‫خرابی رو به یاد دارم
‫فرار کردن رو هم همینطور.
‫بعد...
‫یه مدت در یه کهکشانِ ناشناس سرگردان بودم.
‫اما حالا در امان هستم.
‫بازم پیدا کردمش
‫خونه ام رو!
‫[شیکاگو سال 2005]
‫هدف از این جلسۀ امروز ما چیه؟
‫شما باهام تماس گرفتید
‫اینترنتی درخواست دادم.
‫گفتید بیام تا باهام مصاحبه کنید
‫آهان.
‫بهترین ویژگی شما چیه؟
‫گوش دادن.
‫سازماندهی.
‫همه چیز یادم می مونه.
‫حالا یادم اومد که کی هستی.
‫میراندا!
‫- از شهر کانکاکی اومدی، نه؟ ‫- بله.
‫خیلی مهارت می بینم،
‫اما داخل رزومه، شغل های زیادی نمی بینم.
‫از سرویس خدماتیِ «ایرین» واسم بگو.
‫شرکت پدرم بود.
‫در «سنت کرویکس» بدنه ی کشتی ها رو تمیز می کرد.
‫من حسابدار بودم.
‫اون زمان خانواده تو سال 1990 به کانکاکی اومد؟
‫بله.
‫می دونی لاجستیک یعنی چی؟
‫راهی که چیزها طی می کنن.
‫راه نه!
‫راه درست!
‫اینجا رو نگاه کن
‫این نقطۀ مبدأ.
‫اینم نقطۀ مقصد. خب؟
‫لاجستیک به زمان و فضا ارتباطی نداره.
‫جریان داره!
‫کوتاه ترین راه 15 سانتی متر هستش...
‫اما راه درست...
‫از نقطۀ مبدأ شروع می شه...
‫دور سر تو می چرخه و به دی موینِ آیووا میره
‫اون هم قبل از اینکه به این نقطه ی مقصد برخورد کنه
‫شهر دی موینِ آیووا رو فرضی گفتم.
‫آها. متوجه ام
‫به نظرت 20 سال دیگه چیکاره میشی؟
‫کارمند شما هستم!
‫یا اینکه اون زمان همه ما مُردیم.
‫خنده دار بود. خودتم نخندیدی. کامل بود!
‫خوبه!
‫ازت خوشم میاد.
‫اون زمان همه ما مُردیم!
‫"شیکاگو سال 2020"
‫باید به مالزی بری.
‫تازه به شیکاگو برگشتم
‫می خواستم یه سر بیام اداره...
‫نیا. «جیم فلپس» تونسته یه جورایی...
‫از شرکت «سینوتک» زمان بگیره.
‫باید اونجا بری تا جلسۀ ارائه ی ایده رو بگردونی
‫هر چی بگم که این ماجرا اهمیت داره، کم گفتم.
‫باشه.
‫برمی گردم فرودگاه «اوهر».
‫فقط قبلش یه کاری هست که باید انجام بدم.
‫می دونی، تا دیروز فکر می کردم...
‫فکر می کردم دیگه هیچوقت نمی بینمت.
‫[آرتور لیندر]
‫چرا اومدی اینجا؟
‫نوشته ام رو تموم کردم.
‫[م.ک]
‫اون کیه؟
‫این یارو همون عوضی ایه که ‫زندگیم رو خراب کرد.
‫چطوری با هم آشنا شدین؟
‫سلام.
‫همدیگه رو می شناسیم.
‫فکر نکنم!
‫مگه بازیگر نیستی؟
‫نه.
‫آها!
‫آها، خب. ببخشید.
‫فکر کردم...
‫عاشق شیکاگو هستم.
‫خیلی دلنشین ـه.
‫یه جورایی زندگی توش راحته.
‫و... عکاس مزاحم هم نداره.
‫گوش کن.
‫باید اثرت رو بخرم.
‫باید چیو بخری؟
‫هنرمندی دیگه، نه؟
‫تو کار لجستیک هستم.
‫عه چه خوب.
‫دوستم اون طرف خیابون می شینه...
‫و یه جشن تولد گرفته،
‫منم کادو براش نگرفتم.
‫خیلی وقته ندیدمش، ‫اونوقت الان فکر می کنه بی برنامه ام.
‫آدم بی برنامه ای نیستم.
‫پس باید یه چیزی براش ببرم.
‫یعنی یه کادوی خوب.
‫چه می دونم... مثلاً اون!
‫نقشۀ فضایی.
‫نه، پولش رو میدم.
‫هزار دلار میدم.
‫فروشی نیست.
‫ولی واقعاً آشنا میزنی.
‫دیدی گفتم؟
‫پدر من شاعره.
‫هر وقت میخواد چیزی رو توی مجله چاپ کنه،
‫به ناشر میگه هر برداشتی از شعرش کرده بگه،
‫تا ببینه درکش کرده یا نه.
‫اینجوری... اینجوری این مشکل رو حل می کنن.
‫تو حتی هنوز اثرم رو ندیدی!
‫نه.
‫نه، نه، ولی فرقی نمی کنه...
‫چون غریزۀ خوبی دارم.
‫میشه برداشتم رو بگم؟
‫خیلی خب.
‫سوژۀ اثرت یه...
‫آدمه!
‫آدم فضایی نیست.
‫اون تنهاست.
‫ناراحت نیست.
‫سرگردانه.
‫یه کم خسته ـست.
‫ولی قلبش گرم تر...
‫و روشن تر از اونیه...
‫که فکرش رو می کنن.
‫چون لباس مخصوصش رو...
‫برای محاظت می پوشه.
‫عه، یه موزه!
‫مال خودت!
‫اسمت چیه؟
‫میراندا.
‫من آرتورم.
‫آرتور!
‫دیر کردی. چه غلطی می کنی؟
‫بیا تو دیگه!
‫ای شخص پلید! ‫(دیالوگی از نمایشنامۀ شاه لیر)
‫اون رفیقمه.
‫همدیگه رو می شناسیم.
‫خیلی وقت پیش با هم یه نمایش اجرا کردیم.
‫می خوای بیای تو؟
‫باید برم خونه.
‫خیلی خب.
‫از آشناییت خوشحال شدم، میراندا.
‫بابت هدیه ممنونم.
‫میراندا!
‫هوا و دریا با هم متحد شدند. ‫[مالزی سال 2020]
‫از «نبرد میدوی» هم قدرتمون بیشتره.
‫مثل کارآییِ یه شب پره!
‫تفاوت های خودمون رو داریم.
‫- بس کن! ‫- باشه. حله.
‫فقط خوشحالم که شرکت هامون ‫یه راه همکاری پیدا کردند.
‫شرکت شما، شرکت ما رو خرید، جیم!
‫آره خب. بذار... خودت باز کردی؟ ‫خیلی خب.
‫ما بودیساتوا می خوایم. ‫(مفهومی در مذهب بودا)
‫بودیساتوا چیه؟
‫فکر کنم اون هوآنگ باشه.
‫نه، تا ما حرفامون رو نزدیم...
‫با هم قرارداد نمی بندن.
‫یعنی فکر کنم اینطور باشه!
‫سلام، اسم من میراندا کارول ـه.
‫ایشون همکارم جیم فلپس ـه.
‫شرکت لجستیک نپتون و پوکا! ‫(نپتون: شرکت دریایی) (پوکا: شرکت هوایی)
‫جلسۀ ایده پردازی کنسل شد...
‫و باید دوباره براش برنامه ریزی بشه.
‫من باید برگردم شیکاگو.
‫بهمون گفتن که همۀ...
‫چی بگم. شاید میکروب هراسی دارن.
‫چی گفت؟
‫گفت موفق باشید!
‫گوشیت آنتن میده؟
‫نه. وایفای هتل هنوز قطعه.
‫عالی شد!
‫به جزیرۀ «به فنا رفتیم»، خوش اومدی.
‫- شبه جزیره ـست. ‫- چی؟
‫مالزی رو میگم.
‫آها، باشه، باشه، حله.
‫اه، گوشی ماهواره ایم رو توی شرکت جا گذاشتم.
‫تو گوشی ماهواره ای نداری؟
‫اینجا جمعیت کمتر نیست؟
‫نمی... نمی دونم.
‫ببین، من میرم پیش کارگرهای انباری...
‫که توی اتاق نمایشن، ‫تا ببینم اونا می دونن قضیه چیه یا نه.
‫اونا رو میشناسی دیگه، نه؟
‫هنک و رابیت و نیک؟
‫کارول؟ ‫(میراندا کارول)
‫آهای، میراندا!
‫خوبی؟
‫خوبم. فقط...
‫میرم تلفن ماهواره ایم رو بیارم.
‫خیلی خب. بعداً زنگ بزن با هم بریم قهوه بخوریم.
‫ظاهراً آدمای معروف، تعطیلی ندارن.
‫باهاشون حرف زده...
‫که اینجا رو باز نگه دارن.
‫بفرما عزیزم.
‫ممنون.
‫باورت نمیشه چند بار تا حالا...
‫از این شب های اینجوری داشتم.
‫با یه آدم فوق العاده مثل خودت نوشیدنی می خورم...
‫که آرتور سه تا کافه اون طرف تر پیداش کرده،
‫در حالیکه اون با طرفدارهاش حرف می زنه.
‫شاید من اونو پیدا کرده باشم.
‫آرتور!
‫اون چیه؟
‫اه...
‫یه جور حسه.
‫چه حسی؟
‫فرار کن برو!
‫وقتی یه طوفان با سرعت داره نزدیک میشه،
‫باید لنگر رو کشید و فرار کرد!
‫بابام یه بار این کار رو کرد.
‫با یه چاقوی ماهیگیری ‫طنابِ لنگر رو جلوی ما پاره کرد.
‫اون حس رو میگم!
‫خب، من قدیما با پدربزرگم می رفتم قایقرانی.
‫توی خورِ شانون! ‫(واقع در ایرلند)
‫از فکرِ اینکه یهویی طوفان بیاد...
‫می ترسیدم.
‫خشکی رو ترجیح میدم.
‫که دوتا پام روی زمین باشه!
‫- ببخشید. ‫- گندش رو در آوردی!
‫ببخشید.
‫مرد خوبی بود.
‫کدومتون «روزنکرانتز»...
‫و کدومتون «گیلدنسترن» بود؟ ‫(کاراکترهای نمایشنامۀ شکسپیر)
‫نکتۀ خنده دارش همینه.
‫اونا مثل من و کلارک، عوض شدنی ان.
‫معلوم نیست؟
‫احتمالاً الان که اون ستارۀ سینما شده...
‫دیگه مثل قدیم اینطور نباشه.
‫من هنوز روزنکرانتز هستم.
‫ساندویچ رو من اختراع کردم. ‫(در این نمایشنامه ساندویچ رو اختراع میکنه)
‫حداقل آخر و عاقبتتون مثل هم میشه.
‫هملت جفتتون رو می کُشه.
‫(منظورش از هملت، خودشه) ‫(چون هملت هم زن بوده.)
‫ازش خوشم میاد.
‫قشنگ بود، میراندا.
‫بردار، بردار، بردار!
‫- میراندا! ‫- لئون؟
‫باید از مالزی بیای بیرون.
‫آنفولانزا جهش پیدا کرده.
‫باشه.
‫چینی ها جلسۀ ایده پردازی رو کنسل کردن.
‫جلسه رو بیخیال!
‫باید به حرفم گوش کنی.
‫شش الی هفت ساعت وقت داری...
‫که تا مالزی توی آتیش نسوخته بیای بیرون.
‫توی اینترنت که چیزی نمی بینم.
‫نمی بینی.
‫دولت های آسیایی دارن از چینی ها خط می گیرن...
‫و اینترنت رو دستکاری می کنن.
‫نباید به چیزایی که می بینی...
‫یا حرفایی که دیگران می زنن اعتماد کنی.
‫- چطور بیام بیرون؟ ‫- از راه دریا.
‫یه نفتکش به اسم «روبسپیر» هست...
‫که 16 کیلومتریِ ساحل، لنگر انداخته.
‫کاپیتانش بهم یه لطف بدهکاره.
‫اول باید از هتل بیای بیرون...
‫و به اسکلۀ «ماسا دپان» بری.
‫برو طبقۀ پایین، برو دم میز پذیرش...
‫و اسمت رو بهشون بگو.
‫گفتم یه بسته برات آماده کنن که توش تدارکات...
‫و اطلاعاتی هست که ‫برای رسیدن به «روبسپیر» لازم داری.
‫به هیچکس اطلاعات نده.
‫برای نجات جون هیچکس بجز خودت واینستا!
‫کل جمعیت مردم مالزی پشت سرت هستن.
‫جیم فلپس چی میشه؟
‫کاپیتان حرفش رو واضح زد.
‫اگه کسی بجز تو رو ببینه، ‫به قصد کُشت شلیک می کنه.
‫لئون؟
‫لئون!
‫آدم وقتی به نقطۀ مقصد میرسه، ‫خودش می فهمه.
‫اون اوایل، قبل از اینکه خونه ـشون از هم بپاشه...
‫به زور متوجه حضور من می شدن.
‫بهتره که متوجه حضور آدم نشن!
‫فکر کنم یه بسته برام اومده باشه.
‫کارول، اتاق 526
‫کریسمس مبارک.
‫ممنون.
‫بهرین راه برای رسیدن به اسکلۀ «ماسا دپان» چیه؟
‫آهای، میراندا!
‫ببخشید.
‫خب، احتمالاً خبرِ فروپاشیِ تمدن ها رو شنیدی، نه؟
‫من یواشکی میرم یه دست گلف می زنم...
‫تا اونا کم کم بفهمن که دنیا رو به پایان نیست.
‫امروز برنامه ـت چیه؟
‫داری میری مهمونی کریسمس؟
‫دارم با یه نفتکش...
‫به اسم «روبسپیر» از آنفولانزا فرار می کنم.
‫خیلی خب!
‫جیم، تو می خوای چیکار کنی؟
‫مثل یه تیم، دوتایی با هم سفر می کنیم.
‫من با چوب های گلف می زنم می کُشمشون!
‫اگه من مُردم، تو منو بخور.
‫اگه تو مُردی، من می خورمت.
‫بیخیال! بیخیال!
‫همۀ اینا تا چهار پنج ساعت دیگه تموم میشه...
‫و کنفرانس دوباره برگزار میشه.
‫تضمینی میگم!
‫جیم، اگه اینجوری شد و ‫همه ـمون نمُردیم باید بگم...
‫فکر نمی کنم هنوز بخش مربوط به ایدۀ تو کامل باشه.
‫ناقصه!
‫خیلی خب.
‫ممنون که روراست بهم گفتی. ‫روش کار می کنم.
‫آرتور؟ منم!
‫فکر کنم اونجا الان ساعت 4 صبح باشه.
‫تا اینو بشنوی، دیگه فردا میشه!
‫امیدوارم شب اول نمایش خوب پیش رفته باشه.
‫من یه اشتباهی کردم.
‫فقط مراقب خودت باش.
‫هر جا هستی همونجا بمون. ‫من دارم میام شیکاگو.
‫نمی دونم چه جوری...
‫ولی پیدات می کنم.
‫معشوقِ کسی بودن، مصیبت است!
‫عشق تلاش می کند تا ‫کلمات را قبل از کامل شدن ببیند.
‫عشق می پرسد: «شغل تو چیست؟»
‫و تو می پرسی:
‫«شغل من چیست؟»
‫اینجا کجاست؟
‫خونۀ مادربزرگمه.
‫در مورد خودم حرف زدم؟!
‫آره بابا، خیلی بانمک بودی.
‫دل همه رو برده بودی. ‫داشتی به همه می گفتی...
‫که منظورت از نقاشی های موزت چیه.
‫باید برم.
‫نه، نه، نه، نه، بمون.
‫بمون. بیا یه چیزی بخوریم.
‫بیا دیگه، مثل آدمای متمدن باش.
‫اسم این فیلم «آلفا و بتا» ـه.
‫همون حروف الفبا!
‫- ولی «آلفا و بتا»ست. ‫- آره.
‫«آلفا/بتا» با یه علامت ممیز. ‫(به این میگن علامت ممیز یا اسلش «/»)
‫چون فیلمش دو شخصیتی ـه.
‫می دونی فیلم دو شخصیتی چیه؟
‫از فیلم خوشم نمیاد.
‫منم همینطور.
‫هممم. داستان دو شخصیتی...
‫به داستانی میگن که ‫دو نفر باید یه مشکل یکسان رو حل کنن.
‫مشکل یکسانشون چیه؟
‫اینکه چطور از پنتاگون دزدی کنن...
‫و هر چی پلوتونیم می تونن بیارن بیرون.
‫چی می دونم. این بدترین سناریویی ـه...
‫که تو عمرم خوندم.
‫- لئون؟ ‫- میراندا!
‫کجایی؟
‫تقریباً نزدیک اسکله ها هستم.
‫«روبسپیر» میگه یه ساعت دیگه منتظر می مونه،
‫ولی دلشوره داره.
‫بسته رو باز کردی؟
‫الان دارم باز می کنم.
‫چی می بینی؟
‫یه قابلمه...
‫که توش یه چاقوی تاشو، کلید و یه عکس هست.
‫این همون کَشتی ایه که از اسلکه ها...
‫به «روبسپیر» می برتت.
‫حداقل یکسال توی دریا می مونی.
‫پدر و مادرم جفتشون شاعرن،
‫و به این نتیجه رسیدن که فکر خیلی رُمانتیکیه که...
‫توی یه جزیره زندگی کنن.
‫رفتیم یکسال توی یه جزیرۀ کوچیک به اسمِ...
‫«هالباش» زندگی کردیم.
‫جزیره ایه که دقیقاً بینِ...
‫- خلیج مکزیک و منطقۀ کارائیب ـه. ‫- آره...
‫قبلاً اونجا رفتم.
‫بابام می بردمون با کوسه نهنگی ها شنا کنیم.
‫اون شاعر نبود...
‫ولی قایق های توریستی رو تمیز می کرد...
‫و بدون هیچ برنامه ای سفر می کردیم...
‫تا اینکه هشت سالَم شد.
‫باید برم.
‫باشه.
‫فاصله ـت تا اون شخص چقدره؟
‫2 متر باهاش فاصله داری؟
‫اتوبوس رو نگه دار!
‫رسیدم.
‫میراندا؟ خودتی؟
‫میراندا کارول؟
‫کلارک؟
‫این شماره رو از کجا آوردی؟
‫گوش کن، می خواستم این قضیه رو مستقیم به خودت بگم.
‫آرتور مُرد.
‫خیلی متأسفم.
‫امشب موقع اجرای نمایش «پادشاه لیر»...
‫روی صحنه سکته کرد.
‫ظاهراً مدیر تبلیغاتش جوری تنظیم کرده که ‫تماس هاش به من...
‫وصل بشن.
‫میراندا نمی دونم این مدت ‫چقدر باهاش در ارتباط بودی.
‫نباید می رفتم!
‫آرتور!
‫فکر کنم بهتر باشه بیای کالیفرنیا با من زندگی کنی.
‫نه.
‫میراندا، سلام.
‫می خواستم بهت بگم...
‫به این عوضی های روزنامۀ «دیلی میل» زنگ زدم...
‫و بهشون گفتم که اون در اصل عاشق من بوده.
‫چی؟
‫عه!
‫پس هنوز اون مقاله رو نخوندی.
‫مزخرفه! آخه اون...
‫اون اصلاً به سلیقۀ من نمی خوره.
‫ببخشید.
‫دارم بحران زنجیرۀ تأمین رو بررسی می کنم.
‫آها، باشه.
‫باشه، راحت باش.
‫خیلی خب، خیلی خب.
‫هممم...
‫فقط می خواستم بگم ‫هیچوقت همچین کاری در حقت نمی کنم.
‫نه، کاملاً یه چیز قانونی ـه.
‫شدنیه.
‫اون نامزدمه.
‫اگه ازدواج کنیم، ‫پاپاراتزی ها باهاش بهتر رفتار می کنن.
‫مگه بهت نگفته بودم؟
‫آره.
‫[صحبت به زبان اسپانیایی]
‫خداحافظ.
‫سلام.
‫اسپانیاییت در چه حده؟ ‫(به زبان اسپانیایی)
‫خیلی تعریفی نداره.
‫گوشیت رو پیدا کردم.
‫توی چمن ها بود. ‫گذاشتمش اونجا.
‫برای ناهار میام.
‫نمی خوابی؟
‫نه.
‫بلدی بخوابی؟
‫خوابم نمیاد.
‫لئون زنگ زد.
‫می خواد منو بفرسته «پرت». ‫(شهری در استرالیا)
‫فرضیۀ من اینه که اصلاً لئونی وجود نداره.
‫قبلاً دیدیش.
‫آره.
‫دیدمش.
‫چهار ماه رفتی سفر تا اون فیلمه رو بسازی.
‫ولی برگشتم!
‫ولی تو حتی وقتی که اینجایی...
‫در اصل اینجا نیستی!
‫همیشه تنهایی توی اون اتاق کوچولو...
‫روی چیزهایی کار می کنی...
‫که هیچکس اجازه نداره ببینتشون.
‫هیچکس نباید ببینتشون، چون...
‫چون هنوز تموم نشده.
‫فکر می کنم این کارِت تموم نمیشه!
‫نمی خوام زندگی اشتباهی داشته باشم و بعدش بمیرم.
‫آخ آخ!
‫پدرم دقیقاً همین جوریه.
‫هواپیمای درجه یک سوار میشه،
‫خودش اینجوری می خواد.
‫خیلی هم عجیبه،
‫چون قبلاً عضو حزب کمونیست بوده.
‫- نه بابا! ‫- چرا! مگه نه؟
‫بهشون بگو.
‫این تناقض داستان زندگیشه!
‫هنرمندهای واقعی، برای خودشون آزادن.
‫- اون مرد خوبیه. ‫- ولی اون که...
‫تو که نمیگی مرد خوبی نیست، میگی؟
‫- مرد خوبی نیست. ‫- عه، خوب نیست؟
‫- نه! ‫- وای نه!
‫یعنی... چرا هست.
‫پروژه ـت چطور پیش میره، میراندا؟
‫کِی تمومش می کنی؟
‫به زودی!
‫وقتی تموم بشه چاپش می کنی دیگه؟
‫نه، نه، احتمالاً نه.
‫اگه قرار نباشه کسی ببینتش...
‫فایدۀ این همه زحمت چیه؟
‫منو خوشحال می کنه.
‫اینکه چندین ساعت...
‫روش کار می کنم، برام آرامش بخشه.
‫خیلی مهم نیست که کسی...
‫قبل از مرگت، یه سر به «فیجی» بزن. ‫(شهری در کشور اقیانوسیه)
‫چیکار کنم؟
‫ما تازگی اونجا بودیم. ‫حرف نداشت!
‫اونجا سیگار کشیدیم، موج سواری کردیم، شنا کردیم.
‫پر از انرژی مثبت بود.
‫همه چیزمون عوض شد.
‫به نظر باحال میاد.
‫نه، بیشتر از باحال بود. تولدی دوباره بود!
‫اوهوم، ولی آخه...
‫بهت میخوره که تقریباً هر بار از خونه میری بیرون ‫برات تولدی دوباره باشه!
‫میراندا، تو هم اینجوری میشی؟
‫سعی می کنم بشم!
‫فیجی بهتر از پراگ بود؟
‫آره!
‫همه ـتون باید یه سر برید «پراها». ‫(به زبان چِکی تلفظش کرد)
‫می دونی که وقتی انگلیسی حرف می زنی...
‫می تونی بهش بگی پراک.
‫- آهای کلارک. ‫- پراگ!
‫اذیتش نکن!
‫عذر می خوام.
‫شما کی باشید؟
‫من کلارکم. دوستِ قدیمیِ آرتور!
‫کلارک دوست منم هست.
‫منم یه روز آرزوی بازیگر شدن داشتم.
‫توی دهۀ 90 میلادی، ‫با همدیگه نقش های «روزنکرانتز»...
‫و «گیلدنسترن» رو بازی کردیم.
‫ولی حیف که آخرش، ‫اونقدر که باید و شاید، خوب نبودم.
‫- نه، خوب بودی. ‫- الان داری این حرف رو می زنی.
ولی خب،
لطفی که می کنه اینه که...
می ذاره برم دیدنش.
میگم عزیزم، اشکالی نداره.
من قبلاً بهش می گفتم پِرِگ مثل همون سس گوجه فرنگیه،.
آره.
پِرِگوئه.
آخ آخ، مرسی. پرگو.
قربانت.
من... خب...
توی دانشگاه کالیفرنیا در لس آنجلس تاریخ خوندم،
و فقط... می خواستم... خب...
نقاشی هایی که اون مدت در موردشون می خوندم ببینم.
اونجا که بودم انگار...
اصلاً نمی دونم چطوری بگم...
انگار...
توی نقاشی ها بودم.
می دونین؟
که یکی از خیال پردازی های همین جوریِ بچگی هام بود.
مسخره ست.
به نظرم اصلاً هم مسخره نیست.
کار میراندا رو دیدین؟
خب، من فقط از شیفته هاشم،
ولی به آرت گفتم به نظرم نابغه ای.
به کی گفتی؟
آرت.
آرتور. آرتور شوهرت..
بـ... بردم خونه ی استخردار و نشونم داد.
بچه ها، حرف نداره.
در مورد یه فضانوردیه.
خب، نه، در مورد فضانورد نیست در مورد....
در مورد کسیه که از یه مصیبت...
جون سالم به در می بره و این که چقدر...
از مسائلِ... خب... روزمره، بیزاره.
و... خیلی معرکه ست.
عشق قبل از این که کلمات تموم بشن به دنبالشون می گرده،.
یه پیشنهاد دارم برای نوشیدنی خوردن.
نه. میراندا. نه.
نقل... نقل قوله؟
من نوشتمش.
جدی؟
آره.
توی اون فیلمه دو تا نقش بازی کردم. نه؟
یه بار نقش سرباز اریون رو بازی کردم یه بار یه فضایی،.
- .یه فضایی تسخیرت کرده بود - اوهوم .
آره، قبلاً با هم دیالوگ ها رو تمرین می کردیم.
یادته کلارک؟
آره آرتور.
ببخشید. شرمنده.
گمونم دوباره توی اون فیمله مُردم.
- واقعاً؟ - آره .
دقیق باشیم، سه بار.
دلم برای مواد تنگ شده.
از کِی شروع شد؟
قرار گذاشتنش با الیزابت.
نمی دونم.
حتماً ترسیده.
معمولاً وقتی عاشق میشه می ترسه.
از چی می ترسه؟
من از کجا بدونم؟
اپسیلون» به موفقیت «دلتا» نرسید».
نقش رو دادن مل گیبسون.
کاره دیگه.
کاریه که آدم می کنه زندگی که نیست..
گمونم اون کتابه زندگیم رو داغون کرد.
خیال کردم هیچ کدوم فیلم هام رو ندیدی.
لازم نیست صحبت کنیم.
می دونی، من و الیزابت تا حالا...
برام مهم نیست با کی قرار می ذاری.
هر دو می دونستیم موقتاً قرار می ذاریم.
من نمی دونستم.
خونه ی استخردار آتیش گرفته.
برای تویی که کارت اینه مصیبته که کسی دوستت داشته باشه،.
باید به کارت برسی.
کارت.
عشق قبل از این که کلمات تموم بشن به دنبالشون می گرده،.
عشق کار کردن رو ناممکن می کنه.
زنده موندن کافی نیست.
نمی خوام زندگیم در مسیر اشتباهی باشه و بعد بمیرم.
نمی خوام زندگیم در مسیر اشتباهی باشه] [.و بعد بمیرم
توی فرار از همه چی بهترم.
[.توی فرار از همه چی بهترم]
از نو شروع کردی.
تایلر بود عاشقش میشد.
پسرم.
با الیزابته.
آره.
این رو براش بفرست.
من بازم دارم.
خیلی خوشحال شدم دیدمت.
کافه کجاست؟
[شیوع آنفولانزا باعث بسته شدن مرزها می شود]
[خداحافظ]
[آرتور لیندر]
[نمایش های کی کی 1] [دنبال کردن]
میگم کَرول. مهمونی کریسمس چطور بود؟
مهمونی ای در کار نبود.
خب، پس آماده شو که بهم بگی بابانوئل،
چون جلسه ی ایده پردازی دوباره برقراره.
چینی ها پایه ان.
شنیدم هوانگ خواسته سوار آب باله بره بیرون، ولی خراب شده.
خب، چیز...
نمی دونم، اون قسمتش که با ورقه ی فلزی بوده گمونم.
به هر حال، اتاق بودی ساتوا خیلی شلوغه،
و آماده ان که معامله رو جوش بدن.
همه چی همونطوره که بود.
دقیقاً همونطوریه که بود.
پس...
بریم معامله رو جوش بدیم.
باشه.
آره، شش دقیقه ی دیگه نوبتمونه.
میشه یه نوشیدنی مخصوص بدین؟
دو تا بدین.
هوا و دریا یکی میشن.
[.سلام دوستان]
[...ممنون که امروز بهمون فرصت دادین]
تا از چند زنجیره ی تامین] [...چندبنیادی و جدید
[.به همراه مفاهیمی از پهبادها حرف بزنیم...]
انگار همه می دونین که دنیا داره به آخر می رسه.
پس...
پس خوبه که یادآوری بشه...
هر کاری تا به حال کردیم...
یا می کنیم، اصلاً مهم نیست.
ولی در واقع مهمه.
مهمه.
مردی که دوستش داشتم...
دیشب مُرد...
و...
مردی که دوستش داشتم...
دیشب مُرد و من رفتم سر کار.
مردی که دوستش داشتم دیشب مُرد،
و من به جاش رفتم سر کار.
و الان اینجام کنار شما و شما و...
شما اصلاً مهم نیستی آقای هوانگ.
شرکتت داره غرق میشه.
پس لازمه بپرسم...
چرا من توی اون نمایشنامه نبودم؟
چرا وقتی عشقم مُرد کنارش نبودم؟
جیم.
وقتی بشر برای اولین بار ستاره ها رو دید :با خودش گفت،
گزینه های تحویل غیرخطی...
اینا چی ان؟
مسائل سخت و سنگینی اونجا مطرح شد کرول.
همه قراره بمیریم، هان؟
آره به نظرم جیم.
ببخشید.
اصلاً نمی دونم خونه ات خانواده ای هم داری یا نه.
ندارم.
ندارم. ندارم. نه. نه. ندارم.
منم ندارم.
می دونی، باعث میشه دلم بخواد...
بدجور یه مقدار از وسایل چمدون عزت نفسم خالی کنم. قبل از این که...
رفتم گلف بازی کردم چون فکر کردم...
آدم همچین کاری می کنه.
می دونم.
خیلی می ترسم.
لئون؟
سلام. منم.
عذر میخوام که اینقدر طول دادم دوباره بهت زنگ بزنم.
- اونجا رسیدی؟ - آره .
سوار «روبسپیر» ام.
می دونستم از بازمونده ها هستی.
تو باعث شدی اینجا بیام
بسیار خب. بسیار خب.
بسیار خب.
صحیح و سالم هستم.
خیلی خوشحال شدم که تو رو دیدم
بمون.
چی؟
بیا بریم شام بخوریم.
یه رستوران ایتالیایی...
اون سمت خیابونه.
صاحبش رو میدونم کیه خیلی... خیلی باحاله
آرتور، بیام به پرواز نمی رسم.
باشه.
اما...
می تونم برگردم.
آره.
فعلاً.
کارم رو باید انجام بدم
هنوز کارم رو باید انجام بدم
نُه بار قبلاً پیدات کردم،
شایدم ده بار،
بازم پیدات می کنم.
خبری از عملیات نجات نیست.
جامون امنه.