‫سلام عرض شد.
‫یه خانم قفقازی بهم زنگ زد
‫که می خواست شنبه شب بره مراسم محلی
‫- خود خودمم. ‫- بپر بالا.
‫اگه پدرم بفهمه،
‫با پلیس رفتم بیرون، منو می کشه
‫بابای منم رئیس پلیسه.
‫اونم اگه بفهمه با ‫مأمور آتش نشانی بیرون رفتم منو می کشه
‫بعدش هم مجبور می شم دستگیرش کنم.
‫می دونی بهترین بخش ‫بیرون رفتن با پلیس چیه؟
‫چراغ قرمزی در کار نیست.
‫اوه! خوشت اومد؟
‫(پولانسکی)
‫یا خود خدا. ‫دیگه موقعشه.
‫امروز یه روز مهمه که ‫با رفیق کوچولوی آتش نشانم برنامه دارم.
‫ثبت نام کردی که ‫رفیق بزرگ آتش نشان باشی؟
‫درسته. ‫من رسما ر.ب.آ هستم. (رفیق بزرگ آتش نشان)
‫اوه آره، شنیدم چه جور برنامه ایه
‫از همون هاست که یه آتش نشان
‫مربی بچه ای که ‫مشکل داره می شه، نه؟
‫خیلی وقته که می خواستم
‫در زندگی یک بچه طلاق تغییر ایجاد کنم
‫آره، برای آشنایی ‫با مادرهای بیوه هم راه خوبیه
‫می دونی منظورم... چیه؟!
‫به یه بچه ای که مشکل داره هم کمک می کنی دیگه. ‫با یه تیر دو نشون می زنی.
‫اگه بچه تخس باشه چی؟
‫اون کار فیلم «بی درنگ ترسیده» رو انجام می دی؟
‫وای پسر، خیلی دوست دارم ببینمش.
‫افسر آموزشی گرنفیلد اسمیت
‫به یه بچه پررو از روی !عشق سختگیری می کنی
!بخواب و 20تا شنا برو
‫توی چمدونت دونات داری، سرباز؟
‫بزن تو دهنشون اندی.
‫
‫نه، نه.
‫بچه هایی که مشکل دارن ‫لازمه یکی باهاشون ارتباط بگیره
‫باید یکمی هواشون رو داشته باشی.
‫- کسل کننده ست. ‫- اما جدی
‫اگه خواستید روش شلنگ بگیرید
‫منو خبر کنید. ‫خودم پف فیل درست می کنم.
‫اوه.
‫- سلام دلایلا. ‫- سلام دلایلا.
‫چقدر پشمک برای درست کردنش استفاده کردی؟
‫می دونم افتضاح شدم.
‫خواهرم عروسی داره ‫و منم ساقدوش عروسم
‫البته اگه لوسی بیاد که ‫شیفتم رو تحویل بدم.
‫دلایلا، مطمئنم لوسی ‫توی ترافیک گیر کرده.
‫- هر لحظه ممکنه برسه. ‫- خدا کنه.
‫ولی مجبورم ازت بخوام تا اون موقع
‫یونیفرمت رو بپوشی ‫محض اینکه اگر احضار شدیم.
‫- تبدیل به کالکسه بشه. ‫- نذاشت حرفت رو
‫- تموم کنی. ‫- آره.
‫هی!
‫کمک!
‫هی! هی!
‫- لعنتی. ‫- یکی کمک کنه!
‫کمک!
‫کمک! کمک!
‫هنوز باورم نمی شه ‫شیشه رو شکوندی.
‫چیکار می کردم خب؟
‫پاهامون گیر کرده.
‫هنوزم گوشی هامون آنتن نداره.
‫اما یکی پیدامون می کنه، نه؟
‫یه علتی داره دیگه که ‫اینجا بهترین مکان تفریحمه.
‫به خاطر اینکه کسی این بالا نمیاد.
‫عجب! احساس می کنم ‫با بقیه فرق دارم.
‫خیلی گرسنمه!
‫چیزی توی کیفت نداری؟
‫مثلا، نوشیدنی انرژی زای حیوانی.
‫نه، انرژی زای حیوانی ‫با خودم جایی نمی برم.
‫حالا حتما نیازی نیست ‫انرژی زای حیوانی باشه.
‫انرژی زای قوی هم خوبه.
‫من هیچ جور نوشیدنی ‫انرژی زایی توی کیفم ندارم.
‫از این ها دارم.
‫این ها رو کجا مخفی کرده بودی؟ ‫براونی؟
‫- نه، نه، نه. ‫- عاشقشم.
‫شوخی می کنی؟
‫- این براونی ها نَسَخت می کنه. ‫- جدی؟
‫این ها رو توی یه کنسرتی که ‫رفته بودم ول کرده بودن.
‫آره، والا منم حرفی نزدم.
‫برام مهم نیست. فقط گرسنمه
‫نه، فکر نکنم فکر خوبی باشه.
‫ما توی ماشین و گودال گیر کردیم ‫که راه فراری هم نداریم...
‫تا به حال از این چیزا خوردم، خب؟
‫- از اول که پلیس نبودم. ‫- باشه.
‫آدامس نعنایی هم دارم ‫می خوای که...
‫مثلا بزرگ شدم دیگه، خب؟
‫چیزیم نمی شه. ‫خوبه ها!
‫سلام شورتی، ‫دلایلام.
‫خواستم بدونم می تونی بیای ‫به جای من شیفت وایستی یا نه.
‫آره، لوسی نیومده ‫و یه جورایی داره می ره روی اعصابم
‫چون... ‫برات مهم نیست، داد نزن.
‫باشه، فهمیدم، خداحافظ.
‫وای خدا! ‫لوسی داره می ره رو اعصابم.
‫حتی اگه تا نیم ساعت دیگه اینجا برسه
‫باید دوباره آرایش کنم، ‫لباسم رو بپوشم
‫و با ساقدوش ها مثل ‫آهنگ «فانک بالاشهری» تمرین کنم.
‫همین حدود 2ساعت وقت می بره.
‫از عمد همچین کاری نمی کنه.
‫منم کم کم دارم نگران میشم.
‫اوه، این همون لولۀ کف سازیه ‫که درست کردیم.
‫- نه بابا! ‫- آره.
‫موندم هنوزم کار می کنه یا نه.
‫- حالا شد سه ساعت. ‫- شرمنده.
‫وای پسر! رفیق کوچولوی ‫آتش نشانم
‫الاناست که برسه و دل تو دلم نیست که ‫به یه بچه ای که کمک لازم داره کمک کنم.
‫اوه گرنی، می دونی ‫باید چی کار کنیم؟
‫به بچه بگیم که فهرست کردن ‫وسایل رو برامون انجام بده، نه؟
‫- یه گوشمالی حسابی بهش میدیم. ‫- بیخیال آیک.
‫نباید کسی رو گوشمالی داد.
‫باید دلش رو بدست بیاری پسر.
‫چیزی به اسم بچۀ بد وجود نداره.
‫- فقط الگوی خوبی نداشتن. ‫- گل گفتی، گرنی.
‫- درست میگم؟ ‫- خیلی خب، ببینیم چی کار می کنی.
‫اوه لعنتی.
‫هانتره، همونی که توی چاه بود.
‫همونی که شلنگ رو ‫روی لیندا پرایس گرفت.
‫همونی که توی خیریۀ عروسکا بود.
‫مدل موی مامان فوتبالی هم زده. ‫(مادرانی که بچه هاشون رو کلاس های مختلف می برن)
‫چه خبر خل و چل ها؟
‫هانتر، تو رفیق کوچولوی ‫آتش نشان منی؟
‫آره، چون مامان احمقم مجبورم کرد.
‫گرنی صدام کن. ‫چون من ر.ب.آی تو هستم.
‫اگه منظورت از ر.ب.آ ‫روانی بزرگ آتش نشانه
‫به گمونم که رفیقم باشی.
‫- تحویل بگیر. ‫- عجب!
‫چیزی به اسم بچۀ بد وجود نداره، ها؟
‫- تو حرف نزن بی عرضه. ‫- هی.
‫چه خوشی بگذرونیم.
‫کدوم گوریه؟
‫فکر کنم لوسی توی خونۀ رفیقش
‫خواب مونده و یادش رفته ‫ساعت رو تنظیم کنه.
‫خونۀ دوستش؟
‫- یا خونۀ دوست دیگه ش. ‫- با هیچ کس دوست نیست.
‫خیلی خب، می خوای که من ‫غیر مستقیم منظورم رو برسونم؟
‫دختر خوبیه.
‫صفحه های شبکه های ‫اجتماعیش رو چک کردی؟
‫به نظرت می تونیم چیزی
‫- توی صفحۀ اونیگو بویینگوش پیدا کنیم؟ ‫- توی صحفۀ بویویونگش آره.
‫لوسی هر ده دقیقه یه بار ‫باید پست بذاره.
‫خب، من که بلد نیستم.
‫خودم انجام میدم.
‫- چی پیدا کردی؟ ‫- خیلی خب.
‫- چیه؟ ‫- یه چیزی پیدا کردم.
‫«از رستوران لابسترینوی دوم شاه میگو سفارش دادیم.»
‫خیلی قشنگه. ‫به نظر من که با کسی رفیق شده.
‫- بسه دیگه. ‫- فقط می خوام کمک کنم.
‫اگه می خوای یکی دیگه کمک کنه ‫زنگ بزن به پلیس.
‫به پلیس زنگ نمی زنم.
‫- کاپیتان پولانسکی هستم. ‫- کاپیتان؟
‫- رئیس مکانکی هستم. ‫- تری.
‫- جری. ‫- چی کار داری؟
‫خواستم بدونم خبری دست شما رسیده که به ما مربوط باشه یا نه.
‫چی داری میگی؟
‫امیدوار بودم تو کمک کنی و بگی
‫کجا یه آتش نشان رو دیدین.
‫میشه حرفت رو بزنی، مکانکی؟
‫باشه، لوسی امروز ‫نیومده سر کار
‫و می دونیم که دیشب ‫توی رستوران لابسترینوی دوم بوده.
‫غیر از این سرنخی نداریم.
‫جالبه.
‫جری جونیور هم نیومده.
‫- منظورت پسرته؟ ‫- پسر زن اولمه.
‫می خوام دوباره باهاش ارتباط بگیرم
‫برای همین چند هفته پیش ‫توی نیروی پلیس ثبت نامش کردم
‫و می دونی، خوب داره پیش میره.
‫پرت و پلا نگو. ‫اینا چه ربطی به من داره؟
‫دیروز که به من گفت ‫قراره یه دوست صمیمی رو
‫توی رستوران لابسترینوی دوم ببینه ‫و دل تو دلش هم نبود.
‫نه، عمرا اگه دختر من با پلیس تاکوما
‫رفیق شده باشه، ‫مخصوصا پسر تو.
‫خیلی خب، انگاری ‫عجیب اتفاقیه که
‫جفتشون توی رستوران ‫لابسترینوی دوم بودن
‫و جفتشون سر کار نیومدن.
‫می دونی، اگه از قوه ی کارگاهیم استفاده کنم...
‫عمراً!
‫می دونم گفتم که با ‫کسی رفیق شده
‫ولی مطمئنا با ‫پولانسکی جونیور نیست.
‫سر کل حقوق بازنشستگیم شرط می بندم
‫که با پولانسکی جونیور نبوده.
‫منم این شرط رو قبول نمی کنم ‫چون می دونم می بازم.
‫- نه؟ عمراً! ‫- با اون نیست.
‫عمراً اگه با اون باشه!
‫- عمراً! ‫- نه، اصلا امکان نداره.
‫وای خداجون! ‫یادم رفته چطور نفس بکشم.
‫الانه که قلبم بترکه. ‫وای خداجون!
‫خیلی خب، آروم باش، ‫آروم باش، تا ده بشمار.
‫مگه میشه زیاد مواد زد؟ ‫مگه با براونی آدم نَسَخ میشه؟
‫- چیزیت نیست. ‫- مطمئنی؟
‫من که حس می کنم خوب نیستم. ‫حس می کنم اصلا خوب نیستم.
‫هی، هی، هی، ‫منو ببین، منو ببین.
‫یه چیزی از خودت بهم بگو.
‫وقتی مامانم، بابام رو تنها گذاشت ‫مجبورم کرد موهام رو مشکی رنگ کنم
‫تا اونو یاد بابام نندازم.
‫بیا روی یه چیز شادتر تمرکز کنیم.
‫خیلی خب...
‫همیشه دلم می خواست ‫احساساتم رو در هنر نشون بدم.
‫واقعا؟
‫آره، چندتا نقاشی دارم ‫اگه می خوای ببینی.
‫آره بابا، معلومه که می خوام ببینم.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫توی جیب پشت صندلیمه.
‫بذار خودم بردارم.
‫دستم نمی رسه.
‫برداشتمش.
‫خیلی خب. ‫خودآموز بودم.
‫پیکاسی همیشه ‫اسطورۀ من بوده.
‫- منظورت پیکاسوئه؟ ‫- نه.
‫گرگ پیکاسی، توی ایستگاه ‫نقاشه.
‫همیشه آرزو داشتم ‫صورت یه آدم بد
‫از خاطرات یه شاهد دروغگو ‫رو به تصویر بکشم.
‫- نگاه کن. ‫- عجب!
‫اینا... حرف نداره.
‫- جدی که نمیگی. ‫- نه، جدی میگم.
‫به نظرم اینا نشون میده که ‫خیلی استعداد داری.
‫- الکی میگی. ‫- به نظرم که حرف نداره.
‫دارم عقلم رو از دست میدم پسر.
‫- دارم عقلم رو از دست میدم. ‫- رفیق، خودت رو جمع و جور کن.
‫وای خدا، هر بلایی سرم اومد،
‫نذار از این ساختمون بپرم.
‫ما توی ماشینی که ‫توی گودال افتاده گیر کردیم.
‫من...
پاهام داره غیب میشه. پاهام داره غیب میشه.
تحملش رو ندارم.
‫- پاهام رو می بینی؟ ‫- خواهشا منو از اینجا بیارید بیرون.
‫خیلی خب، بکش و جمع کن، ‫آفرین.
‫بکش، جمع کن، ‫بکش، جمع کن، بکش جمع کن.
‫آره، جمع کن.
‫بکش، جمع کن. ‫عالیه.
‫مرتبه. ‫عالیه.
‫قلق کار داره دستت میاد پسر.
‫کل روز کارتون همینه؟
‫هی، بیا اینجا. ‫بلند شو.
‫هانتر، آتش نشانی یه سبک زندگیه.
‫ما هوای همدیگه رو داریم.
‫آره، مثلا وقتی همکارت نمیاد ‫سر شیفتش باید بمونی لامصب.
‫خانم آتش نشان گفت لامصب.
‫- چندتا این توئه؟ ‫- هشت تا.
‫خیلی خب، ببین هانتر، ‫من وقتی
‫از ارتش بیرون اومدم، ‫نه مسیری داشتم و نه هدفی.
‫آتش نشانی به من هدف داد.
‫رفیق، من نیومدم که ‫کارهای شما رو بکنم.
‫فقط بهم بگو چطوری ‫ساختمون رو به آتیش بکشم.
‫پارچه های روغنی و زودگیرکننده... ‫رفیق صمیمی ایجاد حریق.
‫- آیک. ‫- می خواد یاد بگیره.
‫- دارم بهش میگم دیگه. ‫- لازم نکرده بدونه.
‫خیلی خب هانتر، ‫حرفم اینه که
‫منو یاد بچگی های خودم می ندازی.
‫بعدش بزرگ شدی و ‫یه کچل که اسم زنونه داره شدی.
‫یه ماشین توی اوک پوینت ‫افتاده توی گودال. شاید لوسی باشه.
‫بریم، بریم.
‫وای خدا!
‫باشه، ردیفه، باشه.
‫صبح بخیر. ‫حالتون چطوره؟
‫وای خدا، کاپیتان، چقدر خوب شد که اومدی.
‫درد نداری؟ ‫می تونی انگشتات رو تکون بدی؟
‫آره، حالمون خوبه.
‫خوبه چون می خوایم ‫مسخره ت کنیم.
‫- آره، کاملا. ‫- منو ببر بیرون.
‫هی لوس، یکی هست که ‫می خواد باهات صحبت کنه.
‫- باشه. ‫- به همه دروغ گفتی.
‫با پلیس رفتی بیرون
‫و توی ماشینش مواد زدی.
‫- مواد نزدم. ‫- ببخشید رئیس.
‫- میشه من... ‫- الان نه دلایلا.
‫فقط نمی فهم چرا تو
‫قانون رفیق نشدن با ‫پلیسا که همه می دونن رو زیر پا گذاشتی.
‫یعنی میگی
‫اگه یه پلیس خانم جذاب خُل
‫یشنهاد دوستی و خریدن شاه میگو برای شام بهت می داد، قبول نمی کردی؟
‫به نکتۀ درستی اشاره کرد. ‫ممنون که بهم فهموندی.
‫- خیر سرت پسر پولانسکی بود! ‫- اینم نکتۀ درستیه!
‫من فقط با یک نفری بیرون رفتم که
‫با ماشینش رفت توی گودال.
‫نه، سر شیفتت نیومدی.
‫دلایلا می خواست بره عروسی.
‫هیچ اشکالی نداره. ‫چیزی نشده که.
‫اگه الان برم، ‫به عروسی...
‫ببخشید، ولی مشخصه که ‫هنوزم لوسی نَسَخه
‫و نمی تونه وظایفش رو ‫در ایستگاه انجام بده.
‫نَسَخ نیستم! ‫می تونم کار کنم، بابا!
‫خواهش می کنم، ‫خواهرم دوست صمیمیه
‫و موقع مرگ بابام ‫قول دادم...
‫- ممنون دلایلا. ‫- که کنارش باشم...
‫- برگرد سر کارت. ‫- و ساقدوشش باشم...
‫بابا، چت شده؟ ‫دلایلا، خیلی ببخشید.
‫گوش فرا ده، ‫این چه نوریست که از پنجره وارد می شود؟
‫لوسی ست، که نیمۀ گمشدۀ من است.
‫سلام تری.
‫- نه، نه، نه، تری، نه. ‫- پدرش رو در میارم!
‫- نه، نه، نه.
‫انگاری که باهاش ‫ارتباط نگرفتی.
‫باید بگم که وقتشه نقشۀ ‫دوم رو اجرا کنی... عشق سختگیرانه.
‫بچه ها، هر بچه ای که
‫این قدر بی شعوره یعنی مشکل داره.
‫مدل موهاش رو نگاه کن. ‫تقصیر خودش نیست.
‫باید یه راهی پیدا کنیم
‫و دقیقا می دونم چی کار کنم.
‫- هی رفیق، چی شده؟ ‫- چی می خوای، مادربزرگ؟
‫خیلی خب رفیق، ‫ببین من درک می کنم، خب؟
‫وقتی بچه بودم منم فکر می کردم ‫بچۀ سرسختیم.
‫نمی دونستم چطور احساساتم رو ‫ابراز کنم
‫تا اینکه با اینا آشنا شدم.
‫یوهو... من آتش نشان باب هستم
‫و هر چی که توی ‫ذهنمه رو می تونم بگم.
‫شروع کردی به بازی کردن ‫با عروسکا؟
‫من عروسک نیستم.
‫من بخشی از یک هنر باستانی هستم ‫که مهارت زیادی براش لازمه.
‫تو هم باید امتحانش کنی.
‫این باکوئه. سگه. ‫بیا.
‫بیا. حرفی برای گفتن ‫داری باکو؟
‫نمی تونی به من بگی چی کار کنم ‫چون تو بابام نیستی.
‫مگه بابات چطوریه؟
‫وقتی شش سالم بود تنهام گذاشت ‫و دیگه زنگ نزد.
‫کاش می تونستم باهاش صحبت کنم.
‫می بینی؟ عروسکا باحالن، نه؟
‫آره، به گمونم.
‫هی، گرنی، ببخشید که تو رو
‫از عروسکات دور می کنیم، ‫ولی باید باهامون بیای.
‫اینجا کار دارم.
‫میشه من پیش عروسکا باشم؟
‫آره، می تونی.
‫بیا... عاشقش میشی.
‫- بیا. ‫- عاشقش میشی.
‫خیلی دوستای خوبین.
‫
‫دخترم رو با ماشین ‫انداختی توی گودال.
‫رئیس، تا به حال فیلم آواتار رو دیدی؟
‫چی؟
‫توی آواتار وقتی که آدمای آبی ‫همدیگه رو می بینن
‫با استفاده از دمشون ‫نشون میدن عاشق شدن.
‫بهتره مراقب حرفایی که ‫می خوای بگی باشی.
‫من زیاد و شدید به حرفایی ‫که می خوام بگم فکر کردم.
‫حالم بد شد.
‫لوسی مکانکی...
‫با من ازدواج می کنی؟
‫شوخیت گرفته؟
‫این چه ربطی به آواتار داره؟
‫می بینی چی کار کردی؟
‫- چطوری با این یارو آشنا شدی؟ ‫- به تو ربطی نداره.
‫منتظره که جواب بدی. ‫بفرما، ازدواج کن دیگه.
‫از اونجا که شما بزرگتر من هستی، ‫نیازی به اجازۀ شما ندارم؟
‫اجازه داری دیگه. ‫بریم عروسی بگیریم.
منم به عنوان مأمور قانون خوشحال میشم خطبه تون رو بخونم.
‫لوسی مکانکی...
‫با من ازدواج می کنی؟
‫- قبلا پرسیدی ازم. ‫- جدی؟
‫- اوهوم. ‫- اونوقت جوابت چی بود؟
‫آره، باهات ازدواج می کنم.
‫بوم! یوهو!
‫تبریک میگم، ‫حالا دیگه فامیل شدیم!
‫قول میدم بیام، باشه؟
‫ببین، سعی دارم ‫از اینجا بیام بیرون.
‫دلایلا، برو لباست رو بپوش.
‫می تونم برم؟
‫نه، لوسی هنوزم نَسَخه ‫و ساقدوش لازم داره.
‫برو.
‫پسر، راهش رو پیدا کردیم.
‫این بچه با اون بچۀ ‫سر صبح زمین تا آسمون فرق داره.
‫وای نه.
‫پسرک کثافت لوس آشغال.
‫چته تو پسر؟
‫با من هر کاری بخوای ‫می تونی بکنی
‫ولی به عروسکام گند نزن!
‫گرنی، یادت نره
‫می خوایم بفهمیم چرا ‫داره همچین رفتاری نشون میده.
‫آره، آروم باش، داداش.
‫من آروم باشم، داداش؟
‫نظرت چیه من آروم باشم
‫و ببینمت که داری صدتا شنا میری؟ ‫بخواب روی زمین، یالا.
‫وای پسر، می دونستم ‫ارزش صبر کردن داره.
‫نباید همچین کاری بکنی.
‫حالا باید دویستا شنا بری چون
‫داری حاضر جوابی می کنی، ‫پسرک احمق و میمون حال به هم زن.
‫چه غلطی داری می کنی؟
‫این رفیق کوچولوی آتش نشانمه...
‫فکر می کنی این حق رو بهت میده
‫سر این بچه داد بزنی ‫و مجبورش کنی شنا بری؟
‫من... داشتم....
‫گرنی خیلی بدجنسه.
‫اوه عزیزم، گریه نکن.
‫گزارشت رو به
‫سازمان برادر آتش نشان بزرگ میدم.
‫شانس آوردی دستگیرت نمی کنم.
‫شانس آوردی. ‫بیا اینجا عزیزم.
‫گوشیم!
‫چند دقیقه پیش شوخی کردم.
‫بابام با من زندگی می کنه ‫ولی مثل تو بی شعوره.
‫- آخ. ‫- احمق.
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره.
‫- خودت احمقی! ‫- هی، هی.
‫از لوسی عذرخواهی کن. ‫بگو دست خودت نبود.
‫نه، عاشق بازی جوجه م. ‫(یه بازی که هیچکدوم از دو طرف تسلیم نمیشن)
‫می دونی چرا به من میگن رئیس؟
‫چون مرغ و گوشت دوست داری.
‫چون مرغ و گوشت دوست دارم!
‫آقایون.
‫- چی می خوای؟ ‫- با نیت دوستی اینجا اومدم.
‫- خیلی خب باشه. ‫- باشه؟
‫ببین، فقط خواستم بگم
‫تا به حال جری جونیور رو این طوری ندیده بودم.
‫واقعا یه عالمه دخترت رو دوست داره
‫و نگاه کن، می دونم که ‫ما اختلافات خودمون رو داشتیم
‫ولی شاید... شاید این عشق بتونه
‫مثل پلی باشه که رابطۀ ‫بین دو ایستگاهمون رو درست کنه
‫مخصوصا حالا که قراره فامیل بشیم.
‫نتونستم!
‫خودم رو به چالش کشیدم که تا ‫یک دقیقه نخندم ولی نتونستم
‫چون این خنده دارترین ‫چیزیه که تا به حال دیدم.
‫من که چیز خنده داری ‫نمی بینم.
‫از دید من بهش نگاه کن.
‫وقتی جری جونیور بهم گفت ‫می خواد چی کار کنه
‫دیگه داغون کردن ماشینم ‫برام مهم نبود.
‫دیگه برام مهم نبود این ‫بچه احمقه.
‫بهش گفتم «فکر خوبیه».
‫می دونی چرا؟
‫چون دل تو دلم نبود که ‫این نگاه رو
‫روی صورت مسخره ت ببینم.
‫ولی بهترین بخشش ‫اینه که چقدر تو بی شعوری که
‫یه کاری کردی که جواب مثبت بده
‫و حالا هم دارن ازدواج می کنن.
‫- کافیه دیگه. ‫- خیلی خب، خیلی خب.
‫بیخیال، آروم باشید.
‫بسه دیگه پولانسکی، ‫منظورت رو رسوندی.
‫برو بیرون دیگه.
‫در ضمن، خدا کنه اولین بچه شون پسر باشه.
‫برو بیرون دیگه.
‫- تری، کنسلش کن. ‫- من پس نمی کشم.
‫عزیزان
‫اینجا جمع شدیم تا ملحق به پسرم
‫سرکار جرالد پولانسکی جونیور
‫و دختر تری مکانکی، ‫لوسی عزیز و دوست داشتنی بشیم.
‫اصلا نمی تونم وصف کنم ‫چقدر دیدن عشقِ
‫این دو جوون
‫برام مسرت بخش بوده.
‫ویکی خیلی عصبانی میشه.
‫دلم می خواد صورتش رو ‫وقتی می فهمه دخترش با
‫پسر پولانسکی همین طور ‫یهویی ازدواج کرده ببینم،
‫اونم توی ایستگاه خودت، ‫در نبود خودش
‫- و تو ترغیبش کردی. ‫- خیلی خب، ممنون.
‫جری جونیور پیمان های خودش رو ‫آماده کرده.
‫بایستی خوب باشه.
‫ممنون پدر.
‫الان که دارم به ‫چشمان زنی که می خوام
‫بقیۀ عمرم رو باهاش ‫زندگی کنم نگاه می کنم
‫قلبم از سینه م می خواد بیرون بزنه.
‫لعنتی.
‫«عشق من به لوسی»؟
‫لوسی، من خونه م.
‫این یارو می دونه چی دارم میگم.
‫- بهترین رفیقمه. ‫- عالیه.
‫اگه کسی از حضار ‫فکر می کنه این دو نفر
‫نباید ازدواج کنن، الان حرف بزنن
‫یا هم که تا ابد حرفی نزنید.
‫خواهشا چیزی نگید.
‫خواهشا نگید. ‫خواهشا نگید.
‫هیچکس؟ ‫برای آخرین بار فرصت میدم.
‫عجب! ‫خیلی خب.
‫طبق قدرتی که ایالت بزرگ واشنگتن ‫به من داده
‫حالا شما رو
‫شوهر و...
‫- عمو! ‫- لعنتی، خیلی نزدیک بود!
‫- چی؟ ‫- خیلی متأسفم، نمی تونم.
‫فقط نمی خواستم
‫بخاطر شام مجانی ‫و یه آدم جذاب منو قضاوت کنند.
‫فکر می کردم دیگه ‫تا الان سر عقل بیاد
‫و بیخیالش بشه.
‫و بابا، فکر می کردم تو ‫جلوی این قضیه رو بگیری.
‫من فقط خواستم به ‫تصمیماتت احترام بذارم.
‫ولی لوسی، من و تو ‫برای هم مقدر شدیم.
‫تو به من دلگرمی می دادی.
‫رفیق یکم عزت داشته باش.
‫این کار رو فقط بخاطر اینکه ‫جلوی باباش کم نیاره انجام میده.
‫احمق نباش.
‫- ممنون. ‫- واحد 781 دعوای خانوادگی.
‫پلاک 497 خیابون کویکر وست.
‫دریافت شد. ‫تو راهیم.
‫بیا جری جونیور. ‫بریم سراغ کارمون.
‫بیا، بریم.
‫این رو برای تو درست کردم.
‫
‫عجب! ‫با من مو نمی زنه.
‫بهترین کارمه. ‫لبخند مونالیزامه.
‫ممنون جری.
‫منو فراموش نکن. ‫و موفق باشی.
‫سفر بی خطر.
‫اجازه بدید که اولین نفری باشم
‫که نه گفتنت رو بهت تبریک میگم.
‫فکر کنم دیگه به اینا ‫نیازی ندارم.
‫- اوه! ‫- وای خداجون.
‫- به پدرت لعنت. ‫- خیلی متأسفم.
‫میشه حالا برم؟
‫بله، می تونی بری دلایلا.
‫- وای خداجون. ‫- آخ!
‫واقعیتش... این بهترین عروسی بود که ‫تا به حال رفتم...
‫روانکاوم میگه من می دونم ‫لیاقت عشق رو دارم
‫ولی همش عشقم رو
‫سر زنایی که از لحاظ احساسی ‫دست یافتنی نیستن هدر میدم.
‫و همۀ اینا برمی گرده ‫به رابطه ام با بابام.
‫اوه بیخیال.
‫چرا من اصلا گیر شما
‫آدمای غمگین احساسی و مُسن نمیفتم؟
‫رفیق، مثلا دارم باهات ‫درددل می کنم.
‫مثلا اومدیم گشت.
‫بریم یه گروه خلافکار ‫که مسابقۀ شتاب گذاشتن بگیریم.
‫این همون یاروییه که ‫سر کلاس فرانسوی نمره ت رو کم داد؟
‫آره، همون احمقه، ‫آقای آراگون.
‫بریم حساب چند نفر رو برسیم.
‫آره، آره.
‫سلام عرض شد.
‫یه خانم قفقازی بهم زنگ زد
‫که می خواست شنبه شب ‫بره مراسم محلی.
‫- خود خودمم. ‫- بپر بالا.
‫بابام اگه بفهمه
‫با پلیس رفتم بیرون ‫منو می کشه.
‫بابای منم رئیس پلیسه.
‫اونم اگه بفهمه با ‫مأمور آتش نشانی بیرون رفتم منو می کشه
‫بعدش هم مجبور میشم دستگیرش کنم.
‫می دونی بهترین بخش ‫بیرون رفتن با پلیس چیه؟
‫چراغ قرمزی در کار نیست.
‫اوه! خوشت اومد؟
‫(پولانسکی)
‫یا خود خدا. ‫دیگه موقعشه.
‫امروز یه روز مهمه که ‫با رفیق کوچولوی آتش نشانم برنامه دارم.
‫ثبت نام کردی که ‫رفیق بزرگ آتش نشان باشی؟
‫درسته. ‫من رسما ر.ب.آ هستم. (رفیق بزرگ آتش نشان)
‫اوه آره، شنیدم چه جور ‫برنامه ایه
‫از هموناست که یه آتش نشان
‫مربی بچه ای که ‫مشکل داره میشه، نه؟
‫خیلی وقته که می خواستم
‫در زندگی یک بچۀ طلاق ‫تغییر ایجاد کنم.
‫آره، واسه آشنایی ‫با مادرهای بیوه هم راه خوبیه
‫می دونی منظورم... چیه؟!
‫به یه بچه ای که مشکل داره هم کمک می کنی دیگه. ‫با یه تیر دو نشون می زنی.
‫اگه بچه تخس باشه چی؟
‫اون کار فیلم «بی درنگ ترسیده» رو انجام میدی؟
‫وای پسر، خیلی دوست دارم ببینمش.
‫افسر آموزشی گرنفیلد اسمیت
‫به یه بچۀ پررو از روی عشق سختگیری می کنی!
بخواب و بیست تا شنا برو!
‫توی چمدونت دونات داری، سرباز؟
‫بزن تو دهنشون اندی.
‫
‫نه، نه.
‫بچه هایی که مشکل دارن ‫لازمه یکی باهاشون ارتباط بگیره
‫باید یکمی هواشون رو داشته باشی.
‫- خسته کننده ست. ‫- ولی جدی
‫اگه خواستید روش شلنگ بگیرید
‫منو خبر کنید. ‫خودم پف فیل درست می کنم.
‫- حالا شد یه چیزی. ‫- آفرین.
‫اوه.
‫- سلام دلایلا. ‫- خیلی خب.
‫- سلام دلایلا. ‫- سلام دلایلا.
‫لوسی هنوز نیومده؟
‫شبیه ماهی بادکنکی صورتی شدی.
‫چقدر پشمک برای درست کردنش استفاده کردی؟
‫می دونم افتضاح شدم.
‫خواهرم عروسی داره ‫و منم ساقدوش عروسم
‫البته اگه لوسی بیاد که ‫شیفتم رو تحویل بدم.
‫دلایلا، مطمئنم لوسی ‫توی ترافیک گیر کرده.
‫- هر لحظه ممکنه برسه. ‫- خدا کنه.
‫ولی مجبورم ازت بخوام ‫تا اون موقع
‫یونیفرمت رو بپوشی ‫محض اینکه اگر احضار شدیم.
‫- ببخشید. ‫- اشکالی نداره.
‫راستی یه کدو هم هست که بایستی...
‫چه بانمکی اندی!
‫- تبدیل به کالکسه بشه. ‫- نذاشت حرفت رو
‫- تموم کنی. ‫- آره.
‫هی!
‫کمک!
‫هی! هی!
‫- لعنتی. ‫- یکی کمک کنه!
‫کمک!
‫کمک! کمک!
‫هنوز باورم نمیشه ‫شیشه رو شکوندی.
‫چی کار می کردم خب؟
‫پاهامون گیر کرده.
‫هنوزم گوشی هامون آنتن نداره.
‫ولی یکی پیدامون می کنه، نه؟
‫یه دلیلی داره دیگه که ‫اینجا بهترین مکان تفریحمه.
‫بخاطر اینکه کسی این بالا نمیاد.
‫عجب! احساس می کنم ‫با بقیه فرق دارم.
‫خیلی گشنمه!
‫چیزی توی کیفت نداری؟
‫مثلا، نوشیدنی انرژی زای حیوانی.
‫نه، انرژی زای حیوانی ‫با خودم جایی نمی برم.
‫حالا حتما لازم نیست ‫انرژی زای حیوانی باشه.
‫انرژی زای قوی هم خوبه.
‫من هیچ جور نوشیدنی ‫انرژی زایی توی کیفم ندارم.
‫از اینا دارم.
‫اینا رو کجا قایم کرده بودی؟ ‫براونی؟
‫- نه، نه، نه. ‫- عاشقشم.
‫شوخی می کنی؟
‫- این براونی ها نَسَخت می کنه. ‫- جدی؟
‫اینا رو توی یه کنسرتی که ‫رفته بودم ول کرده بودن.
‫آره، والا منم حرفی نزدم.
‫برام مهم نیست. ‫فقط گشنمه.
‫نه، فکر نکنم فکر خوبی باشه.
‫ما توی ماشین و گودال گیر کردیم ‫که راه فراری هم نداریم...
‫تا به حال از این چیزا خوردم، خب؟
‫- از اول که پلیس نبودم. ‫- باشه.
‫آدامس نعنایی هم دارم ‫می خوای که...
‫مثلا بزرگ شدم دیگه، خب؟
‫چیزیم نمیشه. ‫خوبه ها!
‫سلام شورتی، ‫دلایلام.
‫خواستم بدونم می تونی بیای ‫به جای من شیفت وایستی یا نه.
‫آره، لوسی نیومده ‫و یه جورایی داره میره روی اعصابم
‫چون... ‫برات مهم نیست، داد نزن.
‫باشه، فهمیدم، خداحافظ.
‫وای خدا! ‫لوسی داره میره رو اعصابم.
‫حتی اگه تا نیم ساعت دیگه اینجا برسه
‫باید دوباره آرایش کنم، ‫لباسم رو بپوشم
‫و با ساقدوش ها مثل ‫آهنگ «فانک بالاشهری» تمرین کنم.
‫همین حدود دو ساعت وقت می گیره.
‫از عمد همچین کاری نمی کنه.
‫منم کم کم دارم نگران میشم.
‫اوه، این همون لولۀ کف سازیه ‫که درست کردیم.
‫- نه بابا! ‫- آره.
‫موندم هنوزم کار می کنه یا نه.
‫- حالا شد سه ساعت. ‫- شرمنده.
‫وای پسر! رفیق کوچولوی ‫آتش نشانم
‫الاناست که برسه و دل تو دلم نیست که ‫به یه بچه ای که کمک لازم داره کمک کنم.
‫اوه گرنی، می دونی ‫باید چی کار کنیم؟
‫به بچه بگیم که فهرست کردن ‫وسایل رو برامون انجام بده، نه؟
‫- یه گوشمالی حسابی بهش میدیم. ‫- بیخیال آیک.
‫نباید کسی رو گوشمالی داد.
‫باید دلش رو بدست بیاری پسر.
‫چیزی به اسم بچۀ بد وجود نداره.
‫- فقط الگوی خوبی نداشتن. ‫- گل گفتی، گرنی.
‫- درست میگم؟ ‫- خیلی خب، ببینیم چی کار می کنی.
‫اوه لعنتی.
‫هانتره، همونی که توی چاه بود.
‫همونی که شلنگ رو ‫روی لیندا پرایس گرفت.
‫همونی که توی خیریۀ عروسکا بود.
‫مدل موی مامان فوتبالی هم زده. ‫(مادرانی که بچه هاشون رو کلاس های مختلف می برن)
‫چه خبر خل و چل ها؟
‫هانتر، تو رفیق کوچولوی ‫آتش نشان منی؟
‫آره، چون مامان احمقم مجبورم کرد.
‫گرنی صدام کن. ‫چون من ر.ب.آی تو هستم.
‫اگه منظورت از ر.ب.آ ‫روانی بزرگ آتش نشانه
‫به گمونم که رفیقم باشی.
‫- تحویل بگیر. ‫- عجب!
‫چیزی به اسم بچۀ بد وجود نداره، ها؟
‫- تو حرف نزن بی عرضه. ‫- هی.
‫چه خوشی بگذرونیم.
‫کدوم گوریه؟
‫فکر کنم لوسی توی خونۀ رفیقش
‫خواب مونده و یادش رفته ‫ساعت رو تنظیم کنه.
‫خونۀ دوستش؟
‫- یا خونۀ دوست دیگه ش. ‫- با هیچ کس دوست نیست.
‫خیلی خب، می خوای که من ‫غیر مستقیم منظورم رو برسونم؟
‫دختر خوبیه.
‫صفحه های شبکه های ‫اجتماعیش رو چک کردی؟
‫به نظرت می تونیم چیزی
‫- توی صفحۀ اونیگو بویینگوش پیدا کنیم؟ ‫- توی صحفۀ بویویونگش آره.
‫لوسی هر ده دقیقه یه بار ‫باید پست بذاره.
‫خب، من که بلد نیستم.
‫خودم انجام میدم.
‫- چی پیدا کردی؟ ‫- خیلی خب.
‫- چیه؟ ‫- یه چیزی پیدا کردم.
‫«از رستوران لابسترینوی دوم شاه میگو سفارش دادیم.»
‫خیلی قشنگه. ‫به نظر من که با کسی رفیق شده.
‫- بسه دیگه. ‫- فقط می خوام کمک کنم.
‫اگه می خوای یکی دیگه کمک کنه ‫زنگ بزن به پلیس.
‫به پلیس زنگ نمی زنم.
‫- کاپیتان پولانسکی هستم. ‫- کاپیتان؟
‫- رئیس مکانکی هستم. ‫- تری.
‫- جری. ‫- چی کار داری؟
‫خواستم بدونم خبری دست شما رسیده که به ما مربوط باشه یا نه.
‫چی داری میگی؟
‫امیدوار بودم تو کمک کنی و بگی
‫کجا یه آتش نشان رو دیدین.
‫میشه حرفت رو بزنی، مکانکی؟
‫باشه، لوسی امروز ‫نیومده سر کار
‫و می دونیم که دیشب ‫توی رستوران لابسترینوی دوم بوده.
‫غیر از این سرنخی نداریم.
‫جالبه.
‫جری جونیور هم نیومده.
‫- منظورت پسرته؟ ‫- پسر زن اولمه.
‫می خوام دوباره باهاش ارتباط بگیرم
‫برای همین چند هفته پیش ‫توی نیروی پلیس ثبت نامش کردم
‫و می دونی، خوب داره پیش میره.
‫پرت و پلا نگو. ‫اینا چه ربطی به من داره؟
‫دیروز که به من گفت ‫قراره یه دوست صمیمی رو
‫توی رستوران لابسترینوی دوم ببینه ‫و دل تو دلش هم نبود.
‫نه، عمرا اگه دختر من با پلیس تاکوما
‫رفیق شده باشه، ‫مخصوصا پسر تو.
‫خیلی خب، انگاری ‫عجیب اتفاقیه که
‫جفتشون توی رستوران ‫لابسترینوی دوم بودن
‫و جفتشون سر کار نیومدن.
‫می دونی، اگه از قوه ی کارگاهیم استفاده کنم...
‫عمراً!
‫می دونم گفتم که با ‫کسی رفیق شده
‫ولی مطمئنا با ‫پولانسکی جونیور نیست.
‫سر کل حقوق بازنشستگیم شرط می بندم
‫که با پولانسکی جونیور نبوده.
‫منم این شرط رو قبول نمی کنم ‫چون می دونم می بازم.
‫- نه؟ عمراً! ‫- با اون نیست.
‫عمراً اگه با اون باشه!
‫- عمراً! ‫- نه، اصلا امکان نداره.
‫وای خداجون! ‫یادم رفته چطور نفس بکشم.
‫الانه که قلبم بترکه. ‫وای خداجون!
‫خیلی خب، آروم باش، ‫آروم باش، تا ده بشمار.
‫مگه میشه زیاد مواد زد؟ ‫مگه با براونی آدم نَسَخ میشه؟
‫- چیزیت نیست. ‫- مطمئنی؟
‫من که حس می کنم خوب نیستم. ‫حس می کنم اصلا خوب نیستم.
‫هی، هی، هی، ‫منو ببین، منو ببین.
‫یه چیزی از خودت بهم بگو.
‫وقتی مامانم، بابام رو تنها گذاشت ‫مجبورم کرد موهام رو مشکی رنگ کنم
‫تا اونو یاد بابام نندازم.
‫بیا روی یه چیز شادتر تمرکز کنیم.
‫خیلی خب...
‫همیشه دلم می خواست ‫احساساتم رو در هنر نشون بدم.
‫واقعا؟
‫آره، چندتا نقاشی دارم ‫اگه می خوای ببینی.
‫آره بابا، معلومه که می خوام ببینم.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫توی جیب پشت صندلیمه.
‫بذار خودم بردارم.
‫دستم نمی رسه.
‫برداشتمش.
‫خیلی خب. ‫خودآموز بودم.
‫پیکاسی همیشه ‫اسطورۀ من بوده.
‫- منظورت پیکاسوئه؟ ‫- نه.
‫گرگ پیکاسی، توی ایستگاه ‫نقاشه.
‫همیشه آرزو داشتم ‫صورت یه آدم بد
‫از خاطرات یه شاهد دروغگو ‫رو به تصویر بکشم.
‫- نگاه کن. ‫- عجب!
‫اینا... حرف نداره.
‫- جدی که نمیگی. ‫- نه، جدی میگم.
‫به نظرم اینا نشون میده که ‫خیلی استعداد داری.
‫- الکی میگی. ‫- به نظرم که حرف نداره.
‫دارم عقلم رو از دست میدم پسر.
‫- دارم عقلم رو از دست میدم. ‫- رفیق، خودت رو جمع و جور کن.
‫وای خدا، هر بلایی سرم اومد،
‫نذار از این ساختمون بپرم.
‫ما توی ماشینی که ‫توی گودال افتاده گیر کردیم.
‫من...
پاهام داره غیب میشه. پاهام داره غیب میشه.
تحملش رو ندارم.
‫- پاهام رو می بینی؟ ‫- خواهشا منو از اینجا بیارید بیرون.
‫خیلی خب، بکش و جمع کن، ‫آفرین.
‫بکش، جمع کن، ‫بکش، جمع کن، بکش جمع کن.
‫آره، جمع کن.
‫بکش، جمع کن. ‫عالیه.
‫مرتبه. ‫عالیه.
‫قلق کار داره دستت میاد پسر.
‫کل روز کارتون همینه؟
‫هی، بیا اینجا. ‫بلند شو.
‫هانتر، آتش نشانی یه سبک زندگیه.
‫ما هوای همدیگه رو داریم.
‫آره، مثلا وقتی همکارت نمیاد ‫سر شیفتش باید بمونی لامصب.
‫خانم آتش نشان گفت لامصب.
‫- چندتا این توئه؟ ‫- هشت تا.
‫خیلی خب، ببین هانتر، ‫من وقتی
‫از ارتش بیرون اومدم، ‫نه مسیری داشتم و نه هدفی.
‫آتش نشانی به من هدف داد.
‫رفیق، من نیومدم که ‫کارهای شما رو بکنم.
‫فقط بهم بگو چطوری ‫ساختمون رو به آتیش بکشم.
‫پارچه های روغنی و زودگیرکننده... ‫رفیق صمیمی ایجاد حریق.
‫- آیک. ‫- می خواد یاد بگیره.
‫- دارم بهش میگم دیگه. ‫- لازم نکرده بدونه.
‫خیلی خب هانتر، ‫حرفم اینه که
‫منو یاد بچگی های خودم می ندازی.
‫بعدش بزرگ شدی و ‫یه کچل که اسم زنونه داره شدی.
‫یه ماشین توی اوک پوینت ‫افتاده توی گودال. شاید لوسی باشه.
‫بریم، بریم.
‫وای خدا!
‫عجیبه چون خیلی جذابی
‫ولی وقتی صورتت رو له کنم
‫شبیه... بچه میشی.
‫شبیه یه بچۀ جذاب میشی. ‫حرف عجیبیه.
‫داداش، گفتم این قدر ‫صورتم رو فشار نده.
‫اوه،باشه. ‫خیلی خب، باشه.
‫باشه، ردیفه، باشه.
‫صبح بخیر. ‫حالتون چطوره؟
‫وای خدا، کاپیتان، چقدر خوب شد که اومدی.
‫درد نداری؟ ‫می تونی انگشتات رو تکون بدی؟
‫آره، حالمون خوبه.
‫خوبه چون می خوایم ‫مسخره ت کنیم.
‫- آره، کاملا. ‫- منو ببر بیرون.
‫هی لوس، یکی هست که ‫می خواد باهات صحبت کنه.
‫- باشه. ‫- به همه دروغ گفتی.
‫با پلیس رفتی بیرون
‫و توی ماشینش مواد زدی.
‫- مواد نزدم. ‫- ببخشید رئیس.
‫- میشه من... ‫- الان نه دلایلا.
‫فقط نمی فهم چرا تو
‫قانون رفیق نشدن با ‫پلیسا که همه می دونن رو زیر پا گذاشتی.
‫یعنی میگی
‫اگه یه پلیس خانم جذاب خُل
‫یشنهاد دوستی و خریدن شاه میگو برای شام بهت می داد، قبول نمی کردی؟
‫به نکتۀ درستی اشاره کرد. ‫ممنون که بهم فهموندی.
‫- خیر سرت پسر پولانسکی بود! ‫- اینم نکتۀ درستیه!
‫من فقط با یک نفری بیرون رفتم که
‫با ماشینش رفت توی گودال.
‫نه، سر شیفتت نیومدی.
‫دلایلا می خواست بره عروسی.
‫هیچ اشکالی نداره. ‫چیزی نشده که.
‫اگه الان برم، ‫به عروسی...
‫ببخشید، ولی مشخصه که ‫هنوزم لوسی نَسَخه
‫و نمی تونه وظایفش رو ‫در ایستگاه انجام بده.
‫نَسَخ نیستم! ‫می تونم کار کنم، بابا!
‫خواهش می کنم، ‫خواهرم دوست صمیمیه
‫و موقع مرگ بابام ‫قول دادم...
‫- ممنون دلایلا. ‫- که کنارش باشم...
‫- برگرد سر کارت. ‫- و ساقدوشش باشم...
‫بابا، چت شده؟ ‫دلایلا، خیلی ببخشید.
‫گوش فرا ده، ‫این چه نوریست که از پنجره وارد می شود؟
‫لوسی ست، که نیمۀ گمشدۀ من است.
‫سلام تری.
‫- نه، نه، نه، تری، نه. ‫- پدرش رو در میارم!
‫- نه، نه، نه.
‫انگاری که باهاش ‫ارتباط نگرفتی.
‫باید بگم که وقتشه نقشۀ ‫دوم رو اجرا کنی... عشق سختگیرانه.
‫بچه ها، هر بچه ای که
‫این قدر بی شعوره یعنی مشکل داره.
‫مدل موهاش رو نگاه کن. ‫تقصیر خودش نیست.
‫باید یه راهی پیدا کنیم
‫و دقیقا می دونم چی کار کنم.
‫- هی رفیق، چی شده؟ ‫- چی می خوای، مادربزرگ؟
‫خیلی خب رفیق، ‫ببین من درک می کنم، خب؟
‫وقتی بچه بودم منم فکر می کردم ‫بچۀ سرسختیم.
‫نمی دونستم چطور احساساتم رو ‫ابراز کنم
‫تا اینکه با اینا آشنا شدم.
‫یوهو... من آتش نشان باب هستم
‫و هر چی که توی ‫ذهنمه رو می تونم بگم.
‫شروع کردی به بازی کردن ‫با عروسکا؟
‫من عروسک نیستم.
‫من بخشی از یک هنر باستانی هستم ‫که مهارت زیادی براش لازمه.
‫تو هم باید امتحانش کنی.
‫این باکوئه. سگه. ‫بیا.
‫بیا. حرفی برای گفتن ‫داری باکو؟
‫نمی تونی به من بگی چی کار کنم ‫چون تو بابام نیستی.
‫مگه بابات چطوریه؟
‫وقتی شش سالم بود تنهام گذاشت ‫و دیگه زنگ نزد.
‫کاش می تونستم باهاش صحبت کنم.
‫می بینی؟ عروسکا باحالن، نه؟
‫آره، به گمونم.
‫هی، گرنی، ببخشید که تو رو
‫از عروسکات دور می کنیم، ‫ولی باید باهامون بیای.
‫اینجا کار دارم.
‫میشه من پیش عروسکا باشم؟
‫آره، می تونی.
‫بیا... عاشقش میشی.
‫- بیا. ‫- عاشقش میشی.
‫خیلی دوستای خوبین.
‫
‫دخترم رو با ماشین ‫انداختی توی گودال.
‫رئیس، تا به حال فیلم آواتار رو دیدی؟
‫چی؟
‫توی آواتار وقتی که آدمای آبی ‫همدیگه رو می بینن
‫با استفاده از دمشون ‫نشون میدن عاشق شدن.
‫بهتره مراقب حرفایی که ‫می خوای بگی باشی.
‫من زیاد و شدید به حرفایی ‫که می خوام بگم فکر کردم.
‫حالم بد شد.
‫لوسی مکانکی...
‫با من ازدواج می کنی؟
‫شوخیت گرفته؟
‫این چه ربطی به آواتار داره؟
‫می بینی چی کار کردی؟
‫- چطوری با این یارو آشنا شدی؟ ‫- به تو ربطی نداره.
‫منتظره که جواب بدی. ‫بفرما، ازدواج کن دیگه.
‫از اونجا که شما بزرگتر من هستی، ‫نیازی به اجازۀ شما ندارم؟
‫اجازه داری دیگه. ‫بریم عروسی بگیریم.
منم به عنوان مأمور قانون خوشحال میشم خطبه تون رو بخونم.
‫لوسی مکانکی...
‫با من ازدواج می کنی؟
‫- قبلا پرسیدی ازم. ‫- جدی؟
‫- اوهوم. ‫- اونوقت جوابت چی بود؟
‫آره، باهات ازدواج می کنم.
‫بوم! یوهو!
‫تبریک میگم، ‫حالا دیگه فامیل شدیم!
‫قول میدم بیام، باشه؟
‫ببین، سعی دارم ‫از اینجا بیام بیرون.
‫دلایلا، برو لباست رو بپوش.
‫می تونم برم؟
‫نه، لوسی هنوزم نَسَخه ‫و ساقدوش لازم داره.
‫برو.
‫پسر، راهش رو پیدا کردیم.
‫این بچه با اون بچۀ ‫سر صبح زمین تا آسمون فرق داره.
‫وای نه.
‫پسرک کثافت لوس آشغال.
‫چته تو پسر؟
‫با من هر کاری بخوای ‫می تونی بکنی
‫ولی به عروسکام گند نزن!
‫گرنی، یادت نره
‫می خوایم بفهمیم چرا ‫داره همچین رفتاری نشون میده.
‫آره، آروم باش، داداش.
‫من آروم باشم، داداش؟
‫نظرت چیه من آروم باشم
‫و ببینمت که داری صدتا شنا میری؟ ‫بخواب روی زمین، یالا.
‫وای پسر، می دونستم ‫ارزش صبر کردن داره.
‫نباید همچین کاری بکنی.
‫حالا باید دویستا شنا بری چون
‫داری حاضر جوابی می کنی، ‫پسرک احمق و میمون حال به هم زن.
‫چه غلطی داری می کنی؟
‫این رفیق کوچولوی آتش نشانمه...
‫فکر می کنی این حق رو بهت میده
‫سر این بچه داد بزنی ‫و مجبورش کنی شنا بری؟
‫من... داشتم....
‫گرنی خیلی بدجنسه.
‫اوه عزیزم، گریه نکن.
‫گزارشت رو به
‫سازمان برادر آتش نشان بزرگ میدم.
‫شانس آوردی دستگیرت نمی کنم.
‫شانس آوردی. ‫بیا اینجا عزیزم.
‫بیا از پیش این احمق بریم.
‫هر چی شما بگی، سرکار.
‫گوشیم!
‫چند دقیقه پیش شوخی کردم.
‫بابام با من زندگی می کنه ‫ولی مثل تو بی شعوره.
‫- آخ. ‫- احمق.
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره.
‫- خودت احمقی! ‫- هی، هی.
‫از لوسی عذرخواهی کن. ‫بگو دست خودت نبود.
‫نه، عاشق بازی جوجه م. ‫(یه بازی که هیچکدوم از دو طرف تسلیم نمیشن)
‫می دونی چرا به من میگن رئیس؟
‫چون مرغ و گوشت دوست داری.
‫چون مرغ و گوشت دوست دارم!
‫آقایون.
‫- چی می خوای؟ ‫- با نیت دوستی اینجا اومدم.
‫- خیلی خب باشه. ‫- باشه؟
‫ببین، فقط خواستم بگم
‫تا به حال جری جونیور رو این طوری ندیده بودم.
‫واقعا یه عالمه دخترت رو دوست داره
‫و نگاه کن، می دونم که ‫ما اختلافات خودمون رو داشتیم
‫ولی شاید... شاید این عشق بتونه
‫مثل پلی باشه که رابطۀ ‫بین دو ایستگاهمون رو درست کنه
‫مخصوصا حالا که قراره فامیل بشیم.
‫نتونستم!
‫خودم رو به چالش کشیدم که تا ‫یک دقیقه نخندم ولی نتونستم
‫چون این خنده دارترین ‫چیزیه که تا به حال دیدم.
‫من که چیز خنده داری ‫نمی بینم.
‫از دید من بهش نگاه کن.
‫وقتی جری جونیور بهم گفت ‫می خواد چیکار کنه
‫دیگه داغون کردن ماشینم برام اهمیتی نداشت
‫دیگه برام مهم نبود این بچه احمقه
‫بهش گفتم «فکر خوبیه».
‫می دونی چرا؟
‫چون دل تو دلم نبود که این نگاه رو
‫روی صورت مسخره ت ببینم.
‫اما بهترین قسمتش ‫اینه که چقدر تو بی شعوری که
‫یه کاری کردی که جواب مثبت بده
‫و حالا هم دارن ازدواج می کنن.
‫- کافیه دیگه. ‫- خیلی خب، خیلی خب.
‫بیخیال، آروم باشید.
‫کافیه دیگه پولانسکی، ‫منظورت رو رسوندی.
‫برو بیرون دیگه.
‫در ضمن، خدا کنه اولین بچه شون پسر باشه.
‫برو بیرون دیگه.
‫- تری، کنسلش کن. ‫- من پس نمی کشم.
‫عزیزان
‫اینجا جمع شدیم تا ملحق به پسرم
‫سرکار جرالد پولانسکی جونیور
‫و دختر تری مکانکی، ‫لوسی عزیز و دوست داشتنی بشیم.
‫اصلا نمی تونم وصف کنم چقدر دیدن عشق
‫این 2جوون
‫برام شادی آفرین بوده.
‫ویکی خیلی عصبانی می شه.
‫دلم می خواد صورتش رو ‫وقتی می فهمه دخترش با
‫پسر پولانسکی همین طور ‫یهویی ازدواج کرده ببینم،
‫اونم توی ایستگاه خودت، در نبود خودش
‫- و تو ترغیبش کردی. ‫- خیلی خب، ممنون.
‫جری جونیور پیمان های خودش رو حاضر کرده
‫بایستی خوب باشه.
‫ممنون پدر.
‫الآن که دارم به ‫چشمان زنی که می خوام
‫بقیه عمرم رو باهاش ‫زندگی کنم نگاه می کنم
‫قلبم از سینه م می خواد بیرون بزنه.
‫زبانم از توصیف عشق به لوسی قاصره.
‫اوه لوسی.
‫لعنتی.
‫بوم.
‫«عشق من به لوسی»؟
‫لوسی، من خونه هستم.
‫این یارو می دونه چی دارم می گم.
‫- بهترین رفیقمه. ‫- عالیه.
‫اگه کسی از حضار ‫فکر می کنه این 2نفر
‫نباید ازدواج کنن، الآن حرف بزنن
‫یا هم که تا ابد حرفی نزنید.
‫خواهشا چیزی نگید.
‫خواهشا نگید. ‫خواهشا نگید.
‫هیچ کس؟ ‫برای آخرین بار فرصت می دم.
‫عجب! ‫خیلی خب.
‫طبق قدرتی که ایالت بزرگ واشنگتن به من داده
‫حالا شما رو
‫شوهر و...
‫- عمو! ‫- لعنتی، خیلی نزدیک بود!
‫- چی؟ ‫- خیلی متأسفم، نمی تونم.
‫فقط نمی خواستم
‫به خاطر شام مجانی ‫و یه آدم جذاب منو قضاوت کنند.
‫خیال می کردم دیگه تا الآن سر عقل بیاد
‫و بیخیالش بشه.
‫و بابا، فکر می کردم تو ‫جلوی این جریان رو بگیری.
‫من فقط خواستم به ‫تصمیماتت احترام بذارم.
‫اما لوسی، من و تو ‫برای هم مقدر شدیم.
‫تو به من دلگرمی می دادی.
‫رفیق یکم عزت داشته باش.
‫این کار رو فقط به خاطر اینکه ‫جلوی باباش کم نیاره انجام می ده.
‫احمق نباش.
‫- ممنون. ‫- واحد 781 دعوای خانوادگی.
‫پلاک 497 خیابون کویکر وست.
‫دریافت شد. ‫تو راهیم.
‫بیا جری جونیور. ‫بریم سراغ کارمون.
‫بیا، بریم.
‫گور بابای آتش نشان ها.
‫این رو برای تو درست کردم.
‫
‫عجب! ‫با من مو نمی زنه.
‫بهترین کارمه. ‫لبخند مونالیزامه.
‫مرسی جری.
‫منو فراموش نکن. ‫و موفق باشی.
‫سفر بی خطر.
‫اجازه بدید که اولین نفری باشم
‫که نه گفتنت رو بهت تبریک می گم.
‫فکر کنم دیگه به این ها احتیاجی ندارم
‫- اوه! ‫- وای خداجون.
‫- به پدرت لعنت. ‫- خیلی متأسفم.
‫می شه حالا برم؟
‫بله، می تونی بری دلایلا.
‫- وای خداجون. ‫- آخ!
‫- خوش بگذره. ‫- امیدوارم عروسی بهت خوش بگذره.
‫اَه.
‫واقعیتش... این بهترین عروسی بود که تا حالا رفتم...
‫روانکاوم می گه من می دونم لیاقت عشق رو دارم،
‫اما همش عشقم رو
‫سر زن هایی که از لحاظ احساسی ‫دست یافتنی نیستن، هدر می دم.
‫و تمام این ها برمی گرده ‫به رابطه ام با بابام.
‫اوه بیخیال.
‫چرا من اصلا گیر شما
‫آدم های غمگین احساسی و مسن نمی افتم؟
‫رفیق، مثلا دارم باهات درد دل می کنم!
‫مثلا اومدیم گشت.
‫بریم یه گروه خلافکار ‫که مسابقه شتاب گذاشتن بگیریم.
‫این همون یاروییه که ‫سر کلاس فرانسوی نمره ت رو کم داد؟
‫آره، همون احمقه، ‫آقای آراگون.
‫بریم حساب چند نفر رو برسیم.
‫آره، آره.