‫اینجا چی؟
‫خیلی خب.
‫اول از همه، شب قبل از اینکه بیای پیش من،
‫ نمی خواد اندازه 6ماه نخ دندون ‫بکشی، یک باره که نمی شه خوب شد.
‫هر چی شما بگی.
‫دوم از همه، کل دندون های عقلت عفونت کرده.
‫- باید بِکشمشون. ‫- چی؟ کِی؟
‫- همین امروز. ‫- نه، نمی تونم.
‫امروز توی ایستگاه مسابقه ‫پخت چیلی داریم و منم داورم.
‫دقیقا توی دندون هات هم چیلی هست
‫باید بکشمشون.
‫دکی جون، گوش کن، تمام عمرم رو با همین دندون هام بودم
‫دهنم رو پر می کنن.
‫خوب می ذارن غذام رو بجوم.
‫3سال پیش بهت گفتم بکشی.
‫خب، چرا نکشیدی؟
‫گفتی داور مسابقه پخت پنکیکی.
‫به خاطر اینه که توی ‫مسابقه آشپزی داور خوبی هستم.
‫حالا هم عفونت کردن.
‫باشه، بِکِش.
‫خیلی خب، بعد از عمل
‫کلی بی حسی بهت می زنم.
‫نیازی نیست، فقط دهنم می خواد ‫عمل بشه دیگه، نه؟
‫انگار که چرندترین عمله.
!مراقب حرف زدنت باش
‫ممکنه بدون دندون بیدار بشی.
‫چی؟
‫شکارچیان گردآوردنده برگشتن!
‫و کلی گوشت با خودمون آوردیم.
‫و خامه ترش.
‫به چی داری نگاه می کنی کاپیتان؟
‫برنامه آشپزیه. ‫«سرآشپز یو سی کی.»
‫اوه، عاشق این برنامه ام.
‫یه نفر یاد دوران باشکوهش افتاده.
‫- کدومش منظورته؟ ‫- مسابقه پخت چیلی داداش.
‫اعتراف کن. ‫فوری بازنشسته شدی.
حالا هم یکی دیگه جات اومده
‫قهرمان 2دوره
‫گرنی اسمیت مبارز!
‫خیلی خب، خیلی خب.
‫قبل از بازنشستگیم تو مسابقه پخت چیلی،
‫خیلی شکستت دادم.
‫اون مال زمانی بود که بچه بودم.
‫حالا دیگه بزرگ شدم، فهمیدی؟
‫آره، خب، سابقه 7بار قهرمانی دارم
‫و دوست دارم همین طور بازنشسته باشم.
‫عین جردن تو اوج خداحافظی کردی.
‫آره، چون دیگه رقیبی نداشتم
‫و هنوزم رقیبی ندارم.
‫خیلی خب.
‫امسال دیگه یه کم فرق داره
‫چون دستور پخت معروف چیلی عموم رو دارم
‫و می زنم کَل همتون رو می خوابونم.
‫اسمش... وایستا.
‫اسمش... وای خدا!
‫باید یادآوری قطاری کلمات رو امتحان کنی.
‫یه کلمه می گی
‫بعد به کلمه بعدی ‫فکر می کنی و همین طور ادامه می دی
‫تا وقتی بر می گردی به ‫کلمه ای که خواستی یادت بیاد.
‫خیلی خب باشه. ‫تعریفش رو شنیدم.
‫پس مثل قطار ‫کلمات رو می گی.
‫مثل چیلی، چیلی... ‫چیلی، سگ، سگ، سگدونی.
‫تکالیف، کار، کار، ‫شلوار، جیب شلوار...
‫هی، سوئیچ ماشینم، نمی دونستم ‫سوئیچ ماشینم گمشده.
‫ممنون، اندی، کارساز بود.
‫به نظرم خوشحال شدم که کمکت کردم
‫به افتخار 25امین سالگرد مسابقه پخت چیلی،
‫یه تغییر کوچیکی برای خودمون ایجاد کردم.
‫اوه لعنتی، جام چیلی.
‫توی فروشگاه گفتم که یه کم تغییرش بدن
‫7دلار بود.
‫50دلار هم بابت بیمه دادم، ‫اما می تونیم هزینه ش رو تقسیم کنیم یا هر چیزی.
‫پسر نگاه کن، اسمت همه جای این هست
‫سال 2016، چیلی وانکا.
‫چیلی ای که یه خرده شکلات داشت ‫و دلت براش قنج می رفت.
‫سال 2015، چیلی نازدار.
‫سال 2014 وینستون چرچیلی، ‫سال 2013، چیلی نلسون.
‫آره، با اون یکی که ضعف می کردی.
‫اما اینجایی که خالی گذاشتن رو ببین
‫بهشون گفتم یه ردیف ‫دیگه اضافه کنن تا اسم جدید روش بزنیم.
‫بعد از اینکه قسمت های خالی با اسم من پر شد
‫اسم پنیسی رو طوری نشون ‫می ده انگار که مال قرن بوقه.
‫و من مشکلی با این موضوع ‫ندارم چون بازنشسته شدم، خلاص!
‫هی، داورمون کجاست؟
‫لوسی الآن داره از دندون پزشکی میارتش.
‫مرتیکه همه دندون های عقلش رو برداشته!
‫- می تونه داوری کنه؟ ‫- خودت بگو.
‫لوسی الآن توی بویویونگ لایو گذاشته
‫فُک ها بیایید پایین! ‫فُک ها بیایید پایین!
‫هی، سفر سیاحتیه، ‫دوست داری بری سفر سیاحتی؟
‫شیر داره، ببر داره.
کَل یالدار داره، گوزن داره
‫معمولا طرف سرنگتی میرن مسافرت
‫تا به حال رفتی سرنگتی؟
‫پسر، این کلیپ ها خیلی ضایع ست.
‫برای جوون ها درس خوبیه
‫- نه؟ ‫- آره.
‫پیش دندون پزشکی نرید.
‫نه، این درسش نیست.
‫یکی از اون لباس های ‫سنجابی رو می گیرم.
‫تا به حال لباس سنجابی پوشیدی؟
‫- نه بابا. ‫- میشه از صخره باهاشون پرید و پرواز کرد.
‫پوستش محکم به بدنت می چسبه.
‫خیلی می چسبه، ‫محکم به بدنت می چسبه.
‫فُک ها بیاین پایین! ‫فُک ها بیاین پایین!
‫نمی دونم چرا فُک ها ‫نمیان پایین.
‫عجب! مثل چی داری ‫بیننده جذب می کنی.
‫لوسی، این زندگی واقعیه؟
سلـــــــام!
‫- من رو بنداز توی استخر توپ. ‫- الان تو حال خودش نیست.
‫چه خبر ادی! سلام!
‫میای با هم ترن هوایی بازی کنیم؟
یوهو!
‫آره.
‫خوب بود.
‫- هی هی! ‫- هی.
‫- یه لونهٔ جغد گرفتم. ‫- می دونم.
‫- می دونی لونهٔ جغد گرفتم؟ ‫- خودم کمک کردم نصبش کنی.
‫- خودم کمک کردم نصب کنی. ‫- گذاشتمش توی حیاط.
توی خونه جونور موذی دارم، می دونی جونور چیه؟
‫- آره. ‫- جغد، خرگوش، موش کیسه دار،
‫راسو، کورموش و میمون رو می خوره.
‫توی خونه ات میمون داری؟
‫- آره، میمون موشی. ‫- میمون موشی؟
‫آره، تا به حال میمون موشی دیدی؟
‫نه، چی می خورن؟ ‫موز زیرزمینی؟
‫- سنگ می خورن. ‫- میمون سنگی؟
‫کاش همیشه همین طور باشه.
‫هی، توی شبکه های اجتماعی دیدمت.
‫- خود شبکه های اجتماعی، ها؟ ‫- آره.
‫اینم دیدی که تقریبا ترکوندم؟
‫خودم کمکت کردم ‫لونهٔ جغد رو نصب کنی.
‫نمی خوام بپرم وسط حرفتون، ‫ادامه بده.
‫می دونی چقدر سخته
‫که یه کلیپ توی ‫بویویونگ دیده بشه؟
صد نفر به اشتراک گذاشتنش. ‫اگه همین طور ادامه بده
‫می تونه آبمیوه خور بعدی بشه.
‫- چرا پاهام بالا نمیاد؟ ‫- از خودش اجازه گرفتی؟
‫آره، بابا پرسیدم ازش.
‫- ترشی دوست داری؟ ‫- عاشق ترشیم.
‫- شوید؟ ‫- شوید پخته.
‫- خیارشور؟ ‫- چرا خوشت نمیاد؟
‫- فقط مراقب باش. ‫- تونستم، تونستم.
‫آفرین، رئیس.
‫- این یارو کیه؟ ‫- اندی.
‫- این یارو واقعیه؟ ‫- آره واقعیه.
‫آره، بابت مسابقهٔ پخت چیلی خوشحالی؟
‫قراره چیز خفنی بشه.
‫- آره. ‫- توی تلویزیون نگاه کردم.
‫نه، همین جا قراره انجامش بدیم.
‫نه، توی ای.اس.پی.ان بود
‫تو فکر بودم اگر بشه
‫از دستور پخت جزایر استفاده کنم.
‫- هاوایی؟ ‫- آره.
‫آناناس دوست داری؟
‫- پینیا کولادا دوست دارم. ‫- عالیه. (با آناناس درست میشه)
‫- پینیا کولادا دوست داری؟ ‫- آره.
لوسی که شونزده سالش بود یه بار
‫مچش رو وقتی که ‫داشت پینیا کولادا می خورد گرفتم.
‫وای خدا!
‫- چه داستان قشنگی. ‫- آره، ممنون پسر.
‫همین رو می خواستم بشنوم.
‫- یه عالمه ویتامین توش داره. ‫- عالیه.
‫کی دوباره می بینمت؟
‫- هنوز همین جا هستم. ‫- لوسی! لوسی!
‫امروز جلسه ی صبحگاهی داریم؟
‫- امروز چه ساعتی؟ ‫- الان.
‫- لازم نیست این کار رو بکنی، رئیس. ‫- نه، بریم.
‫جلسه ی صبحگاهی... ‫کار دلپسندمه.
‫مراقب باش رئیس.
‫یه جورایی شبیه لواشکه.
‫گرنی، همین جوریه؟
‫- نه. ‫- چقدر دیگه مونده؟
‫تقریبا تمومه.
‫- اَه. ‫- درد گرفت.
‫- وای خدا جون. ‫- اَه.
‫- خوبه، پس تموم شد. ‫- بسه دیگه، نه؟
‫الان می خوام بهتون اجازه ‫بدم که سوالاتتون رو بپرسید.
‫هی، اگه قراره سوال کنیم...
‫آره، پهلوون، بپرس.
‫اگر قرار بود شر یکی از ‫آتش نشان ها رو کم کنی...
‫راستش رو بگو
‫- اندی رو اخراج می کردی؟ ‫- هی.
‫مطمئنا اندی رو اخراج نمی کردم
‫چون بیشتر اوقات ‫از مسواکش استفاده می کنم.
‫خودش خبر نداشت
‫ولی گاهی اوقات که ‫مسواک ندارم
‫از مسواکش استفاده می کنم.
‫چی گفتی؟
‫به نظرم تو از همه ‫بیشتر بهداشت رو رعایت می کنی.
‫منظورت چیه؟ یعنی ‫دهنش از همه تمیزتره؟
‫آره، خیلی دهنش تمیزه.
‫نگاهش کن، مثل یه ‫تیکه صابون گرده.
‫خیلی عجیبه بابا.
‫می دونی دارم چی میگم؟
بحث رو عوض می کنم.
‫- هی رئیس، سوال دارم. ‫- شمایی که این جلویی بپرس.
‫امسال افزایش مستمری داریم؟
امسال افزایش تژادپرستی داریم؟!
‫دختر خانم، شما ‫تازه وارد این اداره شدی
‫از طرفی هم حرفت چرت بود.
‫نه، نه، افزایش مستمری.
افزایش ارتودنسی؟ افزایش ارتودنسی به درد اندی می خوره،
‫بخیال رئیس، بیخیال ‫این قضیه شو دیگه.
‫قضیه چیه؟
‫افزایش! بالا بردن دستمزد!
‫اوه، افزایش مستمری.
‫بذارید یه چیزی بگم، ‫من اگه اندی بودم و افزایش مستمری داشتم
‫از پولم برای درست کردن ‫دندونم استفاده می کردم.
‫- خیلی خب، بیا، بیا. ‫- می دونی منظورم چیه؟ بهت برنخوره ها!
‫- تیکه می ندازی؟ ‫- رئیس.
‫تو هم به موهات ‫آبلیمو نزن آیک.
‫چی؟ من که... من ‫به موهام آبلیمو نمی زنم.
‫- بیا بریم یکم بهت آب بدم. ‫- موهات رنگ عجیبی می گیره داداش.
‫- رئیس، باید یکم آب بخوری. ‫- رفاقتی دارم اینو بهت میگم.
‫از نی استفاده نکنی.
‫مکش هوا ممکنه ‫حفرهٔ خشک ایجاد کنه.
‫حفرهٔ خشک. اصلا نمی دونم چی هست.
‫حفرهٔ خشک دیگه چیه؟
‫وقتیه که مکش هوا باعث میشه که لختهٔ خون بترکه.
‫می دونی این اتاق چی کم داره؟ ‫لونهٔ جغد.
‫زودباش، زودباش، رفیق، یالا.
‫لونهٔ جغد، لونهٔ جغد. ‫لونهٔ جغد دارید؟
‫چرا همش رو فیلم نگرفتم؟
‫باز اومد.
‫عالیه پسر. ‫باید مسابقۀ پخت چیلی بذاریم، نه؟
‫- فکر خوبیه. ‫- بذاریم؟
‫ولی یه مسئله ای هست. ‫فضای خالی رو می بینی؟
‫اون همه عنوان قهرمانی پس کو؟
‫یه صحفه زیرش اضافه کردم ‫تا اسم های بیشتری از برنده ها اضافه کنیم.
‫آره، ولی با این همه فضای خالی
‫انگار که ادی تا به حال ‫چیزی برنده نشده.
‫همین طور نیست؟ میرم یکم توی این پودینگ بخورم، خب؟
‫- برو. ‫- فـعـلـــاً.
‫خیلی خب، مراقبش باش.
بعدا می بینمتون چطوری جام؟
‫خیلی خب.
‫بچه ها، هنوزم می تونیم مسابقه بذاریم.
‫رئیس برمی گرده به حالت سابقش.
‫اصلا می تونه چیزی بخوره؟
‫آره، چند ساعت دیگه ‫حالش خوب میشه.
‫حتما باید مسابقۀ ‫پخت چیلی رو برگزار کنیم.
‫- کنیم؟ ‫- آره، کنیم.
‫اگه جردن بتونه از ‫بازنشستگی در بیاد، منم می تونم.
‫و من توی مسابقۀ ‫پخت چیلی امسال شرکت می کنم.
‫پدرت یک یکتون رو هم در میارم.
‫این دستور پخت ‫اجداد هاواییایی منه،
‫و رئیس گفته فعلا که ازش ‫خوشش اومده.
‫خیلی خوشحالم.
‫ولی داستان اصلی اینجاست. ‫از بازنشستگی بیرون اومده،
‫هفت بار قهرمان شده، ‫کاپیتان ادی پنیسی.
‫درسته، هفت بار قهرمان شدم، ‫هفت بار.
‫چه حسی داره که برگشتی؟
‫انگاری که دمپایی های ‫قدیمیم رو پوشیدم.
‫هی، لوسی.
‫اگه می خوای نمایش داشته باشی، ‫ستاره رو معرفی کن.
‫- بیا اینجا. ‫- بابا بیخیال!
‫عذرخواهم گرنی، بگو ‫داری چی کار می کنی.
‫به عنوان کسی که دو بار ‫عنوان مدافع قهرمانی داره
‫دارم یکم خلاقیت به خرج میدم،
‫بخاطر همین چیلی با ‫چاشنی پنیر لیمویی درست می کنم.
زده تو کار لبنیات.
‫چیلی خیلی چیزها می تونه باشه، ‫ولی مسلما زرد نمی تونه باشه.
‫خیلی خب آیک، چیلی تو چی داره؟
‫اونش مشخص نیست، برای همین...
‫داره طفره میره بچه ها.
‫نه، نه، راستش برای خودم ‫مشخص نیست.
‫روحمم خبر نداره چون ‫دستور پخت عموم رو ندارم.
‫گمش کردم، نمی دونم چی کار کنم...
‫آیک، باید یادآوری قطاری کلمات رو امتحان کنی.
‫آره، آره، خیلی خب.
‫یه لحظه وایستا.
‫دستور پخت، کتاب آشپزی، کتاب، ‫بچه زرنگ،
‫زرنگ، پا، پیاز سالم.
‫پیاز سالم، خودشه.
‫یه عالمه پیاز سالم دارم.
‫امیدوارم تند دوست داشته باشید.
‫خیلی خب، ریچل ری، نوبت توئه.
‫باشه.
‫من دستور پخت دارم ‫و مواد به خصوصی درش ریختم
‫که همه رو در اینجا انگشت ‫به دهن می کنه.
‫و گیاهیه.
‫گیاهی یعنی گوشت بوقلمونه؟
‫نه، غذای گیاهیه که ‫به جای گوشت
‫گوشت گیاهی داره.
‫می دونی داور کیه؟
‫ما رئیس صداش می زنیم ‫چون مرغ و گوشت گاو دوست داره.
‫خب این چند ماه گذشته من
‫گوشت گیاهی توی همبرگر ‫و میتلف هاش می ذاشتم.
‫ذائقه ش رو تغییر دادم ‫و خودش هم خبر نداره.
‫امکان نداره.
‫دختر زرنگ.
‫ای بگم خدا چی کارت کنه.
‫این کار تقلبه.
‫بهش میگن بازی درازمدت، گرنی.
‫حالا هر چی، شماها ‫گوشت تقلبی
‫و آناناس و پنیر خودتون رو درست کنید.
‫منم به پختن همون چیلی قدیمی ‫ادامه میدم.
‫سخت نگیر احمق! ‫(اسم غذای پنیسی)
‫فکر کنم بدونم بابام ‫چی دوست داره.
‫خب من بابات رو
‫از وقتی کلسترولش زیر ‫سیصد بود می شناختم.
‫وقتی به دنیا نیومده بود می شناختیش؟
‫هی، رئیس، الان ذکر خیر شما بود.
‫گوش هات حتما می سوزه.
‫چرا همه سرپا وایستادن؟
‫پخت چیلی که کل روز ‫رو ازتون وقت نمی گیره.
‫فکر کنم اثر بی حسی ‫از بین رفته.
‫اون چیه؟ توی چیلی میوه ریختی؟
‫- آره. ‫- میوۀ پخته حال آدم رو به هم میزنه.
‫ولی فکر کردم گفتی ‫خوشت میاد، رئیس.
‫اسمش رو گذاشتم بینیا کولادا.
‫اصلا همچین حرفی نزدم.
‫میوه رو باید با دمای معمولی خورد
‫اونم فقط وقتی زنت بگه.
‫هی رئیس
‫یادته امروز صبح از دندون پزشکی برگشتی؟
‫همه چی رو یادمه. ‫شانس هم آوردید
‫کسی ازم فیلم نگرفته ‫وگرنه دردسر می شد براتون.
‫چیزی بدتر از اون ‫کلیپ های مسخره
‫با اون احمق های مزخرف ‫که از دندون پزشکی برمی گردن نیست.
‫- طرفدار که زیاد داره. ‫- این کار نقض حریم خصوصیه!
‫آخ.
‫درد دندونم هی داره بدتر میشه.
‫و گشنه هم هستم. ‫بخاطر همین
‫دقیقا تا نیم ساعت دیگه ‫مسابقه رو برگزار می کنیم.
‫هی، بابات داروهاش رو می خوره؟
‫مسکن بهش دادن ولی نمی خوره.
‫- چرا نمی خوره؟ ‫- میگه نیازی بهشون نداره.
‫آخه چرا سفیدپوستای پیر ‫همچین کاری می کنن؟
‫به من نگاه نکن. ‫من دارو دوست دارم.
‫تازه پیر هم نیستم.
‫بیخیال رفیق، لزومی نداره ‫سر این درد بکشی.
‫لوسی داروهات رو آورده.
‫باید بخوری، بیا، آره.
‫نیازی به مسکن ندارم.
‫من مکانکیم، مکانکی درد ‫رو تحمل می کنه.
‫- مثلاً دهنت عمل شده پسر. ‫- خب که چی؟
‫بیست دقیقۀ دیگه!
‫تموم شد، هشت دقیقه هم ‫وقت اضاف آوردم.
‫منطقیه، آدمای پیر دوست ‫دارن زود غذا بخورن.
‫خوب گفتی، گرنی.
‫بار دومی رو که برنده شدم یادمه.
‫منم در مسیر سومین قهرمانیم.
‫خب، اگه برنده شدی
‫یادت نره از گاودارها تشکر کنی. چـــــی؟
‫هفت دقیقه باقی مونده
‫و همه دارن با تمام سرعت کار می کنن ‫به جز گرنی و کاپیتان
‫که به نظر بیشتر دوست دارن ‫به هم تیکه بندازن تا چیلی درست کنن.
‫لوسی، خُل بازی در نیار!
‫تو رو خدا توی لحظه زندگی کن.
‫باشه.
‫چرا هنوزم بوی آناناس حس می کنم؟
‫چی؟!
‫چی کار کنم آخه؟
‫قبلا تمام تیکه های آناناس رو در آوردم.
‫آیک، بیشتر شبیه اسلاپی جو شده.
‫این دستور پخت عمو جومه.
‫از کجا فهمیدی اسمش رو اسلاپی گذاشتیم؟
‫به جای چیلی، اسلاپی جو درست کردی.
‫وای نه.
‫اسلاپی جو، عمو جو، ‫جو، جو، جو بایدن.
‫زمان می خوام، وقت ندارم، ‫به فنا رفتم.
‫سی ثانیه! آب می خوام.
‫ولی... رئیس!
‫رئیس، نه!
‫لخته خون رو ترکوند! ‫حفرۀ خشک!
‫وای خداجون!
‫نه، نه، نه!
‫چه غلطی داری می کنی؟
‫دارم می ترکونم.
‫یه عالمه بیننده دارم الان.
‫می تونم اینفلوئنسر بشم!
‫مسابقۀ پخت چیلی کنسله!
‫با دندون عقلش بیشتر دوستش داشتم.
‫راستش خوشحالم که ‫مسابقه تموم شد
‫چون می تونم به چیلیم ‫آناناس اضافه کنم
‫و یه شام مشتی بخورم.
‫باورم نمیشه تمام زحماتمون به باد رفت.
‫حرفایی که موقع حفرۀ خشکش گفت
‫یه عالمه فالوور برام گرفت.
‫حتی خود شرکت گوشت گیاهی ‫فالوم کرد.
‫می بینی؟
‫اگه راهی بود که داروهاش رو ‫بهش بدیم
‫دوباره می تونست داوری کنه.
‫منم فالوورهام بیشتر می شد.
‫مرتیکه از بالم لب دارویی استفاده نمی کنه.
‫عمراً اگه خودش داروهاش رو بخوره.
‫سلام بابا. ‫بفرما شیر کاکائو.
‫حالت رو بهتر می کنه.
‫هی رئیس، پودینگی رو که دوست داری برات آوردم.
‫ممنون.
‫خیلی خب، بخوری ها!
‫- باید بذاریش توی دهنم؟ ‫- نه.
‫باید به بدنت بمالیش.
‫اَه!
‫به زنمم اجازه نمیدم ‫به گردنم دست بزنه.
‫کدوم گردن؟ شبیه آدم برفی ای.
‫خوب چاودری درست کردی.
‫- اجازه هست؟ ‫- هی، آروم.
‫نه، نه، خوبه. ‫طعمش رو بهتر می کنه.
من استاتین می خورم. (گروهی از داروها که برای کاهش کلسترول استفاده میشه)
‫نمی تونم سوهان بادوم زمینی بخورم.
‫چون... نمی خوای ‫به دندونت آسیب بزنی.
‫سوهان بادوم زمینی! ‫سوهان پسته ایه!
‫می دونم، ببخشید.
‫چه احمقیم من!
‫قضاوتم نکن.
‫هی، چه خبر رفیق؟
‫چی توی اجاق گذاشتی؟ ‫فکر می کردم مسابقه تموم شده.
‫منم همین طور. ‫بعدش دیدم داری غذات رو هم می زنی.
‫خب، از کجا معلوم.
‫شاید یهویی رئیس ‫حالش بهتر شد.
‫منم همین فکر رو می کردم.
‫همونطور هم که خودت می دونی
‫هر آتش نشان خوبی ‫همیشه آماده ست.
‫اوه، آره، کی داره استیک درست می کنه؟
‫بر پدرت لعنت. ‫برنامه ات رو عوض کردی.
‫- چه خبر بچه ها؟ ‫- سلام رئیس.
‫- خیلی خب. ‫- سلام.
‫دارم میام اونجا. ‫چه خبر آیکرونی؟
‫- خیلی خوبم. ‫- مهمونی سان فرانسیسکو.
‫ای وای! ردیفه.
‫وای پسر، چقدر حالم خوبه.
‫خوب به نظر میای.
‫گردنم بوی خفنی میده. ‫بو کن.
‫- ها؟ ‫- می خوای بو کنی؟
‫- اوه آره. ‫- چه بویی میده؟
‫بوی گل میده.
‫- پینیا کولادا، پینیا کولادائه، نه؟ ‫- آره، پینیا کولدائه.
‫خیلی حالم خوبه
و تو فکرم که مسابقه رو برگردونیم.
‫- اوه! ‫- چه خوب.
‫می دونید چیه؟ خیلی شیر ‫و پودینگم رو دوست داشتم،
‫به نظرم باید چیلی ها رو ‫مخلوط کنید، نه؟
‫یعنی چی؟ یعنی بندازیم ‫توی مخلوط کن؟
‫آره پسر، چیز توپی میشه.
‫این طور فکر نمی کنید؟ ‫دوست دارید بجویید؟
‫- نه قربان... ‫- شماها دوست دارید بجویید؟
‫- لزومی به جوییدن نیست. ‫- کی دوست داره بجوه؟
‫- تو دوست داری بجویی؟ ‫- نه، به دندونم آسیب می زنه.
‫زحمت زیاد داره. ‫واسطه رو قطع می کنیم، نه؟
‫خیلی خب، باشه. ‫کی واسطه خواست حالا؟
‫لعنتی رو خوردش کنید.
‫زود باشید، پونزده دقیقه.
‫چطوری پسر؟
‫چه خبر؟ پرش عمودی!
‫(بینیا کولادا، مأموریت گیاهی)
‫(سخت نگیر احمق، چیلی اسلاپی جو، کمپلت پنیر)
‫ها؟
‫منتظر چی هستیم؟
‫- منتظر شماییم، اعلی حضرت. ‫- اوه، شروع کنیم.
‫اندی مایوانی هستم قربان ‫و بینیا کولادا رو بهتون تقدیم می کنم.
‫- عجیبه. ‫- لذت ببرید.
‫بینیا کولادا.
‫انگاری یکی می خواسته ‫طعم آناناس رو مخفی کنه.
‫و همه مون می دونیم که ‫میوۀ پخته اصلا باحال نیست.
‫پیشکشی من مأموریت گیاهیه.
‫من که نفهمیدم، ولی باشه.
‫وای خدا! حالم به هم خورد.
‫این همون گوشت گیاهی مزخرفه که
‫- توی خونه بهم میدی؟ ‫- خبر داشتی؟
‫- آره، این چیزا مزخرفه. ‫- ها!
‫مزۀ این گیاه های خونگی رو میده.
‫شدیداً مزخرف بود.
‫آخرین مقام رو بهش میدم!
‫این یکی چیه؟
‫- چیلی اسلاپی جو. ‫- خوشت میاد.
‫خیلی خوبه.
‫اگه مسابقۀ اسلاپی جو ‫بود، که البته نیست.
‫- نه، به نظرم نیست. ‫- محرومی.
‫ممنون که تستش کردی.
‫هی، رئیس جون.
‫چیزی که درست کردم اسمش ‫«سخت نگیر احمق» هستش.
‫خیلی خب.
‫اول از همه، احمق رو اشتباه نوشتی، احمق.
‫- استیک. ‫- اوهوم.
‫نیمه پخته.
‫همون طور که دوست داری، رئیس.
‫سیب زمینی، خوشمزه ست، کاپیتان.
‫وایستا، استیک و سیب زمینی ‫رو خورد کردی؟
‫شوخی می کنی؟
‫آره، خب گاهی اوقات
‫باید دست پختت رو سریع ‫به سبک پنیسی تغییر بدی.
‫نگاه کن. ‫پیش غذا، کمپلت پنیره.
‫آره پسر، خیلی خوبه.
‫- بابا، مراقب باش. ‫- رئیس، رئیس.
‫مهم نیست. ‫نمی تونم چیزی رو حس کنم.
‫- نه! ‫- چه چیپس های نوک تیزی!
‫- نه! ‫- وای خدا!
‫- رئیس. ‫- بیخیال، رئیس.
‫اوه، خفن شد.
‫- شماها می خورید؟ ‫- نه.
‫خیلی خب، گوش کنید.
‫من آماده ام که برنده رو ‫اعلام کنم.
‫و برندهٔ...
‫این...
‫مسابقه...
‫بابا، بیدار شو.
‫هی، به هوش اومد.
‫برنده...
‫بینیا کولادائه.
‫- چی؟ ‫- تو که از میوۀ پخته متنفری.
‫- بیخیال. ‫- می خوری؟
‫بیا رفیق کوچولو.
‫خیلی ممنون. ‫خیلی ممنون، رئیس.
‫ممنون رئیس.
‫نفس بکش داداش.
‫اینم از قهرمانمون.
‫و در جزیرۀ کوچک ‫هاوایی شروع شد.
‫اجداد من...
‫چی کار دارید می کنید؟
‫چیه؟ مگه چی کار می کنیم؟
‫این طوری با رفیقتون رفتار می کنید؟
‫- پدرت؟ رئیستون؟ ‫- وای پسر.
‫لوسی، با این قیافه ش ‫برای کل دنیا لایو گذاشتی؟
‫ولی خیلی سخته همه جا دیده بشی.
‫ویکی، اینجا چی کار می کنی؟
‫توی اینترنت دیدمت. ‫میم شدی.
‫میم دیگه چیه؟
‫مامان، لطفا نشون نده.
‫این یارو کیه؟ ‫شبیه آدمای عوضیه.
‫اومد.
‫نگاه کنید اسم کی رو جامه.
‫اندی مایوانی!
‫بینیا کولادا. ‫حتی «اینی» رو هم درست نوشتن.
‫تبریک میگم، اندی.
‫- ممنون. ‫- یعنی چی؟
‫نمی تونم وارد اکانت ‫بویویونگم بشم.
‫بخاطر اینه که من بستمش.
‫- چی؟ ‫- اوی اوی اوی.
‫آره، وقتی اون کلیپ هایی که
‫بدون اجازهٔ من پست کردی رو دیدم، ‫شکایت نامه پر کردم.
‫اکانتت برای همیشه معلق شده.
‫نه، نه، نه. ‫فالوورهای جدیدم چی؟
‫- اونا رو هم حذف کردن. ‫- نه، بابا.
‫و استفاده از بوبویونگ رو ‫برای کارکنان توی محل کار ‫قدغن می کنم.
‫فکر کنم یه خورده زیاده رویه.
‫چیلی آناناس. ‫پیش خودم چی فکر می کردم؟
‫دیگه مسکن نمی خورم.
‫هی، جوش نزن لوسی. ‫فالور داشتن به مفت هم نمی ارزه.
‫از شبکه های اجتماعی به کجا رسیدی؟
‫آره، همچین نیست که ‫یکی توی دفترش باشه
‫و بگه «با لوسی مکانکی تماس بگیرید
‫باید بهش یه میلیون دلار بدیم.»
‫آره، به گمونم.
‫وای خدا! ‫این چیزا مزخرفه!
‫مزهٔ گیاه خونگی میده.
‫خیلی خب، بی ادبانه بود.
‫واقعا فکر می کردم لوسی مکانکی ‫چهرهٔ جدید
‫گوشت گیاهی بشه، ‫ولی به گمونم که نشه دیگه.
‫حتی دیگه اکانت بویویونگ نداره.
‫بدبخت!
‫برو سراغ اون آتش نشانی ‫که توی پیتسبرگه.
‫همونی که پای گوشت گیاهی ‫برای ایستگاهش درست کرده.
‫- خیلی چیز خفنی میشه. ‫- فکر خوبیه بکی.
‫و یه گربه به اسم پنگوئن داره.
‫نمونه کارمون چیز خفنی میشه.
‫وای خداجون. ‫عمرا اگه همچین فکری به ذهنم می رسید.
‫می دونم. ‫خیلی خلاقانه ست.
‫خیلی بد شد لوسی مکانکی.
‫عمراً اگه بدونی چقدر نزدیک شدی.
‫بای بای.
‫اینجا چی؟
‫خیلی خب.
‫اول از همه، شب قبل از ‫اینکه بیای پیش من،
‫ نمی خواد اندازۀ شش ماه نخ دندون ‫بکشی، یهویی که نمیشه خوب شد.
‫هر چی شما بگی.
‫دوم از همه کل دندون های عقلت عفونت کرده.
‫- باید بِکَشمشون. ‫- چی؟ کِی؟
‫- همین امروز. ‫- نه، نمی تونم.
‫امروز توی ایستگاه مسابقۀ ‫پخت چیلی داریم و منم داورم.
‫دقیقا توی دندون هات هم ‫چیلی هست.
‫باید بکشمشون.
‫دکی جون، گوش کن، کل عمرم رو ‫با همین دندونا بودم.
‫دهنم رو پر می کنن.
‫خوب می ذارن غذام رو بجوم.
‫سه سال پیش ‫بهت گفتم بکشی.
‫خب، چرا نکشیدی؟
‫گفتی داور مسابقۀ پخت پنکیکی.
‫بخاطر اینه که توی ‫مسابقۀ آشپزی داور خوبی هستم.
‫حالا هم عفونت کردن.
‫باشه، بِکِش.
‫خیلی خب، بعد از عمل
‫یه عالمه بی حسی بهت می زنم.
‫لازم نیست، فقط دهنم می خواد ‫عمل بشه دیگه، نه؟
‫انگار که مزخرف ترین عمله.
مواظب حرف زدنت باش.
‫ممکنه بدون دندون بیدار بشی.
‫چی؟
‫شکارچیان گردآوردنده برگشتن!
‫و یه عالمه گوشت با خودمون آوردیم.
‫و خامۀ ترش.
‫چی داری نگاه می کنی کاپیتان؟
‫برنامه آشپزیه. ‫«سرآشپز یو سی کی.»
‫اوه، عاشق این برنامه ام.
‫یه نفر یاد دوران باشکوهش افتاده.
‫- کدومش منظورته؟ ‫- مسابقۀ پخت چیلی داداش.
‫اعتراف کن. ‫زود بازنشسته شدی.
حالا هم یکی دیگه جات اومده.
‫قهرمان دو دوره
‫گرنی اسمیت مبارز!
‫خیلی خب، خیلی خب.
‫قبل از بازنشستگیم توی ‫مسابقۀ پخت چیلی
‫خیلی شکستت دادم.
‫اون مال وقتی بود که بچه بودم.
‫حالا دیگه بزرگ شدم، فهمیدی؟
‫آره، خب، سابقهٔ هفت بار قهرمانی دارم
‫و دوست دارم همین طور بازنشسته باشم.
‫عین جردن تو اوج خداحافظی کردی.
‫آره، چون دیگه رقیبی نداشتم
‫و هنوزم رقیبی ندارم.
‫خیلی خب.
‫امسال دیگه یکم فرق داره
‫چون دستور پخت معروف چیلی ‫عموم رو دارم
‫و می زنم کَل همتون رو می خوابونم.
‫اسمش... وایستا.
‫اسمش... وای خدا!
‫باید یادآوری قطاری کلمات رو امتحان کنی.
‫یه کلمه میگی
‫بعد به کلمۀ بعدی ‫فکر می کنی و همین طور ادامه میدی
‫تا وقتی بر می گردی به ‫کلمه ای که خواستی یادت بیاد.
‫خیلی خب باشه. ‫تعریفش رو شنیدم.
‫پس مثل قطار ‫کلمات رو میگی.
‫مثل چیلی، چیلی... ‫چیلی، سگ، سگ، سگدونی.
‫تکالیف، کار، کار، ‫شلوار، جیب شلوار...
‫هی، سوئیچ ماشینم، نمی دونستم ‫سوئیچ ماشینم گمشده.
‫ممنون، اندی، کارساز بود.
‫به گمونم خوشحال شدم ‫که کمکت کردم.
‫به افتخار بیست و پنجمین سالگرد ‫مسابقۀ پخت چیلی،
‫یه تغییر کوچیکی برای خودمون ایجاد کردم.
‫اوه لعنتی، جام چیلی.
‫توی فروشگاه گفتم که ‫یکم تغییرش بدن.
‫هفت دلار بود.
‫پنجاه دلار هم بابت بیمه دادم، ‫ولی می تونیم هزینه ش رو تقسیم کنیم یا هر چیزی.
‫پسر نگاه کن، اسمت همه جای ‫این هست.
‫سال 2016، چیلی وانکا.
‫چیلی ای که یه ذره شکلات داشت ‫و دلت براش غنج می رفت.
‫سال 2015، چیلی نازدار.
‫سال 2014 وینستون چرچیلی، ‫سال 2013، چیلی نلسون.
‫آره، با اون یکی که ضعف می کردی.
‫ولی این جایی که ‫خالی گذاشتن رو ببین.
‫بهشون گفتم یه ردیف ‫دیگه اضافه کنن تا اسم جدید روش بزنیم.
‫بعد از اینکه قسمتای ‫خالی با اسم من پر شد
‫اسم پنیسی رو طوری نشون ‫میده انگار که مال قرن بوقه.
‫و من مشکلی با این قضیه ‫ندارم چون بازنشسته شدم، خلاص!
‫هی، داورمون کجاست؟
‫لوسی الان داره از دندون پزشکی میارتش.
‫مرتیکه همهٔ دندون های عقلش ‫رو برداشته.
‫- می تونه داوری کنه؟ ‫- خودت بگو.
‫لوسی الان توی بویویونگ ‫لایو گذاشته.
‫فُک ها بیاین پایین! ‫فُک ها بیاین پایین!
‫هی، سفر سیاحتیه، ‫دوست داری بری سفر سیاحتی؟
‫شیر داره، ببر داره.
کَل یالدار داره، گوزن داره.
‫معمولا سمت سرنگتی ‫میرن مسافرت.
‫تا به حال رفتی سرنگتی؟
‫پسر، این کلیپا خیلی ضایعه.
‫واسه جوونا درس خوبیه
‫- نه؟ ‫- آره.
‫پیش دندون پزشکی نرید.
‫نه، این درسش نیست.
‫یکی از اون لباس های ‫سنجابی رو می گیرم.
‫تا به حال لباس سنجابی پوشیدی؟
‫- نه بابا. ‫- میشه از صخره باهاشون پرید و پرواز کرد.
‫پوستش محکم به بدنت می چسبه.
‫خیلی می چسبه، ‫محکم به بدنت می چسبه.
‫فُک ها بیاین پایین! ‫فُک ها بیاین پایین!
‫نمی دونم چرا فُک ها ‫نمیان پایین.
‫عجب! مثل چی داری ‫بیننده جذب می کنی.
‫لوسی، این زندگی واقعیه؟
سلـــــــام!
‫- من رو بنداز توی استخر توپ. ‫- الان تو حال خودش نیست.
‫چه خبر ادی! سلام!
‫میای با هم ترن هوایی بازی کنیم؟
یوهو!
‫آره.
‫خوب بود.
‫- هی هی! ‫- هی.
‫- یه لونهٔ جغد گرفتم. ‫- می دونم.
‫- می دونی لونهٔ جغد گرفتم؟ ‫- خودم کمک کردم نصبش کنی.
‫- خودم کمک کردم نصب کنی. ‫- گذاشتمش توی حیاط.
توی خونه جونور موذی دارم، می دونی جونور چیه؟
‫- آره. ‫- جغد، خرگوش، موش کیسه دار،
‫راسو، کورموش و میمون رو می خوره.
‫توی خونه ات میمون داری؟
‫- آره، میمون موشی. ‫- میمون موشی؟
‫آره، تا به حال میمون موشی دیدی؟
‫نه، چی می خورن؟ ‫موز زیرزمینی؟
‫- سنگ می خورن. ‫- میمون سنگی؟
‫کاش همیشه همین طور باشه.
‫هی، توی شبکه های اجتماعی دیدمت.
‫- خود شبکه های اجتماعی، ها؟ ‫- آره.
‫اینم دیدی که تقریبا ترکوندم؟
‫- می دونی بعضیا... ‫- هی، هی.
‫که از این کلیپ ها خوششون نمیاد.
‫می دونستی لونهٔ جغد دارم؟
‫- مخصوصا کسایی که دندون پزشکی رفتن. ‫- هی، من لونهٔ جغد دارم.
‫اینم یه نمونشه. ‫می دونم.
‫خودم کمکت کردم ‫لونهٔ جغد رو نصب کنی.
‫نمی خوام بپرم وسط حرفتون، ‫ادامه بده.
‫می دونی چقدر سخته
‫که یه کلیپ توی ‫بویویونگ دیده بشه؟
صد نفر به اشتراک گذاشتنش. ‫اگه همین طور ادامه بده
‫می تونه آبمیوه خور بعدی بشه.
‫- چرا پاهام بالا نمیاد؟ ‫- از خودش اجازه گرفتی؟
‫آره، بابا پرسیدم ازش.
‫- ترشی دوست داری؟ ‫- عاشق ترشیم.
‫- شوید؟ ‫- شوید پخته.
‫- خیارشور؟ ‫- چرا خوشت نمیاد؟
‫- فقط مراقب باش. ‫- تونستم، تونستم.
‫آفرین، رئیس.
‫- این یارو کیه؟ ‫- اندی.
‫- این یارو واقعیه؟ ‫- آره واقعیه.
‫آره، بابت مسابقهٔ پخت چیلی خوشحالی؟
‫قراره چیز خفنی بشه.
‫- آره. ‫- توی تلویزیون نگاه کردم.
‫نه، همین جا قراره انجامش بدیم.
‫نه، توی ای.اس.پی.ان بود
‫تو فکر بودم اگر بشه
‫از دستور پخت جزایر استفاده کنم.
‫- هاوایی؟ ‫- آره.
‫آناناس دوست داری؟
‫- پینیا کولادا دوست دارم. ‫- عالیه. (با آناناس درست میشه)
‫- پینیا کولادا دوست داری؟ ‫- آره.
لوسی که شونزده سالش بود یه بار
‫مچش رو وقتی که ‫داشت پینیا کولادا می خورد گرفتم.
‫وای خدا!
‫- چه داستان قشنگی. ‫- آره، ممنون پسر.
‫همین رو می خواستم بشنوم.
‫- یه عالمه ویتامین توش داره. ‫- عالیه.
‫کی دوباره می بینمت؟
‫- هنوز همین جا هستم. ‫- لوسی! لوسی!
‫امروز جلسه ی صبحگاهی داریم؟
‫- امروز چه ساعتی؟ ‫- الان.
‫- لازم نیست این کار رو بکنی، رئیس. ‫- نه، بریم.
‫جلسه ی صبحگاهی... ‫کار دلپسندمه.
‫مراقب باش رئیس.
‫یه جورایی شبیه لواشکه.
‫گرنی، همین جوریه؟
‫- نه. ‫- چقدر دیگه مونده؟
‫تقریبا تمومه.
‫- اَه. ‫- درد گرفت.
‫- وای خدا جون. ‫- اَه.
‫- خوبه، پس تموم شد. ‫- بسه دیگه، نه؟
‫الان می خوام بهتون اجازه ‫بدم که سوالاتتون رو بپرسید.
‫هی، اگه قراره سوال کنیم...
‫آره، پهلوون، بپرس.
‫اگر قرار بود شر یکی از ‫آتش نشان ها رو کم کنی...
‫راستش رو بگو
‫- اندی رو اخراج می کردی؟ ‫- هی.
‫مطمئنا اندی رو اخراج نمی کردم
‫چون بیشتر اوقات ‫از مسواکش استفاده می کنم.
‫خودش خبر نداشت
‫ولی گاهی اوقات که ‫مسواک ندارم
‫از مسواکش استفاده می کنم.
‫چی گفتی؟
‫به نظرم تو از همه ‫بیشتر بهداشت رو رعایت می کنی.
‫منظورت چیه؟ یعنی ‫دهنش از همه تمیزتره؟
‫آره، خیلی دهنش تمیزه.
‫نگاهش کن، مثل یه ‫تیکه صابون گرده.
‫خیلی عجیبه بابا.
‫می دونی دارم چی میگم؟
بحث رو عوض می کنم.
‫- هی رئیس، سوال دارم. ‫- شمایی که این جلویی بپرس.
‫امسال افزایش مستمری داریم؟
امسال افزایش تژادپرستی داریم؟!
‫دختر خانم، شما ‫تازه وارد این اداره شدی
‫از طرفی هم حرفت چرت بود.
‫نه، نه، افزایش مستمری.
افزایش ارتودنسی؟ افزایش ارتودنسی به درد اندی می خوره،
‫البته اگه بدونی منظورم چیه.
‫بی ادبی بود.
‫بخیال رئیس، بیخیال ‫این قضیه شو دیگه.
‫قضیه چیه؟
‫افزایش! بالا بردن دستمزد!
‫اوه، افزایش مستمری.
‫بذارید یه چیزی بگم، ‫من اگه اندی بودم و افزایش مستمری داشتم
‫از پولم برای درست کردن ‫دندونم استفاده می کردم.
‫- خیلی خب، بیا، بیا. ‫- می دونی منظورم چیه؟ بهت برنخوره ها!
‫- تیکه می ندازی؟ ‫- رئیس.
‫تو هم به موهات ‫آبلیمو نزن آیک.
‫چی؟ من که... من ‫به موهام آبلیمو نمی زنم.
‫- بیا بریم یکم بهت آب بدم. ‫- موهات رنگ عجیبی می گیره داداش.
‫- رئیس، باید یکم آب بخوری. ‫- رفاقتی دارم اینو بهت میگم.
‫از نی استفاده نکنی.
‫مکش هوا ممکنه ‫حفرهٔ خشک ایجاد کنه.
‫حفرهٔ خشک. اصلا نمی دونم چی هست.
‫حفرهٔ خشک دیگه چیه؟
‫وقتیه که مکش هوا باعث میشه که لختهٔ خون بترکه.
‫می دونی این اتاق چی کم داره؟ ‫لونهٔ جغد.
‫زودباش، زودباش، رفیق، یالا.
‫لونهٔ جغد، لونهٔ جغد. ‫لونهٔ جغد دارید؟
‫چرا همش رو فیلم نگرفتم؟
‫باز اومد.
‫عالیه پسر. ‫باید مسابقۀ پخت چیلی بذاریم، نه؟
‫- فکر خوبیه. ‫- بذاریم؟
‫ولی یه مسئله ای هست. ‫فضای خالی رو می بینی؟
‫اون همه عنوان قهرمانی پس کو؟
‫یه صحفه زیرش اضافه کردم ‫تا اسم های بیشتری از برنده ها اضافه کنیم.
‫آره، ولی با این همه فضای خالی
‫انگار که ادی تا به حال ‫چیزی برنده نشده.
‫همین طور نیست؟ میرم یکم توی این پودینگ بخورم، خب؟
‫- برو. ‫- فـعـلـــاً.
‫خیلی خب، مراقبش باش.
بعدا می بینمتون چطوری جام؟
‫خیلی خب.
‫بچه ها، هنوزم می تونیم مسابقه بذاریم.
‫رئیس برمی گرده به حالت سابقش.
‫اصلا می تونه چیزی بخوره؟
‫آره، چند ساعت دیگه ‫حالش خوب میشه.
‫حتما باید مسابقۀ ‫پخت چیلی رو برگزار کنیم.
‫- کنیم؟ ‫- آره، کنیم.
‫اگه جردن بتونه از ‫بازنشستگی در بیاد، منم می تونم.
‫و من توی مسابقۀ ‫پخت چیلی امسال شرکت می کنم.
‫پدرت یک یکتون رو هم در میارم.
‫این دستور پخت ‫اجداد هاواییایی منه،
‫و رئیس گفته فعلا که ازش ‫خوشش اومده.
‫خیلی خوشحالم.
‫ولی داستان اصلی اینجاست. ‫از بازنشستگی بیرون اومده،
‫هفت بار قهرمان شده، ‫کاپیتان ادی پنیسی.
‫درسته، هفت بار قهرمان شدم، ‫هفت بار.
‫چه حسی داره که برگشتی؟
‫انگاری که دمپایی های ‫قدیمیم رو پوشیدم.
‫هی، لوسی.
‫اگه می خوای نمایش داشته باشی، ‫ستاره رو معرفی کن.
‫- بیا اینجا. ‫- بابا بیخیال!
‫عذرخواهم گرنی، بگو ‫داری چی کار می کنی.
‫به عنوان کسی که دو بار ‫عنوان مدافع قهرمانی داره
‫دارم یکم خلاقیت به خرج میدم،
‫بخاطر همین چیلی با ‫چاشنی پنیر لیمویی درست می کنم.
زده تو کار لبنیات.
‫چیلی خیلی چیزها می تونه باشه، ‫ولی مسلما زرد نمی تونه باشه.
‫خیلی خب آیک، چیلی تو چی داره؟
‫اونش مشخص نیست، برای همین...
‫داره طفره میره بچه ها.
‫نه، نه، راستش برای خودم ‫مشخص نیست.
‫روحمم خبر نداره چون ‫دستور پخت عموم رو ندارم.
‫گمش کردم، نمی دونم چی کار کنم...
‫آیک، باید یادآوری قطاری کلمات رو امتحان کنی.
‫آره، آره، خیلی خب.
‫یه لحظه وایستا.
‫دستور پخت، کتاب آشپزی، کتاب، ‫بچه زرنگ،
‫زرنگ، پا، پیاز سالم.
‫پیاز سالم، خودشه.
‫یه عالمه پیاز سالم دارم.
‫امیدوارم تند دوست داشته باشید.
‫خیلی خب، ریچل ری، نوبت توئه.
‫باشه.
‫من دستور پخت دارم ‫و مواد به خصوصی درش ریختم
‫که همه رو در اینجا انگشت ‫به دهن می کنه.
‫و گیاهیه.
‫گیاهی یعنی گوشت بوقلمونه؟
‫نه، غذای گیاهیه که ‫به جای گوشت
‫گوشت گیاهی داره.
‫می دونی داور کیه؟
‫ما رئیس صداش می زنیم ‫چون مرغ و گوشت گاو دوست داره.
‫خب این چند ماه گذشته من
‫گوشت گیاهی توی همبرگر ‫و میتلف هاش می ذاشتم.
‫ذائقه ش رو تغییر دادم ‫و خودش هم خبر نداره.
‫امکان نداره.
‫دختر زرنگ.
‫ای بگم خدا چی کارت کنه.
‫این کار تقلبه.
‫بهش میگن بازی درازمدت، گرنی.
‫حالا هر چی، شماها ‫گوشت تقلبی
‫و آناناس و پنیر خودتون رو درست کنید.
‫منم به پختن همون چیلی قدیمی ‫ادامه میدم.
‫سخت نگیر احمق! ‫(اسم غذای پنیسی)
‫فکر کنم بدونم بابام ‫چی دوست داره.
‫خب من بابات رو
‫از وقتی کلسترولش زیر ‫سیصد بود می شناختم.
‫وقتی به دنیا نیومده بود می شناختیش؟
‫هی، رئیس، الان ذکر خیر شما بود.
‫گوش هات حتما می سوزه.
‫چرا همه سرپا وایستادن؟
‫پخت چیلی که کل روز ‫رو ازتون وقت نمی گیره.
‫فکر کنم اثر بی حسی ‫از بین رفته.
‫اون چیه؟ توی چیلی میوه ریختی؟
‫- آره. ‫- میوۀ پخته حال آدم رو به هم میزنه.
‫ولی فکر کردم گفتی ‫خوشت میاد، رئیس.
‫اسمش رو گذاشتم بینیا کولادا.
‫اصلا همچین حرفی نزدم.
‫میوه رو باید با دمای معمولی خورد
‫اونم فقط وقتی زنت بگه.
‫هی رئیس
‫یادته امروز صبح از دندون پزشکی برگشتی؟
‫همه چی رو یادمه. ‫شانس هم آوردید
‫کسی ازم فیلم نگرفته ‫وگرنه دردسر می شد براتون.
‫چیزی بدتر از اون ‫کلیپ های مسخره
‫با اون احمق های مزخرف ‫که از دندون پزشکی برمی گردن نیست.
‫- طرفدار که زیاد داره. ‫- این کار نقض حریم خصوصیه!
‫آخ.
‫درد دندونم هی داره بدتر میشه.
‫و گشنه هم هستم. ‫بخاطر همین
‫دقیقا تا نیم ساعت دیگه ‫مسابقه رو برگزار می کنیم.
‫هی، بابات داروهاش رو می خوره؟
‫مسکن بهش دادن ولی نمی خوره.
‫- چرا نمی خوره؟ ‫- میگه نیازی بهشون نداره.
‫آخه چرا سفیدپوستای پیر ‫همچین کاری می کنن؟
‫به من نگاه نکن. ‫من دارو دوست دارم.
‫تازه پیر هم نیستم.
‫بیخیال رفیق، لزومی نداره ‫سر این درد بکشی.
‫لوسی داروهات رو آورده.
‫باید بخوری، بیا، آره.
‫نیازی به مسکن ندارم.
‫من مکانکیم، مکانکی درد ‫رو تحمل می کنه.
‫- مثلاً دهنت عمل شده پسر. ‫- خب که چی؟
‫زنم بدون دارو زایید.
‫فکر کنم به اندازه کافی مرد باشم ‫که یه ریزه دندون درد رو تحمل کنم.
‫مرخصی!
‫بیست دقیقۀ دیگه!
‫تموم شد، هشت دقیقه هم ‫وقت اضاف آوردم.
‫منطقیه، آدمای پیر دوست ‫دارن زود غذا بخورن.
‫خوب گفتی، گرنی.
‫بار دومی رو که برنده شدم یادمه.
‫منم در مسیر سومین قهرمانیم.
‫خب، اگه برنده شدی
‫یادت نره از گاودارها تشکر کنی. چـــــی؟
‫هفت دقیقه باقی مونده
‫و همه دارن با تمام سرعت کار می کنن ‫به جز گرنی و کاپیتان
‫که به نظر بیشتر دوست دارن ‫به هم تیکه بندازن تا چیلی درست کنن.
‫لوسی، خُل بازی در نیار!
‫تو رو خدا توی لحظه زندگی کن.
‫باشه.
‫چرا هنوزم بوی آناناس حس می کنم؟
‫چی؟!
‫چی کار کنم آخه؟
‫قبلا تمام تیکه های آناناس رو در آوردم.
‫آیک، بیشتر شبیه اسلاپی جو شده.
‫این دستور پخت عمو جومه.
‫از کجا فهمیدی اسمش رو اسلاپی گذاشتیم؟
‫به جای چیلی، اسلاپی جو درست کردی.
‫وای نه.
‫اسلاپی جو، عمو جو، ‫جو، جو، جو بایدن.
‫زمان می خوام، وقت ندارم، ‫به فنا رفتم.
‫سی ثانیه! آب می خوام.
‫ولی... رئیس!
‫رئیس، نه!
‫لخته خون رو ترکوند! ‫حفرۀ خشک!
‫وای خداجون!
‫نه، نه، نه!
‫چه غلطی داری می کنی؟
‫دارم می ترکونم.
‫یه عالمه بیننده دارم الان.
‫می تونم اینفلوئنسر بشم!
‫مسابقۀ پخت چیلی کنسله!
‫با دندون عقلش بیشتر دوستش داشتم.
‫راستش خوشحالم که ‫مسابقه تموم شد
‫چون می تونم به چیلیم ‫آناناس اضافه کنم
‫و یه شام مشتی بخورم.
‫باورم نمیشه تمام زحماتمون به باد رفت.
‫حرفایی که موقع حفرۀ خشکش گفت
‫یه عالمه فالوور برام گرفت.
‫حتی خود شرکت گوشت گیاهی ‫فالوم کرد.
‫می بینی؟
‫اگه راهی بود که داروهاش رو ‫بهش بدیم
‫دوباره می تونست داوری کنه.
‫منم فالوورهام بیشتر می شد.
‫مرتیکه از بالم لب دارویی استفاده نمی کنه.
‫عمراً اگه خودش داروهاش رو بخوره.
‫سلام بابا. ‫بفرما شیر کاکائو.
‫حالت رو بهتر می کنه.
‫هی رئیس، پودینگی رو که دوست داری برات آوردم.
‫ممنون.
‫خیلی خب، بخوری ها!
‫- باید بذاریش توی دهنم؟ ‫- نه.
‫باید به بدنت بمالیش.
‫اَه!
‫به زنمم اجازه نمیدم ‫به گردنم دست بزنه.
‫کدوم گردن؟ شبیه آدم برفی ای.
‫خوب چاودری درست کردی.
‫- اجازه هست؟ ‫- هی، آروم.
‫نه، نه، خوبه. ‫طعمش رو بهتر می کنه.
من استاتین می خورم. (گروهی از داروها که برای کاهش کلسترول استفاده میشه)
‫نمی تونم سوهان بادوم زمینی بخورم.
‫چون... نمی خوای ‫به دندونت آسیب بزنی.
‫سوهان بادوم زمینی! ‫سوهان پسته ایه!
‫می دونم، ببخشید.
‫چه احمقیم من!
‫قضاوتم نکن.
‫هی، چه خبر رفیق؟
‫چی توی اجاق گذاشتی؟ ‫فکر می کردم مسابقه تموم شده.
‫منم همین طور. ‫بعدش دیدم داری غذات رو هم می زنی.
‫خب، از کجا معلوم.
‫شاید یهویی رئیس ‫حالش بهتر شد.
‫منم همین فکر رو می کردم.
‫همونطور هم که خودت می دونی
‫هر آتش نشان خوبی ‫همیشه آماده ست.
‫اوه، آره، کی داره استیک درست می کنه؟
‫بر پدرت لعنت. ‫برنامه ات رو عوض کردی.
‫- چه خبر بچه ها؟ ‫- سلام رئیس.
‫- خیلی خب. ‫- سلام.
‫دارم میام اونجا. ‫چه خبر آیکرونی؟
‫- خیلی خوبم. ‫- مهمونی سان فرانسیسکو.
‫ای وای! ردیفه.
‫وای پسر، چقدر حالم خوبه.
‫خوب به نظر میای.
‫گردنم بوی خفنی میده. ‫بو کن.
‫- ها؟ ‫- می خوای بو کنی؟
‫- اوه آره. ‫- چه بویی میده؟
‫بوی گل میده.
‫- پینیا کولادا، پینیا کولادائه، نه؟ ‫- آره، پینیا کولدائه.
‫خیلی حالم خوبه
و تو فکرم که مسابقه رو برگردونیم.
‫- اوه! ‫- چه خوب.
‫می دونید چیه؟ خیلی شیر ‫و پودینگم رو دوست داشتم،
‫به نظرم باید چیلی ها رو ‫مخلوط کنید، نه؟
‫یعنی چی؟ یعنی بندازیم ‫توی مخلوط کن؟
‫آره پسر، چیز توپی میشه.
‫این طور فکر نمی کنید؟ ‫دوست دارید بجویید؟
‫- نه قربان... ‫- شماها دوست دارید بجویید؟
‫- لزومی به جوییدن نیست. ‫- کی دوست داره بجوه؟
‫- تو دوست داری بجویی؟ ‫- نه، به دندونم آسیب می زنه.
‫زحمت زیاد داره. ‫واسطه رو قطع می کنیم، نه؟
‫خیلی خب، باشه. ‫کی واسطه خواست حالا؟
‫لعنتی رو خوردش کنید.
‫زود باشید، پونزده دقیقه.
‫چطوری پسر؟
‫چه خبر؟ پرش عمودی!
‫(بینیا کولادا، مأموریت گیاهی)
‫(سخت نگیر احمق، چیلی اسلاپی جو، کمپلت پنیر)
‫ها؟
‫منتظر چی هستیم؟
‫- منتظر شماییم، اعلی حضرت. ‫- اوه، شروع کنیم.
‫اندی مایوانی هستم قربان ‫و بینیا کولادا رو بهتون تقدیم می کنم.
‫- عجیبه. ‫- لذت ببرید.
‫بینیا کولادا.
‫انگاری یکی می خواسته ‫طعم آناناس رو مخفی کنه.
‫و همه مون می دونیم که ‫میوۀ پخته اصلا باحال نیست.
‫پیشکشی من مأموریت گیاهیه.
‫من که نفهمیدم، ولی باشه.
‫وای خدا! حالم به هم خورد.
‫این همون گوشت گیاهی مزخرفه که
‫- توی خونه بهم میدی؟ ‫- خبر داشتی؟
‫- آره، این چیزا مزخرفه. ‫- ها!
‫مزه این گیاه های خونگی رو می ده.
‫شدیداً مزخرف بود.
‫آخرین مقام رو بهش می دم!
‫این یکی چیه؟
‫- چیلی اسلاپی جو. ‫- خوشت میاد.
‫خیلی خوبه.
‫اگه مسابقه اسلاپی جو بود، که البته نیست
‫- نه، به نظرم نیست. ‫- محرومی.
‫مرسی که تستش کردی.
‫هی، رئیس جون.
‫چیزی که درست کردم اسمش ‫«سخت نگیر ابله» هستش.
‫خیلی خب.
‫اول از همه، ابله رو اشتباه نوشتی، ابله
‫- استیک. ‫- اوهوم.
‫نیمه پخته.
‫همون طور که دوست داری، رئیس.
‫سیب زمینی، خوشمزه ست، کاپیتان.
‫وایستا، استیک و سیب زمینی رو خرد کردی؟
‫شوخی می کنی؟
‫آره، خب بعضی وقت ها
‫باید دست پختت رو فورا ‫به سبک پنیسی تغییر بدی.
‫نگاه کن. ‫پیش غذا، کمپلت پنیره.
‫آره پسر، خیلی خوبه.
‫- بابا، مواظب باش. ‫- رئیس، رئیس.
‫مهم نیست. ‫نمی تونم چیزی رو حس کنم.
‫- نه! ‫- چه چیپس های نوک تیزی!
‫- نه! ‫- وای خدا!
‫- رئیس. ‫- بیخیال، رئیس.
‫اوه، باحال شد.
‫- شماها می خورید؟ ‫- نه.
‫خیلی خب، گوش کنید.
‫من آماده ام که برنده رو اعلام کنم
‫و برنده...
‫این...
‫مسابقه...
‫بابا، بیدار شو.
‫هی، به هوش اومد.
‫برنده...
‫بینیا کولادائه.
‫- چی؟ ‫- تو که از میوه پخته بیزاری!
‫- بیخیال. ‫- می خوری؟
‫بیا رفیق کوچولو.
‫خیلی ممنون. ‫خیلی ممنون، رئیس.
‫ممنون رئیس.
‫نفس بکش داداش.
‫اینم از قهرمانمون.
‫و در جزیره کوچک هاوایی شروع شد
‫اجداد من...
‫چیکار دارید می کنید؟
‫چیه؟ مگه چی کار می کنیم؟
‫این طوری با رفیقتون رفتار می کنید؟
‫- پدرت؟ رئیستون؟ ‫- وای پسر.
‫لوسی، با این قیافه ش ‫برای کل جهان لایو گذاشتی؟
‫اما خیلی مشکله همه جا دیده بشی.
‫ویکی، اینجا چیکار می کنی؟
‫توی اینترنت دیدمت. ‫میم شدی.
‫میم دیگه چیه؟
‫مامان، لطفا نشون نده.
‫این یارو کیه؟ ‫شبیه آدم های عوضیه.
‫اومد.
‫نگاه کنید اسم کی رو جامه.
‫اندی مایوانی!
‫بینیا کولادا. ‫حتی «اینی» رو هم درست نوشتن.
‫تبریک می گم، اندی.
‫- مرسی. ‫- یعنی چی؟
‫نمی تونم وارد اکانت بویویونگم بشم!
‫به خاطر اینه که من بستمش.
‫- چی؟ ‫- اوی اوی اوی.
‫آره، وقتی اون کلیپ هایی که
‫بدون اجازه من پست کردی رو دیدم، ‫شکایت نامه پر کردم.
‫اکانتت برای همیشه معلق شده.
‫نه، نه، نه. ‫فالوورهای جدیدم چی؟
‫- اونا رو هم حذف کردن. ‫- نه، بابا.
‫و استفاده از بوبویونگ رو ‫برای کارکنان توی محل کار ‫قدغن می کنم.
‫فکر کنم یه خرده زیاده رویه.
‫چیلی آناناس. ‫پیش خودم چی فکر می کردم؟
‫دیگه مسکن نمی خورم.
‫هی، جوش نزن لوسی! ‫فالور داشتن به مفت هم نمی ارزه.
‫از شبکه های اجتماعی به کجا رسیدی؟
‫آره، همچین نیست که ‫یکی توی دفترش باشه
‫و بگه «با لوسی مکانکی تماس بگیرید
‫باید بهش 1میلیون دلار بدیم.»
‫آره، فکر کنم.
‫وای خدا! ‫این چیزها چرنده!
‫گوشت گیاهی؟ اَه.
‫مزه گیاه خونگی می ده.
‫خیلی خب، بی ادبانه بود.
‫واقعا فکر می کردم لوسی مکانکی چهره جدید
‫گوشت گیاهی بشه، ‫اما فکر می کنم که نشه دیگه.
‫حتی دیگه اکانت بویویونگ نداره.
‫بدبخت!
‫برو سراغ اون آتش نشانی که تو پیتسبرگه
‫همونی که پای گوشت گیاهی ‫برای ایستگاهش درست کرده.
‫- خیلی چیز باحالی می شه. ‫- فکر خوبیه بکی.
‫و یه گربه به اسم پنگوئن داره.
‫نمونه کارمون چیز باحالی می شه.
‫وای خدا جون! ‫عمرا اگه همچین فکری به ذهنم می رسید.
‫می دونم. ‫خیلی خلاقانه ست.
‫خیلی بد شد لوسی مکانکی.
‫عمراً اگه بدونی چقدر نزدیک شدی.
‫بای بای.