینی ‫و تنبل وار بجوی.
‫عالیه. دقیقاً همون کاری ‫که بهت گفتم بکنی.
‫مشخصاً، هیپنوتیزمم کار می کنه.
‫حالا، تویی که از خونه تماشا می کنی،
‫بهت فرمان میدم...
‫جدّی؟
‫خیلی خوب، کی گوشی کوفتیش رو ‫نذاشته رو ویبره؟
‫من یه هیپنوتیست حرفه ایم، ملّت!
‫نمی تونم با این مزخرفات کنار بیام.
‫منظورم اینه که تو چشمام نگاه کن...
‫بهت دستور میدم ‫که گوشیت رو بذاری رو ویبره.
‫بله.
‫واضحه که بعضی از حیوانات ‫در حیات وحش،
‫واکنش افسارگسیخته ای ‫به فشار زندگی نشون میدن.
‫موجودات دیگری هم هستن ‫که با خوشی های ساده...
‫...و قابل درک با استرس های بقا ‫مقابله می کنن.
‫برای مثال، من ‫دوست دارم خودم رو...
‫...با یه لیوان نوشیدنی آروم کنم...
‫...و تو اینترنت ‫کارت بازی کنم،
‫اما این ترجیح منه.
‫جستجو برای آرامش...
‫...حتی تا جزیره سوماترای ‫اندونزی هم رسیده،
‫جایی که یه ببر در پی گریز ‫از هرج و مرج جنگله.
‫من این جام.
‫لازم نیست هیچ جایی باشم، ‫غیر از این لحظه حاضر.
‫من کافیم.
‫دوستم دارن. ‫در امانم. من...
‫اُه، پروردگارا!
‫از بیخ گوشم گذشت!
‫من این جام.
‫عیب و ایراداتم چیزی ‫از ارزش هام کم نمی کنه.
‫لعنت، پرنده هه ‫مستقیم به سمت من پرواز کرد!
‫خداوندا.
‫حالا از ساحل رودهای سوماترا ‫به اون سر دنیا پرواز می کنیم.
‫و اگه از سمت چپ هواپیما ‫بیرون رو نگاه کنین،
‫گستره نفس گیری ‫از دار و درخت، چند تا سنگ...
‫...و احتمالاً یه مار می بینین.
‫از این ارتفاع، تشخیصش سخته.
‫لطفاً میزهای غذاخوریتون رو...
‫...به سمت بالا برگردونین و قفل کنین...
‫...تا شروع کنیم به فرود اومدن ‫در جنگل های نیوزیلند.
‫در این جا شاهد ‫شور و نشاطی غیرمنتظره...
‫...در دنیای حیوانات میشیم،
‫در قالب دور هم جمع شدن ‫مورچه های درختی و جیرجیرک سنگین.
‫لیک هاواسو، ‫سر و صدا کنین بشنوم!
‫همه بیاین جلو!
‫امشب بهترین شب زندگیمه!
‫لیک هاواسو، ‫آماده این!؟
‫برو بریم!
‫تعطیلات بهاری!
‫خب، مطمئنم اولین چیزی ‫که تو این آپارتمان نظرتون رو جلب می کنه،
‫منظره نفس گیرشه!
‫وای، واقعاً خوبه.
‫و نقشه خونه از این بازتر ‫پیدا نمی کنین!
‫این دالان هواگیر رو ببین!
‫آره، به معنی واقعی کلمه همه ش هواست.
‫به هر صورت، روش ‫یه پارکینگ سه ماشینه،
‫و وسایل خونه جدید و...
‫فقط...دارم زیربناش رو چک می کنم.
‫کار از محکم کاری عیب نمی کنه.
‫- آره، محکمه. ‫- خیلی خوب، می تونیم اگه دوست دارین...
‫...یه متخصص بیاریم ‫که یه نگاه بندازه.
‫اون جا...اون جا چه خبره؟
‫اُه، حتماً همسایه هائن.
‫وای، عجب خانواده بزرگی!
‫همیشه مهمونی های مفصل ‫و پر سر و صدای این طوری می گیرن؟
‫فکر کنم شب دارن میرن بیرون.
‫معمولاً خیلی ساکتن.
‫اصلاً متوجه نمیشین ‫دیوار به دیوارتونن.
‫معذرت می خوام، ‫دیوار به دیوار؟
‫بله...و می دونین چرا؟
‫چون مدارس این جا معرکه ن.
‫آه، آره، جوابم «نه» هستش. ببخشید.
‫باشه، مشکلی نیست. ‫یه مورد دیگه هم دارم.
‫یه خونه نقلی جذابه ‫که یه کم تعمیرات لازمه...
‫...و کنار لونه کفتارهاست ‫و دستگاه اسپرسوی توکار داره.
‫صبر کن...لونه کفتار؟
‫می دونی، من سعی دارم ‫طبق بودجه خودت پیشنهاد بدم.
‫در سراسر قلمروی حیوانات، ‫موانعی وجود داره...
‫موانع طبیعی که باید ازش عبور کنن.
‫رد شدن از یه رودخونه خروشان، ‫بالا رفتن از کوهی پرشیب...
‫...یا تحمل یه مکالمه...
‫...با تهیه کننده م جری ‫بدون این که به روتین...
‫...ورزشی عضله سه سرش ‫تو باشگاه اشاره کنه.
‫آره، بانو هلن، ‫اتفاقاً می خواستم...
‫...همین الان سه تا ‫پارالل بی کمک بزنم.
‫اُه، محشره، جری. ‫محشره.
‫این که چطور با این چالش ها ‫مواجه میشیم...
‫...و به دنیای پشت سرش ‫دسترسی پیدا می کنیم...
‫...همون چیزیه که تقلای ‫انسان و حیوان رو یکی می کنه،
‫نمونه بارزش رویارویی پرتنش ‫یه سینه بادکنک و آلباتروس...
‫...در اقیانوس آرام شمالیه.
‫عقب، داداش. ‫صف هست.
‫شرمنده. من برای جشن تولد کیشا اومده م.
‫اُه، اوناهاش، اون جاست!
‫ایول، کیشا! ‫تولدته!
‫ایول، کیشا! ‫تولدته.
‫نه، تو با اونا نیستی.
‫رفیق، اون نامزدمه.
‫تماشا کن. ‫هی، کیشا!
‫ایول به خودم، تولدمه.
‫هی، کیشا، یارو رو می شناسی؟
‫بریه!
‫لری کیه؟ من تو رو نمی شناسم.
‫کیشای من همینه.
‫خیلی بانمکه.
‫میشه فقط بذاری برم تو؟
‫ببین، پسر، کم کم ‫دلم داره برات می سوزه.
‫این قدری که بذاری برم تو؟
‫- نه. ‫- اوه!
‫پس بعداً این هدیه رو بهش میدم.
‫مگر این که...
‫یه نفر دیگه دلش کارت هدیه 15 دلاری...
‫...ساندویچ 30 سانتی بخواد.
‫- داداش. ‫- دارم میرم.
‫خیلی خوب، پا شیم ‫بریم سر کار.
‫یه بار دیگه هیپنوتیزم رو ‫امتحان می کنیم.
‫حالا، تو چشمام نگاه کن.
‫آره، داری بدجوری ‫خوابالو میشی...
‫...و احساس دست و دلبازی ‫بهت دست داده.
‫می خوای گوشیت رو در بیاری ‫و 20 دلار برام با ونمو بریزی.
‫درسته. اراده ت رو تسلیم کن...
‫...و با ونمو برام...
‫آه، گندش بزنن.
‫نام کاربری ونموم چی بود؟
‫هیچ وقت یادم نمی مونه.
‫وای، چه قدر شبگردان هینوپتیست ‫تو ونمو هست!
‫پسر، کی فکرش رو می کرد؟
‫حالا دارم حس می کنم ‫که اتصال ذهنیمون داره ضعیف میشه.
‫می دونی چیه؟ ‫تُف تو این سر و صدا.
‫میرم خواربارفروشی راه میندازم.
‫آره، این قدر خوار و خفیف شدم،
‫چون شما لعنتی ها ‫وقتی استعداد واقعی می بینین،
‫قدرش رو نمی دونین.
‫من رفتم. ‫سوئیچ ماشین کوفتیم کو؟
‫بلیندا؟ ‫بلیندا!
‫تو چشمام نگاه کن! ‫سوئیچ ماشینم کو!؟
‫همون طور که در جهان حیوانات ‫سفر می کنیم،
‫تجربه هایی رو می بینیم ‫ناخودآگاه حیرت زده مون می کنن.
‫عشق والد به فرزند، شجاعت...
‫...در مقابل خطر جانی ‫و گاه گاهی،
‫عنترهای دم کوتاهی ‫که پشتشون به فنا رفته رو می بینیم.
‫یعنی نگاهش کن. ‫حال به هم زنه.
‫حال به هم زنه، پسر.
‫حالا همون طور که از پشت ‫لنز تجربه های خودمون نگاه می کنیم...
‫...و شگفتی های قلمروی حیوانات رو می بینیم،
‫وقار و زیبایی ساده ای ‫که به ملاقاتمون میاد...
‫...باعث فروتنیمون میشه...
‫...زمانی که طبیعت صدا می زنه.
‫همون جا وایسا، مامان.
‫الان عکس می گیرم.
‫زیادی دورم. نمی تونی ‫صورتم رو ببینی.
‫مثل یه نقطه کوچیک شده م.
‫نقطه نیستی، مامان. ‫دوربین بزرگنمایی داره.
‫برای این عکس قیافه م رو ‫درست کرده م، باید بیای نزدیک تر.
‫همون جا بمون، مامان. ‫باید فوکوس کنم.
‫حالا شد.
‫زیادی دوره. ‫میام نزدیک تر.
‫- مامان! ‫- زیادی دور بودی!
‫دوربین بزرگنمایی داره، مامان.
‫عکس پروفایل منه، نه تو.
‫بذار فوکوس کنه، مامان.
‫همون جا باش. ‫حالا شد.
‫- مامان! ‫- زیادی دوری!
‫بزرگنمایی داره، مامان. ‫باید همون جا که هستی بمونی!
‫کی از این فاصله ‫عکس پروفایل می گیره؟
‫مهم نیست. دوربین ‫بزرگنمایی داره!
‫می تونه تا دوردست ها زوم کنه!
‫تو نمی خوای من با کسی ‫ملاقات کنم، برای همینه!
‫این چه ربطی داره؟
‫ببین، همون جا بمون. ‫تکون نخور. عالیه.
‫اف استاپ، سرعت شاتر، ‫تراز سفیدی.
‫آه، گندش بزنن، ‫باتری تموم کرد!
‫زمین.
‫زیبا...
‫شگفت انگیز...
‫پذیرا...
‫خونه ای برای ما...
‫...و بی شمار موجود دیگه...
‫...و فراتر از فصاحت ساده طبیعت،
‫کاج های باشکوه،
‫امواج مقتدر،
‫بادهای خشک و زمزمه خوان...
‫...صداهای دیگری هم هستن...
‫...که به هم می پیوندن ‫یا بانگ می زنن...
‫...تا حقایق عظیم تری رواعلام کنن.
‫دنیای طبیعت صاحب دانشیه...
‫...که فراتر از ذکاوت انسانه.
‫هلن میرن برنده اسکار...
‫...همین الان تو تلویزیون کشوری گفت ‫که ما از انسان ها باهوش تریم؟
‫ها، به گمونم گفت. آره.
‫بذار بهت بگم چی، ‫این بازیگر خفن ها...
‫اگه از من بپرسی ‫همه شون یه تخته کم دارن.
‫یه دوراندیشی باستانی ‫و سخت به دست اومده...
‫...که در طی چندین نسل ‫به دست موجودات اصیلی...
‫...که در گوشه گوشه جهان ‫حاضرن، توسعه پیدا کرده.
‫ذهن و گوشتون رو باز کنین...
‫...و جانوران هم میهن خارق العاده مون...
‫...ژرفای دانش جهانیشون رو ‫به نمایش می ذارن.
‫بهمون یاد بدین، ‫عاقلان، بهمون یاد بدین.
‫آه، فکر کنم یه تیکه ‫از مغزم در اومد.
‫یه بار دیگه با این موجودات پیچیده ‫صمیمانه گفتگو کنید...
‫...و شگفت زده از اسرار زمین ‫نفستون رو در سینه حبس کنید.
‫تمام این ها فاش میشن در...
‫...زمانی که طبیعت صدا می زنه.
‫گشت سریع السیرمون ‫در دنیای طبیعی...
‫...همین الانش هم زندگی خصوصی ‫جانورانمون رو با وضوحی حیرت انگیز...
‫...نمایان کرده.
‫شباهت های شگفت انگیزی ‫بین دنیای خودمون و اونا دیدیم،
‫زنجیره مشترکی ‫از روابط...
‫...و احساسات و...
‫...و فریاد زدن.
‫کلی داد و فریاد.
‫- مامان! ‫- زیادی دوری!
‫دوربین بزرگنمایی داره، مامان. ‫باید همون جا که هستی بمونی.
‫آره، باشه، باشه، خیلی خوب.
‫مرسی. همه مون هیجان زده میشیم.
‫درسته، پس اون جرقه قوی ‫و اساسی احساس چی؟
‫بله، دوستان وحشیمون هم ‫این رو با ما در اشتراک دارن،
‫همون طور که در بازدیدی ‫از فک خزپوش جنوبگان...
‫...در جزایر فراجنبوگان می بینیم.
‫آه، شب تو اُپرا! ‫چه دلچسب.
‫شنیدم که کارپاچیو ‫داشت گرم می کرد.
‫خارق العاده ست. ‫یه هنرمند واقعی.
‫داره شروع میشه.
‫♪ یا مریم مقدس ♪
‫آره!
‫عاشق این آهنگم!
‫اون دیگه کیه؟
‫همون وحشیه ست ‫که دمپایی لاانگشتی می پوشه.
‫همونی که دیدیم ‫تو کافه لابی نوشیدنی می خورد!
‫ادامه بده! ‫آره!
‫ایول!
‫عاشق موسیقی کلاسیکم!
‫آروم بگیر، ‫لات و لوت!
‫این هنر زیباست، آقا. ‫خودتون رو کنترل کنین.
‫نمی تونم! ‫عاشقشم!
‫عاشق کنسرتم!
‫بزن قدش!
‫وای، عینک تک چشمیم!
‫عاشقشم، عزیز دلم!
‫خیلی قشنگه!
‫راستیتش، شور و شوقِ ‫این وحشیه واگیرداره.
‫موافقم.
‫اپرا!
‫اپرا!!!
‫اپرا!
‫آره!
‫دنیای طبیعت پیروی یک سری قانونه،
‫پیمان نامه هایی که میلیون ها سال ‫تکامل اونا رو ایجاد کرده،
‫اما حتی در قلمرویی که فصل ها، ‫چرخه های تولد و دیگر ساختارها...
‫...شکل داده نش، ‫رمز و راز فراوونه.
‫خرس ها از کجا می دونن ‫کی به خواب زمستونی برن؟
‫پرنده ها چطوری دسته جمعی ‫تغییر جهت ناگهانی میدن؟
‫چطور تهیه کننده م، جری، ‫هنوز نمی دونه...
‫...که من تو لاته، شیر جو دوست دارم؟
‫شرمنده.
‫عق، سویا!
‫و جری...کافه چی ‫واقعاً رو این فنجون...
‫...نوشت «بانو هلن میرن»؟
‫باید پز می دادی، مگه نه؟
‫ببخشید. گفتم شاید بتونم ‫یه کروسان مُفت به جیب بزنم.
‫به هر حال، طبیعت ‫نه تنها سرشار از زندگیه،
‫پر از میلیون ها سوال جالب... ‫نه، غیرقابل پاسخگویی هم هست.
‫یه دقیقه صبر کن.
‫همین الان فهمیدم چرا ‫به اون سریال میگن «دوستان».
‫به خاطر اسم همه شخصیت هاست!
‫ریچل دوستان. ‫جوئی دوستان.
‫فیبی دوستان. ‫همه خواهر برادرن!
‫بالاخره فهمیدم.
‫هر موجودی نقشی داره.
‫هر حیوانی مسئولیتی داره.
‫فعالیتی که بهشون ‫احساس وظیفه میده،
‫حس هدف داشتن ‫و شاید نسبت به توانایی هاشون...
‫...درک نادرستی بهشون بده.
‫نمونه بارزش، آسیابک جواهرنشان...
‫...در درختان جنوب شرق آسیا.
‫خیلی خوب، بیاین این صحنه رو بگیریم.
‫دیو یادت باشه ‫همه فکر می کنن شخصیتت رو...
‫...یه گاوغوک خورده، ‫اما حالا افشا می کنیم که زنده ای.
‫پس میای تو، ‫خوشگل و قهرمانانه...
‫...و دیالوگت رو میگی.
‫فکر کنم بهتره از راست بیام.
‫نه. حرفش رو زدیم که. ‫از چپ وارد میشی.
‫منم همین رو گفتم. ‫سمت راست تو.
‫نه، سمت چپ خودت.
‫بیا دوباره حرکاتت رو مرور کنیم.
‫بیا بریم سر «حرکت».
‫حرکت.
‫گفتم از چپ بیام تو.
‫- و یه سر بهتون بزنم. ‫- کات.
‫نگو «از چپ».
‫فهمیدم، فهمیدم.
‫گفتم بیام یه سر بهتون بزنم،
‫- از اون طرف. ‫- کات.
‫بیاین تو فضای باز بگیریم.
‫گفتم بیام و یه سر ‫بهتون بزنم.
‫چطوری رسیدم این جا؟ ‫شاید از اون طرف اومده باشم!
‫شاید از این ور اومده باشم.
‫- شاید... ‫- کات، کات.
‫از بعد از فرودش بگیرین.
‫و...
‫بگو جمله ت رو.
‫«جمله ت رو.»
‫کات.
‫وجود داشتن، یعنی بقا به تنهایی، ‫هم برای انسان و هم حیوان...
‫...به اندازه کافی سخت هست،
‫اما وقتی احساسات وارد ماجرا میشن، ‫اوضاع واقعاً به هم می ریزه...
‫...و اگرچه جفت یابی ‫ممکنه کار سختی باشه،
‫ممکنه چشم برداشتن ‫ازش هم سخت باشه،
‫مثل حرکات ظریف طاووس هندی.
‫هفته بعد در «بچلر»...
‫قرار رو در رویی ‫که باید ببینید تا باور کنید.
‫[گریسون، 20 ساله، مجرد] ‫اما کی...چیزه...آره.
‫اون یه جورایی محشره.
‫واقعاً نمی دونستم به این سرعت ‫عاشقش میشم.
‫دیوونگیه.
‫واقعاً داره بهمون خوش می گذره.
‫همین الان داشتم ‫حرکاتم رو نشونش می دادم.
‫به نظر میومد خوشش اومده. ‫زیادی زور نمی زدم.
‫سعی داشتم ظرافت ‫به خرج بدم، می دونین؟
‫و تو یه چشم به هم زدن، ‫راهش رو کشید رفت!
‫واقعاً مطمئن نیستم ‫بتونم ادامه بدم یا نه.
‫متأسفم. ‫نمی تونم ادامه بدم.
‫کدوم...کدوم طرف...
‫چطوری برم بیرون...
‫چرا همه چیز ‫این قدر گیج کننده ست؟
‫[اما کی، 26 ساله، هماهنگ کننده رویداد] ‫فقط فکر نمی کردم...
‫[اما کی، 26 ساله، هماهنگ کننده رویداد] ‫...این پروسه این قدر سخت باشه.
‫من حسود نیستم، ‫اما خیلی سخته.
‫مطمئن نیستم دیگه بتونم ادامه بدم.
‫آیا اما کی می مونه؟
‫چی باعث شد اما کی ‫از ست بره؟
‫چی باعث شد گریسون از ست بره؟
‫[اما ام، 23 ساله، هماهنگ کننده رویداد] ‫و اما ام چی؟
‫منم مطمئن نیستم ‫بتونم ادامه بدم.
‫همه این ماجراها و ماجراهای بیشتر...هفته بعد...
‫...در «بچلر».
‫آقای کونگ، آقای کونگ، این جا!
‫آه، آقای کونگ، آقای کونگ. ‫این جا، آقای کونگ.
‫وای، وای، وای. ‫هی، می تونم کمکی بهتون بکنم؟
‫آه، آقای کونگ، ‫از جدیدترین فیلمتون برامون بگین.
‫کار کردن با گودزیلا چطور بود؟
‫دوباره نه...
‫ببخشید. اشتباه گرفتین.
‫همیشه خدا من رو ‫با اون اشتباه می گیرن.
‫اسم من گلنه ‫و بازیگر نیستم.
‫واقعیت داره که خودتون ‫کل بدلکاری هاتون رو می کنین؟
‫تو فکرش هستین که نقش هایی ‫بگیرین که جدیتشون کمتره؟
‫بچه ها، تکرار می کنم، ‫من اون نیستم، من رادیولوژیستم.
‫فقط اومدم بیگل بخرم ‫که ببرم سر کار.
‫می تونین حرکت ضربه به سینه رو ‫بزنین؟ یا شاید از یه ساختمون برین بالا؟
‫چند تا هواپیما برامون بگیرین، ها؟
‫دیگه باید یه کُلاه گنده...
‫...سر کنم و عینک بزنم.
‫جهان ما، غنی از تنوعه،
‫متشکل از بی شمار موجوده...
‫...که هر کدوم اصل محرکه خاص خودشون رو دارن،
‫یه هدف، یه وظیفه،
‫دلیلی برای وجود داشتن.
‫بعضی از حیوانات ‫به عنوان هم میهنمون وجود دارن،
‫مسافرانی که حمایت عاطفی به ارمغان میارن،
‫در حالی که بقیه به عنوان رقیب ‫عمل می کنن و ما رو برای بهتر بودن به چالش می کشن.
‫بچه ها هم هستن ‫که بهمون یادآوری می کنن...
‫...با شام یه کم زیادی نوشیدنی خوردیم...
‫همون طور که آب شکاف سیاهِ آمریکای جنوبی...
‫...خوب می دونه،
‫ممکنه کوچولوها ‫توقع توجه زیادی داشته باشن.
‫مامان اومده خونه. ‫مامان، سلام، مامان!
‫مامان، امروز اسباب بازی تی رکسم رو ‫بردم مدرسه و...
‫ببخشید، الیسون. آره. ‫بله، تازه رسیده م خونه.
‫نه، نه، الان خوبه.
‫عزیزم، میشه...
‫وقتی مامان هندزفری گذاشته، ‫چی کار باید بکنی؟
‫ببخشید. نه، نه. ‫با تو نبودم.
‫بله، مطمئنم این خانواده ‫قرارداد رو می بنده.
‫واقعاً به نظر میومد...
‫...و بیرون، تو راه خونه،
‫دیدم...حدس بزن کی رو دیدم.
‫الی. می دونی، پرستار بچه م، الی؟
‫- الی که مراقبمه. ‫- اون چیه رو صورتت؟
‫کل صورتت گِلیه! ‫بیا این جا.
‫نه، الیسون، ببخشید. ‫با تو نبودم.
‫داشت می رفت بیرون ‫و من دست تکون دادم و سلام کردم...
‫- ...و...و... ‫- دقیقاً.
‫قیمتی که گفته ن 835 هزار دلاره، ‫اما می دونم پیشنهاد اونا...
‫...بالاترین پیشنهاد تا الان میشه.
‫جفری، عزیزم، ‫یه لحظه به مامان وقت بده.
‫اگه تا وقتی تلفنم تموم شه، ‫صبر کنی تا ازم بخوای...
‫- ...می تونیم پیتزا بخوریم. ‫- باشه، صبر می کنم تا تلفنت تموم شه...
‫...که ازت بپرسم می تونیم ‫پیتزا بخوریم یا نه چون...
‫چون الان پای تلفنی.
‫الان پای تلفنی.
‫من صبر می کنم ‫تا قطع کنی.
‫هی، قراره پیتزا بخوریم!
‫رابطه والد و فرزند ‫در حفظ حیات روی زمین...
‫...یه چیز ضروریه.
‫برای همین هم، همه جا ‫حرفش رو به کرسی می شونه،
‫معمولاً هم تو یه پرواز تا اون سر کشور...
‫...وقتی سعی داری ‫یه لحظه چشم رو هم بذاری.
‫از کف جنگل های پرو ‫به آمریکای شمالی سفر می کنیم...
‫...تا شاهد دینامیک خانوادگی...
‫...در خرس قهوه ای بلندمرتبه باشیم.
‫خیلی خوب، بچه ها، ‫تماشا کنین و یاد بگیرین.
‫تو ماهیگیری مهم متانت و بردباریه.
‫نمی تونی وحشت کنی ‫و راه بیفتی دنبال...
‫...اولین ما...ماهی!!!
‫اُه، اوناهاش. ‫بگیرینش!
‫نترسین! ماهی رو بگیرین!
‫آب رو این ور اون ور نپاشین!
‫خودت داری می پاشی، بابا.
‫بگیریدش، بگیریدش، ‫بگیریدش، بگیریدش!
‫ماهیه رو بگیرین! ‫یالا! برگرد این جا!
‫بابا، پشت سرت ‫باز هم ماهی هست!
‫می خوام بگیرم و بخورمت!
‫بچه ها، تسلیم نشین! ‫داره به ریشمون می خنده!
‫بابا، ده ها ماهی تو رودخونه هست.
‫اما این یکی فکر کرده ‫از باباجونتون زرنگ تره!
‫در حال حاضر، منم ‫باهاش موافقم.
‫ماهی. ماهی. ‫بگیرش، بگیرش!
‫بابا، بابا! ‫دیگه رفت.
‫چرا هر بار ماهی می گیریم، همین میشه!؟
‫فشار بزرگ کردن فرزندان،
‫هم در انسان و هم حیوان،
‫می تونه سوالات وابسته ‫به هستی به وجود بیاره.
‫چطور بچه هام رو ‫برای یه دنیای ناعادلانه آماده کنم؟
‫چه جور جامعه ای ‫براشون خواهد موند؟
‫جداً می خوان همین طوری ‫فیلم های مینیون ها رو بسازن؟
‫و برای چی از من نخواسته ن...
‫...صداپیشه یکیشون باشم؟
‫یعنی مسلماً از پسش بر میام.
‫بلیپ بلاپ. ‫بلیپ بلورپ.
‫دیدین؟
‫به همین راحتی. ‫یالا.
‫بهم زنگ بزنین!
‫اما این ها تنها رنج های مداوم...
‫...در این جهان رام نشده نیستن.
‫یه دقیقه صبر کن.
‫تا حالا شعبده باز خرگوشی بوده...
‫...که یه آدم رو از کلاه بکشه بیرون؟
‫وای. خیلی باحال می شد.
‫یه کلاه گُنده لازمه،
‫یا یه آدم خیلی ریزنقش.
‫قلمروی حیوانات،
‫با شگفتی های بی حد و مرز و پراکنده ش...
‫...هم می تونه احساس آزادی ایجاد کنه...
‫...و هم حس انزوای عمیق.
‫برای به وجود اومدن یه سوال کافیه:
‫«من تنها میمون رو این صخره م؟»
‫به گمونم، در این لحظه، بله،
‫به معنی واقعی کلمه ‫اون تنها میمون روی صخره ست.
‫ببخشید، سعی داشتم ‫شاعرانه حرف بزنم...
‫...و این دوست ناراحتمون ‫حواسم رو پرت کرد.
‫داره حالم رو می گیره. ‫لطفاً عوضش کنین.
‫آه، حالا شد یه چیزی.
‫به هر حال، بی رمق بودن... ‫چنین خصلت انسانی ای...
‫...می تونه دوستان حیوانمون رو هم مبتلا کنه...
‫...و مثل ما، تنها چیزی که اونا ‫برای در اومدن از این رخوت...
‫...نیاز دارن، راهنمایی یه حکیمه.
‫فراموشش کن. ‫نمی تونم بهت آموزش بدم.
‫تو یه تنبلی که نمی تونی بپری.
‫باشه، دوباره.
‫دوباره.
‫بالاتر. کلاسش کو؟
‫دم تکون بده. ‫خوبه، خوبه،
‫اما برای بردن مسابقات قهرمانی، ‫باید آماده باشی.
‫آره، من آماده م. ‫من آماده م.
‫آره، آماده ای که دیگه ‫یه بی نام و نشون دشتی نباشی!
‫آره، آره. ‫پس چی!
‫اما آماده ای که براش ‫خون و عرق بریزی و درد بکشی؟
‫شش سال قند نخوری؟
‫- آره! ‫- عالیه.
‫حالا تنها کاری که باید بکنیم ‫اینه که ببینیم...
‫...مسابقه بالا و پایین پریدن هست یا نه.
‫اگه باشه، مدال طلا می گیری، عزیز دلم!
‫آره!
‫کارل!
‫بله؟
‫کارل!
‫داری می گی «کارل» ‫یا «چارلز»؟
‫چون این هفته سومین باره...
‫و من همش بهت می گم اسم من...
‫- کارل! ‫- آه، نه!
‫همین رو سعی دارم بهت بگم.
‫- من... ‫- کارل!
می خواهید یه کاری کنین اسباب کشی کنم؟
‫خودشه؟
‫خب، موفق باشین.
‫کارل!
‫حالا سفرمون ما رو ‫دور دنیا می چرخونه...
‫تا به جنگل های چین برسیم.
‫اینجا، پی می بریم ‫که خشونت بی مورد...
‫می تونه در هر گونه ای اتفاق بیفته...
‫و عموماً هم در نرها.
‫خیلی متأسفم، آقایون. ‫من هر چی می بینم می گم.
‫و حالا، برای...
‫«آزمون و امتحانات تونی.»
‫می خواهید من رو بشناسید؟
‫باشه، من تونیم...
و البته که می تونم ‫یه کم زودجوش باشم.
‫- پسر با احساسیم. ‫- تونی!
‫از ورزش، بخش نظرات اینترنت ‫و پرت کردن اونایی...
که اذیتم می کنن از درخت لذت ببرم
‫در مورد تیشرتم چی گفتی، داداش؟
‫- گفتم دوستش دارم. ‫- جواب غلطه.
‫صبر کن، نه، نه، نه. ‫بیخیال، پسر.
‫نه!
‫چرا کتونی جدیدام رو لگد کردی داداش؟
‫تو که کفش پات نیست!
‫هی، هیچ کس با تونی بگو مگو نمی کنه!
‫هیولا رو بیدار کردی.
‫فقط گفتم گوشیت رو انداختی!
‫تونی به کمکت احتیاجی نداره، خب؟
‫تونی به هیچ کس احتیاجی نداره.
‫ولی به نظرم وقتی همه رو از درخت بندازی پایین...
‫یهو تونی تک و تنها می شه.
‫برای همین اومدی روان درمانی، تونی.
‫بهبود از اینجا آغاز می شه.
‫چی داری...؟ ‫اصلاً...تونی رو بغل نکن.
‫من فقط بغلت کردم.
‫باید تونی واقعی رو بپذیری.
‫تونی پر از درده.
‫- تونی، رهاش کن. تونی، بذار... ‫- تونی؟
‫تونی، چیکار داری می کنی؟ تونی؟
‫تونی، نه!
‫هیچ وقت سعی نکن ‫تونی رو اصلاح کنی!
‫بارها و بارها، ‫دوستان حیوانمون...
و زحمت کشیدنشون ‫در زمین مشترکمون،
‫حقیقتی جهانی رو برملا می کنن
‫همه ما مسیر خودمون رو می سازیم.
‫خیلی وقت ها هم، این سفر ‫با خط صاف مشخص نمی شه،
‫بلکه با یک سری زیگ زاگ، ‫انحراف از مسیر و از کنار...
سرگردان قدم برداشتن ‫در زمین حک می شه.
‫1دقیقه صبر کن.
‫اگه آهنگ «جزیره کنی» ‫از تیلور سوئیفت...
در مورد جیک جیلنهال ‫یا هری استایلز نباشه چی؟
‫اگه درباره من باشه چی؟
‫نه، به نظر بعید میاد.
‫من خرگوشیم که تا حالا ندیده.
‫گفتگومون با دنیای طبیعی ‫حالا به پایان نزدیک می شه،
‫یه گلچین دیگه از نگاه های دزدکی...
‫به خویشاوندانمون در طبیعت.
‫داستان اون ها بعد از این ‫به کجا می بردشون؟
‫وقتی نگاهمون رو ازشون برداریم، ‫چیکار می کنن؟
‫و راستش، حالا که بحثش شد،
‫اجازه اون حیوون ها رو داشتیم؟
‫یعنی عملاً سرزده با دوربین رفتیم خونه شون
‫اجازه نامه ش رو امضاء کردن؟
‫مم، به گمونم این سئوالات...
‫مال بخش حقوقیمونن.
‫با این حال، شباهت های دنیای حیوانات...
‫و دنیای ما شگفت انگیزه...
و چاره ای نداریم ‫جز این که دوباره نگاهی...
‫به شگفتی های فراوونش بندازیم،
‫زمانی که طبیعت صدا می زنه.
آن چه مشاهده می کنید، آگهی بازرگانی هیئت گردشگری تونداری اعظم قطب شمال است
‫امسال، به جای آب میوه خوردن...
از نی های خوشگل ‫در یه ساحلی یه جایی،
‫برید یه جای متفاوت،
‫یه جای زیبا،
‫جایی که ما بهش می گیم...
‫«اون بالا بالاها تو شمال!»
‫خانواده تون و دوستاتون رو بیارین.
‫فقط یادتون نره کتتون رو بیارید!
‫اصلاً همه کت هاتون رو بیارین.
‫همشون رو!
‫و تمام زیبایی های طبیعی ای ‫که اینجا داره رو در یابید.
‫حرف من رو باور نمی کنین؟
‫پس از محلی هامون بشنوید، ‫مثل این آقا.
‫اگه از شب گردی لذت می برید، ‫اینجا براتون عالیه،
‫چون تنها چیزی که داریم شبه.
‫جدّی، من 8هفته ست که خورشید رو ندیدم
‫همین طور، ایشون.
‫برای یه استراحت کوچیک بیایید ‫و با یه لهجه خفن برید!
‫هشتگ باحال!
‫پس این فصل سفر که رسید،
‫محض رضای خدا ‫یه کار تازه کنین...
‫و بیایید «اون بالا بالاها تو شمال»، خب؟
‫واقعاً به همراهیتون احتیاج داریم
‫خیلی تنها هستیم.