‫آروم باش، آروم باش.
‫حالش خوبه، فقط نفس بکش.
‫وحشت زده شده.
‫آقا! ازت می خوام من رو نگاه کنی
‫- و نفس بکشی، خب؟ ‫- خانم، چی باعث شده وحشت زده شه؟
‫نمی تونست از اتاق بره بیرون.
‫بیایید از اینجا ببریمش بیرون.
‫- در قفل شده. ‫- مشخصه که قفله.
‫اینجا اتاق فراره. ‫(اتاقی که درش قفل می شه و باید معما رو حل کنی)
‫هیچی سینگال ندارم.
‫خیلی خب، حتما یه دوربین مخفی ‫یا چیزی اینجاست، نه؟
‫در رو باز کنید! ‫اداره آتش نشانی تاکوما!
‫اینم قفله!
‫همش آجره!
‫همین الآن در رو باز کن!
‫می دونم می تونی ما رو ببینی! ‫باز کن!
‫وای خدا، اَی لعنتی... ‫نه، این دوربین نیست.
‫ممکنه بتونیم آخرین سرنخ ها رو ‫فورا حل کنیم و در باز بشه.
‫خیلی خب، آخرین سرنخ چی بود؟
‫"وقتی جوانم، قد بلندترینم
‫و وقتی پیرم، کوتاه ترین."
‫بنجامین باتن!
‫اوه، شمع. ‫شمع کوچیکتر می شه.
‫- نه. ‫- یه دقیقه دندون رو جیگر بذار.
‫- 34امین رئیس جمهور کی بود؟ ‫- کلینتن.
‫- هور. ‫- آیزن هاور 34امینه.
‫- از کجا می دونی؟ ‫- مادر مادربزرگم اسمم رو از روی اون گذاشته. ‫(آیزن هاور ملقب به آیک بود)
‫دو. آیزن هاور.
‫- همون آیک خوبه. ‫- دو، آیک...
‫- دوچرخه... دوچرخه، دوچرخه! ‫- دوچرخه، آره.
‫اوه، آره، اینجاست، نگاه کن.
‫هی، تازه کار، سوار این چیزه شو.
‫حتما.
‫بریم که داشته باشیم، یالا.
‫باریکلا لوسی!
‫تندتر پا بزن.
‫- ل. ‫- هی!
‫م، ک.
‫- بجنب لوسی. ‫- عجله کن
‫کلایمکس! باید تمام ‫حروف کلامیکس با هم روشن باشه.
‫- نه. ‫- واستا، این ها حروف نیستن.
‫- چرا هستن. ‫- این ها شمارگان رومیه.
‫گور باباش، بابا!
‫اوه!
‫گرنی، کار خوبی کردی.
‫چه غلطی دارید می کنید؟
‫- فرار می کنیم. ‫- این دیوار مال منه!
‫اوه، لعنتی.
‫اندی اینجاست.
‫- سلام بچه ها. ‫- به این می گن وارد شدن.
‫هی، رئیس.
‫می دونستید این اتاق فراره؟
‫- آره، خودمون فهمیدیم. ‫- آره، الآن می دونیم.
‫- من وحشت زده شدم. ‫- یه نفر به این یارو کمک کنه.
‫چی درباره قلیون می دونی؟
‫رئیس.
‫می خواییم یه عکس با تمام ‫کسانی که نشان گرفتن داشته باشیم.
‫- تبریک می گم جری. ‫- همچنین، تری.
‫هی، هری، بازم بهت تبریک می گم
‫به خاطر نشانت، رفیق من... بیا اینجا.
‫- خیلی خب. ‫- بیا اینجا.
‫- اوه، بغل کنیم؟ ‫- آره، باید بغل کنیم.
‫خیلی خب، خوبه.
‫- خیلی بهت افتخار می کنم. ‫- مرسی.
‫- به خودت افتخار کن. ‫- مرسی.
‫سلام، لولا.
‫اوه، شما 2نفر همدیگه رو می شناسید؟
‫قبلا با هم ازدواج کرده بودیم.
‫- اوپس. ‫- آره.
‫داستان عجیبی هم داره، ‫با دوست شدن با ایشون
‫به من بی وفایی کرد...
‫خیلی خب، می خوام...
‫برم اونجا و برای گرفتن عکس، منتظر باشم
‫خوبه.
‫خب، لولا، بگو ببینم. ‫تولد این شغال کِیه؟
‫- همین روزهاست دیگه، مرسی. ‫- اوه...
‫اوه، عالیه.
‫می دونم که تو و فردی مرکوری که اینجاست
‫تا ابد با همدیگه... شاد خواهید بود!
‫حداقلش یه نفر می تونست من رو شاد کنه
‫از دیدنت خوشحال شدم جری، ‫به خاطر نشانت بهت تبریک می گم.
‫اوه، یه برنده مسابقه اولی داشتیم.
‫اینجا رو باشید، ‫"حس آتشین".
‫هر اسبی با همچین اسمی، برنده ست
‫مطمئن نیستم که رَوِش "اسم اسب" ‫روش قوی ای باشه.
‫سر "فاشگوی شعله ور" که برنده شدم.
‫خب؟
‫اون اسم یه نشونه بود.
‫آیک، می دونی که اسم اسب ‫به عملکرد اسب ربطی نداره، نه؟
‫اوه، اینم توی مسابقه سوم برنده شده.
‫"جودوسر گیلاسی آتیشی".
‫بیخیال!
‫سگ خورد، روش شرط می بندم.
‫- روز حقوق گیری بر همگی مبارک. ‫- هی!
‫تمامش رو یه جا شرط نبندید.
‫پول شرط بندی از پول زحمت کشی خوش تر است.
‫اَی قربوت اون دهنت.
‫می خوام خونه بیشتری سر شرط بندی بچه بخرم
‫- آره. ‫- حله.
‫خب اینجا تاریخ تولد رو داریم.
‫چندتا چیز بامزۀ دیگه.
‫من بیست و هشتم مارس رو میخوام ‫و چسبیدگی انگشتای پا.
‫منم سینۀ سوم رو میخوام.
‫پاکوتاه و ختنه شده.
‫دارین پولتون رو سر این ‫چیزای الکی هدر میدین.
‫این بچه قراره بی نقص باشه.
‫- آره. ‫- نه، حتما.
‫به نظر حرفت درست باشه.
‫میشه ختنه شده رو ‫برای اون اضافه کنی؟
‫خب، پولمون رسیده به پنج هزار دلار!
‫قراره از یه بچه یکم پول برنده بشم.
‫ترِی عزیزم.
‫من در این دفتر ‫خاطرات مینویسم تا
‫مسیر درست رو در مسیر مرد شدن ‫خودت داشته باشی.
‫در این چهل سال و اندی ‫چیزای زیادی یاد گرفتم.
‫حالا این دانش خودم رو به تو انتقال میدم.
‫اول از همه...
‫قوطی های تقلبی.
‫بعضیا میگن جذاب نیست.
‫ولی به نظر من محشره.
‫داره رد میشه! پرتاب به عقب.
‫بگیرش، لعنتی!
‫خسته شدی که پدرت رو در آوردم، نه؟
‫میخوای استراحت کنی؟ ‫میخوای استراحت کنی؟
‫- بریم که داشته باشیم. ‫- اوه، صبر کن.
‫- واستا... دستۀ من، بیخیال. ‫- آره، تاچ داون!
‫از کار کردن با شما خوشحالم.
‫- یا دوبرابر یا هیچی. ‫- باشه، خیلی خب.
‫یالا، یالا، یالا.
‫کی یکم رولت کوفته قلقلی میخواد؟
‫- اوه، آره، آره، آره. ‫- رولت کوفته قلقلی؟
‫رولت کوفته قلقلی چیه؟
‫یکی از این کوفته ها ‫فلفل شبح داره.
‫سهم خودت رو میذاری، بعد میخوری.
‫برنده هم پول شرط بندی رو برمیداره.
‫- از کجا معلوم اونی که فلفل داره خوردی؟ ‫- باور کن، میفهمی.
‫پول برای تسلی دادن به درده.
‫دوران جوونی من که، ‫داخل کوفته میخ میذاشتن.
‫- تو هم هستی، رئیس؟ ‫- آره، مگه میخواد چی بشه؟
‫خیلی خب.
‫لطفا نفری بیست دلار بذارید وسط.
‫ممنون، رئیس.
‫- با اعلام من، آماده اید؟ ‫- آره.
‫سه، دو، یک، بخورید.
‫- نه، این یکی نبود. ‫- فکر کنم چیزیم نشده.
‫واو، واو، فکر کنم یه برنده داریم.
‫نه، نه، نه، نه.
‫نباید آب بخوری، نباید آب بخوری.
‫اگه آب بخوری، همه چی به باد فنا میره.
‫باید کل کوفته رو بخوری.
‫باید کل کوفته رو بخوری ‫تا برندۀ پول بشی.
‫- شرمنده. ‫- ولی کوفته که گریه نداره.
‫دمت گرم.
‫- حالا میشه آب بخورم؟ ‫- آره، بخور.
‫البته فقط شیر کمکت میکنه.
‫لوسی برندۀ دور اولیه.
‫میتونی بگی الان دارم میسوزم.
‫- هی، دیگه کوفته قلقلی هست؟ ‫- یه عالمه دیگه هست.
‫این بزرگترینشه؟
‫- میدونی چیه؟ آره. ‫- خیلی خب.
‫بریم که من پولم رو پس بگیرم.
‫میخواین بازم ‫برید بازی کنید؟
‫میخواین این کار رو بکنید؟
‫توی دوران جوونی من، ‫اینجور بازیای مزخرف نداشتیم.
‫در روز حقوق گیری، ‫دور میز میشینیم
‫و یه کارت بازی سبک قدیمی خوب ‫بازی میکنیم.
‫چرا خب حرف میزنی؟ ‫پول بذار وسط.
‫- بیا بازی کنیم. ‫- دوست ندارم پولت رو بگیرم.
‫وقتی شونزده ساله بودم ‫مجبورم میکردی پول اجاره بدم.
‫هیچکس یه آدم مفت خور رو دوست نداره، لوسی.
‫خب، حالا فرصت منه ‫که پس بگیرم!
‫- بچه ها پایه اید؟ ‫- حله.
‫- آره. ‫- آره.
‫- بریم تو کارش. ‫- خیلی خب.
‫- میرم کاپیتان رو خبر کنم. ‫- ما بهش نیازی نداریم.
‫تعدادمون خوبه... پنج نفریم.
‫حتما اونم دلش میخواد بازی کنه.
‫آره، چرا که نه؟ همۀ اعضای ‫ایستگاه بازی میکنن.
‫میخوای اون رو بخوری؟
‫اوه، نه، نمیخوام.
‫تو حتی نصف غذای...
‫- خب میدونی... ‫- باشه.
‫پسرم...
‫سخت ترین موقعی که تا به حال خندیدم
‫یه یارو هلندی بود که اسمش
‫فارتین بود.
‫همین رو بدون که کفش های چوبی و آسیاب بادی
‫تنها چیزای خنده دار در هالند نیستن.
‫کاپیتان؟ اوه.
‫- این بالایی که. ‫- آره.
‫هی، میخوایم کارت بازی کنیم.
‫نه، ممنون، لوسی.
‫شرط بندی دیگه ‫در اولویت فهرست کارهام نیست.
‫یه روز که بچه دار بشی ‫خودت میفهمی.
‫تو که هنوز بچه نداری.
‫یه روزی خودت میفهمی.
‫فقط خواستم دعوتت کنم به بازی.
‫هی، لوس، یه نصیحت پدرانه.
‫توی شرط بندی حواست ‫به این آدما باشه.
‫ممکنه خیلی بی رحم بشن.
‫اوه، نگران من نباش.
‫سر همشون رو شیره میمالم
‫من جمله، بابام.
‫بابات که توی شرط بندی افتضاحه.
‫مطمئنم نمیخواست من رو دعوت کنی.
‫- واستا، از کجا میدونستی؟ ‫- خب، نمیتونه من رو شکست بده.
‫ببین، طی این چند سال، ‫فهمیدم که بابات
‫یه چیزایی رو بروز میده.
‫میشه به منم بگی؟
‫وقتی بابات کارتای خوبی گیرش میاد
‫و بار اول میبینه،
‫چشماش اینطوری از کاسه میزنه بیرون.
‫و وقتی بلوف میزنه،
‫زبونش رو اینطوری محکم ‫به لُپش میچسبونه.
‫عالیه، ممنون.
‫عاقلانه از این راهنمایی ها استفاده کن.
‫اگه سوء استفاده کنی، ‫خونش رو به جوش میاری، و همه چی خراب میشه.
‫- فهمیدی؟ ‫- غمت نباشه.
‫خونش رو به جوش نمیارم.
‫ترِی ترِی.
‫اگه کسی بابت اینکه ‫هیچوقت گل نمیخری از دستت عصبانی شد،
‫ازش بپرس " چرا اینقدر ‫از محیط زیست متنفری؟"
‫مردم این چیزا رو دوست دارند.
‫چرا اینطوری نشستی؟
‫تو فکر کردن کمکم میکنه.
‫هنوزم داری روی ‫اون دفتر خاطرات کار میکنی؟
‫ای کاش بابام همچین ‫دانشی رو برام به جای میذاشت.
‫خب، میتونستی ازش بخوای. ‫یعنی، هر هفته که میبینیش.
‫ترجیح میدم یه دفتر خاطرات باشه.
‫خیلی تحت تأثیر قرار گرفتی.
‫میدونی که همینطورم.
‫دیگه حتی بی لباس نمیخوابم.
‫واو، قدم بزرگیه.
‫دارم تمرین میکنم لباس بپوشم ‫شاید یه وقت
‫نصفه شب ترِی ترِی رو نجات بدم.
‫توی ایستگاه که هر شب ‫بی لباس میخوابی.
‫آره، ولی الان یه پدرم.
‫میفهمم، داداش، پدر بودن سخته.
‫خب، شاید برای تو سخت باشه.
‫نه، برای همه سخته.
‫آره، خب، وقتی همش دختر داشته باشی سخته.
‫هر جور بچه ای داشته باشی، سخته.
‫از کجا معلوم؟ ‫تو همۀ بچه هات دخترن.
‫روحت هم خبر نداره توی چه هچلی افتادی.
‫تنها چیزی که توی زندگیت ‫نتونستی از پسش بر بیای، متعهد بودنه.
‫منظورت چیه نمیتونم ‫از پس متعهد بودن بر بیام؟
‫- من دو بار ازدواج کردم. ‫- دقیقا.
‫وقتی بچه داری ‫نمیتونی با کسی دوست بشی.
‫من از زندگیم راضیم، ‫من عوض شدم، داداش.
‫در واقع...
‫میخوام که ستاره های پرتابم دست تو باشه.
‫واقعا؟
‫اگه دست رد بزنی توهین بزرگی کردی.
‫- لطفا بگیرشون. ‫- باشه.
‫به دست تو میاد، تری.
‫میدونی، شاید درست تو رو ‫قضاوت نکردم، ادی.
‫- بهت افتخار میکنم، داداش. ‫- به خودم افتخار میکنم.
‫اوه!
‫مهم نیست چیکارکنی، دختر
‫من شکستت میدم!
‫میتونم با یه جوراب یا ‫با یه شونه شکستت بدم.
‫با یه تیکه نون هم شکستت میدم، ‫دیگه چی؟
‫آره، حالا هر چی، بیا دوباره بازی کنیم.
‫نه، داداش، تا الان دویست دلار از دست دادی.
‫آره، ولی در کل هنوزم جونش رو دارم.
‫کسی فکر میکنه باید تا وقتی ‫که رئیس آروم میگیره شرط بستن رو کم کنیم؟
‫اصلا، یا دو برابر یا هیچی.
‫خیلی خب.
‫- سلام به همگی! ‫- سلام، سلام!
‫دارید بازی میکنید؟
‫- نه. ‫- بله.
‫چرا داری با کفش بازی میکنی؟
‫که باحال باشه.
‫چند چنده؟
‫- شیش به هشت. ‫- پنج به چهار.
‫- وای پسر! چه میدونم. ‫- آره.
‫سخته حساب پینگ پنگ دستت باشه.
‫- بهتره که شرط بندی نکنید. ‫- ما شرط بندی نکردیم.
‫- آخه چطور... ‫- یه بار گفتی،
‫ما هم دیگه انجامش نمیدیم.
‫- حواسم بهتون هست. ‫- باشه.
‫- میدونم، رئیس. ‫- بله، قربان.
‫- شرط بندی نکردیم رئیس. ‫- همیشه، اصلا شرط نمیبندیم.
‫- واو. ‫- خوشم نیومد.
‫- خیلی نزدیک بود. ‫- نه اصلا!
‫خاطر جمع باشید،اگر جلو چشم رئیس ‫شرط ببندید، اصلا متوجه نمیشه.
‫- من خیلی مطمئن نیستم. ‫- آره، مطمئن نیستم.
‫میخوای شرط ببندی؟
‫قوانین التزام تغییر کرده.
‫مردم عادی دیگه حق ندارن ‫سوار میله آتش نشانی بشن.
‫برام مهم نیست کی رو ‫میخواین تحت تأثیر قرار بدین.
‫مفهومه؟
‫- بله، رئیس. ‫- بله، رئیس.
‫بله.
‫بعدی، هیچکس کارهای انجام شدش رو ‫از روی تابلوِ کارها خط نمیزنه.
‫اگر کارهای انجام شده تون رو خط نزنید،
‫نمیفهمیم کارتون رو انجام دادین.
‫- مفهومه؟ ‫- بله، رئیس.
‫خیلی خب، اضافه کاری.
‫امکان اضافه کاری هست ‫ولی تمام درخواست ها رو من باید تایید کنم.
‫مفهومه؟
‫خب رئیس،
‫میشه یه شیفت دیگه برای ‫اضافه کاری درخواست بدم؟
‫اوه، نه.
‫تمام درخواست های اضافه کاری ‫رو من باید تایید کنم.
‫مفهومه؟
‫یه سوال فوری دیگه هم دارم.
‫درخواست ها پیش کی برده میشه؟
‫درخواست ها سمت میز من برده میشه.
‫مفهومه؟
‫- کریستال. ‫- چیه؟
‫- لعنتی! ‫- چیزی شده لوسی؟
‫نه، رئیس.
‫خیلی خب، همین بود بچه ها. ‫روز خوبی داشته باشید.
‫ممنون رئیس!
‫نباید همچین کاری بکنی، ‫براش طعمه گذاشتی!
‫اوه، چرا میتونم، و طعمه هم میذارم.
‫مفهومه؟
‫من اون پول رو پس میگیرم.
‫از وقتی رئیس شرط بندی رو ‫ممنوع کرده نتونستی چیزی برنده بشی.
‫واو، لوس، کل حقوقت رو از دست دادی.
‫فقط باید برگردم به حالت اولم.
‫- خوب میشم. ‫- هر کی شرط میبنده همین رو میگه.
‫یه لحظه واستا.
‫به نظرم باید یکم از ‫شرط بستن فاصله بگیری.
‫چی داری میگی؟
‫من این قیافه رو قبلا دیدم...
‫چشمای گود افتاده، ‫عطش سیری ناپذیر.
‫یه مشکلی داری.
‫اگه میخوای سوار ببر بشی،
‫باید بدونی کی بپری.
‫من که سوار ببر نیستم.
‫بذار یه داستان کوچیک بهت بگم.
‫سال ها پیش، یه تازه کاری بود ‫که مثل آهو توی عسل گیر کرده بود.
‫در واقع، اینقدری گیر افتاده بود که
‫سر ماشینش و ورقۀ اخراجی که ‫توش بود شرط بست و باخت.
‫اسم تازه کار چی بود؟ ‫ترینس لزلی مکانکی.
‫- بابام؟ ‫- آره.
‫و من برای چند سال ‫سوار ماشینش شدم.
‫اون مکانکی نمیدونست کِی باید کنار بکشه.
‫تو همچین مکانکی ای نباش.
‫چه شده؟ با من کار داشتی؟
‫آره، میخواستم یه چیزی ببینی.
‫میدونی این چیه، نه؟
‫این کتاب سیاه معروف ‫ادی پنیسیه.
‫درسته.
‫شماره تلفن تمام آدم بدایی که
‫باهاشون قرار داشتم ‫و میخوام بندازمش سطل آشغال.
‫واقعا پایگاه اطلاعاتی بزرگیه.
‫مطمئنی میتونی بذاریش کنار؟
‫- دیگه وقتشه. ‫- آها
‫خیلی خب.
‫چی کار داری میکنی؟
‫- عجیبه. ‫- انگار که...
‫نه، من...
‫- داری ادا در میاری؟ ‫- خودش ول نمیکنه.
‫- اینقدر کشش نده. ‫- نه مـ... نگاه کن!
‫دستام رو نگاه کن، خودش ول نمیکنه.
‫خودش... خودش...
‫اینم از این، حلش کردم.
‫- بهت افتخار میکنم، ادی. ‫- همین الانش هم حس بهتری دارم.
‫- دمت گرم داداش. ‫- تری، من قراره پدر بشم.
‫- عجیبه! ‫- تری، کی قراره پدر بشه؟
‫- ادی پنیسی. ‫- درسته.
‫هی تری! قراره پدر بشم.
‫ببخشید رئیس، میخواستم که ‫خط تلفن رو به اتاق جلسات وصل کنم.
‫خروجی های برق کجاست؟
‫توی اتاق جلسات.
‫خیلی خب، هی.
‫به نظرت نباید به جای خروجی برق ‫اسمش رو ورودی برق بذارن؟
‫خداحافظ، آیک.
‫هیچی.
‫با خودم گفتم ‫حتما جواب میده.
‫اصلا، اصلا، داد نزد.
‫میخواین که رئیس داد بزنه؟ خودم حلش میکنم.
‫پولتون رو آماده کنید.
‫- هی، رئیس، یه سوال دارم. ‫- چی شده؟
‫باید پارچه توری بیشتری سفارش بدم و...
‫ببخشید.
‫الو؟
‫سلام، تی، چه خبر، داداش؟
‫اوه، نه، کار خاصی نمیکنم.
‫خیلی خُلی ها!
‫آره، آره، دنبال تو هم میتونم بیام.
‫آدرست کجاست؟
‫هی.
‫- واقعا؟ ‫- 464، خیلی خب، حله.
‫باشه، خداحافظ.
‫تی خلُ و چله، آدم بامزه ایه، ‫بامزه ست.
‫بذار این آخرین پیامی ‫که فرستاده بهت نشون بدم.
‫میدونی چیه، گرنی؟
‫چرا نمیری بیرون ‫صحبتات رو با تی تموم کنی
‫بعدش برگردی با من صحبت کنی.
‫- نه، واستا، رئیس... ‫- ممنون، گرنی.
‫هی، رئیس.
‫امکانش هست تو ‫پنیرهای رشته ای رو تموم کرده باشی؟
‫یعنی چی؟!
‫من پنیرهای رشته ای رو نخوردم.
‫من به لاکتوز آلرژی دارم!
‫نمیدونستم اینقدر سریع ‫قراره اتفاق بیفته.
‫انگار یه ماشین دلقک که ‫توش پر از احمقه اومدن!
‫- خیلی خب، ببخشید! ‫- میخوام این در لعنتی رو قفل کنم!
‫حدس بزن حالا کی ‫رو دور شانسه، تازه کار.
‫- ممنون. ‫- تبریک میگم.
‫هی، بچه ها!
‫"جودوسر گیلاسی آتیشی" برنده شد!
‫- چی؟ ‫- برنده شد!
‫گفتم که فقط یه نشونه نیاز دارم!
‫همه برنده شدن به جز لوسی.
‫♪ همه بردن به جز لوسی ♪
‫ایستگاه 24، پزشک 42، ‫یه پیرمرد نیاز به کمک داره.
‫هی، گرنی، وقتی برگشتی ‫بیا پینگ پنگ بازی کنیم.
‫باید خودم رو از قرض بیارم بیرون.
‫تو هنوزم دو هزار دلار ‫بهم بدهکاری و این کم پولی نیست.
‫کارت اعتباری قبول میکنی؟
‫شوخی میکنم! میدونی که میتونم پولت رو بدم.
‫کسی با تو شرط نمیبنده، لوس.
‫پس بکش کنار.
‫- (ادیِ لعنتی) ‫- تو مسابقۀ سوم...
‫فقط یه به علامت نیاز داری.
‫خیلی خب.
‫بقیه عقب افتادن! ‫ادیِ لعنتی جلو میفته.
‫برو، برو، برو، برو.
‫آره!
‫آره، آره، آره، آره.
‫یالا، بدو، لعنتی کوچولو!
‫اوه هی،رسیدن به ‫ادی لعنتی سخته.
‫و حالا دارن برای دور آخر میان.
‫ادیِ لعنتی موفقیتش رو از قبل قطعی کرده.
‫نگاه کنید! ادی لعنتی به زمین میخوره!
‫- چی؟ ‫- اسب ها به نقطه پایان میرسن.
‫زندۀ برحق جلو میفته.
‫زندۀ برحق به اندازه یک پوزه فاصله داره!
‫- نه! ‫- زندۀ برحق برنده میشه!
‫و ادیِ لعنتی رو به زمین زدن.
‫ای وای من! دوست ندارید این رو ببینید!
‫اشکالی نداره.
‫هنوزم میتونی درستش کنی.
‫هنوزم وقت برای درست کردنش هست.
‫لولا رفته اتاق زایمان! بچه داره به دنیا میاد!
‫اوه، نه!
‫اتاق لولا پولانسکی کجاست؟
‫من پدر بچه ام.
‫آقای پنیسی؟ اینجاست.
‫اوه، دیگه وقتشه!
‫♪ کی قراره این پولا رو برنده بشه، بچه ها؟ ♪
‫اینم از این، پنج هزار دلار ‫پول شرط بندی بچه، عزیزم.
‫لوسی برندۀ تاریخ تولده، ‫تبریک میگم بهت، تازه کار.
‫ولی پول های زیاد دیگه ای ‫سر بقیه چیزا هست.
‫- گفتم دیگه شرط بندی نکنید. ‫- گفتی توی ایستگاه شرط بندی نکنیم.
‫بس کن، تری، ‫شرط بندی سر بچه باحاله.
‫- این یه شرط بندی خطرناکه. ‫- پسره.
‫- اوه! ‫- پسر!
‫- هی! ‫- بیخیال!
‫بازم لوسی برنده شد.
‫همه گفتن دختره؟
‫- آره، به جز لوسی. ‫- ساعت تولد، 4:14 دقیقه.
‫واستا، شیش کیلو و چهارصد.
‫لوسی و لوسی؟ شوخی میکنی؟
‫واو، واو، واستا! کاپیتان، کاپیتان، کاپیتان!
‫میتونی چیز دیگه ای بهمون بگی؟
‫این رو میتونم بگم.
‫امروز...
‫امروز... بهترین روز زندگیمه.
‫امروز همه چیز قراره متفاوت باشه.
‫- من باید یه سگ بخرم. ‫- چی گفتی؟
‫آقای پنیسی.
‫لولا می خواد شما رو به ‫پسر جدیدتون معرفی کنه.
‫- می خوایید با من بیایید؟ ‫- ببخشید، پرستار.
‫- تزریق به صورت اپیدورال داشتید؟ ‫- آره، انگشت اضافی نداره؟
‫شستش اندازه نخود فرنگیه، پسته یا گردو؟
‫پسته! پسته!
‫- سر بچه شرط بستین؟ ‫- آره.
‫- حله. ‫- گردو! اندازه گردوئه؟
‫پدر خوبی می شی.
‫- چی؟ ‫- واو، برنده شدی.
‫تک تکش رو، همه چی رو برنده شدی.
‫- ترکوندی. ‫- آره!
‫چقدر که شرط بندی سر بچه خوبه!
‫- برنده کینه توز که می گن، همینه. ‫- آره!
‫واو!
‫ادی! اوه، خیلی خوشگله!
‫موهای قرمز رو ببین.
‫عجیبه کاپیتان، ‫چون موی قرمز نداری.
‫اوه، می دونی کی موهاش قرمزه؟
‫کاپیتان پولانسکی، ‫حتی شبیه به خودش هم هست.
‫وای خدا، عالیه، عالیه.
‫واستا، واستا، واستا، خوشحالی؟
‫این بچه من نیست.
‫پس اون حرف هایی که گفتی ‫و اینکه زندگیت رو تغییر داده چی؟
‫شوخیت گرفته؟ ‫من که آماده بچه دار شدن نبودم.
‫هر کی باورش شده که می تونم ‫پدر بشم احمقه.
‫خب...
‫اگه این بچه ادی پنیسی نیست،
‫پس اینم شرط بندی بچه ادی پنیسی نیست.
‫درسته! من می خوام پولم رو پس بگیرم!
‫خب، صبر... صبر کنید. ‫به هر حال شرط بندی سر بچه که هست.
‫اما شرط بندی سر بچه ادی پنیسی نیست.
‫اسم بالای تخته رو نگاه کن.
‫- تمام این شرط ها بی مورده. ‫- آره!
‫و دیگه حساب شده نیست.
‫تمام شرط ها به جز اونی که اون پایینه.
‫حتما شوخی می کنی.
‫اوه! می دونستی؟
‫نه اصلا، اما همیشه دوست دارم دو دوزه بکنم
‫اَی بر پدرت لعنت!
‫این باعث می شه که تنها برنده باشم.
‫پس اون پول رو رد کن بیاد، تازه کار.
‫اما این فقط یه شرط کوچیکه!
‫راست می گه، پول مال اونه.
‫- خب، یه مسئله ای هست. ‫- چیکار کردی؟
‫با پول شرط بندی بچه، ‫سر مسابقه اسب سواری شرط بستم
‫و همش رو از دست دادم.
‫با پول شرط بندی بچه شرط بستی؟
‫- چی؟ ‫- بعد اینکه شرط بستن رو قدغن کردم؟
‫تو که هیچی نگو... ‫خودت ماشینت رو
‫وقتی تازه کار بودی به دایی ادی باختی.
‫چی داری می گی؟ ‫من اصلا ماشینم رو به ادی نباختم.
‫خیلی خب، کل خاندان مکانکی ‫شرط بندهای بدی هستن
‫و کل خاندان پنیسی هم ‫به دروغشون مشهورند
‫اما منظورم این بود که ‫باید بدونی کی کنار بکشی.
‫بدجوری توی مخمصه افتادی تازه کار! ‫کلی پول باید بدی!
‫و به من باید بدی.
‫پنیسی!
‫کجاست؟
‫تبریک می گم جری، ‫حالا دیگه پدر شدی.
‫گمشو.
‫اینا تعدادی درس زندگی از من به پسر توئه
‫یه جورایی احساس می کنم می شناسمش.
‫چون در این 9ماه گذشته خوب شناختمش
‫این رو پس می گیرم.
‫خیلی خب،
‫خب، تازه کار، ‫چه طوری می خوای پولم رو پس بدی؟
‫کارت اعتباری قبول می کنی؟
‫گوشه ها رو بگرد.
‫کتاب ها توی گوشه ها جمع می شه.
‫یه کتاب سیاه و کوچیکه، ‫نباید از دستش بدی.
‫اگه پیداش کنی، یه مقدار از قرضی ‫که به من داری کم می کنم.
‫سر شرط بندی کارت بازی هم بدهکاره.
‫به نظرت چقدر طول می کشه ‫اون کتاب رو پیدا کنه؟
‫حداکثر، نیم ساعت.
‫10دلار شرط می بندم که تا 10دقیقه دیگه پیدا می کنه
‫- من اصلا شرط نمی بندم. ‫- چیزی می دونی که ما نمی دونیم؟
‫آره، آشغال ها با اون کتاب دیروز خالی شده
‫- فقط دوست دارم مجبورش کنم بگرده. ‫- اوه! کاپیتان!
‫چه بدجنس!
‫خب، به خاطر اون کتاب سیاه ‫بهتون تسلیت می گم، جناب.
‫نه، بیخیال، ‫تمام اطلاعاتش رو توی کلود ذخیره کردم.
‫اوه، کلود، عاشقشم.
‫خیلی خب، خیلی خب ‫کِی قراره دست از گشتن برداره؟
‫هر وقت من بگم نگرده.
‫20دلار شرط می بندم قبل از ‫اینکه خودش بگه نمی گرده
‫- حله. ‫- هی لوسی!
‫- بله رئیس؟ ‫- کافیه! وقتت رو تلف کردی.
‫بیا بریم، باید هود آشپزخونه و
‫یخچال رو تمیز کنی
‫و باید نامه های قدردانی رو ‫به خاطر مراسم نشان گرفتن بنویسی.
‫مفهومه؟
‫خوشم اومد!
‫خیلی خب، خیلی خب.
‫بذارید این براتون درس عبرت بشه.
‫توی ایستگاه من شرط بندی کنید، ‫همین نصیبتون می شه.
‫- چشم رئیس. ‫- حق با شماست، رئیس.
‫- عذر می خوام
‫از کار کردن با شما خوشحالم، کاپیتان.
‫لعنتی.
‫20دلار دیگه.
‫- ♪ یه ژاکت دیگه برای مامان ♪ ‫- خیلی عجیبه داداش!