‫می دونی تری، ‫ نگاهی بهت کردم
‫با اینکه پیری، شکمت خیلی بزرگه.
‫خیلی لطف داری.
‫بیشتر پهنه، تا اینکه بزرگ باشه.
‫اما بهت میاد.
‫من که باعث خوشحالیمه بگم 25ساله
‫ نگاهت نمی کنم.
‫هر موقع نگاه کنی، ‫خودت هم کِیف می کنی.
‫- داری یه کم افراط می کنی. ‫- نخیرم آقا.
‫مواد شیمیایی از آدم یه مرد می سازه.
‫اَه.
‫باشه، باشه. ‫کافیه. ادکلن زدی.
‫ادکلن؟ ‫این اسپری بدنه.
‫می دونی ادی، یه کارهایی رو
‫مردها نباید انجام بدن.
‫برداشتن ابرو، ‫مانیکور کردن...
‫یا همونی که من صداش می زنم، ‫داروی زنانه...
‫- چه هوشمندانه. ‫- گفتن «متأسفم»
‫- و ادکلن زدن. ‫- مخالفم.
‫ادکلن زدن نشونه اعتماد به نفسه.
‫من که برای اعتماد به نفس نیازی به ادکلن ندارم
‫خودم اعتمادی دارم ‫که به خودم داشته باشم.
‫نیاز مردها همینه و بس، ‫صابون کراکلند.
‫نه رایحه داره ‫و نه مزخرف.
‫اَه. ‫صابون کراکلند.
‫بدون رایحه ‫اما حالا با رایحه اسطوخدوس.
‫این رو ندیده بودم. ‫حالا مردم که بوی منو حس کنند
‫فکر می کنند نوشیدنی ‫بدون گلوتن خوردم.
‫من که خوشم اومد. بوی علفزار ‫بعد از بارون رو می گیری.
‫آره.
‫اوه آره.
‫به نظرت دنیا آمادگی فهمیدن
‫راز مسواک زدن سیبیلمون رو داره یا نه؟
‫هیچ وقت نمی فهمن.
‫بریم به کارهامون برسیم.
‫من که همیشه ادکلن می زنم.
‫دوران دبیرستان یه هفته ‫همش ادکلن پولو می زدم.
‫حس می کردم کلاهبردار شدم.
‫منم ادکلن زدن رو دوست دارم، داداش.
‫و برای کارم هم مهمه که بهترین رایحه رو داشته باشی
‫ادکلن دیسروبه از پکو ‫سینت لورونت رو دوست دارم.
‫خانم های مسن دوست دارن. ‫و در کنارش هم
‫طعم سیب تلخی رو می ده که نمی ذاره گازش بزنی
‫من از آدم هایی که ‫بوی طبیعی خودشون رو دارن خوشم میاد.
‫مثلا وقتی فیلم های وین دیزل رو می بینم
‫و سر تا پاش با اون لباسش
‫دلم می خواد لباسش رو گیر بیارم.
‫اَه... پس اون دختر کوچولویی که ‫دوست داشت با باباش رندگی کنه چی شد؟
‫رئیس، حالا که دیگه صابون نمی زنی
‫به نظرم وقتشه که تری مکانکی
‫عطر مخصوص خودش رو انتخاب کنه.
‫ترجیح می دم دماغم رو بذارم ‫زیر بغل بی موی وین دیزل.
‫خب، 2تا زیر بغل داره. ‫به امید دیدار.
‫اَه... ‫چه اتفاقی داره می افته؟
‫شاید بهتر باشه دوباره فکر کنی رئیس
‫تحقیقات حاکی از اینه که مردها عاشق
‫ظاهر زنشون می شن
‫و خانم ها عاشق بوی همسرشون.
‫- خدایی؟ ‫- اوهوم.
‫تحقیقات حاکی از این هم هست که
‫بوی طبیعی بدن، با بالا رفتن سن تغییر می کنه
‫برای همین مردان میان سال، بدترین بو رو می دن
‫بوی من که تغییر نکرده.
‫آره، بوی خمیر پخته می دی.
‫چی؟
‫نه، فقط بوی خمیر می ده.
‫خیلی خب، بازی تموم شد.
‫همگی برگردید سر کارتون.
‫هی... ‫این هفته تولد اندیه.
‫هی!
‫اینجا که نوشته قراره 9سالت بشه.
‫آره، توی سال کبیسه به دنیا اومدم.
‫29 فوریه به دنیا اومدم.
‫برای همین هر 4سال تولد می گیرم
‫اوه! ‫حتما خیلی عجیبه.
‫28ام تولد می گیری یا اول ماه بعد؟
‫هیچ کدوم. مامانم نسبت به ‫دقیق بودن مسائل حساسه
‫به خاطر همین فقط
‫8بار در کل عمرم تولد گرفتم.
‫من که نمی دونم چرا فکر می کنی خیلی بانمکه
‫وقتی ببینی خواهرت اونی نیست که ‫فکر می کنی و مادرت مادربزرگت باشه
‫هر موقع که بتونی می خندی.
‫خب، می دونی چیه؟
‫امسال یه تولد باحال برات می گیریم.
‫ممنون که به فکری لوسی
‫اما رئیس اکیداً تولد گرفتن رو ‫توی ایستگاه قدغن کرده.
‫نه، بابام عاشق تولد گرفتنه.
‫- موافق تولد گرفتن توی ایستگاه نیست، ‫- چرا؟
‫ظاهرا فکر می کنه توی بعضی ‫از تولد های قبلی زیاده روی کردیم.
‫هی، تولدت مبارک.
‫اوه! آره.
‫تولدت مبارک.
‫اوه! هی!
‫اوه، به نظر کیکش ردیفه.
‫اوه!
‫خلاصه که... بابات گند می زنه به تولد ایستگاه
‫و تولد توی ایستگاه
‫مراسمیه که ترجیح می ده گند بزنه توش
‫مطمئنم بابام راضی می شه
‫که امسال رو استثناء قائل بشه.
‫رئیس بخاطر من قوانین رو ‫رو برنمی داره.
‫هنوزم فکر می کنه سر
‫موکت های دفترش تیغش زدم.
‫اندی، بهت گفتم که، ‫این طور فکر نمی کنه.
‫سلام! ‫قهوه ام رو فراموش کردم.
‫هی رئیس... ‫سوال دارم.
‫می دونم که قوانینی ‫بر ضد تولد گرفتن در ایستگاه داری ولی...
‫قوانین من اینه که ‫ازشون متنفرم.
‫انجامش در طول وقت کاری، ‫وقت هدر دادنه.
‫همیشه مانع از کارت میشه.
‫باید کارت امضا کنی. ‫باید آهنگ بخونی.
‫باید کیک بخوری. ‫همیشه یه چیزی هم توش هست.
‫آره، بهترین بخشش همینه.
‫اگر می خواین روز تولدتون رو جشن بگیرید
‫موقعی که کاری ندارید جشن بگیرید، ‫این زمان، زمان منه.
‫رئیس، نمی دونم یادته یا نه
‫ولی اندی توی سال کبیسه ‫به دنیا اومده، خب؟
‫سر موکت هم منو تیغ زد.
‫اوه آره. ‫درسته.
‫توی ایستگاه تولد نمی گیرید، ‫سر این قضیه اگر
‫امتحانم کنید، باید کل شیرهای ‫آتش نشانی شهر رو رنگ کنید.
‫باشه؟ ‫به کارتون برسید.
‫یه عالمه چیز اینجاست.
‫اواپره.
‫خالیه. ‫عجیبه.
‫- رئیس. ‫- جان... چی شده؟
‫واقعا سر تولد گرفتن می خوای ‫لج بازی کنی؟
‫تو هم؟
‫مگه بچۀ شش ساله ای؟
‫تولده دیگه.
‫بعد از شیفتتون ‫برید توی کلوب تولد بگیرید
‫و نوشیدنی بزنید و همدیگه ‫رو بغل کنید.
‫این چیه؟
‫اینا شیشه های ادکلنیه که
‫ویکی توی این چند ساله داده. ‫تا به حال استفاده نکردم.
‫حالا هم برام سواله می خواسته ‫چیزی بهم بگه یا نه؟ (منو امتحان کن)
‫نه.
‫من اهل ادکلن زدن نیستم
‫ولی شاید خودخواه بودم، می فهمی؟
‫همیشه خودش رو برای ‫من ترگل ورگل می کرد.
‫بذار کمکت کنم.
‫در غرب رشته کوه راکی ‫من بهترین دماغ رو دارم.
‫به نظر من که داری ‫خالی می بندی.
‫هر شیشه ای رو خواستی باز کن، ‫منم اسمش
‫با سلبریتی که ازش خوشش میاد ‫و تو متنفری رو بهت میگم.
‫من از سلبریتی ها متنفر نیستم.
‫فقط یه چیزی می خوام ‫که بوی خوبی بده.
‫امتحان کن. ‫باشه، آماده ای؟
‫بلایمی از هری استایلز.
‫اوه اوه... خیلی خوبه. ‫یه پسر کوچولوی انگلیسی.
‫آره. ‫یه خورده هم با ادبه.
‫خواهش می کنم قربان. ‫بازم می خوام.
‫اوه، من گرسنمه آقا. ‫خواهش می کنم!
‫نمی تونم این رو بزنم، خیلی خب. ‫یکی دیگه رو امتحان می کنم.
‫باشه.
‫آنینکامبرد ‫از بندیکت کامبربچ.
‫اینم از این.
‫- دوتاش رو درست گفتم. ‫- من که ازش خوشم نمیاد.
‫چشمای ریز و سیاهی داره.
‫مثل چشمای عروسک.
‫می دونی می خوام ‫بوم شبیه کی باشه؟
‫جیسون استاتهام. ‫مطمئنم بوش مثل یه مرده.
‫استاتهام هم ادکلن داره، ‫ترنسپورته.
‫همیشه به مقصد می رسونتت.
‫- ولی به تو نمیاد. ‫- از کجا می دونی؟
‫چون تو یه چیزی می خوای
‫که با پیاز حلقه ای جور باشه.
‫مثل این، ‫رنچ از سم الیوت.
‫شوخی خوبی بود.
‫چطور میشه اینا رو تشخیص داد؟
‫با داشتن دوستی ‫به اسم ادی پنیسی.
‫که یه نفری به اسم آنتونین آروما رو ‫می شناسه.
‫آنتونین آروما کیه؟
‫استاد عطرسازیمه.
‫سلام، قشنگ ها.
‫سلام . ‫من اینجام تا بهتون نشون بدم
‫چطور عطری که شما رو ‫خوش بو می کنه نشونتون بدم.
‫چه باحاله.
‫نترسید میو میوهای کوچولو
‫هیچ وقت نمی ذارم تنها
‫- ادکلن بزنید. ‫- یه عالمه ادکلن
‫روی قفسۀ پشتش داره.
‫حتما یه چیزی بارشه.
‫نعنایی، رزماری، مریم گلی،
‫لوبیا تونکایی، تند، علفی،
‫چرمی، چوبی... ‫دلبری می کنه.
‫کمک می کنم که عطر جذابتون رو پیدا کنید
‫و بریزیدش توی شیشه.
‫هی این رو بنداز ‫توی کامپیوترم.
‫درستش ریختنه، ‫مرتیکۀ ضد تکنولوژی.
‫از من می خوای که بریزمش.
‫باشه، بریز توی کامپیوترم.
‫بلد نیستم.
‫خواهشا برای تولد ‫کاری نکنید.
‫نه، تو همش هر چهار سال ‫یه بار تولد می گیری.
‫بابام هم داره عوضی بازی در میاره. ‫ای کاش راهی بود
‫که جلوی چشمش ‫تولد نگیریم.
‫نه، نمی خوام خلاف ‫حرف رئیس کاری بکنم.
‫همین الانش هم رفاقتمون ‫به یه تار مو بنده.
‫تازه مگه میشه جلوی ‫چشمش تولد نگیریم؟!
‫شدنی نیست.
‫نه، آیک. ‫شدنیه.
‫چی باعث شده فکر کنی شدنیه؟
‫این چیزی که روی ‫ژاکت منه چیه؟
‫درسته، پنیسی. ‫پس شدنیه.
‫میگن همچین چیزی شدنی نیست.
‫ولی اگر بخوایم میشه.
‫انگاری خودت هم می خوای.
‫این طور به نظر می رسه، نه؟ ‫خیلی خب، بریم تولد بگیریم.
‫- آره! ‫- جدی میگی؟
‫تولد نُه سالگیت مبارک، داداش!
‫تولد جلوی چشم رئیس؟
‫اوهوم.
‫چطور می خوای انجامش بدی؟
‫بهش میگن سالن ساکت.
‫در موردش ‫توی این مجلۀ «شدیداً مؤدب» خوندم.
‫من این طور پیش بینی کردم.
‫ساعت 3:55 بعد از ظهر چهارشنبه
‫توی خوابگاه جمع میشیم و ‫ساعت هامون رو هماهنگ می کنیم.
‫رئیس از روی عادت ‫کاراش رو انجام میده.
‫هر روز ساعت 3:58 عصر ‫پای میوه ای خودش رو می خوره.
‫ساعت 4 می شینه روی صندلی ‫و دو ساعت
‫سریال قاضی جینی و تئو رو نگاه می کنه.
‫اون موقع صدای تلویزیون ‫رو می ذاره روی 12
‫چون صدای قاضی جینی
‫رو خوب با گوشش ‫نمی تونه بشنوه.
‫این حرکت اولمونه.
‫دیجی برای هر کدوم از ‫کسایی که در تولد هستن
‫بعد میریم سراغ کادوها که ‫سروصدای بیشتری داره.
‫و اینجاست که رئیس، دستشویی ‫قبل از غروبش رو میره.
‫داره دستشویی می کنه.
‫وقتی سیفون رو بکشه ‫پوشش لازم رو داریم.
‫اوه آره.
‫بعد پای میوه ای دومش رو می خوره
‫و با حرفای قاضی تئو خوابش می بره.
‫بعدش دیگه امنه.
‫وای پسر! ‫اوه، اوه!
‫و تولد رو می تونیم با ‫تم هی من بگیریم!
‫اوه، عالیه!
‫نه، نه، نه. ‫دور من رو خط بکشید بچه ها.
‫چی؟ خفه شو اندی. ‫داره نُه سالت میشه رفیق!
‫هر بچۀ نُه ساله ای دوست داره ‫تولدش با تم هی من باشه!
‫دوست دارم فقط
‫ارزش نداره که من دوباره ‫رئیس رو عصبانی کنم.
‫نمی فهمه بابا!
‫بقیه نمی تونن ‫این چیزه رو بخونن؟
‫می تونم بخونم. ‫نوشته تولد!
‫طبق قدرتی که گری اسکال به من داده، ‫من صاحب قدرت هستم!
‫هی من...
‫هی!
‫تولدت مبارک!
‫هنوزم نمی تونم تولد بگیرم.
‫تولد می گیریم داداش. ‫عاشقش میشی!
‫هر عطری سه لایه داره.
‫من بهش میگم ‫هرم عطر.
‫لایۀ بالایی لایۀ اصلیه.
‫سلام، چطوری؟ ‫خودم رو معرفی می کنم.
‫لایۀ وسط لایۀ قلبیه.
‫دوستت دارم. ‫لطفا برام نامه بنویس.
‫لایۀ پایینی لایۀ پایه ست، ‫فنداسیون ادکلنه.
‫همه به سمتش میرن ‫بغلش می کنن، دوستش دارن.
‫بتون رو بریز، لعنتی!
‫حالا اگه هرم رو برعکس کنید،
‫شبیه مخروط میشه.
‫بوی مخروط می ده.
‫اسمش رو گذاشتم نوشیدنی عشق.
‫هر چیزی که دوست دارید ‫بهش اضافه کنید.
‫دارچین، عالیه.
‫مدل موی شیک، خوبه.
‫سلاح مرگبار سه، چهار... ‫پنج نه، بندازید توش.
‫بریزید توش، مصرفش کنید، ‫خریدش کنید.
‫اوه! لعنتی!
‫یوهو! ‫امروز روز تولده!
‫همه چیز رو توی ماشین ‫جاساز کردیم.
‫و ظرف های کیک و غذا رو برداشتم.
‫- عالیه! ‫- منم
‫ظرف های کاغذی هی من ‫و هدایای مهمونی رو گرفتم.
‫- هی من؟ ‫- اوه آره از نظر فنی
‫هیم گایه، ‫ارباب کهکشان،
‫ولی برای شما جنس چینی محسوب میشه.
‫ولی بازم باحاله.
‫اینجا رو نگاه کنید، ‫پینیاتا.
‫- نه بابا! رئیسه که! ‫- اوه، پینیاتا.
‫ابعادش رو نگاه کنید، ‫نگاه کنید.
‫شکم داره ولی کمر نداره.
‫- توش چی داره؟ ‫- اوه، نه، نه، نه.
‫اون دیگه رازه. ‫ولی عاشقش میشید.
‫سلام به همه!
‫سلام رئیس!
‫سلام، چه خبر؟ ‫منو بو کن، منو بو کن.
‫نفس عمیق بکش، نفس بکش! ‫با دهنت نه.
‫مگه ماهی هستی تو؟ ‫خودم دارم یه عطر درست می کنم.
‫بو کن. ‫بو کن، بو کن، بو کن.
‫بوی تربانتین و دارچین میده.
‫قصد نداشتم همچین ‫رایحه ای درست کنم.
‫خیلی خب. ‫برمی گردیم سر خونۀ اول.
‫پنیسی، بیا دفترم.
‫ولی الانه که سریال قاضی جینی شروع بشه.
‫نه، سریال قاضی جینی بخاطر ‫توئیت نژادپرستی که زده دیگه پخش نمیشه.
‫وای نه! ‫قاضی جینی نه!
‫این فرهنگ کنسل مسخره ست.
‫- چی کار کرده حالا؟ ‫- در مورد صلیبی که
‫همسایه ش رو به روی ‫چمنزار خونه ش آتیش زده چرت و پرت گفته.
‫آره، خوب کردن.
‫همون بهتر که کنسل کردن.
‫دادگاه پرونده رو ‫مختومه اعلام می کنه.
‫بگذریم، اگه کل روز رو هم ازم وقت ‫بگیره می خوام این بو رو در بیارم.
‫کاپیتان، دماغ معروفت رو لازم دارم. ‫بیا.
‫می دونی چیه؟ ‫کار دارم، اندی رو ببر.
‫- من؟ ‫- آره.
‫دماغ اندی خیلی بهتر از منه.
‫مردم هاواییایی رو ‫از دماغ تیزشون
‫و عطر مخصوص خوب و ‫معروفشون می شناسن.
‫خیلی خب، ‫حواست باشه چی میگی.
‫همین الانش هم ‫سریال قاضی جینی رو از دست دادیم.
‫خیلی خب. ‫با عقل جور در میاد.
‫مایوانی، با من بیا. ‫بریم.
‫خیلی خب، رئیس.
‫کاپیتان، من چیزی از ادکلن حالیم نمیشه.
‫نگران نباش.
‫می تونی رفاقتت رو درست کنی.
‫تا وقتی که حواسش ‫رو پرت می کنی و دوباره
‫باهاش رفیق میشی ما ‫مقدمات تولدت رو انجام میدیم.
‫- سعی کن از خودت لذت ببری. ‫- سرت رو بالا بگیر پسر.
‫اوه. ‫این چیه؟
‫این صدای وسوسه ست.
‫آیزاک نیوتون.
‫زرنگه، بامزه ست. ‫تیپ خوبی داره.
‫- کت و شلوار قشنگی داره. ‫- واقعا؟
‫اینا چیه؟
‫این جعبۀ رسمی ساخت آنتونین ‫آرومای منه.
‫با یه چیز قوی برای ‫اسانس پایه شروع کنید،
‫شاید با سدر یا ‫چوب صندل.
‫بعد از شروع دیگه ‫به خلاقیت خودتون بستگی داره.
‫اوه، این دوتاست. ‫چی توی جعبه ست؟
‫خب، سدر روش خزه تشکیل نمیشه.
‫صندل برای هیپی هاست، ‫بریم سراغ سدر.
‫باشه.
‫هی، ممنون که کمکم می کنی.
‫- واقعا ممنون. ‫- خیلی باحاله.
‫آره.
‫بایستی بگم...
‫آنتونین چی گفت؟
‫بذار یه خورده صداش رو بالا ببرم.
‫همه سمت شما میان.
‫بوی شهر میامی بعد از بارون سرد ‫رو به خودتون می گیرید.
‫وقتی اونجا رفتید سلام من رو به دوین وید برسونید.
‫بیا فلفل بهش اضافه کنیم.
‫- فلفل می خوای؟ ‫- آره، چرا که نه؟
‫روی استیک که خوبه، ‫روی منم خوبه.
‫این دلقکه دیگه کدوم خریه؟
‫میگه که برای تولد ‫استخدام شده.
‫سلام، بچه ها، بلامو هستم!
‫چی کار می کنی؟ ‫چی کار می کنی؟
‫هیش، هیش، هیش...
‫شوخیت گرفته؟ ‫من که دلقک سفارش ندادم.
‫دوتا هنرمند وگاسی طور ‫سفارش دادم.
‫توی کسب و کار جشن ‫بهش میگیم
‫طعمه و سوئیچ ‫(به معنی تبلیغ فریبکارانه)
‫احتمالا باید برگ قرارداد رو می خوندید.
‫هی! هی.
‫بلامو، قراره که تولدمون ‫ساکت باشه.
‫میشه حداقل پانتومیم اجرا کنی؟
‫جدی میگی؟
‫توی دانشگاه بین المللی لکوله ‫پانتومیم خوندم.
‫صدات در بیاد، اون
‫گل آب پاش رو می کنم تو حلقت.
‫هیش!
‫اوه!
‫معرکه ست.
‫بوی تنباکوی پیپ در ‫یک صبح پاییزی دل انگیز رو میده.
‫و داری نوشیدنی اصل می خوری.
‫بعد از زدن پشم گوسفندها ‫در علفزار.
‫اوه... ‫وای پسر!
‫تبریک میگم بهت رئیس. ‫موفق شدی!
‫نه، با هم موفق شدیم.
‫نه.
‫اسمش رو چی بذاریم؟
‫باید اسمش رو بذاریم ترِی.
‫نه.
‫ترِی... اندِی.
‫- نه؟ ‫- آره.
‫خیلی خب. ‫ببینیم این یارو چی میگه.
‫به محض اینکه این عطر ‫بی نظیرتون رو ساختید
‫بندازیدش دور! ‫آشغاله!
‫- چی! ‫- آخه چرا اولین
‫عطری که ساختید رو انتخاب کردید؟
‫شما اولین گلی رو که بو می کنید، ‫همون رو انتخاب می کنید؟
‫خوب بگردید، بو کنید.
‫- بگردید. ‫- نه، نه، نه.
‫رئیس، نه، نه. ‫به حرفای این یارو گوش نده.
‫تو اولین گلی رو که بو کنی ‫همون رو انتخاب می کنی؟
‫آره. ‫وقتی این کار رو بکنم نشونت میدم.
‫نه، باید حرفای این یارو رو گوش بدی.
‫رئیس!
‫ازتون می خوام بوهایی که در ‫اطرافتون هستن رو حس کنید.
‫بوهایی که دماغتون رو ‫قلقلک میده پیدا کنید.
‫راهش همینه، اندی.
‫بریم دنبال گشتن بو. ‫یادداشت برداری کن.
‫نه، نه، نه. ‫رئیس، وایستا! وایستا!
‫از عطری که به خودتون ‫می زنید خوشتون میاد.
‫خاطر جمع باشید.
‫به جای اتاق استراحت بهتر نیست
‫با بوهایی که توی دفتر خودت ‫هست شروع کنیم؟
‫اوه.
‫اوه ماژیک... ‫بو کن.
‫آره!
‫بنویس، بنویس، زودباش.
‫باشه، بریم.
‫اوه، این رو ببین.
‫سس گوشت مرغ.
‫- یکم بو بکش. ‫- عجب! تنده!
‫آره، تند، تازه، خوش بو.
‫پسر، چه بوهای خوبی توی ‫آشپزخونه داریم، نه؟
‫چرا داد می زنی؟
‫خیلی خوشحالم که با ‫رئیس توی آشپزخونه هستم!
‫پسر، یه عالمه کادو ‫برای اندی داریم.
‫اینجا رو نگاه کنید.
‫خیلی خوشگله، نه؟ ‫لباس خودت رو آوردی گرنی؟
‫وای پسر، ببخشید. ‫فکر می کردم اون
‫تیکۀ لباس رسمی پوشیدن شوخی بود.
‫آره، اون تیکه یه جورایی مسخره بود.
‫دارم سر به سرتون می ذارم بچه ها.
‫این رو کلا برای یه چیز دیگه آوردم.
‫چی؟ برای چیه؟
‫برای مراسم خیریه. ‫یه خیریه ست توی تاکوما
‫برای بچه های پولدار.
‫- تق تق. ‫- اوه، اوه!
‫من هیم گای هستم.
‫باحاله، نه؟ ‫آره.
‫و تو هم قراره نسخۀ کپی
‫شی را، هِرگَل باشی.
‫فکر نکنم این رو بخوام.
‫تو می خوای چی باشی، کاپیتان؟
‫هیچی رفیق. ‫این رو برای یه کار دیگه گرفتم.
‫مراسم کینسه آنیرا باید برم. ‫(مراسم پانزده سالگی دختران)
‫- هی کلاه گیسش رو نگاه کن. ‫- خوبه، نه؟
‫همه چیزش اندازمه.
‫خیلی خب، بریم بخش وسایل.
‫اوه فکر خوبیه. ‫بخش وسایل!
‫همین الان میریم اونجا!
‫بچه ها قایم بشید!
‫وای، وای پسر.
‫وایستا، نه، می فهمه. ‫من لباس مبدل پوشیدم.
‫وایستا، رئیس!
‫بنزین.
‫اوه آره.
‫خیلی خب.
‫کرباس.
‫- بنویس. ‫- باشه.
‫اوه، پلاستیک.
‫آره، برنج.
‫این رو بعدا بشور، خب؟
‫فکر کنم خوب گشتیم دیگه رئیس.
‫فکر نکنم.
‫این چیه؟
‫- مداد شمعی؟ ‫- مداد شمعی؟
‫به لیست بوها اضافه کنم؟
‫این مداد شمعی نیست.
‫سوپرایز!
‫گم شید بیرون!
‫بقیه تون کو؟
‫بیاین اینجا! ‫فکر کردم واضح حرفم رو زدم.
‫از دستور مستقیم من سرپیچی کردید.
‫باور کنید... ‫پوستتون رو می کنم.
‫- فهمید من کی ام؟ ‫- آره.
‫وای پسر. ‫این کارا مسخره ست.
‫قرار بود شیفت دوم زمین رو ‫تمیز و خوشگل کنن.
‫آره، تولدی که انتظار داشتم نشد.
‫ببخشید.
‫شما خواستید هوای من رو داشته باشید
‫- منم شماها رو توی دردسر انداختم. ‫- اوه لعنتی!
‫بچه ها، ناامید نشید.
‫هنوزم باید یه راهی پیدا کنیم
‫تا تولد اندی رو جشن بگیریم.
‫نه بابا. ‫اگه قبلا هم شدنی نبود
‫پس الان هم شدنی نیست.
‫راست میگی گرنی. ‫شدنی نیست.
‫آروم باش عزیزم، آروم باش.
‫چطوری تو...
‫لعنتی!
‫بازم این برچسب اسم مسخره
‫مثل همیشه یادآور همیشگی ‫اینکه چقدر باحال هستم شد.
‫معلومه که شدنیه.
‫نقشه داری، نه؟
‫موش ها وقتی می خوان ‫جشن بگیرن چی کار می کنن؟
‫پنیر می زنن.
‫یه زنگوله دور گردن گربه می بندن.
‫عطر جدیدی رو که
‫ساختید دوست دارید؟
‫نه، عطر جدیدم مزخرفه!
‫اوه، بیخیال.
‫هی. ‫هدیه آوردم برات.
‫برگرد و تنبیهاتت رو انجام بده.
‫حتی اگر هدیه ت ‫عطر معرکۀ مخصوصت باشه؟
‫- یعنی چی؟ ‫- بابت اتفاق چند ساعت پیش
‫حس خوبی نداشتم برای همین ‫از اندوختۀ خودم یه چیزی آوردم.
‫سازمان غذا و دارو ممنوعش کرده.
‫زن ها این قدر مجذوبش شده بودن ‫که قاچاقی می خریدن.
‫غلیظه.
‫مخصوص افرادیه که ‫تا چند هفته دوش نمی گیرن.
‫- سلبریتیش کیه؟ ‫- استینگ.
‫- اسم ادکلنش چیه؟ ‫- استینگک.
‫- خیلی خب باشه.
‫همین طوری جواب میده، ‫باید یه عالمه بزنی.
‫فکر کنم گلوم داره می گیره.
‫باشه، پس دهنت رو بببند.
‫اوه.
‫آره!
‫دردسر!
‫برید بیرون!
‫ادی...
‫ها... ‫حتما رفتن مأموریت.
‫وای خدا! ‫اَه.
‫چی؟
‫زیادی داری سروصدا می کنی.
‫هی، پسر!
‫مطمئنی نمیاد؟
‫این دماغ یه وسیلۀ آماده ست.
‫اگه یه مولکول استینگک
‫از استینگ اینجا باشه، ‫می فهمم.
‫فکر کنم صدای پا می شنوم.
‫آروم باش، آروم باش.
‫من فقط بوی ‫شامپوی روغن نارگیلت،
‫کپک حموم
‫و یه عالمه دارچین خوشبو ‫کننده حس می کنم.
‫ردیفه بابا.
‫دماغت حرف نداره.
‫دوباره؟
‫حالا بوی استینگک رو حس می کنم.
‫باورم نمیشه.
‫حالا همتون تعلیقی بدون حقوق میگیرید.
‫- بیخیال! ‫- چی؟
‫رئیس، نه...
‫اگه احترامی برای دستورات ‫من قائل نشید
‫یک سری تغییرات دائمی ‫ایجاد می کنم.
‫- بیخیال. ‫- میرم دوش بگیرم.
‫بوی استینگ گرفتم.
‫- حالا نمیشه... ‫- گفتم تمومش کنید.
‫نه نگفتی.
‫خب، الان میگم. ‫تمومش کنید.
‫رئیس وایستا.
‫اندی، چی کار می کنی؟
‫بفرما.
‫این چیه؟
‫یه شیشۀ اضافی ادکلن.
‫- ترِی اندِی؟ ‫- آره.
‫یه جملۀ تبلیغاتی هم به ذهنم رسید
‫برای مردی که تشنۀ ماجراجویی ست
‫ولی مایل به ترک مبلش نیست.
‫- ترِی اندِی. ‫- خیلی خوبه.
‫حس خوبی ندارم. ‫من بهت کادو ندادم.
‫راستش دادی، رئیس.
‫بخاطر تمام کادوها ممنون بچه ها.
‫- قربونت داداش. ‫- خواهش می کنم.
‫ولی زمانی که کنار رئیس بودم
‫بهترین کادوی تولدم بود.
‫خفه شو پسر.
‫نه، نه، جدی میگم! ‫جدی میگم!
‫- جدی میگم. ‫- چِت شده؟
‫من پدری نداشتم که باهاش ‫ادکلن درست کنم.
‫فکر نکنم ماها هم همچین ‫پدری داشته باشیم.
‫خب، واسه همچین تولد بزرگی ‫خوبه.
‫می دونی چیه؟
‫تولدت مبارک کاپانکو. ‫گور باباش.
‫این دفعه رو می تونم قوانین ‫رو بردارم، نه؟
‫- هی. ‫- تولد بگیریم؟
‫تولد بگیریم.
‫- ولی این دلقکه باید بره. ‫- یارو فقط پانتومیم اجرا می کنه.
‫برام مهم نیست مال کیه. ‫بندازیدش بیرون.
‫برو بیرون.
‫- توی خوابگاه دلقک ممنوعه. ‫- گم شو بیرون!
‫خیلی سر این خوشحالن.
‫من که حس خوبی ندارم.
‫- پیناتا. ‫- «اِنیه» رو می تونی تلفظ کنی؟
‫اِنه.
‫- اوه! ‫- بیخیال.
‫چیه؟
‫درست مثل رئیس واقعی ‫توش پر از ساندویچ پاسترامی بود!
‫آره!
‫- فکر خوبی بود. ‫- آره، آره.
‫اینجا ساندویچ پاسترامی داری، نه؟
‫آره، ولی توی پلاستیک ‫بسته بندی نشده.
‫- مطمئنی؟ ‫- کاملا مطمئنم.
‫چیزی از کیک مونده؟
‫آره، فقط یه تیکه ست.
‫به نظر من خیلی هم واقعیه.
‫خیلی خب.
‫- عالیه. ‫- آره، بدک نیست، نه؟
‫می دونی تری، ‫توی حموم دزدکی یه نگاهی بهت کردم
‫با اینکه پیری ‫شکمت خیلی بزرگه.
‫خیلی لطف داری.
‫بیشتر پهنه تا اینکه بزرگ باشه.
‫ولی بهت میاد.
‫من که باعث خوشحالیمه ‫بگم 25 ساله
‫توی حموم نگاهت نمی کنم.
‫هر موقع نگاه کنی، ‫خودت هم کِیف می کنی.
‫- داری یکم افراط می کنی. ‫- نخیرم آقا.
‫مواد شیمیایی از آدم یه مرد می سازه.
‫اَه.
‫باشه، باشه. ‫بسه ادکلن زدی.
‫ادکلن؟ ‫این اسپری بدنه.
‫می دونی ادی ‫یه کارهایی رو
‫مردها نباید انجام بدن.
‫برداشتن ابرو، ‫مانیکور کردن...
‫یا همونی که من صداش می زنم، ‫داروی زنانه...
‫- چه هوشمندانه. ‫- گفتن «متأسفم»
‫- و ادکلن زدن. ‫- مخالفم.
‫ادکلن زدن نشونۀ اعتماد به نفسه.
‫من که برای اعتماد به نفس ‫نیازی به ادکلن ندارم.
‫خودم اعتمادی دارم ‫که به خودم داشته باشم.
‫نیاز مردها همینه و بس، ‫صابون کراکلند.
‫نه رایحه داره ‫و نه چرت و پرت.
‫اَه. ‫صابون کراکلند.
‫بدون رایحه ‫ولی حالا با رایحۀ اسطوخدوس.
‫این رو ندیده بودم. ‫حالا مردم که بوی منو حس کنند
‫فکر می کنند نوشیدنی ‫بدون گلوتن خوردم.
‫من که خوشم اومد. بوی علفزار ‫بعد از بارون رو می گیری.
‫آره.
‫اوه آره.
‫به نظرت دنیا آمادگی فهمیدن
‫راز مسواک زدن سیبیلمون ‫رو داره یا نه؟
‫هیچ وقت نمی فهمن.
‫بریم به کارامون برسیم.
‫من که همیشه ادکلن می زنم.
‫دوران دبیرستان یه هفته ‫همش ادکلن پولو می زدم.
‫حس می کردم کلاه بردار شدم.
‫منم ادکلن زدن رو دوست دارم، داداش.
‫و برای کارم هم مهمه که بهترین ‫بو رو داشته باشی.
‫ادکلن دیسروبه از پکو ‫سینت لورونت رو دوست دارم.
‫خانم های مسن دوست دارن. ‫و در کنارش هم
‫مزۀ سیب تلخی رو میده که ‫نمی ذاره گازش بزنی.
‫من از آدمایی که ‫بوی طبیعی خودشون رو دارم خوشم میاد.
‫مثلا وقتی فیلمای وین دیزل رو می بینم
‫و سر تا پاش با اون ‫رکابیش پر از عرقه
‫دلم می خواد دماغم رو ‫بذارم زیر بغل بی موش.
‫اَه... پس اون دختر کوچولویی که ‫دوست داشت با باباش ازدواج کنه چی شد؟
‫رئیس، حالا که دیگه ‫صابون نمی زنی
‫به نظرم وقتشه که تری مکانکی
‫عطر مخصوص خودش رو انتخاب کنه.
‫ترجیح میدم دماغم رو بذارم ‫زیر بغل بی موی وین دیزل.
‫خب، دوتا زیر بغل داره. ‫به امید دیدار.
‫اَه... ‫چه اتفاقی داره میفته؟
‫شاید بهتر باشه دوباره ‫فکر کنی رئیس.
‫تحقیقات حاکی از اینه که ‫مردها عاشق
‫ظاهر زنشون میشن
‫و خانم ها عاشق بوی همسرشون.
‫- خدایی؟ ‫- اوهوم.
‫تحقیقات حاکی از این هم هست که
‫بوی طبیعی بدن با بالا رفتن سن تغییر می کنه
‫برای همین مردان میان سال ‫بدترین بو رو میدن.
‫بوی من که تغییر نکرده.
‫آره، بوی خمیر پخته میدی.
‫چی؟
‫نه، فقط بوی خمیر میده.
‫خیلی خب، بازی تموم شد.
‫همگی برگردید سر کارتون.
‫هی... ‫این هفته تولد اندیه.
‫هی!
‫اینجا که نوشته قراره نُه سالت بشه.
‫آره، توی سال کبیسه به دنیا اومدم.
‫29 فوریه به دنیا اومدم.
‫برای همین هر چهار سال ‫تولد می گیرم.
‫اوه! ‫حتما خیلی عجیبه.
‫بیست و هشتم تولد می گیری ‫یا اول ماه بعد؟
‫هیچ کدوم. مامانم نسبت به ‫دقیق بودن مسائل حساسه
‫بخاطر همین فقط
‫هشت بار تو کل عمرم تولد گرفتم.
‫من که نمی دونم چرا فکر می کنی ‫خیلی بامزه ست.
‫وقتی ببینی خواهرت اونی نیست که ‫فکر می کنی و مادرت مادربزرگت باشه
‫هر موقع که بتونی می خندی.
‫خب، می دونی چیه؟
‫امسال یه تولد خفن برات می گیریم.
‫ممنون که به فکری لوسی
‫ولی رئیس اکیداً تولد گرفتن رو ‫توی ایستگاه قدغن کرده.
‫نه، بابام عاشق تولد گرفتنه.
‫- موافق تولد گرفتن توی ایستگاه نیست، ‫- چرا؟
‫ظاهرا فکر می کنه توی بعضی ‫از تولد های قبلی زیاده روی کردیم.
‫هی، تولدت مبارک.
‫اوه! آره.
‫اوه، نگاه کن! ‫منم!
‫تولدت مبارک.
‫اوه.
‫اوه! هی!
‫اوه، به نظر کیکش ردیفه.
‫اصل کاری توشه.
‫اوه!
‫خلاصه که... بابات گند می زنه ‫به تولد ایستگاه
‫و تولد توی ایستگاه
‫مراسمیه که ترجیح میده ‫گند بزنه توش.
‫مطمئنم بابام راضی میشه
‫که امسال رو استثناء قائل بشه.
‫رئیس بخاطر من قوانین رو ‫رو برنمی داره.
‫هنوزم فکر می کنه سر
‫موکت های دفترش تیغش زدم.
‫اندی، بهت گفتم که، ‫این طور فکر نمی کنه.
‫سلام! ‫قهوه ام رو فراموش کردم.
‫هی رئیس... ‫سوال دارم.
‫می دونم که قوانینی ‫بر ضد تولد گرفتن در ایستگاه داری ولی...
‫قوانین من اینه که ‫ازشون متنفرم.
‫انجامش در طول وقت کاری، ‫وقت هدر دادنه.
‫همیشه مانع از کارت میشه.
‫باید کارت امضا کنی. ‫باید آهنگ بخونی.
‫باید کیک بخوری. ‫همیشه یه چیزی هم توش هست.
‫آره، بهترین بخشش همینه.
‫اگر می خواین روز تولدتون رو جشن بگیرید
‫موقعی که کاری ندارید جشن بگیرید، ‫این زمان، زمان منه.
‫رئیس، نمی دونم یادته یا نه
‫ولی اندی توی سال کبیسه ‫به دنیا اومده، خب؟
‫سر موکت هم منو تیغ زد.
‫اوه آره. ‫درسته.
‫توی ایستگاه تولد نمی گیرید، ‫سر این قضیه اگر
‫امتحانم کنید، باید کل شیرهای ‫آتش نشانی شهر رو رنگ کنید.
‫باشه؟ ‫به کارتون برسید.
‫یه عالمه چیز اینجاست.
‫اواپره.
‫خالیه. ‫عجیبه.
‫- رئیس. ‫- جان... چی شده؟
‫واقعا سر تولد گرفتن می خوای ‫لج بازی کنی؟
‫تو هم؟
‫مگه بچۀ شش ساله ای؟
‫تولده دیگه.
‫بعد از شیفتتون ‫برید توی کلوب تولد بگیرید
‫و نوشیدنی بزنید و همدیگه ‫رو بغل کنید.
‫این چیه؟
‫اینا شیشه های ادکلنیه که
‫ویکی توی این چند ساله داده. ‫تا به حال استفاده نکردم.
‫حالا هم برام سواله می خواسته ‫چیزی بهم بگه یا نه؟ (منو امتحان کن)
‫نه.
‫من اهل ادکلن زدن نیستم
‫ولی شاید خودخواه بودم، می فهمی؟
‫همیشه خودش رو برای ‫من ترگل ورگل می کرد.
‫بذار کمکت کنم.
‫در غرب رشته کوه راکی ‫من بهترین دماغ رو دارم.
‫به نظر من که داری ‫خالی می بندی.
‫هر شیشه ای رو خواستی باز کن، ‫منم اسمش
‫با سلبریتی که ازش خوشش میاد ‫و تو متنفری رو بهت میگم.
‫من از سلبریتی ها متنفر نیستم.
‫فقط یه چیزی می خوام ‫که بوی خوبی بده.
‫امتحان کن. ‫باشه، آماده ای؟
‫بلایمی از هری استایلز.
‫اوه اوه... خیلی خوبه. ‫یه پسر کوچولوی انگلیسی.
‫آره. ‫یه خورده هم با ادبه.
‫خواهش می کنم قربان. ‫بازم می خوام.
‫اوه، من گرسنمه آقا. ‫خواهش می کنم!
‫نمی تونم این رو بزنم، خیلی خب. ‫یکی دیگه رو امتحان می کنم.
‫باشه.
‫آنینکامبرد ‫از بندیکت کامبربچ.
‫اینم از این.
‫- دوتاش رو درست گفتم. ‫- من که ازش خوشم نمیاد.
‫چشمای ریز و سیاهی داره.
‫مثل چشمای عروسک.
‫می دونی می خوام ‫بوم شبیه کی باشه؟
‫جیسون استاتهام. ‫مطمئنم بوش مثل یه مرده.
‫استاتهام هم ادکلن داره، ‫ترنسپورته.
‫همیشه به مقصد می رسونتت.
‫- ولی به تو نمیاد. ‫- از کجا می دونی؟
‫چون تو یه چیزی می خوای
‫که با پیاز حلقه ای جور باشه.
‫مثل این، ‫رنچ از سم الیوت.
‫شوخی خوبی بود.
‫چطور میشه اینا رو تشخیص داد؟
‫با داشتن دوستی ‫به اسم ادی پنیسی.
‫که یه نفری به اسم آنتونین آروما رو ‫می شناسه.
‫آنتونین آروما کیه؟
‫استاد عطرسازیمه.
‫سلام، گربه های جذاب.
‫سلام گربه های کوچولوی جذاب. ‫من اینجام تا بهتون نشون بدم
‫چطور عطری که شما رو ‫جذاب می کنه نشونتون بدم.
‫چه باحاله.
‫نترسید میو میوهای کوچولو
‫هیچ وقت نمی ذارم تنها
‫- ادکلن بزنید. ‫- یه عالمه ادکلن
‫روی قفسۀ پشتش داره.
‫حتما یه چیزی بارشه.
‫نعنایی، رزماری، مریم گلی،
‫لوبیا تونکایی، تند، علفی،
‫چرمی، چوبی... ‫دلبری می کنه.
‫کمک می کنم که عطر جذابتون رو پیدا کنید
‫و بریزیدش توی شیشه.
‫هی این رو بنداز ‫توی کامپیوترم.
‫درستش ریختنه، ‫مرتیکۀ ضد تکنولوژی.
‫از من می خوای که بریزمش.
‫باشه، بریز توی کامپیوترم.
‫بلد نیستم.
‫خواهشا برای تولد ‫کاری نکنید.
‫نه، تو همش هر چهار سال ‫یه بار تولد می گیری.
‫بابام هم داره عوضی بازی در میاره. ‫ای کاش راهی بود
‫که جلوی چشمش ‫تولد نگیریم.
‫نه، نمی خوام خلاف ‫حرف رئیس کاری بکنم.
‫همین الانش هم رفاقتمون ‫به یه تار مو بنده.
‫تازه مگه میشه جلوی ‫چشمش تولد نگیریم؟!
‫شدنی نیست.
‫نه، آیک. ‫شدنیه.
‫چی باعث شده فکر کنی شدنیه؟
‫این چیزی که روی ‫ژاکت منه چیه؟
‫درسته، پنیسی. ‫پس شدنیه.
‫میگن همچین چیزی شدنی نیست.
‫ولی اگر بخوایم میشه.
‫انگاری خودت هم می خوای.
‫این طور به نظر می رسه، نه؟ ‫خیلی خب، بریم تولد بگیریم.
‫- آره! ‫- جدی میگی؟
‫تولد نُه سالگیت مبارک، داداش!
‫تولد جلوی چشم رئیس؟
‫اوهوم.
‫چطور می خوای انجامش بدی؟
‫بهش میگن دیسکوی ساکت.
‫در موردش ‫توی این مجلۀ «شدیداً مؤدب» خوندم.
‫من این طور پیش بینی کردم.
‫ساعت 3:55 بعد از ظهر چهارشنبه
‫توی خوابگاه جمع میشیم و ‫ساعت هامون رو هماهنگ می کنیم.
‫رئیس از روی عادت ‫کاراش رو انجام میده.
‫هر روز ساعت 3:58 عصر ‫پای میوه ای خودش رو می خوره.
‫ساعت 4 می شینه روی صندلی ‫و دو ساعت
‫سریال قاضی جینی و تئو رو نگاه می کنه.
‫اون موقع صدای تلویزیون ‫رو می ذاره روی 12
‫چون صدای قاضی جینی
‫رو خوب با گوشش ‫نمی تونه بشنوه.
‫این حرکت اولمونه.
‫دیجی برای هر کدوم از ‫کسایی که در تولد هستن
‫هدفون با کیفیت میاره.
‫دیجی خوب ‫سخت پیدا میشه.
‫از قبل یکی پیدا کردم.
‫توی مراسم بر میتصوا ‫شاخی هستم برای خودم.
‫یک، دو، سه. ‫یک، دو، سه.
‫گرنی و سوروسات بی سر و صداش رو
‫می فرستیم طبقۀ دوم
‫که قراره اونجا ‫تولد بگیریم.
‫بی سر و صدا تا آخرین ‫آهنگ دلپسند اعضای کلوب می رقصیم.
‫بعد میریم سراغ کادوها که ‫سروصدای بیشتری داره.
‫و اینجاست که رئیس، دستشویی ‫قبل از غروبش رو میره.
‫سه دقه بین سریال قاضی جینی ‫و تئو طول می کشه.
‫داره دستشویی می کنه.
‫وقتی سیفون رو بکشه ‫پوشش لازم رو داریم.
‫سیفون توالت که
‫زیاد طول نمی کشه.
‫رئیس ترنس ‫لزلی مکانکیه دیگه.
‫دو بار از روی ادب می کشه، ‫دو بار هم که بشوره ببره.
‫خداحافظ پای گیلاس.
‫اوه آره.
‫بعد پای میوه ای دومش رو می خوره
‫و با حرفای قاضی تئو خوابش می بره.
‫بعدش دیگه امنه.
‫وای پسر! ‫اوه، اوه!
‫و تولد رو می تونیم با ‫تم هی من بگیریم!
‫اوه، عالیه!
‫نه، نه، نه. ‫دور من رو خط بکشید بچه ها.
‫چی؟ خفه شو اندی. ‫داره نُه سالت میشه رفیق!
‫هر بچۀ نُه ساله ای دوست داره ‫تولدش با تم هی من باشه!
‫دوست دارم فقط
‫ارزش نداره که من دوباره ‫رئیس رو عصبانی کنم.
‫نمی فهمه بابا!
‫بقیه نمی تونن ‫این چیزه رو بخونن؟
‫می تونم بخونم. ‫نوشته تولد!
‫طبق قدرتی که گری اسکال به من داده، ‫من صاحب قدرت هستم!
‫هی من...
‫هی!
‫تولدت مبارک!
‫هنوزم نمی تونم تولد بگیرم.
‫تولد می گیریم داداش. ‫عاشقش میشی!
‫هر عطری سه لایه داره.
‫من بهش میگم ‫هرم عطر.
‫لایۀ بالایی لایۀ اصلیه.
‫سلام، چطوری؟ ‫خودم رو معرفی می کنم.
‫لایۀ وسط لایۀ قلبیه.
‫دوستت دارم. ‫لطفا برام نامه بنویس.
‫لایۀ پایینی لایۀ پایه ست، ‫فنداسیون ادکلنه.
‫همه به سمتش میرن ‫بغلش می کنن، دوستش دارن.
‫بتون رو بریز، لعنتی!
‫حالا اگه هرم رو برعکس کنید،
‫شبیه مخروط میشه.
‫بوی مخروط می ده.
‫اسمش رو گذاشتم نوشیدنی عشق.
‫هر چیزی که دوست دارید ‫بهش اضافه کنید.
‫دارچین، عالیه.
‫مدل موی شیک، خوبه.
‫سلاح مرگبار سه، چهار... ‫پنج نه، بندازید توش.
‫بریزید توش، مصرفش کنید، ‫خریدش کنید.
‫اوه! لعنتی!
‫یوهو! ‫امروز روز تولده!
‫همه چیز رو توی ماشین ‫جاساز کردیم.
‫و ظرف های کیک و غذا رو برداشتم.
‫- عالیه! ‫- منم
‫ظرف های کاغذی هی من ‫و هدایای مهمونی رو گرفتم.
‫- هی من؟ ‫- اوه آره از نظر فنی
‫هیم گایه، ‫ارباب کهکشان،
‫ولی برای شما جنس چینی محسوب میشه.
‫ولی بازم باحاله.
‫اینجا رو نگاه کنید، ‫پینیاتا.
‫- نه بابا! رئیسه که! ‫- اوه، پینیاتا.
‫ابعادش رو نگاه کنید، ‫نگاه کنید.
‫شکم داره ولی کمر نداره.
‫- توش چی داره؟ ‫- اوه، نه، نه، نه.
‫اون دیگه رازه. ‫ولی عاشقش میشید.
‫سلام به همه!
‫سلام رئیس!
‫سلام، چه خبر؟ ‫منو بو کن، منو بو کن.
‫نفس عمیق بکش، نفس بکش! ‫با دهنت نه.
‫مگه ماهی هستی تو؟ ‫خودم دارم یه عطر درست می کنم.
‫بو کن. ‫بو کن، بو کن، بو کن.
‫بوی تربانتین و دارچین میده.
‫قصد نداشتم همچین ‫رایحه ای درست کنم.
‫خیلی خب. ‫برمی گردیم سر خونۀ اول.
‫پنیسی، بیا دفترم.
‫ولی الانه که سریال قاضی جینی شروع بشه.
‫نه، سریال قاضی جینی بخاطر ‫توئیت نژادپرستی که زده دیگه پخش نمیشه.
‫وای نه! ‫قاضی جینی نه!
‫این فرهنگ کنسل مسخره ست.
‫- چی کار کرده حالا؟ ‫- در مورد صلیبی که
‫همسایه ش رو به روی ‫چمنزار خونه ش آتیش زده چرت و پرت گفته.
‫آره، خوب کردن.
‫همون بهتر که کنسل کردن.
‫دادگاه پرونده رو ‫مختومه اعلام می کنه.
‫بگذریم، اگه کل روز رو هم ازم وقت ‫بگیره می خوام این بو رو در بیارم.
‫کاپیتان، دماغ معروفت رو لازم دارم. ‫بیا.
‫می دونی چیه؟ ‫کار دارم، اندی رو ببر.
‫- من؟ ‫- آره.
‫دماغ اندی خیلی بهتر از منه.
‫مردم هاواییایی رو ‫از دماغ تیزشون
‫و عطر مخصوص خوب و ‫معروفشون می شناسن.
‫خیلی خب، ‫حواست باشه چی میگی.
‫همین الانش هم ‫سریال قاضی جینی رو از دست دادیم.
‫خیلی خب. ‫با عقل جور در میاد.
‫مایوانی، با من بیا. ‫بریم.
‫خیلی خب، رئیس.
‫کاپیتان، من چیزی از ادکلن حالیم نمیشه.
‫نگران نباش.
‫می تونی رفاقتت رو درست کنی.
‫تا وقتی که حواسش ‫رو پرت می کنی و دوباره
‫باهاش رفیق میشی ما ‫مقدمات تولدت رو انجام میدیم.
‫- سعی کن از خودت لذت ببری. ‫- سرت رو بالا بگیر پسر.
‫اوه. ‫این چیه؟
‫این صدای وسوسه ست.
‫آیزاک نیوتون.
‫زرنگه، بامزه ست. ‫تیپ خوبی داره.
‫- کت و شلوار قشنگی داره. ‫- واقعا؟
‫اینا چیه؟
‫این جعبۀ رسمی ساخت آنتونین ‫آرومای منه.
‫با یه چیز قوی برای ‫اسانس پایه شروع کنید،
‫شاید با سدر یا ‫چوب صندل.
‫بعد از شروع دیگه ‫به خلاقیت خودتون بستگی داره.
‫اوه، این دوتاست. ‫چی توی جعبه ست؟
‫خب، سدر روش خزه تشکیل نمیشه.
‫صندل برای هیپی هاست، ‫بریم سراغ سدر.
‫باشه.
‫هی، ممنون که کمکم می کنی.
‫- واقعا ممنون. ‫- خیلی باحاله.
‫آره.
‫بایستی بگم...
‫آنتونین چی گفت؟
‫بذار یه خورده صداش رو بالا ببرم.
‫همه سمت شما میان.
‫بوی شهر میامی بعد از بارون سرد ‫رو به خودتون می گیرید.
‫وقتی اونجا رفتید سلام من رو به دوین وید برسونید.
‫بیا فلفل بهش اضافه کنیم.
‫- فلفل می خوای؟ ‫- آره، چرا که نه؟
‫روی استیک که خوبه، ‫روی منم خوبه.
‫این دلقکه دیگه کدوم خریه؟
‫میگه که برای تولد ‫استخدام شده.
‫سلام، بچه ها، بلامو هستم!
‫چی کار می کنی؟ ‫چی کار می کنی؟
‫هیش، هیش، هیش...
‫شوخیت گرفته؟ ‫من که دلقک سفارش ندادم.
‫دوتا هنرمند وگاسی طور ‫سفارش دادم.
‫توی کسب و کار جشن ‫بهش میگیم
‫طعمه و سوئیچ ‫(به معنی تبلیغ فریبکارانه)
‫احتمالا باید برگ قرارداد رو می خوندید.
‫هی! هی.
‫بلامو، قراره که تولدمون ‫ساکت باشه.
‫میشه حداقل پانتومیم اجرا کنی؟
‫جدی میگی؟
‫توی دانشگاه بین المللی لکوله ‫پانتومیم خوندم.
‫صدات در بیاد، اون
‫گل آب پاش رو می کنم تو حلقت.
‫هیش!
‫اوه!
‫معرکه ست.
‫بوی تنباکوی پیپ در ‫یک صبح پاییزی دل انگیز رو میده.
‫و داری نوشیدنی اصل می خوری.
‫بعد از زدن پشم گوسفندها ‫در علفزار.
‫اوه... ‫وای پسر!
‫تبریک میگم بهت رئیس. ‫موفق شدی!
‫نه، با هم موفق شدیم.
‫نه.
‫اسمش رو چی بذاریم؟
‫باید اسمش رو بذاریم ترِی.
‫نه.
‫ترِی... اندِی.
‫- نه؟ ‫- آره.
‫خیلی خب. ‫ببینیم این یارو چی میگه.
‫به محض اینکه این عطر ‫بی نظیرتون رو ساختید
‫بندازیدش دور! ‫آشغاله!
‫- چی! ‫- آخه چرا اولین
‫عطری که ساختید رو انتخاب کردید؟
‫شما اولین گلی رو که بو می کنید، ‫همون رو انتخاب می کنید؟
‫خوب بگردید، بو کنید.
‫- بگردید. ‫- نه، نه، نه.
‫رئیس، نه، نه. ‫به حرفای این یارو گوش نده.
‫تو اولین گلی رو که بو کنی ‫همون رو انتخاب می کنی؟
‫آره. ‫وقتی این کار رو بکنم نشونت میدم.
‫نه، باید حرفای این یارو رو گوش بدی.
‫رئیس!
‫ازتون می خوام بوهایی که در ‫اطرافتون هستن رو حس کنید.
‫بوهایی که دماغتون رو ‫قلقلک میده پیدا کنید.
‫راهش همینه، اندی.
‫بریم دنبال گشتن بو. ‫یادداشت برداری کن.
‫نه، نه، نه. ‫رئیس، وایستا! وایستا!
‫از عطری که به خودتون ‫می زنید خوشتون میاد.
‫خاطر جمع باشید.
‫به جای اتاق استراحت بهتر نیست
‫با بوهایی که توی دفتر خودت ‫هست شروع کنیم؟
‫اوه.
‫اوه ماژیک... ‫بو کن.
‫آره!
‫بنویس، بنویس، زودباش.
‫باشه، بریم.
‫اوه، این رو ببین.
‫سس گوشت مرغ.
‫- یکم بو بکش. ‫- عجب! تنده!
‫آره، تند، تازه، خوش بو.
‫پسر، چه بوهای خوبی توی ‫آشپزخونه داریم، نه؟
‫چرا داد می زنی؟
‫خیلی خوشحالم که با ‫رئیس توی آشپزخونه هستم!
‫پسر، یه عالمه کادو ‫برای اندی داریم.
‫اینجا رو نگاه کنید.
‫خیلی خوشگله، نه؟ ‫لباس خودت رو آوردی گرنی؟
‫وای پسر، ببخشید. ‫فکر می کردم اون
‫تیکۀ لباس رسمی پوشیدن شوخی بود.
‫آره، اون تیکه یه جورایی مسخره بود.
‫دارم سر به سرتون می ذارم بچه ها.
‫این رو کلا برای یه چیز دیگه آوردم.
‫چی؟ برای چیه؟
‫برای مراسم خیریه. ‫یه خیریه ست توی تاکوما
‫برای بچه های پولدار.
‫- تق تق. ‫- اوه، اوه!
‫من هیم گای هستم.
‫باحاله، نه؟ ‫آره.
‫و تو هم قراره نسخۀ کپی
‫شی را، هِرگَل باشی.
‫فکر نکنم این رو بخوام.
‫تو می خوای چی باشی، کاپیتان؟
‫هیچی رفیق. ‫این رو برای یه کار دیگه گرفتم.
‫مراسم کینسه آنیرا باید برم. ‫(مراسم پانزده سالگی دختران)
‫- هی کلاه گیسش رو نگاه کن. ‫- خوبه، نه؟
‫همه چیزش اندازمه.
‫خیلی خب، بریم بخش وسایل.
‫اوه فکر خوبیه. ‫بخش وسایل!
‫همین الان میریم اونجا!
‫بچه ها قایم بشید!
‫وای، وای پسر.
‫وایستا، نه، می فهمه. ‫من لباس مبدل پوشیدم.
‫وایستا، رئیس!
‫بنزین.
‫اوه آره.
‫خیلی خب.
‫کرباس.
‫- بنویس. ‫- باشه.
‫اوه، پلاستیک.
‫آره، برنج.
‫این رو بعدا بشور، خب؟
‫فکر کنم خوب گشتیم دیگه رئیس.
‫فکر نکنم.
‫این چیه؟
‫- مداد شمعی؟ ‫- مداد شمعی؟
‫به لیست بوها اضافه کنم؟
‫این مداد شمعی نیست.
‫سوپرایز!
‫گم شید بیرون!
‫بقیه تون کو؟
‫بیاین اینجا! ‫فکر کردم واضح حرفم رو زدم.
‫از دستور مستقیم من سرپیچی کردید.
‫باور کنید... ‫پوستتون رو می کنم.
‫- فهمید من کی ام؟ ‫- آره.
‫وای پسر. ‫این کارا مسخره ست.
‫قرار بود شیفت دوم زمین رو ‫تمیز و خوشگل کنن.
‫آره، تولدی که انتظار داشتم نشد.
‫ببخشید.
‫شما خواستید هوای من رو داشته باشید
‫- منم شماها رو توی دردسر انداختم. ‫- اوه لعنتی!
‫بچه ها، ناامید نشید.
‫هنوزم باید یه راهی پیدا کنیم
‫تا تولد اندی رو جشن بگیریم.
‫نه بابا. ‫اگه قبلا هم شدنی نبود
‫پس الان هم شدنی نیست.
‫راست میگی گرنی. ‫شدنی نیست.
‫آروم باش عزیزم، آروم باش.
‫چطوری تو...
‫لعنتی!
‫بازم این برچسب اسم مسخره
‫مثل همیشه یادآور همیشگی ‫اینکه چقدر باحال هستم شد.
‫معلومه که شدنیه.
‫نقشه داری، نه؟
‫موش ها وقتی می خوان ‫جشن بگیرن چی کار می کنن؟
‫مواد می زنن.
‫یه زنگوله دور گردن گربه می بندن.
‫عطر جدیدی رو که
‫ساختید دوست دارید؟
‫نه، عطر جدیدم مزخرفه!
‫اوه، بیخیال.
‫هی. ‫هدیه آوردم برات.
‫برگرد و تنبیهاتت رو انجام بده.
‫حتی اگر هدیه ت ‫عطر محشر مخصوصت باشه؟
‫- یعنی چی؟ ‫- بابت اتفاق چند ساعت پیش
‫حس خوبی نداشتم برای همین ‫از اندوخته خودم یه چیزی آوردم.
‫سازمان غذا و دارو ممنوعش کرده.
‫زن ها این قدر مجذوبش شده بودن ‫که قاچاقی می خریدن.
‫غلیظه.
‫مخصوص افرادیه که ‫تا چند هفته دوش نمی گیرن.
‫- سلبریتیش کیه؟ ‫- استینگ.
‫- اسم ادکلنش چیه؟ ‫- استینگک.
‫- خیلی خب باشه.
‫همین طوری جواب می ده، ‫باید کلی بزنی.
‫فکر کنم گلوم داره می گیره.
‫باشه، پس دهنت رو بببند.
‫جذابیت!
‫اوه.
‫آره!
‫دردسر!
‫برید بیرون!
‫ادی...
‫ها... ‫حتما رفتن مأموریت.
‫وای خدا! ‫اَه.
‫چی؟
‫زیادی داری سروصدا می کنی.
‫هی، پسر!
‫مطمئنی نمیاد؟
‫این دماغ یه وسیله آماده ست.
‫اگه یه مولکول استینگک
‫از استینگ اینجا باشه، می فهمم
‫فکر کنم صدای پا می شنوم.
‫آروم باش، آروم باش.
‫من فقط بوی شامپوی روغن نارگیلت،
‫کپک حموم
‫و یه عالمه دارچین خوشبو کننده حس می کنم
‫ردیفه بابا.
‫دماغت محشره.
‫دوباره؟
‫حالا بوی استینگک رو حس می کنم.
‫باورم نمیشه.
‫حالا همتون تعلیقی بدون حقوق می گیرید.
‫- بیخیال! ‫- چی؟
‫رئیس، نه...
‫اگه احترامی برای دستورات من قائل نشید،
‫یک سری تغییرات دائمی ایجاد می کنم
‫- بیخیال. ‫- می رم دوش بگیرم.
‫بوی استینگ گرفتم.
‫- حالا نمی شه... ‫- گفتم تمومش کنید.
‫نه نگفتی.
‫خب، الآن می گم. ‫تمومش کنید.
‫رئیس وایستا.
‫اندی، چیکار می کنی؟
‫بفرما.
‫این چیه؟
‫یه شیشۀ اضافی ادکلن.
‫- ترِی اندِی؟ ‫- آره.
‫یه جمله تبلیغاتی هم به ذهنم رسید
‫برای مردی که تشنه ماجراجویی ست،
‫اما مایل به ترک مبلش نیست.
‫- ترِی اندِی. ‫- خیلی خوبه.
‫حس خوبی ندارم. ‫من بهت کادو ندادم.
‫راستش دادی، رئیس.
‫به خاطر تمام هدیه ها ممنون بچه ها.
‫- قربونت داداش. ‫- خواهش می کنم.
،‫اما زمانی که کنار رئیس بودم
‫بهترین هدیه تولدم بود.
‫خفه شو پسر.
‫نه، نه، جدی می گم!
‫- جدی می گم. ‫- چِت شده؟
‫من پدری نداشتم که باهاش ‫ادکلن درست کنم.
‫فکر نکنم ماها هم همچین پدری داشته باشیم
‫خب، برای همچین تولد بزرگی، خوبه
‫می دونی چیه؟
‫تولدت مبارک کاپانکو. ‫گور باباش.
‫این بار رو می تونم قوانین رو بردارم، نه؟
‫- هی. ‫- تولد بگیریم؟
‫تولد بگیریم.
‫- اما این دلقکه باید بره. ‫- یارو فقط پانتومیم اجرا می کنه.
‫برام مهم نیست مال کیه. ‫بندازیدش بیرون.
‫برو بیرون.
‫- توی خوابگاه دلقک ممنوعه. ‫- گم شو بیرون!
‫خیلی سر این خوشحالن.
‫من که حس خوبی ندارم.
‫یکم برای پیناتا احترام قائل باشید.
‫- درستش پینیاتائه. ‫- منم پیناتا گفتم دیگه.
‫نه، نه، پینیاتا.
‫- پیناتا. ‫- «اِنیه» رو می تونی تلفظ کنی؟
‫اِنه.
‫- اوه! ‫- بیخیال.
‫چیه؟
‫درست مثل رئیس واقعی ‫توش پر از ساندویچ پاسترامی بود!
‫آره!
‫- ایده خوبی بود. ‫- آره، آره.
‫اینجا ساندویچ پاسترامی داری، نه؟
‫آره، اما توی پلاستیک بسته بندی نشده
‫- مطمئنی؟ ‫- کاملا مطمئنم.
‫چیزی از کیک مونده؟
‫آره، فقط یه تیکه ست.
‫پایین تنه ش.
‫حداقلش پیکسلیه.
‫به نظر من خیلی هم واقعیه.
‫خیلی خب.
‫- بی نظیره ‫- آره، بدک نیست، نه؟