‫راننده یک مرد جوانه.
‫به ظاهر حمله عصبی بهش دست داده. ‫درخواست آمبولانس داریم.
‫آره، چه حالی می کنم من با این آهنگ!
‫یه نوشیدنی دیگه برام بیار، عوضی!
‫از این چیزها هر روز قسمت آدم نمی شه،
‫تو رو هم به رقص می اندازه، رفیق؟
‫- یارو ضربه مغزی شده؟ ‫- جناب، صدام رو می شنوید؟
‫
‫اعتراف کنید دیگه ‫حرکاتش خیلی خوبه.
‫به نظر که یه مواد مخدر ‫ترکیبی کلوپی به اسم بلست زده.
‫مصرف کننده توهم می زنه ‫که توی یه کلوپ محشره.
‫با نور، صدا و همه چیز.
‫آره!
‫آقای توستی اومده!
‫این رو می ذارم تو اینستاگرام!
‫شنیدم این چیزها چه طوریه.
‫هر دوزش 75 دلاره. ‫تقریبا گرونه.
‫نه می شه گفت آره، نه می شه گفت نه.
‫مگه اینکه پول میز با خرید نوشیدنی رو حساب کنی.
‫پول اوبر رو هم حساب کن.
‫- جور در میاد. ‫- قراره چیکار کنیم؟
‫به نظرت صبر کنیم ‫تا وقتی که آهنگ تموم شه؟
‫خیلی خب، من که می گم آروم وارد بشیم
‫و آروم بیاریمش بیرون.
‫- خیلی خب. ‫- بیا داداش.
‫باهامون بیا.
کافیه
‫خیلی خب، رفیق!
‫هی! ‫آروم باش!
‫لوسی، خودت یه کاری بکن ‫که این یارو از کلوپ با تو بیاد بیرون.
‫ببخشید، آیک.
‫هی، رفیق، تا به حال کسی بهت گفته ‫شبیه جوونی های تونی استارکی؟
‫
‫موندم دیگه می خواد چی بشه.
‫حالت خوبه؟
‫بالآخره اومدی!
‫لوسی مکانکی، جودوکار تازه کار!
‫عجب کبودی باحالی!
‫می دونی چیه؟ ‫یه کم گل بمال روش.
‫- خوب می شه. ‫- دردی هم داره، لوسی؟
‫فقط وقتی که نفس می کشم ‫یا چیزی قورت می دم.
‫جریان این دیگه چیه؟
‫وقتی اون راننده معتاد زد به گلوم،
‫حنجره ام کبود شد.
‫دکتر گفت تا یکی 2هفته حالم خوب می شه.
‫تا 2هفته صدات همین طوره؟
‫آره، تقریبا همین حول و حوش،
‫ولی گفت قبل اینکه بهتر بشه، صدام بدتر می شه
‫خیلی دلم می خواد ‫موقعی که بدتر می شه ببینم.
‫یه کمی ناراحتم می کنه.
‫خل شدی رئیس؟ ‫خیلی سرگرمت می کنه.
‫هی، صدای تریلر همون فیلم رو براش برو.
‫
‫در جهانی سرشار از ترس،
‫که خوبی کار غلطیه و دنیا برعکسه،
‫یک مرد جسارت تغییر نظام حاکم رو داره.
‫
‫نه بابا!
‫بگو "آتوبات ها، تبدیل بشید و برید"
‫آتوبات ها، تبدیل بشید و برید!
‫آپتیموس پرایمی داریم برای خودمون.
‫برای شام، گوشت داریم.
‫آره!
‫خیلی خب، بیایید، بریم بچه ها.
‫برمی گردیم سر کار. ‫بیایید، بریم.
‫ادی! بیا اینجا.
‫رئیس جون، چه خبر؟
‫میله توپ سرطناب رو ‫همون طور که خواستم سفارش دادی؟
‫ببین، نمی دونم داری جدی حرف می زنی یا نه؟
‫- توپ سرطناب؟ ‫- آره.
‫بازی توپ سرطناب رو دوست دارم، ‫برای روحیه آدم خوبه.
‫برای قلب هم خوبه. همیشه یکی از ‫سالم ترین فعالیت های ایالت متحده محسوب می شده.
‫- تو توپ سرطناب بازی می کنی؟ ‫- آره بازی می کنم.
‫- سفارش می دم... ‫- باشه.
‫و با پول ایستگاه خرجش رو می دم، ‫در این لحظه رسما شما اجازه می دی.
‫اجازه داده شد.
‫چون لوسی نیاز به مراقبت پزشکی داره
‫باید اسناد این حادثۀ دلخراش رو پرونده سازی کنم
‫به نظر من که همه این اسناد دلخراشه
‫همه هفته رو من هستم.
‫اما جدی می گم رفیق، باید ‫جلسه مهارسازی نگرانی حادثه بحرانی داشته باشیم.
‫کی قراره هدایت کنه؟
‫مشاور هم تراز منتخب، خودم.
‫به نظرم خیلی عالیه که تو ‫مشاور هم تراز ایستگاه باشی.
‫به نظرم خیلی عالیه که بهت یادآوری کنم
‫که من درک بالایی دارم .
‫نمی دونم منظورت چیه.
‫یعنی من خوب احساساتم رو درک می کنم،
‫و می خوام به بقیه کمک کنم تا اونا هم درک کنند.
‫به نظرم هممون پیشرفت زیادی ‫در دوران مردسالاری داریم.
‫- آره. ‫- می دونی چیه؟
‫خیلی سر این مسئله لوسی وقت نذار.
‫زیاد مسئله مهمی نیست.
‫هر چقدر نیاز باشه، وقت می ذارم، باشه؟
‫برامون مهمه که راجع به این مسائل ‫گپ و گفت داشته باشیم.
‫خیلی خب، حق با توئه، حق با توئه.
‫میلهٔ توپ سرطناب رو یادت نره!
‫بله، یه وقت برای تشخیص سرطان ‫مجاری زهدان و عکس از قفسۀ سینه میخواستم.
‫برای خودمه، لوسی مکانکی.
‫نه، خودم لوسی مکانکی هستم.
‫"من لوسیفر مکانکی هستم."
‫گوش کنید بچه ها.
‫بخاطر حادثهٔ امروز،
‫باید یک جلسهٔ مهارسازی نگرانی ‫حادثۀ بحرانی داشته باشیم.
‫برای همین باید با ‫یک مشاور هم تراز صحبت کنیم.
‫فعلا روند متعارف کار همینطوره.
‫واقعا سر این مسئله لازمه، رئیس؟
‫آره، مثلا من آسیب دیدم ‫و به نظرم این خنده داره.
‫پس فقط باید ‫با مشاور صحبت کنی.
‫خب، کی مشاور هم ترازه؟
‫یه آدم با احساس با ‫یه ژاکت پشمی.
‫مطمئنم.
‫"من دکتر بنجامین نزمیث هستم،
‫و اینجام که شما خوب احساساتتون رو درک کنید."
‫من دکتر لزلی تندرهارت هستم ‫(تندرهارت یعنی دل نازک)
‫و میخوایم از این دو عروسک استفاده کنیم
‫تا احساساتمون رو بروز بدیم، باشه؟
‫من مشاور هم ترازم.
‫معرکه میشه.
‫فکر نکنم بدونی چه ‫زمینه ای داره کاپیتان
‫باید یه اسم و صدای ‫مسخره داشته باشی.
‫بحث زمینه رو جا انداختی.
‫من بحث زمینه رو جا انداختم، نه؟
‫من زمینه اش رو دارم.
‫مجوز کامل برای مشاور هم تراز ‫این ایستگاه رو هم دارم.
‫و جلسه رو هدایت میکنم.
‫امکان نداره کاپیتان رو به عنوان ‫یه روانشناس جدی بگیرم.
‫چه حسی بهت میده؟
‫دست خودتونه.
‫میتونید کل روز شیلنگ ها رو جمع کنید
‫یا که قهوه بخورید و با من صحبت کنید.
‫به نظرم اینطور میشه گفت، ‫ادی پنیسی مشاور هم تراز!
‫سه شنبه ها ساعت نُه ‫در شبکهٔ دیسکاوری.
‫- اوه آره. ‫- عجب صدایی داری ها!
‫خب بچه ها، چه حسی راجع به ‫اتفاق امروز صبح دارید؟
‫هیچی؟ خیلی خب، کار رو براتون راحت تر میکنم.
‫فقط یک کلمه.
‫یک کلمه برای توصیف موقعی که ‫لوسی ضربه خورد.
‫- گرسنگی. ‫- ناخوشایند.
‫- خفن. ‫- خارش آور.
‫خیلی خب، بیخیال بچه ها. ‫شروع کنید دیگه.
‫نه، نه، اشکالی نداره رئیس.
‫منم همینطور بودم ‫بخشی از روند کار همینه.
‫بیاین کم کم وارد بشیم.
‫راجع به هر چی که ‫توی ذهنتون هست صحبت میکنیم.
‫وای خدا، به گمونم ‫بتونم شروع کنم
‫و بگم که، پدر و مادرم هیچوقت ‫برام چرخ ده دهنده نگرفتن.
‫این چه زندگی تو داری آیک!
‫- وای خداجون! ‫- ناراحت شدم.
‫فکر کنم منم بتونم بگم. ‫آخه...
‫تا شامم رو تموم نکنم ‫نمیتونم دسر بخورم.
‫نه!
‫کم کم داریم احساساتمون رو بیان میکنیم!
‫خیلی خب، منم یه حرفی دارم.
‫تا به حال سریال "بریکینگ بد" رو ندیدم
‫و میترسم نکنه یه وقت اگه نگاه کنم ‫یه حس زیاد از حدی بهم دست بده.
‫- شوخیت گرفته؟ ‫- شوخی میکنی؟
‫بهترین سریال در تاریخ تلویزیونه.
‫منظورت تا وقتیه که ‫تلویزیون های هوشمند اومد، نه آیک؟
‫دوباره اون قضیهٔ ‫"پانکی بروستر" رو شروع نکن.
‫- هنوزم سریال خفنیه، داداش! ‫- اندی "پانکی بروستر"
‫از بریکینگ بد بهتر نیست.
‫خیلی خب، باشه حالا هر چی تو بگی.
‫لوسی "پانکی بروستر" رو دیدی؟
‫- نه. ‫- تو سریال
‫- پانکی بروستر رو ندیدی؟ ‫- واستا، واستا، واستا.
‫خیلی خب بچه ها.
‫جلسه رو جدی بگیرید دیگه
‫و چیزایی که فکر میکنید ‫ادی میخواد بشنوه نگید
‫چون میخوایم حال خودمون خوب بشه.
‫مشاور پنیسی، بفرمایید.
‫خوب معرفی کردی، رئیس. ‫خیلی ممنون.
‫حادثه ای که برای لوسی اتفاق افتاد ‫برام یادآوری کرد که آتش نشان ها آسیب پذیر هستند.
‫کسی همین حس رو داره؟
‫ببینید، میدونم که همگی ‫پوست کلفتی هستیم برای خودمون.
‫به مردم کمک میکنیم ‫و به کمک کسی احتیاج نداریم.
‫نباید ضعفی داشته باشیم.
‫حالا بذارید راجع به ضعف خودم بگم.
‫خیلی خب، شاید این رو ندونید،
‫ولی همیشه بابت اینکه طبق معیارات آتش نشانی ‫کوتاه تر از حد لازم بودم، روان رنجور بودم.
‫- هی. ‫- بیخیال.
‫- باید بسکتبال بازی کنی. ‫- آره، درسته.
‫خیلی خب، ولی وقتی شروع کردم،
‫دلم میخواست ‫بهم احترام بذارن.
‫مخصوصا که بابام توی اداره یَلی بود برای خودش.
‫میترسیدم که خیلی از بزرگترا
‫بخاطر کوتاه بودنم من رو مسخره کنند.
‫و در حقیقت بعضیا مسخره کردن.
‫برای همین من...
‫با خیلی هاشون توی بازی کَل مینداختم.
‫و همین کمکم کرد.
‫راستش خیلی کمکم کرد.
‫حالا حس بدی در موردش دارم
‫چون که در سطح عالی باهاشون بازی میکردم.
‫اینم بگم، که تا به حال ‫راجع به این صحبت نکردم ولی...
‫ولی حس خوبی داره که خودم رو خالی کردم.
‫دیشب خواب عجیبی دیدم.
‫هنوزم خیلی میترسم.
‫سوار یه قطار بود.
‫خیلی سریع داشت حرکت میکرد،
‫و داشتیم به یه تونل میرسیدیم.
‫تا خواستیم واردش بشیم،
‫قطار برعکس حرکت کرد،
‫و بر خلاف جهت تونل حرکت میکرد.
‫بعد یهو به سمت تونل حرکت کرد.
‫و کاملا از تحت فرمان خارج شده بود .
‫هی میرفت عقب هی میرفت جلو.
‫عقب، جلو.
‫- بخاطر حادثۀ دیروز بوده. ‫- نه، نبود.
‫ترسناک بود.
‫بعد یکی لیوان شیرش رو روم ‫ریخت که دیگه قوز بالا قوز شد.
‫خیلی خب، ممنون. ‫ممنون گرنی.
‫قطار هم ممکنه ترسناک باشه.
‫آره.
‫به عنوان یه رقاص،
‫گاهی اوقات حس میکنم خودانگاشته میشم.
‫شیء انگاشته درسته.
‫نه، نه، خودانگاشتگی منظورمه.
‫انگار که شیئی هستم که همیشه ‫مورد توجه مردم هستم.
‫دوست دارن یه جوری بهم پول بدن.
‫مثل یه پالتوی پشمی یا ایکس باکس.
‫چرا خب استعفا نمیدی؟
‫چون پول دوست دارم.
‫و به نظرم بابت توجهی که داره.
‫مثلا اون روز یه خانومی بهم پول داد
‫که اتاق خواب دخترش رو رنگ کنم
‫و خودش هم با من اومد خونه اش.
‫منم رنگ کردم و با خودم گفتم " خیلی خب، ‫واستا، دارم چیکار میکنم؟ من رقاصم یا نقاش؟"
‫میدونی؟
‫انگار که بحران مصونیت داشتم.
‫- بحران هویت درستشه. ‫- نه، مصونیت.
‫انگار که اگر با رنگ آمیزی اتاق خوابش ‫یک کار بی اهمیت انجام میدادم، از لحاظ مالی مسئول بودم.
‫خیلی خب، ‫ممنون که باهامون در میون گذاشتی آیک.
‫حرف از خانوما شد،
‫تری، بیا راجع به اتفاقی ‫که برای لوسی افتاده حرف بزنیم.
‫خواهرم مادرمه!
‫دوباره بگو؟
‫بعد از اتفاقی که برای لوسی افتاد،
‫خواهرم و مادرم اینقدر نگران مرگ من شدن
‫که اعتراف کردن خواهرم در دوران ‫ازدواج ناموفقش من رو باردار بوده،
‫و وانمود میکردن که من برادر کوچیکشم.
‫- عجب! ‫- نه، الان منم که ناراحتم.
‫چون کل دوران بچگیم به هم ریخت.
‫تازه فهمیدم که مراسم پرام سال آخرم رو ‫با مامانم رفتم.
‫و این همه مدت مادربزرگم داشت ‫من رو وکس میزد.
‫میشه برگردیم به قضیهٔ اون مراسم پرام؟
‫گفتی با خواهرت به مراسم پرام رفتی؟
‫بدترین قسمتش اینه که ‫اصلا نمیتونم راجع بهش صحبت کنم.
‫میخوان که فراموشش کنم
‫و زیاد بزرگش کنم.
‫واستا، اصلا نمیذارن راجع بهش صحبت کنی؟
‫نه، کاپیتان!
‫همش میگن ‫"سرکوبش کن، کاپانکو!"
‫"سرکوبش کن!"
‫اندی، همین امشب ‫باید قال قضیه رو بِکَنی.
‫صدای قورباغه.
‫صدای گوریل، صدای گوریل، ‫صدای گوریل در بیار.
‫
‫هی، رئیس، آخر هفته رو ‫میریم به مبل فروشی؟
‫آخر هفته ام کم کم داره ‫یکم پر میشه.
‫یکم با خواهرات کار دارم...
‫چی؟ برنامه ریختیم که.
‫فکر میکردم بعدش بریم ‫یه کارائوکه داشته باشیم.
‫صدات داره کلفت تر میشه؟
‫آره، گفتم که قبل از بهتر شدنش ‫بدتر میشه.
‫میشنوید؟ من...
‫فکر کنم یکم پیتزا رول توی ‫مایکرویو گذاشتم.
‫همون مایکرویوی که توی دفترمه.
‫میرم که...
‫میرم بیارمشون.
‫الان میام.
‫پیتزا رول داریم؟
‫هی، رئیس، یکم بیاری ها!
‫تری، تری، تری.
‫واستا.
‫خوشحال میشم اگه امروز ‫حست رو در میون بذاری.
‫چرا؟ من که اصلا توی اون تصادف نبودم.
‫تصادفی که دخترت درش بود.
‫- من خوبم ادی. ‫- میدونم، میدونم.
‫گاهی اوقات یه چیزایی در درونمون ‫مخفی شده
‫که خودمون نمیدونیم تا اینکه ‫راجع بهش صحبت میکنیم معلوم میشه.
‫میخوای همین الان ‫افکارم رو در میون بذارم؟
‫همین رو میخوای؟
‫خیلی خب.
‫باورم نمیشه که میلهٔ توپ سرطناب سفارش ندادی!
‫همین رو میخوای؟
‫- که گریه کنم؟ ‫- تری، بیخیال.
‫تا الان هزار بار گریه هات رو دیدم.
‫چرت نگو!
‫وقتی ایچیرو بازنشست شد گریه کردی.
‫- ثابت کن. ‫- کلیپش موجوده.
‫برو خدا رو شکر کن که ‫سر اون جلسات میشینم.
‫چرا نمیری همین صحبتای قشنگت رو ‫با اندی داشته باشی؟
‫روی اونایی که مشکلاتشون ‫واقعیه تمرکز کن،
‫چون من که مشکلی ندارم.
‫باشه.
‫خیلی خب بچه ها،
‫امروز میخوایم یه کار متفاوت انجام بدیم.
‫قراره یکم نقش بازی کنیم.
‫- اوه. ‫- چه خوب.
‫و چندتا مهمون ویژه هم آوردم.
‫خانوما، تشریف بیارید داخل.
‫خیلی بهتر شد.
‫هی، قضیه چیه؟
‫نگران نباشید، ‫لازم نیست کاری بکنید.
‫فقط میخوام که تماشا کنید، خب؟
‫بیاین، بچه ها، بیاین اینجا.
‫خانوما، بشینید.
‫- خیلی خب، آیکی. ‫- بله.
‫- تو در نقش کایلانی بازی میکنی. ‫- خوبه!
‫گرنی، تو هم در نقش مادربزرگ.
‫باعث افتخارمه.
‫اندی، تو هم خودت باش، خب؟
‫حالا هر حرفی که میخوای میتونی بگی.
‫با لهجه نقش بازی کنیم، ‫یا مشکلی چیزی داره؟
‫دست خودتونه.
‫مطمئن نبودیم.
‫فکر نکنم آخرش خوب تموم بشه.
‫شما خیلی به من آسیب زدید.
‫یک: اینکه ازم مخفیش کردید.
‫و دو: اینکه نمیتونیم ‫راجع بهش صحبت کنیم.
‫نگران نباش، داداشی!
‫تکنیک وکس مورد علاقه ات چیه؟
‫چه از بالا به پایین، ‫یا از عرض
‫- مهم نیست. ‫- اشتباه میکنی.
‫باید در راستایی که مو ‫رشد میکنه وکس رو بمالی
‫بعد از پایین به بالا بکشی.
‫- درست انجامش بده! ‫- باشه.
‫ادامه بده، ادامه بده.
‫احساس میکنم یه رابطهٔ مادرپسری ‫با تو رو از دست دادم مامان.
‫به روی خودت نیار، داداش!
‫سرکوبش کن، کاپانکو!
‫من اصلا باهات راجع به ‫این صحبت نمیکنم!
‫واقعا لهجۀ هاوایانی داغونی داری.
‫شبیه جامائیکایی صحبت میکنی، ‫مرتیکه نژادپرست.
‫واستا! ‫من نژادپرست نیستم!
‫- آره جون عمه ات! ‫- من نژادپرست نیستم.
‫بچه ها، نزدیکتر به هم واستین، ‫کجا دارین میرین؟
‫ادامه بدین، ادامه بدین.
‫من نژادپرست نیستم.
‫چرا نمیتونیم راجع به این مسئله صحبت کنیم؟
‫ما یه خانواده ایم.
‫وقت صحبت کردن نیست، ‫باید جاهای حساس رو وکس بزنم.
‫درسته.
‫منم باید زیر لب یکی از ‫مشتری هام رو وکس بزنم.
‫بسه دیگه، باشه؟
‫من کارم رو توی نقطه پیکش تعطیل نکردم ‫که یه نمایش خنده دار بیخود ببینم.
‫بیا بریم کایلانی.
‫واستین...
‫خوبی، رفیق؟
‫راستش، خیلی حس خوبی دارم.
‫چه خوششون بیاد یا نیاد، ‫چیزی که میخواستم بگم شنیدن.
‫- عالیه. ‫- خیلی خب.
‫رئیس و لوسی، نوبت شماست.
‫- چه خوب! ‫- نه ممنون.
‫- واقعا ناراحت میشم که نمیتونی صدای من رو تحمل کنی. ‫- چی داری میگی؟
‫صدات رو دوست دارم. ‫صدات شبیه مجری
‫قطار روحه... گرنی، ‫اسم یارو چیه؟
‫آخه چرا من باید اسم مجری برنامۀ قطار روح رو بدونم؟
‫راست میگی.
‫بخاطر اینکه راجع به قطار خواب میبینم؟
‫درسته، خودت قطار سواری.
‫بیاین جاها رو عوض کنیم.
‫لوسی، تو میشی رئیس. ‫رئیس، تو میشی لوسی.
‫لوسی، شروع کن.
‫خیلی خب...
‫دخالت نکن! ‫همه چی رو میدونم!
‫من رئیس و پدرت هستم!
‫و جوابم منفیه!
‫نه، نه، نه!
‫اینطوری ادای من رو در میاری؟
‫همین بود؟
‫منم این بازی رو بلدم.
‫منم میتونم، خیلی خب.
‫هی، اسم من لوسیه.
‫و یک تازه کار بی پروا هستم
‫که براش مهم نیست ‫چقدر رفتارمون روی بقیهٔ آدما تأثیر میذاره!
‫شاید لازم باشه یک کار ‫ایمن تر مثل حساب داری پیدا کنم!
‫- عالی بود. ‫- آره، خوب نقش بازی کردی، رئیس.
‫ایستگاه 24.
‫یک مرد روی لبۀ سنگی. ‫خیابون 1113 هریسون.
‫خیلی خب، این کارا مزخرفه.
‫اصلا میدونی داری چی کار میکنی؟
‫- آره، میدونم. ‫- پس مامان اندی
‫و خواهرش چه ربطی به ‫حادثۀ لوسی دارند؟
‫اتفاقی که برای لوسی افتاد باعث شد ‫مامان و مادربزرگ اندی حقیقت رو بهش بگن.
‫خیلی خب، میدونی چیه؟ ‫دیگه کارمون تمومه.
‫نه، هر موقع من بگم کارمون تمومه.
‫نه، الان کارمون تمومه!
‫نه هر موقع من بگم کارمون تمومه.
‫- کجا داری می ری؟ ‫- می ریم مأموریت.
‫- منم میام! ‫- میای؟
‫- آره، میام! ‫- دیگه دیره!
‫خواهشا تنهام بذارید!
‫میشه لطفا بذارید ‫یک مرد در آرامش بمیره؟
‫دست از سرم بردارید! ‫می پرم ها!
‫می پرم! قسم می خورم!
‫برید! تنهام بذارید، خب؟
‫اولین ماشین در صحنه حاضره، ‫ماشین اول مأموریت رو هدایت می کنه.
‫برید! تنهام بذارید، خب؟
‫از اینجا برید!
‫برید!
‫هی بچه ها، ازتون می خوام که برید عقب!
‫تنهام بذارید!
‫کی می ره اون بالا؟
‫مشخصا من می رم دیگه، ‫من بیشترین صلاحیت رو دارم.
‫یه لحظه وایستا.
‫در دوران خودم ‫با تعدادی از این هایی که خودکشی می کنن، حرف زدم.
‫- خیلی خب، برو. ‫- می خوای برم؟
‫آره، اگه راسته کارت هست، برو.
‫باشه، می رم.
‫باشه، مزخرف نگو ‫از نردبون برو بالا.
‫- اینجا رئیس منم! ‫- خوبه.
‫- این قدر به من نگاه نکنید! ‫- مراقب باش، رئیس.
‫اینقدر بهم نگو چیکار کنم.
‫از این چیزه برو پایین، داداش!
‫نزدیک نشو، داداش!
‫شوخی ندارم! ‫برو عقب، داداش!
‫نزدیک نیا، داداش! ‫می پرم ها!
‫- فقط می خوام حرف بزنم. ‫- خب من نمی خوام حرف بزنم.
‫- می خوام تنها باشم. ‫- درکت می کنم.
‫منم از اون آدم های درونگرای قویم.
‫جدی؟ مثل رایان گاسلینگ؟
‫- نمی دونم کیه. ‫- چی؟
‫زیباترین مرد آمریکاست، داداش!
‫- مگه "لالا لند" رو ندیدی؟ ‫- تا حالا نشیندم.
‫تا حالا اسم "لالا لند" رو نشنیدی؟
‫- فیلم "کتابچه" چی؟ ‫- داری من رو گیج می کنی.
‫شاهکاریه آقا!
‫- بیشتر طرفدار استالونه ام. ‫- کی؟
‫چه طور نمی دونی استالونه کیه؟
‫تو چه طور نمی دونی رایان گاسلینگ کیه؟
‫احساس نمی کنم ارتباطی ‫با هم دیگه گرفته باشیم.
‫نه نگرفتیم، خب؟ ‫خواهشا برو رد کارت!
‫داری می ری روی اعصابم، داداش!
‫هی، هی، هی!
‫متأهلی؟
‫زنم با شریکم که 1میلیون دلار ‫بابت حق امتیاز ماست بستنی اختلاس کرده بود فرار کرد.
‫بابت همین اومدم پشت بوم!
‫خیلی خب.
‫خودم بیشتر از اونی که فکر می کردم ‫ماست بستنی دوست دارم.
‫خوبه!
‫بچه هم داری؟
‫- 3تا بچه دارم. ‫- هی، منم 3تا دختر دارم.
‫می دونی، می گن بچه خوب داشتن هم نعمتیه...
‫این ها رو به منم می گن ‫اما صحت نداره.
‫- صحت داره. ‫- صحت نداره.
‫- گوگلش کن! ‫- مدرکی وجود نداره.
‫توی بینگ هم می تونی بزنی. ‫یه چیز نشون می ده.
‫مدرکی در مورد این واقعیت وجود نداره.
‫3بار اثباتش کردم.
‫خیلی خب، بگذریم، ‫هد دوتامون بچه داریم.
‫در واقع اون دختر بزرگمه که اونجاست.
‫همون آتش نشان آخریه.
‫تا به حال نگران این نشدی که ‫موقع کارش صدمه ببینه؟
‫هر روز نگرانم.
‫در واقع، همین تازگی ها گلوش ضربه خورده.
‫الآن صداش شبیه خواننده های جاز سبک قدیم شده
‫هی، بچه ها برید پشت ماشین!
‫عجب! مثل مورگان فریمن شده.
‫هر بار که می شنوم ‫من رو یاد این می اندازه
‫که اگر این مسیر من رو نیومده بود،
‫تو مسیر خطرناکی نبود.
‫هی، برای همیشه که نمی تونیم ‫از بچه هامون نگهداری کنیم، داداش.
‫فقط نمی خوام تا وقتی که آتش نشانه ‫احساس ترس و گناه داشته باشم.
‫هممون همین حس رو بابت بچه هامون داریم.
‫عادیه.
‫باید با یکی حرف بزنی قبل اینکه سر آخر ‫از یه لبه با سر بپری.
‫- مثل ادی حرف می زنی. ‫- معلومه ادی درک بالایی داره.
‫این رو بهش نمی گم.
‫وای خدا، بدبختی تو باعث می شه ‫حس بهتری نسبت به مشکلات خودم داشته باشم.
‫کی فکرش رو می کرد؟
‫می خواستم از یه ساختمون بپرم.
‫حالا دارم می خندم.
‫مرسی داداش، ‫می شه بیای بغلم؟
‫فکر نکنم فکر خوبی باشه.
‫بیخیال داداش، خواهش می کنم؟
‫بیا صحیح و سالم ببرمت پایین.
‫احساس می کنم با هم دیگه ارتباط گرفتیم
‫- بیا دیگه! بیا بغل! ‫- صبر کن، وایستا...
‫- بیا اینجا، احتیاج دارم داداش. ‫- نه نکن...
‫هی، هی!
‫
‫محشر بود!
‫هی، تیم شما خوب بلده چه طور 1نفر رو قانع می کنه
‫همه ماستی بستنی مهمون من!
‫حالت خوبه؟
‫رئیس.
‫پدر خودمی!