‫برام خیلی مهم بود که ‫فرایند خیلی منصفانه و مستقلی باشه. ‫[هاوتورن، کالیفرنیا]
‫نمی خواستم در انتخاب افرادی که ‫برای این کار انتخاب شدند دخالت کنم.
‫می خواستم تا حد ممکن بی طرفانه باشه
‫و اینجا بود که ارکان مأموریتمون به ذهنمون رسید
‫می خواستیم یکی از خدمه ‫نشون دهنده ی رهبری کردن باشه... ‫[رهبری - جرد]
‫یکی از خدمه نشون دهنده ی امید باشه. ‫[امید - هیلی]
‫می خواستیم یکی از خدمه ‫نشون دهنده ی بخشندگی باشه... ‫[سخاوت]
‫و یکی از خدمه نشون دهنده ی موفقیت باشه. ‫[موفقیت]
‫می دونید رکن سخاوتمندی مأموریتمون فقط
‫قرار بود کارزار جمع آوری اعانه برای سنت وجود باشه
‫و نحوه ی مشارکتش اینه که ‫ برای هدفی خارق العاده... ‫[اولین سفر اکتشافی غیرنظامی ها به فضا]
‫ مبلغی رو اهداء می کنید.
‫و اون مبلغ اهدایی، شما رو وارد قرعه کشی ای
‫برای داشتن جایی در اینسپیریشن 4 می کنه
‫و این در تبلیغات بین ‫ مسابقه ی سوپربول هم پخش می شه.
‫می خواستم به خیلی از مردم انرژی بدم
‫و امیدوارم نه تنها در مورد این که می تونیم ‫ مطمئنا چه دستاوردهایی
‫در فضا داشته باشیم الهام بخش آدم ها باشم،
‫بلکه همچنین در مورد کارهایی که می تونیم ‫این جا بر روی زمین انجام بدیم هم همین اتفاق بیفته
‫حاضرید؟ این هم از این.
‫این می تونه اتفاقی باشه که در یادها بمونه
‫سوپربول 55 در حال پخشه
‫جز این که فقط اون فشار رو می گیره
‫هیلی باید بدونی که ‫من واقعا دوستت دارم
‫چون روز یکشنبه لباس های ‫ درست حسابیم رو برات پوشیدم ‫[7 فوریه ی 2021 - ممفیس، تنسی]
‫دوستش دارم!
‫خیلی خب. می خوام امتحانی بچشمش.
‫[205 روز تا پرتاب]
‫- سلام! حالت چطوره؟ ‫- خوبم. تو چطوری؟
‫عاشقشونم. مرسی.
‫برای روز یکشنبه ای که مسابقه ی سوپربول برگزار می شد ‫خیلی هیجان زده بودم چون خیلی دلم می خواست به دیگران بگم.
‫این بزرگترین خبر کل عمرمه.
‫- همراه مایکل... ‫- همراه مایکل واژه ی دقیقی نیست، اما آره
‫تعدادی از دوست هام اومدند به خونه ام ‫و من گفتم: «تبلیغات رو نگاه کنید.»
‫و بعد اون ها گفتند: «اُه خب
‫تو قراره توی برنامه ی خانم های مجرد باشی!»
‫خانم های مجرد نیست یا هست؟
‫چون می دونم فصل جدیدش ‫به زودی شروع می شه
‫یا این که دارند فیلمبرداری فصل جدیدش ‫رو به زودی شروع می کنند.
‫« خواهید دید. می فهمید.»
‫و بلافاصله بعد از این که این رو گفتم
‫تبلیغات اینسپیریشن 4 پخش شد.
‫♪ چشمک بزن، چشمک بزن ستاره کوچولو ♪
‫پاییز امسال اینسپیریشن 4 ‫به عنوان اولین مأموریت کاملا غیر نظامی
‫- به فضا می رود. ‫- داری می ری فضا؟
‫- نخیر، نمی ری. دارم می رم-
‫- واقعا داری می ری؟ ‫ آره.
‫- واقعا... داری میری؟ ببخشید؟-
‫آره!
‫واقعا گیج شدم. ‫صبر کن. واقعا داری می ری؟
‫من به معنای واقعی کلمه دارم می رم فضا.
‫- داری می ری فضا؟ آره-
‫ببین. نمی تونم جلوی دوربین چیزی بگم ‫ اما آخه چی داری واسه خودت می گی؟
‫خبری دریافت کرده ایم که اسپیس اکس
‫اولین مأموریت فضایی با افراد تماما غیرنظامی ‫در دنیا را برنامه ریزی کرده است.
‫افرادی که آخر وقت یکشنبه شب دارند بهمون می پیوندند
‫شاید تبلیغاتی که در طول مسابقه ی سوپربول پخش شد رو دیده باشند
‫هر کسی که هر مبلغی را با این تلاش برای ‫جمع آوری اعانه برای بیمارستان سنت جود سهیم شود
‫می تواند برای صندلی ‫فضانورد سوم در نظر گرفته شود. ‫[ما 1صندلی برای شما نگه داشته ایم.]
‫اسم من کریس سمبروسکیه و 41 سالمه.
‫من 2تا دختر زیبا دارم و متأهل هستم
‫و در غرب واشینگتن زندگی می کنم.
‫[کریس]
‫اولین بار از تبلیغات سوپربول ‫از این مأموریت باخبر شدم.
‫توی تلویزیون پخش شد و ‫با خودم گفتم «اُه یه جورایی فرصت
‫جالبیه و داره سنت جود سود می رسونه. ‫فقط تلفنم رو در میارم.
‫اُه فقط فوری می رم به وبسایت یه نگاهی می اندازم
‫اُه خیلی خب. به سنت جود مبلغی اهداء می کنم.»
‫وقتی داشتم بزرگ می شدم توی مسابقه های ریاضی ‫شرکت می کردم و به دبیرستان علوم و ریاضیات می رفتم
‫بنابراین من همیشه آدمی بودم که به ‫فضا و موشک و علم علاقه داشته
‫اما هرگز فکر نمی کردم واقعا ‫فرصت رفتن به فضا رو داشته باشم.
‫اسمت رو توی بخت آزمایی می نویسی ‫ایرادی نداره، آره
‫مشکلی نداره. داری به سنت جود کمک می کنی ‫و براشون پول جمع می کنی
‫حالا هر چی کریس، خیلی خب. ‫تو هرگز به فضا نمی ری، اما بفرما
‫از رویات لذت ببر.
‫1روز صبح کریس ‫طبقه ی پایین پیش دخترها بود
‫و فکر می کنم یکی از اون صبح هایی بود ‫که می تونستم یه کم بیشتر بخوابم
‫و اون گوشیش رو روی میز پاتختی گذاشته بود ‫و شروع کرد به زنگ خوردن
‫و من نگاهش کردم و اینسپیریشن 4 ‫رو دیدم و فکر کردم بازاریاب تلفنیه.
‫برای همین جواب ندادم
‫و بعد اون ها دوباره زنگ زدند ‫و باز اینسپیریشن 4 بود
‫و من فکر کردم: ‫«عجب بازاریاب تلفنیِ پیله ایه.»
‫«اُه باشه. یادمه پول اهداء کرده بودم. ‫ آره. شما کی هستید؟
‫و دارید سعی می کنید چه جور تمدید ‫ضمانت خدمات پس از فروشی رو بهم بفروشید؟»
‫می دونید من
‫یه چیزهایی از خودم در آوردم و گفتم
‫«باید هماهنگی اجرایی انجام بدیم.
‫باید با زوم با هم تماس بگیریم.» ‫فقط یه چیزی از خودم ساختم
‫و متقاعدش کردم توی ‫برنامه ی زوم تماس بگیره.
‫کید تماس گرفت. ‫اون مدیر مأموریته.
‫سلام. این هم از شما.
‫روشنه که صحبت ها با جرده ‫و اون فقط گذاشت بفهمه که
‫«سلام رفیق... تو همون شخصی.»
‫جرد فقط به شیوه ی خودش ‫سرش رو تکون می ده و می گه:
‫«اُه می خوایم ازت دعوت کنیم ‫عضوی از خدمه ی اینسپیریشن 4 باشی.»
‫تو حالا روح سخاوت
‫این مأموریت رو نمایندگی می کنی.
‫یه دقیقه فکر کردم زوم هنگ کرده
‫چون کریس تکون نمی خورد. هیچی نمی گفت.
‫اون موقع میزان واکنشم همون قدر بود.
‫فقط بهت زده شده بود.
‫با خودم گفتم: «وای این واقعا هیجان انگیزه ‫ولی یه دقیقه صبر کن... من خانواده دارم.»
‫«چطور قراره این قصیه رو راست و ریس کنم.
‫هر کدومشون وقتی بهشون ‫ گفتم برای اینسپیریشن 4
‫انتخاب شدند واکنش متفاوتی داشتند.
‫اولین چیزی که کریس گفت این بود که: ‫«با خانواده ام در موردش حرف می زنم.»
‫این هم از این! عجب پرشی!
‫خب بعد از تماس تلفنی رفتم طبقه ی بالا
‫و به همسرم گفتم.
‫«فکر می کنم قراره سوار موشک بشم.» ‫فکر می کنم جمله بندیم همین بود.
‫و اون فقط گفت: «چی؟»
‫می تونستم این رو توی چهره اش ‫ببینم و تقریبا اشتیاق داشت
‫و فقط هیجان زده بود و یه جورایی ‫جلوی هیجانش رو گرفته بود.
‫و ما همه یه جورایی نگاهش کردیم ‫ و بچه ی بزرگمون گفت:
‫« داری میری فضا؟» ‫و کریس لبخند زد.
‫چشمام خیس اشک شدند ‫و اون بهم نگاه کرد و گفت:
‫«درکت می کنم.»
‫و صحبت کردیم.
‫خطرات زیادی وجود داره. ‫اگه مشکلی پیش بیاد چی میشه؟
‫آیا از این که شوهرم وارد رقابتی برای ‫برنده شدن سفر به فضا شده غافلگیر شدم؟
‫نه، نشدم.
‫نه.
‫من و کریس هر دو در شهر گریت فالز ‫در مونتانا زندگی می کردیم.
‫تازه از کالج فارغ التحصیل شده بودم.
‫داشتم در اولین جایگاه شغلیم ‫به عنوان معلم کار می کردم.
‫کریس با نیروی هوایی مستقر شده بود.
‫ما توی مهمونیِ دوستی بودیم ‫و من رفتم بیرون روی ایوان پشتی
‫و اون تی شرت کمپ فضایی رو پوشیده بود ‫و انداخته بودش توی شلوار جینش
‫و اومد سمتم و اولین چیزی که ‫ بهم گفت این بود که
‫«امروز پرتاب شاتل فضایی رو دیدی؟»
‫و فکر می کنم اولین واکنشم این بود: ‫«از اون خرخون هاست!»
‫اون نه تنها بامزه ست بلکه ‫این قابلیت رو داره که به خودش بخنده
‫که واقعا دوست داشتنیه
‫و اون باملاحظه ست، مهربونه
‫و شخص محبوبم برای وقت گذروندنه.
‫توی این ماموریت مواقعی هست که ‫ احساس غرور و هیجان می کنی
‫و مواقعی هم هست که احساس ‫اضطراب و نگرانی می کنی.
‫تنها چیزی که بهش فکر می کنم و می خوام
‫با امنیت و سلامت برگشتن ‫به زمینه و بعدش جشن می گیرم.
‫سلام.
‫درست از همون ابتدای اینسپیریشن 4
‫با علم به این که این اولین ماموریت ‫افراد غیرنظامی به فضاست
‫خیلی ممنون.
‫خیلی برام واضح بود که ‫ هر وقت اولین بارِ اتفاقی باشه
‫مثل این ماموریت، اهمیت و مسئولیتی ‫به همراه داره
‫و واسه همین ما ارکان ماموریتمون ‫ رو مشخص کردیم.
‫آخرین رکن ماموریتمون موفقیت بود
‫و از اول می خواستم اون
‫فرایند انتخاب کارآفرینانه ای باشه.
‫می خواستیم یکی از اعضای ‫خدمه ایده ی کسب و کاری رو
‫با دنیا به اشتراک بذاره و کاملا ‫واقف بودم که تبدیل یه کسب و کار
‫از یه مفهوم به واقعیت چقدر سخته ‫و اگه بتونیم اون رو در این بگنجونیم
‫و کارآفرین الهام بخش بزرگِ ‫بعدیمون رو پیدا کنیم
‫پس باید این کار رو هم بکنیم.
‫اسم من سایان پراکتره. ‫51 سالمه
‫و اهل شهر فینیکس در آریزونا ام.
‫[سایان]
‫من تلویزیون ندارم و مسابقه ی ‫سوپربول رو تماشا نکردم
‫ولی وسطای مسابقه دیدم ‫دوستم ویدئوی اون ها
‫برای صندلی موفقیت رو پست کرده... ‫و با خودم گفتم: «یه صندلی دیگه هم هست؟»
‫خب باید روح کارآفرینانه ات ‫رو نشون می دادی
‫و یه ویدئوی توئیتری 2 دقیقه ‫و 20 ثانیه ای ضبط می کردی.
‫من گرچن گرین هستم.
‫اسم من برایان کِی اسمیته.
‫من اندرو رِیدِرم.
‫مثل خیلی های دیگه همیشه ‫دلم می خواست فضانورد باشم.
‫من موشک های خودم رو می سازم.
‫هر پرتاب موشکی رو که بتونم تماشا می کنم.
‫با حمایت شما
‫می تونیم یه شخص ناشنوا رو به فضا بفرستیم.
‫من همیشه آرزو داشتم ‫یه ارکستر کامل رو به فضا ببرم
‫و حالا شاید واقعا شانسِ ‫ این کار رو داشته باشم.
‫فرصتی برای تصویرسازی از مدار
‫می تونه عینا عکاسیم رو ‫به ارتفاع بالاتری ببره.
‫می خوام رمز و راز و شگفتیِ فضا رو
‫برای اشخاص معمولی بیارم ‫و به صورت همزمان
‫از هدف فوق العاده ای حمایت کنم.
‫و من آماده ام الهام بخش همه باشم.
‫و خب فکر می کنم 50 بار فیلم گرفتم
‫و بالاخره فیلمی رو گرفتم که گفتم: ‫ «خیلی خب، دیگه تمومه.»
‫«همین رو پست می کنم.»
‫من در ماه مارس 1970 و ‫در گوآم متولد شدم
‫و دلیل بودنمون در گوآم این بود که
‫پدرم موقع ماموریت های آپولو ‫در ایستگاه ردیابی ناسا کار می کرد
‫و من هشت ماه و نیم بعد از قدم گذاشتنِ
‫نیل آرمسترانگ بر ماه به دنیا اومدم.
‫پس من عینا هم سن ‫ماموریت آپولو 11 در ماه ام.
‫وقتی که سفینه ی فضایی در حال حرکت دور زمین بود ‫بابام مسئول کمک به ردیابی اش بود.
‫[خدمه ی آپولو 11 خوش آمدید. ‫ایستگاه ردیابی آپولو در گوآم]
‫و خب نیل آرمسترانگ یه یادداشت ‫واقعا زیبا نوشت که می گفت
‫تقدیم به اِد. ممنون برای تمام کمک هات. ‫نیل آرمسترانگ، آپولو 11.
‫من از اون اول بچه ی سرزنده ‫ و مستقلی بودم.
‫علایقم هر چیزی در فضای بیرون ‫و هواپیماها بود.
‫توی دبیرستان... می دونید که آدم ‫یه عکس هایی رو به کمدش می چسبونه.
‫من عکس یه خلبان اف 16 رو به صورت وارونه ‫ توی کمدم داشتم.
‫من نمی تونم به این عوضی شلیک کنم.
‫بذار ببینم می تونم یه کم ‫ سر به سرش بذارم.
‫وقتی برای اولین بار فیلم تاپ گان ‫ رو دیدم متحیر شدم.
‫با خودم گفتم: «اُه این دقیقا همون کاریه ‫که می خوام انجام بدم.»
‫ولی کلا مربوط به مردها بود.
‫فقط فکر می کردم که ‫نمی تونم بخشی از اون دنیا باشم.
‫من هیچ خلبان جنگنده ی زنی رو ‫به عنوان الگو نداشتم
‫و همیشه هم فضانوردی رو به چشم ‫خلبان جنگنده ی ارتش بودن می دیدم
‫و بنابراین فکر می کردم هرگز ‫نمی تونم فضانورد بشم
‫ولی بعدش سال ها بعد ‫یکی بهم ایمیل زد و گفت
‫«ناسا دنبال فضانورده. تو باید درخواست بدی.» ‫ لینکش رو هم فرستاد.
‫وقتی اون اعلامیه که ‫دنبال فضانوردند منتشر شد
‫من 38 ساله بودم.
‫حدود 3500 نفر در اون مرحله ی گزینش ‫ درخواست داده بودند... ‫[نام: سایان پراکتر]
‫و از بین اون ها 9 نفر رو انتخاب کردند... ‫[تحصیلات: دکترا، دانشگاه ایالتی آریزونا]
‫و من... با خودم گفتم: ‫«چرا من رو انتخاب کردند؟»
‫[متقاضیان باید استانداردهای جسمی را دارا باشند. ‫...مدرک کارشناسی مهندسی، ریاضیات یا علوم. ‫... تجربه در سطح آموزش ابتدایی و متوسطه.]
‫و بعد وقتی شرایطش ‫ رو دیدم فهمیدم
‫من بیشترِ حداقل شرایط لازم ‫برای فضانورد بودن رو دارم
‫و در نهایت فینالیست شدم که ‫ معنیش این بود که
‫عینا با یه تماس بهم بله یا نه می گفتند.
‫تلفن بله یا خیر زنگ خورد
‫فقط گفتند:« متاسفیم. ما شما رو ‫انتخاب نکردیم. لطفا دوباره سعی کنید.»
‫و البته که ناراحت میشید. ‫چون می دونید این قدر به
‫آرزوی کودکیتون نزدیک شدید ‫و فقط از دستتون رفت.
‫وقتی خبردار شد که به عنوان فضانورد ناسا
‫انتخاب نشده
‫یه جورایی ناامیدی رو می بینید. ‫درست می گم؟
‫چون فکر نمی کنید این فرصت ‫دیگه هرگز پیش بیاد.
‫می دونید خبر ویرانگری بود.
‫همین چند وقت پیش ‫درست قبل از کووید فضانورد می خواستند
‫و مردم ازم می پرسیدند ‫ «درخواست میدی؟» و من می گفتم:
‫الان من 50 سالمه و فقط فکر نمی کنم ‫اگه بخوام برم فضا
‫این مسیر من باشه ولی فکر می کنم یه روزی ‫رفتن به فضا به صورت تجاری عملی میشه.
‫وقتی ویدئوم رو برای ‫اینسپیریشن 4 ارائه دادم
‫خودم رو دانشمند و زمین شناس توصیف نکردم.
‫خودم رو به عنوان شاعر و هنرمند توصیف کردم.
‫من مغازه ی خودم رو باز کردم ‫که توش آثار هنریم رو می فروشم.
‫حالا یکی از قوانین رقابت
‫این بود که باید یه کم پر بیننده می شدی.
‫هر چی بیشتر لایک و توجه بگیره
‫شانس رسیدن به ‫فرایند نهایی انتخاب بیشتره.
‫و خب من توی توئیتر طوفانی به پا کردم
‫شنبه ایمیلی دریافت کردم که می گفت ‫«سلام. یه سری کارهای اجراییتون
‫مونده که باید بررسیشون کنیم.
‫می تونید یکشنبه در یه تماس واقعا ‫ سریع توی زوم حضور پیدا کنید؟»
‫[7 مارس 2021]
‫و من گفتم: «جرد این جاست!»
‫می دونید... سرنوشت ساز بود.
‫تماس سرنوشت ساز از طریق زوم.
‫اُه خدای من. ممنون.
‫[28 مارس 2021]
‫برای جرد آسون بود که ‫ فقط سه تا از دوست هاش رو ببره.
‫این کار رو مخفیانه انجام بده
‫ولی همون طور که جان اف کندی ‫ در مورد ماه گفت:
‫«ما این کارها رو انجام نمی دیم ‫چون آسونند
‫ما این کارها رو به خاطر ‫ سختیشون انجام میدیم.»
‫چیزی فراتر از فقط خودشه. ‫چیزی فراتر از خدمه شه. ‫[171 روز تا پرتاب]
‫اون داره این کار رو واسه هدف و فایده ای ‫برای ماموریت های آینده انجام میده.
‫سلام!
‫- سلام! ‫- دختر این لباس فضانوردی چقدر بهت میاد.
‫- خیلی از دیدنت خوشحالم. ‫- می دونم.
‫- ما خدمه ی سفینه ایم. این جا رو باش! ‫- آره.
‫آره.
‫می دونیم همه اش ‫ قرار نیست خوش بگذره.
‫بعضی چیزهاش ممکنه ناراحت کننده باشه
‫ولی ما به صورت اختصاصی بر روی مطمئن شدن ‫از موفقیت به عنوان یه تیم و گروه خدمه
‫به صورت جمعی تمرکز کردیم.
‫کل خدمه
‫با وجود فرایندی که ‫تا جای ممکن تصادفی بود
‫همیشه بخت باهامون یار بوده
‫منظورم اینه که خدمه ی خارق العاده ای داریم.
‫تک تکشون ویژگی های فوق العاده ای ‫رو برای ماموریت به ارمغان میارن.
‫[سخاوتمندی: کریس/ موفقیت:سایان ‫ رهبری:جرد/ امید:هیلی]
‫همین طور که فضا به شکل رو به افزایشی ‫ به جایی برابری خواه بدل میشه
‫که شما می تونید بهش سفر کنید و من می تونم ‫بهش سفر کنم و بچه هام می تونند بهش پرواز کنند
‫فکر می کنم برمی گردیم و می گیم:
‫اولین آدم هایی که این کار ‫رو کردند کی بودند؟
‫اُه آره اینسپیریشن 4 بود.
‫اُه خیلی باحاله. ‫فوق العاده میشه. ‫[اعلام انتخاب سایان - اورلاندو، فلوریدا]
‫چی بگم؟ اُه و گریه هم نکنم.
‫آره.
‫دیدم عکسم رو خراب کردی.
‫- سلام. عاشق پیراهنتم! ‫- اُه ممنون. ممنون.
‫اُه ببین همه دارند میان تو.
‫خیلی هیجان زده ام.
‫- سلام به همه! سلام!
‫خیلی خب. فقط می خواستم بگم
‫احساساتی میشم
‫ولی شما از آرزوی همیشگیم ‫برای رفتن به فضا خبر دارید
‫می خواستم بهتون خبر بدم که به عنوان عضوی از
‫- اینسپیریشن 4 انتخاب شدم! ‫- اُه خدای من!
‫- قبول شدم و دارم میرم فضا. ‫- فوق العاده ست.
‫- من... ‫- اُه خدای من. باورم نمیشه.
‫می دونم، مثل خودم!
‫همه بیاید این جا.
‫خب ما چهار نفر با هم میریم فضا.
‫می دونید تا حالا سه تا ‫زن سیاه پوست آمریکایی
‫به فضا رفتند.
‫من نفر چهارم میشم. رقم کوچیکیه.
‫بابام همیشه می گفت چطور دانشمندها
‫از تجربیات دانشمندان قبلی بهره می برند ‫و این دقیقا همون چیزیه که ما می خوایم.
‫می خوایم الهام بخش مردم باشیم تا تصور کنند که ‫آره، در حال حاضر این منم که روی اون صندلی نشستم
‫ولی در آینده شما می تونید ‫ روی اون صندلی بشینید.
‫نمی خوام گریه کنم ولی ‫کاش مامان و بابا
‫کاش این جا بودند.
‫- می دونم بابا خیلی افتخار می کرد. ‫- می بیندت.
‫ادامه دادن این میراثی که بابا ‫خیلی وقت پیش در گوآم آغازگرش بود
‫واسه همین لانگلی من اون ‫ امضای نیل آرمسترانگ رو لازم دارم
‫تا با خودم به فضا ببرمش. ‫همون که اون جاست! آره.
‫خیلی خوشحالم که تموم شد.
‫خیلی خوشحالم که می دونند.
‫- فقط خیلی خوشحالم. ‫- خیلی قدرتمندانه ست
‫از بودن در این جا با ‫ همه ی شما خیلی خوشحالم.
‫- ما هم واقعا خوشحالیم که تو این جایی. ‫- کاملا موافقم.
‫- می دونم... ما خدمه ایم. ‫- ما خدمه ایم.
‫[مرکز فضایی کندی ‫دماغه ی کاناورال، فلوریدا]
‫اینسپیریشن 4 از ‫مرکز فضایی کندی پرتاب میشه.
‫اون در دماغه ی کاناورال واقع شده
‫در ساحل شرقی فلوریدا.
‫مرکز فضایی کندی واقعا خونه ی ‫پروازهای فضاییِ دارای خدمه ی انسانیه.
‫اگه به مردمی که در ساحل ایستادند ‫و با تعجب بالا رو نگاه می کنند فکر کنید
‫همه ی این ها مرکز فضایی کندیه.
‫مجتمع عظیمیه.
‫یه بخش نظامی داره. ‫یه بخش غیرنظامی داره.
‫سکوهای پرتاب متنوعی داره.
‫ساختمون مونتاژ سفینه ها اون جاست.
‫یکی از بزرگترین ساختمون های دنیا.
‫بلو اُرجین اون جا مجتمع خودش رو داره.
‫اسپیس اکس هم اون جا مجتمع خودش رو داره.
‫به کلی ابرشهر کوچیکیه که ‫پیرامون صنعت فضا ساخته شده.
‫نکته ی عالی در مورد ‫مرکز فضایی کندی اینه که
‫عنصر تاریخی ای رو در خودش داره
‫که جاییه که آپولو ازش به فضا پرتاب شد.
‫جاییه که شاتل فضایی ‫ازش پرتاب میشه
‫و جایی که اینسپیریشن 4 ‫پرتاب میشه همون سکوییه که
‫افراد رو ازش به ماه فرستادیم.
‫اگه همه چیز خوب پیش برود ‫فضانوردهای آپولو 11، آرمسترانگ، آلدرین و کالینز
‫از سکوی 39 اِی که آن جاست بلند می شوند
‫و به سفری می روند که ‫انسان همواره در آرزویش بوده.
‫مرکز فضایی کندی خاستگاه ‫موفقیت های زیادی بوده
‫ولی خاستگاه لحظات خیلی غم انگیزی ‫ در تاریخ پروازهای فضاییِ
‫دارای خدمه ی انسانی هم بوده.
‫درس هایی که به قیمت جان ‫انسان ها گرفتیم، در قلبمون جا گرفتند.
‫پرواز فضایی ذاتا خطرناکه، درسته؟
‫خطاها توش غیرقابل بخشش اند.
‫دارید با پیشران هایی ‫با انرژی زیاد سر و کله می زنید.
‫اکسیژن مایع و سوخت موشک.
‫چیزهایی که در موارد دیگه ‫می تونند به عنوان بمب استفاده بشن.
‫خطرش صفر نیست.
‫سوار موشکی هستید با سرعت ‫ 28000 کیلومتر بر ساعت دور زمین.
‫در چنین محیطی خطر هست.
‫بیاید به مواقعی که در گذشته ‫اوضاع خوب پیش نرفت نگاه کنیم.
‫[فضاپیمای چلنجر کمی پس از پرتاب ‫منفجر شد و هر 7 خدمه ی آن کشته شدند.]
‫ما شاتل فضایی ای رو در حال صعود ‫از دست دادیم. پس در مسیر رفتن به بالا
‫و شاتل فضایی ای رو در مسیر ‫پایین اومدن و ورود مجدد از دست دادیم. ‫[نجات یافته ای در کار نیست.]
‫ده، نه، هشت
‫در حال پرتاب ‫نیروی رانش زیادی هست
‫که داره از سمت دیگه ی موشک میاد
‫که از پیش رانش زیاد ناشی میشه.
‫این اساسا تجربه ی ‫ یه انفجار کنترل شده ست.
‫به همسر برادرم زنگ زدم ‫که اون هم مهندس هوافضاست.
‫بهش گفتم ازم دعوت شده ‫برم فضا و گفتم:
‫«می خوام این کار رو بکنم.» و اون گفت:
‫«من هرگز چنین کاری نمی کنم. ‫اساسا بالای یه بمبی.»
‫سه، دو، یک، صفر
‫بزرگترین خطرش اینه که ‫ احتمال داره بمیری.
‫یعنی ممکنه اتفاقی ‫واسه سفینه ی فضایی بیفته
‫که به معنای واقعیِ کلمه ‫به قیمت جونت تموم شه.
‫این بزرگترین خطره
‫ولی قضیه به جون خریدن خطر ‫ به شکلی دیوونه وار نیست.
‫قضیه رفتن به یه سفره
‫که تمام ملاحظات ایمنی ای رو که
‫فکرش رو بکنید ‫در اون لحاظ شده.
‫هیچ کدوم از خدمه هیچ ‫ترس مستقیمی رو ابراز نکرده
‫ولی فکر می کنم ممکنه به شیوه های دیگه ‫نگرانی هایی برای خانواده
‫وجود داشته باشه.
‫مثلا هی از خطری که دارم به جون ‫ می خرم آگاهم. کاملا مطمئن نیستم
‫می دونید خانواده ام ممکنه لزوما کاملا از ‫خطری که خودشون دارند به جون می خرند آگاه نباشند.
‫خانواده های خدمه
‫بار مسئولیت چشمگیر و با این حال متفاوتی ‫ از اون هایی که واقعا میرن اون بالا دارند
‫و این چیزیه که به صورت ‫مداوم باهاش زندگی می کنند.
‫این خدمه هستند که در خطرند.
‫من به پرتاب فکر نمی کنم.
‫به بودنش در فضا فکر نمی کنم.
‫به امروز فکر می کنم.
‫فکر می کنم مشابه ‫وقتی که تحت درمان بود
‫باید به امروز فکر کرد.
‫افراد پشت صحنه رو می شناسم ‫و خیلی بهشون اعتماد دارم
‫ولی البته به عنوان یه مادر
‫اون نگرانی ها رو دارم.
‫در حال حاضر بزرگترین ترس هاتون چی اند؟
‫سعی می کنم بهش فکر نکنم ‫ولی البته گاهی بهش فکر می کنم.
‫معلومه... این که اتفاقی بیفته.
‫من از نسلی هستم که داشت ‫چلنجر رو تماشا می کرد
‫و من
‫می دونید چهره ی والدین کریستا مک اولیف
‫میاد توی ذهنم.
‫ستاره ی این ماموریت ‫معلم مدرسه ای در نیو همپشایر... ‫[پرتاب شاتل فضایی چلنجر - 28 ژانویه 1986]
‫کریستا مک اولیفه.
‫معلم مدرسه ای که ‫اولین شخص غیرنظامی ای بود
‫که سوار یک شاتل فضایی می شد.
‫دانش آموزهای زیادی ‫ توی دبیرستان کانکورد هستند
‫که دوست دارند اون فرصت رو داشته باشند.
‫جمعیت تماشاگری بالغ بر 500 نفر
‫از جمله والدین کریستا مک اولیف
‫گریس و ادوارد کوریگان ‫با غرور همراه اشک های شادی تماشایش کردند.
‫پرتاب بیست و پنجمین ماموریت شاتل فضایی
‫و برج پرتاب رو ترک کرد.
‫چلنجر با اهرم پیش ران برو.
‫راجر با اهرم پیش ران برو.
‫کنترل کننده ی پرواز این جا داره بسیار ‫با دقت موقعیت رو بررسی می کنه.
‫واضحه که یه نقص فنی عمده بوده.
‫ما گزارشی از افسر دینامیک پرواز داریم
‫که میگه سفینه منفجر شده.
‫در ساعت 11:40 صبح امروز ‫برنامه ی فضایی
‫با انفجار شاتل فضایی چلنجر ‫حدودا یک دقیقه و نیم بعد از
‫پرتاب از این جا در مرکز فضایی کندی
‫یک فاجعه ی ملی را تجربه کرد.
‫وقتی از خطرها در ماموریتی ‫ صحبت می کنیم
‫دو دفعه ای که بیشترین نگرانی رو دارید ‫زمان پرتابه
‫و بعد ورود مجدد بخش بعدی ایه ‫ که نگرانشی چون حالا
‫شما از قصد در حال سقوط به زمینید.
‫وقتی که در مدار قرار گرفتید ‫بعدش باید از شر انرژی خلاص بشید.
‫ورودتون مثل یه شهابه.
‫شما در حال ورود مثل ‫ یه شهاب سنگ آتشین اید
‫و خب تبخیر نشدن سخته.
‫شهاب هایی دائم ‫با زمین برخورد می کنند
‫ولی اکثرا تبخیر میشن.
‫احتراق تقویت کننده ی موشک ‫و پرتاب شاتل فضایی کلمبیا رو داریم.
‫کلمبیا که امروز صبح ‫با انفجار به سوی مکانی کاوش نشده رفت... ‫[پرتاب شاتل فضایی کلمبیا - 16 ژانویه 2003]
‫لارل کلارک، بومی شهر رسین، ‫در سفر همراهی اش می کرد.
‫اسم من جاناتان بی کلارکه.
‫همسرم لارل و من هر دو ‫افسران وظیفه ی فعال نیروی دریایی بودیم.
‫ما در مدرسه ی غواصیِ ‫ نیروی دریایی با هم آشنا شدیم
‫و... اون ذات منحصر به فرد ‫و بی تکلفی داشت.
‫لارل مامان فوق العاده ای بود.
‫وقتی برای کار در ناسا درخواست داد ‫برای اولین بار باردار بود
‫و رفتارش این بود: ‫«هی اگه نتونم فضانورد بشم،
‫من این کار بزرگ رو به عنوان یه مادر دارم.»
‫و وقتی ناسا انتخابش کرد ‫واسه هر دومون حیرت انگیز بود.
‫من هشت سال به عنوان ‫جراح پرواز خدمه توی ناسا بودم.
‫تا جایی که مطلعم من احتمالا ‫تنها عضو خانواده ای بودم
‫که روی همون ماموریت به خصوصی که ‫همسرش توش بود کار می کرد.
‫اُه بابا کراوات عید پاکش رو زده. خوشگله.
‫من توانایی ارتباط برقرار کردن باهاش
‫از طریق چیزهایی که بهشون ‫کنفرانس های خصوصی خانوادگی میگن رو داشتم.
‫اُه خدایا. خورد به چشمم. ‫[لارل کلارک - ایان کلارک]
‫آره! شلیک خوبی بود مامان.
‫خداحافظ!
‫خیلی خب عزیزم. خداحافظ.
‫پایان و قطع تماس.
‫ما خوش شانس بودیم که فرودی داشتیم
‫که قرار بود در زمان عالی ای در روز باشه.
‫هیوستون، بررسی ارتباط.
‫کلمبیا، هیوستون.
‫ارتباط داشت خیلی متناوب می شد.
‫خیلی واضح بود که ‫داشت متلاشی می شد.
‫هیوستون ما پیام های ‫فشار لاستیکت رو می بینیم
‫و آخرین پیامت رو متوجه نشدیم.
‫خب «هشدار فشار لاستیکت رو دریافت کردیم.»
‫و «آخرین پیامت رو دریافت نکردیم.»
‫من با خودم میگم
‫این درست نیست.
‫این برای من نشون دهنده ی ‫اینه که یه جای کار
‫به شکل فاجعه باری می لنگه.
‫ارتباطات با کلمبیا حدود ساعت 8 صبح ‫به وقت مرکزی از دست رفت.
‫ظرف چند دقیقه
‫تمام تلفن های همراهان خانواده ‫ خاموش می شد
‫و بعد
‫خیلی زود سرپرست دفتر فضانوردان
‫میاد تو و میگه
‫«ما... ما... ما خدمه رو از دست دادیم.»
‫شاتل فضایی زمانی پس از ورود مجدد
‫به جو زمین
‫در حال حرکت با سرعت ‫ 20000 کیلومتر بر ساعت
‫انگار طبق عکس ها متلاشی شد.
‫بسیار یادآور روز سرنوشت ساز ‫بیست و هشتم ژانویه که
‫چیزی مشابه را هنگام بلند شدن ‫شاتل فضایی چلنجر دیدیم
‫که کمی پس از بلند شدن منفجر شد.
‫[کلمبیا از دست رفت ‫یک فوریه ی 2003]
‫یکی این درک رو داشت که ‫بچه ها رو از اون جا ببره
‫و اون باربارا مورگان بود
‫که یه فضانورد بود.
‫اون پشتیبان کریستا مک اولیف بود.
‫موقع مرگ کریستا اون جا بود
‫و اون می دونه چی کار کنه.
‫می دونید انگار
‫کار خدا بود که اون، اون جا بود.
‫تقریبا انگار
‫اون به یه دلیلی اون جا بوده
‫و اون بچه ها رو می بره
‫و عینا ظرف ده دقیقه بچه ها ‫شروع به بازی می کنند
‫و بچگی می کنند.
‫و می دونید بزرگسال ها کسانی اند که
‫گریه می کنند و فقط به شکل بدی ‫غصه بهشون غالب میشه
‫و
‫باربارا بهم گفت:
‫«جان بچه ها کمک می کنند ‫این ماجرا رو پشت سر بذاریم.»
‫اون ها بودند که قوی بودند
‫و
‫گرچه برای همه ی ما دردناکه
‫بهش نگاه می کنی و میگی: ‫«زندگی ادامه داره.»
‫باید
‫می دونید... باهاش مواجه بشی.
‫پس حالا نقش من اینه که ‫مطمئن شم ایان خوبه
‫مطمئن شم اعضای دیگه ی خانواده خوبند
‫از تیم مراقبت کنم.
‫از قبیله.
‫و ما از این ماجرا می گذریم.
‫عجیبه که حالا که داریم ‫بهش نزدیک تر میشیم
‫آدم شروع می کنه به خواب دیدن ‫در مورد این چیزها.
‫خوب و بد، درسته؟ ‫شروع می کنی به فکر کردن
‫در مورد این که ممکنه چه اتفاقی بیفته،
‫خطرهایی که وجود دارند.
‫دارم سعی می کنم واسه اش هیجان زده باشم ‫و بهش نشون بدم چقدر افتخار می کنم.
‫آدم روزهای خوب و بد داره.
‫فکر می کنم این که همسرشونیم ‫این انتظار رو ایجاد می کنه
‫که ما افتخار می کنیم،
‫قدردانیم و از بودن ‫در این جا خوشحالیم
‫و واقعیت
‫اینه که بله، ما همه این چیزها هستیم
‫ولی نگران و مضطرب هم هستیم.
‫کل این ماجراجویی و تجربه ‫بالا و پایین زیاد داشته.
‫می دونم جرد همیشه این جوری بوده.
‫اون همیشه سعی کرده این کار رو انجام بده و ‫من همیشه یه جورایی این اجازه رو بهش دادم
‫ که این کار رو بکنه و خودش باشه.
‫نمی خوام به خاطر من یا به خاطر این که ‫ یه خانواده داریم عوض بشه
‫هر چقدر هم که گاهی برای من سخت باشه ‫می دونم باید برای خودش این کار رو انجام بده.
‫این زندگی اون هم هست، درسته؟ پس
‫لارل
‫از بهشت این پایین رو نگاه می کنه و میگه
‫«این کار رو انجام بدید.»
‫هر چه بالاتر بریم ‫بیشتر می تونیم ببینیم
‫و انجام این کار برای گونه ی ما
‫یه ضرورته.
‫سفر همسرتون یا افرادی که ‫دوستشون دارید، حالا سفر شماست
‫و آرزوی اون ها ، آرزوی شماست.
‫الهام بخشِ نسل بعد بودن اینه که
‫این مسئولیت رو به دیگری واگذار کنی ‫و تشخیص بدی که به چه قیمتیه.
‫این آرزوی شماست، ‫باید براش تلاش کنید.
‫ممکنه اون سفر عواقبی داشته باشه.
‫ارزشش رو داره؟
‫حتما داره.
‫[پرتاب فضاپیمای کرو-2 اسپیس اکس ‫23 آوریل 2021]
‫کرو 2 بهار امسال پرتاب شد
‫و ما خدمه ی اینسپیریشن 4 رو ‫برای تماشای پرتاب آوردیم.
‫کرو2 آخرین باری بود که ما انسان ها ‫رو از اسپیس اکس در فالکن و دراگون
‫به فضا فرستادیم
‫و اینسپیریشن 4 دفعه ی بعدیه.
‫- این فوق العاده ست. ‫- آره، همین طوره.
‫اون رو ببین.
‫لطفا از پنجره به شرق نگاه کنید. ‫سکوی پرتاب ما رو می بینید.
‫اگه به بالاش نگاه کنید
‫می تونید بازوی خدمه که ‫ اون بیرونه رو هم ببینید
‫که ورودیتون به کپسول ‫ و خروجیتون ازشه.
‫اون رو ببین.
‫من با خدمه ی ماموریتم این جام ‫ که کرو 2 رو در حال پرتاب به
‫ ایستگاه فضایی بین المللی تماشا کنم.
‫خیلی مفتخرم که می تونیم بخشی از ‫تاریخ و میراث آمریکا باشیم.
‫اینسپیریشن 4 سفر بعدیِ ‫دارای خدمه ی انسانیه
‫که پنج ماه دیگه از مرکز فضایی کندی
‫به فضا پرتاب میشه.
‫وقتی می رید بیرون پیش سکو ‫حدود 2ساعت اونجائید.
‫ظرف 45 دقیقه ما چیزی که بهش ‫سیستم فرار پرتاب می گیم رو مسلح می کنیم
‫پس اون مثل تور ایمنیه ‫یا مثل دکمه ی بیرون انداختن
‫در صورتی که اتفاقی در شرف وقوع باشه
‫ما خطرش رو درک می کنیم ‫می دونید ما خانواده داریم
‫اما هیچکس نگفته: «هی من واقعا ‫در این مورد نگرانم.»
‫چون همشون خیلی به ‫چیزی که اسپیس اکس ساخته مطمئنند.
‫وقتی می آیید این بیرون ‫چیزی که حالا در راه مرکزی داریم
‫تقویت کننده ی کرو-2 ئه. یه پرتابگرِ مجددا ‫استفاده شده بعد از استفاده توی یه پرواز.
‫چقدر خفته
‫همچنین در سسمت دیگه... ‫اینجا توی آشیانه ای که اینجاست
‫تقویت کننده ی هدایتگر حیات رو داریم. ‫خب این نه پرواز
‫با یه تقویت کننده ی موشکه.
‫و خب دیگه می تونید زنگارش رو ببینید.
‫می دونید دیدن موشک و چیزهای کوچیکی ‫که از ذهن آدم می گذرند
‫مثلا این که «چقدر اون موشک بلنده.» ‫خیلی واقعیش کرد.
‫این دقیقا همون مسیریه که شما می رید.
‫از ماشین ها پیاده می شید، ‫از آسانسور می رید بالا، یه طبقه می رید بالا.
‫حالا در 265 اید.
‫به بالاترین جای منطقه ی ‫ساحل فضایی خوش اومدید.
‫هر انسانی که به ماه قدم گذاشت ‫و اینجا از این سکو
‫داخل موشک رفت
‫می دونید تقریبا تمام مأموریت های شاتل ‫ از این سکوی پرتاب بوده.
‫این تلفنی که پشتتونه ‫تلفن دوره ی شاتله.
‫بیشتر فضانوردها ازش استفاده کردند که ‫بیان تو و در واقع آخرین تماسی که
‫می خوان رو قبل از رفتن به فضا بگیرند.
‫ما در گاه شمار زمان می ذاریم ‫تا بهتون اجازه بدیم از اون تلفن استفاده کنید
‫فکر می کنم خیلی هامون لحظه ی مهمی رو ‫در جایگاه پرتاب 39 اِی داشتیم.
‫خیلی از فضانوردهای قهرمانِ قبل از ‫ما از اون تلفن استفاده کردند
‫تا تماسی رو بگیرند که می دونید... ‫ممکن بود آخرین تماسشون باشه.
‫- خوبی؟ ‫- فقط دارم تمرین تنفس می کنم.
‫این بازوی خدمه ست. ‫در هوای رقیق کاملا معلق می شه.
‫اُه خدای من.
‫آره.
‫- خیلی خفنه‫ محض اطلاع شما-
‫در سمت دیگه ی این پایه ی قرمز ‫یه ارتفاع 82 متری هست،
‫اما معمولا دراگون درست همین جاست.
‫ما رسمی داریم که در بازوی خدمه به جا میاریم
‫که شما مطمئنا ‫قسمتی ازش خواهید بود
‫و اون قبل از ورودتون به وسیله ست.
‫حاشیه ی فضای سفید رو امضاء می کنید.
‫ما برای تماشای پرتاب کرو 2 این جاییم ‫و می دونیم که نفرات بعدی ماییم
‫می دونید... چقدر خوش شانسیم که
‫کاری که بزرگان کردند رو ادامه می دیم.
‫داره واقعی می شه.
‫خارق العاده ست! وای!
‫- آره کپسول همین جا می مونه. ‫- آره.
‫تجهیزات فرود... اون رو می بینی؟
‫بودن بالای سکوی پرتاب 39 اِی
‫اینجا، جاییه که آمریکا ازش به فضا می ره.
‫مثل رویای فوق العاده ایه که به واقعیت پیوسته
‫- واقعا خفنه! چه منظره ای-
‫آره، ما الآن از بیشتر مردم فلوریدا ‫در ارتفاع بالاتری هستیم. پس
‫- سخت نیست‫ سخت نیست-
‫- آره، آره‫ باحاله-
‫اُه کریس.
‫- وای. آره‫ عجب ماجراجویی ای-
‫برو.
‫فکر نمی کنم تا وقتی که ‫کریس برگرده به زمین،
‫به تأثیر جهانی ای که
‫این مأموریت قراره داشته باشه فکر کنم
‫و فکر می کنم یکی از اون نیمه شب ها
‫که می شینیم و با یه لیوان نوشیدنی با هم حرف می زنیم
‫شروع می کنیم به فهمیدن و درک این که
‫«وای. این کاریه که تو انجامش دادی ‫و چیزیه که بخشی از اونی
‫و این بزرگتر از هر دوی ماست.»
‫♪ مثل هر شخص دیگه ای... ♪
‫♪ از این که مجذوبم شدی خوشحالم. ♪
‫فکر می کنم خیلی چیزها هست که مردم ‫ لذت می برند در زندگی در موردشون خطر کنند.
‫ما در مورد رفتن به فضا و ‫چرایی انجام این کار صحبت می کنیم.
‫دلایل زیادی برای این که ‫چرا باید انجامش بدیم هست.
‫وقتی درباره دنیا فکر می کنید
‫ما ذره ای در طرح بزرگ این دنیاییم
‫و خیلی کم راجع بهش می دونیم.
‫سئوالاتی که انسان ها از آغاز زمان
‫از خودشون پرسیدند احتمالا در دنیاهایی
‫فراتر از دنیای ما پاسخ داده شده.
‫فکر می کنم توی ذاتمونه که ‫می خوایم بریم و دنبال اون جواب ها بگردیم
‫و از طریق وسایل در دسترسِ ‫ سفر به فضا پیداشون می کنیم
‫و مأموریت ما قدمی در اون سفره.
‫♪ باید به شکل عجیبی هیجان انگیز باشه... ♪
‫♪که پیچ و تاب خویشتن ...دارانه رو تماشا کنی ♪
‫♪ ولی تو اجازه نداری... ♪
‫♪ دعوت نشدی. ♪
‫♪ یه بی تفاوتی ناگوار... ♪
‫♪ مثل هر قلمروی ناشناخته ای... ♪
‫♪باید خیلی مجذوب کننده به نظر بیام. ♪
‫فقط هیجان یادمه و ‫درک حقیقت داره آغاز می شه.
‫من قراره واقعا این که ‫اون چه حسی داره رو تجربه کنم.
‫وای! من نفر بعدی هستم. ‫بیایید این کار رو انجام بدیم.
‫10، 9، 8، 7، 6
‫5، 4، 3، 2، 1.
‫مأموریت.
‫باید برای روندن سفینه ی فضایی ‫ اسپیس اکس به خوبی آموزش دیده باشید.
‫باید بتونید نیروی گرانش رو تاب بیارید،
‫گریز از مرکز
‫و بر ترستون غلبه کنید.
‫اُه خدای من.
‫مأموریتمون به فضا تضمین شده نیست.
‫راه های مختلفی وجود داره ‫که هر فردی یا مأموریت
‫متوقف بشه.