‫زندگی روی این سیاره، یه سفره...
‫که 14میلیارد ساله در حال تکامله.
‫با این حال، کافیه اطرافتون رو ‫نگاه کنید تا متوجه بشید...
‫.که این تقلا تازه شروع شده!
‫جدی آغاز شده؟
‫دنیایی پر از شگفتی های واقعی
‫بوم پهناوری ‫پر از احتمالات بی انتها...
‫و یه خونه، هم مهمان نواز و هم دشوار...
‫برای میلیاردها موجودی ‫که روی سطحش حرکت می کنن،
‫هر کدوم هم با دیدگاه خاص خودشون.
‫من قرار دوست دارم!
‫حالا، بالآخره این فرصت رو داریم...
‫که انسانیت خودمون رو ‫از چشم قلمروی حیوانات...
‫ورانداز کنیم...
‫و نگاهی مصمم بندازیم...
‫به جهانی پیچیده و بلند مرتبه.
‫♪ آیا دوستان قدیمی باید فراموش شوند ♪
‫♪ و هیچگاه از آن ها یاد نشود؟ ♪
‫♪ آیا دوستان قدیمی باید فراموش شوند ♪
‫عاشق کارائوکه خوندن با تو هستم.
‫با من بخون.
‫بالآخره، گذشته دورمون...
‫با حال گره می خوره...
و هر دو رازهاشون رو ‫به اشتراک می ذارن...
‫وقتی طبیعت صدا می زنه.
‫دنیای طبیعت سرشار از شگفتی های بی صداست.
‫کوهستان های پهناوری ‫که تا ابد در استراحت به سر می برن،
‫اقیانوس هایی که عمیق و پررمز و رازن...
‫...و درختان...
که به نظر من تمام حس و حالِ ‫«زمینی» بودن سیاره رو...
‫جمع بندی می کنن!
‫ولی این سرزمین پر از حیوانات هم هست.
‫رفقای پچ پچ کُن ما.
‫پس بیایید به جنگل های آرژانتین سفر کنیم،
‫جایی که یه جفت میمون کنجکاو...
‫محیطشون رو آزمایش می کنن.
‫به نظرت نباید اول برق رو قطع کنیم؟
‫فکر کنم تری داره سیم زمین رو لمس می کنه.
‫نه بابا، تنها کاری که باید بکنیم اینه که این رو...
‫به این بچسبونیم و...
‫بچـ...چـ...چـ...چـ...چـ...چه ها!
‫جواب داد؟
‫نه، یه مشکلی داره.
‫بعضی اوقات باید چند بار سعی کنیم
‫اُی اُی اُی اُی اُی اُی اُی.
‫بو رو حس می کنی؟ ‫بوی بیکن سوخته میاد.
‫آره، این بو از کجا میاد؟
‫آی آی آی آی آی آی! ‫وای وای وای وای وای!
‫خدایا، شماها چیکار کردین؟
‫- تقصیر جف بود! ‫- رفیق، بیخیال!
‫درست مثل ما،
‫خویشاوندان وحشیمون ‫موجوداتی اجتماعی هستن...
...که مرتب با هم دیگه برخورد می کنن
و زندگیشون به غیرمنتظره ترین شکل ‫با هم تقاطع پیدا می کنه.
‫ما این فعل و انفعالات رو ‫با علاقه و اشتیاق تماشا می کنیم،
‫ولی قضاوتشون نمی کنیم...
‫این کار مخصوص...
جغد خاکسترپوش تیزچشمِ آمریکای شمالیه
‫هی، آبجی لوئیس!
‫بله، دختر، عجب پذیرایی ای بود!
‫اون بچه خوشگل رو ببین! ‫درست شبیه مامانشه.
‫آه، ممنون، گلدیس!
‫اوهوم.
‫قیافه ش هم با شوهر کشیشش مو نمی زنه.
‫تعداد بچه های کشیش ‫از تست های پزشکی موری بیشتره!
‫تو روت می خنده،
‫ولی از پشت بهت خنجر می زنه.
‫اون کسی نیست جز: ‫«جغد قضاوت گر کلیسا»
‫اُه، چه جلوه های ویژه تحسین برانگیزی!
‫چقدر خرج کردی؟ ‫30دلار برای این آشغال؟
‫حیوانات ذاتاً موجودات دوره گردین،
‫همیشه در حرکتن...
‫و در جستجوی آب شیرین،
‫پناهگاه در برابر آب و هوا...
یا فقط یه قاچ حسابی ‫از «پیتزای نیویورکی»،
‫نه اون آشغال کت و کُلفت شیکاگویی.
‫ضمناً هیچی بهم نگید ‫که خودتون می دونین حق با منه!
‫ولی زندگی سراسر سرگردانی...
‫می تونه به آدم احساس بی ریشگی بده،
‫مثل این گله فیل آفریقایی در حال گشت و گذار
‫استیونسون ها کدوم گوری موندن؟
‫آخرین باری که خبر گرفتم، ‫تو راه بودن.
‫اُه! حلال زاده رو ببین.
‫سلام، آره، دیو؟
‫شماها کجایید؟
‫آه، شماها کجایین؟
‫ما کنار آبیم، خیلی قشنگه!
‫بهش بگو کنار پرنده هاییم.
‫کنار پرنده هاییم.
‫منظورت استخون پرنده ست؟
‫اینجا چند تا اسکلت هست.
‫بهت گفتم که جا رو درست نیومدیم.
‫بابا، ماسه خیلی داغه.
‫فکر نکنم تو ساحل درستی باشید.
‫ما اون جایی هستیم که آب داره.
‫آه، فهمیدم.
‫چرا داریم دور می زنیم؟
‫چون بابات اتفاقی ما رو کشوند...
‫به صحرا!
‫چون گاهی وقت ها ‫باباها مغرورتر از اونن...
‫...که قبول کنن یه چیزی رو نمی دونن.
‫تو راهیم، کت!
‫می رسیم، تا...
‫حدوداً یه ساعت و نیم دیگه.
‫حدوداً نیم ساعت دیگه!
‫آب می بینم!
‫اون سرابه، عزیز دلم.
‫دیو، پسرت داره توهم می زنه.
‫دنیای طبیعت مملو...
‫...از انواع حیوانات وحشیه.
‫فراوان و متنوع، بیشتر ‫از تعداد ماهی های دریا...
‫...حیوان روی سیاره ما هست.
‫همم، مطمئن نیستم ‫این جمله منطقی باشه.
‫محض اطلاعتون،
‫من دارم یه جورایی ‫من در آوردی حرف می زنم.
‫در هر صورت، ‫نمایشگاه حیوانات زندگی رو...
‫...میشه با سادگی ظالمانه ای ‫خلاصه کرد:
‫بعضی ها شکارچین...
‫...و بعضی ها شکار.
‫خب، خب، خب، ‫این جا چه خبره؟
‫یه ورودی دنج، اثری از سگ ها نیست،
‫هیچ سیستم امنیت خونگی ای نداره.
‫- می تونم کمکتون کنم؟ ‫- کی؟ من؟
‫بله، توی بسته-دزد ‫که داری از پنجره م نگاه می کنی.
‫می تونم کمکی کنم؟
‫بسته-دزد؟ من؟
‫عجب رویی!
‫میشه بپرسم چی کار داری می کنی؟
‫فقط...داشتم می گشتم... ‫گشت می زدم.
‫دقیقاً برای چه کاری؟
‫بیشتر سطوح. ‫سطوح رو چک می کردم.
‫و با کدوم شرکتی؟
‫با کدوم شرکت سطوح رو چک می کنم؟
‫چیز...
‫نگو «شرکت سطوح».
‫نمی خواستم بگم.
‫من از «کمپانی سطوح» هستم.
‫عالیه، خب، شماره ای ‫هست که بتونم باهاش تماس بگیرم...
‫...یا وبسایتی...
‫اُه، اُه، نه. ای بابا، ‫تصویرت وایساد!
‫حتماً مشکل از دوربین زنگ درمه.
‫- کاملاً. ‫- عجیبه،
‫اگه دوربین هنگ کرده،
‫چرا درخت های پشت سرت ‫هنوز حرکت می کنن؟
‫من درخت کار نیستم، نمی دونم.
‫من فقط برای کمپانی سطوح کار می کنم.
‫خب، حالا که بحثش رو کردیم،
‫به گمونم وقتشه بذارم ‫دو تا روتوایلر عصبانیم بیان بیرون.
‫از جنگل های ژاپن...
‫...به سمت آسمون میریم.
‫از این موقعیت مناسب، ‫به دنیای طبیعی نگاه می کنیم،
‫پر از نظم و الگو...
‫...که تزلزل ناپذیر و محکم ‫بهمون اطمینان میدن...
‫...دانشی در کاره ‫که حاصل...
‫...میلیون ها سال وجود داشتنه.
‫یعنی...به این کوهستان ‫نگاه کنین! چه چیزها که ندیده!
‫اگه از نزدیک تر نگاه کنیم، ‫دنیای وحشی و مشتاقی می بینیم...
‫...که مملو از حیواناتیه ‫که بسیاری از احساساتِ...
‫...ناامنیشون رو با انسان ها شریکن.
‫به گواتمالا می رسیم...
‫...و توجهمون رو روی ‫یه بوقلمون وحشی چموش متمرکز می کنیم.
‫و حالا، در قسمتی دیگر...
‫...از ماجراهای...
‫«لینی، بوقلمون وصله ناجور.»
‫قسمتِ امشب: ‫«غازماکی در مهمانی.»
‫آه! مهمونیه، لینی.
‫یه کم بخند و به اون حلقه ملحق شو.
‫چی کار دارم می کنم؟
‫کی این جوری می خنده؟ ‫من یه اَبرشرورم؟
‫خنده عادی، لینی. ‫خنده عادی!
‫وای، خدای من. ‫مگه من ملوان زبلم؟
‫شنیدن که مثل ملوان زبل خندیدم؟
‫اُه، خدا، شنیدن.
‫بجنب، یه خنده دیگه...
‫...که خنده قبلیه رو یادشون بره!
‫چرا من نمی تونم عادی باشم؟
‫در سفر دلخراش بعدی لینی ‫برای تعامل اجتماعی...
‫...به ما ملحق شید، در...
‫«آسانسور-سواری شلوغِ نفرین شدگان.»
‫همین طور که در قلمروی حیوانات سفر می کنیم،
‫به چندین موجود مجذوب کننده بر می خوریم...
‫...که هر یک دید خاص خودشون رو ‫نسبت به جهان دارن.
‫دم عصایی ها ارزش زیادی ‫برای تعامل اجتماعی قائلن،
‫در حالی که گرگ تنها، ‫با اسم بامسمّاش...
‫...به قدرت فردی بها میده...
‫...و این اسب آبی هم معتقده ‫که فرود روی ماه الکی بوده،
‫اما یه موجود هست ‫که عقاید بسیاری داره...
‫...و همون طور که قبل تر دیدیم،
‫از به اشتراک گذاشتنشون خجالت نمی کشه.
‫هی، داداش جیکوب!
‫وای وای وای. با تک خونیت ترکوندی!
‫گروه کُر نمی تونست ‫به پات برسه!
‫♪ من می خونم ♪
‫♪ چون شادم ♪
‫اوهوم.
‫صداش این قدر افتضاحه ‫که کشیش جلسه جن گیری برگزار کرد.
‫دو رو...
‫یک پرنده...
‫اون کسی نیست جز...
‫جغد قضاوت گر کلیسا.
‫اوه، ببینین چطوری من رو ‫تو یه ویژگی شخصیتی...
‫...کوچیک خلاصه کردین.
‫یه مشت فیلم نامه نویس تنبلن.
‫همون طور که در طبیعت سفر می کنیم،
‫وسعت محیط اطرافمون ‫حیرت زده مون می کنه.
‫دریاهای پهناور،
‫کوهستان های مرتفع...
‫...و صحراها که...
‫خب، اونا همین طوری ادامه دارن!
‫یعنی...فضای استفاده نشده زیادیه!
‫شاید بد نباشه یکی ‫یه کافه بانمک این جا بزنه!
‫یا یه سالن آفتاب گرفتن...
‫...یا همچین چیزی.
‫به هر حال، وقتی داریم ‫پهناوری این جهان رو تحسین می کنیم،
‫ممکنه وسوسه بشیم ‫که جزئیاتی که در کوچیک ترین جاها...
‫...مخفی شده ن رو فراموش کنیم.
‫زنبور سبز ارکیده مکزیک ‫یه عالمه راز شگفت انگیز...
‫...و کوچیک برای به اشتراک گذاشتن داره.
‫خب، باورم نمیشه.
‫هیچ وقت فکرش رو نمی کردم ‫همچین چیزی ببینم!
‫چی هست؟ اون جا چه خبره، باب؟
‫اُه، مارتی، باید ببینیش. ‫عمراً اگه باورت بشه.
‫چیه؟ بذار ببینم.
‫وای! این غیرقابل توصیفه!
‫همه باید بتونن این رو ببینن!
‫دقیقاً، نه؟
‫این جا چه خبره، بچه ها؟
‫- گم شو، استیو! ‫- رو چشمم.
‫باید یه نگاه دیگه بندازم.
‫چیزی که دارم به عینه ‫می بینم، خارق العاده ست!
‫- می دونم! ‫- مطمئنین شما دو تا کمک لازم ندارین؟
‫تو چیزم ابزار دارم...
‫برو بمیر، استیو.
‫الساعه.
‫راستش، حالا که به دقت نگاه کردم...
‫حق با توئه. به نظر ‫خیلی خطرناک میاد.
‫- من که نمیرم تو. ‫- منم نمیرم.
‫همین جا می مونم.
‫هی، استیو!
‫حیات روی سیاره ما ‫غیرقابل پیش بینی...
‫...و بی قید و شرطه...
‫...و به ناگه و بی درنگ ‫مسیرش رو عوض می کنه.
‫مثلاً یه روز نقش افلیا رو...
‫...تو «هملت» ساخت ‫رویال شکسپیر کامپنی...
‫...بازی می کنی و روز بعد ‫ویدئوی عنترهای دم کوتاهِ...
‫...سخنگو رو معرفی می کنی.
‫خب، شاید این فقط ‫برای من صدق کنه،
‫اما این که چطور در مقابل ‫سختی ها دووم میاریم...
‫...و اقدامات ضعیف خودمون ‫برای در دست گرفتن کنترل رو می پذیریم،
‫هم انسان ها و هم حیوانات رو ‫تعریف می کنه.
‫آخه کی تزئینات کریسمس رو این بالا...
‫وای! آخ!
‫اگه کسی می خواد تزئینات رو ‫جمع کنه، اون شاخه هه شُله...
‫آخ!
‫خیلی خوب، اگه این طوری ‫تو دهنم نگهش دارم...
‫...و اینا رو بچرخونم...
‫...و حالا گره خوردیم.
‫اُه، عیبی نداره. ‫گره خورده می ذارمشون کنار...
‫...و بعد از روز شکرگزاری ‫یه فکری به حالشون می کنم.
‫اوه. یالا، بیا پایین!
‫بذار من...
‫باز شو تزئینات جشنِ ‫مسخره و عجیب غریب!
‫آه!
‫می دونی چیه؟ ‫من تسلیمم.
‫وسط ژوئیه، کریسمستون مبارک، همسایه ها!
‫من میرم دم دریاچه ‫یه نوشیدنی بزنم.
‫برقرار کردن ارتباط ‫ابزاری حیاتی در طبیعته...
‫...و به گروه حیوانات اجازه میده ‫اطلاعات از خطرات، منابع غذایی....
‫...و احتمالاً...
‫...جدیدترین شایعات داغ ‫درباره این که کی با کیه رو...
‫...به اشتراک بذارن.
‫چه با ترشح فرومون،
‫چه فریاد هشدار زدن...
‫...و چه با به روزرسانی وبلاگ غذای وگنشون،
‫حیوانات راه های بی شماری ‫برای به اشتراک گذاشتن اخبار مهم دارن.
‫به «دبلیو ان سی نیوز» خوش اومدین. ‫من دایان بونوبو هستم.
‫در برنامه اول، هواشناس ارشد، ‫موری مارشواتر...
‫...همین جا حاضره که نگاهی ‫به آب و هوای آخر هفته بندازیم.
‫ممنون، دایان. به خاطر ‫بقایای طوفان استوایی کنی...
‫...روزهای خیس بیشتری پیش رو داریم.
‫امکان داره شاهد سیلاب ناگهانی هم ‫باشیم، از الان تا...وای!
‫برگردیم پیش خودتون تو استودیو!
‫ممنون، موری. خبر فوری داریم.
‫شکارچی شناخته شده، ‫دنیس خرچنگه، رؤیت شده.
‫بیاین از کف اقیانوس ‫گزارش زنده بگیریم.
‫این قدر تعقیبم نکنین. ‫دارین ازم فیلم می گیرین؟
‫[مظنون: شاه خرچنگ] ‫آقای خرچنگ، چرا از دوربینمون فرار می کنین؟
‫فرار نمی کنم، ‫فقط نمی خوام هیچ یک...
‫- ...از سوالاتتون رو جواب بدم. ‫- فقط یه سوال، آقای خرچنگ.
‫شما شکارچی هستین؟
‫چی؟ من؟ شکارچی؟
‫این مسخره ترین چیزیه ‫که تا حالا...برو که رفتیم!
‫داره فرار می کنه! ‫داره فرار می کنه! بیاین بریم!
‫آقای خرچنگ! ‫آقای خرچنگ!
‫ما ازتون فیلم داریم ‫که دارین هزاران...
‫...میگو و ماهی و حلزون می خورین.
‫حتی فکر کنم یه بار ‫یه صدف هم خوردین.
‫جداً می خواین انکار کنین که شکارچی هستین!؟
‫اما چطور ممکنه شکارچی باشم...
‫....وقتی فقط یه تیکه...سنگ عادیم؟
‫آه، اشتباه از من بود.
‫این جا خبری نیست. ‫برمیگردیم پیش خودت، دایان.
‫مرسی، ریک. عجب ‫خبرنگاری تحقیقاتیِ...
‫...معرکه ای!
‫برنامه بعدی، انسان ها! ‫واقعاً می تونن صحبت کنن؟
‫و اگه می تونن، ‫چه چیزهای بانمکی میگن؟
‫بعد از استراحت خواهیم فهمید.
‫زمین مادر ما ‫یه زیبایی طبیعی حقیقیه.
‫مسحورکننده،
‫سرزنده،
‫هنوز جذابیت هایی ‫برای ارائه داره.
‫زمین واقعاً به نظر ‫محشر میاد...
‫...که خیلی هم تعجب داره،
‫با توجه به این که چه قدر ‫زیر نور خورشیده!
‫سلامت سیاره ما ‫در فرزندان بسیارش...
‫...منعکس میشه.
‫مثلاً طاووسک ارغوانی ‫آسیای شرق...
‫...که به روش خاص خودش ‫از خودش مراقبت می کنه.
‫هاه...وقت کتاب صوتی جدیدمه.
‫به «مدیتیشن برای خفن ها» خوش اومدین.
‫اگه دارین به این کتاب ‫گوش میدین، حتماً خفنین.
‫بله، بله، خفنم!
‫نه، نیستی!
‫در غیر این صورت، ‫کتاب صوتی لازم نداشتی.
‫درسته، درسته. شرمنده.
‫خفن ها نمیگن «شرمنده».
‫از خودت دفاع کن، پسر!
‫حق با توئه. ‫هی...فکر نکنم...
‫...بتونی این طوری ‫با من حرف بزنی.
‫وای، الان چی بهم گفتی!؟
‫متأسفم!
‫نگو متأسفی!
‫پسر، اصلاً بلد نیستی.
‫می دونی، کم کم دارم فکر می کنم...
‫...شاید من هم خفن نیستم.
‫شاید اصلاً نباید راوی این کتاب صوتی باشم.
‫نه، نه...تو نباید ‫این قدر به خودت سخت بگیری.
‫ویژگی های معرکه زیادی داری.
‫مرسی. ممنونم.
‫صبر کن. من گیج شده م.
‫کتاب صوتی از پیش ضبط شده ست، ‫اما تو می تونی صدام رو بشنوی؟
‫هیچ وقت روش های من رو ‫زیر سوال نبر!
‫ببخشید!
‫دنیای طبیعی بلند میشه ‫تا ازمون استقبال کنه،
‫اما نه در قالب منظره ای غریبه و ناآشنا،
‫بلکه در قالب پژواکی ضعیف ‫از جامعه انسانی خودمون.
‫یه نگاه به اطراف بندازین ‫و شخصیت های آشنایی رو می بینین.
‫آلفای سرسخت...
‫والد پرمحبت...
‫دلقک بی اعتماد به نفس وراج...
‫آه، نه، نمی تونم ‫بیام به اجرای تک نفره ت...
‫...که توش از مشکلاتت ‫با قرار گذاشتن اینترنتی حرف می زنی.
‫می دونی، کار دیگه ای دارم!
‫و در سرزمین اون ها، ‫مثل سرزمین ما،
‫باید با احتیاط هم وطن هات رو انتخاب کنی،
‫همون طور که میشه ‫در پنگوئن های صخره پر...
‫...در جزایر فالکلند دید.
‫کافیه، پسر.
‫نه، نه، نه، نه. ‫من دیگه نیستم، خب؟
‫خودم می دونم ‫کی مزاحمم.
‫لازم نیست این چرندیات رو ‫از کسی بشنوم.
‫لیاقت من بیشتر ‫از این سر و صدای کوفتیه.
‫تری، بی خیال. ‫این طوری نباش.
‫آره، داریم خوش می گذرونیم!
‫شماها دارین خوش می گذرونین.
‫من فقط دارم ضایع میشم.
‫ما فقط گفتیم: «تبریک.»
‫رفیق، مهمونی مجردیته. یالا!
‫مسئله لحنتونه، خب؟
‫می دونم از نامزدم خوشتون نمیاد!
‫داداش، بی خیال! ‫من آشناتون کردم.
‫خواهرمه.
‫خب، شاید منم ‫که ازش خوشم نمیاد.
‫باید بره فکراش رو بکنه.
‫اما هنوز هم می تونیم جشن بگیریم!
‫وو! آره!
‫نوشیدنی! ‫آره، نوشیدنی!
‫بیاین چند تا بزنیم!
‫نوشیدنی! نوشیدنی! نوشیدنی!
‫سلام، آبجی دینا!
‫تیم سماعتون امروز ‫نفس گیر ظاهر شدن!
‫مرسی، گلدیس!
‫مراقب خودت باش.
‫اوهوم. ناسلامتی ‫سماعه، نه صفا.
‫خدا هیچ وقت نگفته: ‫«این طوری تکونش بدین.»
یه آن مهربونه،
یه آن دیگه نیست.
‫اون کسی نیست جز...
‫«جغد قضاوت گر کلیسا.»
‫اُه، عاشق جوریم ‫که اسمم رو اعلام می کنی.
‫چه صدای مقتدری.
‫ارل جونز قلّابی دوزاری ورشکسته.
‫شنیدم چی گفتی.
‫حالا نگاهی میندازیم ‫به جنگل های حاصلخیر...
‫...آمریکای جنوبی.
‫یکی از متراکم ترین اکوسیستم های سیاره.
‫این گهواره های زندگی ‫در کنار حیواناتی که درشون...
‫...زندگی می کنن ‫تکامل پیدا کرده ن...
‫...و هیچ موجودی ‫بیشتر از جیغ کش سیاهِ...
‫...سرزنده و خودنما،
‫این هم زیستی ظریف رو...
‫...نمی شناسه و بهش احترام نمی ذاره.
‫من دیمین هستم.
‫منم رائولم.
‫این جا هم زمین بازی ماست.
‫ما...
‫«برادران پارکورکار» ‫هستیم!
‫دا...داری ضبط می کنی؟
‫آه، آره.
‫من رو داری؟
‫آره، پسر، دارمت.
‫خیلی خوب، چون این ‫بلندترین پرشیه...
‫...که تا حالا انجام دادیم، ‫برای همین می خوام...
‫بپر دیگه!
‫باشه، باشه. ‫بریم که داشته باشیم...
‫آه، پسر، عجب ارتفاعی.
‫پارکور زندگیه!
‫اُه، ای داد! ‫اُه، ای داد!
‫آخ!
‫وای، موفق شدی!
‫- تازه با تاب خوردن یه دستی! ‫- آه، دیدیش؟
‫- ایول، داداش، ایول. ‫- ووهو!
‫برای این یکی کلی بازدید می خوریم.
‫همه می بیننش!
‫اُه، معرکه بود.
‫چطوره یه بار دیگه ‫وقتی شلوار پاته بگیریم؟
‫خوبه، خوبه.
‫صبر کن. چرا؟
‫همون طور که دیدیم،
‫فقط این سیاره نیست ‫که انسان و حیوان در اشتراک دارن.
‫ما شباهت های خیره کننده ای داریم،
‫بعضی از امیدها و ترس هامون رو ‫با هم شریکیم...
‫...و در بعضی موارد نادر،
‫حساب بانکیمون رو شریکیم.
‫امیدوارم، این حس خویشاوندی ‫به رشدش ادامه بده.
‫چون آدم هیچ وقت نمی دونه ‫با دوست جدیدی آشنا میشه یا نه...
‫...وقتی طبیعت صدا می زنه.
‫خیلی خوب، بیاریدش عقب، پسرها!
‫حتماً شوخیت گرفته.
‫باز هم این سر و صدا!؟
‫یه کاری بکن، تونی!
‫تُف!
‫هی، 6 صبحه! می خوایم بخوابیم!
‫اگه مشکلی داری، ‫به دی بلازیو بگو.
‫آه! نمی تونم تحمل کنم!
‫باید بریم یه جای آروم، تونی.
‫دیگه قطعی شد، ‫اثاث کشی می کنیم...
‫...خونه خواهرت، جنیس، تو دیترویت!
‫زیبایی این سیاره ‫همه مون رو احاطه می کنه...
‫...و ما رو با شکوه ملایمش ‫در بر می گیره،
‫اما آیا ما قدر این همه شگفتی رو می دونیم؟
‫خیر سرش تندابه!
‫به عنوان ساکنین زمین،
‫ما شاهد منظره پرقدرت...
‫...آبشارهای غران بودیم،
‫یا نسیم هایی که لا به لای ‫برگ های سبز جنگل زمزمه می کنن...
‫...و برخورد باابهت امواج اقیانوس،
‫اما شده واقعاً گوش بسپریم؟
‫خویشاوندان حیوانمون ‫هم زیرکن و هم عاقل.
‫حالا اونا با صدای خودشون...
‫...داستانشون رو به اشتراک می ذارن.
‫باورم نمیشه شش تا لاته خوردی.
‫اُه، چیزی نیست. ‫کافئین به زحمت اثری روم می ذاره.
‫اُه، خدا! احساس عجیب و غریبی دارم!
‫اما یه جور خیلی خیلی ‫خیلی خیلی خیلی خوب.
‫مثلاً انگار شکست ناپذیرم یا همچین چیزی.
‫یه سری از کارهام رو ‫می کنم یا هر چی...چه می دونم!
‫اما می دونم که حالم عالیه!
‫بگیرین بشینین ‫تا فکتون بیفته...
‫...هنگامی که می شنوین ‫چه چیزهایی فاش میشه در...
‫...وقتی طبیعت صدا می زنه.
‫تو تنهایی.
‫تاریک ترین رازهات رو ‫تو گوش باد زمزمه کن.
‫من دوقلوم رو کشتم!
‫آندرس، همه چیز مرتبه؟
‫آه...چه قدرش رو شنیدی؟
‫مگه چیزی قبل از کشتن دوقلوت بود؟
‫نه.
‫پس همه ش رو شنیدم.
‫بیاین حالا سفر کنیم ‫به صحرای بایر...
‫چشم اندازی که هر چه قدر ‫زیباست، دشوار هم هست.
‫اقلیمی خشک و سخت،
‫اما جایی که احساسات ‫هنوز هم می تونن شکوفه کنن...
‫...و آفتاب پرست ناماکای خالدار ‫در بیابان نامیب...
‫...راه دیگه ای برای جذب جفت پیدا کرده.
‫اسم من ویکتوره ‫و من...
‫...استاد حرکات موزونم!
‫وای. الحق که همینی.
‫بله، بله، هستم.
‫خب، اسم من استنلیه...
‫...و اومده م حرکات موزون یاد بگیرم.
‫حرکات موزون یاد گرفتنی نیست،
‫- باید باهاش زندگی کرد! ‫- وای!
‫همیشه همین قدر تهاجمی هستی؟
‫بله! زنت کجاست، استنلی؟
‫خونه ست.
‫می خواستم برای پونزدهمین ‫سالگرد عروسیمون غافلگیرش کنم!
‫پس فقط خودم و خودت ‫حرکات بااحساس رو تمرین کنیم؟
‫امیدوارم معذب نشی.
‫معذب یعنی وقتی ‫که عشقِ کسی که دوست داری...
‫...عشق کسی که نامزدت دوست داره هم باشه.
‫خیلی خوب، پس بگیم خیلی معذب؟
‫طبیعت فخر می فروشه ‫که غنی از حیوانات باشکوهه،
‫بدن های چالاکشون ‫که با سختی های بقا به شکل...
‫...ظاهری بی نقص تراشیده شده.
‫اوه، عزیزم دلم، ‫منم از اینا می خوام!
‫اما به ازای هر دم عصایی خوش اندام...
‫...یه شیر دریایی پرخور هست،
‫یه خرس عضلانی...
‫...یا یه موس شلخته.
‫بله، میشه تمام انواع افراط ورزی رو...
‫...در سراسر قلمروی حیوانات دید...
‫...و این شامل سمور دریایی شمالی آلاسکا هم میشه...
‫...که معمولاً آرومه.
‫من عاشق این ترانه م!
‫می دونم، می دونم. ‫خوشحالم که داره بهت خوش می گذره،
‫اما سعی کن صدات رو بیاری پایین.
‫از وقتی بچه رو به دنیا آوردم ‫از خونه در نیومده بودم...
‫...و الان دارم بهترین شب زندگیم رو تجربه می کنم!
‫وو!
‫میشه لطفاً صداتون رو ‫بیارین پایین؟
‫به زور می تونیم ‫آهنگ رو بشنویم.
‫چی؟ فکر کردی داری ‫با کی حرف می زنی؟
‫کنسرت راک اند روله، داداش!
‫لیسا، نه. ما این کار رو ‫نمی کنیم. خواهش می کنم...
‫من خوبم!
‫اون بازنده هائن که افتضاحن!
‫وای. واقعاً داری ‫خودت رو شرمنده می کنی.
‫اُه، می خوای با من در بیفتی؟
‫شوهرم تک تکتون رو ‫تیکه پاره می کنه!
‫برو بزنشون، جفری.
‫یه کم زیادی نوشیدنی خورده! ‫خیلی متأسفم.
‫من خمار نیستم!
‫فقط دارم تو کنسرت راک اند رول ‫خوش می گذرونم،
‫همون کاری که باید کرد!
‫خیلی خوب، خیلی خوب. ‫بیا بریم خونه.
‫جفری پدر همه تون رو در میاره!
‫میشه تو راه خونه ‫بریم رستوران سر راهی؟
‫لذت بی حد و مرز ‫و خالص کشف یه چیز تازه...
‫...از پایه های کودکیه.
‫جست و خیز تو دشتی باز،
‫آب تنی تو جوی کوهستانی...
‫...یا پریدن تو چاله های باز زمین.
‫آه!
‫چیزیش نمیشه.
‫فکر کنم.
‫خب، بیاین سفر کنیم ‫به جنگل های مکزیک...
‫...تا با میمون های عنکبوتی ‫ملاقات کنیم...
‫...و شاهد گرما و نشاط جوانی ‫در اوج خودش باشیم.
‫و بعد علاءالدین ‫میگه: «بپر!»
‫و از ساختمون می پره ‫و آدم فکر می کنه...
‫...آسیب می بینه، اما فرود میاد...
‫فرود میاد و حالش خوبه!
‫آهان. می دونم عزیزم، ‫تازه دیدیمش.
‫یه جایی هم هست ‫که جعفر میگه:
‫«دخترت با من ازدواج می کنه.»
‫و بعد چشمای سلطان ‫یه جوری میشن...
‫...و اون...یاسمین میگه:
‫«من یه جایزه نیستم که بخوای ببریش!»
‫آره، یادمه. فیلم همین ‫یه ربع قبل تموم شد.
‫بعدش یه ترانه هم هست که میگه...
‫میگه...
‫عزیزم، عزیزم، شاید بهتر باشه ‫موقع غذا خوردن ترانه نخونی.
‫می پره تو حلقت... ‫منم ترانه رو شنیده م.
‫یه قسمت هم هست ‫که چراغ رو...
‫...از غار عجایب برمیدارن،
‫اما ابو به یه طلایی ‫دست می زنه...
‫...و میگه: ‫«اُخ اُخ»...
‫...و بعد همه جا رو ‫گدازه برمی داره...
‫...و اونا میگن: ‫«آه! نه!»
‫و آدم فکر می کنه تا ابد ‫اون جا گیر افتاده ن، اما...
‫اوهوم، اما غول چراغ ‫نجاتشون میده.
‫هی، تو از کجا می دونستی؟
‫و حالا بذارین یه نگاه ‫به اسرار تاریک و خطرات پنهانی...
‫...که زیر سایبان سرسبز جنگل...
‫...می خزن، بندازیم.
‫و حالا، ماجراهای ادامه دارِ...
‫...«تیم نیروی طبیعت»!
‫[آن چه گذشت] ‫آخرین باری که پیششون بودیم، دکتر وارتزر اهریمنی...
‫...اسکات رو تو چسبونک مرگبار ‫و بی رحمانه ش گیر انداخته بود.
‫کانی و تدی می تونن ‫به موقع نجاتش بدن؟
‫یا همه شون ‫نابود میشن؟
‫شماها چرا این جایین؟
‫گفتم برین!
‫من رهات نمی کنم!
‫منم همین طور!
‫لعنت، کانی! ‫دنیا بهت نیاز داره.
‫دنیای من تویی.
‫به نظر میاد تیم نیروی طبیعت ‫همچین هم قدرتمند نیست!
‫هیچ وقت از چسبونکِ مرگبار ‫و بی رحمانه م فرار نمی کنین!
‫عق، این چسبونک چه بلایی ‫داره سر اسکات میاره، روانی؟
‫بذارین در همین حد بگم ‫به هر جا بخوره، بلااستفاده میشه!
‫هر جا؟
‫چی؟ یعنی هر جا؟
‫هر جا.
‫اُه، خب، پس من ‫سعی می کنم از یه شاخه بالاتر...
‫...کمکتون کنم.
‫هی، اسکات، گوش کن. ‫ما دوران خوشی با هم داشتیم.
‫هفته بعد بیینده ما باشین ‫تا بشنوین که کانی میگه...
‫هی، تدی!
‫می خوای یه قهوه ای بزنیم؟
‫اُه، بی خیال!
‫خیلی خوب، خانم ها، ‫من به خودمون باور دارم!
‫می تونیم انجامش بدیم. ‫زنده باد گروه تشویق!
‫اگه مرکز ثقلت رو گم کنی،
‫تعادلت رو از دست میدی، برایان!
‫الان سر من داد نزن، شان!
‫این قدر دعوا نکنین، بچه ها! ‫باید با هم همکاری کنیم!
‫بترکونین، تیم! ‫اوخ!
‫جسیکا همین الان ‫دم اسبیم رو لگد کرد!
‫باید موهات رو گوجه می کردی، ملانی.
‫اُه، خدای من، ‫داریم موفق میشیم!
‫چه بد که مدرسه مون ‫هیچ تیمی نداره،
‫اون طوری مردم می تونستن ‫ببینن که داریم این کار رو می کنیم.
‫آره.
‫- خیلی حیف شد. ‫- خب، چی کار میشه کرد؟
‫به هر حال باید موهات رو ‫گوجه می کردی، ملانی.
‫در طبیعت، حیوانات باید ‫هر روز بر تله های خطرناکی...
‫...چیره بشن،
‫چه در حال اجتناب ‫از یه شکارچی باشن،
‫یا در تلاش برای پیدا کردنِ ‫راهِ عبورشون از رودخونه صعب العبور،
‫یا حتی دوری کردن از پسرعموشون ‫که یه سره سعی می کنه اونا رو...
‫...وارد شرکت هرمی ‫فروش اسانسش کنه؛
‫اما مثل جوامع انسانی،
‫اغلب مواقع بهتره تنهایی ‫با این موانع مواجه نشن،
‫امر مبرهنی که خرس ماه ‫و هم وطن میمونش...
‫...در کوهپایه های هیمالیا...
‫...کاملاً پذیرفته نش.
‫این جا رو گشتم. ‫این جا رو هم گشتم.
‫این جا رو گشتم. ‫این جا رو گشتم.
‫اُه، این جا رو نگشتم، ‫اما حالا گشتم!
‫این جا رو گشتم.
‫معرکه نیست!؟
‫آره، خیلی خوشحالم ‫که برای سالگردمون من رو...
‫...آوردی اتاق فرار!
‫می دونم، نه!؟
‫آره، به جای شام ‫تو سکوت و زیر نور شمع،
‫داریم دنبال یه آهن ربا ‫می گردیم که یه جعبه رو باز می کنه...
‫...تا کلیدی رو پیدا کنیم ‫که یه چیز مسخره دیگه رو باز می کنه.
‫چیزی این زیر نیست؟
‫نوچ، فقط یه بن بست دیگه!
‫اُه، خدایا، اتاق فرار چه حالی میده!
‫پس عاشق معمای بعدی...
‫...میشی: کی اول همه ‫از این رابطه فرار می کنه!؟
‫ها!؟ چی!؟ ‫چیزی گفتی؟
‫نوچ، فقط دارم ‫دنبال سرنخ می گردم...
‫...که چرا وقتی شانسش رو ‫داشتم، با عشقِ...
‫...دوران دبیرستانم، ‫جف بزوس، ازدواج نکردم.
‫از کوهستان های نپال...
‫...شیرجه می زنیم ‫به اعماق آب های...
‫...کنار نیوفاندلند.
‫این جا، می بینیم ‫که حتی در این عمق...
‫...یه جامعه حیوانی ‫قوانین خاص خودش رو داره...
‫...و همین طور مجازات ‫برای کسانی که می شکننش.
‫می خوام همه تون ‫کشتی بخورین، پسرها!
‫این قدر کشتی می خورین...
‫...تا معنی احترام رو یاد بگیرین!
‫کشتی می خورین، ‫همین طوری کشتی می خورین...
‫...تا وقتی من خسته شم!
‫یا این که یکیتون ‫بتونه شنا کنه جلو...
‫...و همین الان ‫به شوخیش اعتراف کنه!
‫من دیگه نیستم! ‫زیادی خسته!
‫و قبل از این که واکنشم به شوخیِ کوچیکتون رو ‫اشتباه قضاوت کنین،
‫بهتون بگم که من ‫خیلی هم شوخ طبعم.
‫حتی از شوخی های مربوط به هستیِ...
‫...کالوین و هابز هم لذت می برم!
‫اما گول زدن مافوقتون ‫برای ورود...
‫...به رابطه اینترنتی...
‫...با جا زدن خودتون ‫به عنوان یه گربه ماهی ماده جذاب...
‫خب، این شوخی نیست.
‫در واقع برای همچین فریبی ‫یه اسم خاصی وجود داره...
‫...که نوک زبونمه.
‫به نظر من که کرکر خنده بود!
‫سرباز لی، اشتهات رو از دست دادی؟
‫نه، قربان!
‫هنوز کشتی می خورم، ‫گروهبان دوم!
‫مم! همین رو ‫دوست دارم بشنوم!
‫کشتی بخورین، بچه ها.
‫می خوام نیش بازتون رو ببینم!
‫خب، چه جالب...
‫همین الان یه درخواست دوستی دیگه...
‫...از یه خانم جوون دلربا گرفتم.
‫به نظر میاد گروهبان ‫هنوز هم خفنه!
‫آب های عمیق و شور ‫اقیانوس اطلس شرقی رو...
‫...ترک می کنیم...
‫...و برمیگردیم ‫به آب های متلاطم ترِ...
‫...حاشیه آلاسکا.
‫بیاین یه بار دیگه ببینیم ‫دوست رک و راستمون،
‫سمور دریایی شمالی ‫در چه حاله.
‫اُه، باز برگشتی، ها؟
‫ببین، من یه مامانم، خب؟
‫سخت کار می کنم ‫و سخت حال می کنم.
‫عزیزم، لطفاً! ‫همین الانش هم از کنسرت...
‫...پرتمون کردن بیرون. ‫فقط یه کم آب بخور.
‫نه، گور باباش.
‫تو گفتی من رو می بری ‫وافل بخوریم.
‫من وافل می خوام، سوسیس ‫می خوام و وافل هم می خوام!
‫هی، تو، یه بشقاب وافل بهم بده.
‫دارین مزاحم بقیه مهمونا میشین، خانم.
‫خانم، مجبورم ازتون بخوام که برین.
‫به من نگو «خانم». ‫وافلم رو بهم بده!
‫لیسا، عزیزم، اونا پیش خدمت نیستن.
‫نگهبان و متصدی پارک خودروئن.
‫هنوز از پارکینگ سالن کنسرت در نیومدیم.
‫همه تون حسودیتون میشه.
‫خدایا.
‫اُه، دیگه اون روی سگم رو ‫بالا آوردین، جلیقه پوش ها، عوضی های...
‫خیلی خوب، خیلی خوب، ‫بیا سوار ماشین شیم.
‫اون رو به راهه.
‫الان بالا میارم، ‫برام مهم نیست.
‫رفتم کنسرت راک اند رول ‫و بهم خوش گذشت.
‫از این مینی ون متنفرم. ‫آره، ایناهاش.
‫نه، نه، نه.
‫بیاین فعلاً دوستای سمورمون رو رها کنیم...
‫...و نگران نباشین، چک کردم، ‫دختره قرار نیست رانندگی کنه.
‫همین طور که به اطراف نگاه می کنیم، ‫می فهمیم که وسعت حیات...
‫...روی این سیاره می تونه ‫تقریباً تکان دهنده باشه!
‫تعداد به ظاهر بی انتهایی ‫از موجودات وحشی...
‫...در هر اندازه ای ‫که بشه تصورش رو کرد،
‫یا شکل...
‫...و رنگ...
‫غیر از پنگوئن ها ‫که به نظر من...
‫...می دونین، سر و ته یه کرباسن؛
‫اما غیر از پنگوئن های حوصله سر بر،
‫دنیای طبیعت چنان تنوع حیرت انگیزی داره...
‫...که تمرکز گیج نشدن ‫ممکنه آدم رو به سرگیجه بندازه!
‫من میزبانتون، چارلی هستون هستم...
‫...و وقت بازیِ... ‫«این پرنده یکیه یا فرق داره» هستش!
‫درسته. خب، لسلی.
‫ها؟ بله؟
‫- این پرنده... ‫- بله.
‫...فرق داره یا...
‫آهان.
‫...با این پرنده یکیه؟
‫اُه، نه.
‫و شمارش معکوس ‫از الان شروع شد.
‫آه...یکیه!
‫نه! آره. فرق داره!
‫صبر کنین! یکی! درسته؟
‫یا...فرق داره؟
‫وقتت تمومه!
‫آه، پسر!
‫جواب درست اینه که...
‫- ...این پرنده ها یکین! ‫- اُه!
‫منظورمون از این حرف ‫اینه که گونه پرنده ها یکیه،
‫- آم، درسته. ‫- اما پرنده اولی...
‫...با دومی فرق داره.
‫پس من بُردم!
‫متأسفم، نبُردین.
‫جدّی چه خبره؟
‫درسته...بازی ساده ایه،
‫ولی قوانینش بیخودی پیچیده اند!
‫می بینیمتون! ‫در قسمت بعد...
‫«این پرنده یکیه یا فرق داره»!
‫اشانتیون عطره رو کجا گذاشتم؟
‫آه، می دونم همین جاها باید باشه.
‫آه...اُه! ‫آهان!
‫می دونستم این که یادم رفت ‫اشتراکم رو لغو کنم...
‫یه روز به دردم می خوره.
‫تو قرار نیست... ‫تکرار می کنم...قرار نیست...
با بوی گند دادن ‫یکی دیگه رو سر قرار فراری بدی.
‫اُه، درسته، این بار ‫بوی گل داوودی...
‫و غبار فرشته می دم، عزیزم!
‫اوه، اوه، اوه!
‫هوهو! ولی مشخصاً اگه یکی رو ‫ببینم که از بوی گند...
‫خوشش میاد، می تونم بشورمش.
‫موجودات زیادی در جهان زندگی می کنند...
‫که هر کدوم اخلاق و شخصیت متفاوتی دارن.
‫بعضی ها آدم رو ‫به چالش می کشن یا دلفریبن...
و بقیه رک و پوست کنده، آزاردهنده هستن
‫آه!
‫مثل وقتی که تهیه کننده م، جری،
‫که همین الان دارم ‫بهش نگاه می کنم...
همین طور که من ‫دارم متنم رو می خونم...
‫همراهم لب خونی می کنه.
‫ببخشید. باز داشتم ‫این کار رو می کردم؟
‫آره، می کردی، جری... ‫و خیلی حال به هم زنه.
‫حالا به آنگولا سفر می کنیم ‫که یک جفت میمون شست بریده سیاه و سفید...
با شخصیتی خاص روبرو می شن
‫هی، به نظرت اون یارو گیر کرده؟
‫گیر؟
‫آره، گیر. یعنی ‫اونجا گیر کرده.
‫من می رم ببینم ‫کمک نیاز داره یا نه.
‫آه، غرور مردها حالم رو ‫به هم می زنه. نمی تونم نگاه کنم کنم.
‫هی! گیر کردی؟
‫کی؟ من؟ نه، نه، نه.
‫اصلاً گیر نکردم.
‫به نظر می رسه گیر کردی!
‫گیر نکردم. ‫ردیف ردیفم.
‫- گیر کرده. ‫- کاملاً گیر کرده.
‫مطمئنی گیر نکردی؟
‫نوچ، فقط داشتم ‫استراحت می کردم.
‫این طوری استراحت می کنی؟ ‫با کشیدن بیش از حد کل اعضات؟
‫آره، اتفاقاً این ‫برای سلامتی بهتره.
‫اغلب مردم نمی دونن.
‫کجا داری می ری؟
‫قبل از اینکه بخواد ‫برامون دلبری کنه می رم.
‫الآن هم گیر کرده و هم خجالت زده ست،
‫واقعاً فکر می کنی اون...
‫شما 2تا زیاد اینجا می آیید؟
‫اصلاً چرا شک می کنم؟ چرا؟
‫یه سفر دیگه در دنیای موجودات زنده...
‫با تمام تنوع و شگفتی هاش...
رو به پایانه
‫بله، پیچیدگی شدیدی...
‫وِر، وِر، وِر، وِر.
‫جفری، خانمه و کلمه های قلمبه سلمبه ش رو باش!
‫آه، معذرت می خوام
‫ببین، من یه مامانم، خب؟ ‫پس بکش عقب.
‫لیسا، عزیزم، به هلن میرن، توهین نکن
‫من می تونم به هر کی ‫عشقم بکشه توهین کنم.
‫ضمناً می دونی چیه، ‫هلن میرنز؟
‫به نظر من مردم زیادی ‫بازیت تو «ملکه» رو گُنده کردن!
‫آه، ببخشید، گوش بده چی می گم ‫راسوی دریایی چرب و چیل!
‫اینجا خونه منه ‫و نابودت می کنم!
‫- شنیدی چی گفتم؟ ‫- دارم جلو همه می گم،
‫اسکار و امی هاش رو ‫ازش پس بگیرین!
‫اُه، دیگه دعوا رو شروع کردی.
‫نه، بذار از این جایگاه صداپیشگی بیام بیرون.
‫هلن، لطفاً، آروم باش.
‫فقط یه سمور خماره.
‫به من دست نزن، جری!
‫آره، منم همین فکر رو ‫می کردم! می دونستم!
‫خیلی متأسفم، خانم میرن.
‫همتون حسودیتون می شه!
‫حیف شد.
‫خب...کجا بودم؟
‫آهان.
‫یه سفر دیگه در دنیای موجودات زنده...
‫با تمام تنوع و شگفتی هاش...
‫رو به پایانه.
‫بله، فرشینه به شدت پیچیده ‫حیوانات وحشی...
‫می دونین چیه؟ ‫بعد از توهین اون سمور خماره...
‫به خودم هنوز عصبانیم.
‫من...باید با پیاده روی آروم شم.
‫پس لطفاً دفعه بعد بهمون ملحق بشید...
و یادتون باشه به دقت گوش بدین ‫وقتی طبیعت صدا می زنه.
‫جری، می خوام بدونم ‫اون سمور اهل کجاست.
‫کدوم دریاچه؟ ‫می رم اونجا.
‫عضو برنامه پر پروازم، ‫مشکلی نیست.
‫من رو می بینه.
‫هی، یوتیوب بازها!
‫ملکه محبوبتون اینجاست، ‫آناستازیا لابیجیا!
‫امروز هم می خوام بهتون ‫یه آرایش باحال آموزش بدم.
‫در حال حاضر، ‫دارم کرم پودر می زنم.
‫یه جور منتشرش کنید ‫که شبیه الهه ها شید، خانومی ها!
‫می خوایم دونات دانکینز ‫با رویه پودر قند نشونشون بدیم!
‫آهان! برو تو کارش، عزیزم!
‫لی روی، زود باش دیگه.
‫باید برم دستشویی!
‫دارم ویدئو می سازم!