‫- حالا روی چه مقیاسی هستی؟ ‫- 7.
‫به به! خوبه!
‫7خیلی خوبه. ‫گفتی رفتن به مهمونی...
‫سطح اضطرابت رو میاره روی 9!
‫اما 7 درست و درمونیه.
‫خب، بازم خوبه.
‫- نفس عمیق هات رو کشیدی؟ ‫- آره.
‫عالیه!
‫خب، اگه می خوای می تونی فقط نیم ساعت اونجا بمونی.
‫باشه، ممنون بابا.
‫[اثرات بارداری بچه سوم چیست؟]
‫- مامان! ‫- دارم آماده می شم.
‫می شه توی تکالیف تاریخم کمکم کنی؟
‫خب، اگه بجز تاریخچه شخصیت های...
‫سریالِ «بروک ساید» از 1992 تا 1997 باشه...
‫متأسفانه نمی تونم کمکی بهت بکنم، عزیزم.
‫درباره جنگ فالکلنده.
‫گفتم دارم آماده می شم،
‫پس می شه لطفاً یه لحظه کوفتی بهم وقت بدی؟
‫برو گوشیم رو از کیفم بردار، ایوا!
‫یکی از نامزدهای سابقم عضو نیروهای ویژه بوده.
‫زیرِ عرشه، توی بخش تدارکات بوده...
‫اما باید بیشترِ ماجرا رو شنیده باشه.
‫ممنونم، مادربزرگ.
‫جداً باید به پاول بگی.
‫پاول؟
‫- پاول. ‫- بده ببینم رفیق.
‫هی، مواظب رفتارت باش ‫وگرنه تا 15 سالگیت خبری از بستنی نیست.
‫راستش یه کم رفتارم تند بود.
‫پاول باید یه چیز مهم بهت بگم.
‫عه؟
‫من حامله ام.
‫عجب!
‫- چرا قیافه ات رو اونجوری کردی؟ ‫- چه جوری؟
‫قیافه ام دقیقاً همین شکلیه.
‫پس صورتم باید چه شکلی باشه؟
‫چه می دونم... ‫مثلاً خوشحال؟ بی تفاوت؟
‫هر چیزی به جز اون قیافۀ ترسناک بدخلقِ عبوسانه!
‫نه، فقط شوکه شدم. همین!
‫و خیال می کردم توافق کردیم.
‫چه توافقی؟ روی چی توافق کردیم؟
‫که فعلاً یه دونه دیگه به دنیا نمیاریم.
‫خب، ببخشید که انقدر خبر مزخرفی بود!
‫می رم سقطش میکنم، خوبه؟
‫شمارۀ «ورا دریک» چنده؟ ‫(شخصیتی که در آن فیلم سقط غیرقانونی انجام میداد)
‫ببخشید. ببخشید، فقط دارم هضمش می کنم.
‫لوک حالم رو خراب کرد.
‫هنوزم داره حالم رو خراب می کنه.
‫واقعاً دوستت دارم، رفیق. ‫اما خودتم می دونی راست می گم.
‫یه تو داخل شکمم دارم،
‫اونوقت می دونی چه حسی داره،
‫که میبینم جوری رفتار می کنی ‫که انگار بدترین خبر دنیا رو شنیدی؟
‫نه، جدی می گم!
‫- الی. ‫- نه!
‫عزیز...
‫امیدوارم بفهمی که خودت باید پول این ها رو بدی.
‫پس خونه لئو اینجاست؟
‫آره، خودشه.
‫خوشگله!
‫یه کم خودنمایانه ست.
‫حالا پدر و مادرش چیکاره اند؟
‫مامانش معلمه و باباش کوزه گره!
‫- کوزه گر؟ ‫- کوزه درست می کنه. سفال!
‫مثل اون هایی که مامان دوست داره. ‫می دونی، قهوه ای و یه کم سست!
‫قبلاً توی بانک کار می کرد.
‫عه، محض رضای... ‫خیلی خب، دیگه نمی خواد بگی.
‫حسودیم نشده ها.
‫فقط اینکه خونه خوشگلیه.
‫کوزه گر!
‫خیلی خب. من گوش به زنگ می مونم...
‫که اگه خواستی بیام دنبالت.
‫سعی می کنم تا آخرش بمونم،
‫بعدش بابای لئو می رسونتم خونه.
‫عه، باشه. پس منتظر می مونم صدای هلی کوپترش بیاد!
‫نظرت چیه رفیق؟ ‫می خوای یه امتحانی بکنی؟
‫لوک، خودت باش!
‫اگه لازم شد، می تونی بری تو باغ...
‫و نفس عمیق بکشی.
‫- باشه. می بینمت. ‫- حله.
‫بچه بیچاره!
‫چه پیتزایی می خوری؟
‫پپرونیِ تند، عزیزم!
‫از سال 1989، همین نوع پیتزا رو می خوردم. ‫تو چی؟
‫پیتزای ترکیبی. این رو بریزید، اون رو نریزید!
‫ازم بیزار می شن.
‫نوشیدنی می خورید براتون بیارم؟
‫آره، من آب سیب می خورم.
‫فقط آب گازدار، ممنون!
‫پس حامله ای!
‫چی؟
‫تا حالا نشده بیایم بیرون غذا بخوریم ‫و تو قبلش نوشابه نخوری،
‫مگر اینکه یا حامله بودی، ‫یا داشتی به بچه شیر می دادی.
‫- واقعاً؟ ‫- به معنای واقعی کلمه هیچوقت اتفاق نیفتاده.
‫از طرفی هم متوجه یه سری سرنخ های دیگه شدم.
‫مثلاً اینکه به هم ریخته ای!
‫گوش کن، بعد از چندین ماه ‫این اولین شبیه که اومدیم بیرون.
‫- آره. ‫- چقدر وقت داریم؟
‫3ساعت؟ قبل از اینکه مامان...
،‫سومین بطری نوشیدنیش رو تموم کنه و بعدش خوابش ببره
‫در حالیکه قفل در بازه، ‫پس خیلی وقتمون تنگه.
‫آره، ولی بیخیالِ این چیزا، عزیزم! ‫یه بچه!
‫یعنی...
‫بچه، خیلی موضوع مهمیه.
‫آره، میفهمم! ‫و میدونم که باید در موردش صحبت کنیم...
‫ولی قبل از اون، اگه امکانش هست...
‫خیلی دوست دارم یه پیتزای واقعاً پیچیده بگیرم...
‫و کلش رو خیلی خیلی سریع بخورم...
‫و همزمان، غیبتِ آدمایی رو بکنیم ‫که وانمود میکنیم ازشون خوشمون میاد.
‫باشه.
‫ممنون.
‫برای سفارش حاضرید؟
‫بله، ممکنه یه کم پیچیده باشه.
‫شاید بهتر باشه یه خودکار بیارید.
‫بعدش کبر، ماهی کولی، زیتون سیاه، سیر دودی...
‫فلفل قرمز، فلفل سبز، فلفل زرد.
‫- فقط مینویسم همۀ فلفل ها. ‫- قارچ...
‫- خواب نبودم.
‫بهش گفتی حامله ای؟
‫آره، ولی اگه نگفته بودم چی؟ ‫گندت بزنن، مامان!
‫باشه، حالا دیگه من شدم آدم بَده.
‫آره هستی.
‫به خاطر هورمون هاش نمیدونه داره چی میگه.
‫- فکر کنم بدونه. ‫- خلاصۀ خبرها:
‫لوک وقتی از مهمونیش برگشت، ‫خیلی ناراحت به نظر میومد.
‫و ایوا انگار یه کم ناخوش ـه.
‫- هممم. ‫- حالت چطوره؟
‫چه حسی نسبت به بچه داری؟
‫دقیق نمیدونم.
‫بین خودم و خودت و دروازۀ باغ بمونه،
‫من چهار تا دوست داشتم که سه تا بچه داشتن.
‫دوتاشون شصت سالگی رو ندیدن.
‫- معرکه ـست! ‫- فقط یه نصیحت دوستانه بود.
‫سه، عدد مصیبت باری ـه.
‫این چند وقت خیلی حس عجیبی داشتم.
‫یعنی خیلی عجیب!
‫کل این ماجرا مسخره ـست.
‫کاملاً مطمئنی که حامله ای؟
‫آره این چند وقت داشتم ‫تست های حاملگی رو...
‫مثل پوکمون جمع میکردم. ‫(نام یک بازی)
‫و این یکی...
‫همون حس عجیبی رو بهت منتقل میکنه...
‫که لوک و ایوا میکردن، یا...؟
‫آخه یادم نمیاد.
‫کل این قضیه عجیبه. مگه نه؟
‫بزرگ کردنِ یه انسان در درونت، دیوونه کننده ـست.
‫اینم میدونم که وقتی ایوا به دنیا اومد
‫بدجوری کلافه ام کرده بود.
‫عین این می موند که یه خون آشام کوچولو...
‫وقتی شیر میخورد، جونم رو از بدنم میکِشید بیرون.
‫اه!
‫میدونم. سخت بود.
‫خب البته من نمیتونم شیر بدم،
‫پس نمیتونم کامل درک کنم...
‫خب...
‫سلام، بله، بابای لوک هستم.
‫پاول!
‫عه، سلام مامانِ لئو. ‫همه چی روبراهه؟
‫هوی، کله خراب!
‫مامان لئو گفت داشتی توی كتام ـشون... ‫(کتام = آلاچیق)
‫- سیگار میکِشیدی. ‫- کتام دیگه چیه؟
‫من از کجا بدونم؟
‫سیگار میکِشیدی؟
‫نه. چند تا از بچه های دیگه میکشیدن.
‫من برای این رفتم توی باغ...
‫که بهم حملۀ عصبی دست داد ‫و باید هوا میخوردم.
‫ولی توی کتام نرفتم و سیگار نکشیدم.
‫- واقعاً؟ ‫- واقعاً!
‫به خدا قسم بخور، رفیق. ‫داری حقیقت رو بهم میگی؟
‫آره.
‫خیلی خب. خوبه.
‫- حرفت رو باور میکنم. ‫- ممنون!
‫متأسفم که حملۀ عصبی بهت دست داده. ‫حتماً خیلی سخت بوده.
‫آره سخت بود. ممنون.
‫باعث شدم بازیت رو ببازی؟
‫اشکالی نداره. ‫از اون بازی ها نیست.
‫خیلی خب.
‫به هر حال باید خاموشش کنی.
‫بگیر بخواب، لطفاً.
‫مردد شدم.
‫- در مورد بچه؟ ‫- آره.
‫یعنی تردیدهای کوچولو نه،
‫تردید در مورد بچه. ‫من...
‫مطمئن نیستم این بچه رو میخوام یا نه.
‫خیلی خب.
‫این فکر کاملاً منطقی ای ـه.
‫آخه...آخه نمیدونم.
‫خب، اگه آونگ بودی... ‫خب؟
‫و «مطمئن بودن» و «مطمئن نبودن»...
‫چپ و راستِ تو بودن...
‫الان توی کدوم زاویه می بودی؟
‫هممم...ببخشید الان زاویه رو از کجا حساب میکنی؟
‫از وسط.
‫و آونگ به کدوم سمت میره؟
‫به دو طرف. نکته ـش همینه دیگه.
‫تو آونگی.
‫خب، پس اگه بگم 30 درجه
‫میشه 30 درجه به نفعِ
‫اون طرفی که باهاش موافقم یا طرف مقابلش؟
‫نه، میشه طرفِ...
‫داری الکی این قضیه رو پیچیده میکنی.
‫نه، تو میکنی.
‫هیچکدوم از مؤلفه های اساسیش رو...
‫خیلی خب، باشه.
‫- نمیخواد. نمیخواد. ‫- ...توضیح ندادی.
‫حله. لازم نیست.
‫فکر بدی بود.
‫بهش فکر نکن، لازم نیست.
‫- 20 درجه. ‫- به کدوم طرف؟
‫- نمیدونم. ‫- محض رضای خدا، فقط...
‫از اون طرف.
‫- نه. ‫- اون طرف کدوم طرف بود؟
‫- نمیدونم. ‫- ولمون کن بابا!
‫سلام.
‫- سلام، مامان. ‫- آخی.
‫عجب بچۀ کوچولوی تپل بانمکی بودی.
‫قبلنا «کنی پاجرز» صدات میزدیم. ‫(خواننده ای که تپل بوده)
‫حالت خوبه، آوکادو؟
‫آره.
‫اخیراً یه کم باهات بدرفتاری کردم. ‫خیلی متأسفم.
‫میخوای یه کار باحال بکنیم؟ ‫خودم و خودت.
‫مثل چی؟
‫وای! یه تختخواب چادری!
‫وقتی هم سن تو بودم عاشق اینا بودم.
‫یه کم زود خاک میگیره.
‫نه، خیلی باحال میشه اگه توی اتاقت باشه.
‫خب، من میرم بالا. ‫تو دیده بانی بده.
‫خیلی باوقاره.
‫بیا بالا. خیلی دوست داشتنی ـه.
‫مثل اردوگاه زدن می مونه ولی قشنگه.
‫بیا.
‫ببین، اگه یه موقع دوستات خواستن خونه ـمون بخوابن ‫میتونن برن زیرش.
‫یا میتونن اینجا کنار همدیگه بخوابن.
‫متأسفم.
‫چی عزیزم؟
‫متأسفم که وقتی به دنیا اومدم اذیتت کردم.
‫شنیدم داشتی به بابا چی میگفتی.
‫کِی؟ وای خدا!
‫کلافه ـت کردم و جونت رو ازت مَکیدم.
‫نه، نه، نه، نه، اینطور نیست.
‫آخ، عزیز دلم.
‫نمیخواستم هیچ کدوم از این حرفا رو بشنوی.
‫وقتی به دنیا اومده بودم خیلی ناراحت بودی.
‫وای خدا، نمیتونم تحمل کنم که فکر کنی...
‫توی زندگیت منو ناراحت کردی. نه!
‫الان نه.
‫ایوا، منو ببین.
‫اصلاً تقصیر تو نبود.
‫و فقط یه مدت کوتاهی اونجوری بود.
‫ببین، بیشتر مامان های جدید...
‫یه مقدار متزلزل میشن.
‫ولی خودشون قبول نمیکنن.
‫این به این معنی نیست که عاشق بچه هاشون نیستن.
‫من عاشقت بودم.
‫دوستت دارم! خب؟
‫نگرانِ بچۀ جدیدم.
‫چی؟ عه!
‫صحیح! گندش بزنن.
‫ببین، بهت میگفتیما...
‫فقط اینکه هنوز خیلی زوده.
‫ولی لطفاً نگران نباش.
‫هنوزم مثل قبل تو و لوک رو دوست میداریم.
‫نه، نگران اینم که تو الان مامان مسن تری شدی.
‫اتفاقات زیادی ممکنه...
‫- بین تو و بچه درست پیش نره. ‫- عه.
‫خب، مامان گریس وقتی 39 سالش بود بچه دار شد.
‫- پس خیلی از تو جوون تر بود. ‫- درسته.
‫و دکتر گفت، ریسکِ تشدید شدۀ...
‫یه سری عوارض هست: ‫فشار خون بالا،
‫سقط جنین، مُرده زایی،
‫حتی مُردن تو!
‫مامان سالمند بودن واقعاً خیلی خطرناکه.
‫سالمند؟
‫آره، به مامان گریس همینو میگفتن.
‫اگه بالای 35 سال سن داشته باشی، ‫سالمند هستی.
‫خدا! این واقعاً دیوونگی ـه.
‫- خب دیوونگی ـه دیگه! ‫- آره، هست...
‫ولی قول میدم حواسم به خودم باشه، خب؟
‫نه نوشابه میخورم، نه سیگار میکِشم،
‫کلم برگ و كوینولا و اون ماست وحشتناک...
‫و از اون محصولِ «گوئینت پالترو» میخورم.
‫و همۀ آبش رو میخورم. باشه؟
‫دوستت دارم.
‫میخوای یکی از اسامی بچه هام رو استفاده کنی؟
‫برای بچه هات اسم گذاشتی؟
‫آره. تیلور، جگوار، جو، مگ...
‫بث، ایمی، سرشه، سرنتی و سلم.
‫آخی، جگوار کوچولو.
‫راستش نمیتونی اون یکی رو برداری. ‫اونو از همه بیشتر دوست دارم.
‫خیلی خب. تو بچۀ محبوب منی.
‫ولی به لوک یا جگوار کوچولو نگو، باشه؟
‫بیا بغلم.
‫همه چی روبراه میشه.
‫قول میدم!
‫ممنون، میشه یه سوسیس خمیری هم...
‫اونجا جا بدی، «نت»؟
‫- حتماً رفیق. ‫- ممنونم.
‫یه فانتا بهم میدید؟
‫یه بخش جدید توی یخچالِ اون پشت هست.
‫میتونی بری اونجا و یه دونه برداری، لوک.
‫ممنون.
‫هزینه ـش چقدر شد؟
‫- 21.50 پوند. ‫- گندش بزنن. فقط نقد میگیری؟
‫تا وقتی که اون کارتخوان درست بشه، آره.
‫- ببخشید پاول. ‫- یه ذره کم دارم.
‫یه لحظه!
‫لوک احتکار میکنه!
‫احتمالاً یه جایی توی این کیف سکه داشته باشه.
‫این دیگه چه جورشه؟
‫مثل این ماجراهای سریال «ایست اندرز» شد، مگه نه؟
‫آره، یه کم!
‫چیه؟
‫- این دروغ گفتنت بیشتر درد داره! ‫- میدونم. ببخشید!
‫حرفت رو باور کردم.
‫باهات همدردی کردم.
‫اضطرابت! حملۀ عصبیت!
‫واقعاً حملۀ عصبی بهم دست داد.
‫برای همین سیگار میکشم. ‫آرومم میکنه.
‫نه، نمیکنه! فقط عصبانیتی که به خاطرِ...
‫کمبود نیکوتین بهت دست میده رو آروم میکنه.
‫من این چیزا رو میدونم.
‫- لعنتی! میکُشتت. ‫- میدونم.
‫ریه هات هنوز کامل نشدن.
‫ببین، متأسفم. ‫دیگه سیگار نمیکشم.
‫در مجموع خیلی کشیده باشم، 15 تا بوده.
‫اصلاً چطور تونستی از پس هزینه ـش بر بیای؟ ‫خیلی گرونن!
‫از پولی که مامان بزرگ «لیه» بهم داد استفاده کردم.
‫اونو بهت داد تا یه چیز خوب برای خودت بگیری.
‫- لطفاً بهش نگو. ‫- هر کاری دوست داشته باشم میکنم، رفیق.
‫در جایگاهی نیستی که بهم بگی چیکار کنم.
‫نگفتی: «تو هم سیگار میکشی ‫پس در نتیجه آدم دورویی هستی».
‫نه، میفهمم.
‫من دورو هستم. خودمم میدونم.
‫ولی ترجیح میدم دورو باشم تا یه دروغگوی لعنتی!
‫گوش کن رفیق.
‫اگه دوباره با سیگار مُچت رو بگیرم، ‫بدجوری توی دردسر میفتی.
‫- فهمیدی؟ ‫- فهمیدم.
‫خوبه.
‫لطفاً بس کن.
‫لطفاً انقدر گریه نکن.
‫خواهش میکنم! امکان نداره گرسنه باشی.
‫الان کلی خوردی.
‫خواهش میکنم، ایوا!
‫دیگه هیچی برام نمونده.
‫من که یه مزرعۀ شیردهیِ کوفتی نیستم!
‫باشه.
‫بیا ببینم.
‫نه؟
‫خیلی خب، پس گرسنه نیستی. ‫خیس هم نیستی.
‫شکمت نفخ نکرده. خوابت نمیاد.
‫پس آخه چه کوفتی میخوای؟
‫عه.
‫خیلی خب.
‫سلام، لبخند زن!
‫سلام.
‫عذر میخوام!
‫سلام.
‫- سلام. ‫- بیا تو. بگیر بشین.
‫یه دقیقۀ دیگه میام پیشت.
‫یه ذره تردید داشتم. ‫یعنی جفتمون داشتیم...
‫ولی قشنگ بهش فکر کردم و...
‫مطمئنم که میخوام بچه رو نگه دارم.
‫صحیح!
‫فکر میکنی به خاطر سنم نباید بکنم.
‫الی، اصلاً دوست ندارم این خبر بد رو بهت بدم،
‫ولی تو حامله نیستی.
‫- هستم! ‫- نیستی.
‫من حامله ام!
‫چطوریه که حامله نیستم؟
‫آخه چطوری؟
‫خیلی هورمونی شدم.
‫به خاطر اینه که سطح «اچ سی جی»ـیت بالاست.
‫اچ سی جی، خودش یه هورمون بارداریـه،
‫اما از طرفی هم در مراحل اولیه یائسگی،
‫«اچ سی جی»یت، ممکنه بره بالا...
‫اولیه؟ ببخشید چی؟
‫اصولاً علائم پیش از یائسگی...
‫می تونه تقریباً با حاملگی برابر باشه.
‫یائسگی؟
‫هممم...
‫منو ببین!
‫پیش از یائسگی! با یائسگی فرق داره.
‫ببخشید، اما می دونی من چند سالمه؟
‫اینجا نوشته، آره.
‫خب، پس...این فقط...
‫یائسگیه؟
‫زودتر از موعده، اما اونقدرها هم غیر طبیعی نیست.
‫این چند وقت عادت های نامنظمی داشتی؟
‫اضطراب؟
‫آره، اما...
‫گر گرفتگی یا مشکلی با حافظـت نداشتی؟
‫لعنت بهش!
‫فکر می کردم به خاطر استرس و کمبود خواب...
‫و حامله بودن باشه.
‫بذار یه «گزاره برگ» برات چاپ کنم.
‫هضمش خیلی سخته. درک می کنم.
‫آره، اینکه از حامله بودن،
‫به نمی دونم چی چی تبدیل بشی...
‫وقت بذار و بخونش.
‫نازا!
‫همینه. من نازا شدم.
‫هنوز می تونی حامله بشی.
‫- می تونم؟ ‫- آره.
‫به آسونی نمی شه.
‫اما به احتمال زیاد باید...
‫با آبستنِ کمکی باشه.
‫- لقاح مصنوعی! ‫- درسته.
‫اما مگه اونجوری همیشه دوقلو به دنیا نمیاد؟
‫نه لزوماً.
‫اما دوقلوهای زیادی از آب در میان.
‫آخ! خشکی کمر!
‫- سلام. ‫- سلام.
‫یه بسته سیگار توی کیف لوک!
‫محاله! گفتش سیگار نمی کشیده.
‫داشته دروغ می گفته.
‫از قضا دروغگوی خیلی خوبیه،
‫که همین موضوع، چند سال بعد رو خیلی جالب می کنه.
‫گفتش به حملات عصبیش کمک می کنه.
‫- مزخرفه! ‫- نه، می دونم.
‫امروز چه طور بود؟
‫حامله نیستم.
‫- چرا، هستی. ‫- منم همین رو گفتم.
‫پس...تست های اشتباه بودن.
‫همچین چیزی ممکنه؟ ‫تو 3تا تست دادی.
‫آره خب، برای به هم ریختگی هورمون هاست.
‫حامله نیستم. پیش یائسه ام.
‫نگو اسمش شبیه خواننده های پاپِ دهه 50میلادیه.
‫نمی خواستم بگم.
‫باشه.
‫حالا چه حسی در مورد این موضوع داری؟
‫خب...
‫راحت شدیم، مگه نه؟
‫آره.
‫آره، راحت شدیم.
‫بریم تو کارش؟
‫نه با این وضعیتت!
‫اونوقت چه وضعیتی؟ ‫اینکه یکی از «دختران طلایی» هستم؟ ‫(نام یک سریال آمریکایی)
‫هنوز اون سوسیس خمیری رو داری؟
‫بهت یه سوسیس خمیری می دم.
‫وای، تو عجب نابغه ای هستی.
‫سلام مامان.
‫همه چی مرتبه؟
‫آره، آره. خوبه.
‫بابا درباره سیگار کشیدنت...
‫و دروغ گفتنت راجع به سیگار کشیدنت بهم گفت.
‫آره. خیلی متأسفم که دروغ گفتم و سیگار کشیدم.
‫- دیگه نمی کشم. سیگار کشیدن احمقانه ست. ‫- خیلی احمقانه ست!
‫برای کمک به استرست...
‫تمرین های تنفسیت رو داری.
‫نکات ذهن آگاهی و مقیاس 1 تا 10 تو.
‫نیکوتین یه محرکه. ‫آرومت نمی کنه.
‫آره، همه تجربه می کنن، لوک.
‫اما می دونی، دیگه جلوتر از این نرو.
‫من معتادش شدم. نمی تونم بیخیالش بشم.
‫گرچه من هر از گاهی از کشیدنش لذت می برم.
‫- این اصلاً نصیحت خوبی نبود. ‫- آره، ببخشید.
‫چایی می خورید؟
‫- آره، لطفاً! ‫- آره، خیلی خب. مرسی
‫مرسی رفیق.
‫باید باهاش چیکار کنیم؟
‫حالا بچه تخیلیمون...
‫فکر می کنی یه ترکیبی از...
‫لوک و ایوا می شه یا یه نفرِ کاملاً جدید؟
‫جدید، اما احتمالاً یه کم به اونا هم می ره.
‫و شاید بخش های متفاوت ما رو هم به ارث ببره. ‫خوبی هامون رو!
‫آره.
‫پس یه جورایی راحت شدیم، مگه نه؟
‫چون مجبور نیستیم ‫با دیوونگی بچه جدید سر و کله بزنیم.
‫آره، از طرفی هم ناراحت کننده ست.
‫آره واقعاً.
‫ناراحت کننده ست.
‫من به خاطرش ناراحتم.
‫منم به خاطرش ناراحتم.