‫صبح بخیر شِلی. حالت چطوره؟ ‫[جلسه ی مرور مأموریت ‫لس آنجلس، کالیفرنیا]
‫- سلام، صبح بخیر. ‫- صبح بخیر.
‫صبح بخیر.
‫- سلام بچه ها! ‫ صبح بخیر-
‫اهداف جلسه ی امروز: ‫[165 روز تا پرتاب]
‫آشنایی با مأموریت اینسپیریشن 4،
‫درک الزامات آموزشی
‫و نمودارهای زمانی به بهترین نحوی ‫ که بتونم توضیحشون بدم.
‫خیلی خب. پس ماموریت رو مرور می کنیم.
‫ما برای پرتاب در سپیده دم و بازیایی کابین ‫در سپیده دم داریم برنامه ریزی می کنیم
‫به مدت 3روز.
‫من کمی از این که کوچیکترین ‫عضو خدمه بودم ترسیده بودم.
‫می دونید من کمتر از بقیه در مورد فضا می دونم ‫و فقط نمی خواستم ضعیف باشم
‫اما واقعا مشکلی نیست.
‫می دونید هر 4تامون اساسا در ‫دهه های متفاوتی از زندگیمون هستیم
‫اما اون قدر خوب با هم جور شدیم ‫که اغلب حس نمی کنم از همه کوچیکترم.
‫پس برای رویداد رفتن به طبیعتمون ‫برای آموزش تیم سازی
‫ احتمالا می ریم نزدیکی محل زندگی کریس.
‫یه جایی توی کَسکِیدز احتمالا کوه ریِنیِر.
‫قراره از قصد توی موقعیت های ‫نامساعد قرار بگیریم
‫و ببینیم به عنوان تیم چه طور عمل می کنیم.
‫اینجا دوباره موضوع جدی می شه.
‫مأموریت ما به فضا تضمین شده نیست.
‫این موضوع مثل فیلم تاپ گان نیست.
‫ما ماهرترین آدم های این رشته نیستیم ‫ که می فرستنمون فضا.
‫همچنان باید خیلی جدی بگیریمش.
به ‫چند طریق امکانش هست ‫که هر کدوممون یا خود مأموریت
‫کنسل بشه.
‫می دونید اگه به نظر برسه ‫هر چیزی غیر ایمنه
‫می شه به تعویق انداختش، می شه لغوش کرد.
‫ممکنه توی آموزش شکست بخورید.
‫قبول می کنیم که با ‫3تا از اعضای خدمه که
‫واقعا روی این کار متمرکزند ‫ و یکی که هر شب می ره وگاس
‫و نوشیدنی می خوره
‫و معلومه که آماده ی اومدن نیست، ‫ بریم فضا؟
‫- آره‫ ما این جوری نیستیم-
‫من به تو نگاه نمی کنم کریس. اما جدی
‫بیخیال.
‫فقط قیافه اش این جوریه.
‫الان مثل دوره ی ماه عسله. ‫همه هیجان زده اند
‫اما یه مشکلاتی در راه خواهند بود.
‫آدم ها در راه رسیدن به فضا ‫و برگشتن به خونه از فضا می میرند
‫و ما واقعا باید روی مطمئن شدن از این که ‫ برای ما چنین اتفاقی نمی افته تمرکز کنیم
‫و این یعنی از حالا به بعد هر روز تمرین کنیم
‫و به دستش بیاریم و جوری رفتار کنیم ‫ که انگار به اینجا تعلق داریم.
‫[آموزش خدمه ی اینسپیریشن 4 ‫اسپیس اکس، هاوتورن، کالیفرنیا]
‫اینسپیریشن 4 داره می ره فضا
‫توی سفینه ی فضایی ای ‫که توانایی نگه داشتن خدمه
‫برای روزها، هفته ها یا ماه ها رو داره.
‫این مثل خریدن ماشین و ‫پر کردنش با 4تا آدم
‫برای سفر جاده ای نیست.
‫اون ها مجهز می شن و آموزش می بینند تا
‫در هنگام یه موقعیت اضطراری مداخله کنند.
‫اون ها قادر خواهند بود که ‫ سفینه ی فضاییشون رو به پرواز در بیارن.
‫خوبه.
‫سارا گیلیس مربی اصلیمونه.
‫پس اون مسئول کلیه آموزش های ماست
‫تا برای پروازی امن حاضر باشیم.
‫در نهایت اونه که تأییدمون می کنه
‫و می دونید بار این که ما ‫خوب عمل می کنیم یا نه
‫واقعا روی شونه ی اونه.
‫خب اولین کار در مورد لباس فضانوردی
‫اینه که تمام منافذش رو آماده می کنید.
‫پس این یعنی این که ‫مطمئن بشید طلق جلوی کلاه بازه
‫همین جوری.
‫اسم من سارا گیلیسه و 27 سالمه
‫و عنوان شغلیم ‫مهندس اصلی عملیات های فضاییه.
‫من برنامه ی آموزش فضانوردانمون ‫ رو رهبری می کنم.
‫این فرصت بزرگیه. بیایید گذاشتن و برداشتن ‫هدفون هاتون رو امتحان کنیم.
‫قرمز می ره توی گووش راستتون و آبی توی گوش چپ
‫هنوز کامل نرفته داخل.
‫یه دقیقه دیگه می تونیم ‫به تمرین ادامه بدیم، باشه؟
‫باشه.
‫ازتون می خوام کامل بپوشینشون
‫و دست هاتون رو کامل ‫از قسمت باز آستین ها رد کنید.
‫من تا زمانی که در واقع ‫شروع به خوندن مهندسی کردم،
‫به شکل خجالت آوری در مورد ‫ فضا اطلاعات کمی داشتم.
‫من نوازنده ی ویولونی هستم که ‫به صورت کلاسیک آموزش دیدم.
‫مادرم یه نوازنده ی ویولون حرفه ای بود و ‫تعلیم من رو از 2سالگی شروع کرد.
‫اون قطعا من رو به قصد ‫مهندس شدن بزرگ نکرد.
‫به قصد نوازنده ی ویولون شدن بزرگم کرد.
‫برای همین سال ها ‫نوازندگی می کردم، اما هرگز...
‫هرگز چیزی نبود که براش ‫شور و اشتیاق داشته باشم.
‫من معلمی در دبیرستان داشتم
‫که به گذروندن دوره ی مطالعه ی ‫مهندسی هوافضا تشویقم کرد.
‫اون قبلا فضانورد بود. تشویقم کرد که ‫برای مهندسی درخواست بدم.
‫قبل از اون هرگز در نظر نگرفتته بودمش
‫می دونه چه جوری دوستمون باشه.
‫3مرحله برای قطع کردن کپسول آتش نشانی
‫چون یه وقت هایی دقیقا به همین احتیاج داریم
‫بفرما.
‫و می دونه وقتی مسیر رو اشتباه می ریم، ‫ چه جوری تحت کنترل نگهمون داره.
‫واقعا باهوشه
‫و کاملا کپسول دراگون و ‫سیستم ها رو می شناسه.
‫عاشق اینم که یه خانمه
‫و عاشق اینم که حسابی موفقه.
‫دراگون اسپیس اکس ‫آماده ی بررسی نشتی لباسیم.
‫دریافت شد، دراگون، باید شروع به ‫ چک کردن نشتی لباس کنید.
‫همچنین، اون هسته ی اصلی تیم مائه
‫هسته ی اصلی مثل معادل ناساییِ ‫ارتباط برقرارکننده با کپسوله.
‫بنابراین اون صداییه که در طول ‫ پرواز فضایی واقعی می شنویم.
‫کارتون عالیه بچه ها.
‫چه حسی دارید؟ آماده ی بیرون اومدن ‫از اون جا هستید؟
‫دو تا نقش داری که باید ‫توشون موقیت آمیز ظاهر بشی.
‫یکیش نقش عملیاتیه که ‫باید بفهمی
‫دقیقا باید چه کارهایی انجام بدی ‫تا در امان نگهشون داری.
‫از جنبه ی دیگه تک تک این افراد
‫الان برام عمیقا مهم اند.
‫من به صورت احساسی درگیرش شدم و
‫باید اون رو جداش کنی ‫تا وقتی نقش عملیاتیت رو انجام میدی
‫کارت موثر واقع بشه.
‫بررسی ارتباط اسپیس اکس دراگون. ‫[ماموریت کرو - 2 اسپیس اکس ‫23 آوریل 2021]
‫برای ماموریت پنج ماه پیشمون ، کرو-2، ‫من پشت میز فرمان بودم.
‫من در سفینه ی فضایی اِندِوِرِ اسپیس اکس ام ‫و صدات رو بلند و واضح می شنوم.
‫- حالت چطوره سارا؟ ‫- دریافت شد. خوبم.
‫مشتاق اینم که امروز ‫ازتون حمایت کنم
‫و یه اخطار خیلی دیر در مورد ‫امکان همزمانی بود. خب
‫خبر اومد که ممکنه شی ای باشه
‫که شاید خیلی به دراگون نزدیک شده باشه.
‫جهت آگاهی شما، ما یه خبر دیر اعلام شده ی ‫ همزمانی احتمالی داریم
‫که فاصله ی نسبتا نزدیکی به دراگون داره.
‫زمان خیلی کمی داشتیم ‫و باید خیلی سریع پاسخ می دادیم.
‫باید بلافاصله اقدام به پوشیدن ‫لباس های فضانوردی کنید
‫و روی صندلی ها محکم بشینید.
‫اون ها برای خواب آماده شده بودند.
‫باید به سرعت لباس فضانوردیشون ‫ رو می پوشیدند
‫چون در صورت افت فشار
‫که شی ای سوراخی در ‫ سفینه ی فضایی ایجاد کنه
‫معنیش اینه که تمام هوای ‫ قابل تنفس داخل کابین
‫به طور بالقوه می تونه از کابین خارج شه ‫و اون ها رو توی خلا تنها بذاره
‫که یعنی اون ها لباس ها رو می پوشند ‫اکسیژن 100% به خورد لباس های فضایی میره
‫و اعمال فشار می کنند.
‫لباس های فضایی ‫سفینه های فضایی کوچیکی اند که
‫در مواقعی که جوّشون ناپدید می شه ‫در امان نگهشون می دارند.
‫زمان نزدیک ترین مجاورت این اتفاق 17:43 ست.
‫و بعد زمان نزدیک ترین مجاورته
‫که دقیقا زمانیه که فکر می کنیم ‫شی در نزدیک ترین فاصله از کپسوله.
‫لطفا مطمئن شید که دریچه ی کلاه ها ‫بسته شن و زیپ ها قبل از زمان نزدیک ترین مجاورت
‫تا حدود 20 ثانیه ی دیگه بسته شده باشند.
‫اِندِوِر اسپیس ایکس صحبت می کنه. ‫ما دریچه ی کلاه هامون و زیپ ها رو بستیم.
‫و بعد از اون زمان اتفاقی نیفتاد.
‫دراگون اسپیس اکس از تاثیر ‫زمان نزدیک ترین مجاورت گذشتیم.
‫سارا فکر می کنم گفتی ‫از شی عبور کردیم. درسته؟
‫تایید میشه مگان.
‫بلافاصله بار سنگینی از ‫قفسه ی سینه ات برداشته میشه
‫ولی
‫اون روز احتمالا سخت ترین ‫کارم در میز فرمان بود
‫وحشتم برای دوستانم در فضا.
‫در اون لحظه که قرار می گیرید ‫نمی تونید تحلیلش کنید.
‫نمی تونید بهش فکر کنید در غیر این صورت ‫نمی تونید کارتون رو انجام بدید
‫ولی به محض این که ‫از میز فرمان کنار میرید
‫عمیقا به این افراد اهمیت می دید.
‫این... این تاثیرگذاره ‫که به اتفاقی که افتاد فکر کنی.
‫احتمالا هنوز روان درمانی نیاز دارم. ‫بیاید صادق باشیم.
‫برای اینسپیریشن 4 ‫موقعیت منحصر به فردی داریم.
‫این اولین خدمه ی تجاریمونه.
‫سفینه ی دراگون عمدتا ‫سفینه ی خودگردانیه.
‫نرم افزار به کارهایی که سفینه ‫باید انجام بده رسیدگی می کنه.
‫پس از اون دید چیزی که ‫خدمه آموزش می بینند
‫راه هاییه که بتونند از ‫خودکار عمل کردن پشتیبانی کنند.
‫قابلیت هایی براشون فراهم شده که ‫باید در موردش آموزش ببینند
‫تا از سیستم ها پشتیبانی کنند ولی
‫سفینه ی خیلی هوشمند و باقابلیتیه.
‫نه تنها لازمه بهشون آموزش بدیم ‫چطور توی دراگون زندگی کنند
‫و در دراگون موفق باشند ‫بلکه باید پس زمینه ای هم
‫در این زمینه که زندگی در فضا ‫چه شکلیه فراهم کنیم.
‫چطور در فضا حرکت می کنید؟ ‫محیط فضا در واقع چیه؟
‫در اولین روزهای پرواز فضایی
‫که به عنوان یه ملت تجربه ی ‫خیلی کمتری داشتیم
‫خیلی چالش برانگیز بود.
‫شبیه سازها در اون روزهای آغازین ‫دستگاه های پرنده ی واقعی بودند.
‫♪ حس می کنم خوبم، اُه نه. ♪
‫♪ خودم چندان حس خوبی ندارم. ‫اُه نه. ♪
‫♪ حس می کنم خوبم، اُه نه. ♪
‫♪ خودم چندان حس خوبی ندارم. ‫اُه نه. ♪
‫بیایم جلو به امروز و این زمانه
‫که ما تجربیات همه ی ‫ اون دهه ها رو داریم.
‫ما واقعا می دونیم چطور ‫آدم ها رو برای پرواز فضایی آماده کنیم.
‫بزرگترین تفاوت ها در آموزش های ما ‫در برابر یه فضانورد معمولی
‫اینه که ما به ایستگاه فضایی نمی ریم.
‫پیاده روی فضایی هم نمی کنیم
‫ولی به غیر از اون ‫همه اش همونه.
‫ما سفینه ی فضایی ای داریم که ‫باید از مراحل متعدد پرواز عبور کنه.
‫سخته ولی من کاملا ‫فکر می کردم که با وجود سوابقم
‫می دونم باید انتظار چی رو داشته باشم ‫و اشتباه فکر می کردم.
‫♪ حس می کنم خوبم، اُه نه. ♪
‫♪ خودم چندان حس خوبی ندارم. ♪
‫کلی چیز هست.
‫هر هفته یه دسته مطلب می گیریم.
‫♪ حس می کنم خوبم، اُه نه. ♪
‫ساعت 7 صبح میای، ‫ساعت 7 بعد از ظهر میری.
‫به هیچ وجه وقفه ای در برنامه وجود نداره.
‫فقط تا جایی که می تونی قهوه می خوری.
‫بعد روز بعدش باز برمی گردی ‫و مطالعه می کنی و این کار رو انجام میدی.
‫خیلی از آموزش ها متمرکز بر ‫کار کردن با دراگونه،
‫دونستن نحوه ی دسترسی به بار، ‫چگونگی بیرون آوردن تجهیزات.
‫باید پاسخگویی اضطراری رو مرور کنند.
‫اُه!
‫چه غذایی قراره بخورند؟ باید منتخبی ‫ از گزینه های غذایی رو مرور کنند.
‫دارم فکر می کنم احتمالا ‫زیاد توی فضا غذا نمی خورم.
‫خیلی سریع ما رو تحت ‫ تجربه های سختی قرار دادند.
‫واقعا دقیقا چیزی که همه ی فضانوردهای ‫ ناسا انجام میدن رو انعکاس میده.
‫♪ اُه نه. ♪
‫♪ وای. حس می کنم خوبم، اُه نه. ♪
‫♪ آره. خودم چندان حس خوبی ندارم. ‫اُه نه. ♪
‫♪اُه، وای من تنهام. ♪
‫♪ ولی خودم چندان حس خوبی ندارم. ‫اُه نه. ♪
‫♪ می تونی روت رو برگردونی. ♪
‫♪ حس می کنم خوبم، اُه نه. ♪
‫چی خدمه ی موثری رو در ‫یه سفینه ی فضایی می سازه؟
‫جزئیات اساسی صحیح و سلامت ‫ نگه داشتن خودتون
‫جزئیات اساسیِ دونستن این که ‫چطور دکمه ها رو فشار بدید و کِی
‫و خوندن یه فهرست بازبینی، کاملا قابل آموزشه.
‫نکته ی جالب در مورد پرواز فضایی اینه که
‫نمی تونید برید به فضا ‫تا برای فضا آموزش ببینید.
‫باید توی شبیه سازهای ‫محیط زمین آموزش ببینید.
‫در موقعیت هایی که ‫مشابه یه پرواز فضایی اند
‫و بعد همه ی این ها رو در مغزتون ‫در یه مجموعه ی منظم ادغام کنید
‫که از نظر ذهنی برای چیزی که ‫دارید توش قدم میذارید آماده تون می کنه.
‫باید برای پرواز با سفینه ی فضایی ‫ اسپیس اکس خوب آموزش دیده باشید.
‫- موفق باشید فرمانده. ‫ ممنون.
‫گند نزنی!
‫باید برای پرواز با سفینه ی فضایی ‫اسپیس اکس شجاع باشید.
‫[آموزش مركز گریز ‫ساوت همپتون، پنسیلوانیا]
‫باید بتونید مركز گریز رو تاب بیارید. ‫[مركز گریز ماشینی است كه می تواند ‫اثراتی مانند اثرات جاذبه قوی ایجاد كند.]
‫باید بتونید نیروهای جی رو تاب بیارید.
‫خیلی خب جرد، موقعیتت رو از ‫اون دستگیره ی در بازکن تایید کن
‫- سمتِ راست، پایین. ‫- برگرد اون جا. انجام شد. خوبه.
‫باید بتونید بر ترستون غلبه کنید.
‫ده، نه، هشت، هفت
‫شش، پنج، چهار، سه، دو، یک. پرتاب.
‫اگه تمرینتون رو انجام بدید
‫شاید بفهمید صلاحیت رفتن رو ندارید.
‫لبخندش رو ببین. ‫داره بهش خوش می گذره.
‫دستگاه مرکز گریز جاییه که ‫ فرصت تجربه ی
‫این که وقتی توی موشک پرتاب ‫ می شید چطوره رو پیدا می کنید
‫و این که وقتی از جو بر می گردید چطوریه.
‫وزنی چهار و نیم برابر وزن بدن خودتون
‫رو تجربه می کنید.
‫می دونید انگار دو تا از بزرگترین رفقاتون ‫روی قفسه ی سینه تون نشستند
‫شما رو به داخل صندلی تون هل میدن
‫دقایقی پشت هم این رو حس می کنید.
‫هیچ وقت همچین کاری انجام دادی؟
‫این کار رو نه... نه، واقعا نه.
‫یعنی فقط اون چیز کوچیکی که ‫توی کمپ فضایی داشتند... می دونی
‫مثل هم نیست. پرواز میون کوه ها رو ‫بهت نشون میدن
‫میگی: «چرا دارند چیزی رو بهم ‫نشون میدن که قراره حالم رو به هم بزنه.»
‫نه ولی باحاله.
‫- فکر کنم. ‫ اوهوم.
‫اسپیس اکس دراگون ‫فکر می کنم آب فرود داریم. ‫[آب فرود: فرود فضاپیما بر روی آب دریا]
‫و بدترین بخشش اینه که ‫نمی تونیم ازش چیزی بپرسیم.
‫وقتی تمرین مرکز گریزمون رو انجام دادیم
‫بعد از تکمیلش جدامون کردند ‫چون نمی خواستند
‫به خدمه بعدی که میره اون بالا بگیم
‫یه چیزهایی در ‫مرکز گریز در انتظارشونه.
‫- کیسه ی تهوع می خوای؟ ‫ اُه حتما. یکیش رو این جا پیش پام می چسبونم.
‫خب این مهیجه.
‫سوالی داری؟
‫- سوالی ندارم. ‫ دریافت شد.
‫یک جی
‫سه جی.
‫حالا تا شش جی صعود می کنیم.
‫درست وقتی همه چیز ‫قرار بود عادی باشه
‫یه بوق خیلی بلند صدا خورد
‫که دقیقا همون هشداریه که
‫در دراگون اتفاق میفته ‫وقتی وضعیتی اضطراری پیش میاد.
‫می خوای ساکتش کنم؟
‫و بعد تکون های شدید
‫و نهایتا تبدیل به فرار از پرتاب شد
‫که می دونید... ‫فالکن در پرتاب ناپایدار شد
‫و دراگون باید جدا می شد ‫ و برمی گشت.
‫آب فرود.
‫آب فرودِ دراگون اسپیس اکس.
‫دریافت شد. راستی محض اطلاع ‫ این جا حالت تهوع داشتم.
‫- خیلی خب، مشکل در تنفس. ‫ هیچی.
‫- فشار یا احساس ناراحتی در قفسه ی سینه؟ ‫ هیچی.
‫- سرفه؟ ‫- هیچی.
‫- خیلی خب، تهوع چطور بود؟ ‫- متوسط.
‫خیلی خب. من ‫دارم میام بیارمت بیرون.
‫خوبی؟
‫اگه لازمه از کیسه استفاده کن.
‫کریس کیسه ات آماده ست؟
‫اُه نه.
‫اُه، اون سرسخته.
‫در پایان آب فرود در اقیانوس ‫ رو شبیه سازی کردیم
‫و قایق یه کم نامتعادل شد.
‫- حالت چطوره؟ ‫- بعد از اون یه کم حالم بده.
‫هرگز در اثر بیماری حرکت حالت به هم خورده؟
‫آره، روی قایق های کوچیک حالم بد میشه.
‫خیلی خب.
‫- آماده ای؟ ‫ نه. آره.
‫- آره، آماده ای. ‫ آماده ام.
‫- سلام مرد، حالت چطوره؟ ‫- خوبم.بذار دارو اثر کنه.
‫امیدوارم توی فضا این اتفاق نیفته.
‫مسیر ظاهری ‫دراگون اسپیس اکس.
‫مسیر ظاهری دریافت شد.
‫کریس به این راه شکل داد ‫واسه همین با خودم گفتم:
‫«اُه کریس حالش بد شد. خیلی خب. ‫باید بهش فکر کنم.»
‫واکنشی داشتی که غافلگیرت کنه؟
‫یه کم حالت تهوع.
‫فقط این قدر مونده بود ‫تا برم بغل دست اون.
‫قطعا مدارک پیشنهاد داروی ‫ضد تهوع رو می گیرم.
‫- وقتی زمانش برسه. ‫ امکانش هست.
‫قطعا امکان خوردن داروی ضد تهوع هست.
‫شنیدم بیشتر فضانوردها این کار رو می کنند.
‫شش جی... چهار ثانیه.
‫مدت نمایه سازی کامل ‫حدودا یک دقیقه و نیمه.
‫هیلی چشم هات رو باز نگه دار لطفا.
‫اون ها روانپزشک های پروازی اون جا داشتند
‫که ما رو از روی صفحه های ‫ نمایش در حالی که
‫داشت اتفاق می افتاد و بعدش در طول ‫ یه مصاحبه ارزیابی می کردند.
‫این پیامدهایی برای ما
‫به عنوان چهار تا انسان که ‫میرن به فضا داره، درسته؟
‫پیامدهایی برای اسپیس اکس داره. ‫اگه مشکلی پیش بیاد چی؟
‫هیلی داره عالی پیش میره.
‫عالی داره پیش میره.
‫- محکم و استوار اون جا نشسته. ‫- آره.
‫سه، دو، یک.
‫می دونید واضحه که اون ها ‫هم به اندازه ی ما علاقه مندند که
‫مطمئن بشن این ایمنه و خدمه ای که ‫ دارند می فرستند اون بالا
‫می تونند به صورت کارآمد ‫شرایط خیلی سخت رو تحمل کنند.
‫عالیه.
‫وقتی ازش بیرون اومدند همه می خندیدند. ‫همه خیلی هیجان زده بودند.
‫همه می گفتند: «خیلی خب، کِی ‫بقیه ی آموزشمون رو شروع می کنیم؟»
‫- «بیاید شروعش کنیم.» ‫- باحال بود.
‫خوب بود. آره.
‫و اون یه جورایی همون لحظه ای بود ‫که با خودم گفتم: «خیلی خب»
‫«فکر می کنم می تونیم احتمالا ‫ از پس همه چیز بر بیایم.»
‫و واسه کسی که هرگز همچین کاری نکرده
‫خیلی خوب بود.
‫وقتی سفینه ی شما پرتاب بشه، ‫میام فلوریدا و تماشا می کنم.
‫- ممنون گلن. ‫- تشویقتون می کنم. «برید، برید.»
‫- سلام. ‫ سلام.
‫سلام.
‫واسه گفتن اتفاقات امروز به شما ‫ لحظه شماری می کنم.
‫روزی که بعد از اعلام بزرگم ‫که می خوام برم فضا
‫برگشتم به سنت جود، ‫مادر و دختری جلوم رو گرفتند
‫و مادر اومد پیشم و توی چشم هاش ‫ اشک جمع شده بود
‫و گفت: «فقط می خوام به خاطر کاری که ‫داری می کنی ازت تشکر کنم.»
‫«این ماموریت داره به ‫دخترم خیلی امید میده.»
‫از دختر کوچولو پرسیدم: «چی شده؟»
‫و اون گفت احساس دلسردی می کنه
‫چون نمی تونه مثل ‫خواهر برادرش بدوئه یا بپره
‫و من بهش گفتم می دونی
‫من هم نمی تونم مثل ‫برادر کوچیکم بدوئم یا بپرم
‫ولی گفتم: «این جلوم رو نمی گیره ‫که به فضا نرم.»
‫اون هم می تونه همین کار رو بکنه. ‫اگه من می تونم این کار رو بکنم، اون هم می تونه
‫و لازم نیست بدوی یا ‫بپری تا به آرزوهات برسی.
‫بیشتر هیجان زده ای ‫یا بیشتر ترسیدی؟
‫الان اصلا نمی ترسم.
‫خوبه.
‫بعد از اون با چشم های اشکی ‫ داشتم می رفتم سمت دفترم
‫چون با خودم گفتم واسه همینه ‫که داریم به این ماموریت میریم.
‫خیلی خب. خب بهم پیام بده. ‫امروز اصلا بهم پیام ندادی.
‫باشه. پیام میدم.
‫- خیلی خب؟ ‫ خیلی خب.
‫از صحبت باهات خوشحال شدم.
‫- خوشحالم که تونستیم صحبت کنیم. ‫- خیلی واسه ات هیجان زده ام.
‫می دونم! خیلی هیجان زده ام.
‫همه چیز رو واسه ام پیامک کن.
‫- باشه؟ ‫ باشه.
‫- خیلی خب. ‫ بعدا باهاتون حرف می زنم. همه تون رو دوست دارم.
‫- خداحافظ هِی. ‫ خداحافظ.
‫خیلی خب.
‫ژانرهای موسیقی محبوبم موسیقی ایندی، ‫یه جورایی هیپستر،
‫و پاپ دهه ی هشتاد
‫و رگاتونِ اسپانیاییه.
‫رشته ام توی کالج زبان اسپانیایی بود
‫و بعد یه مدت رو توی ‫آمریکای جنوبی گذروندم
‫و همون موقع بود که واقعا عاشق ‫ژانر رگاتون شدم.
‫موسیقی انگیزشی منه.
‫موسیقی ایه که وقتی نگرانم یا فقط ‫به دلگرمی احتیاج دارم بهش گوش می کنم.
‫به نحوی فقط حس خوبی بهم میده.
‫توی سالی که داشتم درمان می شدم ‫آرزوهای زندگیم کاملا عوض شدند.
‫در نهایت با ورود به کالج
‫تصمیم گرفتم که می خوام ‫ دستیار پزشک بشم.
‫و واسه همین تصمیم گرفتم ‫زبان اسپانیایی بخونم
‫تا با بیمارهای زیاد اسپانیایی زبانی ‫ که در سنت جود هستند کار کنم
‫و بعد همچنین توی برنامه ی جهانیشون.
‫درمانگاه های زیادی ‫در آمریکای مرکزی و جنوبی دارند
‫که بهشون پیوستند
‫و می خواستم اون جا کار کنم ‫و به بچه ها کمک کنم زنده بمونند.
‫اگه میذاشتم نگرانی مادرانه ام ‫روی زندگیش تاثیر بذاره
‫اصلا سمت کارهایی که ‫داره انجام میده نمی رفت،
‫توی شهر بزرگی زندگی نمی کرد،
‫در دنیا نمی گشت
‫ولی من جلوش رو نمی گیرم ‫که این کارها رو نکنه.
‫من صادقانه بهترین خانواده ی دنیا رو دارم.
‫احتمالا آدم های دیگه هم همین فکر رو می کنند ‫ ولی من قاطعانه بهش باور دارم.
‫من همیشه می دونستم خیلی دوستم دارند ‫ و خیلی حمایتم می کنند
‫و خانواده ی من واقعا قوی اند.
‫من و بابام خیلی با هم صمیمی بودیم.
‫من و اون توی خانواده ‫از همه بیشتر به هم شبیه بودیم.
‫اون در واقع روزنامه نگارِ ‫روزنامه ی شهر کوچیکمون بود
‫و عاشق این داستان های ‫شیرین دلگرم کننده بود
‫و فقط زیبایی و چیزهایی که ‫همه نمی دیدند رو می دید.
‫و هر وقت می دونستم که ‫شب جمعه به اون جا میان
‫روی مبل می نشستم و فقط ‫ساعت ها به بیرون پنجره خیره می شدم
‫و وقتی می دیدم ماشینش توقف می کنه ‫ خیلی هیجان زده می شدم.
‫اون قطعا بهم خیلی درک فرهنگ های دیگه
‫و خارج شدن از حاشیه ی امنم رو یاد داد.
‫قبل از این که تشخیصش بدن ‫فکر می کردم سرطان داره.
‫همه اش کمردرد داشت
‫یعنی توی نخاعش
‫و داشت واقعا به سرعت وزن کم می کرد.
‫من فقط حس می کردم حالم بده. ‫می دونستم یه جای کار واقعا می لنگه.
‫می دونستیم واقعا بده
‫و می دونستم قراره بمیره.
‫ولی خیلی مریض بود
‫و اون ها چند تا چیز متفاوت ‫رو امتحان کردند ولی
‫بهش اون زمانی که ما ‫امیدوار بودیم بده رو نداد.
‫اون پدر خیلی حامی و مفتخری بود
‫و فکر می کنم به خاطر خروج از ‫حاشیه ی امنم بهم بیشتر افتخار می کرد
‫تا در واقع به خاطر رفتن به فضا.
‫کاش این جا بود
‫چون عاشق این ماجرا می شد
‫ولی می دونید
‫نیست.
‫ذوق زده می شد
‫ولی می دونید فکر می کنم ‫الان هم ذوق زده ست.
‫فکر می کنم می دونه.
‫فکر می کنم قراره دید خیلی منحصر به فردی
‫از ماموریتش داشته باشه.
‫[آموزش خلبان ‫فرودگاه لی های ولی ‫آلن تاون، پنسیلوانیا]
‫عنوان من خلبان ماموریته
‫و جرد هم خلبانه ولی ‫عنوانش فرمانده ست.
‫نقش جرد واقعا تصمیم گیری
‫در مورد کپسول و خدمه ست
‫و کار من به عنوان خلبان ‫پشتیبانی ازش در این زمینه ست.
‫خب تا چند لحظه ی دیگه دکتر پراکتر ‫ که خلبان اینسپیریشن 4 هستند
‫میان این جا
‫و ما فقط با پرواز ‫بهش تغییر جهت می دیم.
‫این ها آئرماچی ام بی 339 اند. ‫خب جت ایتالیایی اند
‫و خب واضحه که اون ‫داگلاس ای 4 اسکای هاوکه
‫اگر توی عمرت تاپ گان رو دیده باشی.
‫با اسپیت فایر هم پرواز کردی؟
‫نه، فقط یه هدیه بود.
‫من گواهینامه ی خلبانیم رو عملا ‫در سال 2007 گرفتم
‫وقتی 36 سالم بود
‫ولی همیشه دوست داشتم ‫ ماکت هواپیما درست کنم
‫و می خواستم جت ها و ‫این جور چیزها رو به پرواز در بیارم.
‫- خب می تونی این کار رو بکنی. ‫- می دونم.
‫حتی فکرش هم نمی تونم بکنم
‫باید بگم این یکی از برجسته ترین ‫نکات این ماموریته.
‫فرصت خوبیه چون مدتیه که ‫در اتاقک خلبان نبوده
‫تا با تمرینات فهرست بازبینی ‫و کارهای بی سیم آشنا بشه
‫که همه اش به صورت بی نقصی به دراگون ‫و سفینه ی فضایی منتقل میشه.
‫بنابراین وقتی وارد ‫سیستم های دراگون و هر تعداد
‫کامپیوتر پرواز و سیم هایی ‫که دارند می شید
‫کپسول دراگون طراحی شده ‫تا به صورت مستقل کار کنه
‫پس می تونه از طریق کامپیوترِ پروازش
‫به فضا بره و بعد برگرده.
‫ولی پیشامدها و چیزهایی که ‫می تونند اتفاق بیفتند هم هست
‫و اون جاست که من به عنوان ‫خلبان و جرد به عنوان فرمانده
‫باید واقعا از سیستم ها سر در بیاریم.
‫قراره باد بیاد.
‫وقتی مشکلی پیش بیاد ‫دراگون طوری طراحی شده که خدمه
‫مشخصا من و دکتر پراکتر
‫کنترلش رو به دست بگیریم و بتونیم ‫در صحت و سلامت به خونه برگردیم.
‫- انتخاب منبع هوا. ‫- روی هردوش هستیم.
‫- مشکلی نیست. آماده برای بلند شدن. ‫- خیلی خب.
‫ممکنه چه مشکلی پیش بیاد؟
‫بی 1. چرخش.
‫هیچ وقت اتصال وای فایتون توی خونه تون ‫یا هتلتون قطع شده؟
‫می دونید اگه نتونید اینترنت 100 درصد ‫عالی ای توی خونه تون
‫داشته باشید ، باور کنید ارتباط 100 درصد ‫بی نقصی برای ارتباط
‫ در فضا هم نخواهید داشت.
‫خب سرعتم رو کم کردم. سه تا سبز، قرمز هیچی.
‫پایین ترین سرعته و نشون میده ‫هم گام سازی موتور خاموشه، گیرانه ها روشن اند.
‫- میراگر یاو خاموشه... ‫ ارتفاع
‫و برای این گزینه مشکلی نداریم. ‫آخرین فهرست بازبینیه.
‫در واقع بخش هایی از ‫ماموریتمون مستقر در مداره
‫که هیچ ارتباطی نخواهیم داشت
‫چون هنوز عمدتا بر اساس ‫ایستگاه های زمینی و ماهواره هاییه
‫که در دهه های 80 و 90 کار گذاشته شدند
‫که در این صورت مسئولیت ‫به شکل چشمگیری به ما
‫به عنوان خدمه تغییر و نوسان می کنه ‫ که از خودمون مراقبت کنیم.
‫پس کاملا چیزهایی که بهت میگن رو بنویس
‫ولی در مورد بعضی از جواب هات، ‫چون وقتی این جا گفتی روی شیش بودی
‫از قبل از 7000 گذشته بودی.
‫- خیلی خب، پس آگاهی موقعیتی من... ‫- درسته.
‫چیزی که در مورد این ماموریت ‫منحصر به فرده
‫اینه که ما داریم کم و بیش ‫افراد معمولی رو می بریم، درسته؟
‫حالا بهشون میگی روی روش ‫آر ان ای وی 7-1 هستی.
‫جرد کار خیلی بیشتری
‫زحمت بیشتری، ‫پیچیدگی بیشتری رو به عهده گرفته.
‫سلام برج مراقبت. نومبر ناین اِیت یانکی ‫صحبت می کنه.
‫فقط نباید از خودش مراقبت کنه
‫بلکه می دونید سه زن و مرد دیگه ‫هم هستند که باید مراقبشون باشیم.
‫اُه
‫می خوای بیشتر در لحظه باشی
‫وقتی داری بهشون اطلاعات میدی... ‫می دونی... وقتی
‫«سلام، من5-17 برای سطح پرواز 0-3-2 هستم.»
‫فقط از اطلاعاتی که جلوته ‫برای این کار استفاده کن.
‫یانکی پاپا برید به آی ال اس 4-2.
‫خوبه.
‫کارت عالیه سایان.
‫باید اقرار کنم ‫یه جورایی باحاله.
‫هر بار که این فرصت پیش میاد که با جرد وقت بگذرونم ‫یاد می گیرم خیلی بیشتر قدرش رو بدونم.
‫سریع فکر می کنه و از این خوشم میاد
‫ولی مشوّق و حامی هم هست.
‫پس وقتی به خودم و رهبری که ‫می خوام باشم فکر می کنم
‫اون الهام بخشمه.
‫مال تو قراره زرد باشه.
‫ما این فرصت خیلی خیلی منحصر به فرد ‫در زندگی رو به دست میاریم
‫که بریم و دنیا رو از دیدی ببینیم ‫که فقط 600 نفر دیگه
‫در طول تاریخ فرصت دیدنش رو داشتند.
‫پس فکر می کنم اون یه جورایی ‫ نقش رهبری من در این قضیه رو محقق می کنه.
‫می تونید فرود بیاید یانکی پاپا.
‫- ایول! ‫ کارت خوب بود.
‫آفرین.
‫[فرودگاه بین المللی کینگ کاونتی ‫سیاتل، واشینگتن]
‫همون اول کار توی گفتگوهامون با اسپیس اکس
‫یه نگاهی به این که برنامه ی آموزش ‫چی رو در بر می گیره انداختیم
‫و خیلی چیزهای آکادمیک و ‫آموزش های شبیه سازی توش بود
‫ولی ما باید جمع شیم و ‫سعی کنیم به عنوان تیم در محیطی که
‫از نظر جسمانی چالش برانگیزه ‫به چیزی دست پیدا کنیم.
‫این فرصت خوبی برای ‫بیرون زدن و رفتن به کوهه
‫که واسه همین تلاش برای ‫ صعود به کوه رینیر رو انتخاب کردیم.
‫حالا این متفاوت از کاری ‫که ناسا می کنه نیست.
‫یعنی اون ها می خوان خدمه رو در شرایط
‫چالش برانگیز ولی دست یافتنی قرار بدن
‫مثل این که بگیم بیاید یه هدف سخت ‫تعیین کنیم و سعی کنیم و انجامش بدیم
‫و بیاید سعی کنیم و به افراد کمک کنیم
‫با ناراحت بودن احساس راحتی کنند.
‫[آموزش رفتن به دل کوه رینیر ‫1می 2021]
‫[137 روز تا پرتاب]
‫فکر می کنم هرچی هم که بشه
‫قراره چیزهای زیبایی ببینیم.
‫وقتی رفتیم اون جا هر اتفاقی ‫ هم که بیفته فقط بدونید
‫هر شخصی دیگه ای که سعی می کنه ‫از این کوه بالا بره نرخ موفقیتش 100 در صدی نیست.
‫هر سفری که میرم ‫افرادی دارند برمی گردند پایین.
‫اون ها شش ماه آموزش می بینند... ‫شماها واقعا یک ماهه خبردار شدید.
‫وقتی اولین بار شنیدم که ‫قراره کوهنوردی کنیم
‫یه جورایی فکر کردم: « جرد دیوونه ست. ‫چرا داره این کار رو می کنه؟»
‫تقریبا همه ی خدمه ی ناسا در 50 سال گذشته ‫کاری شبیه به این رو انجام دادند.
‫من قطعا دوست دارم چیزی که برای دیگران ‫توی ماموریتشون موثر بوده رو تکرار کنم.
‫همه ی این ها و چیزهای بیشتری ‫قراره توی اون کوله پشتی کوچیک جا بشن.
‫همین حالا هم یاد گرفتن چطور ‫پر کردن کوله پشتی راحت نیست
‫و سعی کنید زیاد لباس هام رو نشون ندید.
‫«اون لباسش چه رنگیه؟» ‫مهم نیست.
‫زیپ بیشترشون باز باشه.
‫آخرین چیزی که توی سرما
‫و برف خیس می خوای، ‫ بازی کردن با زیپه.
‫اتفاقات غیرمترقبه ای هستند
‫که توی تک تک ماموریت ها رخ میدن.
‫پس فکر می کنم خوبه که ‫این جا روی زمین قبل از
‫تجربه کردنش در مدار یا موقع برگشت، روی ‫بعضی از اون مهارت ها کار کنیم و بسازیمشون.
‫- خب من اهل پیاده روی ام. ‫ آره.
‫و بنابراین برای طی کردن 24 کیلومتر مثل ‫خرگوشم. نمی تونم سرعتم رو ثابت نگه دارم.
‫لازم نیست ببینیم کی می تونه ‫ از همه سریع تر برسه بالای کوه.
‫لازم نیست ببینیم کی ‫بیشترین بار رو می تونه حمل کنه.
‫هدفی تعیین می کنیم که ‫ سخت ولی دست یافتنیه
‫و فکر می کنم خیلی مشابه
‫بودن توی سفینه ی فضایی ‫دراگون برای چند روزه.
‫من آماده ی رفتنم.
‫بیاید این کار رو بکنیم.
‫آره!
‫خب این تصویر کمپ موییره. این هدف ماست.
‫کمپ موییر در ستیغی قرار داره ‫که پهنه ی برفی موییر رو از
‫یخچال طبیعی کولیتز جدا می کنه.
‫توی کوه ها چیزها رو در ‫فواصل افقی اندازه نمی گیریم
‫دلیلش اینه که خیلی گول زننده ست.
‫فردا قراره یه روز یک کیلومتریِ عمودی باشه.
‫بزرگترین ترسم اینه که اتفاقی بیفته
‫و نتونم برم فضا.
‫میله ی توی پام در واقع ‫دو بار شکسته
‫خیلی ناگهانی
‫و هر بار که پام یه کم درد می گیره ‫فقط همه اش فکر می کنم
‫نمی تونه بشکنه.
‫وقتی هوا برفی بود حتی ‫بیرون هم نمی رفتم.
‫می گفتم لیز می خورم ‫و نمی تونم برم فضا.
‫اگه این فرصت ازم گرفته بشه ‫ خیلی ناراحت میشم.
‫چه حسی داره هیلی؟
‫تا حالا خوبه.
‫فکر می کنم از بالا رفتنش از کوه رینیر
‫بیشتر از ماموریت فضا می ترسم.
‫اگه بلایی سر پاش بیاد
‫و نتونه بره چی؟
‫و این فقط واقعیت نجات یافته ی ‫ سرطان کودکان بودنه
‫که عضو مصنوعی داخلی ای داره ‫که قبلا شکسته.
‫بذارید خیالتون رو راحت کنم ‫احتمال بهمن صفره.
‫چه عالی.
‫کلی چیز دیگه هست ‫که باید نگرانشون باشید
‫ولی بهمن یکی از اون چیزها نیست.
‫فقط دارم مطمئن میشم همه ی وسایلم ‫همون جایی اند که می خوام باشند.
‫قطعا. قطعا.
‫بهتر شد؟
‫- آره. ‫ خیلی خب.
‫ممنون.
‫خیلی خب بچه ها. ‫این نقطه ی شروعمونه.
‫همه فرصت این که یه کم ‫ ضد آفتاب بزنند رو داشتند؟
‫می دونم الان که هوا ابریه ‫مسخره به نظر میاد
‫ولی هم چنان کلی اشعه ‫نفوذ می کنه پس کرم ضد آفتاب،
‫و بالم لب بزنید و بیاید ‫تمام این مدت عینک آفتابی بزنیم.
‫اگه عینک نزنید چشم هاتون قرمز میشه
‫و احتمالا به خودتون آسیب می زنید.
‫حالا ما همین طور که می ریم بالا ‫باهاتون روی تکنیک هایی کار می کنیم
‫که سعی کنیم بیشترین انرژی ای ‫ که می تونیم رو ذخیره کنیم.
‫روز بزرگی پیشِ رومون هست.
‫قابل مدیریته ولی با این حال ‫خیلی سخت کوشی می طلبه.
‫همین طور که شما راه می رید ‫یه کم چکمه هاتون رو روی زمین بکشید.
‫خوب، آروم، با ریتم پایدار.
‫این موقعیت قطعا شبیه ‫داستان لاک پشت و خرگوشه.
‫هانا ما رو از این جا ‫راهنمایی می کنه
‫و بیاید فقط 60 الی 90 سانت ‫ از هم فاصله بگیریم.
‫تا حالا خوبم. این قابل انجامه.
‫ولی فکر می کنم قراره سخت تر بشه.
‫[1.7 کیلومتر ‫یک دقیقه و 15 ثانیه پس از شروع پیاده روی]
‫خوب به نظر میاید بچه ها. حتما خوب ‫نفس عمیق بکشید.
‫مطمئن نبودم کجا داریم میریم
‫چون در تمام اون مدت ‫نمی تونستیم ببینیم کجا داریم میریم.
‫اصلا دید نداشتیم.
‫توی لایه ای از ابرها بودیم که ‫یه جورایی ما رو در بر گرفته بودند.
‫پس فقط می تونستی ‫ شخص جلوییت رو ببینی.
‫من واقعا خوشبینانه یا کمی ساده انگارانه ‫وارد این ماجرا شدم.
‫گفتم: «من تا 70 دقیقه هم روی تردمیل بودم ‫ مشکلی پیش نمیاد.»
‫و واقعا نمی دونستم اولین روز ‫پیاده رویمون چقدر طولانیه.
‫هیلی وقتی حرف از بالا رفتن از سربالایی
‫در شرایط یخبندان میشه ، ‫یه نقطه ضعف مهم داره.
‫ولی اون خیلی سرسخت هم هست
‫و شجاع و مصممه
‫و فکر می کنم همین کمکش کرد ‫که وقتی ده سالش بود
‫سخت ترین بخش زندگیش رو پشت سر بذاره.
‫خوبی؟
‫آره. فقط نمی دونم چطور بیام بالا.
‫کارت عالیه.
‫تقریبا رسیدید به قله ‫و دارید موفق می شید. ‫[گذر از دو کیلومتر / 2 ساعت و 45 دقیقه و 11 ثانیه پس از شروع پیاده روی]
‫کشوندن خودت توی سربالایی آسون نیست
‫و هر چی بالاتر میری سخت تر میشه
‫چون داری خسته میشی ‫و می دونید هوای کمتری دارید.
‫خب هر چی ارتفاعمون بیشتر میشه ‫فشار میفته، واسه همین با
‫نفس نفس زدن باهاش مقابله می کنیم.
‫[گذر از دو و نیم کیلومتر ‫4 ساعت و 21 دقیقه و 33 ثانیه پس از ‫شروع پیاده روی]
‫سه چهارم مسیر رو رفته بودیم ‫که دیگه پاهام داشت نابود می شد
‫و سایان هم همین طور ‫و اون هم اگه نگم بیشتر از من، حداقل
‫درست مثل من سخت در حال تقلا بود.
‫این کار سخته ولی شما کارتون عالیه.
‫می دونی به اون جا می رسی. ‫شاید یه کم طول بکشه ولی می رسی.
‫تقریبا دیگه رسیدیم.
‫- وزن کوله ات زیاده. ‫- آره، سنگینه.
‫من می گیرمش.
‫رسیدم به نقطه ای که گفتم: ‫«خدای من، این هرگز تموم نمیشه.»
‫و می دونید جرد گفت: ‫«بذار کوله پشتیت رو بگیرم.»
‫اُه آره.
‫بیاید این کار رو انجام بدیم.
‫پس وقتی در مورد صندلی رهبری تیم ‫ صحبت می کنیم، رکن مربوط به اون
‫اون واقعا بازنماییش می کنه.
‫- حالت چطوره هیلی؟ ‫ عالی ام.
‫قبلا حالم خوب نبود.
‫جای پات کاملا محکمه
‫انگار داری راحت تر میشی. مطمئنا.
‫آره.
‫تلاش آخرمون رو هم بکنیم دیگه رسیدیم.
‫15 دقیقه!
‫هر کاری رو میشه واسه 15 دقیقه انجام داد.
‫آره، آماده اید؟ 15 دقیقه تلاش؟
‫خب اساسا مدت زمانیه که ‫قراره برسیم فضا.
‫آره، تقریبا.
‫خیلی خب، بیاید این کار رو بکنیم.
‫یه قدم دیگه، یه قدم دیگه، یه قدم دیگه.
‫دارید می رسید به ارتفاع 3 کیلومتری. ‫پس ارتفاع باید اذیتتون کنه. ‫[گذر از 3 کیلومتر / 8 ساعت و 56 دقیقه و 20 ثانیه بعد از شروع پیاده روی]
‫خیلی خب، وقتی پرتاب می شید، خیلی بالاتر می رید
‫اون رو ببینید. موییر دقیقا اونجاست.
‫تصورش کنید بچه ها.
‫پایان راهه.
‫بیایید این کار رو بکنیم!
‫- موفق شدیم! ‫- خیلی بهتون افتخار می کنم.
‫خیلی افتخار می کنم.
‫همه در قله ی کوه دور هم جمع شدیم
‫اون لحظه واقعا به این کار نیاز داشتم ‫و می خواستم انجامش بدم
‫چون من در آستانه ی فروپاشی بودم.
‫گل کاشتید.
‫و خوب به نظر می آیید
‫چقدر باحالیم ما!
‫بهترین رهبرها اون هایی هستند که مشوّقِ
‫تیمشون اند تا بهترین باشند ‫و جرد دقیقا همین کار رو می کنه.
‫قطعا سخت ترین پیاده روی عمرم بود.
‫اُه خدای من. به مراتب دشوارتر بود.
‫اگه می دونستم قراره ‫ 9ساعت و نیم پیاده روی کنم
‫می گفتم: «من نمی تونم این کار رو بکنم.»
‫اما خوشحالم که نمی دونستم، ‫چون حالا می دونم چه کارهایی می تونم انجام بدم
‫و فهمیدم داشتم برای خودم ‫حد و حدودی تعیین می کردم
‫که لزومی نداشت.
‫کدوم چادر گرم ترینه؟
‫اونی که شما توش هستید!
‫می دونید درسی که ‫شخصا گرفتم نترسیدن از...
‫کمک خواستن و خب آسیب پذیری و ضعف بود.
‫پس این که فرمانده ام بیاد و ‫بتونه بگه: «آره، ما هوات رو داریم.»
‫فکر می کنم این برام خیلی قدرتمندانه بود.
‫فقط... نمی خوام تکون بخورم. ‫فقط می خوام دراز بکشم
‫و مجبور نباشم هیچ کاری بکنم.
‫خیلی خوشحالم که توی چادرم هستم.
‫کارشون بی نظیر بود. خیلی ‫افتخار می کنم. لبخند از صورتم محو نمی شه.
‫می خوام همه بفهمند
‫این که خیلی آشفته باشی، چه حسی داره
‫و موقعیت های چالش برانگیز رو تجربه کنند ‫و خودشون رو وارد موقعیتی کنند
‫که هرگز فکر نمی کردند ‫نتیجه اش قابل دستیابی باشه
‫و همه ی این کارها رو همین جا روی زمین ‫قبل از اینکه با اون موقعیت اون بالا
‫توی فضا مواجه بشن انجام بدن.
‫[صبح روز بعد]
‫- سلام‫ سلام. هیلی ام-
‫سلام! اُه خدای من.
‫چطوری؟
‫خوبم. دارم از تلفن ماهواره ای باهات تماس می گیرم
‫- در امانی، درسته؟‫ آره، نه-
‫بیمارستان که نیستی؟
‫بیمارستان نیستم. نه. ‫توی محوطه ی اردوگاهم.
‫دیروز 9ساعت و نیم ‫تا این بالا پیاده روی کردیم.
‫اُه خدای من. پات چطوره؟
‫به شکل غافلگیرکننده ای عالیه.
‫اُه خدای من.
‫چند سال بعد از مرگ پدرم
‫یکی از تخته هایی که توی ‫تکواندو شکسته بودم رو پیدا کردم.
‫اون جا نوشته و گفته بود:
‫«من بیشتر به خاطر غلبه ‫بر ترست افتخار می کنم
‫تا گرفتن کمربند قهوه ایت. ‫ دوستت دارم. بابا.»
‫قبل از سفر به کوه رینیر ‫خیلی به اون تخته نگاه کردم
‫چون برای رفتن به کوه رینیر نگران بودم
‫و می دونستم بیشتر به خاطر ‫غلبه بر ترسم بهم افتخار می کنه
‫تا به خاطر فتح کوه.
‫اما به هر حال فقط خواستم تماس بگیرم
‫و بهت بگم که خوبم. ‫در حقیقت، عالی ام.
‫خیلی خوشحالم.
‫و به شکل غافلگیر کننده ای ‫کوهنوردی رو دوست دارم.
‫اُه عالیه.
‫- خیلی خب. دوستت دارم. ‫- دوستت دارم.
‫خیلی خب. خداحافظ.
‫چند نفر گفتند: «وقتی توی فضایی، قراره از همیشه
‫به پدرت نزدیک تر باشی.»
‫فکر خیلی قشنگیه
‫اما نمی دونم معتقدم درسته یا نه
‫چون من معتقدم اون همیشه پیشمه.
‫♪اول با دیدن آسمون صبح بیدار شدم... ♪
‫♪ آبی آسمونی بود ‫همون جوری که تمرین کردیم... ♪
‫♪ وقتی از این زمین بلند شم... ♪
‫♪ رنگ برگ ها رو به ‫قهوه ای تغییر می دم... ♪
‫♪ تا پاک بشم... ♪
‫فضانوردها اغلب از چیزی به نام ‫«اثر دید کلی» صحبت می کنند.
‫فرانک بورمن فرمانده ی آپولو 8 گفت:
‫«این باید همون چیزی باشه ‫که خداوند می بینه.»
‫حالا چه باور کنید یا نه،
‫یا مطمئن نباشید
‫اثر دید کلی اجازه می ده دنیا رو طوری
‫ببینید که بدون رفتن به فضا نمی تونید ببینیدش
‫♪ با تمام رنگ های محبوبم ‫بله آقا... ♪
‫♪ تمام رنگ های محبوبم ‫درسته... ♪
‫نمی تونیم هیچ کدوم از مرزهایی ‫که سرشون می جنگیم رو ببینیم.
‫فقط خشکی می بینید.
‫صحرا می بینید.
‫کوه ها و جنگل ها و اقیانوس ها و دریاها رو می بینید
‫سیاست رو نمی بینید.
‫نابرابری رو نمی بینید.
‫♪ روز خوبی برای دیدن رنگ های محبوبمه... ♪
‫♪ خواهرانم... ♪
‫فقط قدرت دور از تصور سیاره مون ‫رو در حالت بی آلایشش می بینید.
‫این تغییرتون می ده.
‫♪ روز خوبی برای بودنه… ‫روز خوبی برای منه... ♪
‫این افراد... خدمه ی اینسپیریشن 4
‫این افراد دیگه بازم ‫دنیا رو مثل قبل نمی بینند.
‫این مأموریت داره اون در رو برای ‫ تمام 7میلیارد نفرمون باز می کنه.