‫دوست دارم بهش به عنوان ‫بزرگترین طعنه ی بشریت فکر کنم.
‫فضا بهمون طعنه می زنه ‫ چون همیشه هست. همیشه نمایانه.
‫مستقیما آن سوی پنجره ی کیهانیه.
‫درست اون طرف شیشه...
‫گستره ی عظیمی هست ‫که می تونیم ببینیم، می تونیم تصور کنیم...
‫اما نمی تونیم لمسش کنیم ‫و این جاذبه وسوسه انگیزه.
‫در طول تاریخ بشریت ‫عظمت فضا...
‫پهنه ی وسیع آسمون ‫همیشه به صورت مساوی الهام بخشِ...
‫احترام، حیرت و هراس کشنده بوده.
‫فضا جاییه که از وقتی اولین بار ‫ به ستاره ها نگاه کردیم...
‫در تکاپو بودیم که بهش سفر کنیم...
‫و در حقیقت از سال 1957 بهش سفر کردیم.
‫امروز ماه جدیدی در آسمان است:
‫جسم کروی فلزی 58 سانتی متری ای که ‫توسط موشکی روسی در مدار قرار گرفته. ‫[روسیه ماهواره ی زمینی به راه می اندازد.]
‫ما انتخاب می کنیم که در این دهه به ماه برویم ‫و کارهای دیگر را انجام دهیم...
‫نه به این دلیل که راحتنند ‫بلکه چون مشکلند.
‫رقابت بین ایالات متحده و شوروی...
‫به رقابت فضایی شدت بخشید.
‫ما طی هشت سال از شروعی ایستا ...
‫بدون این که هیچ انسانی هرگز پاش رو...
‫از سیاره بیرون گذاشته باشه، به سطح ماه رفتیم
‫این گامی کوچیک برای یک انسان ‫و جهشی بزرگ برای انسانیته.
‫[جهان به نظاره ی قدم نهادن انسان بر ماه نشست.] ‫[2آمریکایی بر روی ماه فرود آمده و گام نهادند تا ‫رویای باستانی بشر را کامل کنند.]
‫[گامی کوچک برای یک انسان ‫و جهشی بزرگ برای انسانیت.]
‫رقابت فضایی 1.0 بین ‫ایالات متحده و شوروی بود.
‫رقابت فضایی 2.0 این بود ‫که ناگهان بخش خصوصی گفت:
‫«اگه من پولش رو دارم و می دونم چه طور ‫این کار رو انجام بدم و اراده اش رو هم دارم...
‫من هم می تونم برم فضا.»
‫روز 11 ژوئیه ریچارد برانسون رو دیدیم که ‫هواپیمای فضاییش رو به ارتفاع 80 کیلومتری برد. ‫[11 ژوئیه 2021]
‫3، 2، 1 ‫آزادش کن، آزادش کن، آزادش کن.
‫و مسافرینش 3/30 الی 4دقیقه رو...
‫در فضا سپری کردند.
‫من یه آدم بالغم که با کلی آدم بالغِ ‫ خارق العاده ی دیگه توی یه سفینه ی فضاییه.
‫2، 1...
‫احتراق.
‫9روز بعد جف بیزوس ‫به ارتفاع 100 کیلومتری پرواز کرد.
‫اون ها مسافرها رو در یک پرواز فضاییِ ‫زیرمداری 11 دقیقه ای به فضا بردند.
‫این ها دستاوردهای کوچیکی نبودند.
‫کاری که مأموریت «اینسپیرِیشن4» از شرکت ‫اِسپیس اِکس نزدیک به انجامشه بسیار جاه طلبانه تره...
‫و کاملا بازی رو تغییر می ده.
‫برای اولین بار 4غیرنظامی دارن به فضا می رن
‫اون ها 3روز تنها دور زمین می چرخند.
‫این ها 4فضانورد غیرحرفه ای اند...
‫که یه سفینه ی فضایی رو ‫گردِ زمین به پرواز در میارند.
‫این یه نقطه عطف در تاریخه...
‫و درهای فضا رو به روی بقیه مون باز می کنه.
‫اینسپیریشن4 از 4نفر با ‫پس زمینه های بسیار متفاوت تشکیل شده.
‫هر کسی که قراره به این مأموریت بپیونده...
‫باید بتونه به نوبه ی خود داستان ‫خیلی قدرتمند و الهام بخشی ارائه بده.
‫ما نشان دهنده ی دسترسی ‫ فراگیر و متنوع به فضا هستیم.
‫قبلا 3تا فضانورد زن سیاه پوست بودند.
‫من شماره ی4 خواهم بود.
‫من جوون ترین آمریکایی ای می شم که می ره به مدار
‫من همچنین اولین نجات یافته از ‫سرطان کودکان ام که به فضا می ره.
‫وقتی شنیدم دارند بهم ‫جایگاهی پیشنهاد می کنند...
‫سیلی از افکار به ذهنم هجوم آوردند.
‫کلی خطر هست. ‫چی می شه اگه چیزی درست پیش نره؟
‫من خانواده ای دارم.
‫این قضیه چی به سر همسر و دخترامون میاره؟
‫این یه امر مسلّمه...
‫که ما گونه ای چند سیاره ای می شیم...
‫و این گام چشمگیر بعدی...
‫به دنیاهایی عمیقا فراتر از زمینه...
‫و حالا شروع می شه.
‫اسم من جَرِد آیزاکمنه. ‫38 سالمه.
‫من فرمانده ی اینسپیریشن 4، اولین مأموریت ‫ افراد تماما غیرنظامی به فضا هستم.
‫♪ زندگی نا به هنگامه... ♪
‫♪ به شکل خیلی عجیبی. ♪ ‫[جَرِد]
‫♪خواهر مجنون چیز زیادی ‫ برای گفتن نداره. ♪
‫♪ بذار بره.♪
‫من معتقدم آدم فقط ‫یه بار فرصت زندگی داره...
‫تا حدی که امکانش رو داره...
‫باید از زندگیش بهره ببره.
‫هیچ وقت نمی دونید آخرین روز زندگیتون کِیه.
‫این فلسفه من رو از 2پرواز اولم ‫ دور دنیا که هر دو... ‫[هدف: دور دنیا در 80 ساعت]
‫تلاش هایی برای جابجایی رکورد جهانی ‫ در سال 2008 و 2009 بودند، با خودش برده. ‫[آرزوی خلبان: شکستن رکورد، جمع آوری پول برای کودکان بیمار]
‫من رو با خودش به نمایش های پرواز به عنوان ‫ بخشی از تیم آکروباتیک با آرایش هفت سفینه ای برده.
‫من رو با خودش به جاهای جالبی ‫ از جهان مثل جنوبگان برده.
‫به سفرهای اکتشافی کوه نوردی برده.
‫اون قطعا ماجراجوئه.
‫فکر می کنم بهتون می گه که بی باک نیست...
‫چون دوست داره خطرهاش رو ‫محاسبه کنه، اما مثل یه آدم بی باکه.
‫من فقط می دونم چقدر خوش شانسم ‫و قسمت بزرگیش به خاطر اینه که...
‫شغل ثابت خیلی موفقی داشتم ‫و شرکتی رو اداره می کنم که...
‫موجب این فرصت ها شده.
‫جَرِد آیزاکمن ایده ای داشت که حالا...
‫بیش از 50 میلیون دلار می ارزد. ‫او راهی برای کسب و کارها پیدا کرد...
‫تا سریع تر کارت های اعتباری را پردازش کنند.
‫کسی که در دبیرستان ‫ ترک تحصیل کرد تاجر شد. جرد آیزاکمن...
‫شما هنوز جوونید. ‫ شما شرکت بزرگی رو ایجاد کردید.
‫دارید پول زیادی در می آرید...
‫می دونید همش وابسته به فرصته.
‫شرکت جرد، رشدی بیش از 2000 درصدی داشته است. ‫[شرکت پرداخت «شیفت 4» با قیمت پیشنهادی اولیه ‫ برای سهامی عام شدن برنامه ریزی کرده.]
‫مدیر عامل ، جرد آیزاکمن، ‫زنگ اختتامیه ی... ‫[آیزاکمن و مقامات شرکت به آینده خوش بین اند.]
‫بازار بورس نیویورک را به صدا در می آورد.
‫♪ بذار بره.♪
‫♪ نذار وارد شه. ‫نذار وارد شه. نذار وارد شه. ♪ ‫[او جدیدا سد بیلیونر شدن را شکست.]
‫جرد همیشه یه جورایی ما ‫رو گوش به زنگ نگه می داره.
‫مثلا همیشه حسم این جوریه که: ‫«وای نه. الان اتفاق میفته.»
‫مثلا اتفاق بعدی چیه؟ ‫ولی این فقط...
‫این ویژگی همیشه باهاش بوده... ‫از وقتی که ما شروع کردیم با هم قرار گذاشتن.
‫می دونید من با سبک زندگی ‫خیلی مستقلی بزرگ شدم.
‫اگه می خواستم کاری انجام بشه ‫خودم انجامش می دادم.
‫می دونید این بخش بزرگی از ‫چگونگی شکل گیری زندگیمه.
‫من توی نیو جرسی بزرگ شدم. ‫فکر می کنم دانش آموز افتضاحی بودم...
‫و توی مدرسه هم خوشحال نبودم.
‫واسه همین وقتی 15 ساله بودم ‫تصمیم گرفتم که...
‫می خوام مدرسه رو ترک کنم.
‫فاصله ی سنی نسبتا زیادی بین خودم و...
‫برادر و خواهرهای بزرگترم هست. اون ها یه جورایی داشتند ‫ از زندگی خودشون لذت می بردند...
‫و مسئولیت های خودشون رو داشتند ‫و من باید دستم رو بلند می کردم...
‫که برای استفاده از سرویس بهداشتی ‫دبیرستان اجازه بگیرم.
‫منطقی نیست.
‫واسه همین دبیرستان رو رها کردم. ‫مدرک پیشرفت کلی تحصیلیم رو گرفتم.
‫من کسب و کاری که تبدیل به «شیفت 4» شد ‫ رو وقتی 16 ساله بودم شروع کردم.
‫می دونید این جوری بود که ساعت ‫7:30 یا 8 صبح پا می شدی...
‫و بعد ساعت 2 یا 3 صبح ‫ روی صفحه کلید خوبت می برد...
‫و پشت هم به همین کار ادامه می دادی.
‫یه جورایی یادمه بعد از چند سال که ‫این کار رو می کردم به پدرم گفتم...
‫دارم از خستگی می میرم. ‫الان باید یه چیز دیگه ای...
‫توی زندگیم اتفاق بیفته.
‫از سن خیلی کم قطعا به هوانوردی علاقه داشتم.
‫واسه همین رفتم به فرودگاه محلی...
‫و به مدرسه ی پرواز اون جا رفتم.
‫با یه سسنا 172 پرواز کردیم.
‫این پرواز در سال 2004، 2005 ئه. ‫وای فایی در کار نیست. خیلی آرامش بخشه.
‫کسی اطرافت نیست که آرامشت رو به هم بزنه. ‫خیلی آرامش بخشه.
‫و وقتی این کار رو کردم با خودم گفتم: ‫«آره، حالا دیگه این یکی از علایقمه.»
‫وقتی بدونید چه جوری میشه با ‫ یه هواپیمای ملخی تک موتوره پرواز کرد...
‫بعدش می خواید با یه هواپیمای ملخی ‫با موتور دوقلو پرواز کنید...
‫و بعدش می خواید با جت پرواز کنید.
‫وقتی شروع کردید به قدم گذاشتن ‫ در این سراشیبی با خودتون می گید...
‫خب بعدی چیه؟ هواگرد نظامی سابق؟
‫می تونی با جت های جنگنده پرواز کنی؟ ‫و از قرار معلوم می تونی...
‫و این به تیم نمایش هوایی منجر شد.
‫من و جرد توی یه نمایش هوایی که من داشتم ‫توش با تاندربردز پرواز می کردم همدیگه رو دیدیم.
‫این سابقه ی منه. ‫20 سال در نیروی هوایی اف 16 می روندم.
‫مطابقت و مقایسه در دنیای فضا زیاده.
‫جرد می دونست قراره به فضا بره.
‫فقط نمی دونست کی، ‫چی یا کجا، کِی و چه جوری.
‫شروع. ‫[12 اکتبر 2008 ‫بایکونور، قزاقستان]
‫15 ثانیه مونده.
‫سال 2008 بر اساس علاقه ام به هوانوردی...
‫دعوت نامه ای برای تماشای ‫پرتاب سایوز دریافت کردم.
‫- پنج، چهار، سه، دو، یک. ‫- آماده و پرتاب.
‫پرتاب موشک سایوز که ‫ مایک فینک، یوری لانچاکوف...
‫و ریچارد گاریوت رو به ‫ خونه شون در فضا می بره.
‫و شگفت انگیز بود.
‫کنترلگر پرواز در انتظار تماس و گرفتنِ...
‫ایستگاه بین المللی فضایی.
‫و در واقع ریچارد گاریوت که ‫یه گردشگر فضایی بود رو برد...
‫به اون ماموریت.
‫ریچارد گاریوت به عنوان فضانوردی خصوصی ‫با بودجه ی شخصی...
‫ به ایستگاه فضایی بین المللی فرستاده شد.
‫خب این اولین مواجهه ی من ‫با این فکر بود که شاید...
‫داریم به سمت دنیایی پیشروی می کنیم ‫که توش همیشه...
‫فقط فضانوردهای ناسا و ‫کیهان نوردهای روسی...
‫ به فضا نمیرن.
‫گاریوت برای آخرین بار برای ‫ خداحافظی دست تکون میده.
‫دوازده سال بعد، سال 2020 ‫داشتم تلفنی صحبت می کردم...
‫و داشتم با افرادی از شرکت اسپیس اکس ‫ صحبت می کردم و در ارتباط با...
‫به فضا رفتن من یا هر انسان دیگه ای ‫به فضا نبود...
‫گفتگوی خیلی نامربوطی بود. ‫من یه نظری دادم...
‫«هر وقت شما آماده بودید ‫که واقعا این کار رو انجام بدید...
‫فقط من رو هم در نظر داشته باشید.»
‫و این یه نظر پایانی توی ‫یه تماس تلفنی بود. گفتند...
‫«خب در واقع ما شاید از اونی ‫که احتمالا فکر می کنی آماده تر باشیم...
‫و اگه بخوای فرصت اولین نفر بودن رو داری.»
‫و من هم کاملا مشتاق بودم.
‫ماموریت ما...
‫وقتی جرد می خواد یه چیزی رو ‫ باهات در میون بذاره می فهمی.
‫جوری بیانش می کنه که با خودت میگی: ‫«خیلی خب. یه حرفی برای گفتن داره.»
‫ما با اهداف کاری توی نیویورک بودیم...
‫و برای دویدن رفتیم پارک مرکزی...
‫و معمولا اون هدفونش تو گوششه ‫داره به یه پادکست تجاری گوش میده...
‫من رو نادیده می گیره...
‫ولی این بار داشت حرف می زد.
‫شروع کرد به اشاره به ماموریت فضایی...
‫و من کاملا متوجه نشدم ‫در مورد چی حرف می زنه.
‫شروع کرد به صحبت در مورد ‫آشناییش با اسپیس اکس...
‫و فرصتی که دست داده...
‫و من با خودم گفتم: « واقعا ‫داره در مورد رفتن به فضا حرف می زنه؟»
‫«عمرا امکان نداره.» ‫هر چی بیشتر توضیح داد...
‫جزئیات بیشتری ارائه داد و من گفتم: ‫«رفیق داری میری فضا؟»
‫و اون گفت: «آره.»
‫و من گفتم: « لعنتی.»
‫ظرف دو هفته از وقتی که جرد بهم گفت... ‫[دفتر مرکزی اسپیس اکس ‫هاوتورن، کالیفرنیا]
‫می خواد بره فضا، ‫به حضور در اسپیس اکس رسیدیم.
‫گفتم: « این واقعیه. ‫رفیق داری میری فضا.»
‫«دیوانه واره.»
‫فکر کردم کاری که می کنیم ‫اینه که از این جا...
‫با این شی زیبا... این موشک فالکُن 9 ‫شروع می کنیم.
‫و این موشک، موشکِ خیلی خاصیه.
‫اون اوایل یه حرف هایی از این که ‫یه روزی به فضا میره بود.
‫یعنی وقتی یکی بهت میگه باور نمی کنی...
‫ولی با خودم گفتم: «باشه. واسه خودش ‫ آرزوهایی داره.» و یه جورایی می پذیریشون.
‫خبر رو بهم گفت.
‫آره، فکر می کنم مطمئنا اشکم در اومد.
‫فقط به این فکر می کنی که: ‫«شریک زندگیم، همسرم، پدر بچه هام...
‫داره میره به فضا.»
‫از خطراتش مطلع نیستیم، درسته؟ ‫به صورت خودکار با خودت فکر می کنی:
‫«وای، ممکنه اتفاقی بیفته.»
‫اون همیشه ماجراجو بوده. پس این فقط ‫یه ماجراجویی متفاوت بود.
‫خیلی خب. حالا همه می دونند موشک ‫ چه جوری پرتاب میشه و فرود میاد.
‫تمام راز و رمزش رو فهمیدید.
‫نرید شرکت موشک سازیِ ‫ خودتون رو راه بندازید، باشه؟
‫اگه به اسپیس اکس نگاه کنید ‫ دیدشون از ابتدا...
‫تبدیل بشریت به گونه ای چند سیاره ایه چون...
‫ما خیلی از ظرفیت ها و موقعیت ها رو ‫به این جا منحصر کردیم.
‫و این قضیه واسه دایناسورها ‫ واقعا خوب پیش نرفت.
‫دلیلم برای شروع اسپیس اکس ‫کمک به چند سیاره ای کردن حیات بود...
‫تا بشریت رو به مریخ برسونیم.
‫اگه ما تمدنی دارای فناوری فضایی و ... ‫[آماده سازی پایگاه]
‫گونه ای چند سیاره ای باشیم ‫آینده بسیار هیجان انگیزتر و جالب تر میشه...
‫تا این که این طور نباشیم...
‫و من نمی تونم به چیزی هیجان انگیزتر ‫از رفتن به اون جا...
‫و بودن میان ستاره ها فکر کنم.
‫برای آینده ی بشریت مهمه که ‫گونه ای چند سیاره ای باشند...
‫تا بتونیم بهتر طبیعت جهان رو بشناسیم...
‫و همچنین در برابر بلایایی روی زمین ‫ از خودمون محافظت کنیم.
‫مدل اولیه ی موشک...
‫این بود که یه دستگاه یک بار مصرف خواهد بود.
‫خب این برای دور انداختن ‫دستگاه خیلی بزرگیه.
‫ساخت و پرتاب موشک سَتِرن 5 ‫400 میلیون دلار هزینه داشت...
‫و این به پول دهه ی شصته...
‫و یه بار استفاده شد.
‫ایلان چیز متفاوتی رو دید. ایلان معتقد بود ‫می تونیم از این موشک ها دوباره استفاده کنیم.
‫پنج، چهار، سه، دو، یک.
‫پرتاب!
‫اسپیس اکس اولین شرکتی بود که ‫قابل استفاده ی مجدد بودن موشک ها رو ثابت کرد.
‫قابل استفاده ی مجدد بودن ‫چیزیه که همه دنبالش اند.
‫پیشرفتی اساسیه.
‫جدایی موفقیت آمیز...
‫این چیزی بود که فکر نمی کردیم شدنی باشه.
‫و فالکن فرود اومد.
‫تیمی که جمع کرده و ‫ به بصیرتش ایمان دارند...
‫کاری رو کردند که هیچکس ‫ فکر نمی کرد ممکن باشه.
‫شش سال از زمانی که یه موشک ‫روی یه سفینه فرود آوردند می گذره.
‫هیچکس دیگه ای این کار رو انجام نداده.
‫اسپیس اکس مسئول دو سومِ...
‫بار زمین به مدار در سال گذشته بوده.
‫ما تنها وسیله ای هستیم که ایالات متحده...
‫می تونه باهاش فضانوردها ‫رو ایستگاه فضایی برسونه.
‫با پروازِ باری شروع می کنید و بعد آدم ها ‫رو برای اولین بار به فضا می فرستید...
‫و حالا ما سه تا ماموریت با ‫ حضور انسان ها انجام دادیم.
‫به سیاره ی زمین خوش برگشتید. از این که ‫با اسپیس اکس پرواز کردید سپاسگزاریم.
‫فصل بعدی قطعا اینه که ‫هر چه بیشتر برای افراد عادی...
‫قابل دسترسیش کنند.
‫قراره برای اولین بار غیرنظامی ها ‫رو به فضا بفرستیم.
‫هنوز به خودم نیومدم.
‫یه جورایی سخته. دور و برم ‫ دارند موشک می سازند.
‫اینسپیریشن 4 نقطه ی تغییرِ دیگه ای...
‫در تاریخ سفرهای فضایی میشه.
‫به این ماموریت می گیم اینسپیریشن 4.
‫ما این اسم رو انتخاب کردیم ‫چون هدف اصلی ماموریت الهام بخشیه.
‫عدد 4 به چند دلیل نمادینه.
‫4 تا سرنشین در این ‫ سفینه فضایی خواهند بود...
‫و همچنین از تقریبا یه دهه پیش ‫که شاتل فضایی بازنشست شد...
‫چهارمین ماموریت دارای ‫خدمه ی انسانی به فضاست.
‫خب دوستان از این نقطه به بعد ‫در ساختمون اجازه ی عکس برداری ندارید.
‫من بهش به عنوان چالشی ‫ بی حد و حصر نگاه می کنم.
‫خیلی از این که در این ماموریت ‫گنجونده شدم و وارد شبیه ساز میشم...
‫و با این شگفتیِ عظیمِ مهندسی ای ‫که همه ی شما این جا خلق کردید...
‫خوش می گذرونم، هیجان زده ام.
‫داریم سعی می کنیم رویای فضا ‫ رو برای همه تحقق ببخشیم.
‫ماموریت اینسپیریشن 4 ‫در زمینه ی آگاهی بخشی در مورد...
‫پرواز فضایی به بسیاری از مردم کمک می کنه. ‫ شخصی ترش می کنه.
‫امیدواریم مثل اسمش، الهام بخشِ ‫مردم در مورد پرواز فضایی باشه.
‫به افراد پیشرویی مثل جرد نیاز دارید ‫تا ماموریت آینده رو داشته باشید...
‫تا در نهایت ژانر علمی تخیلی ‫تا ابد تخیلی باقی نمونه.
‫- صبح همگی به خیر. ‫- از دیدنت خوشحالم.
‫- من هم از دیدنت خوشحالم. ‫- حالت چطوره؟
‫- خوبم! من جردم. ‫- سارا. ‫[جلسه ی آغاز اینسپیریشن 4 - هاوتورن، کالیفرنیا]
‫- سلام سارا. ‫- از ملاقات باهات خوشحالم.
‫من هم همین طور. خیلی خب.
‫خب جرد ما امروز با تو و با آغاز کارمون، ‫نقطه عطف خیلی هیجان انگیزی رو...
‫تجربه می کنیم.
‫همون طور که می دونید من مدیر ماموریتتونم.
‫همون طور که اشاره کردم ‫می خوایم در مورد مسیر پرتابی صحبت کنیم.
‫برای این ماموریت اینسپیریشن 4...
‫پرتاب در واقع در سه مرحله رخ میده.
‫در واقع به موشک فالکن میگن موشک فالکن 9... ‫ [فالکن 9]
‫به خاطر این دلیل ساده که ‫9 تا موتور قدرتمند داره... ‫[9 موتور مرلین]
‫که برای شتاب دادن به سفینه ی فضایی ‫ به سوی مدار کافی اند.
‫فالکن 9 مرحله اول و دومی داره... ‫[مرحله ی 1 - مرحله ی 2]
‫و سفینه ی فضایی کرو دراگون ‫بالاش سوار شده. ‫[کرو دراگون]
‫اون جاییه که فضانوردها توش زندگی می کنند. ‫قطعه ایه که به مدار میره.
‫وقتی فالکن 9 پرتاب میشه، ‫حدودا تا وسط... ‫[ماموریت اینسپیریشن 4]
‫ارتفاع مداری می رسه و اولین ‫مرحله ی موشک جدا میشه و میفته.
‫دومین مرحله ی موشک مشتعل شده و ...
‫سفینه ی فضایی کرو دراگون ‫تا سرعت پیوسته ی حدود... ‫[سرعت دراگون کرو: 28000 کیلومتر بر ساعت]
‫28000 کیلومتر بر ساعت شتاب می گیره.
‫مرحله ی دوم هم میفته...
‫و فضاپیمای دراگون ‫تنها بخشیه که در مدار می چرخه.
‫اون جا میشه خونه ی خدمه ‫برای سه روزی که در مدار هستند.
‫برای دور زدن زمین...
‫باید با سرعت پیوسته ی...
‫28000 کلیومتر بر ساعت حرکت کنید.
‫وقتی زمان برگشتن به خونه می رسه، ‫اون ها دور می زنن...
‫و شروع می کنند به کاستن سرعت...
‫و سرعتشون رو فقط یه مقدار کم می کنه ‫تا سفینه ی فضایی...
‫در جو پایین بیاد.
‫چتر نجات کوچیکش در میاد ‫و سرعتشون رو کم می کنه... ‫[ارتفاع: 6000 متر]
‫یه جور چتر نجات بادی...
‫بعد چترهای بزرگتری در میان...
‫و بعد تنها با سرعت ‫چند کیلومتر بر ساعت حرکت می کنند. ‫[ارتفاع: 2000 متر]
‫و بعد به آرومی روی اقیانوس اطلس فرود میان.
‫خیلی خب. ادامه بدیم؟ جالب بود.
‫اون... اون کیه؟
‫انگار اون یارو می دونه داره چی کار می کنه.
‫اون یارو...
‫جرد برای همیاری در این ‫اولین پرواز افراد تماما غیرنظامی،
‫شخص فوق العاده ایه.
‫اون به عنوان خلبان حسابی مجرّبه...
‫و کلی کارهای خارق العاده ی ‫خلبانی انجام میده.
‫برخورد عالی ای هم داره. ‫کاملا حامیِ...
‫ماموریتمون در اسپیس اکس ‫برای چند سیاره ای شدنه...
‫و واقعا شریک خیلی متواضعیه...
‫و همین طور بسیار آگاهه.
‫جرد مردی نیست که همین جوری بیاد و بگه:
‫«سلام. من رو بفرستید فضا.»
‫اون کاملا متعهده و مشارکت می کنه. ‫یه جورایی آدم عالی ای برای این کاره.
‫کلی تجربه ی پرواز داره.
‫قابلیت تکنیکیش رو داره که درک کنه.
‫فقط واسه ام مهمه که ‫اون بوی تازگی دراگون رو داره.
‫آره، این، این... آره...
‫بهش چی میگن؟ کالای دست دومِ گواهی دار.
‫جرد درک می کنه که اکتشاف ‫فقط عبور از مرزهاست.
‫رفتن به جایی که قبلا نرفتی.
‫پس اون ارتفاعی زیر 420 کیلومتر داره...
‫و فکر نمی کنم رفتن به بالای ایستگاه فضایی بین المللی ‫ فایده ی به خصوص یا عمده ای داره.
‫خیلی خب. سوالی هست؟
‫فکر می کنم شاید بررسی بیشتر گزینه ی...
‫بالای ایستگاه فضایی بین المللی جالب باشه.
‫کاملا موافقم و گمونم فقط ‫در مورد گواهینامه ی دراگون کنجکاوم...
‫چون کمی بالاتر از اون میره.
‫به شکل شهودی یه کم بالاتر رفتن ‫مشکلی ایجاد نمی کنه...
‫ولی بالا رفتن، ایمنی مون رو ‫ به خطر میندازه...
‫و ممکنه باعث مشکلات دیگه ای در زیرمجموعه های ‫ دیگه ای بشه که من ازشون مطلع نیستم.
‫آره، یه چیز به خصوص نیست. ‫مثل باز کردن جعبه ی پاندوراست.
‫سوال واقعا اینه که ‫«دنبال چی هستید؟»
‫«عامل اون ارتفاع بالاتر چیه؟»
‫می دونید مردم ازمون پرسیدند ‫سعی داریم با اینسپیریشن 4 ...
‫چی به دست بیاریم، اگه دنیای جتسون هایی وجود داره ‫ که همه مون داریم توش زندگی کنیم...
‫و مردم می پرن توی سفینه هاشون ‫و سفر می کنند...
‫یه موقعی از ایستگاه فضایی ‫بسیار فراتر میره.
‫پس با فرض این که قابل تسهیله، ‫فکر می کنم از این لحاظ نمادینه که...
‫ فشاری برای کمی ‫رو به جلو قدم گذاشتنه...
‫تا می دونید...همه ی چیزهای ‫دیگه به دنبالش بیان .
‫آره.
‫این قراره یه بیانیه بفرسته. ‫این قراره اولین سفر باشه...
‫و اولین ها همیشه ‫ مسئولیت زیادی به همراه دارند...
‫می خوایم باهاش چه پیامی بفرستیم؟
‫نه، نکته ی واقعا درستیه ‫و بخشی از هدف این ماموریت هم هست.
‫-آره، ما... ‫- خوبه.
‫در مورد این یکی به صورت داخلی ‫و آفلاین صحبت می کنیم.
‫-آره. ‫- ممنونیم. پس...
‫- حتما. خوبه. ‫- قطعا اتفاق بزرگیه.
‫معمولا یه ماموریت ناسا ‫در مدار 200 کیلومتری درج میشه... ‫[200 کیلومتر: درج مداری معمولی ناسا]
‫ولی حالا ما می خوایم تا حدود ‫575 کیلومتر بالا بریم...
‫[575 کیلومتر: اینسپیریشن 4]
‫بسیار بالاتر از ایستگاه فضایی بین المللی. ‫[لبه ی فضا]
‫اگه قراره بریم به مریخ... ‫[ایستگاه فضایی بین المللی]
‫رفتن به اون سمت...
‫به شدت مهمه. ‫فکر می کنم نشون دهنده ی...
‫هدف ماموریته که می دونید... ‫ الهام بخشیه.
‫و آدم با انجام کارهایی ‫که قبلا نکرده الهام بخش میشه.
‫- هی خوبه مرد. ‫- هفته ی بعد می بینیمتون.
‫- آره، هفته ی دیگه می بینمت. ‫- خیلی خب. می بینمت داداش.
‫چیزی که در مورد جرد ‫من رو تحت تاثیر قرار داد...
‫اینه که علاقه ی قلبیش اینه که ‫این کار رو درست انجام بده.
‫که داره رویه ای برای همه ی ‫ماموریت های آینده برقرار می کنه.
‫ماجرای موسوم به بیلیونرها در فضا...
‫- بازتاب منفی زیادی داشته. ‫- همین طوره.
‫نقدشون اینه که ما به حد کافی ‫روی زمین مشکل داریم...
‫چرا داریم زمان، انرژی و پول رو ‫صرف خروج از زمین می کنیم؟
‫جوابتون به این انتقاد چیه؟
‫آره، خب فکر نمی کنم باید...
‫فکر می کنم باید عمده ی منابعمون رو صرفِ...
‫حل مشکلات زمین بکنیم ‫مثلا حدودا بیش از 99 درصدِ ...
‫اقتصادمون باید به حل ‫مشکلات زمین اختصاص داده بشه...
‫ولی فکر می کنم شاید چیزی ‫شبیه 1 درصد یا کمتر از 1 درصدش...
‫می تونه در گسترش زندگی ‫فراتر از زمین به کار گرفته بشه.
‫به آینده ای فکر کنید که ‫ما تمدنی باشیم که فناوری فضایی داره...
‫و گونه ی چند سیاره ای باشیم. ‫آینده ی الهام بخش و هیجان انگیزیه.
‫منظورم اینه که اگه زندگی فقط مشکلات باشه، ‫دیگه فایده ی زندگی چیه؟
‫به فضا رفتن کم هزینه نیست. ‫همه این رو می دونیم.
‫نظراتی که مردم احتمالا ‫می تونند راجع بهش داشته باشند...
‫اینه که می دونید... ‫یه بیلیونر داره میره خوش گذرونی.
‫مزیت های ثروته که بتونید برید...
‫و می دونید... همه کارهایی که می شد ‫این جا روی زمین انجام داد رو نادیده بگیرید.
‫می دونید هر وقت چنین ‫ماجراجویی هایی در زندگیم انجام دادم...
‫باید واسه ام توازنی وجود داشته باشه.
‫اگه نتونیم تغییر بزرگی برای مشکلاتی که...
‫دنیا امروز باهاشون مواجهه ایجاد کنیم...
‫این کار رو نمی کنیم ‫یا حق رفتن به فضا رو نداریم.
‫ما جذب بیمارستان تحقیقاتی ‫اطفال سنت جود شدیم.
‫آیزاکمن می گوید این ماموریت فراتر از...
‫برآورده کردن آرزوی بچگیست.
‫این ماموریت تلاش بزرگی ‫برای جمع آوری اعانه ای...
‫به مبلغ حیرت انگیز 200 میلیون دلار...
‫برای تحقیقات سرطان در ‫بیمارستان تحقیقاتی اطفال سنت جود است...
‫و او اولین چک شخصی ‫به مبلغ 100 میلیون دلار را می نویسد.
‫آدم قطعا به جایگاهی که ‫من رسیدم نمی رسه...
‫مگه این که یه چیزهایی در زمان درست ‫سر راهش سبز شده باشند...
‫و بعد آدم به سر دیگه ی ‫این طیف نگاه می کنه...
‫که خانواده هایی اند که هیچ چیز ‫ واسه شون درست پیش نرفته،
‫توی زندگی بدشانسی آوردند...
‫و می دونید خیلی از این بچه ها ‫ حتی بزرگ نمیشن...
‫و فرصت تجربه ی یک صدمِ...
‫فرصتی که من تجربه اش کردم ‫رو ندارند و این فقط...
‫این عدم توازنیه که دردناکه...
‫و خیلی بده و باید کاری واسه اش انجام بدیم.
‫[کنفرانس ویدئویی سنت جود ‫هاوتورن، کالیفرنیا]
‫ارتباطمون برقراره؟ همه صدامون رو می شنوند؟
‫خوبه، تایید میشه؟ خیلی خب.
‫می خوام به دو سازمان مهمی که ‫ واسه این ماموریت...
‫برای اولین بار به هم پیوستند خوشامد بگم:
‫مشخصا اسپیس اکس که بدون ‫نوآوری های بزرگ و قابلیت هایی که...
‫شما فراهم کردید، آدم وسیله ای ‫برای رفتن به فضا نداشت...
‫و بیمارستان تحقیقاتی اطفال سنت جود.
‫و چرا داریم این کار رو می کنیم؟
‫تا اگه بشه موفقیت آمیزترین ‫جمع آوری اعانه...
‫و کارزار آگاهی بخشیِ تاریخ رو آغاز کنیم.
‫اگه در نهایت قراره در دنیای زندگی کنیم...
‫که همه بتونند به فضا برن ‫و به میان ستاره ها سفر کنند...
‫پس بهتره در این مسیر با ‫سرطان اطفال مبارزه کنیم.
‫نکته ی دیگه اینه که بقیه ی خدمه...
‫باید نشون دهنده ی کار خوبی که با ‫این ماموریت می خوایم انجام بدیم باشند.
‫با جمعی از رفقا نمی ریم اون بالا.
‫اون جوری نیست.
‫هر کسی که قراره به ‫ این ماموریت بپیونده...
‫باید به نوبه ی خود داستان خیلی قدرتمند...
‫ و الهام بخشی ارائه بده...
‫و همین جا بود که ارکانِ ‫ ماموریتمون رو پیدا کردیم.
‫آره ، می دونید شاید منطقی باشه که حتی...
‫فرایند انتخاب صندلی ها ‫و همه چیز رو توضیح بدیم.
‫می خواستیم یکی از ‫خدمه نشون دهنده ی امید باشه. ‫[امید]
‫یکی از خدمه نشون دهنده ی سخاوت باشه... ‫[سخاوت]
‫و یه عضو خدمه نشانگر رفاه باشه... ‫[رفاه]
‫و این هم صندلی من که نشون دهنده ی رهبریه. ‫[رهبری - جرد]
‫ما داریم میریم بیرون و افرادی رو که اون صندلی ها ‫ رو اشغال می کنند رو شناسایی می کنیم.
‫افرادی که بهترین های بشریت ‫رو نمایندگی می کنند.
‫بنابراین برای خدمه ای که ‫نشون دهنده ی امید بود...
‫با بیمارستان تحقیقاتی اطفال ‫سنت جود حسابی یه گروه تشکیل دادیم.
‫هیچکسی که بتونه بهتر از...
‫یه نجات یافته ی سرطان در گذشته، ‫ که در بزرگسالی...
‫به متخصص سلامت بدل شده ‫نشون دهنده ی امید باشه، به ذهنم نمی رسه.
‫و ما رفتیم به سنت جود و گفتیم ‫مطمئنا باید کسی رو بشناسید...
‫می دونید کسی که با این مشخصات ‫ تناسب داشته باشه.
‫ما یه نفر رو انتخاب کردیم که ‫فرد انسان دوست بزرگیه.
‫می دونید اون از نیروی امدادیه، ‫در کودکی از سرطان نجات پیدا کرده،
‫در سنت جود درمان شده، وقتی بزرگ شد ‫ متخصص سلامت شد،
‫و حالا باز هم در سنت جود ‫در حال مبارزه ست...
‫و به بچه های دیگه کمک می کنه ‫تا شکستش بدن.
‫[ممفیس، تنسی]
‫اسم من هیلی آرسنوست. 29 سالمه. ‫اهل لوئیزیانا ام ولی... ‫[هیلی]
‫ولی الان توی ممفیس زندگی می کنم.
‫- ممنون. ‫- خیلی خب، روز خوبی اشته باشید.
‫ممنونم.
‫من توی شهر واقعا خوب و کوچیکی ‫به نام سنت فرانسیسویل در لوئیزیانا...
‫بزرگ شدم.
‫اون خیلی مهربون بود و عاشق ‫آشنایی با آدم های تازه بود.
‫من همیشه می گفتم: ‫«با غریبه ها حرف نزن.»
‫«با غریبه ها نیا خونه» ‫و فکر می کردم اون فکر می کنه...
‫«این ممکنه ماجراجویی خوبی باشه...» ‫و من از این می ترسیدم.
‫اون همین قدر مهربون بود.
‫دو بار در هفته با هم می رفتیم تمرین...
‫و در سن 10 سالگی تازه کمربند مشکیم رو گرفته بودم...
‫و بعد زانوم درد گرفت...
‫و دکتر گفت احتمالا در اثر کار کشیدن زیاد...
‫واسه تکواندو آسیب دیده. یه مقدار داروی ‫ بدون نسخه مصرف کردم،
‫یه هفته تکواندو رو گذاشتم کنار، ‫حالم بهتر شد...
‫ولی بعد درد شروع به بدتر شدن کرد.
‫خب من روزی که توده رو ‫پیدا کردم به وضوح یادمه.
‫داشتیم از مدرسه می رفتیم ‫سمت ماشین و اون یه جورایی...
‫توی پارکینگ می لنگید و من گفتم ‫«چی شده؟»
‫و اون گفت: «زانوم درد می کنه. ‫زانوم درد می کنه.»
‫گفتم: «وقتی رسیدیم خونه نگاهش می کنم.»
‫داشت کیک تابه ای درست می کرد و گفت: ‫«بذار زانوت رو ببینم.»
‫«قبلا در موردش حرف زدی.»
‫بهش نگاه کرد و بعد آه کشید ‫و یادمه رفت...
‫پیش شعله ای که کیک های تابه ای ‫روش بود و خاموشش کرد.
‫همه اش می گفت: ‫«چند وقته این جوریه؟»
‫و به برآمدگی ای روی زانوم ... ‫درست بالای زانوم اشاره کرد.
‫صبح روز بعد رفتیم دکتر.
‫من یواشکی با دکتر رفتم توی راهرو و گفتم:
‫«می تونه چیز جدی ای باشه؟»
‫و دکتر فقط بغلم کرد و فقط من ‫رو محکم در آغوش گرفت...
‫و در اون لحظه دیگه می دونستم.
‫تشخیص داده شد مبتلا به استئوسارکوماست...
‫که سرطان استخوانه.
‫برگشتیم خونه و بابام بلافاصله...
‫استئوسارکوما رو آنلاین جستجو کرد ‫و وب سایت سنت جود رو پیدا کرد.
‫برای رفتن به سنت جود رویه ای دارند...
‫که باید مشغول مطالعه ی ‫ همون نوع سرطان باشند که همین طور بود.
‫هیلی و من با هواپیما رفتیم ممفیس.
‫رفتم تو و میز پذیرشی داشتند...
‫و من گفتم: «من این جام... دخترم هیل...»
‫و اشک هام جاری شد.
‫حتی نتونستم اسمش رو کامل به زبون بیارم...
‫و یادمه یه جورایی اومدم عقب...
‫و سعی کردم خودم رو کنترل کنم ‫و دست هایی رو دورم احساس کردم...
‫و اون خانم پنی، متصدی پذیرش، بود ‫و توی گوشم زمزمه کرد.
‫اون گفت:« همه چیز درست میشه. ‫همه چیز درست میشه.»
‫« شما حالا دیگه عضوی از خانواده ی ‫ سنت جودید. ما ازش مراقبت می کنیم...
‫و از شما هم مراقبت می کنیم.»
‫من یه سال به صورت فشرده شیمی درمانی شدم...
‫و یادمه خیلی در مورد از دست دادن ‫ موهام سوال می پرسیدم.
‫خیلی نگرانش بودم...
‫و یادمه خیلی نگران بودم ‫که سگم نشناسدم.
‫همه اش با از دست دادن تیکه های ‫ کوچیک مو روی بالشم شروع شد...
‫و بعد دسته ای شروع به ریزش کردند.
‫- فکر می کنم قبلا توی این اتاق بودیم. ‫- ما توی همه ی اتاق ها بودیم.
‫آره، توی همه ی اتاق ها بودیم.
‫اون 12 مرحله شیمی درمانی ‫ خیلی فشرده داشت.
‫میزان گلبول هاش کاهش پیدا می کرد، ‫ایمنی ای نداشت و البته...
‫همه چیز حالش رو به هم می زد.
‫من چندین عفونت داشتم. ‫چندین تزریق خون لازم داشتم.
‫در نیمه ی راه جراحی داشتم ‫تا بخشی از استخوانم رو...
‫که تومور روش بود بردارند.
‫- بفرمایید تو. ‫- سلام! سلام هیلی. حالت چطوره؟
‫وقتی بخشی از استخوانم که ‫تحت تاثیر تومور قرار گرفته بود رو برداشتند...
‫صفحه ی رشد استخوان رو برداشتند...
‫و سنت جود فناوری پیشرفته ای ‫داشت که می تونستند...
‫پای مصنوعی ای رو بذارند که...
‫بدون احتیاج به جراحی اضافی قابل ارتقا باشه.
‫و این کار رو کردند. پنج بار ارتقاش دادند.
‫مامان فکر می کنم همیشه ‫این پام یه سانتی متر بلندتر باشه.
‫خب تو الان فقط سه چهارم ‫سانتی متر بلندتری.
‫-اُه! ‫- آره.
‫من بچه ی سرسختی بودم. ‫زیاد گریه نمی کردم.
‫سعی کردم واقعا رفتار خوبی داشته باشم.
‫هیلی موقعیتی غیرقابل تحمل ‫رو قابل تحمل کرد.
‫هنوز نمی تونم این کار رو بکنم.
‫هر شب باید واسه اش تزریق انجام می دادم...
‫و می گفتم: «متاسفم.»
‫و اون می گفت: «عیبی نداره.» یا ‫«نگران نباش. مشکلی نیست.»
‫و من همیشه می خواستم خیلی قوی باشم...
‫واسه اون... که مجبور نشه اون کار رو بکنه... ‫که من هم باری بشم براش.
‫دیگه تقریبا آماده ای که ‫ توی مسابقه بدوی.
‫هیلی از روز اول...
‫می خواست هر روز رو برای همه بهتر کنه.
‫می رفتم پیش همه ی اهداکننده هایی که ‫داشتند خون اهدا می کردند و می گفتم:
‫«ممنونم که خون اهدا می کنید. ‫اگه خون و پلاکت نمی گرفتم...
‫از بین می رفتم.»
‫حتی برام با اسمم یه نشان سنت جود کوچیک ‫ درست کردند که می گفت:
‫«مدیر اجرایی قدردانی»
‫و من نقشم رو خیلی جدی می گرفتم ‫ مثلا به مردم می گفتم:
‫«من از کارکنان سنت جودم.»
‫چندین بار گفت برای برگشتن ‫ به این جا و کمک به شما...
‫نمی تونم صبر کنم.»
‫یادمه فکر می کردم: «این کار رو می کنه. ‫اگه از این نجات پیدا کنه، این کار رو می کنه.»
‫- اسکن هام پاک اند؟ ‫- آره.
‫-آخ جون! ‫- وای.
‫♪زود باش، آره. ♪
‫♪ اُه، اُه ، آره.♪
‫♪زود باش، آره. ♪
‫♪ همه چیز از دست نرفته... ♪
‫اولین واکنشم وقتی سرطان داشتم ‫این بود که قراره بمیرم...
‫و من نمردم...
‫و قرار نیست بمیرم.
‫اسپاگتی!
‫حالا هر دو ماه برای معاینه ی کلی ‫برمی گردم چون در دوره ی بهبودی ام.
‫این یعنی سرطان تموم شده.
‫موهات یه کم فرق کرده.
‫من عاشق سنت جودم.
‫آرزوم اینه که پرستار اون جا بشم.
‫♪ همه چیز از دست نرفته. ♪
‫من سال 2019 برای کار با بیماران بستری ِ ‫سرطان خون در سنت جود درخواست دادم.
‫فقط می دونستم که این تیم منه. ‫این ها آدم هایی اند که می شناسم.
‫- سلام هیلی. چطوری؟ ‫- خوبم. تو چطوری؟
‫وقتی اون ایمیل رو دریافت کردم ‫که شغل رو به دست آوردم گریه ام بند نمیومد.
‫به مامانم زنگ زدم و ‫ هق هق می کردم و اون گفت:
‫«هیلی دیگه گریه نکن. ‫نمی فهمم چی میگی...»
‫و من گفتم: «کار پیدا کردم!»
‫شادترین لحظه ی زندگیم بود.
‫من هیلی ام. از آشنایی باهات خوشحالم.
‫کلی چیزهای واقعا باحال راجع بهت شنیدم.
‫این که می تونم با این بچه ها ‫ارتباط برقرار کنم و بهشون نشون بدم که...
‫زندگیشون بعد از سرطان چطور می تونه باشه...
‫من رو با بهترین آدم ها آشنا کرده.
‫می دونی وقتی من کوچیک تر بودم ‫از مریض های این جا بودم.
‫سرطان استخوانم رو درمان کردند.
‫سرطان داشتن من رو به اونی ‫که هستم تبدیل کرد...
‫و تو کاملا می تونی این کار رو انجام بدی. ‫اگه من می تونم انجامش بدم، تو هم قطعا می تونی.
‫مرسی که بهم گفتی.
‫اُه. از آشنایی باهات خیلی خوشحال شدم. ‫تو فوق العاده ای.
‫قطعا زندگیم رو بهتر کرد...
‫و بعد اوایل ژانویه سنت جود ‫برام یه ایمیل فرستاد...
‫که می گفت اون ها می خوان در مورد ‫یه فرصت منحصر به فرد باهام صحبت کنند...
‫و خب وقتی این تماس تلفنی رو ‫برقرار کردم تقریبا یه کم نگران بودم.
‫داشتم فکر می کردم: ‫«چی می خوان بپرسند؟»
‫دو نفر توی این تماس بودند و ‫ یکیشون به اون یکی گفت:
‫«خیلی خب. می خوای ‫ توضیحش بدی؟ پرواز موشک رو!»
‫و یادمه با خودم گفتم: «پرتاب موشک؟»
‫و بعد اون ها شروع کردند ‫ به صحبت در مورد جرد...
‫و ماموریتی فضایی که کاملا با افراد غیرنظامیه ‫و وقتی ازم پرسیدند که می خوام برم یا نه...
‫من رو کاملا غافلگیر کردند.
‫و پایین رو نگاه کردم، دست هام داشتند ‫می لرزیدند. اصلا باورم نمی شد.
‫و می دونید بعد فکر کردم: ‫«بذارید با مامانم مشورت کنم.»
‫هیلی بهم زنگ زد. گفت:« مامان باورت نمیشه...
‫ولی حقیقت داره.» گفت: ‫«می خوان من برم فضا.»
‫و من گفتم: «چی؟» ‫و بعد ازش پرسیدم...
‫«اُه خب... چند تا فضانورد دارند میرن؟»
‫و اون وقت بود که هیلی گفت: «هیچی.»
‫و من گفتم:«چرا با هِیدن تماس نمی گیری؟»
‫برادرش که مهندس هوافضاست. گفتم:
‫«بذار ببینیم هِیدن چی میگه.»
‫و هیدن همیشه پسر فضایی بوده.
‫ما طی سال ها چندین بار رفتیم ناسا...
‫بیشتر به خاطر علاقه ی اون به فضا.
‫اون روز سر کار بود و من ‫بهش زنگ زدم و گفتم:
‫«باید بری بیرون. ‫یه مسئله ی اضطراریه.»
‫من میرم بیرون و توی این منطقه ی کوچیکی...
‫که یه جورایی از بقیه جداست ‫میشینم و بهش زنگ می زنم.
‫باهاش با فیس تایم تماس می گیرم. خوشبختانه ‫ توی گوش هام هندزفریه که کسی نشنوه.
‫و اون میگه:«هیدن نمی دونم چه جوری ‫ این رو بهت بگم...
‫ولی من دارم میرم فضا.» ‫و من گفتم: «فضا؟»
‫«صبر کن. صبر کن. داری میری فضا؟ ‫مگه تو دستیار پزشک نیستی؟چی؟ چه خبر شده؟»
‫بهت زده شده بودم...
‫چون به هیچ وجه به ذهنم خطور نمی کرد ‫که اون همچین فرصتی برای رفتن...
‫به فضا به دست بیاره، درسته؟
‫و من گفتم: «می خوام این کار رو بکنم.» ‫و اون گفت:« باید این کار رو بکنی.»
‫و به سنت جود ایمیل زدم ‫ و گفتم: « قبول می کنم.»
‫و گفتم: «چند تا سئوال دارم. ‫داریم می ریم به ماه؟»
‫من گفتم: «هیلی هیچ سئوالی پرسیدی؟
‫مثلا چقدر بالا می رید یا برنامه چیه؟»
‫و اون گفت: «آره، ایمیل زدم ازشون ‫پرسیدم داریم می ریم به ماه؟»
‫و من گفتم: « ضمانت می کنم که ‫شما به ماه نمی رید.»
‫و من داشتم می مردم که به دیگران بگم.
‫- حالت چطوره؟ ‫- خوبم. تو چطوری؟
‫خوبم! یه خبر بزرگ دارم، اما یه رازه.
‫- آره؟ داری می ترسونیم. ‫- خبر خوبه.
‫- حدسی دارید؟ ‫- خیلی خب. سر کار ترفیع گرفتی؟
‫خیلی بزرگتر از اینه.
‫چیه؟
‫خیلی خب. یه سفر به فضا رو برنده شدم.
‫- داری می ری؟ ‫- دارم می رم فضا.
‫نخیرم.
‫- چی؟ هیلی! ‫- قراره فضانورد بشم.
‫من قراره آشنای یه فضانورد لعنتی باشم. ‫رفیق قراره آشنای...
‫- یه فضانورد لعنتی باشیم. ‫- و البته از همتون می خوام...
‫- خیلی خفنه! ‫- می خوام همتون موقع پرتاب...
‫- اونجا باشید. ‫- آره! می خوام اونجا باشم...
‫موقع پرتاب لعنتی!
‫بچه ها باور می کنید دارم می رم فضا؟
‫نه، دوست صمیمیمون داره می ره فضا. چی؟
‫و بعدش چند روز بعد برای اولین بار ‫با برنامه زوم با جرد تماس گرفتم.
‫اون اینسپیریشن 4 رو برام توضیح داد ‫و همه ی اطلاعات رو بهم داد.
‫به همه ی سئوالاتم جواب داد.
‫بهت نشون داد که ماه کجاست.
‫اون گفت به ماه نمی ریم.
‫ظاهرا دهه هاست مردم اونجا نرفتند.
‫- نه... ‫- این رو یاد گرفتم.
‫آره، پس تماس خوبی بود.
‫حس خیلی خوبی نسبت بهش داشتم ‫و هفته ی بعدش...
‫تو راه اسپیس اکس بودیم.
‫♪ یک روز چه تغییری ایجاد کرد. ♪
‫♪ 24ساعت کوتاه. ♪
‫هیلی به وضوح نشون دهنده ی ‫رکنِ امید ماموریت ماست.
‫بهشون گفتم:« نمی تونم برای گفتنش ‫به بیمارانم صبر کنم.»
‫حالا نقش رسمیش در مأموریت، افسر پزشکیه...
‫و کی می تونه از اون واجد ‫شرایط تر باشه؟ اون دستیار پزشکه.
‫ولی اون چیزهایی بیشتر از ‫این هم به مأموریت میاره.
‫اون سرسخته.
‫اون با موقعیتی مواجه شد که ‫می تونست خیلی بد تموم شه...
‫جوری که هیچ کدوم ما تجربه اش نکردیم ‫اون هم وقتی 10سالش بوده.
‫به اون غلبه کرده.
‫میلا، لیو، می دونید هیلی قراره فضانورد بشه.
‫- آره. ‫- داریم با هم می ریم فضا.
‫- خفن نیست؟ ‫- آره.
‫فکر می کنم توی زندگی باید ‫به فرصت هایی که می ترسوندتون بله بگید.
‫به طبقه ی تولید خوش اومدید.
‫این چیزی که بالای سرمه...
‫نسخه ی قدیمی کپسول دراگونه ‫اما اون نسخه ای نیست که...
‫باهاش پرواز می کنید. ‫به شما فِراری رو می دن. آره.
‫زیرش موتورهای پیش رانه؟
‫سرعتش چقدره؟
‫تقریبا 25 برابر سرعت صوت ‫یا 28000 کیلومتر بر ساعت.
‫- اُه وای. ‫- آره.یه جورایی دیوانه واره.
‫فکر می کنم بخش زیبایی از ‫ زندگی اینه که نمی دونی...
‫چی انتظارت رو می کشه و برای همینه ‫که باید امید داشته باشی...
‫که روزهای بهتری در راه اند.
‫این جاییه که قراره 3روز توش زندگی کنیم.
‫هیچ جا خونه ی آدم نمی شه!
‫می دونی این فوق العاده ست.
‫[228روز تا فرستاده شدن به فضا]
‫می ریم به مرکز آموزش...
‫که اندازه ی لباس فضانوردیتون رو می گیرند.
‫دقیق ترین اندازه گیری ایه که ‫توی عمرتون تجربه می کنید.
‫- 5/6. ‫- 5/6.
‫- 5/2. ‫- 5/2.
‫تا این مأموریت این فضانوردهای ناسا...
‫نمونه های بی عیب و نقصی بودند...
‫از نظر جسمی بی نقص، باهوش، قوی...
‫و عمق زانو...
‫این احتمالا زانوی بزرگتره.
‫♪ و اقرار کن که آب های اطرافت ‫گسترده تر شدند. ♪
‫من از نظر جسمی بی نقص به فضا نمی رم. ‫با این میله ای که توی پامه،
‫بلافاصله رد صلاحیت می شدم.
‫من اولین شخصی می شم که ‫با عضو بدن مصنوعی...
‫به فضا می ره.
‫دقیق نمی دونند چه طور پیش می ره...
‫حالا می فهمیم.
‫♪ پس بهتره شروع به شنا کنی ‫وگرنه مثل سنگ غرق می شی. ♪
‫♪ چون زمانه در حال تغییره. ♪
‫فرض همیشگی سفرهای ‫فضایی این بوده که...
‫نه. تو فاقد صلاحیتی.
‫به خودتون بستگی داره که ‫بهم ثابت کنید که صلاحیت رفتن رو دارید.
‫جان گلِن...
‫جیم لاوِل...
‫نیل آرمسترانگ...
‫سالی راید...
‫می جِمیسون...
‫اون ها با من و شما فرق داشتند...
‫اما این آدم ها... خدمه ی اینسپیریشن 4...
‫این آدم ها من و شماییم.
‫برای دیدن شماره 3 و 4 بی صبرم.
‫اگه بهش فکر کنید، 2تا آدم به صورت تصادفی ‫دارند زندگیشون رو می کنند...
‫و 30روز دیگه یه لباس فضانوردی اندازه شون می شه.
‫این مأموریت بُعد جدیدی در زمینه ی این که ‫ کی فرصت پرواز پیدا می کنه باز می کنه...
‫و از اون لحاظ این یکی از مهم ترین ‫مأموریت های پرواز تاریخه.
‫♪ چون زمانه در حال تغییره. ♪