‫زمین،
‫جواهری درخشان،
‫قرار گرفته در برابر ‫مخمل سیاه دنیا
‫یه شگفتی واقعی
‫پس چی!
‫از این زاویه دید،
‫اشکال طبیعی فقط ‫در قالبی انتزاعی وجود دارن.
‫برای کامل در بر گرفتنِ ‫این جای وحشی و سرزنده...
‫...باید نزدیک تر بشیم ‫که با دقت بیشتری نگاه کنیم.
‫به نظرت این معروفمون می کنه؟
‫برای کیم و پاریس که جواب داد!
‫برای چی برای ما جواب نده؟
‫و همون طور که قله ها ‫و دره های منزل آسمونیمون...
‫اکتشاف می کنیم،
‫حیوانات حتی از این هم ‫ما رو نزدیک تر...
‫فرا می خونند.
‫همسایه های زمینیمون، ‫بسیار شبیه به خودمون،
‫تنیده شده در تار و پود این جهان...
‫و سرشار از خرد و متانت طبیعت
‫باد معده م خارج شد ‫و یه کوچولو مدفوع هم زد بیرون!
‫اوخ!
‫به این موجودات اصیل توجه کنید...
‫چرا که داستان...
‫و اسرار اون ها...
‫حالا در اختیار ما هستن.
‫اگه این قضیه رو به کسی بگی، ‫منقارت رو می شکنم.
‫باشه، باشه! ‫به هیچکی نمی گم!
‫قول می دم!
‫حاضر باشید تا دنیای اطرافتون رو...
‫از زاویه خیره کننده جدیدی ببینید.
‫دنیایی از اسرار فاش شده ‫در گوشتون زمزمه می کنن...
‫وقتی طبیعت صدا می زنه.
‫حیوانات در جهانی غیرقابل پیش بینی وجود دارن،
‫پر از تهدید، خشم و تنفر جوشان...
‫که قابل توجه تر هم هست،
‫چون خیلی هاشون حتی ‫در شبکه های اجتماعی نیستن!
‫برای دووم آوردن، باید ‫غریزه جوش آوردن رو سرکوب کنن،
‫ولی تو جزیره رودریگز ‫در اقیانوس هند،
‫خفاش میوه خوار بهمون ‫نشون می ده که حل اختلاف...
‫به راحتی به دست نمیاد.
‫تو دیوونه ای!
‫وال کیلمر بهترین بتمن بود.
‫چی؟ جورج کلونی بهترین بتمن بود!
‫نخیر، کیلمر.
‫نه، کلونی!
‫ببین، صحنه های بزن بزنِ ‫کلونی آشغال بودن داداش.
‫بتمن کیلمر درست شبیه کمیک ها بود.
‫خب، حداقل قفسه سینه ‫لباس خفاشی کلونی بهتر بود.
‫1دقیقه صبر کن. ‫1دقیقه صبر کن.
‫ما چیکار داریم می کنیم؟ ‫این مسخره بازیه.
‫حق با توئه. باید دست برداریم.
‫چون مایکل کیتون ‫بهترین بتمن تاریخ بود!
‫اُه، مطمئنم نمی خوای ‫رفیقیم بن افلک رو خراب کنی!
‫پسر! تو رو خدا!
‫ناخن هات رو بگیر!
‫حیوانات باید کلی زحمت بکشن تا اعتبارشون رو ‫تو گروه های اجتماعیشون حفظ کنن.
‫میمون های انسان نما...
‫ماهی ها...
‫مورچه ها...
‫همشون در این به اصطلاح ‫«دوندگی» شرکت می کنن،
‫به گمونم حتی موش ها!
‫حیوونی که خدا رو شکر فیلمی ازش نداریم،
‫اگرچه...راستش یه ویدئوی بامزه بود...
که یکی از موش های مترو ‫داشت یه قاچ پیتزا می خورد،
‫اون یکی رو داریم؟
‫نه؟
‫اُه، خب...
‫با به پایان نزدیک شدن ‫یه روز طولانی، حیوانات بسیاری،
‫مثل پنگوئن باله سفید ‫در ساحل نیوزیلند...
به دنبال سعادت طراوت بخشِ ‫تنها بودن می گردن.
‫10سال طول کشید ‫تا «ساحل تنهایی» رو پیدا کنم،
‫ولی بالآخره سکوت و آرامش از آن من شد...
‫بالآخره می تونم بدون این ‫که کسی بشنوه جار بزنم...
‫که من...تنها...هستم!
‫اُه، لعنت!
‫وای وای! این ساحل رو نگاه!
‫اُه، حتماً شوخیت گرفته.
‫ایول، مامان! ‫اینجا بهشته!
‫برای خودم دنبال لباس می گردم،
‫تمام روز تو این خراب شده ‫معجون می زنم به بدن!
‫برای خودم چند تا هات داگ کباب می کنم،
‫از معجون رو کباب می زنم!
‫ووهو! تعطیلات بهاری!
‫آه، حیف شد.
‫به گمونم مجبورم ‫این یارو رو بکشم.
‫بقا روی این سیاره ‫می تونه دشوار باشه،
‫تازه بدون رو مُخ های نخود هر آش!
‫برای همین، مهمه ‫که پاداش زحمت کشیدن رو...
‫با ولخرجی های ساده بدیم.
‫موجودات حیات وحش ‫نیاز دارن که خودشون رو رها کنن...
‫و حتی شاید چند لحظه دزدکی...
‫تو پاتوق محبوبشون باشن...
‫که در حقیقت مثل نوشیدنی خوردن برای اوناست.
‫اوه، حالا که حرفش شد...
‫راستش فکر نکنم اجازه داشته باشیم...
‫تو استودیو نوشیدنی بخوریم.
‫اُه، دست پاچه نشو، جری.
‫نوشیدنیه جزو لوازم صحنه ست.
‫مم.
‫آه.
‫آخیش، عجب لوازمی!
‫به دنبال کمی استراحت و آرامش،
‫این خرس سیاه ‫به منطقه جالبی...
‫...در جنگل سونورای مکزیک رسیده.
‫حالا کی پرطرفدارترین خرس محله؟
‫تو ترامپولین داری؟
‫من استخر دارم!
‫درسته،
‫یه استخر نیمه زمینی.
‫چه خبر؟
‫حالا وقتشه که بشینم ‫و ریلکس کنم...
‫...و منتظر بشم تا همه بیان...
‫...و دم استخر نیمه زمینیم ‫خوش و بش کنن.
‫آیا کاملاً تو زمینه؟
‫نه.
‫آیا کاملاً بالای سطح زمینه؟
‫به هیچ وجه.
‫من استخر نیمه زمینی رو ‫انتخاب کردم.
‫بنابراین دوباره می پرسم:
‫حالا کی پرطرفدارترین خرس محله؟
‫دنیس.
‫ایشون!
‫این تابستون محشر میشه.
[...ادامه دارد]
‫جنگل مکزیک رو ترک می کنیم...
‫...و به سمت آب نیمه شور ‫دلتای آمازون میریم...
‫...که شاهد تعاملی تأثیرگذار...
‫...بین یک خانواده ‫سمور دریایی غول آسا باشیم.
‫خیلی خوب، کانر، ‫روز از نو روزی از نو.
‫نمی خوای آقا باشی ‫و پارک رو ترک کنی،
‫برای همین ‫مثل یه پسر بچه کوچولو،
‫داریم از پارک ‫می بریمت خونه.
‫سلام، چاک.
‫سلام، دوریس!
‫و بچه های دوریس...
‫...و جیمی.
‫کانر هنوز داره دوران نجوشیش رو ‫پشت سر می ذاره؟
‫آره. همین امروز و فرداست ‫که از سرش بیفته.
‫گفتی چند سالشه؟
‫29، دوریس.
‫29 سالشه.
‫آگاه بودن نسبت ‫به جایگاه خویش در جامعه،
‫چه برای حیوان و چه انسان،
‫می تونه منبع بزرگی ‫برای غرور باشه...
‫...و تنش بسیار.
‫بالاخره، فقط یه آلفا ‫می تونه وجود داشته باشه،
‫یه زنبور ملکه،
‫یه...شبگردان ‫که می دونین...
‫...به بقیه شبگردان ها ‫میگه چی کار بکنن.
‫قدرتی که جایگاه اجتماعی ‫به ارمغان میاره،
‫به حیوانات اجازه میده ‫پیشرفت کنن...
‫...و دنیای دورشون رو ‫با چشمی تیز شکل بدن،
‫همون طور که توی مرداب های ونزوئلا...
‫...در فلامینگوهای متکبر می بینیم.
‫اون سرزبون دارترین سوپرمدل...
‫...تو صنعت مد بین الملله.
‫اون کسی نیست جز...
‫...والتر!
‫اغلب مدل ها ترجیح میدن ‫دیده بشن، اما شنیده نشن...
‫...اما وقتی والتر میاد رو صحنه،
‫تماشاچی ها هستن ‫که ازشون نقد میشه.
‫خاکستری...خاکستری... ‫اَه! باز هم خاکستری!
‫کوتاه و خاکستری. ‫خاکستری و کوتاه.
‫خاکستری، خاکستری، خاکستری. ‫کوتاه، کوتاه، کوتاه.
‫معذرت می خوام، ‫همین الان چی صدام کردی؟
‫صدات کردم خاکستری، ‫چون همه تون خاکستری پوشیدین.
‫ضمناً تو هم کوتاهی، هم ساده، ‫هم آشغال، هم به درد نخور و هم خاکستری...
‫...و لطفاً، لطفاً، لطفاً، ‫قبل از این که دوباره با من...
‫...حرف بزنی، یه چیز صورتی ‫تنت کن، خب؟
‫خاکستری، هنوز هم خاکستری، ‫خاکستری رنگ و رو رفته...
‫از خیابون های میلان ‫تا هفته مُد گالاپاگوس،
‫این پادشاه کت واک ‫تماشاگرهاش رو خجالت میده.
‫اون کسی نیست جز...
‫...والتر!
‫پاهای گنده و پیری داری. ‫لبخندت عجیبه.
‫آه! چپ دست!
‫اوه! تو به هات داگ حساسیت داری!
‫این یکی هنوز بابانوئل رو باور داره.
‫تو دوقلوت رو تو زهدان جذب کردی.
‫این یکی پیام صوتی می ذاره!
‫تو رو ارواح تسخیر کرده ن.
‫همه اینا حقیقت نیستن!
‫اگه دستشویی باز باشه، ‫می شوره می ذارتون کنار!
‫اون کسی نیست جز...
‫...والتر!
‫اوهوم!
‫خب، چطور جت هاش رو روشن کنم؟
‫حتماً همین وراست.
‫4500 دلار واسه ‫این عزیزای دل دادم.
‫به نفعشونه کار کنن.
‫حالا شد!
‫آه، آره. خودشه.
‫حس خوبی به ناحیه آسیب دیده م تو تنیس میده.
‫آره. اُه، آره!
‫اوهوم.
‫به زودی، کل محل...
‫...می خوان تو استخر نیمه زمینیم وقت بگذرونن.
‫از دنیس، خرس ناراحت...
‫...و تنها که هیچ دوستی ‫نداشت، خداحافظی کنین...
‫...و به دنیس خرسه ای سلام کنین...
‫...که استخر نیمه زمینی داره.
‫فقط بذار دما رو چک کنم.
‫مم، آره.
‫یه جورایی ولرمه.
‫عالیه.
‫حالا باید صبورانه منتظر بمونم...
‫...تا ده ها دوست جدید از راه برسن.
[...ادامه دارد]
‫تو دنیای طبیعت،
‫غذا یکی از ارکان اساسی بقاست،
‫دقیقاً در کنار آب، هوا...
‫...و وای فای درست و حسابی.
‫ذهن حیوانات ‫مثل ما انسان ها...
‫...می تونه درگیر وعده غذایی بعدیشون بشه.
‫جری! اون کله پوک ها ‫باز هم پیاز حلقه ای من رو یادشون رفت!
‫متأسفم.
‫اُه، عیبی نداره.
‫با همین سیب زمینی زیگزاگی ها ‫می سوزم و می سازم.
‫تو طبیعت، وعده ها ‫نه تنها تغذیه کننده هستند،
‫بلکه فرصت لازم ‫برای معاشرت رو هم فراهم میارن.
‫همون طور که در جمع ‫این قوهای توندرایی...
‫...در دلتای رودخانه کولویل می بینیم.
‫به خدا قسم اگه امیلی ‫حتی یه اشاره به تأخیرِ...
‫...ما سه تا سر صبحانه بکنه، ‫به خدا قسم می خورم...
‫دیر کردین!
‫می دونین نمی تونم ‫تو برنامه رزرو کنم...
‫...و تا وقتی همه مون نرسیده باشیم، ‫بهمون جا نمیدن، به خدا قسم...
‫به خدا قسم، می تونیم تا منتظریم...
‫- ...معجون بزنیم. ‫- به خدا قسم، حالا دو ساعت باید منتظر بمونیم.
‫بچه ها، به خدا قسم... ‫میشه سر صبحانه دعوا نکنیم؟
‫باشه، همین الان ‫با مهماندار صحبت کردم.
‫به خدا قسم ‫که خیلی عوضیه.
‫میگه نمی تونه تا 6 عصر ‫بهمون جا بده.
‫چی!؟ محض رضای خدا! ‫این که نشد صبحانه!
‫میشه یه غذای دیگه ای چیزی... ‫به خدا قسم.
‫به خدا قسم، من میرم ‫دنبال یه جای دیگه بگردم.
‫بیاین بریم کافه مارش!
‫اُه، به خدا قسم،
‫اونا یه چیزبرگر کوچیک ‫بالای معجونشون می ذارن!
‫به خدا قسم صف اونا حتی بلندتره.
‫شماها دیر کردین، ‫حالا هم صبحانه خراب شد.
‫به خدا قسم، چطور ‫می تونی این حرف رو بزنی؟
‫به خدا قسم، شماها...
‫...این طوری دو نفری ‫به من می توپین.
‫به خدا قسم، ما خیلی متأسفیم.
‫خب، خوش گذشت.
‫به خدا قسم، بیاین دوباره ‫یکشنبه صبحانه بزنیم.
‫به خدا قسم، آره! ‫من عاشق صبحانه م، به خدا قسم!
‫ممنون که «قوهای صبحانه خور» رو ‫تماشا کردین.
‫اسپانسر این برنامه:
‫پودر بچه کرک پاتریک!
‫وقتی عرق سوز شدین، ‫به کی باید بپسرین؟
‫به کرک پاتریک!
‫عق، اسپانسرمون اینه؟
‫به خدا قسم!
‫صداهای حیات وحش ‫می تونن با هم تلفیق شن...
‫...تا ارکستری حقیقی بسازن.
‫مثل قدم های ضرب دار اردکیان،
‫نغمه های فراموش نشدنی گرگ شرقی...
‫...و برای شبیه سازی ساز توبا،
‫هر صدایی که از ‫این آقای بزرگ در بیاد.
‫همه شون سمفونی طبیعت رو ‫می سازن. نت به نت.
‫با این حال، تامارین امپراتور ‫از حوضه آمازون...
‫...صدای شاد...
‫...و متفاوتی در میاره.
‫امشب فقط یه ترانه دیگه...
‫...می تونم بخونم، ‫خانم های خوشگل و آقایون جذاب.
‫آهنگ درخواستی دارین؟
‫«مارموست عزیز» رو بزن!
‫ووهو! می تونم ‫اون آهنگ خفن رو...
‫...تا ابد بزنم!
‫یک، دو، عدد بعدیش...
‫یوهو!
‫♪ خب ♪
‫♪ خز عشقم نرم و زیباست ♪
‫♪ دمی داره که نگو ♪ ‫♪ و پاهای کوچیک بامزه ♪
‫♪ اما علت خوشگل بودنش ♪
‫♪ اینه که سیبیلش از من بلندتره ♪
‫اُه، گندش بزنن! ‫تار دمم پاره شد!
‫تا داشتم به اون جاش می رسیدم...
‫...که ناسزا داشت!
‫حتی تامارین بی قید و بند هم می دونه...
‫...که دنیای بزرگ تر ‫پر از عدم اطمینان و خطره...
‫...و همون طور که چه ها ‫در این سرزمین پرمخاطره راهشون رو پیدا می کنن،
‫هیچ چیز ارزشمندتر...
‫...از دست راهنمای یه والد مهربان نیست،
‫حتی اگه اون والد ‫چیز زیادی برای ارائه نداشته باشه،
‫غیر از پس گردنی، ‫جوک های لوس و حکایت های پخش و پلا.
‫این موجودات اصیل که غالباً ‫درست درک نمیشن، به اسم «بابا» شناخته میشن.
‫مثل این گوزن پدر...
‫...نزدیک ساحل شمالی ‫بریتیش کلمبیا.
‫هی، عزیز دلم!
‫بیا این رو ببین!
‫چی، بابـ...بابا؟ ‫اون دیگه چه کوفتیه!؟
‫چی؟ منظورت گوشواره فوق باحال جدیدمه؟
‫چرا؟ کی بهت گفته کار باحالیه؟
‫اُه، جنا، منشی جدید محل کارمون...
‫...گفت: «این مُده، بی خالی بندی!»
‫می دونی، «خالی بندی» یعنی «دروغ».
‫این یه خالی بندی محضه، بابا.
‫چی؟ نه! جنا هیچ وقت ‫برای من خالی نمی بنده.
‫اُه، خدا من. این قدر نگو «خالی بندی»!
‫این کلمه به تو نمیاد!
‫الی، عزیزم، من آدم بزرگم.
‫حالا یه بابای باحال داری.
‫باید به «خفن» بودنم عادت کنی.
‫جنا گفته «خفن» یعنی...
‫خودم می دونم ‫«خفن» یعنی چی!
‫ضمناً ممکنه این راه درستی ‫برای گفتنش بهت نباشه،
‫اما من و جنا با همیم.
‫آره، خیلی خوب داره پیش میره.
‫من و مامانت داریم طلاق می گیریم.
‫جدی میگی؟
‫آره.
‫بی خالی بندی.
‫آره، داریم طلاق می گیریم.
‫برای درک کردن دنیایی ‫رازآلود و پر هرج و مرج،
‫انسان ها خیلی وقت ها ‫به ایمان به قدرتی والاتر رو میندازن...
‫...یا وحشت وجودیشون رو تبدیل می کنن...
‫...به اعتقاد به یه چیز لوس و مهمل.
‫مثل توانایی درمان کریستال ها.
‫تو این بحث، ‫حیوانات دور هم جمع میشن...
‫...که از گروه های اجتماعی ‫آرامش بگیرن.
‫بعضی حیوانات دیگه، ‫مثل فیل آفریقایی...
‫...واقعاً عاشق میم های باحال ‫و ویدئوهای خفنن.
‫هی، چه خبر، بر و بچ؟
‫منم، پوست کلفت شوخی بازِ محبوبتون!
‫دامبوی کثیف!
‫امروز می خوام ‫بپرم تو چاله های گل...
‫...با شوخی کلاسیکِ...
‫«هی، فکر کنم یه چیزی ‫از د...د...دستت افتاد!»
‫شرمنده، یه چیزی ‫از دستتون افتاد.
‫گم شو.
‫آره، آره، شما...
‫شلپ شلوپ!
‫ای کوچولوی...
‫آقا؟ آقا؟ یه دقیقه وقت دارین واسه...
‫...شلپ شلوپ!؟
‫چرا با زندگیت ‫این کار رو می کنی؟
‫دامبوی کثیف!
‫رفیق، مشکلت چیه؟
‫[اردنگی]
‫دامبوی واقعاً کثیف!
‫دامبوی کثیف مثیف!
‫لطفاً دست از سرمون بردار.
‫داریم میریم مراسم تدفین!
‫شلپ شلوپ!
‫داریم میریم مراسم تدفین!
‫حرف نداشت!
‫و اگه عاشق دامبوی کثیف...
‫...و کل شلپ شلوپ هام هستین،
‫پس یادتون نره ‫که دکمه «اشتراک» رو...
‫...بـ...بـ...بکوبین!
‫هی، مردم با من حال می کنن؟
‫چی!؟
‫بخش ورزش دبلیو ان سی...
‫...با افتخار تقدیم می کند:
‫بی دست و پاترین ‫و دیوانه وارترین...
‫...دو دقیقه در مسابقه،
‫دربی افسانه ای بوقلمون های کنتاکی!
‫و راه افتادن!
‫از دروازه خارج شدن، ‫شکرگزاری اولی در کار نیست،
‫گابلرز دیلایت دومه ‫و پشت سرش هم لایت از فدر...
‫...که حواسش پرت میشه ‫و سینگینگ جیبلتز...
‫...از داخل ازش جلو می زنه!
‫سیمیتار درست پشت سرشونه ‫و نک تای ناگتز داره نزدیک میشه.
‫گابلرز دیلایت ‫از پشت کاکتوس ها میاد بیرون.
‫بعدش سینگینگ جیبلیتز...
‫...و نک تای ناگتزی که یه مقدار عقب مونده،
‫اما ماماز لفت اُورز داره میاد!
‫ماماز لفت اُورز داره ‫سریع حرکت می کنه!
‫و ماماز لفت اُورز به خط پایان می رسه!
‫به ماماز لفت اُورز تبریک میگیم...
‫...که همین الان قهرمان جدیدمون شد.
‫ضمناً لطفاً یه کف مرتب ‫به افتخار نفر دوم و سوم بزنین...
‫...که در کنار پوره سیب زمینی...
‫...و سس توت خرسی سرو میشن.
‫حیوانات غریزی حرکت می کنن،
‫اما آیا ذهنی دارن که قادر ‫به تفکر انتزاعی باشه؟
‫می تونن خیال پردازی های خلاقانه بکنن؟
‫از اون مهم تر، می تونن ‫به صورت دقیق برنده های...
‫...بازی های حذفی لیگ ملی هاکی رو ‫پیش بینی کنن؟
‫چون من امسال حس خوبی...
‫...نسبت به اُتاوا سناتورز دارم.
‫شاید حیوانات بتونن حد و مرزِ ‫آگاهیشون رو آزمایش کنن،
‫مثل این سنجاب زمینی قطبی ‫نزدیک به رود یوکان آلاسکا.
‫آه، دقیقاً همین رو لازم داشتم.
‫فرار به طبیعت، ‫گسترش دادن ذهنم...
‫دیدین؟ من رو به راهم!
‫نمی دونم چرا مایکل ‫این قدر نگران بود که من...
‫...این قرص رو بزنم...
‫وای!
‫اُه، ببین چه قدر برگ های اون درخت ها سبزن!
‫خیلی...اُه، خدای من!
‫چه خبره؟
‫اُه، پسر. اُه، پسر. ‫اُه، پسر، اُه، پسر.
‫ووهو! داره اثر می کنه.
‫قرص داره اثر می کنه! ‫بیش از حد خوردم؟
‫وقتی برگ ها شروع به پرواز ‫از درخت ها می کنن معنیش چیه؟
‫معنیش اینه که زیادیه؟
‫اوه، پسر. آه!
‫نه! نه! خودت رو ‫کنترل کن، لری.
‫آروم بگیر، آروم بگیر!
‫چیزی نیست. ‫چیزی نیست.
‫فقط بذار قشنگ بگیردت...
‫آه! اُه! داره زیادی می گیره!
‫خوشم نمیاد! خوشم نمیاد! خوشم نمیاد!
‫یکی باید با حرف ‫آرومم کنه!
‫دارم عقلم رو از دست میدم!
‫اُه، پسر...
‫یکی واحدم رو از اول ‫دکور کرده؟
‫تو کی هستی و تو خونه من ‫چی کار می کنی؟
‫اُه، خدا، حالا هم یکی ‫بی اجازه اومده خونه م!
‫به گمونم امروز هیچ کس نمیاد استخر.
‫اُه، پسر.
‫فکر می کردم این استخر نیمه زمینی ‫من رو خوشحال تر می کنه و باعث میشه...
‫...کمتر احساس تنهایی کنم،
‫اما هنوز هم حس می کنم...خودمم.
‫شاید راسته که میگن:
‫«می تونی یه استخر نیمه زمینی به یه خرس بدی،
‫اما نمی تونی جلوی خرسه رو ‫بگیری که یه بازنده رقت انگیز نباشه.»
‫صبر کن.
‫یکی لباس هام رو دُزدیده؟
‫قسم می خورم یه حوله و کلاه...
‫...و پیراهن مردونه داشتم.
‫آه، خوراک دنیسه.
‫خب، فهمیدم فردا تو روان درمانی ‫از چی حرف بزنم.
‫با کلِ بیمارهام!
[پایان]
‫یه اقامت موقت دیگه در دنیای طبیعت ‫به پایان خودش نزدیک میشه.
‫شاهد زیبایی در خام ترین شکلش بودین.
‫با خویشاوندان دور حیوانمون ‫احساس هم ذات پنداری کردین...
‫...و شاید حتی یه چیزی ‫یاد گرفته باشید،
‫که البته بهتون اطمینان میدم ‫کاملاً تصادفی بوده،
‫اما هی! آدم هیچ وقت ‫نمی دونه چی گیرش میاد...
‫...وقتی طبیعت صدا می زنه.
‫برای ملکه!
‫نه خیر، برای اون یکی ملکه!
‫دیگه نمی تونیم جلودارشون بشیم!
‫من میگم عقب نشینی کنین! ‫عقب نشینی!
‫آه!
‫به زور از دروازه رد شدن!
‫فراخوان حمله ویژه! ‫فراخوان حمله ویژه!
‫وای!
‫خودتون رو برای هر چیزی ‫آماده کنین، افراد!
‫چه غلطی دارن می کنن؟
‫آه!
‫- آه! ‫- آه!
‫اون چی بود؟
‫تهوع آورترین چیزی بود ‫که تا حالا دیده م.
‫- اُه! ‫- عق! ‫- فکرش رو هم نکن!
‫عقب نشینی کنین! دشمن ‫چندش تر از اینه که بشه باهاش جنگید!
‫- اُه! ‫- فکر کنم الانه که بالا بیارم!
‫فکر کنم الان بالا میارم!
‫ما موفق شدیم!
‫به روش سنتی ‫به پیروزی رسیدیم...
‫با نفرت انگیز بودن!
‫هورا!
‫این سیاره، یک مورد نادر ‫در عالم هستی، معجزه ای واقعیه...
‫...که علی رغم احتمال کم، ‫میزبان حیاته.
‫آه، آه.
‫آه، آه، آه.
‫از این وضع متنفرم.
‫مملو از طبیعت،
‫چشم اندازهای طلایی،
‫بادهایی که سوت می زنن،
‫آب های غران...
‫...و سرشار از لذت ‫در تک تک زیبایی ها،
‫نقش های رنگارنگش...
‫...و غرش قدرت وحشیش.
‫از این وضع متنفرم.
‫بین تمام این ها، شاید نفس گیرترین...
‫...منظره زمینی حیوانات باشن.
‫یه عالمه موجود حیرت انگیز ‫که هر یک چندین و چند...
‫...داستان، دیدگاه و معما دارن.
‫داغه، داغه، داغه، داغه،
‫داغه، داغه، داغه، ‫داغه، داغه، داغه، داغه!
‫اُه، از این وضع متنفرم! ‫داغه، داغه، داغه، داغه.
‫اُه، خیلی داغه! ‫داغه، داغه، داغه، داغه.
‫صدای اون ها از دنیای یگانه ای ‫تجلیل می کنه...
‫...که همه ما بهش میگیم «خونه»...
‫سرودی...
‫...برای جشن تجلیلی رام نشده.
‫ما از این وضع متنفریم!
‫آماده سفری بی مانند بشین،
‫همین طور که با سر ‫شیرجه می زنیم توی مناظر و صداهایی...
‫...که اطرافمون منفجر میشن...
‫...وقتی طبیعت صدا می زنه.
‫آینده گونه ها بستگی...
‫...به جوون ترین اعضای اون داره...
‫...که روی همه ما ‫کنترل و تأثیر دارن...
‫...که احتمالاً مدیر برنامه م ‫برای همین اصرار می کنه...
‫...تو تیک تاک ثبت نام کنم.
‫بیاین سفر رو در جنگل های آلاسکا ‫آغاز کنیم،
‫با تعامل جذاب دو توله خرس سیاه.
‫وای!
‫من استاد نینجاهام!
‫هایا! هایا! ‫هی ها!
‫مهارت دزدکی اومدنم ‫نظیر نداره!
‫- هی یا! ‫- سلام، رندی.
‫باز داری وانمود می کنی نینجایی؟
‫«رندی» که میگی کیه؟
‫من تنها زمزمه ای در بادم، ‫یه سایه، یه شبح!
‫آره، نباید دیگه اون بازیه رو بکنیم...
‫...که توش می بینیم تا کی ‫می تونیم نفسمون رو نگه داریم.
‫به خودت آسیب جدی زدی.
‫نینجا...
‫نمی تونی من رو ببینی.
‫در ظاهر...
‫...ممکنه طبیعت آشفته به نظر بیاد،
‫اما در حقیقت، یه تعادل ظریف وجود داره.
‫بشر با جفت های نمادین ‫از این هماهنگی تجلیل می کنه:
‫یین و یانگ، آلفا و اُمگا،
‫تانگو و کش! ‫(فیلمی آمریکایی در سبک اکشن)
‫اما تو قلمروی حیوانات، ‫این تعادل بدقلق...
‫...بین دو گونه مختلف...
‫...به شکل دقیق تری وجود داره،
‫مثل این سنجاب زمینی قطبی ‫و افعی اروپایی معمولی.
‫هی، صبر کن، اون...
‫فکر کنم...
‫واقعاً خودشه؟
‫استیو؟
‫اُه، نمی تونه صدام رو بشنوه.
‫نزدیک تر میشم.
‫خودشه؟
‫نمی تونم...
‫استیو؟ هی، استیو؟
‫- چی... ‫- اُه!
‫اُه، خدای من، پروردگارا!
‫خیلی معذرت می خوام.
‫فکر کردم یکی دیگه این.
‫هوف!
‫خیلی متأسفم. نمی خواستم ‫مزاحمتون بشم.
‫از پشت سر، خیلی شبیه دوستم استیوین.
‫ها؟ عجیبه.
‫من استیو تو نیستم، ‫اما اسمم استیوه.
‫چی!؟
‫خیلی خوب، داری شوخی می کنی!
‫خیلی عجیبه!
‫آره. آره، عجیبه.
‫خب، تو پیدا کردن استیو ‫موفق باشی.
‫خیلی خوب، رفیق. ‫باز هم شرمنده.
‫همم.
‫استیو نبود، اما اسم اون هم استیو بود!
‫عجیبه.
‫حیوانات هم مثل ما انسان ها زحمت می کشن...
‫...تا منابع جمع کنن، ‫از خانواده شون حمایت کنن...
‫...و به دنیاشون شکل بدن،
‫با این که تو بیشتر فیلم هایی ‫که من دیده م،
‫بچه ها معمولاً یه گوشه ‫لم میدن و چُرت می زنن.
‫به هر حال، خویشاوندان حیوانمون،
‫مثل مکاک دم دراز ‫تو درختان سری لانکا،
‫اهمیت درست انجام دادن کار رو ‫خوب می دونن.
‫و گفتی «مامان» رو چطوری می نویسن؟
‫م - ا - م - ا - ن.
‫درسته، فهمیدم.
‫بگو بینم، نظرت درباره ‫یه املای متفاوت چیه؟
‫مثلاً «م - ا - م - و - ن»؟
‫- آه... ‫- همین طوری میگم.
‫از...از روی کنجکاوی.
‫آه، لعنت.
‫حالا بیاین بیشتر وارد عمقِ...
‫...اسرار حیات وحش بشیم.
‫شکوه خارق العاده رو در یابید...
‫ماسه های درخشان،
‫اُه، کوهستان های گُنده بک،
‫امواج قدرتمند...
‫همه ش بوم می کنن و...
‫واااا...
‫فیش...
‫بانو هلن؟
‫چیه؟
‫اُه. اُه، ببخشید. ‫ببخشید، جری.
‫ماریجوانای خوراکیم تازه داشت اثر می کرد!
‫اُه، خدا.
‫مم. بانو هلن جدی می شود!
‫مم.
‫اما پای این عقیده م هستم...
‫اگه واقعاً می خواین ‫شکوه این سیاره رو تحسین کنین،
‫بهتره که سمور دریایی ‫سواحل آلاسکا رو دنبال کنین...
‫...و لحظه ای رو برای درک این زیبایی بذارین.
‫انگار این روزها ‫همه شیفته...
‫...بچه مشهورها شده ن.
‫همیشه حرف از هری استایلز می زنن.
‫هری استایلز فلان. ‫هری استایلز بیسار.
‫خب، تنها هری استایلزی ‫که برای من مهمه،
‫جوریه که خزم تو نسیم خنک ‫حرکت می کنه.
‫ضمناً چرا همه می خوان ‫پا به پای خانواده کارداشیان برن؟
‫نمی دونم.
‫به نظر من که زندگیشون ‫خیلی پراسترسه.
‫کلی تو ماشین پیام می فرستن.
‫یه عالمه دوربین ‫و ماجراهای تصنعی.
‫به سلیقه من نمی خوره، پسر.
‫تنها چیزی که من سعی دارم ‫پا به پاش برم،
‫همین لحظه ست...
‫...و تنها برنامه واقع نمایی ‫که الان لازم دارم،
‫این نسیم زیباست،
‫اما من دارم زندگیم رو ‫با بی خیالی طی می کنم.
‫بازی خوبی بود.
‫منم مجبورم بگم؟
‫- بله. ‫- بازی خوبی بود.
‫این قدر سخت بود؟
‫بازی خوبی بود...بازنده.
‫بازی عالی ای بود، عالی!
‫«بازی عالی»؟
‫«بازی خوب» درسته، ابله!
‫بازی خوب یا هر کوفتی.
‫فوتبال بچه هاست، ‫به هر حال همه افتضاحیم.
‫ظرفیت احساسی ‫خویشاوندان جانورمون...
‫...بسیار بیشتر از چیزیه ‫که ظاهر بی تفاوتشون نشون میده.
‫می تونن خوشی رو حس کنن،
‫یا یأس...
‫...یا حسادت خالی،
‫مثل وقتی که رفیقشون ‫یه برکه پر از...
‫...فضله لاک پشت تازه ‫پیدا می کنه.
‫عق.
‫به نظر «لذیذ» میاد.
‫حیوانات می تونن ‫تنفر رو هم حس کنن،
‫همون طور که در رفتار...
‫...این جغد عقابی بزرگِ آمریکای شمالی میشه دید.
‫- خب، بگذریم... ‫- خب؟
‫- من به بچه ها گفتم، گفتم... ‫- چطور جرئت می کنی آهنگ ما رو پخش کنی!؟
‫فرانک، با کی داری ‫حرف می زنی، قهرمان؟
‫دارم با این دی جی تازه کار گردن کلفته ‫حرف می زنم.
‫خوب می دونه که این آهنگ من و جنیه.
‫فرانک، داری با دیوار حرف می زنی.
‫اُه، آره؟ بذار دیوار رو نشونت بدم...
‫اُه! اُه! اُه.
‫- فرانک! ‫- اُه، فرانک. دوباره نه، داداش.
‫چیه؟ چی کار کردم؟
‫یه ثانیه صبر کن. ‫تو به چی زل زدی؟
‫هی!
‫آره، تو رو میگم!
‫زاد و ولد گونه ها...
‫هم در دنیای حیوان و هم انسان...
‫...یک فکر دائمیه.
‫همین باعث رفتارهای عجیب،
‫سوءتفاهم های ناجور ‫و آرایش های غریب میشه!
‫مثل همین دوستمون.
‫آه! خودت رو جمع و جور کن، رفیق.
‫مشخصاً، در طبیعت ‫وقتی حرف از رسوم جفت گیری باشه،
‫هر کاری قبوله،
‫از جنگل های ژاپن،
‫به سمت جنوب میریم...
‫...تا کشف کنیم که جستجو برای یار...
‫...خیلی وقت ها یه حیوون رو ‫به جون دیگری میندازه،
‫در تقلا برای ادامه نسل...
‫...یا حداقلِ حداقلش، ‫پیدا کردن یه همدم مناسب.
‫حتی حشرات،
‫مثلاً آخوندک ارکیده ‫در جنگل های مالزی...
‫...با این تقلا آشناست.
‫دوانته، ترمین، ‫چی کار دارین می کنین؟
‫دست نگه دارین!
‫دنیس مال منه!
‫نه، مال منه!
‫صبر کنین، شما دو تا دارین سر من...
‫...دعوا می کنین؟
‫دنیس، اون ور رو نگاه کن.
‫نمی خوام من رو ‫این طوری ببینی.
‫عمراً، من از جام تکون نمی خورم!
‫تا حالا نشده بود دو مرد ‫سر من با هم بجنگن.
‫ادامه بدین.
‫تو هیچ وقت نمی تونی دنیس رو ‫مثل من راضی نگه داری!
‫آره؟ خب، من با دنیس مثل ملکه ها ‫رفتار می کنم، همون چیزی که هست!
‫اُه، خدای من، یکی ‫جلوشون رو بگیره!
‫خیلی جذابه.
‫رفیق، تو هیچ کدوم ‫از اینا رو نمی خوای!
‫- خوب بهش فکر کن! ‫- نه...
‫داداش، به قفسه سینه م نگاه کن! ‫تو نمی تونی از پس این هیکل بر بیای!
‫خیلی خوب، کم کم دارم ‫حس می کنم نقشی تو قضیه ندارم.
‫بیاین فراموش نکنیم ‫چرا داریم می جنگیم...
‫جفتتون عاشق دنیس زیبایین.
‫می دونین، این قضیه ‫می تونه خیلی سریع تر تموم شه...
‫...اگه فقط یه سوال رو ‫بتونین جواب بدین.
‫یکیتون می تونه ‫امضای ضمانت ماشین رو بزنه؟
‫اُه!
‫به نظر میاد همه همیشه...
‫...نگران سیاستن.
‫جدیدترین رسوایی ها...
‫...و بالا گرفتن فاشیسم ‫و این صحبت ها.
‫تنها چیز سیاسی ای که برای من مهمه،
‫چند تا ساسیه که رو پُشتمن!
‫باید بدم بردارنشون،
‫اما بیمه سلامت ندارم.
‫کاش داشتم،
‫پس به نظرم سیاست برام مهمه،
‫ولی می دونید، یه جور خفن و بیخیال.
‫فقط زندگیم رو بیخیالی طی می کنم.
‫آه...آه!
‫سوسک؟ آه، نه! سوسک؟
‫ماهی های کوچیک عجیب!
‫آه!
‫اُه، دیگه نباید این همه ‫مستند طبیعت نگاه کنم.
‫در دنیای حیوانات،
‫حواس تیز و جمع ‫برای بقا حیاتین.
‫مهارت مشاهده خویشاوندان حیوانمون...
در طی میلیون ها سال تکامل شکل داده شده
‫تا شکارچیان رو شناسایی کنه، ‫یا آب شیرین رو...
‫و یا گروه فیلم برداری ای...
که تک تک حرکاتشون رو ‫برای یه برنامه تلویزیونی ضبط می کرده،
‫ولی زمان می تونه ‫حتی قوی ترینِ حواس رو تضعیف کنه،
‫همون طور که کاراکارای تاجدارِ ‫آمریکای مرکزی به نمایش می ذاره.
‫منظورت چیه که من ‫برای جنگیدن پیر شدم؟
‫منظوری ندارم!
‫فقط فکر نمی کنم درست باشه ‫دعوا راه بندازی، پدربزرگ.
‫تو به زحمت می تونی ببینی!
‫بینایی من هیچ مشکلی نداره!
‫فقط باید...
‫کجا رفتی؟ ‫کجا...
‫ها! اون موش کوچیکی ‫که پایینه رو می بینی؟
‫موش نیست، بابابزرگ.
‫فکر کردی نمی تونم ‫یه اردنگی به اون جونده کوچولو بزنم؟
‫موش نیست!
‫یالا، بگو پرواز نمی کنم ‫اون پایین. بگو.
‫شیر کوهیه، بابابزرگ!
‫نمی تونی با شیر کوهی در بیفتی!
‫خیلی خوب، دوست کوچولو ‫و یه کوچولو تارِ من،
‫حاضر شو که بری اون دنیا.
‫اوه!
‫شانس آوردی ‫باد خیلی قویه!
‫فقط به خاطر باده ‫الآن اون موش رو نمی خورم.
‫«واسه مبارزه پیر شدی»...حتماً!
‫خیلی خجالت آوره.
‫چی؟ کی این رو گفت؟
‫زیبایی طبیعت آدم رو ‫از خود بی خود می کنه.
‫جنگل های باشکوه، ‫غنی از عطرهای مطبوع،
‫اقیانوس های وسیع ‫که با طراوت و شادی می خروشن.
‫همین طور مرداب های گل آلود اسب آبی...
‫که راستش رو بگیم، ‫احتمالاً بوی فاضلاب می دن،
‫ولی آیا این خوشی های زمینی ‫می تونن زیادی برای حواسمون قوی باشن؟
‫ممکنه به قدری تحت تأثیر...
‫خوشی های طبیعت قرار بگیری ‫که خودت رو گم کنی؟
‫یه مکاک مشتاق از شمال ژاپن...
‫در شرف فهمیدنه.
‫بهم بگو مشکل دارم. ‫من که مشکلی ندارم!
‫می تونم هر وقت خواستم ‫رها کنم. فقط برفه!
‫برف طبیعی ‫و خالص و برش نخورده!
‫به علاوه، من رو تو مهمونی ها ‫خفن تر می کنه!
‫بقیه می گن اعتیاده؟ ‫این ها همش حرفه!
‫هی، هی، هی، ‫عالی بود!
‫«اینا همه ش برفه!»
‫خیلی هوشمندانه بود! ‫باید یه جا بنویسمش!
‫فقط یه خرده دیگه برف بزنم، ‫بعدش می نویسمش!
‫اُه، 2تای دیگه.
‫اُه، خیلی خوب، ‫فقط 3تای دیگه.
‫آه...
‫اعتیاد به برف شوخی بردار نیست.
‫اگه شما یا یکی از عزیزانتون کمک نیاز دارید،
‫ما هواتون رو داریم در...
‫«شروع تازه، مالیبو»!
‫اینجا برفی در کار نیست،
‫ولی ممکنه یه نفر ‫بهتون کوکائین تعارف کنه.
‫به نظر میاد همه واله...
‫.جدیدترین ترندهای شبکه های اجتماعی هستن،
‫تمام مدت از خودشون ویدئو می گیرن ‫که تو تیک تاک همه جا پخش شن.
‫به نظر میاد کلی زحمت داره.
‫تنها تیک تاکی ‫که برای من مهمه،
‫گذر آهسته زمانه.
‫باید قدر هر ثانیه ای ‫که تو این تیله بزرگ آبی داریم رو بدونیم.
‫تنها کاری که می تونیم بکنیم ‫اینه که بشینیم و از سفر لذت ببریم.
‫فقط زندگی رو با بیخیالی طی کنیم.
‫حیوانات درهای منزلشون رو ‫یه بار دیگه به روی ما...
‫«استعاراً» باز کرده اند...
،و داخل دعوتمون کردن که بازدید کنیم
‫ولی حالا، همون طور ‫که سایه ها قد می کشن،
‫میزبان هامون دارن ‫کت هامون رو میدن دستمون...
‫...و برامون تاکسی می گیرن،
‫البته باز هم «استعاراً» می گم...
و ما رو می فرستن ‫به دنیای انسانیمون.
‫باز هم با اون ها ‫صمیمانه گفتگو می کنیم،
‫با همسایه های وحشی ‫و مهمون نوازمون...
‫...برای یه سری استعاره بی خود دیگه...
‫وقتی طبیعت صدا می زنه.
‫سلام، دریاندیده ها!
‫خب...می خواهید بدونید چه طوری ‫پام رو از دست دادم، مگه نه؟
‫همه چیز از تورتوگا شروع شد!
‫یه شب حسابی خمار بودم...
و داشتم برای غارت یه بندر ‫همون نزدیکی ها آماده می شدم...
و مثل یه سگ دریایی تشنه ‫شربت سر می کشیدم...
که خودِ شخصِ ریش سیاه ‫از طوفان بیرون...
‫وارد کافه شد!
‫حضوری دیدنش خیلی جالب بود!
‫چند هفته بعد، اسکوربوت گرفتم ‫و پام رو از دست دادم.
‫آه!
‫برگردید سر کارتون، اراذل و اوباش!