چرا؟
این پر تکرار سوالیه که آدما از من می پرسن.
چرا؟ برای چی؟
برای چی بند بازی می کنی؟
برای چی تقدیر رو وسوسه می کنی؟
برای چی خطر مرگ رو به جون می خری؟
اما...
من از این جهت نمیبینم حتی تا حالا این حرفا رو نگفتم
مرگ.
آره، باشه یه بار گفتمش. یا شاید هم تا حالا سه دفعه شده باشه.
اما ببینید بازم به زبون نمیارمش،.
عوضش از کلمات مخالفشون استفاده می کنم.
زندگی.
راه رفتن روی طناب برای من مثل زندگیه،.
پس...
با من تصور کنیدش سال 1974، شهر نیویورک..
و عاشق دوتا ساختمونم دوتا برج..
یا همونجوری که باقی دنیا صدا می کننش برج های دوقلوی مرکز تجارت جهانی،.
اونا منو صدا میکنن
این دوتا برج چیزی رو در داخل من به جوش می اندازن،.
و الهام بخش آرزویی در درون من هستن.
آرزوم اینه که...
یه طناب بندبازی رو میان اون برج های دوقلو وصل کنم،
و روی اون ها راه برم.
البته، چنین کاری ممکن نیست
دیگه به قانونی نبودنش اشاره نکنم.
خب، برای چی واسه یه کار غیرممکن تلاش می کنید؟
برای چی آرزوهای خودتون رو دنبال می کنید؟
اما نمی تونم به این "چرا" چه جوابی بدم نه با کلمات..
اما می تونم بهتون نشون بدم که چطوری محققش کردم.
پس باید به عقب برگردیم و از بین اقیانوس عبور کنیم،
چون داستان عاشقانه ی من با این برج های زیبا در نیویورک شروع نمی شه.
فقط برای این که براتون غیرقابل تشخیص باشه باید بگم من اهل این جا نیستم،.
نه، داستان من در یکی دیگه از زیباترین شهرهای دنیا جهان شروع می شه.
پاریس.
"1973"
خب، الان پاریس رو تصور کنید.
این من هستم، یه بندباز که تنها خودش خودش رو به عنوان بندباز به رسمیت می شناسه،،
و به عنوان یه آواز خون خیابونی امرارمعاش می کنه.
یه شخصیت داستانی ساختم یه کلاه شعبده بازی دارم..
فقط سیاه می پوشم، به خودم آموزش دادم یه حلقه ی بی نقص روی زمین بکشم.
و توی این حلقه هرگز چیزی نمیگم نه حتی یه کلمه..
این حلقه، قلمروی منه،
و حتی نمیذارم نصف انگشتای پای کسی بیاد توش
و اگه تماشاگر ها دائم به فضای مقدسم تجاوز کنن،
خب، شدیدتر باید با اون ها برخورد کنم.
برای هر کسی که من رو ببینه کنه اجرا می کنم و مردم عاشقشن.
مرد، زن، جوون، پیر، همه.
البته غیر از پلیس.
من اعتقادی به گرفتن مجوز ندارم.
اما اهمیت نداشت که کجا می رفتم و مشغول چه کاری بودم...
همیشه در حال جستجو بودم.
دنبال یه جای معرکه تا طنابم رو وصل کنم.
دندون درد وحشتناکی دارم همین الان باید یه دندون پزشک معاینه ام کنه..
وقت قبلی گرفتید؟
من تلفن ندارم.
باید صبر کنید.
ولی خانم خواهش می کنم؟.
نباید بیش تر از دو ساعت طول بکشه.
توقع دارید دو ساعت درد بکشم؟
امیدوارم از شدت درد غش نکنم.
یهویی، خشکم زد.
دندون دردم ناپدید شد.
در مجله، یه مقاله با تصویری در مورد برج ها بود.
حتی هنوز تکمیلش نکرده بودن،
ولی مجله می گفت بالاخره یه روزی تکمیلش می کنن،
قراره بلندترین ساختمون دنیا بشه.
و با حرکت این مداد کوچولو...
سرنوشتم رقم خورد.
این شروع آرزوم بود.
هشت سالم بود که واسه اولین بار یه بندباز رو دیدم.
سیرک به شهر من اومده بود،
و گروه هنری خانوادگی اومانکوفسکی رو به نمایش گذاشت،
یکی از معروف ترین بندبازان دنیا.
"شیاطین سفید"
پسرم، یه دلقک سیرکه.
و به طور خودجوش راه رفتن روی اون طناب رو یاد گرفتم.
و معلوم شد در بالا رفتن و تعادل و حتی شعبده بازی یه کم استعداد دارم.
ولی می خوام اطلاعات بیش تری به دست بیارم.
از اونجا بیا پایین.
پس این جوری شد که رودی اومانکوفسکی بزرگ رو دیدم.
بزرگ خاندان خانواده ی بندباز شیاطین سفید،
"که همه صداش می کردن "پاپا رودی.
هیچ وقت دقیقا نگفت اهل کجاست.
به طور قطع فرانسوی نبود.
پاپا رودی یه طناب باز، آکروبات کار و یه شعبده باز بود.
و به گمونم در اون لحظه یه چیزی در درونم دید.
فیلیپ!
من زبون چکوسلواکی بلد نیستم.
- .انگلیسی حرف می زنم - باشه .
امروز قراره یاد بگیری چطوری وارد بشی،
باید اظهار ادب گفتن رو یاد بگیری.
اظهار ادب؟ یعنی چی؟
اظهار ادب یه پیام بی کلامه،
به تماشاچی ها دستور میدی که بهت توجه کنن.
و بعد از اجرا، اظهار ادب مثل یه جور قدردانی کردن می مونه.
یه ادای احترام ـه.
ادای احترام.
باشه، باشه، باشه.
نه فیلیپ، افتضاح بود..
داری زیادی واکنش نشون میدی، باشه؟
هیچ کاری نکن حالا دوباره امتحان کن..
نه گفتم هیچ کاری نکن!.
هنوزم داری زیادی واکنش نشون میدی مثل یه بزدل می مونی..
تماشاچی ها همیشه ی خدا حس می کنن تحت کنترلی.
انقدر به خودت فشار نیار، باشه؟
هیچ کاری نکن دوباره انجامش بده..
احترامت کجا رفته؟ هیچ کاری نکردی.
ولی خودت گفتی هیچ کاری نکن!
به طور ظاهری هیچ کاری نکن.
به طور باطنی، از اعماق وجودت باید ادای احترام کنی،.
از اعماق وجودم؟
در مورد چی داری حرف می زنی؟
اجراکننده باید یه احترام صادقانه...
و یه حس قدرشناسی برای تماشاچی ها داشته باشه.
ولی من چرا باید به تماشاچی ها احترام بذارم؟ اونی که داره روی طناب راه میره خودمم.
به تماشاچی ها درود می فرستی و بهشون احترام می ذاری.
بدون تماشاچی، نمایشی در کار نیست!
تا این مسئله رو درک نکنی هیچ وقت نمی تونی تو سیرک ها اجرا کنی.
خوبه، باشه، خودم هم نمی خوام تو سیرک ها اجرا کنم.
من یه دلقک سیرک مسخره نیستم.
من یه هنرمندم.
پس، به همین راحتی...
پاپا رودی منه هنرمند رو پرت کرد داخل خیابون.
و یه کم بعدش...
با تردستی های سیرکی مسخره داری زندگیت رو حروم می کنی.
بندبازی، نون سر سفره ات نمیاره!
نمی شه واسه آخرین بار بهش فرصت بدیم؟
نه دیگه کار از کار گذشته..
درسته دیگه کار از کار گذشته!!
فیلیپ!
دیگه کار از کار گذشته دیگه کاری از دستم برنمیومد!.
پس سفر ماجراجویانه ام رو شروع کردم.
حتی نمی دونستم دارم دنبال چی می گردم،
ولی پیش خودم فکر کردم شاید تو پاریس پیداش کنم.
داشتم عالی پیش می رفتم تا این که جنابعالی پیدات شد.
الان می تونی صدام رو بشنوی؟
پانتومیم بازی که حرف می زنه؟
من پانتومیم باز نیستم پشت دیوارهای خیالی قایم نمی شم..
لطفاً به حلقه ام توهین نکن.
مکان مقدسمه.
ممنون.
اگه به گشت و گذارتون ادامه بدید بیش تر ممنونتون می شم.
داریم حرفای خصوصی می زنیم.
خب، غافلگیر شدم!
- .فکر کردیم دارید نمایش اجرا می کنید - نه، اینطور نیست .
این واسه شماست.
خب، بسیار سپاسگزارم.
خدانگهدار.
ای وای من، عاشق انگلیسی حرف زدنتم خیلی آمریکایی به نظر می رسه..
دزد کثیف.
گمونم از انگلیسی حرف زدنت بیش تر خوشم میاد.
فکر کردی چه خری هستی؟ پست فطرت.
آره، قطعا انگلیسی حرف زدنت رو بیش تر دوست دارم.
پس گوش کن، شعبده باز بهترین تماشاچی های این چند هفته ام رو دزدیدی..
و به خاطر چی؟ یه سری شیرین کاری به دردنخور؟
خب، ببخشیدا ولی مردم از طناب بند بازیم خوششون میاد.
پس بهش میگی طناب بند بازی؟
کم ارتفاع ترین طناب بند بازی ای بود که تو عمرم دیده بودم.
حق با شماست، سرکار خانم.
ولی به خاطر اینه که دوتا از بلندترین درخت ها توی اون میدون...
در فضای اجرای شما قرار داشت.
و من هیچ وقت فضای یه هنرمند دیگه رو اشغال نمی کنم.
قراره بارون بیاد.
موسیقی دان خیابونیِ عصبانی.
مایلم توافقی باهات بکنم.
فقط وقتی تو در حال اجرا کردن نباشی من توی اون میدون اجرا می کنم.
یعنی آخر هفته ها و دومین سه شنبه ی هر ماه.
باشه، قبوله.
اسم من فیلیپه.
- .آنی - آنی، اسم قشنگیه .
چرا همش انگلیسی حرف بزنیم؟
چون باید تمرین کنم می خوام برم نیویورک..
نیویورک خیلی هیجان انگیزه..
- .واقعاً؟ شاید تو هم باید باهام بیای - آره، شاید .
سبک خوانندگیت رو دوست دارم خیلی خوبه..
تو که به خوندن من گوش نمی کردی.
داشتی با آتیش روی یه طناب اجرا می کردی.
نه، قبلش، یه کم قبلش اینجا بودم.
شاید تو من رو ندیده باشی ولی من دیدمت و صدای خوندنت رو شنیدم.
زیبا بود.
خب، ممنون.
آنی، می شه واست نوشیدنی بخرم؟
نه، گمون نکنم فکر خوبی باشه.
باشه، پس باهات یه قراری می ذارم.
اگه بهم اجازه بدی واست نوشیدنی بخرم،
دیگه هیچ وقت طنابم رو تو هیچ جای محله ی لاتن وصل نمی کنم.
بی خیال نمی شی، مگه نه؟
نه، نه، خیلی سمجم.
آرزوم.
- و این تویی؟ - آره .
قراره باشکوه ترین بند بازی تاریخ بشه.
و ارتفاع این طناب باید چقدر باشه تا به باشکوه ترین بند بازی تبدیل بشه؟
بالای صد طبقه ارتفاع.
درخت هایی با این ارتفاع کجا رشد می کنن؟
اینا درخت نیستن.
دوتا برج خیره کننده هستن.
صد متر بلندتر از برج ایفل.
صحیح.
نظرت چیه؟
نمی دونم به نظر خیلی....
- ...خیلی - خوشگله .
خوشگله، آره.
و خطرناکه.
و کاملاً دیوونگیه تو هم یه مرد دیوونه ای..
آره، من دیوونه ام، ولی این...
این آرزوی منه.
پس اگه آرزوته، باید انجامش بدی.
حتی با وجود این که همه صدام کنن دیوونه؟
خب، نظر بقیه نباید واست مهم باشه.
باشه، ولی نظر تو واسم مهمه.
عاشق آرزوتم، فیلیپ.
- واقعاً؟ - واقعاً .
می خوای بدونی نظرم راجع به تو چیه؟
- .نه - نه؟
- نه حتی یه کوچولو؟ - نه، نه .
باشه، ولی به هر حال نظرم رو بهت میگم.
- .آنی - بله؟
داشتم پیش خودم فکر می کردم...
باید باهام بیای این بالا.
نه، گمون نکنم.
آره می شه اولین تجربه ی بندبازیت..
نه.
زود باش، آنی باید بهم اعتماد کنی..
باشه.
و نفس عمیق بکش...
و قدم بردار.
به طور قطع دوتا درخت خوشگل در پارک مدرسه ی هنری آنی رشد کرده بودند.
بعد، یه روز در حالی که روی طنابم بودم...
یه مرد جوون با قیافه ی خیلی جدی بهم نزدیک شد.
اشکالی نداره عکست رو بگیرم؟
بگی نگی.
من فیلیپم.
ژان لوئی.
ژان لوئی انگلیسی بلدی، ژان لوئی؟.
آره چطور؟.
چون باید تمرین کنم می خوام برم آمریکا..
برای اجرا؟
دقیقاً.
ولی اجرای من قرار نیست فقط یه نمایش باشه.
قراره یه شاهکار باشه.
آره.
قصد دارم به طور مخفیانه...
طنابم رو به دیدنی ترین صحنه ی نمایش دنیا متصل کنم.
و بعدش بدون هیچ گونه هشداری...
ظاهر می شم.
و یه بندبازی غافلگیر کننده...
و غیرقانونی رو به نمایش می ذارم.
اگه جواب بده تبدیل به شاهکار هنری قرن می شه،.
عجب!
خب، دوست من هر موقع بخوای می تونی عکسام رو ببینی،.
اونا خیلی عصیان گر هستن.
پس هم عکاسی و هم یه حکومت ستیز.
همه ی هنرمندان تا یه حدی حکومت ستیز هستن.
- موافق نیستی؟ - هستم .
و تو دوست هنرمند و حکومت ستیزم،
می تونی...
عکاس رسمی خودم بشی.
و این جوری شد که با ژان لوئی دوست شدم.
دومین شریک جرمم.
اگه حین شاهکارت همچین اتفاقی بیفته،
تبدیل می شه به فاجعه ی هنری قرن.
باید اطلاعات بیش تری به دست بیارم.
در زدن بلد نیستی؟
باید بهم طریقه ی اتصال طناب بندبازی رو یاد بدی.
طناب بند بازی واسه چی؟ تو یه شعبده باز خیابونی هستی.
ولی باید نحوه ی گره زدن صحیح رو یاد بگیرم.
باید بدونم از چه جور کابلی استفاده کنم وزنش، ضخامتش، قدرت تحمل بارش،.
پس، ازم می خوای...
دو دستی رازهام رو تقدیمت کنم.
رازهایی که یه عمر واسه یادگیریشون وقت گذاشتم.
رازهایی که فقط به پسرام گفتم.
می خوای همین جوری دودستی تقدیمت کنم.
پولش رو بهت میدم پول دارم..
قیمتش واسم مهم نیست.
قرارمون باشه تو سیرک.
طلوع آفتاب.
پول شعبده بازیت رو هم بیار.
تخته های چوبی رو بین طناب و تیرک بذار.
باشه.
تخته های چوبی مثل ضربه گیر عمل می کنن.
پس وقتی دکل ها خم بشن طناب پاره نمی شه،.
و همیشه، همیشه خودت دکل و طناب رو بررسی کن.
تا وقتی که خودت...
تمامی دکل و طناب و تشکیلات رو بررسی نکردی، پا روی طناب نذار.
- مفهومه؟ - آره .
یه زمانی یه مرد لهستانی بزرگ و یه طناب باز معرکه به اسم رومن بود...
که می گفت می تونه از طریق بدن و گوشش،
تشخیص بده کشش طناب درست هست یا نه.
از قسمت زیرین،
از داخل حلقه،
گره اش می زنی.
محکم.
و حساب می کنی.
فیلیپ، بهم پول پاره دادی.
- .نه، می شه خرجش کرد - پاره ست .
پس پاپا رودی اجازه داد با گروهش سفر کنم.
البته هیچ وقت نمایشی اجرا نکردم.
ولی هر وقت که صحنه ی نمایش خالی بود،
روی طناب تمرین می کردم.
اکثر بند بازها، لحظه ی رسیدن میمیرن.
فکر می کنن رسیدن ولی هنوز روی طنابن،.
اگه سه قدم تا آخرش مونده باشه،
و همون سه قدم رو مغرورانه برداری،
اگه فکر کنی شکست ناپذیری،
میمیری.
این یکی رو مجانی بهت گفتم.
یه چند هفته ی بعد اولین بند بازی عمومیِ رسمیم رو،...
تو یه روستای کوچولو به نمایش گذاشتم.
خیلی کوچیکه، حتی داخل نقشه نیست.
ولی شهردار این روستا هر سال موقع بهار یه جشنواره برگزار می کنه،.
و پاپا رودی راضیش کرد تا من رو برای بند بازی بر فراز این دریاچه ی کوچیک استخدام کنه،
که بیش تر شبیه مرداب بود.
خوبه؟
نه، با بدن و قدمت تشخیص بده و خودت بگو خوبه یا نه.
آنی اومد یه گرامافون برای پخش موسیقی برپا کرد،.
و ژان لوئی هم واسه عکس گرفتن پیداش شد.
پس من اجرام رو شروع کردم و همه چیز داشت خیلی خوب پیش می رفت.
ولی بعدش کم کم زمزمه هایی شنیدم بعضی ها می خندیدن و هر و کر راه انداخته بودن،،
و معلوم شد همون عصر یه مسابقه ی ماهیگیری هم...
و ماهیگیران نوشیدنی می خوردن.
در حال که سعی می کردم کارم رو انجام بدم بهم می خندیدن.
بندبازی علاوه بر شرایط جسمانی خوب شرایط روحی و روانی خوبی رو هم می طلبه.
اگه تمرکزتون رو از دست بدید تعادلتون رو هم از دست میدید.
فیلیپ!
خب، اینم از منی که تا زانو داخل گل و لایم و...
اظهار ارادت مخصوص پاپا رودی رو انجام میدم.
اولین اجرام بود.
یه شکست.
و بعد از اون جریان خیلی حال و روز خوبی نداشتم،.
بعدش یه روز،
در حالی که داشتم اطراف رود سن قدم می زدم و به حال خودم تأسف می خوردم،
بالا رو نگاه کردم و...
برج های کلیسای نوتردام رو دیدم.
:و به خودم گفتم ".اینجا همون جاییه که باید طنابم رو وصل کنم"
"این جوری دوباره خودم رو احیا می کنم"
پس به وسیله ی تاریکی شب و یه کلید قلابی،
ژان لوئی و من یواشکی وارد کلیسای جامع شدیم.
به یکی از توپ های شعبده بازیم نخ ماهیگیری وصل کردم،
و به سمت طرف دیگه ی کلیسای جامع جایی که ژان لوئی منتظرم بود پرتابش کردم.
بعد این نخ ماهیگیری رو به یه طناب کوچیک وصل کردیم،
و از بین دو برج عبورش دادیم.
بعد طناب بزرگ تر رو رد کردیم.
بعد این طناب بزرگ تر رو به کابل فولادین بند بازی متصل کردیم.
پس من و ژان لوئی کُل شب بیدار موندیم...
تا یه طناب رو بین این دو برج باستانی متصل کنیم.
و صبح وقتی که اولین توریست ها پیداشون شد...
من شروع کردم.
و موفق شدم.
اولین بندبازی غافلگیرکننده و غیرقانونی خودم رو انجام دادم.
همچنین اولین باری بود که طعم همچین حسی رو می چشیدم.
حس این که دارم...
وارد یه دنیای کاملاً متفاوت می شم.
و من دوباره احیا شدم.
یا پیش خودم این جوری فکر می کردم.
این پاریسی ها فقط اهانت کردن بلدن.
قدر زیبایی رو نمی دونن.
تک تک کشورهای دیگه، آلمان، اسپانیا،
انگلستان، حتی روسیه، من رو تحسین کردن.
بهم میگن استاد بهم میگن شاعر جوون دلیر..
ولی نه، تو فرانسه نه.
بهم میگن متخلف بهم میگن خراب کار..
- .فیلیپ - خرابکار !
نگاه کن.
این یه نشونه ست.
همون روزنامه ای که داستان نوتردام من رو نوشته؟
این تقدیر الهی ـه.
نوشته دیگه چیزی به تکمیل شدن برج نمونده.
هنوز هیچی نشده طبقات پایین ترش پُر شده.
آنی باید بار و بندیلمون رو ببندیم!.
چقدر غول پیکرن.
آره.
مثل هیولا می مونن.
از اون چیزی که تصور می کردم خیلی بلندترن.
آره.
مسخره ست.
کاملاً مسخره ست.
واقعی نیست.
این برج ها هیچ گونه تناسبی ندارن.
فقط رفتن بالا و اصلاً متوقف نشدن نمی شه کار انسان باشه.!
تموم شد، تموم شد تمومه،.
- چی تمومه؟ - شاهکارم، آرزوم، نابود شد !
این دوتا هیولا رو می بینی؟
- !این دوتا جونور! این دوتا جونور - آروم باش !
فقط دارن بهم میگن غیرممکنه، همین و بس!
هیچ نشونه ای از احتمال موفقیتش نیست.
هیچ نشونه ای از عملی شدنش وجود نداره.
سلام.
حالتون چطوره؟
با پله ها می شه رفت بالا.
برگرد هتل.
اگه تا پنج ساعت دیگه برنگشتم تو اداره ی پلیس دنبالم بگرد،.
تا بالای برج رفتم.
هیچ کس جلوم رو نگرفت.
و تا به خودم اومدم دیدم روی جزیره ای ایستادم که در لبه ی فضای خالیه...
و بین زمین و هوا شناوره.
البته، به طور ناخودآگاه به برج روبروم چشم دوختم.
ولی بعدش باید به خودم جرئت می دادم و به پایین نگاه می کردم.
حالا، به گمونم فضای خالی رو می شناسم.
من یه بندبازم فضای خالی حیطه ی تخصصی خودمه، درسته؟.
خب، نه یه همچین فضای خالی ای.
ولی بازم باید به خودم جرئت زمزمه کردن رو می دادم.
زمزمه می کنم تا شیاطین صدام رو نشنون.
غیرممکنه.
ولی من انجامش میدم.
انگلیسی فقط انگلیسی صحبت کن..
باید یاد بگیریم مثل نیویورکی ها به نظر برسیم.
این به اصطلاح شاهکارت یه جوک مسخره ست.
- .بفرما، انگلیسی بهت گفتم - به خاطر همین به دقت برنامه ریزیش کردم .
برنامه ریزی؟ کی رو دست انداختی؟
تو اصلاً خبر نداری روی سقف برج مقابل چه خبره،
زمان رسیدن کارگران ساختمونی رو نمی دونی،
یا زمانی که کارشون تموم می شه.
اصلاً نمی دونی...
فاصله ی واقعی بین برج ها چقدره.
یا این که چطوری می خوای کاوالتی رو وصل کنی.
چطوری؟ مطمئنا هیچ جایی نیست که...
بتونی اونا رو به نمای خارجی ساختمون وصل کنی.
و درضمن، چند روز...
واسه ساختن این ماکت وقت گذاشتی؟
بی خیال خوشگله.!
کاوالتی چی هست؟
به این سیم های مهارکننده میگن.
پاپا رودی بهشون میگه کاوالتی.
کابل بند بازی رو ثابت نگه می دارن.
کابل بند بازی.
بنابراین،
چطوری می خوای کابل رو از این فضای خالی رد کنی؟
دقیقا همون کاری رو می کنیم که تو کلیسای نوتردام کردیم.
با یه نخ ماهیگیری که به یه طناب...
و یه یه کابل وصل شده شروع می کنیم.
و چطوری نخ ماهیگیری رو از بین برج ها رد کنیم؟
آره، برای این که توپ شعبده بازی رو بندازیم فاصله ی خیلی زیادیه.
ولی پیش خودم فکر کردم می تونیم یه هواپیمای کنترل از راه دور جور کنیم،
و از اینور برج تا اونور به پرواز درش بیاریم معرکه می شه..
فیلیپ.
چندین سال زمان می بره تا روندن یه هواپیمای کنترلی رو یاد بگیریم.
- متوجهی؟ - نه .
باید همین تابستون شاهکار رو اجرا کنیم.
چیزی به تکمیل شدن برج ها نمونده داره وقتمون تموم می شه..
باید بهم کمک کنی تا با موفقیت پشت سرش بذارم فکر کن اگه موفق بشیم....
ممکنه تبدیل بشه به جسورانه ترین کار هنری ای که...
- .کسی تا به حال انجام داده - جسورانه ترین؟ جسورانه ترین؟
- .این کار دیوونگیه - آره، دیوونگیه !
هیچ عقل سلیمی این کار رو نمی کنه.
ولی به خاطر همین باید انجامش بدم چون تا حالا هیچ کس انجامش نداده،!
بعدش هم آره اعتراف می کنم دیوونه ام،.
- .آره! تو دیوونه ای - آره! من دیوونه ام !
- به طور کامل عقلت رو از دست دادی؟ - آره، دیوونه ام !
آره، چون دیوونه ام دوستم داری.
من دیوونه ام به طور کامل خل و چلم!!
باید برم.
من چگونگی رد کردن کابل رو حل می کنم.
- !همینه - تو چگونگی اتصال کاوالتی رو حل کن .
- .باشه - قبوله؟
نمی شه کاوالتی ها عمودی باشن.
باید هم راستای هم باشن باید به موازات کابل بندبازی قرار بگیرن،.
- موازی؟ - ظاهر قشنگی به خودش نمی گیره ...
ولی جلوی نوسان کابل رو می گیره.
روی گیره های کاوالتی باید از سه تا پیچ استفاده کنی.
نه دوتا همچین محدوده ی وسیعی....
فشار فوق العاده بزرگی رو به صفحات برنجی وارد می کنه.
و در حین راه رفتن روی بند ممکنه وزنت یه پیچ رو بشکنه،.
و چوب!
باید یادت باشه...
تخته های چوبی رو...
بین طناب و ستون های ساختمون بذاری.
این جوری، وقتی بین دوتا ساختمون هوا رد و بدل بشه،
تخته ی چوبی می شکنه ولی طناب...
از هم جدا نمی شه و تو رو به دو قسمت مساوی تقسیم نمی کنه.
باشه.
چوب.
درضمن...
قراره یه کار دیگه هم بکنی، فیلیپ.
قراره...
زیر لباست یه کمربند ایمنی هم به خودت وصل کنی،
که به یه سیم ایمن و حلقه ی کارابین متصل شده باشه.
سیم ایمن؟
حلقه ی کارابین؟
من این بندبازی رو با یه سیم ایمن که..
- .ازم آویزون شده، انجام نمیدم - از همچین ارتفاعی ...
اصلاً دیده نمی شه هیچ کس متوجه اش نمی شه!!
اونوقت وقتی به اولین کاوالتی رسیدم چیکار کنم؟
تو یه بازیگری.
روی بند زانو می زنی.
قلاب رو از یه طرف باز می کنی به یه طرف دیگه وصلش می کنی،.
- .تماشاچی ها فکر می کنن داری ادای احترام می کنی - عمراً اگه همچین کاری بکنم .
- !هرگز همچین کاری نمی کنم - پس چرا اومدی اینجا؟
چون همه چیز دانی؟
داری میگی من اشتباه می کنم؟
نه. چون می خوام بهم بگی چطوری این بند رو وصل کنم.
نه که مثل یه ترسو، بندبازی ساختگی انجام بدم!
فیلیپ، داری بچه بازی درمیاری.
اون کاری که سعی دارم انجامش بدم رو درک نمی کنه.
طناب بندبازی اون و طناب بند بازی من هیچ وجه اشتراکی ندارن.
برو باهاش حرف بزن.
- می خوای من برم باهاش حرف بزنم؟ - آره! خودت باید باهاش حرف بزنی !
- ...ازش عذرخواهی کن و - من ازش عذرخواهی نمی کنم !
آره، عذرخواهی می کنی. هیچ چاره ای نداری خودت هم می دونی..
ببین، پاپا رودی ببخشید، ولی،...
اگه با سیم ایمن بندبازی کنم...
کارم بی معنی می شه.
فیلیپ.
پسرام بندبازهای حرفه ای هستن.
و هرگز بهشون اجازه نمیدم...
بدون سیم ایمن همچین بندبازی ای رو انجام بدن.
آره، ولی خودت چی؟
خودت با یه سیم ایمن بند بازی می کنی؟
چند سال پیش، وقتی واسه اولین بار آموزشم رو توی این خونه شروع کردی،
یه بچه کوچولوی احمق بودم و اصلاً حرفت رو گوش نمی کردم.
ولی یه حرفی بهم زدی که همیشه آویزه ی گوشمه.
".گفتی: "روی صحنه ی نمایش نمی تونی دروغ بگی
تماشاچی ها همیشه ی خدا" ".از دورن قلبت باخبر می شن
به گمونم الان می فهممش.
می دونی، فیلیپ...
شاید کاری که داری می کنی رو درک نکنم.
ولی...
یه چیز...
یه چیز زیباست.
واسه پدربزرگم بود.
لازمت می شه.
و این هم لازمت می شه.
حالا رازهای من، رازهای تو هم هست.
ممنون.
سریع تر!
محکم تر!
بیش تر تکون بده آنی بیش تر!.
سریع تر.
محکم تر.
- .دارم سعیم رو می کنم - تو یه طوفانی .
تو همون باد وحشتناک و طوفانی ای هستی...
که قراره بین برج ها به وزش دربیاد.
ژان لوئی.
سلام.
- حالتون چطوره؟ - سلام، سلام !
از دیدنت خوشحالم.
ایشون دوست خوب من، ژان فرانسوآ هستن.
می خواد شریک جرم شاهکار باشه.
همیشه به دنبال ماجراجوییه.
لطفاً صدام کنید جف.
یه اسم انگلیسی خیله خب، خوشم اومد..
خیلی خوش اومدی، جف به شاهکار خوش اومدی..
- ...حالا بهم بگو که تا حالا - متاسفانه ...
جف اصلا انگلیسی بلد نیست.
یه کم انگلیسی بلدم.
مثلا شیش شیش تا، سی و شیش تا.
همینه پس انگلیسیش خیلی هم بد نیست!.
آره، ولی فقط اعداد رو بلده.
اون تو دبیرستان ریاضی تدریس می کنه.
تازه...
تازه ترس از ارتفاع هم داره.
عالی شد.
منم ترس از جبر دارم.
به شاهکار خوش اومدی.
حالا بهم بگو 81 تقسیم بر 27 چند می شه؟
- .سه - دقیقا .
و تو شریک جرم شماره ی سه هستی.
حالا، یازده ضرب در ده چند می شه؟
صد و ده.
صد و ده طبقه ارتفاع برج ها همین قدره..
بچه ها؟ فکر کنم سهمم از معامله رو انجام دادم.
چی هست؟ تیر و کمونه؟
خیله خب، مثل هواپیمای کنترلی هیجان انگیز نیست...
ولی خیلی از اون بی سر و صداتره.
جواب داد جواب داد!!
پس حالا، به قدر کافی پول دارم شریک جرم هام هم که ردیفن،،
و تا حدودی برنامه اش رو هم که ریختم.
فقط انتخاب یه تاریخ مونده بود.
باید قبل از سرد شدن آب و هوا و قبل از تکمیل شدن برج ها یه تاریخ تعیین می کردم.
پس شیشم آگوست رو انتخاب کردم.
شیشم آگوست رو انتخاب کردم!
یعنی سه ماه دیگه.
اواخر ژوئیه جف و ژان لوئی میان نیویورک.
در این بین ما هم دنبال شرکای جرم آمریکایی می گردیم.
پس شد شیشم آگوست.
طناب های پلی پروپیلن، طناب های کنفی قرقره و زنجیر با سه شیار،،
قرقره و زنجیر با یک شیار،
تسمه، کابل سه و نیم سانتی متری.
جعبه قرقره، دستکش های مخصوص ساختمون،
آچار شلاقی، متر.
و یه چوب تعادل بندبازی چهار بخشی.
و این همه وسیله واسه چی هست؟
می خوام یه طناب بند بازی رو...
بین دوتا برج مرکز تجارت جهانی وصل کنم.
و روش راه برم.
موفق باشی!
بعدی!
تا برگشتیم نیویورک کارای جاسوسیم رو شروع کردم،.
هر روز پیش برج بودم بعضی وقتا ساعت 6 صبح..
و هر روز با یه تغییر قیافه می رفتم.
از همه چی عکس می گرفتم.
جزئیات سانتی متر به سانتی متر برج رو یادداشت می کردم.
همون طور که اطلاع دارید برج شمالی در این دو سال اخیر،...
به طور کامل به پایان رسیده.
و برج جنوبی تا طبقه ی هشتادم تکمیل شده.
- .هر دوی برج ها برای فعالیت تجاری در دسترسند - آقای توزولی، ببخشید .
تولوز سزان هستم از مجله ی لارشیکیت.
می شه لطفاً فاصله ی دقیق بین...
گوشه ی شمالی برج جنوبی تا گوشه ی جنوبی برج شمالی رو بگید؟
چی؟
فاصله ی دقیق بین برج ها؟
لو؟
چهل و دو و نیم متر.
سوار همه ی آسانسورها شدم از معمولی گرفته تا سریع السیر.،
آسانسور سریع السیر به بالاترین طبقه ی آسمان خراش آسانسور سریع السیر به پایین ترین طبقه ی آسمان خراش،،
صدها بار سوار اون آسانسورا شدم.
تعمیرکاران و محل های بارگیری رو زیرنظر داشتم.
کامیون های باربری رو موقع تحویل بار زیرنظر می گرفتم.
چه ساعتی می رسن؟ چقدر می مونن؟
چقدر مدارک و کاغذ بازی با هم رد و بدل می کنن؟
باحال ترین تغییر قیافه ام یه مهندس معمار بود.
کراوات می زدم و همراه خودم نقشه می بردم و سعی می کردم مهم به نظر برسم،.
و همین هم زیرنظر گرفتن تمامی مراحل ساخت و ساز رو واسم فراهم می کرد.
فیلیپ، به نظر بد صدمه دیدی.
شاید بهتر باشه بری بیمارستان و بخیه اش بزنی.
نه، خوب می شه ولی یه نگاهی به تاریخ بنداز.!
شاهکار باید سه هفته ی دیگه عملی بشه.
ژان لوئی و جف هفته ی دیگه می رسن،
و هنوز به پشت بوم برج شمالی دسترسی پیدا نکردم.
می تونی با اون پا رو ی طناب راه بری؟
آره، تا اون موقع خوب می شه ولی فردا رو چیکار کنم؟،
با این پای درب و داغون چطوری جاسوسیم رو بکنم؟
- عصا لازم داری؟ - نه، عصا لازم ندارم .
آره عصا!!
- .اجازه بدید در رو واستون نگه دارم - ممنون .
سلام علیک، اجازه بدید کمکتون کنم.
ممنون.
بفرمایید، قربان.
- .آسانسور سریع السیر - ممنون .
امیدوارم خیلی زود خوب بشید.
آره، فکر کنم چند هفته ی دیگه حالم بهتر بشه.
- طبقه ی؟ - بله، 85 لطفاً .
معذرت می خوام، ولی...
میشه بپرسم...
این جا چیکار می کنی؟
تو متعلق به اینجا نیستی.
آره، پس کاملاً حق با منه.
تو..
اصلاً و ابداً متعلق به اینجا نیستی.
تو...
فیلیپی؟
می دونستم فیلیپ پتی!!
بندباز جسور.
تو پاریس بالای کلیسای نوتردام دیده بودمت.
- !آره - آره، عجب .
می دونی، پلیس ها به طور قطع نمی دونستن باهات چیکار کنن.
هیچ کاری هم نکردن.
- .بری. اسم من بری گرینهاوس ـه - سلام .
آره.
خب، می خوای اینجا تو نیویورک نمایشی اجرا کنی؟
بله، بله و تو اینجا کار می کنی؟.
آره.
بیمه ی عمر.
محل کار این مرد طبقه ی هشتاد و دومه.
ولی اگه بتونم به طریقی اغفالش کنم...
تا همدستمون بشه می تونه واسمون مُهره ی مهمی بشه،.
محل کارش در برج شمالیه.
اون به راه پله ها و...
پشت بوم برج شمالی دسترسی داره.
صبر کن! بری یه لحظه!!
پس من و آنی برای صرف شام دعوتش کردیم.
کلیسای نوتردام و شاهکار مرکز تجاری جهانی خیلی شبیه همدیگه می شن.
من دفترچه ی کارای جاسوسیم و تیکه های روزنامه ی بریده شده مربوط به نوتردام...
که قبلاً خودش شاهدش بود رو با خودم بردم،
پس می دونست من کاملاً جدی هستم.
و ذره ذره واسش تصویرسازی کردم.
و وقتی خورشید طلوع کرد...
من بندبازی می کنم.
خب، به طور قطع و بااطمینان غیرقانونیه.
و به شدت برهم زننده ی نظم عمومیه دیگه به خطرناک بودنش اشاره نکنم.
همچین کاری فقط به دست یه آدم روانی، جامعه ستیز هرج و مرج طلب،...
و یه شورشی ـه خشمگین، انجام می شه.
نفوذیت در خدمت گذاری حاضره، مرد!
فیلیپ!
خوش اومدی خوش اومدی، جف..
خیلی خوب حالت چطوره؟.
- .محشرم - خوبه .
- .دوست من - سلام .
خیلی خوبم.
خب، اینم برج ها.
فیلیپ، شاهکارمون افتضاح می شه.
چرا واسه رفتن به پشت بوم باید تا شب صبر کنیم؟
چون در طول روز احتمالش بیش تره که به کسی برخورد کنیم،.
ولی شب هم اگه کسی ما رو ببینه هیچ بهونه ای واسه اونجا بودنمون نداریم،.
نه، ولی در طول روز به طور قطع به چند نفر برخورد می کنیم...
و اونا ازمون می پرسن کجا داریم میریم.
:در طول روز می تونی بگی من دارم میرم به دفتر فلانی و فلانی...
تا فلانی و فلانی رو ببینم ولی شب هیچ بهونه ای نداری..
چرا داری می لرزی؟
بهت گفته بودم ترس از ارتفاع دارم.
از این ارتفاع هم می ترسی؟
من روی چارپایه هم می ترسم.
و نگهبانان چی؟
شب ها فقط یه نگهبان داره.
فقط در طبقاتی می مونه که در حال ساخت و ساز هستن.
خیلی راحت می تونیم بپیچونیمش.
- .و هیچ وقت به پشت بوم نیومده - فیلیپ .
- فیلیپ، کجا داری میری؟ - باید یه وسیله ی ارتباطی گیر بیاریم .
همچین چیزی رو می خوای.
یه بی سیم.
نه، من یه گوشی مثل این یکی با سیم می خوام.
- مثل این یکی؟ - آره .
- .مثل این؟ همچین چیزی نمی خوای - همین رو می خوام خواهشاً .
- همینی که اینجاس و سیم داره؟ - از مُد افتاده ست .
چیزی که راست کارته این رو ببین....
- .بی سیم - نه، خواهش می کنم، من فقط این رو می خوام .
- همینی که اینجاست، باشه؟ - باشه .
به حرفم گوش نمیدی چون دارم سعی می کنم در حقت یه لطفی بکنم..
تولیدش متوقف شده یعنی نمی تونم واست ضمانت نامه بگیرم،.
واسم مهم نیست، همین رو می خوام که سیم داره، خواهشاً.
باشه هر چی میلته..
- .ممنون - رئیس خودتی .
- خیال کرده ساده لوحی چیزی هستیم؟ - می خواد گولمون بزنه .
مگه بیسیم چشه؟
سیم لازم داریم تا پلیس ها نتونن به حرفامون گوش بدن.
هی رفقا.
اگه دارید نقشه ی خرید و فروش مواد...
یا سرقت از بانک رو می ریزید...
حواستون رو جمع کنید.
خیال کردید فقط خودتون تو نیویورک فرانسوی حرف می زنید.
گرفتم.
موردی نداره.
من هیچ مشکلی با سارقین بانک ندارم.
من که میگم شام دعوتش کنیم.
اسم من فیلیپه.
ژان پیر.
تو آمریکا صدام می کنن جی پی.
جی پی.
به شرکت نصب حصار فیشر،
در شهر فورت لی، ایالت نیوجرسی خوش اومدی.
انگار کاملاً واقعیه.
- کی درستش کرده؟ - داستانش مفصله .
حتماً همین طوره حالا عنوان شغلی هم گیرم میاد؟.
آره، چون تو بیشتر از همه ی ما تو نیویورک زندگی کردی،
به عنوان مدیر شخصی انتخابت می کنم.
چه باحال، پسر. خوشم اومد باید چیکار کنم؟.
همدست های بیشتری واسمون پیدا کن.
چند نفر رو دارم.
می تونم تو نصب سیم بهتون کمک کنم.
گره زدنم حرف نداره.
قبلاً داخل قایق صید میگو کار می کردم.
باشه، پسر، باشه روی من هم حساب کنید..
به خصوص اگه اون سیم واقعاً واقعاً...
بالا باشه.
فهمیدی چی گفتم؟
فهمیدی پسر، بالا باشه!
حالا چرا برج های مرکز تجارت جهانی؟
همه می دونن از اون دوتا برج بدم میاد.
شبیه کشوهای بایگانی می مونن.
هی، خوب اومدی.
می دونی چیه؟ چطوره از ساختمون کرایسلر بالا بریم، پسر؟
عجب سفری می شه، مگه نه؟
خیلی بده.
به این دوتا اعتماد ندارم.
جی پی.
می شه روشون حساب کرد؟
وقتم تنگ بود.
یا اینا رو انتخاب کنید...
یا دوتا آدم بیکار رو از خیابون می بریم.
فردا! فردا کودتا فردا انجام می شه!!
فردا روز بزرگیه!
همه اتون نقشه رو می دونید کارگرها ساعت 7 صبح می رسن.،
بنابراین باید 6 صبح روی سیم باشم اصلاً گوش نمی دید..
چرا هیچ کس به حرفای من گوش نمیده؟ اصلاً توجه می کنید؟
فیلیپ، باید یه چیزی بخوری.
چیزی بخورم؟ چطوری بخورم؟
باید نقشه رو مرور کنیم!
تا حالا بیست بار مرور کردیم.
خُب، پس واسه بار بیست و یکم مرور می کنیم.
ساعت 2 نصفه شب ون رو پر می کنیم. جی پی راننده اس،.
ژان لویی، آنی و آلبرت رو در برج شمالی پیاده می کنیم.
با بَری ملاقات می کنی.
شماها رو تو طبقه ی خودش مخفی می کنه تا یواشکی و از طریق نردبون....
شما رو به سقف برسونه.
بقیه اتون یعنی تو، جی پی تو، جف، تو، دیوید،،
با لباس مبدل کارگری می گردین،
کابل بندبازی و تجهیزات نصب و سرهم بندی رو...
از طریق آسانسور ساختمون می بریم بالا.
براساس جاسوس بازی هایی که کردم،
می تونیم تا طبقه ی 82 بریم بالا.
بعد، موقعی که همه جا امن و امان بود تا جایی که بتونیم با سرعت حرکت می کنیم،،
همه چیز رو می بریم روی سقف ساختمون و سرهم بندی رو شروع می کنیم.
تا نصفه شب، کارمون تموم می شه!
شنیدید؟ نیمه شب!
اینطوری وقت می کنم یواشکی برم برج جنوبی و کابل رو بررسی کنم.
چون باید نصب کابل های دوتا برج رو بررسی کنم.
بعد موقع سحر، ساعت 6 صبح،
اولین گامم رو برمی دارم.
- .فیلیپ - بله .
- .به نظرم باید صبر کنیم - نه !
تا چندتا دستیار ماهر پیدا کنیم.
یا الان یا هیچ وقت.
هویج ها دیگه پخته شدن.
هویج پخته؟
- این دیگه یعنی چی؟ - ضرب المثل فرانسویه .
اونا عاشق کنایه های آشپزی هستن.
این کشور 365 نوع پنیر متفاوت داره،
واسه هر روزشون یه نوع پنیر دارن محض رضای خدا،.
معلومه که از کنایه های سبزیجاتی استفاده می کنن.
هویج ها دیگه پخته شدن.
ما میگیم آخرش مرگه یعنی دیگه هیچ راه برگشتی نیست..
بچه ها، ما اینجا چیکار می کنیم؟
گوش کن، کاری که اینجا می کنیم خیلی باحاله ولی دلم نمی خواد بیفتم زندان.
به خصوص به خاطر یه فرانسوی که عقده ی سبزیجات داره.
زندان پسر، خیلی ضدحال می شه، پسر..
مشخصاً این یارو دیوونه اس خُب که چی؟.
می خوایم وایسیم و مردنش رو تماشا کنیم؟
اصلاً بلده روی طناب راه بره؟
بند بازی بلده این که اصلاً مشکلی نیست..
مشکل اینه که داره عقلش رو از دست می ده.
شاید عقلش رو از دست بده ولی تسلیم نمی شه،.
هیچ وقت تسلیم نمی شه.
فقط به کمکمون احتیاج داره.
به نظر من که از پسش برمیاد.
خیلی... زیب می شه؟
- .زیبا - آره .
خیلی زیبا می شه.
یه چیز خیلی مهم رو فراموش کرده بودم.
یادم رفته بود در تابوت رو میخ کاری کنم.
در واقع، تابوتی به کار نبود.
یه جعبه بود که کابل بندبازی رو داخلش گذاشته بودیم.
ولی درون ذهنم اون رو به شکل یه تابوت می دیدم،.
چیکار می کنی؟ داری کل محله رو بیدار می کنی.
خُب، یادم رفته بود در تابوت رو ببندم.
انقدر به این اسم صداش نکن!
تابوته دیگه.
اصلاً خنده دار نیست چه مرگته؟.
آرزوی مرگ چیزی داری؟
این کلمه رو به کار نبر هیچ وقت از این کلمه استفاده نمی کنم!.
بی خیال مرگ، تابوت، مردن!.
- .همه اش یه معنی رو می ده - چرا این کار رو می کنی؟
چرا یه دفعه برعلیه من شدی؟
بر علیه تو؟
هیچ کس بیشتر از من، حامی تو نیست.
پس چرا این کلمه رو به کار می بری؟
چرا شب قبل از خطرناک ترین بند بازی دنیا،
این کلمه رو تو مخ من فرو می کنی؟
- چرا انقدر بی عاطفه ای؟ - بی عاطفه؟
- ....تو خودخواه ترین، مغرورترین - آره، من مغرورترینم! مجبورم باشم .
تا بتونم روی طناب راه برم روی طناب فرماندهی داشته باشم،!
پس همکارات چی؟ همدستات؟
حتی یه تشکر خشک و خالی ازشون نمی کنی تا بفهمن که قدرشون رو می دونی!
- !خودشون می دونن که من قدردانشون هستم - واقعاً؟
آره! می خوای چیکار کنم؟ برم اونجا...
و بهشون بگم ممنونم؟
می تونم بیدارشون کنم و بگم "!همگی، ممنونم! مرسی"
- .بیا بگیر بخواب. خیلی خسته ای - آنی .
تو سرم یه عالمه شک و تردید هست نمی دونم اگه....
زمانی که با خلا اون بیرون مواجه می شم وقتی زمان پا گذاشتن روی طناب فرا برسه،،
نمی دونم می تونم اولین گامم رو بردارم یا نه.
قلبت بهت می گه چیکار کنی.
آنی.
تو تنها کسی هستی که واقعاً من رو می شناسه.
به خاطر تو می تونم این بندبازی رو انجام بدم.
بهم قدرت و توانایی می دی.
بدون تو، از پسش برنمیومدم.
مشکلی واست پیش نمیاد.
همگی بیدار شید!
بیدار شید! بیدار شید! بیدار شید!
یه چیزی هست که باید بهتون بگم و تا حالا نگفتم.
حرف مهمیه.
ممنونم. مرسی.
حالا استراحت کنید فردا روز مهمیه..
دیدید؟
عقلش رو از دست داده.
چیه؟
به محض اینکه همگی سوار ون شدیم،
با خودم گفتم ".خیله خب، حالا شروع شد"،
شاهکار آغاز شد.
زندگیم دیگه دست خودم نبود.
میدان برج شمالی!
زود باشید، سریع پیاده بشید داخل منطقه ی قرمز هستم..
با کمک نفوذیمون، یعنی بَری،
آلبرت و ژان لویی رو به برج شمالی می رسونیم.
نقشه این بود که بَری اونا رو تا شب داخل دفتر خودش نگه داره.
منطقه ی قرمز.
آلبرت و ژان لویی کاملاً مثل معمارها لباس پوشیده بودن.
یه سری کیف سنگین به دست داشتن چون تجهیزات داخلش بود.
و لوله ی نقشه دستشون بود که داخلش تیر و کمان گذاشته بودن.
همینطور که وارد قسمت بارگیری برج جنوبی می شدیم،
سراشیبی رو حس می کردم...
و می دونستم می دونستم همون جا مچمون رو می گیرن،!
همون جا وایسا، خوشتیپ.
صداتون درنیاد.
کارت چیه؟
دوباره بار آوردم از شرکت نصب حصار فیشر..
شرکت نصب حصار فیشر؟ شرکت نصب حصار فیشر دیگه چیه؟
چند ماه پیش حصارهای محیط رو نصب کردیم.
ازمون خواستن دوباره بیایم درشون بیاریم و دوباره نصب کنیم،.
خیله خب. پایین سراشیبی منطقه ی بارگیری متوسط..
به نظر می رسید پلیسه شک کرده باشه.
نزدیک بود از ترس خودم رو خیس کنم.
بازم می تونید ببرید بالا.
- !هی! هی! عمراً! عمراً - نه. نه. نه .
باید بار رو به طبقه ی هشتاد و دوم تحویل بدیم،
از شرکت نصب حصار فیشر مشکلی نداره....
نه، نه. فقط بچه های مت می تونن برن بالا.
امروز تمام آسانسورها رو اجاره کردن هفته ی دیگه بیاین..
- هفته ی دیگه؟ - آره. هفته ی دیگه .
خیله خب، زود باشید. برید خونه.
شنیدید؟
آسانسورها رو اجاره کردن امکان نداره امروز بتونیم بریم..
از جامون تکون نمی خوریم نظرش رو عوض کن..
توقف می کنیم کارگرها بزنید کنار..
هی، ببخشید، قربان قبل از اینکه از حضورتون مرخص بشم، می شه اسمتون رو بدونم؟.
فرانک سیلیانی.
- اسمتون سیسیلی ـه؟ - کالابریایی ـه .
خوبه. چون همسایه امون سیسیلی هست دو طبقه پایین تر از طبقه ی من زندگی می کنن..
همیشه ی خدا کالاماری درست می کنن بوش تا خونه ی من می پیچه..
همینطوریه.
باورت می شه این نیکسون عوضی این کارا رو می کنه؟
اگه دست من بود این عوضی رو تا آخر عمر مینداختم هلفدونی،.
بابام هم همین رو می گه.
همیشه می گه از روزی که کندی تیر خورد مملکت به قهقهرا رفت،.
مطمئناً همینطوره.
- گفتی اسمت چی بود؟ - جی پی، به یاد جی پی مورگان .
مثل بدبخت ها اونجا نشسته بودم و کارگرها رو تماشا می کردم.
و داخل ذهن آشفته ام،
اینطور به نظر می رسید که کارگرها مثل حلزون حرکت می کنن.
شب بخیر، پسرا.
روز بزرگی بود خوش بگذره..
شما خجالتی ها هنوز اینجایین؟
ببینید، جناب سیلیانی می خوام باهاتون روراست باشم،.
اگه این بسته رو تحویل ندیم اخراج می شیم،،
و این فیل رو که می بینی رسماً به فنا می ره،.
- چی دارید؟ کجا می خواید برید؟ - طبقه ی هشتاد و دوم .
هی، جیمی این فرانسویا رو تا طبقه ی هشتاد و دوم برسون!.
- شوخی می کنی، نه؟ - بی خیال. دفعه ی آخرته که می ری، باشه؟
- .باشه - ممنون، جناب. لطف کردین ...
آره، آره، آره. زود باشید وقت رفتنه.!
- کدوم طبقه؟ - می ریم ....
طبقه ی صد و دهم.
صد و دهم؟ اونجا که هیچی نیست اونجا تاسیساته..
درسته، ولی کاملاً به کارمون میاد باید نزدیک سقف باشیم..
سقف؟ چرا سقف؟
چون تمام قطعات آنتن همراهمون هست.
- .آنتن - و دکل آنتن .
- .دکل آنتن - و حصار برقی الکتریکی .
تمام وسایل موردنیاز عایق رو همراه داریم.
عایق. باید اندازه بگیریم...
آره، تا اندازه نگیریم نمی تونیم سیم کشی رو انجام بدیم،.
سیستم آنتن هوایی چهار ماه عقب هستیم..
مسئله بغرنجه.
حالا هرچی مواظب انگشت هاتون باشید..
خیله خب، جی پی.
وقتی طبقه ی صد و دهم رسیدیم تجهیزات رو بیرون پرت می کنیم،.
تو هم این یارو رو می بری پایین.
شانس آورده بودیم.
آسانسور داشت ما رو به طبقه ی صد و دهم می برد.
ولی معناش این بود که جی پی باید مسئول آسانسور رو برمی گردوند پایین.
اگه با ما می موند کار شاهکارمون تموم می شد،.
طبقه ی صد و دهم.
جیمی واقعاً ازت ممنونم، پسر..
هی، بذار یه نوشیدنی مهمونت کنم.
اینا باید بارها رو خالی کنن یه عالمه فهرست رو باید بررسی کنن..
کلی طول می کشه خودشون برمی گردن خونه..
- .حالا هرچی. مواظب انگشت هات باش - خیله خب .
کمداس چی هست، یونانیه؟.
یه یارو یونانیه دو طبقه پایین ما زندگی می کنه همیشه مشغول خوردن بره اس،.
جز گوشت بره، هیچی نمی خوره.
اوه پسر عجب بدبیاری ای، پسر..
بارها رو همین جا خالی می کنیم.
باشه.
- .خیله خب - اوه، پسر .
اول کابل رو می بریم. اگه کسی جلومون رو گرفت می گیم کابل آنتن ـه،.
- .این لعنتی چقدر سنگینه، پسر - ساکت .
یعنی واقعاً واقعاً سنگینه.
خیلی سنگینه الکی نمی گم،.
اوه، پسر اینجا جو بدی بهم می ده، پسر..
اوه، لعنتی.
اوه، لعنتی، پلیس ها اومدن!
- !اوه، پسر، پلیس ها اینجان، پسر - قایم شو، قایم شو، قایم شو .
اوه، پسر. اوه، پسر گندش دراومد. اوه، پسر..
اوه، پسر. اوه، پسر دارم از ترس می میرم، پسر..
صدا از پایین میاد.
- .مشکلی نیست - من دیگه نمی تونم، پسر .
من میرم بیرون، پسر.
خیله خب، گوش کن. ما احتیاجی بهت نداریم تو برو. باشه؟.
- .می رم - برو .
نه، اون نردبونه.
نه، از راه پله ها برو طبقه ی هشتاد و دوم.
تو اونجا یه آسانسور هست.
گوش کن، پسر. ببین، واقعاً دلم می خواد کمکتون کنم تا یه حرکت خفن بزنید.
باشه، پسر؟ ولی می دونی اوه، پسر!...
اوه، پسر. مثل چی دارم می لرزم، پسر.
تنها امیدمون این بود که نگهبانه به یه طبقه ی دیگه بره...
یا وقتی تاریک شد یواشکی از پشتش رد بشیم،.
باید اعتراف کنم اون موقع،،
نگران بودم شاهکارمون به سرانجام نرسه.
هی، آنی!
- .همه جا رو دنبالت گشتم - همه چیز مرتبه؟
یه مقدار تو کارمون مشکل پیش اومد ولی فکر کنم همه چیز مرتب باشه،.
باشه.
یا مسیح.
باورم نمی شه اینجا رو نبستن.
ممکنه یه نفر کشته بشه.
بنابراین اونجا نشسته بودیم و حس می کردیم باید تا ابد، تعادلمون رو روی این میله ی فولادی حفظ کنیم.
و بدترین قسمت ماجرا یعنی دردناک ترین قسمت ماجرا،...
این بود که کفش های سنگین ساختمونی داشت پاهامون رو داغون می کرد.
دارم بی سیم رو می بینم ولی نگهبان رو نمی بینم،.
خُب یعنی چی؟ یعنی نگهبان رفته؟
یا هنوز اونجاست ولی تو دید من نیست؟،
اون که بی سیم رو به امون خدا ول نمی کنه، مگه نه؟
رو کردم به جف...
و وحشت رو در صورت جف دیدم.
و وحشت اون داشت به ذهن من رسوخ می کرد.
و یه سری افکار مخوف، ذهنم رو تسخیر کرد.
زمان داره می گذره من همینطور و همینطور نگاه می کنم....
و بی سیم همون جاست و با خودم می گم،
"قضیه ی این بی سیم و این نگهبان چیه؟"
"داره سر به سرم می ذاره؟"
"منتظره تا بیام بیرون و به ریشم بخنده؟"
"خوابش برده؟"
و بعد، یک ساعت بعد از اینکه شب شد....
اون رفته.
نگهبانه رفته؟
نمی بینمش.
سه ساعت از برنامه عقب افتادیم.
چش شده؟
نمی دونم.
شاید نئشه اس.
شاید هم مُرده.
اونجا رو! موفق شد.
آماده ی پرتابه!
حواست به نگهبان باشه.
من و ژان لویی روی یه سری حرکات دست کار کرده بودیم.
داشت بهم می گفت آماده ی پرتاب تیرِ کمان هست.
قرار بود وقتی علامت داد پنج ثانیه ی بعد پرتاب کنه،.
ولی بعد از پنج ثانیه هیچ اتفاقی نیفتاد،.
منتظر صدای برخورد تیر بودم ولی هیچ صدای نشنیدم،.
اطرافم رو نگاه کردم چیزی ندیدم..
با خودم گفتم شاید دورتر پرتاب شده.
به خاطر همین دستام رو تکون می دادم به این امید که نخ ماهیگیری رو احساس کنم،
ولی هیچی حس نکردم.
کمکی از دستم برمیاد؟
نه حواست به نگهبان باشه!!
نگهبانه رفته!
لباس هام رو پوشیدم...
و تا جایی که می تونستیم، وسایلمون رو به سرعت به روی سقف بردیم.
گوش کن، به نظرم باید یه کم استراحت کنیم و قبل از طلوع خورشید برگردیم.
تو برو من می مونم..
- کل شب رو می مونی؟ - آره .
آنی، از این پایین که کاری از دستت برنمیاد.
یا فیلیپ از پسش برمیاد یا نمیاد.
تازه، ایستادنت تو اینجا...
اونم با یه دوربین شکاری به دور گردنت، خیلی شک برانگیزـه.
خُب، جابجا می شم.
- .اینجا نیویورکه. خیلی خطرناکه - مشکلی پیش نمیاد .
موندم فیلیپ می دونه هنوز اینجایی یا نه.
فردا صبح واست پیراشکی میارم.
ممنون.
خیله خب، خوبه علامت داد..
علامت ژان لویی!
الو، الو، ژان لویی صدام رو می شنوی؟.
بلند و واضح.
خیله خب، خوبه. راه ارتباطیمون درست شد می خوام طناب رو اندازه گیری کنیم....
تا ببینم گیره های کاوالتی رو کجا بذارم.
بیا.
ولی هر کاری می کنی...
به اندازه ی جونم، مراقبش هستم.
گاربوسکی، بیداری؟
نمکدون.
باید بری به طبقه ی سی و هفتم و یه چیزی رو بررسی کنی.
واقعاً؟ مگه چی شده؟
با یه پپرونی و سوسیس با پنیر اضافه چطوری؟
به این میگن پیشنهاد.
نزدیک بود.
یه زنگ هشدار لازم داریم.
خیله خب گیره های کاوالتی رو متصل کردم..
آماده ی فرستادن طناب به اون طرف هستیم شماها آماده این؟.
آره.
خیله خب، اول طناب سنگین رو می فرستیم بعدش کابل بندبازی رو،.
طناب به دستمون رسید.
خیله خب، داریم کابل رو می فرستیم.
خیله خب، خیله خب.
نگهش دار. نگهش دار نگهش دار! نگهش دار!!
یه مشکلی پیش اومد.
هر کاری که در توانمون هست، انجام می دیم تا طناب ها رو بکشیمم بالا.
فقط چند ساعت تا طلوع آفتاب مونده.
هر کاری از دستمون بربیاد، انجام می دیم.
فیلیپ، این کار دیوونگیه با این وضع، کارمون تموم نمی شه..
چرا، می شه. تمومش می کنیم.
نه، نمی شه! نمی شه!
همه امون دستگیر می شیم و میفتیم زندان.
دلم نمی خواد برم زندان.
وضعیت طناب و باقی چیزها اصلاً امن نیست.
نمی خوام سقوطت رو تماشا کنم من می رم، باشه. دیگه نیستم..
خیله خب، آلبرت، گوش کن ببین چی می گم آره، من هم باهات موافقم، باشه؟.
اگه تا طلوع خورشید، کار نصب تموم نشد،
یا وضعیت طناب امن نبود من تسلیم می شم،.
هی، ببین کی کل شب رو بیدار مونده.
- .واست پیراشکی آوردم - ممنون .
هی، طناب رو سرپا کردن!
آره ولی هنوز محکم نیست.
یه جای کار می لنگه.
فیلیپ، اونجایی؟
آره، آره، اینجام.
خبر خوب اینکه کابل رو این طرف محکم بستم.
خبر بد اینکه آلبرت همکاری نمی کنه.
آلبرت همکاری نمی کنه گفت خورشید داره طلوع می کنه و شاهکاری در کار نیست..
بین قلاب و کابل، چوب گذاشتی؟
فیلیپ، شنیدی چی گفتم؟ آلبرت اعتصاب کرده.
اصلاً کمک دست ندارم.
فقط این نیست یواشکی با خودش یه دوربین آورده،...
و می خواد عکس بگیره و اونا رو بفروشه.
می دونستم بهت گفتم نمی تونیم بهش اعتماد کنیم..
خُب، دوست من فقط خودم و خودت موندیم....
و یه چیز دیگه تو همیشه عکاس رسمی من باقی می مونی،.
داره جواب می ده!
کابل داره تکون می خوره!
داره می ره سر وقت کارش.
ببین. داره حرکت می کنه.
چرخ!
زود باش به کمکت احتیاج دارم!!
آسانسور داره میاد بالا هر لحظه ممکنه کارگرها برسن!!
دنبالم بیا باید گیره ها رو محکم کنیم!!
فیلیپ، من نمی تونم!
جف، بهت التماس می کنم!
اگه کمکم نکنی شاهکار بی شاهکار،.
از پسش برنمیام.
پایین رو نگاه نکن.
بهش فکر نکن.
زود باش.
بیا یه مروری بکنیم.
- هفت هفت تا؟ - چهل و نه تا .
نُه هشت تا؟
- .هفتاد و دوتا - خیله خب .
نگاه کن.
از این طرف می چرخونی.
خیله خب.
همین جا بمون من طناب بعدی رو محکم می کنم..
تنهام نذار!
- !هفت هشت تا - پنجاه و شیش تا .
نود و شیش تقسیم بر هشت - دوازده تا!!
بیا بریم!
کارت عالی بود ممنون..
چرخ.
می خواستی با اون چیکار کنی؟
با چی؟
"و در اون لحظه اسم اون مرد رو گذاشتم "بازدیدکننده ی اسرارآمیز
نمی دونستم کیه دیگه هیچ وقت هم ندیدمش..
فقط می تونم تصور کنم پیش خودش چه فکری کرده.
حالا وقت پوشیدن لباسم فرا رسیده بود.
ولی باید این کار رو در خلوت خودم انجام می دادم،
اتاق تعویض لباسم روی لبه ی ساختمون بود،
و از خیابون های منهتن، هیچ دیدی نداشت.
پاپا رودی در مورد اتاق تعویض لباس بهم آموزش داده بود.
جایی که تغییر و تحولات شکل می گیره.
جایی که یک دغل کار با لباس مبدل،
یک مزاحم، به یه اجراکننده تبدیل می شه.
به یک هنرمند.
خدای من داره سقوط می کنه!!
نه، بلوزشه.
سلام هنوز خبری نشده، هان؟.
خُب، بهتره دست بجنبونه.
لطفاً به تجهیزات بندباز دست نزنید" ".کوچکترین اختلال، باعث به خطر افتادن جان وی خواهد شد.
لباسم رو از دست دادم!
عجب افتضاحی!
قراره بزرگترین نمایش عمرم رو نشون بده و لباسم رو از دست دادم،!
از روی لبه افتاد. لباس ندارم!
چی؟
لباس یقه اسکیم رو از دست دادم!
این که لباس مخصوصم نیست!
حالا چیکار کنیم؟
انجامش می دیم به هر حال انجامش می دیم..
با این زیرپیراهنی مسخره بندبازی می کنم ولی کارمون رو انجام می دیم،.
یک پام روی ساختمون بود و یک پام روی بند.
و کم کم دنیای بیرون داشت از نظرم خارج می شد.
دیگه جف وجود نداشت.
برجم متروکه بود.
دیگه صدای نیویورک رو نمی شنیدم.
همه چیز غرق در سکوت بود.
تنها چیزی که می دیدم یک بند بود،
که انگار به سمت بی نهایت شناور گشته بود.
و اگه وزنم رو روی بند می ذاشتم،
به یه بندباز تبدیل می شدم.
به محض اینکه وزنم روی طناب انداخته شد،
احساسی بهم دست داد که با تمام وجود اون رو می شناختم.
حس کردم بند ازم حمایت می کنه.
حس کردم برج ها از بند حمایت می کنن.
اوه، خدای من! داره انجامش می ده.
داره انجامش می ده می بینید؟ خدای من!!
داره انجامش می ده!
آره، آره، آره موفق شدی!!
به اولین کاوالتی نزدیک شدم و برعکس بود،.
ولی وقتی نزدیک شدم، دیدم درسته.
ممنون پاپا رودی بابت پیشنهاد این سه تا پیچ،.
حواست به پرنده باشه، فیلیپ.
فیلیپ.
زود باش، فیلیپ. داری موفق می شی داری موفق می شی، فیلیپ..
خدای من!
و شادترین لحظه ی زندگیم رو حس کردم،
عمیق ترین حس رضایتی که تو کل عمرم تجربه کرده بودم.
فیلیپ! زود باش، فیلیپ فیلیپ، خیله خب. آره، مزدت رو گرفتی. خیله خب..
خیله خب، روی شونه ی راستت؟
فیلیپ، لبخند بزن.
دوست من، ممنون.
من راهم رو تموم کرده بودم شاهکار به پایان رسیده بود،.
ولی بعدش به برج جنوبی نگاه کردم...
و انگار هنوز داشت من رو به سمت خودش فرا می خوند.
بنابراین با خودم فکر کردم،
شاید بهتر باشه دوباره به روی بند برگردم.
داره برمی گرده.
و بعد حسی بهم دست داد...
که واقعاً تا اون موقع بهم دست نداده بود.
حس سپاسگزاری.
بنابراین روی زانوم نشستم...
و ادای احترام کردم.
اول به سیم ادای احترام کردم،
بعد به برج ها،
و بعد به شهر بزرگ نیویورک.
وقتی بلند شدم، دو نفر رو با لباس فرم دیدم.
پلیس ها.
یا خود خدا، این دیگه چیه؟
دستگیرش کن.
هی! دستات رو بذار روی سرت.
بشین! بشین!
دستات رو بذار روی سرت. بشین!
من فرانسوی ام انگلیسی بلد نیستم..
چی؟
لعنت خدا یارو فرانسویه..
فرانسوی، من فرانسوی ام.
تو و اون پاهای خوشگلت حسابی به دردسر افتادین خودت خبر داری؟،
ببین، رفیق.
زود باش بیا اینجا...
اونوقت در موردش صحبت می کنیم، باشه؟
خیله خب، رفیق بجنب..
زود باش بیا آره..
نمایش تموم شد.
خیله خب، زود باش.
زبان آمریکایی بلدی؟
مواظب باش!
یا مسیح!
خدا پدر این پلیس ها رو بیامرزه،
یاد روزایی افتادم که مجبور بودم از دست پلیس فرار کنم.
ولی نمی تونستن این بالا تعقیبم کنن.
حالا چیکار کنیم؟
و حالا متوجه شده بودم که مردم دارن تماشام می کنن.
تماشاچی هام.
و با اینکه یه بندباز نباید این کار رو بکنه،
ولی پایین رو نگاه کردم.
و اون...
آرامش بخش بود.
آروم و ساکت بود.
خطرناک نبود.
شنیدی؟
یه نفر داره میاد برو، برو، برو..
برو، برو، برو. برو.
- .برو، برو، برو - باشه .
- .اینجان - ما روی سقف هستیم .
هی، رفیق!
این بیرون چیکار می کنی؟
یا مسیح. هی، یه نگاه به اینجا بنداز!
این احمق عقلش رو از دست داده.
هی. هی، رفیق.
چطوره از اون چیز بیای پایین، هان؟
چرا این کار رو می کنی؟
بجنب.
خیله خب، هی انقدر وقت بقیه رو تلف نکن.!
زود باش همین الان از روی اون سیم بیا پایین.!
انقدر مسخره بازی درنیار.
خیله خب، هی، عصبانیم نکن.
لعنتی، لعنتی.
هی، هی، هی.
نیفتی، رفیق!
هی، هی، یه وقت نیفتی!
- .خدا لعنتش کنه - کارهای این مردک پست رو باور می کنی؟
با وجود پلیس روی هر دو سقف، چاره ای نداشتم!
باید روی بندم می موندم.
- .رفیق - نه. نه .
باورم نمی شه.
خیله خب. بگیرش.
- .هوات رو دارم - آره. باشه. من ...
- هوام رو داری؟ - هوات رو دارم .
- هوام رو داری دیگه، مگه نه؟ - آره .
خیله خب، بجنب.
- .آفرین. یواش و آروم - خیله خب .
- .بیا بریم - خیله خب. زود باش .
- .خودشه. یواش و آروم - دارمش .
- .بگیرش - خودشه .
زود باش، رفیق.
خیله خب.
بزن بریم.
بزن بریم. آره.
خیله خب، پسر. آره.
بزن بریــ خیله خب. یه قدم دیگه....
- چی... چیکار داری می کنی؟ - لعنتی .
چیکار می کنی؟
- !مردک پست فطرت - لعنتی .
زود باش!
باورم نمی شه!
حالا دارم همه چیز رو می بینم.
خیلی واضحه.
این یارو خیلی کارش درسته.
بهتره کم کم جمعش کنه.
طوفان داره نزدیک می شه.
خیله خب، فیلیپ.
وقتشه که دست برداری.
به پشت خوابیده بودم همه جا آسمون بود،.
ابرها،
مثل موسیقی می مونن.
و بعد، یه چیزی پدیدار شد.
یه توهم.
یه پرنده!
اون پرنده بهم نگاه کرد.
و تهدید رو احساس کردم.
آروم. آروم.
آروم!
به یکباره، شک و تردیدها به سمتم هجوم آوردن.
با خودم گفتم شاید بند از حمایت از من خسته شده.
اگه برج ها با هم صحبت کنن، چی؟
اگه صبرشون لبریز شده باشه؟ اگه تصمیم گرفته باشن من رو پس بزنن، چی؟
نه، نه، نه حالش خوبه..
با خودم گفتم دیگه وقتشه که دست از این تعدی بردارم.
از اداره ی پلیس نیویورک صحبت می کنم!
فوراً از روی سیم پایین بیاید.
شما حدود صد قانون شهری رو زیر پا گذاشتید.
ازتون می خوام فوراً از سیم جدا بشید...
یا مجبور می شیم به زور متوسل گردیم.
تو بهش بگو بیاد!
فیلیپ!
اینا دیوونه ان می خوان تو رو بکشن!!
قراره کابل رو قطع کنن!
فیلیپ!
بهش بگو بیاد!
فیلیپ!
اینا روانی ان می خوان کابل رو قطع کنن!!
ولی نمی تونستم بندبازیم رو با شانه های افتاده...
و سر شرمسار به پایان برسونم.
تصمیمم رو گرفتم.
فقط حاضرم وقتی بند و برج ها رو ترک کنم،
که پیروز شده باشم.
آروم آروم بیا جلو.
دارمت.
بگیرش. بگیرش.
آفرین پسر. بیا.
افسران پلیس نیویورک،
از صبوریتون ممنونم.
رسیدنم رو به پلیس اعلام کردم.
- ...بندبازی من در بین این برج های شگفت انگیز - بهشون گفتم کارم به پایان رسیده .
به پایان رسید.
ولی بند بازیم تموم نشده بود.
هنوز سه قدم دیگه مونده بود.
حالت خوبه؟
یواش.
- .خیله خب، زود باش. زود باش - خیله خب .
- .گرفتمش. گرفتمش - مواظب باش .
اسم من فیلیپ پتی هست. من یه بندباز هستم.
- .بخواب، بچه زرنگ - زود باش .
نمایش تموم شد.
بابی، بهش دستبند بزن.
فیلیپ، موفق شدی.
فیلیپ من.
نه، نه، نه نه، بند رو قطع نکن!!
بندم رو قطع نکن!
- !خفه شو - نه !
- !هیچ کس به اون طناب اهمیت نمی ده - قدرت انبساطش بالاست !
با قدرت ضربه می زنه! ممکنه یه نفر آسیب ببینه باید حرفم رو باور کنید!!
- .صبر کنید. صبر کنید بچه ها - باید اون رو از دستگیره شل کنید .
درست می گه. اهرمش کجاست؟
داخل سوراخ دیوار قایم کردم.
اوناهاش.
راه رو باز کنید. راه رو باز کنید!
خیله خب. از سر راه برید کنار!
مواظب انگشت هات باش.
دارن میان پایین، لو.
دو دستی تقدیم شما فرانسویا کردم.
سرم شیره مالیدید.
بذار یه چیزی رو بهت بگم.
کارت خیلی خفن بود.
می دونم دیگه همچین چیزی رو تو زندگیم نمی بینم.
خیلی دل و جرئت داری، رفیق.
آفرین.
- چرا این کار رو انجام دادید؟ - اخبار شبکه 6 .
دنیا می خواد بدونه چرا همچین کاری کردی؟
کانال3 می خوایم دلیلش رو بدونیم..
چرا اقدام به انجام همچین کار خطرناکی کردید؟
دلیل خاصی نداره.
فقط به خاطر اینکه...
وقتی یه جای زیبا رو واسه نصب بندم می بینم نمی تونم جلوی خودم رو بگیرم،.
آخر همون روز قاضی، پتی رو به انجام بندبازی محکوم کرد،.
ولی این دفعه، در سنترال پارک اون هم جلوی بچه ها،!
و حق داشت فقط چند متر با زمین فاصله داشته باشه.
داستان شاهکار تو همه ی دنیا پیچید!
در فرانسه، وقتی پاپا رودی از این قضیه خبردار شد سر از پا نمی شناخت،.
وقتی پاپا رودی عصبانی می شه شدت خشمش رو متوجه می شی،.
ولی وقتی پاپا رودی خوشحال باشه،
جیره ی غذایی سگ هاش رو دو برابر می کنه.
فوق العاده ترین لحظه واسه من...
همون موقعی بود که علامت پرتاب تیر رو دیدی.
تو اون لحظه فهمیدم که موفق می شیم،.
منظورت چیه؟ نزدیک بود تیر رو از دست بدیم.
افتاده بود روی لبه ی ساختمون.
نه. دقیقاً همون جا رو نشونه گرفته بودم.
پس اعتراف می کنی؟
می خواستی با اون وضع ببینیش.
آره.
اونجا رو ببین.
موفق شدیم، فیلیپ.
به دنیا نشون دادی که هر چیزی ممکنه.
اونا عوض شدن.
هی، فیلیپ، انگار عوض شدن.
آره، درسته.
تغییر کردن. چون تو اون بالا بندبازی کردی.
تا حالا با هر نیویورکی ای حرف زدم گفته که عاشق این برج ها شده؟،
شاید به اونا زندگی دادی
به اون ها روح دادی.
ژان لویی و جف، خیلی زود به پاریس برگشتن.
اما من موندم.
با کمال میل به یه نیویورکی تبدیل شدم.
اما واسه ی موندن باید دین خودم رو به جامعه ادا می کردم،.
قاضی به من دستور داده بود تا به صورت رایگان، در سنترال پارک بندبازی کنم.
و البته، حتما حاضر به انجامش بودم.
آنی...
متاسفانه آنی برگشت به به فرانسه
وایستا...
مطمئنی؟
مطمئنم.
تو به آرزوی خودت رسیدی الان زمانش هست که من آرزوم رو پیدا کنم..
آنی.
متشکرم
بخاطر همه چیز.
خوشحالم که برج ها تو رو صدا میکنن
بی نظیر بود.
- .فقط دیگه تکرار نکن - نه، هیچوقت.
گای توزولی رو از کنفرانس مطبوعاتی می شناسیدش
همون که ایده ی ساختن برج ها رو داده بود.
عاشق بندبازی شده بود،
و به من مجوز ورود به محوطه ی تماشا رو داد،
تا هر زمان که دلم خواست، برم اونجا.
و چند دفعه تنها اونجا رفتم.
به اونجا می رفتم و به خلاً نگاه می کردم،...
و می دیدم که تمام خاطره هام برمی گردن،
همه احساساتی که تجربه کرده بودمشون.
چون اون روز....
یک روز زیبا بود.
و راجع به این مجوزی که به من داده شده بود.
خُب، این مجوزها، تاریخ دارن،
تاریخ انقضا.
اما آقای توزولی، روی تاریخ مجوزم خط زده بود،
و نوشته بود،
".برای همیشه"