♪ سرتاسر ♪
حاضری روبز؟
آره.
یه زندگی تموم شد و زندگی تازه ای آغاز شد.
بدون نقشه مشخصی به طرف ناکجاآبادی نامعلوم حرکت کردیم.
متاسفانه وَن سبز دوست داشتنی ما...
راه رو نتونست طاقت بیاره.
اما نمی خواستیم تسلیم بشیم.
چشم روی هم گذاشتیم، دیدیم که چهار سال شده که توی جاده هستیم
حرکت می کردیم، مدتی یه جا می موندیم...
برای دید و بازدید به سیدنی سر می زدیم و بازم به جاده برمیگشتیم
زندگی برای خودش جریان داشت.
من یه چیزی رو اون بیرون دارم می بینم که با "پ" شروع می شه.
دیگه بد شد مامان.
دیروز ضایع نبود.
مدت زیادیه که ضایع شده.
مشکلات رو گفتم.
معمولاً همینه.
وای!
چی شد...
اما نمی تونست برای همیشه ادامه پیدا کنه.
یا پنچر شدن میشه
خدا می دونه اگه ما لاستیکمون پنجر نشده بود...
کجا میموندیم
- .من میتونم - خیلی خطرناکه .
- .دیو، توی شیب هستش - چیزی نیست .
- .من بچه نیستم، بابا - دفعه دیگه.
دفعه قبلی هم همین رو گفتی گفت، نه؟
زمانی که بزرگ تر شدی وقت زیاد پیش میاد.
اگه دیگه سفر نکردیم چی؟
چطوره اون تابلو رو نگاه کنی و بهم بگی که چی روش نوشته؟
آره، فکر خوبیه بریم ببینیم کجیم..
خنگ که نیستم. این کارتون اسمش روش منحرف کننده ست.
بهتره بعد اجازه بدی انجامش بدم.
بیا بریم.
روش منحرف کننده؟
هر خانواده ای یه نفر رو داره که عقلش از سنش بیشتره.
روبی واسه ماست.
شاید چون ما تو سن بالا به دنیا آوردیمش اینطوری شده.
بیخیال بد اخلاق.
شاید بخاطر سال ها توی جاده بودن هستش و یا شاید هم شخصیتش اینطوریه
بورادینا.
بورادینا هستیم، دیو!
بورادینا!
تا به حال اسمش رو نشنیدم!
- !دیو - بابا .
ما در طول راهمون لاستیک های زیادی عوض کردیم...
اما این یکی محور شکسته بود.
اما خب، میگن هر چیزی...
دلیلی داره.
در حین منتظر بودنمون برای تعمیر ماشین...
عاشق بورادینا شدیم.
خیلی خوبه
اینجا سه تا بستنی فروشیِ مختلف هست
در یک چشم به هم زدن خونه جدیدمون رو پیدا کردیم.
سکوت.
البته گاهی.
دیو موتورکراس...
وای!
و یه دوست پیدا کرد...
آخ جون
آه، منظره رو نگاه کن
و ما یه مستاجر پیدا کردیم.
کیک فروش بودش؟
نه، ولی پسرای براکلی بودن.
هاها! روز شانسته.
مستاجری عالی واسه خونه باغیمون...
و بهترین شاگردی که دیو تا به حال داشته.
وای.
منم یه رئیس، همسایه و یه دوست رو...
همزمان بدست آوردم.
خانواده هر چقدر بتونن سر می زنن من به دیدن بابام میرم.
کسی ده رو داره؟
بچه ها خیلی باهاش جور هستن.
- !گو فیش - اون خیلی کمک می کنه !
ولی ارتباط با آدما قطع هم میشه رسم روزگاره.
زمان می گذره.
بورادینا هم عاملی واسه این قضیه بود.
و حالا دوسال گذشته.
و من اینجا هستم.
روز شلوغی داشتم تو چی؟
بعد از ظهر شلوغی بوده دخترای «زنان بومی» بدجوری مشغول بودن.
اوه، بس کن.
این شده پنجمیش.
هوم؟
از این چیزای مدل جدید.
دنبال جواب می گردی؟
نه، دیگه از رمان خوندن خسته شدم.
فایده کتاب نخوندن همینه از دستش خسته نمیشی.
این ماییم. در حالی که سی و پنجمین سالگرد ازدواجمون در حال نزدیک شدنه.
دیو اینجا مستقر شده.
ولی هر صبح، اولین فکر من...
اینه که انگار یه چیزی کمه.
این روبی بود که من رو تو مسیر یافتن جواب قرار داد.
مطمئنی که نمی خوای برسونمت؟
تو راه کار دارم.
- می خوای اینا تو بغلت ببری؟ - راحتم .
با یه نقاشی...
- .اونجا می بینمت - دیر نکنی ها .
و یکم پی پی.
کی گفته زندگی عجیب نیست؟
یاپی!
سلام، یاپی.
سلام، سلام!
اهداییت رو دریافت کردم.
اوه، به به، سلام.
سلام. آه...
از یک حرکت کوچیک تغییری بزرگ شکل می گیره.
آهای.
آه! این داخل!
روبی رو تنبیه کردین که بره کثافت جمع کنه؟
هوم؟
الان پی پیِ یاپی رو از تو حیاط جلویی برداشت.
- اوه، دیو؟ - بله .
چرا روبی رفته پی پیِ سگ از حیاط تسا برداشته؟
هی، خدا عالمه.
پادو! بیا ببینم داره دیر میشه!.
اوه، منم باور کردم.
بزن بریم، گنده بک.
پسر جماعت همینه دیگه.
آه، انگار همچنان بچه ان هی، نمایش هنری رو یادت نره.
میام دنبالت.
خب .. پی پی.
آه .. روبیه دیگه.
خیلی خب، یالا نقاشی ها رو بزنید به دیوار.
مجسمه هاتون رو با احتیاط روی میزها بذارید. هی.
کارتون خوب بوده، دخترا آفرین..
اوه، کارت قشنگ شده، هیوگو آفرین به تو..
خیلی خب. یالا بچه ها.
یالا. می خوام به محض زدن زنگ آخر اینجا باشین.
قراره خیلی از والدین بیان.
آفرین، روبی یالا، بیا بزنیمش به دیوار..
قراره همونطور باشه.
چرا؟
روبی؟
اگه صافش کنیم، سُر می خورن می ریزن.
روبی...
مشکلی هست؟
سلام.
اوه، خانم اسپید.
دیگه چیکار کرده؟
- دیو؟ - بله .
باید بریم مدرسه می خوان هر دومون رو ببینن.
بذار حدس بزنم. همون جریان پی پی.
از کجا فهمیدی؟
همینجوری حدس زدم.
نمایشگاه هنری ابتدایی...
جایی واسه این شکل کارای کثیف نیست.
مسئله سر سلامتی بچه هاست.
حرفش درسته، روبز.
«و عنوان «پیرمردان لجباز عنوان توهین آمیزیه.
ولی راست میگم منظورم سیاستمداران منکر شریط آب و هواییه.
بعد از پارسال تابستون روبی یکم نگران آینده شده.
گرمایش جهانی، آلودگی...
پس یه عبارتی که توی رسانه شنیده رو به عنوان عنوان اثر هنریش انتخاب کرده؟
اون اونقدر بچه ست که حتی نمی دونه چی داره میگه.
اوه، گمونم خیلی از بچه های امروزی فهم بالایی دارن.
اگه خواستین یه وقتی باهاش بحث کنید.
راستش...
هر حسی هم که من درباره تصور اون داشته باشم...
اینجا یه اجتماع سیاسی نیست.
می فهمم چی میگید.
بیشتر آثار هنری سیاسی هستن.
نه توی نمایشگاه پایان ترم دوره ابتدایی بورادینا.
خانم رفتر، مشکل پی پیه.
پی پی؟
پی پیِ سگ.
شایدم مشکل نیست.
یعنی ما نباید ترس از اینکه بچه هامون...
تو دنیایی زیاد از حد آلوده و غیرقابل زندگی باشن رو داشته باشیم؟
دنیایی که پیرمردای لجباز واسه اونا به جا گذاشتن.
- .عنوان بهش می خوره - آروم باش .
به نظر من یکی از بهترین بیانیه های درون این اتاقه.
ما از کسی بیانیه نخواستیم.
عنوان چیز نادرستیه ولی پی پی غیرقابل قبوله..
و بدون اون؟
میشه یه نقاشی انتزاعی دوست داشتنی از جهان در فضا.
و ترجیحاً بهتره عنوان دیگه ای داشته باشه.
درست.
خانم رفتر...
جولی.
پی پی ها رو دور بریز، عزیزم.
روغن فقط واسه ماشین مفید نیست..
اینم از این.
دیگه مشکل سلامت ندارین.
اوه، و عنوان جدید «.نادونای فسیل شده»
حرف تو رو می رسونه.
عاشقشم.
انگار به ضوابط می خوره مشکلمون حل شد؟
دختر به مادرش می ره.
معرکه بود، مامان.
آره، خب دفعه بعدی که فکر بکری به سرت می زنه...
قبلش با ما در میون بذار.
می دونستم بهم نه میگی امروز هوام رو داشتی ولی جواب نه می داد.
درست میگی.
چرا؟
چون همه خوششون نمیاد دخترای نه ساله شبیه 19 ساله ها رفتار کنن.
بچه های هم سن تو اجازه داشتن عقیده سیاسی رو ندارن.
بورادینا تو حرفات موج می زنه!
نه، به نظر من همه جا اینطوریه.
بیشتر به آدمای اینجا می خوره.
هی.
ما عاشق بورادینا هستیم.
بابا عاشق بورادیناست.
تو از بعضی چیزاش خوشت میاد ولی من فقط دلم واسه پادو تنگ میشه.
آره. خب، خودت گفتی دیگه بابات عاشق بورادیناست.
و ما عاشق باباتیم، پس...
و گمونم اگه تو یه لیست...
از چیزایی که درباره بورادینا خوشت میاد درست کنی...
بجز پادو، توی لیستت چیزای دیگه ای هم می نویسی.
مثلاً تسا.
خیلی خب. بوس.
شب بخیر.
شرط می بندم اگه تو یه لیست از چیزایی که دوسشون نداری درست کنی...
بیشتر از چیزایی میشن که دوسشون داری.
بگیر بخواب.
هر شهر کوچیکی به یک بدنامیِ هنری نیاز داره.
بورادینا هم مال خودش رو داره.
اون پی پی روی نقاشی گذاشته.
جدی میگی؟
پی پیِ کاملاً واقعی.
خب، حداقل باعث بهتر شدن کسب و کارمون شده.
اونا بدجور دلشون می خواد باهات دهن به دهن بشن.
خب، چرا این کار رو نمی کنن؟
اونقدر از تو خوششون میاد که روشون نمیشه بهت چیزی بگن.
به چشم تعریف ببینش.
یکی باید طرف ما باشه.
سر تغییرات آب و هوایی، اکثراً طرف شما هستن.
ولی طرف روبی نیستن.
اونی که اونجاست.
ما نیاز نداریم یه بچه شهری پرافاده»...
با یه چیز بوگندو «.به ما چیزی که می دونیم رو یادآوری کنه
ما الان 2 ساله که اینجاییم.
باید اینجا دنیا بیای که تو رو محلی محسوب کنن.
قدرت معروف متقاعد سازی.
من خیلی سرم شلوغه.
گفتم شاید بشه واسه تعطیلات مدرسه بزنیم بیرون.
تا آب ها از آسیاب بیافته.
بچه ها دارن واسه سالگردمون میان.
ولی اونا هم می تونن...
مثل ما به جاده بزنن نمیشه اونجا جشن بگیریم؟
از تو بعیده فرار کنی.
اسمش رو بذار عقب نشینی تاکتیکی.
گفتم بد نیست یه سر به شهر بزنیم من که بهش نیاز دارم.
و روبی که هیچوقت نه نمیگه، پس...
پادو می تونه جام رو پر کنه.
ولی من... آه...
آه، آره.
انگار هنوز قدرتش رو دارم.
رسوایی پی پی دار باعث حرکت ما شد.
اوه، اونا شانگهای اکسپرس رو رزرو کردن.
اونجا بیست و پنجمین سالگردمون رو برگزار کردیم.
اون موقع تو دنیا نیومده بودی.
بیخیال، بابا.
خرسای قطبی دارن به شهرهایی حمله می کنن که تا بحال بهشون سر نزدن.
بخاطر گشنگیشونه.
سفیدپوستای پولدار خرسای سفید بیچاره.
عنوان خوبیه.
برنگردین؟ بچه های روستایی که حوصلشون سر رفته.
اینم یه چیز دیگه واسه لیست چیزایی که دوست ندارم.
یه تغییر منظره درست چیزیه که بهش نیاز داشتیم.
سلام، گلبرگ.
با من حرف می زنی؟
من هیچوقت رئیسم رو «گلبرگ» صدا نمی زنم.
گمونم الان این کار رو کردی.
این کار رو کرد، مگه نه؟
می بینی؟ هر دومون با گل ها حرف می زنیم.
هی، اگه امشب غذایی موند...
باید ببریشون واسه کسی.
فکر خوبیه.
بن. گوشی.
- کیه؟ - نیتن .
بهش بگو خودم زنگ می زنم.
برادرت یکم آشفته به نظر می رسه.
رفیق، این فاجعه ست.
واقعاً متاسفم. خیلی ضدحاله تو خونه خودمون جاتون میدیم.
اسباب بازی هام چی میشن؟
وقتی تونستیم برشون می داریم باشه کوچولو؟
کسی مشکلی با قضیه نداره تو خونه مون می بینمت.
یه موقعیت اضطراری پیش اومده، دونا می تونی جام رو پر کنی؟
با 50 نفر واسه شام؟ بهتره عذر خوبی داشته باشی.
اینکه ساختمون خونه نیتن فرو ریخته چطوره؟
اون تو خیابونه.
مامان، بابام و روبی دارن میان...
و ما باید هفت نفر رو توی یه خونه دو خوابه جا بدیم.
عذر خوبیه چی شده؟
نمی دونم. یکی از اون ایرادات ساختاری ساختمونی.
برگشته خونه و دیده که پلیس محوطه رو بستن.
نمی ذارن کسی بره داخل.
برو، آره. نیتن بیچاره به مامانت بگو مشتاق دیدارشم.
آره.
بجنب.
من یه تشک بادی دارم.
ممنونم.
می تونیم بعداً بادش کنیم.
حالشون چطوره؟
ادوارد فکر می کنه یه ماجراجوییِ بزرگه.
ولی نیتن ذهنش یکم مشغوله.
تو مشکلی با این قضیه نداری؟
- .البته که نه - مطمئنی؟
آفرین پسر خوب.
تو اون سمت رو بذار داخل منم این سمت..
شاید از روی تخت کوچولو بیافتی، بابا.
حداقل می دونیم که نمی تونم دست و پام رو باز کنم.
باز خدا رو شکر که ما فوری اینجا رو اتاق نوزاد نکردیم.
داشتیم درباره محدودیت های تخت یک نفره حرف می زدیم.
یاد دوران قدیم می افتی.
اوه، البته.
هی ادی، اینجوری بپر بپر نکن باشه؟ این تخت ما نیست، رفیق.
هی ادی، اگه پایه ای عمه کسی کیک درست کرده.
- !آره - آره .
خونه شما که نمی ریزه مگه نه، عمو بن؟
عمراً. حالا برو.
به نظر روبراه میاد.
اون بچه مثبت اندیشیه.
تو چطوری؟
و فکر من همش مشغول آپارتمان معیوبمه.
میگن پی ساختمون نشست کرده.
خب، حداقل هر دو جاتون امنه.
احتمالاً الان ارزشش در حد نیم پولیه که پاش دادم.
مامان و بابا.
آره. بذار اول جا بیافتن، باشه؟ خب؟
اوه، ممنونم.
به موقع اومدین!
به من میگم دیوِ خوش قول.
- .سلام، عزیزم - سلام .
جنینمون در چه حاله؟
بن نباید بهتون می گفت.
می دونم هنوز زوده ولی اون هیجان زده ست.
روبی!
عین همون اسمی که دفعه قبل منو دیدی.
هی! ما چی؟
- !هی - مامان بزرگ !
- !بابابزرگ - سلام، پسرکم .
انگار کل تیم خوش آمد گویی جلومون ظاهر شدن.
چی؟
ممنون، ادی.
بیا.
تا وقتی ما اینجاییم حق نداری دست به سیاه و سفید بزنی.
من که علیل نیستم.
نه ولی نوه مون توی شکمته...
و می تونی تماشاگر باشی...
پس همونجا بشین و بهم بگو چی به چیه.
- ...خب، من فقط - آه، بشین !
باشه!
همه چیز روبراهه؟
تا الان آره. یکم طول می کشه من فقط باید...
دارین درباره لقاح مصنوعی حرف می زنین. آره.
- درسته؟ - آره .
بهتره از صحبت درباره آپارتمان های در حال فرو ریختنه.
مگه چند نوع راه واسه گفتن اینکه اوضاع خیطه داریم؟
هی، درست صحبت کن.
و گفتیم هرکس پشت سر خودش جمع کنه ممنونم..
به مردهای خونه میگم که اونا هم کار خودشون رو بکنن.
مردها دارن ترتیب وضع خوابیدنمون رو میدن.
این تقسیم کار چقدر کلیشه ای انجام گرفته.
اون یا دولت ستیز میشه یا نخست وزیر.
بوریادینایی ها که میگن قراره دولت ستیز بشه.
و تخت خودت رو هم درست کن.
مبل، آره؟
آره. ملافه و چیزای دیگه توی راهرو هستن.
چطور ممکنه اون به تک عضو خانواده که خیلی کم اونو دیده رفته باشه.
ریچل؟
آره. اون تو این سن که بود اینجوری رفتار می کرد.
شما همه رفتار بخصوص خودتون رو داشتین.
چیه؟
تشک. مثل زندگیِ من می مونه باید هوا درش دمیده بشه.
بیخیال. کارها رو باید به من بسپرین.
شاید اونقدری که فکر می کنی بد نباشه.
اوه. هر جای دیگه ای که این اتفاق افتاده بد بوده.
گمونم کلمه ای که دنبالش می گردین فاجعه ســـت.
هر چی بخوای و هر کاری از دستمون بربیاد، هستیم.
هیچکدومتون وضع مالیتون عالی نیست من از ریچل کمک نمی خوام.
خب، اون که مشکلی نداره فقط تنها باهاش صحبت کن..
اگه بتونه خودش رو برسونه.
داره سعیش رو می کنه.
اگه داشت سعی می کرد نمی ذاشت به آخرین لحظه برسه.
سرش شلوغه نیویورک جای دوریه.
آره، آره.
آره.
یه غافلگیری واست دارم.
نیتن بیچاره چه دردسری..
سلام، غریبه.
اوه!
پنیر و بیسکوییت.
و چه وقتی بهتر از بعد از ظهر...
واسه نوشیدنی خوردن.
ساختمون نیتن فرو ریخته خدای من. حالش چطوره؟.
خب، امروز دارن می ذارن مردم برگردن خونه هاشون...
که لوازم ضروریشون رو بردارن.
به نظر خوب نمی رسه.
اگه کاری از من برمیاد بهم بگو.
ممنونم.
خب، جنابعالی زندگی بیرون شهر بهت ساخته.
آه.
یا اون، یا اینکه...
یا شاید یه عملی کردی و من به نگفتی.
دلم واست تنگ شده.
خب، هر وقت دلت خواست می تونی بهم سر بزنی.
چی؟ اونم با وظیفه گردوندن اینجا؟ سرم همش با کار شلوغه.
مطمئنم قیافه ام داغون شده.
خیلی هم تو دل برویی.
سی و پنجمین سالگرد.
اوهوم.
عالیه.
کاش می شد مهمونی رو اینجا برپا کنیم.
محل مهمونی، جاییه که سالگرد بیست و پنجممون رو برپا کردیم.
بن گفت.
- .آره - چه عالی .
کل خانواده میان؟
بابا. بستگی به امروز عصر داره.
مطمئنم حالش خوبه و اون ارزش نوشیدن رو داره..
- تمامه؟ - آره .
آره. گفتن اگه چیزی فراموش کردیم...
فردا هم بهمون اجازه ورود میدن.
لطف می کنن.
و تا وقتی برنامه بعدی رو بچینم همینه.
یارو میگه شاید چندماه طول بکشه.
از چشماش می شد خوند که میگه «.شاید هم هیچوقت»
- .احتمالاً اینطور نبود - چرا، اینطور بود .
اینطور بود. نکته مثبتش اینه که دیگه بدتر از این نمیشه، مگه نه؟
ما حداقل یک بار در ماه به دیدن بابا میریم.
وضعش رو به زواله ولی کندتر از حد انتظار پیش میره.
آماده ای؟
یه لبخند هم بزنه راضی ام حتی اگه ما رو نشناسه.
من اول میرم.
سلام، بابا.
دختر کوچولوی من.
همین امروز صبح داشتم به مامانت می گفتم...
«.مدتی میشه که جولی نیومده»
گفتم «یه چیز خوبی واسه «.سالگرد جولی بگیر
می خوایم به شانگهای اکسپرس بریم و مرغ کانگ پائو بخوریم.
یادت مونده!
یه مرد که چنین چیزی رو از خاطر نمی بره.
یه چیزایی یادم میاد.
عجب.
مامانت کجاست؟
آه، اون اونشب اونجا نبود، بابا.
البته که بودش.
نه، اون موقع فوت کرده بود.
اینقدر نادون نباش.
آروم باش، بابا.
شاید خیال کردی که زنده بوده.
من می دونم اونطور بوده.
عصبانی نشو، بابابزرگ.
اون داره مزخرف میگه!
می دونی چیه؟ شاید من گیج شدم.
مگه میشه مامانت اونجا نبوده باشه؟!
اون تو رو دوست داره.
آره، می دونم.
بهتره ما بریم.
خب، ما تا سه روز دیگه...
میایم می بریمت، باشه بابا؟
ساعت 6.
آماده میشم.
من نباشم که نمیشه.
آره. پس می بینمت.
مطمئنی ارزش ریسک داره؟
اون که الان حالش خوب بود.
و وقتی حالش خوب نبود، ما روبراه بودیم.
یکی از چرخش های رفتاری بزرگش می تونه شب رو خراب کنه.
قبلاً هم تجربه اش رو داشتیم.
- .من مراقبشم - ممنون، عزیزم .
- .یه راه دیگه اینه که ما تو راه سری به اینجا بزنیم - چی؟
همینجوری میگم.
ببین، من درک می کنم ولی ترجیح میدم مثبت فکر کنم.
یادآوری خاطراتمون خیلی خوش گذشت.
چطوره بازم اون کار رو بکنیم؟ ها؟
- یادت میاد؟ - یه جورایی. نه واقعاً .
تقریباً 30 سال از 35 سالمون رو اینجا گذروندیم.
چه اوقات خوشی داشتیم.
عالی بود.
همه زیر یک سقف بودیم.
بن همسایه مون بود.
دوران خاصی بود.
آره، همینطوره.
می خوای در رو بزنیم؟
می دونی، فکر می کردم بخوام ولی نه.
نه.
نمی خوام برگردم.
نه، گذشته ها گذشته.
دوران طلایی.
ولی حالا یه زندگی رویایی رو داریم.
یاسو کوکولا!
وقتی ازدواجتون داره رو به سردی میره...
و دیگه اون حس سابق رو ندارید...
و باید یه فکری بکنید...
اینجا همیشه به درد می خوره.
یاسو کوکولا سلام، عزیز دلم.
البته با «یاسو کاتیسکا» اشتباه نگیریدش.
«که یعنی «سلام، بز.
و قطعاً اون شکلی لباس نمی پوشن.
اون احتمالاً بهتون میگه که «برید، برید، برید تو کار «کربناتی شو
دفعه بعد من می خوام اطراف...
اکروپلیس موج سواری کنم.
جدی بالای یک میلیون نفر دنبال کننده داره؟
آره. و حامیان و پلتفرم های دیگه هم داره
رفیق، ما داریم کار اشتباهی می کنیم.
اوه! راست میگی بخدا.
اوه، باید وَن رو پس بدم ادی؟.
یا می خوای من انجامش بدم؟
نه، نه، نه تو به اندازه کافی زحمت کشیدی..
بعدشم، این کوچولو کنار رودخونه بهش خوش می گذره.
هی! ما باید بریم.
دارم لوازمم رو می چینم.
نه، عیب نداره. بعداً تمومش می کنیم یالا، یالا. بزن بریم.
حتماً رتا گاهی واسش سوال میشه.
شوخیش رو درک می کنه.
چیه؟
هیچی.
اوه، نه.
کسی؟
کس؟
داریم از دستش می دیم، بن.
من از پسش برنمیام.
بیشتر تمرین کن.
دزد دریایی! دزد دریایی!
آماده بشو، ای پست فطرت.
ها هو ها!
- .خیلی خب، بچه ها، بریم - اینو بگیر. بگیرش .
فکر می کردم داری بهش یاد میدی!
اوه، داره دزد دریایی بازی می کنه.
- .بریم دیگه - به شام دعوتشون نکن .
اوه، بن میز رو رزرو کردی؟
آخه شب یکشنبه ست صف ممکنه یه کیلومتر باشه.
الان زنگ می زنم.
اگه چند دقیقه دیر کنیم بخاطر باباست.
همه سوار شانگهای اکسپرس بشید.
آه. ادی، خواهشاً به هشت پا دست نزن.
شاید بقیه چیزی رو می دونن که ما نمی دونیم.
آخرین باری که اینجا بودین کی بود؟
مدت ها پیش بوده.
هنری داشت درباره فروش اینجا صحبت می کرد.
خب، انگار همین کارم کرده.
سوزان تنبل، سوزان تنبل.
- .می دونم ضایع بود - نه اتفاقاً .
من که میگم از میگو بگذریم.
من میگو می خوام!
رفیق، باور کن...
تو به حرف بابات گوش بده، نیتن.
من نیتن هستم، بابابزرگ این ادوارده.
مرگ کونگ پائو!
هوم. وقتی می اومدیم اینجا اون غذای موردعلاقه بابا بود.
- .منم دوسش دارم، تد - این دخترک چینی اینجا چیکار می کنه؟
این کسیه، بابابزرگ زن منه. و اون ویتنامیه.
مل کجاست؟ تو مل نیستی.
مل مُرده، بابا.
اوه، عجب ماشالا چه سریع رفتی زن جدید گرفتی..
- .خیلی وقت پیش بوده - یادت میاد؟
من از مل خوشم میاد. آره.
همه خوشمون می اومد.
تو باید بچه دار می شدی بچه دارین؟
آه، نه، نه، ندارم، تد.
زندگی بدون بچه، وقت تلف کردنه.
مل از چینی ها خوشش می اومد.
بابا!
مل ما نژادپرست نبود.
- .من معذرت می خوام - اوه، عیب نداره ...
- میشه بریم سراغ سفارش؟ - خانم؟
عذر می خوام.
ممنون.
ممنونم.
بن بهم گفت.
سه روز ازمون مخفی کردین.
با دوستم آنا درباره اش حرف زدم.
تو همیشه همینجوری ما رو اولویت قرار میدی.
اون بدجوری دلش می خواد بچه خودش رو بغل کنه.
میشه واسه یه بارم که شده به خودت فکر کنی؟
بذار ما کمکت کنیم.
فقط استراحت کن.
بذار بدنت بهبود پیدا کنه.
و بعد وقتی آماده شدی شاید بتونی دوباره امتحان کنی.
چهار بار؟
مطمئن نیستم بتونم دوباره تحملش کنم.
قبل از ازدواج بهش گفته بودم...
که یه مشکلاتی دارم.
ما خیلی عاشق بودیم.
اگه دست از عشقش بکشه چی؟
اوه، کسی همه شیفته تو هستن..
همه ما عاشقتیم. هیچوقت شک نکن.
خوبی؟
خوب میشم.
ریچل.
اوه، برو، برو، من روبراه میشم.
باشه.
تو هم برو.
مطمئنی؟
آره.
فقط یه دقیقه وقت نیاز دارم.
- .ایناهاش - ریچل، سلام .
سلام.
شانگهای اکسپرس مثل سابق نیست.
- .مرغ کونگ پائو ندارن - مامان .
چه گناه نابخشودنی ای.
نه طبق گفته پدربزرگتون.
سلام، سلام عزیزم. ببین!
لپتاب رو جوری اینجا گذاشتیم که انگار خودت اینجایی.
اگه می تونستم می اومدم سعیم رو کردم..
آره. می دونیم سعی خودت رو کردی.
اون پیژامه پوشیده.
اینجا اول صبحه، بابابزرگ.
- !الان که شبه - من تو نیویورکم .
دلمون واست تنگ شده.
منم دلم واسه همه شما تنگ شده.
خب، خبر جدید چی واسم دارین؟
آپارتمان نیتن فرو ریخته.
درست حرف بزن!
- .خب، آره دیگه - چی؟
تو حال آدم رو می گیری، روب.
آره. ساخت و ساز بدی داشته.
لینک خبرش رو واست می فرستم.
تو پنج جای مختلف رخ داده.
نیت، می خوای چیکار کنی؟
فعلاً یه مدت پیش بنو می مونیم بیخیال اون موضوع.
خب دیگه. من باید برم آماده کارم بشم.
صبرکن. قبل از اینکه بری، خبر جدید چی داری؟ چیز هیجان انگیزی نداری بهمون بگی؟
خبر بخصوصی ندارم.
اوه. ماراتون رو دویدی؟
آه، امسال نه.
ولی تو که همیشه می رفتی.
گرفتاری های دیگه ای داشتم.
اوه، باشه. خب، زیاد از حد کار نکن دلمون هم واست تنگ شده.
- .دوستت داریم، می بینیمت - خدانگهدار .
دوستتون دارم.
خیلی خب، همگی برگردیم سراغ مرغ کونگ پائومون...
نظرتون چیه؟
آره، بریم تو کارش.
♪ از خوشگلیم حرف نمی زنی ♪
♪ و من هیچوقت اقرار نمی کنم ♪
♪ من خیلی دارم واست تلاش می کنم ♪
♪ ولی تمام لحظاتی که واسم عزیزن ♪
♪ تو صبح، تو به خاطر میاری ♪
نمی دونم چور می تونی اینقدر ♪ ♪ خوب خودت رو روبراه نگه داری و تلاش کنی
♪ من از کاه کوه می سازم ♪
♪ و می بینم که چطور اونا رو نمی بینی ♪
وقتی دنیا اومدی، کلی وقت واسه دیدنشون داری، کوچولو.
مرغ کونگ پائو.
مثل یک زندگی خوب گذرونده شده شما احساستون رو چاشنی بزنید...
حواستون باشه که طعم داشته باشه.
جلز ولز خوبی داشته باشه.
حواستون باشه که چیزی نچسبه.
و دما، گوشت و ادویه.
و همشون بزنید.
و بعد مخلفات رو بهش اضافه کنید.
و اگه شانس داشته باشید با عشق انجام می پذیره.
شام آماده ست.
دو، چهار، شش، هشت.
یه زندگی خوب میشه.
صبر جایز نیست. نوش جان کنید.
بله!
ممنونم.
من و دیو، مرغ کونگ پائو با عشق.
ولی اگه مثل بن و کسی اشتباه پیش بره...
شما یه ترکیب بخصوص رو کم دارید.
بخور، مامان.
خب، یالا دیگه.
اگه قراره بهم غذا بدی باید سریع انجامش بدی.
یا روبی که سُس زیادی داره..
مرغ کونگ پائو، جولز.
- .من روبی ام، بابابزرگ - چی؟
بابا، تو دستور پخت رو یادت رفته.
یا نیتن، که به هر دلیلی روبراه نمیشه.
و همه چیز بهم می ریزه.
از وقت خوابت گذشته، ادی.
پیژامه بپوش، مسواک بزن یالا.
- .یالا، روبی - یه لحظه صبرکن .
خانم رفتر، 35 سال شد.
اوهوم.
خوش باشید.
اوه، من نگران اونم.
خیلی وقته که به ازدواج فکر نکرده.
با داشتن یه بچه کار سختیه.
آره. حتما ته دلش به صمیمیت نیاز داره.
منم دلم واسه صمیمیت تنگ شده.
- .تو به اندازه کافی داری - خب ...
بگیر. تو بشور و من می ذارمشون کنار.
- .چه عاشقانه - کاربردیه .
من نگرانم. قدیما چقدر هواشون رو داشتیم.
هنوزم داریم.
نه، منظورم...
وقتی وضع زندگیشون خراب می شد...
ما می رفتیم پیششون تا کمکشون کنیم.
اونا دیگه آدمای بالغی هستن.
آره، خب، هنوز بچه های ما هستن.
چی باعث شد به این فکر بیافتی؟
مرغ کونگ پائو.
چی؟
استعاره بود دیگه.
و بابام خیلی بیشتر از قبل هشیار شده.
البته به شکل بامزه خودش.
فقط برگشتن با اینهمه اتفاقی که در جریانه، اشتباه به نظر می رسه.
بن و کسی نیاز ندارن که این خونه اینجوری شلوغ باشه.
- .خب، دارن باهاش کنار میان - اونا باید با موضوعشون کنار بیان .
زندگیِ ما هم تو خونه مونه.
آره. و اونا اینجا هستن و ما می تونیم به بهبود حالشون کمک کنیم.
و یه تعطیلات بلندتر به درد روبی هم می خوره.
- .چند روز شدنیه - نه، بلندتر .
ما به بن و کسی کمک می کنیم...
کاری می کنیم نیتن رو پای خودش بایسته بیشتر می تونیم بابا رو ببینیم.
روبی هم می تونه به مدرسه ادوارد بره.
- چقدر بیشتر؟ - احتیاج نیست زمان معین کنیم. یه مدت می مونیم .
- و ما کجای کار قرار می گیریم؟ - ما والدینیم .
آره، پدر و مادری که زندگی خودشون رو دارن.
من کاری دارم تو هم یه شغل داری.
اصلاً کجا قراره زندگی کنیم؟
نهایتاً اینجا برای چند روز کفایت می کنه.
من متوجه نمیشم دقیقاً فکرت چیه.
نگاه کن من... می دونم چیکار باید بکنیم وگرنه والدین بدی حساب میشیم.
ما والدین بدی نیستیم.
بهترین راه کمک کردن به نیتن...
بدست آوردن پول موردنیاز با قرضه.
و بن و کسی روبراه میشن.
- .جدی میگم، دیو - منم همینطور .
تو خودت خارج از خونه ی قدیمی ما گفتی.
گذشته ها گذشته.
ما اون والدین دیگه نیستیم.
همیشه هستیم.
روبز خودش به قدر کافی مسئولیت بزرگی هستش
حلا عصر ماست، جولز.
بذار درموردش فکر کنیم.
یک سقط جنین، یه ساختمون فروریخته...
یه ذهن در حالا پیری و چیزی که ریچل بهمون نگفت.
من مدت زیادی هست که احساسش می کنم.
من دنبال جواب سوال ترسناکی بودم.
من همسر سابق نیستم، پس...
من کی هستم؟
می خوام اینجا برگردم
برای همیشه.