‫سلام من کاپیتان ادی پنیسی هستم
‫از ایستگاه 24 اداره آتش نشانی تاکوما.
‫و الآن سالگرد ‫تورنمنت نیکوکاری پیکل بالِ
‫اداره آتش نشانی تاکوماست.
‫انزو، بهترین پیتزافروشی تاکوما اسپانسر ماست
‫و وقتی که در رستوران انزو ‫دارن تیکه های پیتزا رو حاضر می کنن
‫کاپیتان پنیسی و من
‫در زمین بازی ‫ضربه های کات دار می زنیم.
‫- کات، چیکار داری می کنی؟ ‫- ابتکار عمل نشون می دم.
‫مثلا قرار بود توپ رو نزنی.
‫من دوست ندارم. ‫خودت توپ رو نزن.
‫تری، تو غذا می خوری، ‫منم حرف می زنم.
‫وقتی ابتکار عمل نشون می دی ‫روال کار رو خراب می کنی.
‫دوباره می گیریم. ‫برداشت 8 و حرکت.
‫انزو، توپ رو پرت کن.
‫و وقتی که رستوران انزو ‫داره تیکه های پیتزا رو آماده می کنه
‫رئیس مکانکی و من در زمین بازی ‫به توپ ضربه کات دار می زنیم.
‫هی، این دیالوگ منه.
‫- دیالوگ من رو دزدیدی. ‫- کات.
‫آره، تو که می گفتی خوب نبود.
‫خبر خوب اینه که برداشتمون رو گرفتیم
‫بریم برای برداشت آخر.
‫سالگرد تورنمنت پیکل بال ‫اداره آتش نشانی تاکوما
‫که رستوران انزو اسپانسر شده.
‫یا تو رستوران میل کنید یا با پیک براتون می فرستن
‫این قدر می خورید که می ترکید.
‫خوب شد که من آتش نشان هستم
‫
‫کات.
‫عالی بود. ‫بریم یه برداشت دیگه بگیریم.
‫چه طوره این بار به ‫جینا کشش شکمی بدم؟
‫- حتما. ‫- خیلی خب، بریم که داشته باشیم.
‫اوه، بچه ها.
‫هفته پیکل باله. ‫نگاه کن.
‫سر این بازی هم خیلی عوضی هستند
‫دقیقا. ‫به خاطر همین خیلی مایلم
‫- پدرشون رو در بیارم. ‫- همه همین رو می خوایم
‫اما اون ها هم یه جوری ‫روی اعصابت راه می رن.
‫من باهاشون بزرگ شدم، اندی.
‫فکر کنم بدونم چه طور ‫از پس شوخی هاشون بربیام.
‫وای پسر.
‫وای پسر، بیخیال.
‫هر سال از تجهیزات بیشتری استفاده می کنن
‫خانم ها و آقایون،
‫قهرمانان پیکل بال همیشگیتون،
‫تیم آتش و ضربه!
‫- زودب اشید، تشویق کنید. ‫- یوهو!
‫دست ها بالا بچه ها، ‫دست ها بالا.
‫چشم تو چشم شدن ‫باهاشون خیلی سخته.
‫این ها حرکات برنده هاست.
‫این... رقص پیروزیه.
‫هی، موزیک رو قطع کن رئیس.
‫خدمه خیلی ترسیدن.
‫آره، ترسیدن. ‫ما شکست ناپذیریم
‫و عنوان قهرمانی 10ساله ی پشت سر هممون رو حفظ می کنیم...
‫- عالی بود. ‫- به پای
‫سرعت خرگوشی تو نمی رسه.
‫مرسی اما به پای
‫دیوار انسانی که تو کنار تور
‫درست می کنی نیست!
‫چقدر شما بی شعورید!
‫چقدر شکستتون شیرین خواهد بود.
‫لوسی، مؤدب باش.
‫خیلی آبکی بود.
‫نمی تونم.
‫درسته، الآن هفته پیکل باله و دلت می خواد
‫کل کل هات رو با بالاسری هات شدید کنی
‫کی اول می خواد باهامون کل کل کنه؟
‫ها؟ ها؟ آیک، زود باش رفیق.
‫بگو، بگو. ‫یه تیکه خوب بنداز، زود باش.
‫همونی که می خواستی...
‫نه، من که چیزی نگفتم... ‫اصلا چیزی نگفتم.
‫بذار من یه نمونه بهت بگم.
‫خیلی خب، باشه، ‫چون ما که حرفی نداریم.
‫یه جوری زمینتون می زنیم که
‫به کف زمین بچسبید.
‫- چی شد؟ ‫- چی شد؟
‫
‫و...
‫ما قدرت این رو داریم
‫- پدرتون رو در بیاریم! ‫- با صلح!
‫کلاس تموم شد.
‫توی زمین بازی می بینمتون، ‫لعنتی ها.
‫فکر کنم ازشون بیزار شدم.
‫برای خوانندگان نرم افزار محله من
‫که با این بازی آشنا نیستن، ‫جذابیت پیکل بال به چیه؟
‫خب کِن، توی آمریکا ‫این ورزش رشد زیادی داشته
‫و توی ایستگاه های آتش نشانی ‫ورزش بزرگی حساب می شه.
‫ترکیبی از هیجان انگیزترین بخش های تنیس،
‫بدمینتون و پینگ پونگه.
‫و بدنمون رو روی فرم نگه می داره.
‫در خونه های سالمندان هم ‫ورزش بزرگی حساب می شه.
‫- اوه! ‫- چرا با
‫لباس ضد حریقتون تمرین می کنید؟
‫راستیتش، تنها با همین روش ‫می تونیم خودمون رو به چالش بکشیم.
‫تا این حد کارمون درست تر از بقیه ست
‫آره بابا.
‫خیلی خب، رسما ازشون متنفرم، ‫ولی خدایی بازیشون خوبه.
‫می دونی چی باعث ‫میشه خوب باشن؟
‫فرهنگ پیروزی دارند.
‫تیم فوتبال من در آلاباما
‫همین فلسفه رو داشت.
‫مثل یه برنده فکر کن ‫تا برنده بشی.
‫تیم جودوی دانشگاهی منم ‫همین طور بود.
‫- آره کاپیتان. ‫- خیلی راحته!
‫اگه با هم تیم بشیم، ‫قطعا می تونیم
‫این خل و چل ها رو شکست بدیم.
‫نمی دونم.
‫من اهل پیکل بال نیستم، لوسی.
‫با دست چپ بازی می کنیم ولی بازم
‫- از بقیه بهتریم! ‫- وای خداجون.
‫نمی تونم ببینم! ‫نمی تونم ببینم!
‫برعکس! وای پسر.
‫خیلی خب، ‫بریم پدرشون رو در بیاریم.
‫آره.
‫هی لوس، ‫اینجا رو نگاه.
‫یکی از مزایای بهترین بودن اینه که
‫انزو برامون غذای مجانی ‫می فرسته.
‫بهترین پیتزا در تاکوما رو داره.
‫- خوبه، خوب به نظر میاد. ‫- اوه، نه، نه، نه.
‫- عجب! واقعا؟ ‫- فقط برای قهرماناست.
‫بازنده ها برای بِرَندشون خوب نیست.
‫باید برنده بشی تا ‫شام بخوری.
‫شماها دیگه خیلی بی شعور شدید.
‫حالا وایستا تا توی ‫زمین بازی تحقیرت کنیم.
‫اونجا دیگه اصلا ‫نمی تونی تحمل کنی.
‫ببخشید، نون سیر دوست داری؟
‫پیشنهاد صلح.
‫نون سیر، نه.
‫وای خدا، هیچ شانسی ‫مقابل ما نداره.
‫شاید بد نباشه
‫به جای رجز خونی شرط ببندیم.
‫اوه، نگاهش کن!
‫- نگاهش کن! ‫- می دونی چیه؟
‫صد دلار شرط می بندم که ‫من و گرنی شکستتون می دیم.
‫داری با گرنی تیم میشی؟
‫آره، یه ورزش کار دانشجوی دیگه.
‫وای خداجون.
‫بکنش 500 دلار.
‫باشه، می کنیمش 500 دلار.
‫- حله. ‫- خوبه، قبوله.
‫لوس، الان پولمون رو میدی
‫یا بعدا پولمون رو میدی؟
‫حالم رو هم به هم می زنید.
‫خداحافظ.
‫هی، یه کوفته قلقلی ‫بهم بده؟
‫باشه.
‫خیلی خوشحالم.
‫توی این ایستگاه ما بهترین ‫ورزش کارها هستیم.
‫آره بابا، ‫یه اسم هم باید بذاریم که
‫خفن بودن وضعیت جسمی ‫دو نفرمون رو نشون بده.
‫این یکی اشتباه لپی بود.
‫- خوبی؟ ‫- آره، فقط سرم گیج رفت.
‫برو بریم.
‫خیلی خب، بریم.
‫انگار یکم تعادل نداری.
‫حرکت در عرضه.
‫ویژگی بارزم نیست.
‫چطور ممکنه بازیکن فوتبال باشی
‫و حرکت در عرضت خوب نباشه؟
‫وقتی شوت زن باشی ‫فقط عقب و جلو میری.
‫شوت زن؟
‫آره. ‫برید گاوبازها.
‫وایستا. ‫اسم تیم دانشگاه آلباما «جزر و مد سرخه»
‫آره، و توی مرکز پلی تکنیک آلاباما
‫ما گاوبازها هستیم.
‫عالی شد.
‫زودباش اندی!
‫یوهو!
‫وای! وای! همین رو می گفتم اندی.
‫- دمت گرم! ‫- خوب بود!
‫- آره، دمم گرم. ‫- اینم بگم
‫کاپیتان و رئیس دارن پیر میشن.
‫امسال یه شانسی داریم.
‫- واقعا؟ ‫- آره داریم پسر.
‫فقط یه چیز کوچولو ‫لازم داریم، انگار
‫از خود بی خود کنه، می دونی؟
‫بهمون انرژی بده.
‫آره، یه چیزی می خوایم که ‫عملکردمون رو بهتر کنه.
‫نه یه چیزی بیشتر از ‫بهتر کردن عملکردمون.
‫می دونی، مامانم یه چیزی بهم ‫داده که شاید کمکمون کنه.
‫البته اگه خودت می خوای.
‫همش قهوه ست؟
‫نه هر قهوه ای
‫قوی ترین قهوه ی دنیاست.
‫- اوه. ‫- از فیلیپینه.
‫هشت برابر بیشتر کافئین داره.
‫«اوزبانگ ناگ کیدلات»
‫تقریبا ترجمه ش میشه ‫«آشغال انرژی زا».
‫نوشته قدرت فیل
‫و سرعت جگوار رو بهت میده.
‫چی؟ ‫اصلا چطور ممکنه؟
‫دونه هاش توی جنگل استوایی لوزون ‫رشد می کنه.
‫به خورد جگوار میدن ‫که هضمش می کنه و ناخالصیش رو می گیره.
‫بعدش به خورد فیل ها میدن
‫که اون دوباره ناخالصیش رو می گیره.
‫بعد دونه ها رو پاک می کنن، می جوشونی ‫و میشه این.
‫خوش مزه به نظر می اومد.
‫تا اینکه تو کل پروسۀ ‫این رو توضیح دادی.
‫اوه عزیزم، ‫چه بویی داره.
‫- بیا، بفرما. ‫- اوه!
‫- نمی دونم... ‫- بیخیال پسر.
‫- امتحان کن. ‫- نه، آخه...
‫- مگه بچه ای؟ ‫- نه.
‫- پس چیه؟ ‫- نمی دونم.
‫تا به حال از این چیزا نخوردم.
‫منم نخوردم ولی ‫خودت گفتی که
‫نیاز به انرژی داریم.
‫به نظرت بی خطره؟
‫خطرناک تر از رفتن توی ساختمون آتیش ‫گرفته که همیشه کارمونه نیست دیگه.
‫کاملا منطقیه پسر.
‫همیشه این قدر داغه؟
‫قهوه؟ آره.
‫توی پینگ پنگ بیشتر از ‫یک یا دو قدم برنمی دارم.
‫به گمونم. ‫فقط به نظرم عجیبه
‫که تو بازیکن فوتبالی
‫ولی ورزش کار طبیعی نیستی.
‫اوه، خیلی خب.
‫شوت زنا هم ورزش کارن خب؟
‫اگه نبودیم، نمی ذاشتن با ‫بازیکن های واقعی
‫سوار اتوبوس بشیم.
‫آره، ولی فقط کارت ‫ضربه زدن به توپه، نه؟
‫خیلی خب، باز شروع شد.
‫شوت زنی چیزی بیشتر از ‫ضربه به توپ زدنه، لوسی.
‫نیاز به قدرت پا، ‫هماهنگی دست و چشم
‫و تعادل داره.
‫باشه؟ باید ارتفاع ضربه ها کم باشه
‫تا توپ در هوا بچرخه.
‫موقعی که بازیکن حمله میاد جلو
‫پایی که ضربه نمی زنی باید ثابت باشه.
‫دیگه نگم برات که
‫عضلات خم کنندۀ شکمت رو ‫خیلی زود درگیر می کنه.
‫خیلی خب، بذار این فرهنگ پیروزی ‫رو اینجا بیاریم.
‫مثل یه برنده فکر کن ‫تا برنده بشی.
‫بریم یکم توپ شوت کنیم ‫تا قدرتت رو برگردونیم.
‫- فکر خوبیه! ‫- آره.
‫اوه! احساس می کنم خیلی سریعم!
‫دلم می خواد یه چیزی رو لِه کنم!
‫- خیلی دلم می خواد ببینم. ‫- آره.
‫- ببینیم چی میشه، همین جا خوبه. ‫- یه توپ بهم بده.
‫- باشه. ‫- داره میاد بچه ها.
‫برید عقب!
‫ازتون می خوام حداقل 90 متر ‫برید عقب.
‫- چی؟ نه! ‫- برید عقب.
‫هی آیک، ادی، خودتون ‫رو جمع و جور کنید.
‫آماده اید؟ الان میاد.
‫بریم بریم!
‫برای تحت تأثیر قرار گفتن آماده باش.
‫آماده ام.
‫باهات مسابقه میدم.
‫آره.
‫هی، چیزی نیست. ‫دست گرمی بود بچه ها.
‫برگردید. ‫زودباشید، برید.
‫- آفرین. ‫- بریم.
‫برای این یکی خوب برید عقب، خب؟
‫مثل بمب زیر آبیه.
‫- باهات مسابقه میدم. ‫- وایستا یه دقیقه.
‫بچه ها همونجا بمونید. ‫دوباره امتحان می کنیم.
‫زودباشید. ‫گرنی، بیا دوباره امتحان می کنیم.
‫زودباش، بزن دیگه لامصب!
‫همین الان بزن!
‫آخ!
‫حالت خوبه؟
‫گرنی، تو می تونی. ‫زودباش رفیق.
‫- نه نمی تونم. ‫- چرا می تونی.
‫دیگه بلد نیستم. ‫از دستش دادم! از دستش دادم!
‫نه... بیخیال گنده بک.
‫چته تو؟ ‫امروز خیلی کندی.
‫امروز حالش رو ندارم خب؟
‫باز گندکاری کردی؟
‫نه.
‫چرا. ‫سیبیلت پُف کرده.
‫هر موقع سیبیلت پُف می کنه
‫یعنی گندکاری کردی.
‫تو هم انگاری دل و دماغش رو نداری.
‫احتمالا تو هم باید
‫- از غذای مجانی فاصله بگیری. ‫- اگه نشه از مزایای
‫بهترین پیتزای فروشی تاکوما ‫استفاده کرد
‫پس اسپانسر شدن چه فایده داره؟
‫تو هم باید متعهد بشی.
‫هر وقت پیتزا خوردن رو گذاشتی کنار ‫منم گندکاری نمی کنم.
‫باشه.
‫آفرین.
‫احساس می کنم خیلی نَسَخم!
‫منم همین طور داداش! ‫نَسَخم!
‫اوه لعنتی، اندی.
‫این باید اسم تیممون باشه، ‫«نَسَخ».
‫ولی به جای فتحه، ‫کسره می ذاریم
‫که میشه نَسَخ.
‫- ما نسخیم. ‫- عجیب تلفظش می کنی.
‫- فقط نسخیم. ‫- نسخیم.
‫سرت رو نچرخون چون نمی شنوم...
‫فقط می خوام بدون کسره تلفظش کنم.
‫- نَسَخ. ‫- نَسَخ.
‫آره!
‫وقتی میگی یه جورایی ‫وحشتناک و ترسناکه.
‫دم اون نابغه ای که دونۀ کافئین رو
‫- از سیستم گوارش فیل و جگوار رد کرد گرم. ‫- آره.
‫پسر، موندم چطوری ‫این کار رو کرده.
‫- این طوری تلفظ نمیشه. ‫- انگلیسی که نیست آیک.
‫بگرد ببینم.
‫- وای! ‫- وای!
‫این دیگه...
‫چی؟
‫در واقع
‫یه کاری کردن که فیل
‫از جگوار تغذیه کنه.
‫این ظالمانه ترین و ‫غم انگیزترین
‫چیزیه که به عمرم دیدم.
‫تا وقتی زنده ایم
‫دیگه یه قطره هم ‫از این نمی تونیم بخوریم.
‫- خب، این قدر هم زیاده روی نمی کنیم. ‫- چی داری میگی؟
‫این ظلم وحشتناکی در حق حیووناست.
‫این کار غیر انسانیه.
‫دونه هاش الان اینجاست
‫و حیوون ها خیلی درد کشیدن
‫که به دست ما رسیده، ‫برای همین ظلمه
‫که ما نخوریم.
‫برای گرامی داشت قربانی این حیوانات
‫که صورت گرفته
‫- احتمالا باید... ‫- از ذره ذره ش لذت ببریم.
‫آره، آخه
‫شاید کار درستی باشه، ‫نه؟
‫آره.
‫وای خدا. خیلی خب، کافیه.
‫- مطمئنی؟ ‫- اندی، بندازش دور داداش.
‫داری کار درست رو می کنی.
‫اندی، نه!
‫همش میوه و سبزیجاته.
‫کربوهیدرات ها کجاست؟
‫همونایی که تا خرخره آدم ‫رو پر می کنه.
‫- چی شده رئیس؟ ‫- هی، با انزو صحبت کردی؟
‫امروز هیچی غذا نیاورد.
‫- عجیبه. ‫- آره.
‫پنیسی!
‫می دونم که اومدی ‫به خونه ام و لوازم رو شکستی.
‫رفتی خونه ی این؟
‫باید بکشمت.
‫نیمۀ پر لیوان رو ببین، انزو.
‫حالا می دونی که نمیشه ‫بهش اعتماد کرد.
‫از قبل این رو می دونستم. ‫مال دنیا ارزش این حرفا رو نداره.
‫ولی من بهت اعتماد کردم، هموطن. ‫آره.
‫حالا فراموش کن.
‫دیگه جایی توی پیتزافروشی من نداری.
‫اسپانسریم رو هم کنسل می کنم
‫- و دیگه غذای مجانی نمی گیرید. ‫- نه، انزو!
‫اشتباه بزرگی داری می کنی.
‫نه، تو داری اشتباه می کنی.
‫نه، خداحافظ، تیم آتش و ضربه!
‫توی تبلیغ ادی باید ‫تمام دیالوگ ها رو بگه.
‫ادی باید گند بزنه به زندگی اسپانسر.
‫نمی تونی یه بار تیم رو ‫در اولویت قرار بدی؟
‫اگه برات مهم بود، اون همه ‫پیتزا رو نمی خوردی
‫ولی حالا غذایی نداریم
‫و همین تو رو عصبانی می کنه.
‫خیلی خب، کافیه.
‫وقتی این تورنمنت تموم بشه، ‫رفاقت ما هم تمومه.
‫- آخرین باریه که کنار همیم رفیق. ‫- باشه.
‫- باشه.
‫- باشه! ‫- باشه.
‫باشه!
‫اینجا بدنم رو به خارش می ندازه.
‫یهویی ترک کردن چیز مزخرفیه.
‫وای! وای! وای!
‫ چرا الان شبیه فیل شدی؟
‫من فیل نیستم. ‫تو جگواری.
‫خرطومت رو به من نزنی.
‫حالم خیلی بده، داداش.
‫اون قهوه رو لازم دارم.
‫آره، می دونم، باشه؟ ‫منم نیاز دارم رفیق.
‫- پیداش کردی؟ ‫- آره، اینجاست،
‫ولی یه راکونی چیزی هست ‫که داره می خورتش.
‫عیب نداره. اون لامصب رو بیار
‫- بعد هر چی مونده می خوریم. ‫- چی؟
‫هر چی مونده بود می خوریم.
‫نه، من برنمی دارم.، اندی.
‫- حیوون وحشیه... ‫- خودم برمی دارم.
‫نه وایستا، نکن... وایستا!
‫چی کارش کنم؟
‫فشارش بده یا چیزی.
‫کن والترز هستم، ‫با پخش زندۀ
‫تورنمنت پیکل بال از ایستگاه 24 ‫ادارۀ آتش نشانی تاکوما.
‫مقابل تیم «تمام راکت ها» از ایستگاه ‫26 قراره می گیره.
‫به خونۀ درد خوش اومدید، لعنتی ها.
‫- خیلی خب، ضربه ات رو بزن. ‫- خفه شو.
‫هر وقت آماده بشم ضربه می زنم.
‫(برنده: آتش و ضربه)
‫
‫(برنده: بزن بهادرها)
‫ما نَسَخیم.
‫
‫با قدرت فیل و سرعت جگوار.
‫و به ماهری راکون بزرگ.
‫من توی آشغالاتونم!
‫توپ کجاست؟ ‫توپ کجاست؟
‫توپ...
‫قلبم انگار می خواد از سینه م بزنه بیرون.
‫- نذار ببینن. ‫- هی، کمکی ازم برمیاد بچه ها؟
‫نه، فکر کنم اندی ماهیچۀ همسترینگش پاره شده.
‫- آره. ‫- الان برمی گردیم.
‫شماها بهتر از این حرفایید.
‫این دست رو واگذار می کنیم ولی...
‫مراقب باش.
‫(نَسَخ از بازی محروم شد)
‫
‫مسابقۀ آخر مشخص شد. ‫(آتش و ضربه مقابل بزن بهادرها)
‫تیم آتش و ضربه
‫مقابل بزن بهادرها.
‫هی لوس، اگه گرنی بهادره
‫پس تو چی هستی؟
‫بریم که تمومش کنیم ‫و بریم پی کارمون.
‫باشه. ‫بعد از اینکه کلک این دوتا رو بکنیم
‫رفاقتمون دیگه تمومه.
‫باشه، بریم.
‫توپ.
‫دیدی؟ ‫چون به نظر که ندیدی.
‫آفرین.
‫- دارمش، دارمش. ‫- خوبه!
‫
‫آره.
‫ده به هیچ، امتیاز نهایی.
‫تمام تلاشتون رو کردید. ‫ممنون که اومدید.
‫این رو محض اینکه اگه ‫یه وقت دورمون با جمعیت پر شد می گم
‫می خوام بگم
‫بازی خوبی بود.
‫ایستگاه 24، یه زن روی ‫درخت گیر کرده، لطفا آماده بشید.
‫بعدا تمومش می کنیم.
‫خواهشا عجله کنید.
‫این بالا گوشی خوب آنتن نمیده.
‫یعنی چی؟
‫چالش اینترنتی جدیده.
‫مردم از درخت بالا میرن و سلفی می گیرن.
‫اسمش رو گذاشتن درخت نوردی.
‫خبر بدیه.
‫بریم عزیزم.
‫- بریم! ‫- آیک، نردبون رو بذار.
‫نیازی نیست کاپیتان، ‫می تونم برم بالا.
‫ایک، از نردبون استفاده کن. ‫اندی، ببرش بالا.
‫راست میگی کاپیتان. ‫از جاتون جم نخورید خانم.
‫درخت نوردی.
‫عقدۀ امریکا با گوشی و سلفی
‫باید به این سمت و سو ‫کشیده می شد؟
‫به نظرم آره.
‫هی، مأمورای آتش نشانی
‫این رفیقتون یه مشکلی داره.
‫بچه ها، این درخت، بلوط سمی غرب داره.
‫من به بلوط سمی غرب حساسیت دارم.
‫نمی تونم... نفس بکشم.
‫چی شده؟
‫این یارو انگار
‫واکنش خیلی عجیب داره.
‫گرنی، آیک واکنش حساسیتی داره.
‫اپی نفرین رو همین الان ‫بیار اینجا.
‫من با نردبون می برم بالا. ‫بدش به من.
‫نه، وقت نداریم.
‫- حالم خوبه! ‫- آره!
‫- آره!
‫- شوت خوبی بود، گرنی.
‫بگو این صحنه رو گرفتی.
‫نه، از کفم رفت.
‫کن والترز هستم و برای
‫پایان مسابقۀ قهرمانی برگشتیم.
‫- حالا دیگه کلکتون کنده ست. ‫- خیلی خب، بریم برای امتیاز آخر؟
‫- بریم تمومش کنیم. ‫- باعث افتخارمه.
‫اوه!
‫- یعنی... ‫- گرنی، عالی بود.
‫برگشتم عزیزم.
‫باشه.
‫خیلی خب!
‫باریکلا!
‫
‫آشغال!
‫اومدی بازی کنی یا تماشاچی هستی؟
‫آره، من تماشاچیم.
‫و دارم خل بازیای تو رو نگاه می کنم.
‫بریم!
‫- اوه! ‫- آره!
‫ده، نُه، ما ضربۀ اول رو می زنیم.
‫هنوزم امتیاز آخره. ‫هنوزم قراره تموش کنیم.
‫هی، بزن بهادر
‫بزن پدرشون رو در بیار.
‫تو خونمه.
‫بریم! زودباش.
‫بابت 500 دلار ممنون لوس.
‫بازیتون مزخرفه! ‫یازده امتیاز پشت هم.
‫پیروزی بهترین چیزه! ‫پیروزی بهترین چیزه!
‫عذر می خوام گرنی، ‫بخاطر من بازی رو باختیم.
‫عذرخواهی نکن
‫برنده شدن که همه چیز نیست.
‫گاهی اوقات باید تا آخر مسابقه ادامه بدی
‫و خوشحالم که امروز ‫تا آخر مسابقه ادامه دادم.
‫مثل یه شوت زن واقعی صحبت کردی.
‫هم تیمی!
‫نگران بخش خوبش نباش.
‫همشون خوبن.
‫پسر، برنده شدن همه چیز ‫رو درست می کنه، نه؟
‫آره بابا، ‫دوستت دارم.
‫منم دوستت دارم. ‫سال دیگه هم بیا همین کار رو بکنیم.
‫هر فصل پیکل بال همین آشه و همین کاسه.
‫باید بگم
‫- نفست بوی تو دل برویی میده. ‫- هی!
‫- بالأخره احساس عادی بودن می کنم. ‫- منم همین طور پسر.
‫اون موقع یکم حالم بد بود.
‫یکم مواد عجیب و خفن زدم.
‫خوشحالم که از پسش بر اومدیم.
‫- شد دویستا؟ ‫- آره، مطمئنم.
‫دیگه بذاریمشون پایین.
‫
‫- یه چیزی بده بخورم. ‫- بفرما.
‫وای پسر، خیلی خوبه.
‫این چیزه معرکه ست، نه؟
‫نیازی بهش ندارم. ‫الان دارم خوش می گذرونم.
‫- هر موقع بخوام می تونم ترکش کنم. ‫- آره، آره.
‫تنها چیزی که نگرانشم...
‫- چیه؟ ‫- یه چیزه.
‫اوه آره...
‫برام مهم نیست.
‫منم برام مهم نیست.
‫میشه یه دهن از نوشیدنیت بخورم؟
‫نه.
‫سلام من کاپیتان ادی پنیسی هستم
‫از ایستگاه 24 ادارۀ آتش نشانی تاکوما.
‫و الان سالگرد ‫تورنمنت نیکوکاری پیکل بالِ
‫ادارۀ آتش نشانی تاکوماست.
‫انزو، بهترین پیتزافروشی تاکوما ‫اسپانسر ماست.
‫و وقتی که در رستوران انزو ‫دارن تیکه های پیتزا رو آماده می کنن
‫کاپیتان پنیسی و من
‫در زمین بازی ‫ضربه های کات دار می زنیم.
‫- کات، چی کار داری می کنی؟ ‫- ابتکار عمل نشون میدم.
‫مثلا قرار بود توپ رو نزنی.
‫من دوست ندارم. ‫خودت توپ رو نزن.
‫تری، تو غذا می خوری، ‫منم صحبت می کنم.
‫وقتی ابتکار عمل نشون میدی ‫روند کار رو خراب می کنی.
‫دوباره می گیریم. ‫برداشت هشت و حرکت.
‫انزو، توپ رو پرت کن.
‫و وقتی که رستوران انزو ‫داره تیکه های پیتزا رو آماده می کنه
‫رئیس مکانکی و من در زمین بازی ‫به توپ ضربۀ کات دار می زنیم.
‫هی، این دیالوگ منه.
‫- دیالوگ من رو دزدیدی. ‫- کات.
‫آره، تو که می گفتی خوب نبود.
‫خبر خوب اینه که ‫برداشتمون رو گرفتیم.
‫بریم برای برداشت آخر.
‫سالگرد تورنمنت پیکل بال ‫ادارۀ آتش نشانی تاکوما
‫که رستوران انزو اسپانسر شده.
‫یا تو رستوران میل کنید یا با ‫پیک براتون می فرستن.
‫این قدر می خورید که می ترکید.
‫خوب شد که من ‫آتش نشان هستم.
‫
‫کات.
‫عالی بود. ‫بریم یه برداشت دیگه بگیریم.
‫چطوره این دفعه به ‫جینا کشش شکمی بدم؟
‫- حتما. ‫- خیلی خب، بریم که داشته باشیم.
‫و حرکت.
‫اوه، بچه ها.
‫هفتۀ پیکل باله. ‫نگاه کن.
‫وای پسر، خیلی خوشحالم. ‫اولین تورنمنت منه.
‫خیلی امیدوار نباش
‫چون بابات و عموت رو ‫نمیشه شکست داد
‫سر این بازی هم خیلی ‫عوضی هستند.
‫دقیقا. ‫بخاطر همین خیلی مشتاقم
‫- پدرشون رو در بیارم. ‫- همه همین رو می خوایم
‫ولی اونا هم یه جوری ‫روی اعصابت راه میرن.
‫من باهاشون بزرگ شدم، اندی.
‫فکر کنم بدونم چطور ‫از پس شوخیاشون بربیام.
‫وای پسر.
‫وای پسر، بیخیال.
‫هر سال از تجهیزات ‫بیشتری استفاده می کنن.
‫خانم ها و آقایون،
‫قهرمانان پیکل بال همیشگیتون،
‫تیم آتش و ضربه!
‫- زودباشید، تشویق کنید. ‫- یوهو!
‫دستا بالا بچه ها، ‫دستا بالا.
‫چشم تو چشم شدن ‫باهاشون خیلی سخته.
‫این ها حرکات برنده هاست.
‫این... رقص پیروزیه.
‫هی، موزیک رو قطع کن رئیس.
‫خدمه خیلی ترسیدن.
‫آره، ترسیدن. ‫ما شکست ناپذیریم
‫و عنوان قهرمانی ده ساله ی پشت سر هممون رو ‫حفظ می کنیم...
‫- عالی بود. ‫- به پای
‫سرعت خرگوشی تو نمی رسه.
‫ممنون ولی به پای
‫دیوار انسانی که تو کنار تور
‫درست می کنی نیست!
‫چقدر شما بی شعورید.
‫چقدر شکستتون شیرین خواهد بود.
‫لوسی، با ادب باش.
‫خیلی آبکی بود.
‫نمی تونم.
‫درسته، الان هفتۀ پیکل باله ‫و دوست داری
‫کل کل هات رو با بالاسری هات ‫شدید کنی.
‫کی اول می خواد باهامون ‫کل کل کنه؟
‫ها؟ ها؟ آیک، زودباش رفیق.
‫بگو، بگو. ‫یه تیکۀ خوب بنداز، زودباش.
‫همونی که می خواستی...
‫نه، من که چیزی نگفتم... ‫اصلا چیزی نگفتم.
‫بذار من یه نمونه بهت بگم.
‫خیلی خب، باشه، ‫چون ما که حرفی نداریم.
‫یه جوری زمینتون می زنیم که
‫به کف زمین بچسبید.
‫- چی شد؟ ‫- چی شد؟
‫
‫و...
‫ما قدرت این رو داریم
‫- پدرتون رو در بیاریم! ‫- با صلح!
‫کلاس تموم شد.
‫توی زمین بازی می بینمتون، ‫لعنتی ها.
‫فکر کنم ازشون متنفر شدم.
‫برای خوانندگان نرم افزار ‫محلۀ من
‫که با این بازی آشنا نیستن، ‫جذابیت پیکل بال به چیه؟
‫خب کِن، توی آمریکا ‫این ورزش رشد زیادی داشته
‫و توی ایستگاه های آتش نشانی ‫ورزش بزرگی حساب میشه.
‫ترکیبی از هیجان انگیزترین ‫بخش های تنیس،
‫بدمینتون و پینگ پونگه.
‫و بدنمون رو روی فرم نگه می داره.
‫توی خونه های سالمندان هم ‫ورزش بزرگی حساب میشه.
‫- اوه! ‫- چرا با
‫لباس ضد حریقتون تمرین می کنید؟
‫راستیتش، تنها با همین روش ‫می تونیم خودمون رو به چالش بکشیم.
‫تا این حد کارمون ‫درست تر از بقیه ست.
‫آره بابا.
‫خیلی خب، رسما ازشون متنفرم، ‫ولی خدایی بازیشون خوبه.
‫می دونی چی باعث ‫میشه خوب باشن؟
‫فرهنگ پیروزی دارند.
‫تیم فوتبال من در آلاباما
‫همین فلسفه رو داشت.
‫مثل یه برنده فکر کن ‫تا برنده بشی.
‫تیم جودوی دانشگاهی منم ‫همین طور بود.
‫- آره کاپیتان. ‫- خیلی راحته!
‫اگه با هم تیم بشیم، ‫قطعا می تونیم
‫این خل و چل ها رو شکست بدیم.
‫نمی دونم.
‫من اهل پیکل بال نیستم، لوسی.
‫با دست چپ بازی می کنیم ولی بازم
‫- از بقیه بهتریم! ‫- وای خداجون.
‫بیخیال، ‫چقدر که عوضین.
‫محافظ صورت پایین میره.
‫نمی تونم ببینم! ‫نمی تونم ببینم!
‫برعکس! وای پسر.
‫خیلی خب، ‫بریم پدرشون رو در بیاریم.
‫آره.
‫هی لوس، ‫اینجا رو نگاه.
‫یکی از مزایای بهترین بودن اینه که
‫انزو برامون غذای مجانی ‫می فرسته.
‫بهترین پیتزا در تاکوما رو داره.
‫- خوبه، خوب به نظر میاد. ‫- اوه، نه، نه، نه.
‫- عجب! واقعا؟ ‫- فقط برای قهرماناست.
‫بازنده ها برای بِرَندشون خوب نیست.
‫باید برنده بشی تا ‫شام بخوری.
‫شماها دیگه خیلی بی شعور شدید.
‫حالا وایستا تا توی ‫زمین بازی تحقیرت کنیم.
‫اونجا دیگه اصلا ‫نمی تونی تحمل کنی.
‫ببخشید، نون سیر دوست داری؟
‫پیشنهاد صلح.
‫نون سیر، نه.
‫وای خدا، هیچ شانسی ‫مقابل ما نداره.
‫شاید بد نباشه
‫به جای رجز خونی شرط ببندیم.
‫اوه، نگاهش کن!
‫- نگاهش کن! ‫- می دونی چیه؟
‫صد دلار شرط می بندم که ‫من و گرنی شکستتون می دیم.
‫داری با گرنی تیم میشی؟
‫آره، یه ورزش کار دانشجوی دیگه.
‫وای خداجون.
‫بکنش 500 دلار.
‫باشه، می کنیمش 500 دلار.
‫- حله. ‫- خوبه، قبوله.
‫لوس، الان پولمون رو میدی
‫یا بعدا پولمون رو میدی؟
‫حالم رو هم به هم می زنید.
‫خداحافظ.
‫هی، یه کوفته قلقلی ‫بهم بده؟
‫باشه.
‫خیلی خوشحالم.
‫توی این ایستگاه ما بهترین ‫ورزش کارها هستیم.
‫آره بابا، ‫یه اسم هم باید بذاریم که
‫خفن بودن وضعیت جسمی ‫دو نفرمون رو نشون بده.
‫«بزن بهادرها» چطوره؟
‫خوشم اومد. ‫هوشمندانه ست.
‫خیلی خب، بریم که داشته باشیم.
‫اوه!
‫- اوه. ‫- ای وای!
‫این یکی اشتباه لپی بود.
‫- خوبی؟ ‫- آره، فقط سرم گیج رفت.
‫برو بریم.
‫خیلی خب، بریم.
‫انگار یکم تعادل نداری.
‫حرکت در عرضه.
‫ویژگی بارزم نیست.
‫چطور ممکنه بازیکن فوتبال باشی
‫و حرکت در عرضت خوب نباشه؟
‫وقتی شوت زن باشی ‫فقط عقب و جلو میری.
‫شوت زن؟
‫آره. ‫برید گاوبازها.
‫وایستا. ‫اسم تیم دانشگاه آلباما «جزر و مد سرخه»
‫آره، و توی مرکز پلی تکنیک آلاباما
‫ما گاوبازها هستیم.
‫عالی شد.
‫زودباش اندی!
‫یوهو!
‫وای! وای! همین رو می گفتم اندی.
‫- دمت گرم! ‫- خوب بود!
‫- آره، دمم گرم. ‫- اینم بگم
‫کاپیتان و رئیس دارن پیر میشن.
‫امسال یه شانسی داریم.
‫- واقعا؟ ‫- آره داریم پسر.
‫فقط یه چیز کوچولو ‫لازم داریم، انگار
‫از خود بی خود کنه، می دونی؟
‫بهمون انرژی بده.
‫آره، یه چیزی می خوایم که ‫عملکردمون رو بهتر کنه.
‫نه یه چیزی بیشتر از ‫بهتر کردن عملکردمون.
‫می دونی، مامانم یه چیزی بهم ‫داده که شاید کمکمون کنه.
‫البته اگه خودت می خوای.
‫همش قهوه ست؟
‫نه هر قهوه ای
‫قوی ترین قهوه ی دنیاست.
‫- اوه. ‫- از فیلیپینه.
‫هشت برابر بیشتر کافئین داره.
‫«اوزبانگ ناگ کیدلات»
‫تقریبا ترجمه ش میشه ‫«آشغال انرژی زا».
‫نوشته قدرت فیل
‫و سرعت جگوار رو بهت میده.
‫چی؟ ‫اصلا چطور ممکنه؟
‫دونه هاش توی جنگل استوایی لوزون ‫رشد می کنه.
‫به خورد جگوار میدن ‫که هضمش می کنه و ناخالصیش رو می گیره.
‫بعدش به خورد فیل ها میدن
‫که اون دوباره ناخالصیش رو می گیره.
‫بعد دونه ها رو پاک می کنن، می جوشونی ‫و میشه این.
‫خوش مزه به نظر می اومد.
‫تا اینکه تو کل پروسۀ ‫این رو توضیح دادی.
‫اوه عزیزم، ‫چه بویی داره.
‫- بیا، بفرما. ‫- اوه!
‫- نمی دونم... ‫- بیخیال پسر.
‫- امتحان کن. ‫- نه، آخه...
‫- مگه بچه ای؟ ‫- نه.
‫- پس چیه؟ ‫- نمی دونم.
‫تا به حال از این چیزا نخوردم.
‫منم نخوردم ولی ‫خودت گفتی که
‫نیاز به انرژی داریم.
‫به نظرت بی خطره؟
‫خطرناک تر از رفتن توی ساختمون آتیش ‫گرفته که همیشه کارمونه نیست دیگه.
‫کاملا منطقیه پسر.
‫بزن بر بدن. ‫می خوریم.
‫همیشه این قدر داغه؟
‫قهوه؟ آره.
‫- اَه، لعنتی. ‫- با عقل جور در نمیاد.
‫- توی پینگ پنگ که خیلی کارت خوبه. ‫- اون فرق داره
‫توی پینگ پنگ بیشتر از ‫یک یا دو قدم برنمی دارم.
‫به گمونم. ‫فقط به نظرم عجیبه
‫که تو بازیکن فوتبالی
‫ولی ورزش کار طبیعی نیستی.
‫اوه، خیلی خب.
‫شوت زنا هم ورزش کارن خب؟
‫اگه نبودیم، نمی ذاشتن با ‫بازیکن های واقعی
‫سوار اتوبوس بشیم.
‫آره، ولی فقط کارت ‫ضربه زدن به توپه، نه؟
‫خیلی خب، باز شروع شد.
‫شوت زنی چیزی بیشتر از ‫ضربه به توپ زدنه، لوسی.
‫نیاز به قدرت پا، ‫هماهنگی دست و چشم
‫و تعادل داره.
‫باشه؟ باید ارتفاع ضربه ها کم باشه
‫تا توپ در هوا بچرخه.
‫موقعی که بازیکن حمله میاد جلو
‫پایی که ضربه نمی زنی باید ثابت باشه.
‫دیگه نگم برات که
‫عضلات خم کنندۀ شکمت رو ‫خیلی زود درگیر می کنه.
‫خیلی خب، بذار این فرهنگ پیروزی ‫رو اینجا بیاریم.
‫مثل یه برنده فکر کن ‫تا برنده بشی.
‫بریم یکم توپ شوت کنیم ‫تا قدرتت رو برگردونیم.
‫- فکر خوبیه! ‫- آره.
‫اوه! احساس می کنم خیلی سریعم!
‫دلم می خواد یه چیزی رو لِه کنم!
‫- خیلی دلم می خواد ببینم. ‫- آره.
‫- ببینیم چی میشه، همین جا خوبه. ‫- یه توپ بهم بده.
‫- باشه. ‫- داره میاد بچه ها.
‫برید عقب!
‫ازتون می خوام حداقل 90 متر ‫برید عقب.
‫- چی؟ نه! ‫- برید عقب.
‫هی آیک، ادی، خودتون ‫رو جمع و جور کنید.
‫آماده اید؟ الان میاد.
‫بریم بریم!
‫برای تحت تأثیر قرار گفتن آماده باش.
‫آماده ام.
‫باهات مسابقه میدم.
‫آره.
‫هی، چیزی نیست. ‫دست گرمی بود بچه ها.
‫برگردید. ‫زودباشید، برید.
‫- آفرین. ‫- بریم.
‫برای این یکی خوب برید عقب، خب؟
‫مثل بمب زیر آبیه.
‫- باهات مسابقه میدم. ‫- وایستا یه دقیقه.
‫بچه ها همونجا بمونید. ‫دوباره امتحان می کنیم.
‫زودباشید. ‫گرنی، بیا دوباره امتحان می کنیم.
‫زودباش، بزن دیگه لامصب!
‫همین الان بزن!
‫آخ!
‫حالت خوبه؟
‫گرنی، تو می تونی. ‫زودباش رفیق.
‫- نه نمی تونم. ‫- چرا می تونی.
‫دیگه بلد نیستم. ‫از دستش دادم! از دستش دادم!
‫نه... بیخیال گنده بک.
‫چته تو؟ ‫امروز خیلی کندی.
‫امروز حالش رو ندارم خب؟
‫باز گندکاری کردی؟
‫نه.
‫چرا. ‫سیبیلت پُف کرده.
‫هر موقع سیبیلت پُف می کنه
‫یعنی گندکاری کردی.
‫خیلی خب باشه. ‫یه نفری هست
‫- خیلی معرکه ست. ‫- چی؟
‫موقع تمرین نبای گندکاری کنی.
‫خیلی ازت انرژی می گیره.
‫اگه من کاری نکنم ‫اصلا ازم انرژی نمی گیره.
‫اگه این تیم برات مهمه ‫گندگاری کنی.
‫تو هم انگاری دل و دماغش رو نداری.
‫احتمالا تو هم باید
‫- از غذای مجانی فاصله بگیری. ‫- اگه نشه از مزایای
‫بهترین پیتزای فروشی تاکوما ‫استفاده کرد
‫پس اسپانسر شدن چه فایده داره؟
‫تو هم باید متعهد بشی.
‫هر وقت پیتزا خوردن رو گذاشتی کنار ‫منم گندکاری نمی کنم.
‫باشه.
‫آفرین.
‫باشه.
‫خیلی گرونه.
‫در ضمن کیفیت بالایی هم داره.
‫خوبه؟
‫احساس می کنم خیلی نَسَخم!
‫منم همین طور داداش! ‫نَسَخم!
‫اوه لعنتی، اندی.
‫این باید اسم تیممون باشه، ‫«نَسَخ».
‫ولی به جای فتحه، ‫کسره می ذاریم
‫که میشه نَسَخ.
‫- ما نسخیم. ‫- عجیب تلفظش می کنی.
‫- فقط نسخیم. ‫- نسخیم.
‫سرت رو نچرخون چون نمی شنوم...
‫فقط می خوام بدون کسره تلفظش کنم.
‫- نَسَخ. ‫- نَسَخ.
‫آره!
‫وقتی میگی یه جورایی ‫وحشتناک و ترسناکه.
‫دم اون نابغه ای که دونۀ کافئین رو
‫- از سیستم گوارش فیل و جگوار رد کرد گرم. ‫- آره.
‫پسر، موندم چطوری ‫این کار رو کرده.
‫- این طوری تلفظ نمیشه. ‫- انگلیسی که نیست آیک.
‫بگرد ببینم.
‫- وای! ‫- وای!
‫این دیگه...
‫چی؟
‫در واقع
‫یه کاری کردن که فیل
‫از جگوار تغذیه کنه.
‫مثل اینه که برادران رینگلینگ
‫فیلم هزارپای انسانی رو ببینن.
‫این ظالمانه ترین و ‫غم انگیزترین
‫چیزیه که به عمرم دیدم.
‫تا وقتی زنده ایم
‫دیگه یه قطره هم ‫از این نمی تونیم بخوریم.
‫- خب، این قدر هم زیاده روی نمی کنیم. ‫- چی داری میگی؟
‫این ظلم وحشتناکی در حق حیووناست.
‫این کار غیر انسانیه.
‫دونه هاش الان اینجاست
‫و حیوون ها خیلی درد کشیدن
‫که به دست ما رسیده، ‫برای همین ظلمه
‫که ما نخوریم.
‫برای گرامی داشت قربانی این حیوانات
‫که صورت گرفته
‫- احتمالا باید... ‫- از ذره ذره ش لذت ببریم.
‫آره، آخه
‫شاید کار درستی باشه، ‫نه؟
‫آره.
‫وای خدا. خیلی خب، کافیه.
‫- مطمئنی؟ ‫- اندی، بندازش دور داداش.
‫داری کار درست رو می کنی.
‫اندی، نه!
‫همش میوه و سبزیجاته.
‫کربوهیدرات ها کجاست؟
‫همونایی که تا خرخره آدم ‫رو پر می کنه.
‫- چی شده رئیس؟ ‫- هی، با انزو صحبت کردی؟
‫امروز هیچی غذا نیاورد.
‫- عجیبه. ‫- آره.
‫پنیسی!
‫می دونم که اومدی ‫به خونه ام و لوازم رو شکستی.
‫رفتی خونه ی این؟
‫باید بکشمت.
‫نیمۀ پر لیوان رو ببین، انزو.
‫حالا می دونی که نمیشه ‫بهش اعتماد کرد.
‫از قبل این رو می دونستم. ‫مال دنیا ارزش این حرفا رو نداره.
‫ولی من بهت اعتماد کردم، هموطن. ‫آره.
‫حالا فراموش کن.
‫دیگه جایی توی پیتزافروشی من نداری.
‫اسپانسریم رو هم کنسل می کنم
‫- و دیگه غذای مجانی نمی گیرید. ‫- نه، انزو!
‫اشتباه بزرگی داری می کنی.
‫نه، تو داری اشتباه می کنی.
‫نه، خداحافظ، تیم آتش و ضربه!
‫- همینجا تمومه. ‫- باشه.
‫فکر کنم حقمون بود.
‫می دونی، همه چیز ‫به تو برمی گرده.
‫توی تبلیغ ادی باید ‫تمام دیالوگ ها رو بگه.
‫ادی باید گند بزنه به زندگی اسپانسر.
‫نمی تونی یه بار تیم رو ‫در اولویت قرار بدی؟
‫اگه برات مهم بود، اون همه ‫پیتزا رو نمی خوردی
‫ولی حالا غذایی نداریم
‫و همین تو رو عصبانی می کنه.
‫خیلی خب، کافیه.
‫وقتی این تورنمنت تموم یشه، ‫رفاقت ما هم تمومه.
‫- آخرین باریه که کنار همیم رفیق. ‫- باشه.
‫- باشه.
‫- باشه! ‫- باشه.
‫باشه!
‫اینجا بدنم رو به خارش می ندازه.
‫یهویی ترک کردن چیز مزخرفیه.
‫وای! وای! وای!
‫ چرا الان شبیه فیل شدی؟
‫من فیل نیستم. ‫تو جگواری.
‫خرطومت رو به من نزنی.
‫حالم خیلی بده، داداش.
‫اون قهوه رو لازم دارم.
‫آره، می دونم، باشه؟ ‫منم نیاز دارم رفیق.
‫- پیداش کردی؟ ‫- آره، اینجاست،
‫ولی یه راکونی چیزی هست ‫که داره می خورتش.
‫عیب نداره. اون لامصب رو بیار
‫- بعد هر چی مونده می خوریم. ‫- چی؟
‫هر چی مونده بود می خوریم.
‫نه، من برنمی دارم.، اندی.
‫- حیوون وحشیه... ‫- خودم برمی دارم.
‫نه وایستا، نکن... وایستا!
‫چی کارش کنم؟
‫فشارش بده یا چیزی.
‫کن والترز هستم، ‫با پخش زندۀ
‫تورنمنت پیکل بال از ایستگاه 24 ‫ادارۀ آتش نشانی تاکوما.
‫بازی اول رو با قهرمانان قبلی ‫شروع می کنیم،
‫تیم آتش و ضربه
‫مقابل تیم «تمام راکت ها» از ایستگاه ‫26 قراره می گیره.
‫به خونۀ درد خوش اومدید، لعنتی ها.
‫- خیلی خب، ضربه ات رو بزن. ‫- خفه شو.
‫هر وقت آماده بشم ضربه می زنم.
‫(برنده: آتش و ضربه)
‫
‫(برنده: بزن بهادرها)
‫ما نَسَخیم.
‫
‫با قدرت فیل و سرعت جگوار.
‫و به ماهری راکون بزرگ.
‫من توی آشغالاتونم!
‫توپ کجاست؟ ‫توپ کجاست؟
‫توپ...
‫قلبم انگار می خواد از سینه م بزنه بیرون.
‫- نذار ببینن. ‫- هی، کمکی ازم برمیاد بچه ها؟
‫نه، فکر کنم اندی ماهیچۀ همسترینگش پاره شده.
‫- آره. ‫- الان برمی گردیم.
‫شماها بهتر از این حرفایید.
‫این دست رو واگذار می کنیم ولی...
‫مراقب باش.
‫(نَسَخ از بازی محروم شد)
‫
‫مسابقۀ آخر مشخص شد. ‫(آتش و ضربه مقابل بزن بهادرها)
‫تیم آتش و ضربه
‫مقابل بزن بهادرها.
‫هی لوس، اگه گرنی بهادره
‫پس تو چی هستی؟
‫بریم که تمومش کنیم ‫و بریم پی کارمون.
‫باشه. ‫بعد از اینکه کلک این دوتا رو بکنیم
‫رفاقتمون دیگه تمومه.
‫باشه، بریم.
‫توپ.
‫دیدی؟ ‫چون به نظر که ندیدی.
‫آفرین.
‫- دارمش، دارمش. ‫- خوبه!
‫
‫آره.
‫ده به هیچ، امتیاز نهایی.
‫تمام تلاشتون رو کردید. ‫ممنون که اومدید.
‫این رو محض اینکه اگه ‫یه وقت دورمون با جمعیت پر شد می گم
‫می خوام بگم
‫بازی خوبی بود.
‫ایستگاه 24، یه زن روی ‫درخت گیر کرده، لطفا آماده بشید.
‫بعدا تمومش می کنیم.
‫خواهشا عجله کنید.
‫این بالا گوشی خوب آنتن نمی ده.
‫یعنی چی؟
‫چالش اینترنتی جدیده.
‫مردم از درخت بالا می رن و سلفی می گیرن.
‫اسمش رو گذاشتن درخت نوردی.
‫خبر بدیه.
‫بریم عزیزم.
‫- بریم! ‫- آیک، نردبون رو بذار.
‫لازم نیست کاپیتان، می تونم برم بالا
‫ایک، از نردبون استفاده کن. ‫اندی، ببرش بالا.
‫راست می گی کاپیتان. ‫از جاتون جم نخورید خانم.
‫درخت نوردی.
‫عقده آمریکا با گوشی و سلفی
‫باید به این سمت و سو کشیده می شد؟
‫به نظرم آره.
‫هی، مأمورهای آتش نشانی
‫این رفیقتون یه مشکلی داره.
‫بچه ها، این درخت، بلوط سمی غرب داره.
‫من به بلوط سمی غرب حساسیت داره.
‫نمی تونم... نفس بکشم.
‫چی شده؟
‫این یارو انگار
‫واکنش خیلی عجیب داره.
‫گرنی، آیک واکنش حساسیتی داره.
‫اپی نفرین رو همین حالا بیار اینجا
‫من با نردبون می برم بالا. ‫بدش به من.
‫نه، وقت نداریم.
‫- حالم خوبه! ‫- آره!
‫- آره!
‫- شوت خوبی بود، گرنی.
‫- موفق شدی! ‫- موفق شدم!
‫- قدرتم برگشت. ‫- آره، گرنی!
‫بگو این صحنه رو گرفتی.
‫نه، از کفم رفت.
‫کن والترز هستم و برای
‫پایان مسابقه قهرمانی برگشتیم.
‫- حالا دیگه کلکتون کنده ست. ‫- خیلی خب، بریم برای امتیاز آخر؟
‫- بریم تمومش کنیم. ‫- باعث افتخارمه.
‫اوه!
‫- یعنی... ‫- گرنی، عالی بود.
‫برگشتم عزیزم.
‫باشه.
‫خیلی خب!
‫آفرین!
‫
‫آشغال!
‫اومدی بازی کنی یا تماشاچی هستی؟
‫آره، من تماشاچیم.
‫و دارم چل بازی های تو رو نگاه می کنم.
‫بریم!
‫- اوه! ‫- آره!
‫10، 9، ما ضربه اول رو می زنیم.
‫هنوزم امتیاز آخره. ‫هنوزم قراره تموش کنیم.
‫هی، بزن بهادر!
‫بزن پدرشون رو در بیار.
‫تو خونمه.
‫بریم! زود باش.
‫بابت 500دلار ممنون لوس.
‫بازیتون مزخرفه! ‫11امتیاز پشت هم.
‫پیروزی بهترین چیزه! ‫پیروزی بهترین چیزه!
‫عذر می خوام گرنی، ‫به خاطر من بازی رو باختیم.
‫عذرخواهی نکن
‫برنده شدن که همه چیز نیست.
‫بعضی وقت ها باید تا آخر مسابقه ادامه بدی
‫و خوشحالم که امروز ‫تا آخر مسابقه ادامه دادم.
‫مثل یه شوت زن واقعی حرف زدی.
‫هم تیمی!
‫نگران بخش خوبش نباش.
‫همشون خوبن.
‫پسر، برنده شدن همه چیز رو درست می کنه، نه؟
‫آره بابا، ‫دوستت دارم.
‫منم دوستت دارم. ‫سال دیگه هم بیا همین کار رو بکنیم.
‫هر فصل پیکل بال همین آشه و همین کاسه.
‫باید بگم
‫- نفست بوی تو دل برویی می ده. ‫- هی!
‫- بالآخره احساس عادی بودن می کنم. ‫- منم همین طور پسر.
‫اون موقع یه کم حالم بد بود.
‫یه کم مواد عجیب و خفن زدم.
‫خوشحالم که از پسش بر اومدیم.
‫- شد 200تا؟ ‫- آره، مطمئنم.
‫دیگه بذاریمشون پایین.
‫
‫- یه چیزی بده بخورم. ‫- بفرما.
‫وای پسر، خیلی خوبه.
‫این چیزه محشره، نه؟
‫نیازی بهش ندارم. ‫الآن دارم خوش می گذرونم.
‫- هر موقع بخوام می تونم ترکش کنم. ‫- آره، آره.
‫تنها چیزی که نگرانشم...
‫- چیه؟ ‫- یه چیزه.
‫اوه آره...
‫
‫به نظرت به اندازه طبیعیش برمی گرده؟
‫برام مهم نیست.
‫منم برام مهم نیست.
‫می شه یه دهن از نوشیدنیت بخورم؟
‫نه.