‫بیا، بیا... ‫بیا عقب.
‫فرمون رو بشکن. ‫باریکلا.
‫خوبه، یه خرده دیگه.
‫یه خرده دیگه، خوبه، خوبه.
‫هی! آره.
‫آفرین عزیزم. ‫خوشم اومد.
‫پیش خودت چی خیال کردی
‫این طوری حرف زدن با ‫کارمند خانمت ایرادی نداره؟
‫نه جناب، شما متوجه نیستید.
‫این قدر غیر اخلاقی هم نباید باهاش رفتار کنی
‫اوه...
‫گزارشت رو به شهرداری می دم.
‫یه لحظه وایستا.
‫هوات رو دارم خانم آتش نشان.
‫هنوزم می شه بریم بستنی بگیریم؟
‫آره، کی بشینه پشت فرمون؟
‫(آموزش رانندگی خودروهای اورژانس)
‫هی هنوزم کتاب می خونی لوس؟
‫- امروز امتحان دارم. ‫- بار اول رو که باید بیفتی، نه؟
‫آره.
‫بازم قراره
‫اولین زنی بشم که در ایستگاه 24 ‫گواهینامه پایه یکش رو می گیره.
‫تو هم بهتره حواست رو جمع کنی آیک
‫چون قراره من سوار ‫ماشین آتش نشانی بشم.
‫وای ترسیدم!
‫فقط یادت باشه که آینه هاش
‫برای بررسی کردن آرایشت نیست.
‫آره، موقع رانندگی هم نباید سلفی بگیری
‫تا به حال داستان اون زنی که
‫بنزین تموم کرد رو شنیدید؟
‫خیال می کرد ماشین با احساسات کار می کنه.
‫آره، بخند گرنی، چون سری بعدی
‫مدرک بهیاریم رو می گیرم
‫و تو رو از کار بیکار می کنم.
‫- اوه. ‫- چی؟ می تونه همچین کاری بکنه؟
‫لوسی، خودم ازت حمایت می کنم.
‫از این زنایی که ماشین ‫سنگین سوار می شن خوشم میاد.
‫راستش توی لیست ‫ملاک های ضروری پنیسیه.
‫بقیه شون چیه کاپیتان؟
‫یه زن که به موهات دست نزنه؟
‫به نظرم در خانم ها جذابه.
‫مثلا
‫خانم هایی که همیشه در رفت و آمد هستن
‫و کت و شلوار و کفش ‫کتونی می پوشن رو دوست دارم.
‫از دخترهایی که فیلم های ‫پاتریک سوویزی رو دوست دارن خوشم میاد.
‫منم خوشم میاد.
‫از خانم های قد بلند خوشم میاد. ‫2متر و بیشتر از 2متر.
‫راستش من قبلا یه همکار داشتم
‫که قدش بیشتر از 2متر بود.
‫می دونی اسمش چی بود؟
‫- آندریای گنده بک. ‫- واو.
‫انگار داشت آب چترسواری می کرد.
‫الآن کجاست؟
‫از صخره افتاد پایین.
‫برخورد شورای شهر با شکایت ها
‫خیلی جدیه.
‫خانم شورا،
‫شما که نمیای دختر ‫خودت رو اذیت کنی.
‫هر دومون می دونیم سر ‫موضوع برابری جنسیتی
‫ادارۀ آتش نشانی ‫تاکوما کم داستان نداره.
‫اوه واقعا؟
‫می دونستی قراره
‫اولین راننده زن ماشین آتش نشانی رو داشته باشیم؟
‫خوبه، مثلا الآن قرن نوزدهمه.
‫این شیفت 4ساله که
‫آموزش نحوه برخورد با خانم ها رو نداشته
‫و حالا هم زن آتش نشان داری.
‫برای همین مربی هماهنگ کردم
‫که امروز جلسه بذاره.
‫امروز؟ اگه سرمون شلوغ باشه چی؟
‫وقتت رو خالی کن... عزیزم.
‫اوه!
‫شاید دلت بخواد اینم درست کنی!
‫می تونم دخترم رو عزیزم صدا کنم.
‫می دونی دیگه به نظرم کی جذابه؟
‫مارج سیمپسون،
‫اما به خاطر موهای آبیشه
‫چون موی آبی دوست دارم.
‫از زن هایی که ‫با دست غذا می خورن خوشم میاد
‫از زن هایی هم که ‫قهوۀ تلخ دوست دارن خوشم میاد.
‫سلام به همگی.
‫همین حالا با لیندا برایس جلسه داشتم
‫- چی؟ هنوزم اینجاست؟ ‫- رفته.
‫این کدوم ملاک توی لیستت رو داره؟
‫توی اداره شهرداری کار کنه.
‫اوه، چه دقیق.
‫دستور داده که امروز
‫جلسه آموزش نحوه برخورد ‫با خانم ها رو داشته باشیم.
‫مربی الآن هاست که برسه.
‫باشه.
‫بازم قراره نقش آفرینی کنیم؟
‫قراره شبکه های اجتماعیمون رو بررسی کنن؟
‫بس کنید بچه ها!
‫به عنوان کسی که بیشتر از همه هوشیاره
‫می تونم بگم که ‫آموزش نحوه برخورد با خانم ها
‫چیزیه که همگی می تونیم
‫به خصوص از رئیسی که ‫کارمندهای زنش رو بیشتر تحویل می گیره یاد بگیریم.
‫حواست باشه چی م یگی.
‫آره، منم یه کاری می کنم ‫چون تا این حد هوشیارم.
‫حالا چرا اخم می کنی؟
‫وای خدا! بیخیال.
‫- گندش بزنن! ‫- خوبی رئیس؟
‫قهوه م از دستم افتاد ‫روی موکت.
‫اوه آره، ‫اونو میگی؟
‫نه راستش اون مال موقعیه ‫که ادی خواست
‫روز تولدم منو با ‫لباس جشن تولدش غافلگیر کنه.
‫- اوه اونجاست. ‫- نه.
‫این مال موقعیه که ‫ادی خواست
‫نشونم بده اون توپ گنده ش ‫چقدر بالا پایین می پره.
‫این یکیه.
‫- وای پسر. ‫- خیسه.
‫چرا خب موکت جدید برای ‫اینجا نمی گیری رئیس؟
‫نمی دونم والا. ‫دردسر خیلی داره، می دونی؟
‫این موکت فروشا همش می خوان ‫آدم رو تیغ بزنن.
‫می دونی که شغل دوم ‫اندی فروش موکت
‫برا اون عموشه که شرکت ‫موکت داره، نه؟
‫مطمئنم قیمت خوبی ‫بهت میده رئیس.
‫تا به حال به کاری که اندی ‫بیرون از اینجا می کنه فکر نکرده بودم.
‫اندی!
‫احتمالا بایستی برعکسش کنم.
‫- اندی! ‫- سلام!
‫چطوری؟
‫رئیس موکت جدید می خواد، نه؟
‫راسته کار خودته عزیزم.
‫دوست ندارم اون کارم رو ‫با این کارم قاتی کنم.
‫منم دوست ندارم، ‫راستش من مشتری زمخت و زرنگیم.
‫فقط با خودم گفتم اگه ‫قیمت خوبی بهم بدی...
‫معلومه که میدم.
‫مسئله اینه اگه با رفقام ‫خیلی راه بیام
‫عموم عصبانی میشه.
‫ما که والا دوست نیستیم، نه؟
‫آخه... دوست نیستیم؟ ‫چشمک، چشمک.
‫می دونی منظورم چیه؟
‫- نه، نه، نیستیم. ‫- باشه، خیلی خب.
‫خیلی خب بریم. ‫کارت رو راه میندازم.
‫کارم رو راه میندازی؟ ‫خوشم اومد.
‫- بریم تو کارش. ‫- همه چی جور شد.
‫- عالیه. ‫- آره.
‫این قدر اینجا واینستین دیگه، ‫بریم سراغ کارمون.
‫دوست داشتم یکم صحبت کنیم ‫ولی دیگه نمی خوام.
‫هی لوس، اگر برای یادگیری
‫نقشه خوانی کمک خواستی، ‫می تونی از ما بخوای.
‫عجب! ممنون.
‫خیر سرت خودت فکر می کردی ‫پخش ای.ام فقط
‫صبح ها پخش میشه. ‫(فاصلۀ بین دوازده شب تا صبح)
‫اوه!
‫اون یکی دیگه بود.
‫می دونم معنیش میشه ‫«بعد از نیمه شب».
‫سلام به همگی، ‫کورتنی بریکستون هستم.
‫مربی آموزش نحوۀ ‫برخورد با خانم ها.
‫(موی آبی)
‫اوضاع چطوره؟
‫- سلام. ‫- سلام، حالت چطوره؟
‫- از دیدنت خوشحالم. ‫- سلام.
‫کمک می خوای، کاپیتان؟
‫من می ذارمش، یه خورده ارتفاعش زیاده. ‫(قدبلند)
‫امیدوارم موقع تمیز کردن ‫لکه ها هم شما باشی.
‫وای خدا، نیاز داشتم یکم بخندم. ‫(خندیدن به جوک های ایهام دار)
‫امیدوارم اشکالی نداشته باشه ‫که وانتم رو پشت ساختمون پارک کردم.
‫جای پارک نتونستم پیدا کنم. ‫(سوار وانت میشه)
‫خیلی خب.
‫آماده ای شروع کنیم، کاپیتان؟
‫آره.
‫(خیلی قدبلند)
‫اجازه بدید شما رو به ‫اتاق کنفرانس ببرم.
‫- از این طرف. ‫- باشه.
‫دنبالتون میام.
‫- می بینمت. ‫- باشه! می بینمتون.
‫قدبلند، کفش کتونی، وانت و ‫موی آبی.
‫کاملا تمام ویژگی هایی که گفت رو داره.
‫آره، امیدوارم قدر این معلم رو بدونه.
‫وای پسر.
‫وایستا، وایستا، وایستا، حرف خاصی که نمیزنه؟
‫با این دختر رؤیاییش؟ نه.
‫- باید حواسمون به کاپیتان باشه. ‫- آره باید حواسمون باشه.
‫- آره. ‫- دقیقا، دقیقا.
‫مطمئنم با خودتون فکر می کنید
‫اینم یه جلسۀ سازمانی ‫خسته کنندۀ دیگه ست
‫و خاطر جمع باشید که ‫دقیقا همینه.
‫ولی سعی می کنم کوتاهش کنم.
‫موکت پرزدار رو ترجیح میدم.
‫خیلی خب.
‫معمولا این طوره که
‫من دو ساعت براتون فک می زنم
‫ولی چطوره یکم ‫چرت و پرت بگیم
‫و سریع از اینجا بریم؟
‫- خوبه. ‫- خوبه؟
‫- راحت باشید. ‫- بله، خانم.
‫می دونم احساس می کنی ‫دارم گولت می زنم
‫ولی من رو «خانم» صدا نکن.
‫خانم که صدام می زنی
‫انگار که توی طویله ‫آسانسور گذاشتی.
‫جاش اونجا نیست.
‫الان از فیلم «رستوران کنار جاده» نقل قول کردی؟
‫آره، ممنون که متوجه شدی.
‫دست خودم نیست، ‫همش از فیلم های پاتریک سوویزی نقل قول می کنم.
‫دیوونۀ سوویزی ام، می دونم.
‫نه بابا! ‫(عاشق فیلم های سوویزی)
‫خیلی خب، تا به حال کسی ‫کلمۀ تبعیض ناخودآگاه به گوشش خورده؟
‫مطمئن نیستم. ‫چرا شما بهمون توضیح نمیدی؟
‫(دوباره، خندیده به جوک های ایهام دار)
‫خیلی خب، بریم تو کارش.
‫حرف نداره.
‫اصلا معرکه ست.
‫موهای آبی با مش بنفش... قدبلند...
‫آره، تبریک میگم که تقریبا ‫خودت رو داری کنترل می کنی.
‫احمق که نیستم.
‫مربی نحوۀ برخورد با خانم هاست.
‫ببخشید که مزاحمتون میشم.
‫اینجا دستشویی مخصوص خانم ها دارید؟
‫امم... نه والا
‫ولی نزدیکترینش آخر راهرو ‫سمت راسته.
‫خیلی خب، ممنون.
‫- هی، کورتنی. ‫- بله؟
‫می خوایم ناهار بخوریم، ‫می خوری؟
‫نمی تونم، ولی ممنون.
‫وایستا، وایستا. ‫دارم یه غذای مخصوص درست می کنم
‫و تو فکر بودم که شاید ‫بتونی کمکمون کنی
‫بیشتر خودمون رو بشناسیم ‫چون زیاد نمی شناسیم.
‫باشه.
‫زیاد وقت ندارم ولی باشه.
‫بهتره آشپز خوبی باشی.
‫رو دست ندارم.
‫باشه.
‫پسر خل شدی؟
‫همین الان جلسه مون تموم شد.
‫با اون همه جوک رانندگی خانم ها
‫به نظرم باید یه چیزایی رو ‫یاد بگیری.
‫بس کن. ‫می دونیم داری چی کار می کنی.
‫من کاری نمی کنم.
‫هر چند به ذهنم رسید که
‫اگر خودش ازم بخواد بریم بیرون
‫چیز بدی نیست.
‫بر پدرت لعنت.
‫فکر می کنی بعد از این کلاس ‫می تونی کاری کنی
‫مربی نحوۀ برخورد با خانم ها ‫ازت بخواد باهاش بیرون بری؟
‫همین الانش هم توی ‫قدم اول دارم خوب جلو میرم
‫بدون ابراز محبت، محبت می کنم.
‫بدون ابراز محبت، محبت می کنی؟
‫از اون کارهای ماهرشه.
‫آره، اینجاست که نشونش ‫میدم ازش خوشم میاد
‫بدون اینکه بگم ازش خوشم میاد.
‫اصلا حس نمیشه.
‫حتی خودش هم نمی فهمه ‫که داره جواب میده.
‫- مثل کربن مونوکسیده. ‫- دقیقا.
‫- بابد برم ناهار درست کنم. ‫- باشه.
‫نتیجه نمیده!
‫نتیجه نمیده. ‫طرف متخصص تعلیم دیده ست.
‫نمی دونم والا داداش.
‫به نظرم کاپیتان ‫از پسش برمیاد.
‫اگه راست میگی شرط ببند.
‫وایستید بچه ها، به نظرتون
‫نباید جلوی این کارهای کاپیتان رو بگیریم؟
‫پنجاه دلار سر اینکه کاپیتان ‫کاری میکنه که ازش بخواد با هم برن بیرون.
‫- قبوله. ‫- بوم!
‫شماها چیزی یاد نگرفتید؟
‫- منظورت چیه؟ ‫- راجع به چی؟
‫خیلی خب.
‫جانی، بیا متراژ اینجا رو بگیر.
‫کارل، ببین لایۀ زیر کف ‫چطوریاست، خب؟
‫- بجنبین. ‫- عجب!
‫کلاً یه اندی دیگه شدی، نه؟
‫رئیس، کتاب رو نگاه کردی؟
‫- کتاب نمونه ها؟ ‫- آره، همین جاست.
‫تو فکر موکت با پرز معمولی بودم.
‫نه، تو که با پرز معمولی لازم نداری.
‫تو موکت کم پرز لازمت میشه. ‫رفت و آمد اینجا زیاده.
‫رنگش چی؟
‫به نظرم تمشکی ‫خیلی قشنگه.
‫خیلی تاریکه.
‫باید یه چیزی تو مایه های ‫رنگ بژ باشه،
‫مثل توسکانی شگفت انگیز ‫یا سدونای کشندآب.
‫خیلی خب، به نظر ‫توسکانی شگفت انگیز خوبه.
‫توسکانی شگفت انگیز. ‫انتخاب خوبی بود.
‫- خیلی شبیه همینیه که اینجا دارم. ‫- توسکانی شگفت انگیز.
‫انتخاب خوبی بود.
‫باشه، توسکانی شگفت انگیز.
‫جانی! چرا این قدر طولش میدی پسر؟
‫یه اندازه گیری ساده ست دیگه. پونزده متره.
‫هه... پونزده متر.
‫- همین طوری فهمیدی؟ ‫- با چشم می تونم تخمین بزنم.
‫- مطمئنم اشتباه گفتی. ‫- جانی، بیارش اینجا.
‫اوه.
‫عجب! زدی تو خال. ‫چطوری این کار رو کردی؟
‫- کارم همینه. ‫- آها! عجب!
‫خیلی خب داشتم به این ‫برندی که اینجاست فکر می کردم.
‫نه، من حتی پام رو هم ‫با اون تمیز نمی کنم.
‫من باشم این برند ‫رو انتخاب می کنم.
‫هر مترش یه دلار گرونتره ‫ولی ارزشش رو داره.
‫باشه، وایستا، وایستا، وایستا.
‫می دونم می خوای چی کار کنی اندی.
‫اونی که گرونتره رو نمی خوام.
‫این خانوادۀ قشنگ رو نگاه کن.
‫تو و چهارتا دخترت.
‫خب، اون زنمه. ‫می شناسی دیگه.
‫الان چندسالشونه؟ ‫نزدیک بیست سالشونه؟
‫دختر کوچولوهام هنوز نوجوونن.
‫- نوجوونن، آره. ‫- لوسی که دیگه لوسیه.
‫- آره، لوسی، لوسیه دیگه. ‫- آره.
‫احتمالا بهترین چیزا رو ‫برای دخترات می گیری.
‫آره همین طوره، اوهوم.
‫باید بهترین چیزها رو برای ‫خودت هم بگیری.
‫مثلا رئیسی، نه؟
‫آره.
‫این برند کیفیت خیلی بالایی داره،
‫با این کار پولت رو هم ‫ذخیره می کنی.
‫- پولم رو ذخیره می کنم؟ ‫- آره.
‫- خیلی خب... ‫- خیلی خب! همین کار رو می کنیم.
‫یکم از وسایل ها رو بیرون ببرید.
‫زودباشید، یالا، یالا، ‫بجنبید.
‫ناهار آماده ست.
‫- عجب! ‫- سوپ پای خرچنگ پنیسی.
‫ماهی تازه برای اعضای تاکوما.
‫- ایتالیایی صحبت می کنی؟ ‫- آره.
‫نه زیاد. ‫بفرمایید لطفا.
‫وای خدا، شماها ناهاراتون ‫پای خرچنگ می خورید؟
‫عاشق پای خرچنگم.
‫اشکالی نداره با دستم بخورم یا...
‫- آره بفرمایید. ‫- اوه، باشه! (با دست غذا می خوره)
‫چون وقتی با دست می خوری ‫خیلی بهتره.
‫نگاه چه نرمه.
‫وای خدا.
‫معرکه ست.
‫خواهش می کنم، کورتنی. ‫میل کنید.
‫- کل زمین ترک داره. ‫- آخه
‫اینجا هم خیلی ترک داره رئیس.
‫- همه جا ترک داره. ‫- آره.
‫معمولا این چیزا خیلی ‫گرون تموم میشه
‫ولی من خودم هزینه ش ‫رو تقبل می کنم.
‫باشه رئیس؟
‫- خیلی خب باشه. ‫- فقط بخاطر تو.
‫کارل! بذار ببینم.
‫این چاقو رو از کجا گیر آوردی؟
‫از ته جعبۀ غلات؟
‫برو، چاقوی جدید بیار!
‫داری آبروم رو می بری. ‫چاقو که گرون نیست!
‫جانی، خیلی ممنون.
‫امم!
‫جانی، چه کاپوچینوی خوبی.
‫- می خوری رئیس؟ ‫- نه، دستت درد نکنه.
‫اولش هم ما همین طوری ‫شروع کردیم.
‫پسر، خوب گفتی.
‫خیلی بامزه بود رئیس. ‫خیلی بامزه ای.
‫کار مرمّت اینجا رو برات انجام میدیم.
‫ضد لکه هم برات می زنیم.
‫- اینو نمی خوام. ‫- رئیس، پنجاه دلار بیشتر نیست.
‫تازه کار مرمت رو به حساب ‫خودم انجام میدم
‫و تو چیزی اضافه نمیدی.
‫من بودم سر پاک کردن ‫لکه خسیس بازی در نمیاوردم.
‫این قدر ما رو تیغ نزن اندی.
‫فکر می کنی نمی فهمم؟
‫من مشتری زرنگیم.
‫پول خرج های الکی رو نمیدم.
‫عجب! تونستی. ‫مچم رو گرفتی.
‫- آره. ‫- پسر کارت خوبه.
‫تا به حال اندی فروشنده رو ندیده بودم.
‫یه جورایی عجیبه.
‫خب توی کار فروش موکت میگن
‫«اگه ضعف نشون بدی، از روت رد میشن.»
‫خیلی خب باشه. ‫می دونی چیه؟
‫من از دورادور متوجه میشم، ‫وقت خودت رو تلف نکن.
‫دیگه وقتت رو تلف نمی کنم.
‫فقط باید برای رفع بوی ‫موکت به خودت ادکلن بزنی.
‫خیلی خب، نیازی به ‫رفع بوی موکت ندارم.
‫بویی که اینجا هست چی رئیس؟
‫- کدوم بو؟ ‫- بهت برنخوره رئیس،
‫ولی اینجا انگار بوی دهن ‫و آب هات داگ میده.
‫- آب سگ داغ؟ ‫- نه، آب هات داگ.
‫حرفش افتاده سر زبون همه. ‫باور کن.
‫این طوری باید جلوی در گوشی ‫حرف زدن بقیه رو بگیری.
‫باشه.
‫به نظرم که بوی اینجا خوبه.
‫بوش شبیه خودمه.
‫هی کاپیتان ‫می خوای کمکت کنم؟
‫نه، نه. ‫شستن ظرفا رو دوست دارم.
‫کارم توی شستن ظرفا خوبه.
‫ناهار درست کردنت هم خوبه.
‫خب، غذا دادن به آدما ‫بهم حس خوبی میده.
‫کورتنی، یه فنجون قهوه یا ‫چیزی می خوری برات بیارم؟
‫آره فقط قهوۀ تلخ باشه.
‫(قهوۀ تلخ)
‫حالت خوبه؟
‫آره، آره، آره. ‫همه چی روبراهه.
‫دارم به آهنگ گوش میدم. ‫منو گرفت.
‫پسر با اعماق وجود احساسش می کنم.
‫آره، دست خود آدم نیست ‫باید با این یکی ورزش کنی
‫- اوه داره میره.
‫- اوه جدی؟ ‫- هی! آره!
‫- اوه! ‫- بیخیال، کی حسش می کنه؟
‫خیلی خب، بیاین اینجا.
‫واسه اومدن روی صحنۀ ‫که دلیل نمی خواد.
‫- بیا آیک، تو که خودت این کاره ای. ‫- آره، آره.
‫- آخه... ‫- کار عجیبیه اگر...
‫- نه به نظر باحاله. ‫- آها باریکلا!
‫یالا، آره.
‫- اوه آره، اینم از این.
‫- داریم کار می کنیم. ‫- آره؟
‫کورتنی می دونی من قبلا ‫بریک کار می کردم.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫بریک دوست داشتم.
‫- واقعا؟ ‫- نگاه کن.
‫- اوه آره. ‫- اوه.
‫مراقب باش. ‫داره میره پایین.
‫- اوه. ‫- داره برمی گرده بالا.
‫- واو. ‫- واو عزیزم.
‫- هی اون چیه؟ ‫- اون؟
‫کی این تیکه کارتن ‫رو اینجا گذاشته؟
‫آره، حتما اتفاقی ‫اونجا گذاشتمش.
‫خیلی عجیبه.
‫♪ این آهنگ رسیتال منه، ♪ ‫♪ به نظرم خیلی هیجانیه ♪
‫♪ تا یه آهنگ بخونم ♪
‫♪ دقیقا الان موقعشه ♪
‫♪ اسمش «دشواره» ♪
‫♪ بریم که داشته باشیم! ♪ ‫♪ دشواره ♪
‫♪ که آهنگ بخونم ♪ ‫♪ که آهنگ بخونم ♪
‫♪ دقیقا الان وقتشه ♪ ‫♪ ولی دشواره ♪
‫♪ دشواره ♪
‫♪ دشواره که آهنگ بخونم، ♪ ‫♪ که آهنگ بخونم ♪
‫♪ دقیقا وقتشه ♪ ‫♪ ولی دشواره ♪
‫♪ د، د، د... دشواره ♪ ‫♪ دشواره ♪
‫♪ با یه نفری آشنا شدم ♪
‫♪ که موهای فرفری داره ♪
‫♪ رفتم خونه شون ♪ ‫♪ و دعوامون شد ♪
‫♪ بایستی سریع عاشق می شدم ♪
‫♪ این دخترا واقعا بدن ♪
‫♪ یا که یکم وقت بذارم ♪ ‫♪ و آهنگ بخونم ♪
‫♪ منم گفتم که کار راحتی نیست ♪
‫♪ سخته که آهنگ بخونی... ♪
‫الکی که بهش نمیگن اتاق استراحت.
‫وای خدا، وای خدا.
‫لعنتی.
‫مربیم اومد.
‫وقت امتحانمه. ‫برام آرزوی موفقیت کنید بچه ها.
‫- موفق باشی لوس. ‫- موفق باشی.
‫- واو! ‫- معرکه بود.
‫کی می خواد اجرا کنه؟ ‫بیا گرنی.
‫- بیاین بچه ها. ‫- بیا.
‫آره، خوبه! آره!
‫♪ که آهنگ بخونی، ♪ ‫♪ دقیقا وقتشه ♪
‫♪ ولی دشواره! ♪
‫انگار که دفترم عوض شده.
‫منم همین رو گفتم. ‫وای خدا.
‫رئیس، نظرمون یکیه.
‫- توسکانی شگفت انگیز، آره؟ ‫- انتخاب خوبی بود.
‫خب رئیس، باعث افتخار بود
‫من دیگه میرم و ‫اینم پیش شما.
‫- خیلی خب، خیلی ممنون. ‫- عالیه.
‫اوه! اوه! این دیگه چیه؟
‫- جوکه؟ ‫- جانم؟
‫قرار بود کارم رو راه بندازی.
‫- آره گفتم. ‫- اینکه کار راه انداختن نیست
‫- به خاک سیاه نشوندنه. ‫- نمی دونم منظورت چیه.
‫داری منو با این کارای اضافی ‫که کردی تیغ می زنی.
‫بیخیال رئیس می تونی ‫از بودجۀ ایستگاه خرج کنی، نه؟
‫- چی رو خرج کنم؟ ‫- پول.
‫منو چی فرض کردی؟ ‫رئیس مافیا؟
‫رئیس، به نظر دفتر خوبی شده.
‫جای رئیس همین جاست.
‫زمین نرم باشه و بگی ‫«اوه! من رئیسم.»
‫- بهش فکر کن. ‫- من پول نمیدم.
‫به اونم می رسیم.
‫اگه بیشترین جایزه رو می خوای
‫باید بیشترین تقاص رو هم پس بدی.
‫غم انگیز نیست که بخاطر ‫کاری که انجام میدی بمیری.
‫نقطۀ شکست لعنتیه.
‫- نقطۀ شکست! فهمیدی. ‫- نقطۀ شکست، سوویزی.
‫بهترین فیلمه.
‫رو دست نداره.
‫امروز روز کاریه.
‫احتمالا دیگه باید برم.
‫ولی خیلی ازتون ممنونم. ‫خوشحال شدم از دیدنتون.
‫مطمئنی بیشتر نمی تونی ‫بمونی؟
‫یه فنجون قهوۀ تلخ دیگه نمی خوری؟ ها؟
‫نه، ممنون.
‫وسایلم رو برمی دارم و ‫خودم میرم از اینجا.
‫وای پسر.
‫اون طوری که فکر می کردی ‫اوضاع پیش نرفت.
‫خیلی حواسم جمع بود ‫و با ادب بودم.
‫نه، نبودی.
‫رفیق، سوپ پای خرچنگ ‫برای ناهار سه شنبه درست کردی.
‫- قبلا هم درست کردم. ‫- نه نکردی.
‫بچه ها...
‫در زندگی یک مرد...
‫شش بار یا شایدم هفت بار ‫عاشق میشه.
‫این عشق نهمیم بود.
‫این یه معنایی داره.
‫زن رؤیاهام الان ‫از اون در رد شد
‫و من هم دیگه نمی بینمش.
‫غم انگیزه.
‫بهت دستور میدم که ‫صورت حساب رو کمتر کنی.
‫تو که رئیس کار موکتم نیستی.
‫چه مرگت شده؟
‫این اون اندی ای نیست که من می شناسم.
‫راست میگی.
‫می دونی، بخاطر همین با ‫دوستام کار نمی کنم.
‫من همچین آدمی نیستم.
‫یه شخصیته که ‫نقش بازی می کنم
‫و بدم میاد.
‫من آتش نشان بودن رو دوست دارم
‫چون می تونم اندی مایوانی باشم
‫نه که دلالی کنم،
‫یه عوضی که کارها رو انجام میده.
‫نمی خوام همچین آدمی باشم.
‫توی کار موکت...
‫فقط این طوری میشه سرپا موند.
‫به خودت سر کوفت نزن پسر.
‫می دونم تو هم خرج داری.
‫وقتی هم سن تو بودم ‫شغل های فرعی زیادی داشتم.
‫بهش می گفتیم تحویل روزنامه.
‫نقاش ساختمون بودم.
‫خونه به خونه می رفتم ‫انجیل جلد چوبی می فروختم.
‫سوار ماشین یخ پرداز ‫توی پیست اسکی تاکوما می شدم.
‫اوه چه باحال!
‫گوش کن، لیندا پرایس ‫از اون موکت قدیمی بدش میومد.
‫مطمئنم می تونیم کاری کنیم ‫که شهرداری پول این رو بده.
‫- واقعا؟ ‫- آره، چرا که نه؟
‫- آخه موکت خوبیه. ‫- توسکانی شگفت انگیز.
‫آره، خودت انتخاب کردی!
‫موکت موندگاریه رئیس.
‫مخصوصا اگه ضد رنگ می زدی.
‫چی گفتی؟
‫اگه ضد رنگ می زدی...
‫می دونی، که رنگش رو نگه داره.
‫- اشانتیونه؟ ‫- نه نیست.
‫25 دلاره
‫هر متری. ‫پسر، ممنون.
‫من برای این موکت پول نمیدم.
‫کاپیتان اگه رفتن کورتنی ‫خیلی اذیتت می کنه
‫یه کاری بکن.
‫در این مورد مطمئن نیستم.
‫شاید بهتر باشه با دم شیر بازی نکنی.
‫- باز سر من شرط بستین؟ ‫- آره.
‫- نه. ‫- آره شرط بستیم.
‫کار بدی کردین. ‫کار بدی کردین.
‫هی ادی، ‫میشه تا دم وانتم باهام بیای؟
‫یه سوال فوری دارم. ‫خداحافظ بچه ها.
‫« فقط باید بپری.»
‫نقطۀ شکست لعنتی.
‫نقطۀ شکست.
‫- بر پدرت لعنت. ‫- برو سراغش کاپیتان.
‫- چطوری؟ ‫- هی.
‫خواستم یه صحبت کوچیک ‫خصوصی باهات داشته باشم.
‫مطمئنم می دونی می خوام چی بگم.
‫می دونم. ‫لازم نیست چیزی بگی.
‫- خیلی خب. ‫- منم دقیقا همین حس رو دارم.
‫منم بهت علاقه دارم
‫و خوشحال میشم شام ‫با هم بریم بیرون
‫چون امروز
‫من...
‫بهم خوش گذشت.
‫خوبه...
‫بیا، بگیرش.
‫اطلاعات در مورد ‫اردوگاه آموزش نحوۀ برخورد با زن ها.
‫- چی؟ ‫- از وقتی اینجا اومدیم
‫احساساتت رو به من نشون دادی.
‫واقعا چیزی یاد نگرفتی.
‫تقریبا کل روز سعی داشتی
‫بدون ابراز محبت به من محبت کنی.
‫غذا پختنت،
‫و حالا هم از...
‫مربی نحوۀ برخورد با خانم ها ‫می خوای که بری بیرون؟
‫یه خورده عجیبه.
‫احساس می کنم خوب کارم رو انجام دادم
‫که مستقیما بهت نگفتم.
‫و برای چهار هفتۀ آینده
‫یاد می گیری که چرا این کار اشتباهه.
‫توی اردوگاه می بینمت.
‫باشه؟
‫- وایستا کورتنی... ‫- خداحافظ.
‫دایی ادی، موفق شدم، موفق شدم.
‫- امتحان رانندگی آتش نشانی رو قبول شدم. ‫- خوبه.
‫یعنی حالا می تونم ‫پشت ماشین آتش نشانی بشینم،
‫چرا خوشحال نیستی؟
‫نه، خوشحالم لوسی.
‫- تبریک میگم. ‫- هی بچه ها! قبول شدم.
‫آره، یه لحظه هم شک نکردم.
‫عالیه. ‫کاپیتان، کورتنی کو؟
‫چی شد؟
‫همین الان رفت ‫ولی قبل رفتن
‫بخاطر رفتار امروزم ‫هر چی دلش خواست بهم گفت.
‫بعد بهم دستور داد
‫که توی اردوگاه نحوۀ برخورد ‫به خانم ها شرکت کنم.
‫- خیلی خب. ‫- ممنون.
‫چرا می خندی؟
‫حالا باید بری به اردوگاه.
‫چون این یعنی ‫یه فرصت دیگه دارم.
‫ادی!
‫آره که داری کاپیتان. ‫آره که داری.
‫ولی جدی میگم، میشه لطفا بخاطر ‫اینکه من امتحان گواهینامه ام رو قبول شدم جشن بگیریم؟
‫- آره! معرکه ست! ‫- آره!
‫- بیاین. ‫- وای! وای!
‫- هی چی کار می کنی؟ ‫- چیه؟
‫اون جلسه و حرفایی که گفت یادته؟
‫- فقط یکی از اینا. ‫- اوه.
‫- ممنون. ‫- نه، نه.
‫همکاریم.
‫کارت خوب بود.
‫ممنون بچه ها.
‫چیزی از سوپ پای خرچنگ مونده؟ ‫برید کنار.
‫یه دقیقه وایستا، ‫داری نظر بدی توی یلپ برای من می نویسی؟
‫«فروشنده، اندی مایوانی
‫من رو ترغیب به خرید کالاهای ‫گرانتر کرد.
‫مراقب این روش ها باشید
‫و دقیقا مراقب این جمله باشید
‫کارتون رو راه میندازم.»
‫فکر می کردم مثل ‫آدم می شینیم حلش می کنیم.
‫این مال قبل از این بود که ‫به شورای شهر صورت حساب رو بفرستم.
‫نه لیندا پرایس پولش رو میده ‫نه من.
‫ازت ناامید شدم اندی.
‫بذار یه چیزی بگم رئیس. ‫اساسا الان داریم به قیمتی که خریدیم بهت میدیم.
‫تهش دیگه می تونم ‫کارمزد خودم رو کم کنم.
‫حالا شد یه چیزی.
‫تو ناراحت نمیشی که ‫من کارمزدم رو از دست بدم؟
‫بچه که نیستم. ‫تو چیزی رو از دست نمیدی.
‫لعنتی، کارت خوبه.
‫خیلی خوبه.
‫بذار یه نگاه بکنم. ‫وای خدا!
‫زمخت ترین مشتری هستی که تا به حال دیدم.
‫بهت گفته باشم ها!
‫فکر کنم قبل از شروعمون بهت گفتم.
‫خیلی خب رئیس، بفرما.
‫اینم از قیمت جدید.
‫دیگه باید عاشق ‫این رقم باشی.
‫آره.
‫اندی...
‫خدا بده برکت.
‫مطمئنی که نمی خوای ‫ضد لکه بزنم؟
‫می دونی با همچین موکت روشنی
‫شاید فکر خوبی باشه، رئیس.
‫وایستا، وایستا، وایستا، خب؟
‫برو به چندتا احمق دیگه ‫ضد لکه بده.
‫خیلی خب؟ مرخصی.
‫فهمیدم.
‫هی ممنون جانی.
‫خیلی خوبه جانی.
‫مطمئنی قهوه نمی خوای؟
‫سر این هر متری چقدر می گیری؟
‫خب، من و بچه ها دیگه باید بریم.
‫ویکی فهمید داریم ‫دفترت رو تعمیر می کنیم
‫و منو استخدام کرد ‫تا موکتای کل خونه ات رو عوض کنیم.
‫- چی کار کرد؟ ‫- آره.
‫لعنتی!
‫لعنتـــــــی!
‫بیا، بیا... ‫بیا عقب.
‫فرمون رو بشکن. ‫آفرین.
‫خوبه، یه خورده دیگه.
‫یه خورده دیگه، خوبه، خوبه.
‫هی! آره.
‫آفرین عزیزم. ‫خوشم اومد.
‫- آره. ‫- بیا بغلم.
‫خیلی بهت افتخار می کنم. ‫بیا بغلم.
‫دلم می خواد بوست کنم.
‫- بیا عزیزم. ‫- وای خدا! بسه دیگه!
‫- اوه، دوستت دارم. ‫- ولم کن.
‫- جیگر خودمی. ‫- هی، ولم کن.
‫حتما شوخیت گرفته.
‫پیش خودت چی فکر کردی که
‫این طوری صحبت کردن با ‫کارمند خانمت مشکل نداره؟
‫نه جناب، شما متوجه نیستید.
‫این قدر غیر اخلاقی هم نباید ‫باهاش رفتار کنی.
‫اوه...
‫گزارشت رو به شهرداری میدم.
‫یه لحظه وایستا.
‫هوات رو دارم خانم آتش نشان.
‫هنوزم میشه بریم بستنی بگیریم؟
‫آره، کی بشینه پشت فرمون؟
‫من!
‫(آموزش رانندگی خودروهای اورژانس)
‫هی هنوزم کتاب می خونی لوس؟
‫- امروز امتحان دارم. ‫- دفعه اول رو که باید بیفتی، نه؟
‫آره.
‫بازم قراره
‫اولین زنی بشم که در ایستگاه 24 ‫گواهینامۀ پایه یکش رو می گیره.
‫تو هم بهتره حواست رو جمع کنی آیک
‫چون قراره من سوار ‫ماشین آتش نشانی بشم.
‫وای ترسیدم!
‫فقط یادت باشه که آینه هاش
‫برای چک کردن آرایشت نیست.
‫آره، موقع رانندگی هم ‫نباید سلفی بگیری.
‫تا به حال داستان اون زنی که
‫بنزین تموم کرد رو شنیدین؟
‫فکر می کرد ماشین ‫با احساسات کار می کنه.
‫آره، بخند گرنی، ‫چون دفعۀ بعدی
‫مدرک بهیاریم رو می گیرم
‫و تو رو از کار بیکار می کنم.
‫- اوه. ‫- چی؟ می تونه همچین کاری بکنه؟
‫لوسی، خودم ازت حمایت می کنم.
‫از این زنایی که ماشین ‫سنگین سوار میشن خوشم میاد.
‫راستش توی لیست ‫ملاک های مهم پنیسیه.
‫بقیه شون چیه کاپیتان؟
‫یه زن که با موهات ور نره؟
‫راستش چندتا چیز هست که
‫به نظرم در خانم ها جذابه.
‫مثلا
‫خانم هایی که همیشه در رفت و آمدن
‫و کت و شلوار و کفش ‫کتونی می پوشن رو دوست دارم.
‫از دخترایی که فیلم های ‫پاتریک سوویزی رو دوست دارم خوشم میاد.
‫منم خوشم میاد.
‫از خانم های قد بلند خوشم میاد. ‫دو متر و بیشتر از دو متر.
‫راستش من قبلا یه همکار داشتم
‫که قدش بیشتر از دو متر بود.
‫می دونی اسمش چی بود؟
‫- آندریای گنده بک. ‫- واو.
‫انگار داشت آب چترسواری می کرد.
‫الان کجاست؟
‫از صخره افتاد پایین.
‫برخورد شورای شهر با ‫شکایت ها
‫خیلی جدیه.
‫خانم شورا،
‫شما که نمیای دختر ‫خودت رو اذیت کنی.
‫جفتمون می دونیم سر ‫قضیۀ برابری جنسیتی
‫ادارۀ آتش نشانی ‫تاکوما کم داستان نداره.
‫اوه واقعا؟
‫می دونستی قراره
‫اولین رانندۀ زن ماشین آتش نشانی ‫رو داشته باشیم؟
‫خوبه، مثلا الان قرن نوزدهمه.
‫این شیفت چهار ساله که
‫آموزش نحوۀ برخورد با خانم ها رو نداشته
‫و حالا هم زن آتش نشان داری.
‫برای همین مربی هماهنگ کردم
‫که امروز جلسه بذاره.
‫امروز؟ اگه سرمون شلوغ باشه چی؟
‫وقتت رو خالی کن... عزیزم.
‫اوه!
‫شاید دلت بخواد اینم درست کنی!
‫می تونم دخترم رو عزیزم صدا کنم.
‫می دونی دیگه به نظرم کی جذابه؟
‫مارج سیمپسون،
‫ولی بخاطر موهای آبیشه
‫چون موی آبی دوست دارم.
‫از زن هایی که ‫با دست غذا می خورن خوشم میاد
‫از زن هایی هم که ‫قهوۀ تلخ دوست دارن خوشم میاد.
‫سلام به همگی.
‫همین الان با لیندا ‫پرایس جلسه داشتم.
‫- چی؟ هنوزم اینجاست؟ ‫- رفته.
‫این کدوم ملاک توی لیستت رو داره؟
‫توی ادارۀ شهرداری کار کنه.
‫اوه، چه دقیق.
‫دستور داده که امروز
‫جلسۀ آموزش نحوۀ برخورد ‫با خانم ها رو داشته باشیم.
‫بهت گفتم که بوسم نکن!
‫هر چقدر که بخوام می تونم بوست کنم! ‫ناسلامتی دخترمی.
‫مربی الاناست که برسه.
‫باشه.
‫بازم قراره نقش آفرینی کنیم؟
‫قراره شبکه های اجتماعیمون رو چک کنن؟
‫بس کنین بچه ها.
‫به عنوان کسی که ‫بیشتر از همه هوشیاره
‫می تونم بگم که ‫آموزش نحوۀ برخورد با خانم ها
‫چیزیه که همگی می تونیم
‫مخصوصا از رئیسی که ‫کارمندای زنش رو بغل می کنه یاد بگیریم.
‫حواست باشه چی میگی. ‫دفعۀ بعدی تو رو بغل می کنم.
‫آره، منم بغلت می کنم ‫چون تا این حد هوشیارم.
‫حالا چرا اخم می کنی؟
‫وای خدا! بیخیال.
‫- گندش بزنن! ‫- خوبی رئیس؟
‫قهوه م از دستم افتاد ‫روی موکت.
‫اوه آره، ‫اونو میگی؟
‫نه راستش اون مال موقعیه ‫که ادی خواست
‫روز تولدم منو با ‫لباس جشن تولدش غافلگیر کنه.
‫- اوه اونجاست. ‫- نه.
‫این مال موقعیه که ‫ادی خواست
‫نشونم بده اون توپ گنده ش ‫چقدر بالا پایین می پره.
‫این یکیه.
‫- وای پسر. ‫- خیسه.
‫چرا خب موکت جدید برای ‫اینجا نمی گیری رئیس؟
‫نمی دونم والا. ‫دردسر خیلی داره، می دونی؟
‫این موکت فروشا همش می خوان ‫آدم رو تیغ بزنن.
‫می دونی که شغل دوم ‫اندی فروش موکت
‫برا اون عموشه که شرکت ‫موکت داره، نه؟
‫مطمئنم قیمت خوبی ‫بهت میده رئیس.
‫تا به حال به کاری که اندی ‫بیرون از اینجا می کنه فکر نکرده بودم.
‫اندی!
‫احتمالا بایستی برعکسش کنم.
‫- اندی! ‫- سلام!
‫چطوری؟
‫رئیس موکت جدید می خواد، نه؟
‫راسته کار خودته عزیزم.
‫دوست ندارم اون کارم رو ‫با این کارم قاتی کنم.
‫منم دوست ندارم، ‫راستش من مشتری زمخت و زرنگیم.
‫فقط با خودم گفتم اگه ‫قیمت خوبی بهم بدی...
‫معلومه که میدم.
‫مسئله اینه اگه با رفقام ‫خیلی راه بیام
‫عموم عصبانی میشه.
‫ما که والا دوست نیستیم، نه؟
‫آخه... دوست نیستیم؟ ‫چشمک، چشمک.
‫می دونی منظورم چیه؟
‫- نه، نه، نیستیم. ‫- باشه، خیلی خب.
‫خیلی خب بریم. ‫کارت رو راه میندازم.
‫کارم رو راه میندازی؟ ‫خوشم اومد.
‫- بریم تو کارش. ‫- همه چی جور شد.
‫- عالیه. ‫- آره.
‫این قدر اینجا واینستین دیگه، ‫بریم سراغ کارمون.
‫دوست داشتم یکم صحبت کنیم ‫ولی دیگه نمی خوام.
‫هی لوس، اگر برای یادگیری
‫نقشه خوانی کمک خواستی، ‫می تونی از ما بخوای.
‫عجب! ممنون.
‫خیر سرت خودت فکر می کردی ‫پخش ای.ام فقط
‫صبح ها پخش میشه. ‫(فاصلۀ بین دوازده شب تا صبح)
‫اوه!
‫اون یکی دیگه بود.
‫می دونم معنیش میشه ‫«بعد از نیمه شب».
‫سلام به همگی، ‫کورتنی بریکستون هستم.
‫مربی آموزش نحوۀ ‫برخورد با خانم ها.
‫(موی آبی)
‫اوضاع چطوره؟
‫- سلام. ‫- سلام، حالت چطوره؟
‫- از دیدنت خوشحالم. ‫- سلام.
‫کمک می خوای، کاپیتان؟
‫من می ذارمش، یه خورده ارتفاعش زیاده. ‫(قدبلند)
‫امیدوارم موقع تمیز کردن ‫لکه ها هم شما باشی.
‫وای خدا، نیاز داشتم یکم بخندم. ‫(خندیدن به جوک های ایهام دار)
‫امیدوارم اشکالی نداشته باشه ‫که وانتم رو پشت ساختمون پارک کردم.
‫جای پارک نتونستم پیدا کنم. ‫(سوار وانت میشه)
‫آخه جاش خیلی بزرگ بود. ‫(با کتونی بیرون میره)
‫خیلی خب.
‫آماده ای شروع کنیم، کاپیتان؟
‫آره.
‫(خیلی قدبلند)
‫اجازه بدید شما رو به ‫اتاق کنفرانس ببرم.
‫- از این طرف. ‫- باشه.
‫دنبالتون میام.
‫- می بینمت. ‫- باشه! می بینمتون.
‫قدبلند، کفش کتونی، وانت و ‫موی آبی.
‫کاملا تمام ویژگی هایی که گفت رو داره.
‫آره، امیدوارم قدر این معلم رو بدونه.
‫وای پسر.
‫وایستا، وایستا، وایستا، ‫پیشنهاد که نمیده، میده؟
‫با این دختر رؤیاییش؟ نه.
‫- باید حواسمون به کاپیتان باشه. ‫- آره باید حواسمون باشه.
‫- آره. ‫- دقیقا، دقیقا.
‫مطمئنم با خودتون فکر می کنید
‫اینم یه جلسۀ سازمانی ‫خسته کنندۀ دیگه ست
‫و خاطر جمع باشید که ‫دقیقا همینه.
‫ولی سعی می کنم کوتاهش کنم.
‫موکت پرزدار رو ترجیح میدم.
‫خیلی خب.
‫معمولا این طوره که
‫من دو ساعت براتون فک می زنم
‫ولی چطوره یکم ‫چرت و پرت بگیم
‫و سریع از اینجا بریم؟
‫- خوبه. ‫- خوبه؟
‫- راحت باشید. ‫- بله، خانم.
‫می دونم احساس می کنی ‫دارم گولت می زنم
‫ولی من رو «خانم» صدا نکن.
‫خانم که صدام می زنی
‫انگار که توی طویله ‫آسانسور گذاشتی.
‫جاش اونجا نیست.
‫الان از فیلم «رستوران کنار جاده» نقل قول کردی؟
‫آره، ممنون که متوجه شدی.
‫دست خودم نیست، ‫همش از فیلم های پاتریک سوویزی نقل قول می کنم.
‫دیوونۀ سوویزی ام، می دونم.
‫نه بابا! ‫(عاشق فیلم های سوویزی)
‫خیلی خب، تا به حال کسی ‫کلمۀ تبعیض ناخودآگاه به گوشش خورده؟
‫مطمئن نیستم. ‫چرا شما بهمون توضیح نمیدی؟
‫(دوباره، خندیده به جوک های ایهام دار)
‫خیلی خب، بریم تو کارش.
‫حرف نداره.
‫اصلا معرکه ست.
‫موهای آبی با مش بنفش... قدبلند...
‫آره، تبریک میگم که تقریبا ‫خودت رو داری کنترل می کنی.
‫احمق که نیستم.
‫مربی نحوۀ برخورد با خانم هاست.
‫ببخشید که مزاحمتون میشم.
‫اینجا دستشویی مخصوص خانم ها دارید؟
‫امم... نه والا
‫ولی نزدیکترینش آخر راهرو ‫سمت راسته.
‫خیلی خب، ممنون.
‫- هی، کورتنی. ‫- بله؟
‫می خوایم ناهار بخوریم، ‫می خوری؟
‫نمی تونم، ولی ممنون.
‫وایستا، وایستا. ‫دارم یه غذای مخصوص درست می کنم
‫و تو فکر بودم که شاید ‫بتونی کمکمون کنی
‫بیشتر خودمون رو بشناسیم ‫چون زیاد نمی شناسیم.
‫باشه.
‫زیاد وقت ندارم ولی باشه.
‫بهتره آشپز خوبی باشی.
‫رو دست ندارم.
‫باشه.
‫پسر خل شدی؟
‫همین الان جلسه مون تموم شد.
‫با اون همه جوک رانندگی خانم ها
‫به نظرم باید یه چیزایی رو ‫یاد بگیری.
‫بس کن. ‫می دونیم داری چی کار می کنی.
‫من کاری نمی کنم.
‫هر چند به ذهنم رسید که
‫اگر خودش ازم بخواد بریم بیرون
‫چیز بدی نیست.
‫بر پدرت لعنت.
‫فکر می کنی بعد از این کلاس ‫می تونی کاری کنی
‫مربی نحوۀ برخورد با خانم ها ‫ازت بخواد باهاش بیرون بری؟
‫همین الانش هم توی ‫قدم اول دارم خوب جلو میرم
‫بدون ابراز محبت، محبت می کنم.
‫بدون ابراز محبت، محبت می کنی؟
‫از اون کارهای ماهرشه.
‫آره، اینجاست که نشونش ‫میدم ازش خوشم میاد
‫بدون اینکه بگم ازش خوشم میاد.
‫اصلا حس نمیشه.
‫حتی خودش هم نمی فهمه ‫که داره جواب میده.
‫- مثل کربن مونوکسیده. ‫- دقیقا.
‫- بابد برم ناهار درست کنم. ‫- باشه.
‫نتیجه نمیده!
‫نتیجه نمیده. ‫طرف متخصص تعلیم دیده ست.
‫نمی دونم والا داداش.
‫به نظرم کاپیتان ‫از پسش برمیاد.
‫اگه راست میگی شرط ببند.
‫وایستید بچه ها، به نظرتون
‫نباید جلوی این کارهای کاپیتان رو بگیریم؟
‫پنجاه دلار سر اینکه کاپیتان ‫کاری میکنه که ازش بخواد با هم برن بیرون.
‫- قبوله. ‫- بوم!
‫شماها چیزی یاد نگرفتید؟
‫- منظورت چیه؟ ‫- راجع به چی؟
‫خیلی خب.
‫جانی، بیا متراژ اینجا رو بگیر.
‫کارل، ببین لایۀ زیر کف ‫چطوریاست، خب؟
‫- بجنبین. ‫- عجب!
‫کلاً یه اندی دیگه شدی، نه؟
‫رئیس، کتاب رو نگاه کردی؟
‫- کتاب نمونه ها؟ ‫- آره، همین جاست.
‫تو فکر موکت با پرز معمولی بودم.
‫نه، تو که با پرز معمولی لازم نداری.
‫تو موکت کم پرز لازمت میشه. ‫رفت و آمد اینجا زیاده.
‫رنگش چی؟
‫به نظرم تمشکی ‫خیلی قشنگه.
‫خیلی تاریکه.
‫باید یه چیزی تو مایه های ‫رنگ بژ باشه،
‫مثل توسکانی شگفت انگیز ‫یا سدونای کشندآب.
‫خیلی خب، به نظر ‫توسکانی شگفت انگیز خوبه.
‫توسکانی شگفت انگیز. ‫انتخاب خوبی بود.
‫- خیلی شبیه همینیه که اینجا دارم. ‫- توسکانی شگفت انگیز.
‫انتخاب خوبی بود.
‫باشه، توسکانی شگفت انگیز.
‫جانی! چرا این قدر طولش میدی پسر؟
‫یه اندازه گیری ساده ست دیگه. پونزده متره.
‫هه... پونزده متر.
‫- همین طوری فهمیدی؟ ‫- با چشم می تونم تخمین بزنم.
‫- مطمئنم اشتباه گفتی. ‫- جانی، بیارش اینجا.
‫اوه.
‫عجب! زدی تو خال. ‫چطوری این کار رو کردی؟
‫- کارم همینه. ‫- آها! عجب!
‫خیلی خب داشتم به این ‫برندی که اینجاست فکر می کردم.
‫نه، من حتی پام رو هم ‫با اون تمیز نمی کنم.
‫من باشم این برند ‫رو انتخاب می کنم.
‫هر مترش یه دلار گرونتره ‫ولی ارزشش رو داره.
‫باشه، وایستا، وایستا، وایستا.
‫می دونم می خوای چی کار کنی اندی.
‫اونی که گرونتره رو نمی خوام.
‫این خانوادۀ قشنگ رو نگاه کن.
‫تو و چهارتا دخترت.
‫خب، اون زنمه. ‫می شناسی دیگه.
‫الان چندسالشونه؟ ‫نزدیک بیست سالشونه؟
‫دختر کوچولوهام هنوز نوجوونن.
‫- نوجوونن، آره. ‫- لوسی که دیگه لوسیه.
‫- آره، لوسی، لوسیه دیگه. ‫- آره.
‫احتمالا بهترین چیزا رو ‫برای دخترات می گیری.
‫آره همین طوره، اوهوم.
‫باید بهترین چیزها رو برای ‫خودت هم بگیری.
‫مثلا رئیسی، نه؟
‫آره.
‫این برند کیفیت خیلی بالایی داره،
‫با این کار پولت رو هم ‫ذخیره می کنی.
‫- پولم رو ذخیره می کنم؟ ‫- آره.
‫- خیلی خب... ‫- خیلی خب! همین کار رو می کنیم.
‫یکم از وسایل ها رو بیرون ببرید.
‫زودباشید، یالا، یالا، ‫بجنبید.
‫ناهار آماده ست.
‫- عجب! ‫- سوپ پای خرچنگ پنیسی.
‫ماهی تازه برای اعضای تاکوما.
‫- ایتالیایی صحبت می کنی؟ ‫- آره.
‫نه زیاد. ‫بفرمایید لطفا.
‫وای خدا، شماها ناهاراتون ‫پای خرچنگ می خورید؟
‫عاشق پای خرچنگم.
‫اشکالی نداره با دستم بخورم یا...
‫- آره بفرمایید. ‫- اوه، باشه! (با دست غذا می خوره)
‫چون وقتی با دست می خوری ‫خیلی بهتره.
‫نگاه چه نرمه.
‫وای خدا.
‫معرکه ست.
‫خواهش می کنم، کورتنی. ‫میل کنید.
‫آره، اینجا پر از ترَکه.
‫- اینا رو می بینی؟ ‫- ترک ها رو نگاه کن.
‫یه عالمه ترکه. ‫اینجا ترک داره اونجا هم ترکه داره.
‫- آخه اینا... ‫- باشه.
‫- کل زمین ترک داره. ‫- آخه
‫اینجا هم خیلی ترک داره رئیس.
‫- همه جا ترک داره. ‫- آره.
‫معمولا این چیزا خیلی ‫گرون تموم میشه
‫ولی من خودم هزینه ش ‫رو تقبل می کنم.
‫باشه رئیس؟
‫- خیلی خب باشه. ‫- فقط بخاطر تو.
‫کارل! بذار ببینم.
‫این چاقو رو از کجا گیر آوردی؟
‫از ته جعبۀ غلات؟
‫برو، چاقوی جدید بیار!
‫داری آبروم رو می بری. ‫چاقو که گرون نیست!
‫جانی، خیلی ممنون.
‫امم!
‫جانی، چه کاپوچینوی خوبی.
‫- می خوری رئیس؟ ‫- نه، دستت درد نکنه.
‫اولش هم ما همین طوری ‫شروع کردیم.
‫پسر، خوب گفتی.
‫خیلی بامزه بود رئیس. ‫خیلی بامزه ای.
‫کار مرمّت اینجا رو برات انجام میدیم.
‫ضد لکه هم برات می زنیم.
‫- اینو نمی خوام. ‫- رئیس، پنجاه دلار بیشتر نیست.
‫تازه کار مرمت رو به حساب ‫خودم انجام میدم
‫و تو چیزی اضاف نمیدی.
‫من بودم سر پاک کردن ‫لکه خسیس بازی در نمیاوردم.
‫این قدر ما رو تیغ نزن اندی.
‫فکر می کنی نمی فهمم؟
‫من مشتری زرنگیم.
‫پول خرج های الکی رو نمیدم.
‫عجب! تونستی. ‫مچم رو گرفتی.
‫- آره. ‫- پسر کارت خوبه.
‫تا به حال اندی فروشنده رو ندیده بودم.
‫یه جورایی عجیبه.
‫خب توی کار فروش موکت میگن
‫«اگه ضعف نشون بدی، از روت رد میشن.»
‫خیلی خب باشه. ‫می دونی چیه؟
‫من از دورادور متوجه میشم، ‫وقت خودت رو تلف نکن.
‫دیگه وقتت رو تلف نمی کنم.
‫فقط باید برای رفع بوی ‫موکت به خودت ادکلن بزنی.
‫خیلی خب، نیازی به ‫رفع بوی موکت ندارم.
‫بویی که اینجا هست چی رئیس؟
‫- کدوم بو؟ ‫- بهت برنخوره رئیس،
‫ولی اینجا انگار بوی دهن ‫و آب هات داگ میده.
‫- آب سگ داغ؟ ‫- نه، آب هات داگ.
‫حرفش افتاده سر زبون همه. ‫باور کن.
‫این طوری باید جلوی در گوشی ‫حرف زدن بقیه رو بگیری.
‫باشه.
‫به نظرم که بوی اینجا خوبه.
‫بوش شبیه خودمه.
‫هی کاپیتان ‫می خوای کمکت کنم؟
‫نه، نه. ‫شستن ظرفا رو دوست دارم.
‫کارم توی شستن ظرفا خوبه.
‫ناهار درست کردنت هم خوبه.
‫خب، غذا دادن به آدما ‫بهم حس خوبی میده.
‫کورتنی، یه فنجون قهوه یا ‫چیزی می خوری برات بیارم؟
‫آره فقط قهوۀ تلخ باشه.
‫(قهوۀ تلخ)
‫حالت خوبه؟
‫آره، آره، آره. ‫همه چی روبراهه.
‫دارم به آهنگ گوش میدم. ‫منو گرفت.
‫پسر با اعماق وجود احساسش می کنم.
‫آره، دست خود آدم نیست ‫باید با این یکی ورزش کنی
‫- اوه داره میره.
‫- اوه جدی؟ ‫- هی! آره!
‫- اوه! ‫- بیخیال، کی حسش می کنه؟
‫خیلی خب، بیاین اینجا.
‫واسه اومدن روی صحنه ‫که دلیل نمی خواد.
‫- بیا آیک، تو که خودت این کاره ای. ‫- آره، آره.
‫- آخه... ‫- کار عجیبیه اگر...
‫- نه به نظر باحاله. ‫- آها باریکلا!
‫یالا، آره.
‫- اوه آره، اینم از این. ‫- عاشق اجرام ولی نمی تونم.
‫- داریم کار می کنیم. ‫- آره؟
‫کورتنی می دونی من قبلا ‫بریک کار می کردم.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫بریک دوست داشتم.
‫- واقعا؟ ‫- نگاه کن.
‫- اوه آره. ‫- اوه.
‫مراقب باش. ‫داره میره پایین.
‫- اوه. ‫- داره برمی گرده بالا.
‫- واو. ‫- واو عزیزم.
‫- هی اون چیه؟ ‫- اون؟
‫کی این تیکه کارتن ‫رو اینجا گذاشته؟
‫آره، حتما اتفاقی ‫اونجا گذاشتمش.
‫خیلی عجیبه.
‫♪ این آهنگ رسیتال منه، ♪ ‫♪ به نظرم خیلی هیجانیه ♪
‫♪ تا یه آهنگ بخونم ♪
‫♪ دقیقا الان موقعشه ♪
‫♪ اسمش «دشواره» ♪
‫♪ بریم که داشته باشیم! ♪ ‫♪ دشواره ♪
‫♪ که آهنگ بخونم ♪ ‫♪ که آهنگ بخونم ♪
‫♪ دقیقا الان وقتشه ♪ ‫♪ ولی دشواره ♪
‫♪ دشواره ♪
‫♪ دشواره که آهنگ بخونم، ♪ ‫♪ که آهنگ بخونم ♪
‫♪ دقیقا وقتشه ♪ ‫♪ ولی دشواره ♪
‫♪ د، د، د... دشواره ♪ ‫♪ دشواره ♪
‫♪ با یه نفری آشنا شدم ♪
‫♪ که موهای فرفری داره ♪
‫♪ رفتم خونه شون ♪ ‫♪ و دعوامون شد ♪
‫♪ بایستی سریع عاشق می شدم ♪
‫♪ این دخترا واقعا بدن ♪
‫♪ یا که یکم وقت بذارم ♪ ‫♪ و آهنگ بخونم ♪
‫♪ منم گفتم که کار راحتی نیست ♪
‫♪ سخته که آهنگ بخونی... ♪
‫الکی که بهش نمیگن اتاق استراحت.
‫وای خدا، وای خدا.
‫لعنتی.
‫مربیم اومد.
‫وقت امتحانمه. ‫برام آرزوی موفقیت کنید بچه ها.
‫- موفق باشی لوس. ‫- موفق باشی.
‫- واو! ‫- معرکه بود.
‫کی می خواد خوش بگذرونه؟ ‫بیا گرنی.
‫- بیاین بچه ها. ‫- بیا.
‫آره، خوبه! آره!
‫♪ سخته که آهنگ بخونی ♪
‫♪ که آهنگ بخونی، ♪ ‫♪ دقیقا وقتشه ♪
‫♪ ولی دشواره! ♪
‫انگار که دفترم عوض شده.
‫منم همین رو گفتم. ‫وای خدا.
‫رئیس، نظرمون یکیه.
‫- توسکانی شگفت انگیز، آره؟ ‫- انتخاب خوبی بود.
‫خب رئیس، باعث افتخار بود
‫من دیگه میرم و ‫اینم پیش شما.
‫- خیلی خب، خیلی ممنون. ‫- عالیه.
‫اوه! اوه! این دیگه چیه؟
‫- جوکه؟ ‫- جانم؟
‫قرار بود کارم رو راه بندازی.
‫- آره گفتم. ‫- اینکه کار راه انداختن نیست
‫- به خاک سیاه نشوندنه. ‫- نمی دونم منظورت چیه.
‫داری منو با این کارای اضافی ‫که کردی تیغ می زنی.
‫بیخیال رئیس می تونی ‫از بودجۀ ایستگاه خرج کنی، نه؟
‫- چی رو خرج کنم؟ ‫- پول.
‫منو چی فرض کردی؟ ‫رئیس مافیا؟
‫رئیس، به نظر دفتر خوبی شده.
‫جای رئیس همین جاست.
‫زمین نرم باشه و بگی ‫«اوه! من رئیسم.»
‫- بهش فکر کن. ‫- من پول نمیدم.
‫به اونم می رسیم.
‫اگه بیشترین جایزه رو می خوای
‫باید بیشترین تقاص رو هم پس بدی.
‫غم انگیز نیست که بخاطر ‫کاری که انجام میدی بمیری.
‫نقطۀ شکست لعنتیه.
‫- نقطۀ شکست! فهمیدی. ‫- نقطۀ شکست، سوویزی.
‫بهترین فیلمه.
‫رو دست نداره.
‫امروز روز کاریه.
‫احتمالا دیگه باید برم.
‫ولی خیلی ازتون ممنونم. ‫خوشحال شدم از دیدنتون.
‫مطمئنی بیشتر نمی تونی ‫بمونی؟
‫یه فنجون قهوۀ تلخ دیگه نمی خوری؟ ها؟
‫نه، ممنون.
‫وسایلم رو برمی دارم و ‫خودم میرم از اینجا.
‫وای پسر.
‫اون طوری که فکر می کردی ‫اوضاع پیش نرفت.
‫خیلی حواسم جمع بود ‫و با ادب بودم.
‫نه، نبودی.
‫رفیق، سوپ پای خرچنگ ‫برای ناهار سه شنبه درست کردی.
‫- قبلا هم درست کردم. ‫- نه نکردی.
‫بچه ها...
‫در زندگی یک مرد...
‫شش بار یا شایدم هفت بار ‫عاشق میشه.
‫این عشق نهمیم بود.
‫این یه معنایی داره.
‫زن رؤیاهام الان ‫از اون در رد شد
‫و من هم دیگه نمی بینمش.
‫غم انگیزه.
‫بهت دستور میدم که ‫صورت حساب رو کمتر کنی.
‫تو که رئیس کار موکتم نیستی.
‫چه مرگت شده؟
‫این اون اندی ای نیست که من می شناسم.
‫راست میگی.
‫می دونی، بخاطر همین با ‫دوستام کار نمی کنم.
‫من همچین آدمی نیستم.
‫یه شخصیته که ‫نقش بازی می کنم
‫و بدم میاد.
‫من آتش نشان بودن رو دوست دارم
‫چون می تونم اندی مایوانی باشم
‫نه که دلالی کنم،
‫یه عوضی که کارها رو انجام میده.
‫نمی خوام همچین آدمی باشم.
‫توی کار موکت...
‫فقط این طوری میشه سرپا موند.
‫به خودت سر کوفت نزن پسر.
‫می دونم تو هم خرج داری.
‫وقتی هم سن تو بودم ‫شغل های فرعی زیادی داشتم.
‫بهش می گفتیم تحویل روزنامه.
‫نقاش ساختمون بودم.
‫خونه به خونه می رفتم ‫انجیل جلد چوبی می فروختم.
‫سوار ماشین یخ پرداز ‫توی پیست اسکی تاکوما می شدم.
‫اوه چه باحال!
‫گوش کن، لیندا پرایس ‫از اون موکت قدیمی بدش میومد.
‫مطمئنم می تونیم کاری کنیم ‫که شهرداری پول این رو بده.
‫- واقعا؟ ‫- آره، چرا که نه؟
‫- آخه موکت خوبیه. ‫- توسکانی شگفت انگیز.
‫آره، خودت انتخاب کردی!
‫موکت موندگاریه رئیس.
‫مخصوصا اگه ضد رنگ می زدی.
‫چی گفتی؟
‫اگه ضد رنگ می زدی...
‫می دونی، که رنگش رو نگه داره.
‫- اشانتیونه؟ ‫- نه نیست.
‫25 دلاره
‫هر متری. ‫پسر، ممنون.
‫من برای این موکت پول نمیدم.
‫کاپیتان اگه رفتن کورتنی ‫خیلی اذیتت می کنه
‫یه کاری بکن.
‫در این مورد مطمئن نیستم.
‫شاید بهتر باشه با دم شیر بازی نکنی.
‫- باز سر من شرط بستین؟ ‫- آره.
‫- نه. ‫- آره شرط بستیم.
‫کار بدی کردین. ‫کار بدی کردین.
‫هی ادی، ‫میشه تا دم وانتم باهام بیای؟
‫یه سوال فوری دارم. ‫خداحافظ بچه ها.
‫« فقط باید بپری.»
‫نقطۀ شکست لعنتی.
‫نقطۀ شکست.
‫- بر پدرت لعنت. ‫- برو سراغش کاپیتان.
‫- چطوری؟ ‫- هی.
‫خواستم یه صحبت کوچیک ‫خصوصی باهات داشته باشم.
‫مطمئنم می دونی می خوام چی بگم.
‫می دونم. ‫نیازی نیست چیزی بگی.
‫- خیلی خب. ‫- منم درست همین حس رو دارم.
‫منم بهت علاقه دارم
‫و خوشحال می شم شام با هم بریم بیرون
‫چون امروز
‫من...
‫بهم خوش گذشت.
‫خوبه...
‫بیا، بگیرش.
‫این چیه؟
‫اطلاعات درباره ‫اردوگاه آموزش نحوه برخورد با زن ها.
‫- چی؟ ‫- از وقتی اینجا اومدیم
‫احساساتت رو به من نشون دادی.
‫واقعا چیزی یاد نگرفتی.
‫تقریبا تمام روز سعی داشتی
‫بدون ابراز محبت به من محبت کنی.
‫غذا پختنت،
‫و حالا هم از...
‫مربی نحوه برخورد با خانم ها ‫می خوای که بری بیرون؟
‫یه کم عجیبه!
‫احساس می کنم خوب کارم رو انجام دادم
‫که مستقیما بهت نگفتم.
‫و برای 4هفته آینده
‫یاد می گیری که چرا این کار اشتباهه.
‫توی اردوگاه می بینمت.
‫باشه؟
‫- وایستا کورتنی... ‫- خداحافظ.
‫دایی ادی، موفق شدم، موفق شدم.
‫- امتحان رانندگی آتش نشانی رو قبول شدم. ‫- خوبه.
‫یعنی حالا می تونم ‫پشت ماشین آتش نشانی بشینم،
‫چرا خوشحال نیستی؟
‫نه، خوشحالم لوسی.
‫- تبریک می گم. ‫- هی بچه ها! قبول شدم.
‫آره، یه لحظه هم شک نکردم.
‫عالیه. ‫کاپیتان، کورتنی کو؟
‫چی شد؟
‫همین حالا رفت، اما قبل رفتن
‫بخاطر رفتار امروزم ‫هر چی دلش خواست بهم گفت.
‫بعد بهم دستور داد
‫که در اردوگاه نحوه برخورد ‫به خانم ها شرکت کنم.
‫- خیلی خب. ‫- ممنون.
‫چرا می خندی؟
‫حالا باید بری به اردوگاه.
‫چون این یعنی یه فرصت دیگه دارم.
‫ادی!
‫آره که داری کاپیتان. ‫آره که داری.
‫اما جدی می گم، می شه لطفا به خاطر ‫اینکه من امتحان گواهینامه ام رو قبول شدم جشن بگیریم؟
‫- آره! محشره! ‫- آره!
‫- بیایید. ‫- وای! وای!
‫- هی چیکار می کنی؟ ‫- چیه؟
‫اون جلسه و صحبت هایی که کرد رو یادته؟
‫- فقط یکی از این ها. ‫- اوه.
‫- ممنون. ‫- نه، نه.
‫همکاریم.
‫کارت خوب بود.
‫ممنون بچه ها.
‫چیزی از سوپ پای خرچنگ مونده؟ ‫برید کنار.
‫1دقیقه صبر کن، ‫داری نظر بدی توی یلپ برای من می نویسی؟
‫«فروشنده، اندی مایوانی
‫من رو تشویق به خرید کالاهای گرون تر کرد
‫مراقب این روش ها باشید
‫و دقیقا مراقب این جمله باشید
‫کارتون رو راه می اندازم.»
‫فکر می کردم مثل آدم می شینیم حلش می کنیم.
‫این مال قبل از این بود که ‫به شورای شهر صورت حساب رو بفرستم.
‫نه لیندا پرایس پولش رو می ده، نه من
‫ازت نا امید شدم اندی.
‫بذار یه چیزی بگم رئیس. ‫اساسا الآن داریم به قیمتی که خریدیم بهت می دیم.
‫آخرش دیگه می تونم کارمزد خودم رو کم کنم.
‫حالا شد یه چیزی.
‫تو ناراحت نمی شی که ‫من کارمزدم رو از دست بدم؟
‫بچه که نیستم. ‫تو چیزی رو از دست نمی دی.
‫لعنتی، کارت خوبه.
‫خیلی خوبه.
‫بذار یه نگاه بکنم. ‫وای خدا!
‫زمخت ترین مشتری هستی که تا به حال دیدم.
‫بهت گفته باشم ها!
‫فکر کنم قبل از شروعمون بهت گفتم.
‫خیلی خب رئیس، بفرما.
‫اینم از قیمت جدید.
‫دیگه باید عاشق این رقم باشی
‫آره.
‫اندی...
‫خدا بده برکت.
‫مطمئنی که نمی خوای ضد لکه بزنم؟
‫می دونی با همچین موکت روشنی
‫شاید فکر خوبی باشه، رئیس.
‫وایستا، وایستا، وایستا، خب؟
‫برو به چندت ا احمق دیگه ضد لکه بده!
‫خیلی خب؟ مرخصی.
‫فهمیدم.
‫هی ممنون جانی.
‫خیلی خوبه جانی.
‫مطمئنی قهوه نمی خوای؟
‫سر این هر متری چقدر می گیری؟
‫خب، من و بچه ها دیگه باید بریم.
‫ویکی فهمید داریم ‫دفترت رو تعمیر می کنیم
‫و منو استخدام کرد ‫تا موکتای تمام خونه ات رو تغییر بدیم.
‫- چیکار کرد؟ ‫- آره.
‫لعنتی!