‫«تمامی شخصیت ها و وقایع در این سریال ‫ساختگی می باشند»
‫«بهار سال 1987»
‫می شه این رو بذاری داخل کیفت؟
‫هی، یه نگاه به این بنداز، ‫ببین.
‫♪ - ما هی دلمون برای هم تنگ می شه ♪ ‫♪ - ما هی دلمون برای هم تنگ می شه ♪
‫♪ - با گذشت زمان ♪ ‫♪ - با گذشت زمان ♪
‫♪ سال هاست که چوب تابوت هوا زده و رنگ و رو رفته ست ♪
‫♪ باد و باران اسم روی تابوت رو پاک کردن ♪
‫اتاق 207.
‫بکش کنار.
‫اون یونگ رو.
‫تلفن داری.
‫من؟ من تلفن دارم؟
‫- دردم گرفت! ‫- متأسفم.
‫هی، برید کنار!
‫«ارشد دانشجوهای خوابگاه»
‫برید کنار!
‫5، 4، 3، 2...
‫- صبر کن. ‫- 1.
‫صبر کن، نه!
‫می دونی که باید تو 30 ثانیه اینجا باشی ‫و جواب تلفن رو بدی.
‫- آره. ‫- باید استثناء قائل بشم؟
‫باید بشم؟
‫نباید بشم.
‫خوابگاه دانشگاه دخترانه ی هوسو، بفرمائید.
‫دانشجوی اتاق 205؟
‫بله، با لی یون سوک کار دارید؟
‫خیلی خب.
‫الو؟
‫هی، کی بود؟ خودش بود، مگه نه؟
‫همون دانشجوی رشته ی مهندسی که ‫چند روز پیش دیدیش، درسته؟
‫بهت که گفتم، دیگه با اون یارو مو بلنده کاری ندارم
‫بعد از اون روز حتی باهام تماس هم نگرفت
‫خب پس کی بود؟ اولین بار بود که ‫تماس دریافت می کردی.
‫مادربزرگم بود، ازم پرسید که کِی ‫سوار اتوبوس می شم.
‫واقعا فکر کردم که اون پسره بود.
‫می دونی، تماس های دریافتی معمولا ‫برای های ریونگ هستن.
‫دیدنش خیلی حال داد.
‫دیدی؟ خیال کرد که برای اون تماس گرفتن
‫«از سر راهم برید کنار.»
‫چیـه؟
‫هی، بهت که گفتم، مادربزرگم بود.
‫مادربزرگت...
‫آره، مادربزرگم بود.
‫نمی دونم چه طوری تماسش وصل شده.
‫شنیدم حتی اگه برای 2ساعت مداوم تماس بگیرن ‫باز هم امکانش کمـه که تماسشون وصل بشه.
‫یه خوابگاه با 360 دانشجو...
‫و فقط 2تا تلفن، چقدر مسخره.
‫جنبه ی مثبتش اینه که حداقل می تونیم ‫دویدنمون رو تقویت کنیم.
‫من که شک دارم، 2روز پیش ‫تا جایی که در توانم بود، تند دویدم...
‫ولی تا رسیدم، دیدم که بون اوک تلفن رو ‫جلوی چشمم قطع کرد.
‫گفتش 30ثانیه به پایان رسیده.
‫به نظرم سنگدون بین دانشجوها فرق می ذاره.
‫آخـه اصلا جرأت نداره تماس هایی ‫که برای منه رو قطع کنه.
‫خب اون تماس در اصل برای تو بود!
‫تو داخل اتاق نبودی، برای همین من رفتم تا...
‫غذات رو بخور!
‫چی؟
‫تماس من رو قطع کرد؟
‫لعنتی، اون سنگدون فکر کرده کیه؟
‫انقدر بهش نگو سنگدون. ‫مواظب حرف زدنت باش.
‫اون برای خودش اسم داره!
‫دوباره شروع کردی، تظاهر می کنی ‫که دختر مهربون و مودبی هستی!
‫چی گفتی؟
‫گی بون اوک یعنی جوجه، فضله و خونه.
‫تو یه کلمه، یعنی سنگدون.
‫اسمش یعنی مهره ی معطر.
‫خیلی خب، های جا؟
‫هی!
‫دختر دهاتی!
‫بهت که گفتم، اسم من کو های ریونگ هستش!
‫چندین بار بهت گفتم که اسمم رو عوض کردم.
‫تو با این رفتارت چه طوری می خوای ‫دیکتاتور مملکت رو برکنار کنی؟
‫خدای من، من رو نخندون!
‫ببین، چرا سر عقل نمیای تا...
‫برای همکلاسی هات داخل خوابگاه مبارزه کنی؟
‫«واقعیت درباره سوسیالیسم»
‫«تیم بیسبال وحشتناک و مزدور»
‫یونگ رو.
‫«تو هرگز نمی تونی ما رو شکست بدی، نه حتی برای یک بار.»
‫«خداوند چنین اجازه ای رو نمی ده.»
‫«اوم جی هم چنین اجازه ای رو نمیده.»
‫باید بگم که این کتاب کامیک اصلا راجع به بیسبال ‫نیست، بلکه در مورد یه داستان عشقیـه.
‫«تیم بیسبال وحشتناک و مزدور»
‫بدون شک وقیح و بی شرمه.
‫واقعا بی شرمه.
‫امسال هم می خواد شرکت کنه؟
‫خیلی خب، حسابی تحت نظر بگیرش.
‫داشتی راجع به «اون» حرف می زدی؟
‫ولی با این وجود می خواد عضو انجمن بشه؟
‫خیلی مضحک و بی معنیه!
‫«نام تائه ایل، دبیر کل حزب آمین، شخص دوم حزب حاکم»
‫الآن دیرت می شه.
‫- باید قبل از اینکه کد1 برسه، اونجا باشی. ‫- آره، همین طوره.
‫اون چانگ سو بی شک، نقطه ی ضعف و باعث دردسره.
‫اون چه طور متوجه چنین چیزی نیست؟
‫خیلی مأیوس کننده ست.
‫«اون چانگ سو، مدیر ANSP، شخص سوم حزب حاکم» ‫«ANSP: سازمان ملی برنامه ریزی امنیت»
‫می دونم که قبل از تو اون به عنوان ‫مدیر مشغول به کار بوده...
‫اما خب چهار سال از تو کم سابقه تر هستش.
‫نباید بذاریم مردم فکر کنن که تو جلوی ‫نام تائه ایل سر خم می کنی، درسته؟
‫تو جلسه ی امروز...
‫باید بهش نشون بدی که رئیس واقعی کیه.
‫باشه عزیزم؟
‫پیش فنگ.
‫- خبر دار! ‫- خبر دار!
‫توجـه. ‫پیش فنگ!
‫- خبر دار! ‫- خبر دار!
‫قربان.
‫شما زود اومدی.
‫سلام.
‫از دیدنت خوشحالم.
‫- حالتون چطوره؟ ‫- خوبم.
‫- خیلی خب، بیاید اینجا بشینیم. ‫- البته، بیاید اینجا.
‫«پارک مو یئول، رئیس حزب آمین، شخص اول حزب حاکم»
‫«انجمن دونگسیم»
‫خدای من، مدتی میشه که همدیگه رو ندیدیم دوستان.
‫این عوضی رو نگاه کن...
‫رئیس جمهور دارن میان.
‫توجه کنید!
‫ادای احترام!
‫آزاد!
‫خیلی خب، بیاید اول یه لیوان ‫نوشیدنی بخوریم.
‫قربان! بذارید امروز من سخنرانی ‫قبل از خوردن رو انجام بدم.
‫به افتخار سی امین سالگرد انجمن دونگسیم...
‫و به افتخار رئیس جمهور و ملتـمون!
‫عملیات فونیکس چطور پیش میره؟
‫بله، جوری نشون میدیم که انگار کره ی شمالی ‫پروفسور هان آی سئوپ...
‫مغز اقتصادی رو ربوده...
‫و حزب مخالف هم با بودجه ی کره ی شمالی ‫در انتخابات ریاست جمهوری شرکت می کنه.
‫اگه خبرش پخش بشه که با بودجه کمونیست ها ‫دارن در انتخابات شرکت می کنن...
‫قطعا در انتخابات شکست می خورن.
‫این کار نباید حتی ذره ای اشتباه پیش بره.
‫مشکلی پیش نمیاد، همه چی خیلی ‫آروم و منظم داره پیش میره.
‫داریم تضمین می کنیم که امکان واگذاری ‫مسالمت آمیز قدرت وجود داره.
‫امکانش وجود داره؟
‫برای شما، رهبر محترم و برای حزب آمین...
‫به جونم قسم می خورم که حزب ما، ‫قدرت رو پس می گیره.
‫تو واقعا یه چیز دیگه هستی تائـه ایل.
‫به عنوان رئیس پیکار...
‫باید خیلی خوب مدیر «اون» رو ‫راهنمایی کنی.
‫اطاعت میشه قربان.
‫سلام خانم، از دیدنتون خوشحالم.
‫شما هم که اینجایید خانم! ‫لطفا بیاید داخل.
‫خدای من.
‫چقدر محشره!
‫می دونستم، شما قشنگ و گیرا به دنیا اومدی...
‫واسه همین مثل یه زن فرانسوی زیبا و گیرا ‫به نظر میای، این لباس خیلی بهتون میاد.
‫«هونگ آ را، همسر اون چانگ سو»
‫نظرت چیه خانم هونگ؟
‫خیلی زیبا به نظر میاید.
‫همسر یک سیاستمدار یا یک افسر مسئول...
‫باید سبک مد مخصوص خودش رو داشته باشه.
‫به نظرت دلیلش چیه؟
‫«چو سئونگ سیم، همسر نام تائـه ایل»
‫خب...
‫واسه اینکه نماد مُد بشید و به ‫همه نشون بدید که...
‫نه، دلیلش این نیست.
‫برای به دست آوردن...
‫دل مردم.
‫خودشه!
‫به خاطر اینکه مُد یک شخص، مخصوصا ‫مد همسر یک سیاستمدار...
‫مثل پیامی برای مردم هستش.
‫مد و سبک لباس یک شخص یعنی چی؟
‫- یعنی پیام. ‫- یعنی پیام.
‫خودشه!
‫ممنون.
‫خانم.
‫برای جشن تولدتون...
‫دوست دارید هانبوک بپوشید یا لباس رسمی؟ ‫(هانبوک: لباس سنتی کره)
‫لباس رسمی، اما نمی خوام خیلی خفن باشه.
‫خیلی منحصر به فرد نباشه.
‫متوجه منظورم میشی دیگه!
‫بله، مثل چیزی که بانوی اول ‫می پوشه.
‫هر طور که شما بخواید خانم.
‫واقعا دقیق و با ملاحظه هستید خانم.
‫ای کاش که تو هم می تونستی ‫همینطوری باشی خانم هونگ.
‫اما خب، قبلا بازیگر بوده.
‫آره، رتبه و مقام در ارتش مهمـه...
‫اما می دونی که در سیاست قضیه ‫فرق می کنه.
‫ایمان و باور کد 1 به ما قدرت و رتبه رو ‫مشخص می کنه.
‫و به نظر میاد آقای اون مدام این ‫حقیقت ساده رو فراموش می کنه.
‫شاید بتونی کمکش کنی این نکته رو ‫به خاطر بسپاره.
‫گاهی ممکنـه رک و صریح باشه.
‫گمونم یه اشتباهی در حق شوهرتون ‫مرتکب شده.
‫لطفا به آقای نام بگید که ما خیلی متاسفیم.
‫می دونی که من همیشه طرف تو هستم.
‫به هر حال، شما سه سال از من ‫بزرگ تر هستی، درسته؟
‫تا جایی که من می دونم، چهار سال ‫از شما بزرگ تره.
‫درسته؟
‫خدای من!
‫چهار سال از من بزرگ تری؟
‫خب، سن و سال اهمیتی نداره، ‫مقام و رتبه ی شوهرهامون مهمـه.
‫خودشه!
‫وای، خانم هونگ، خیلی جوان تر از ‫سنت به نظر میای.
‫شارلوت، می خوام پول لباس رو ‫پرداخت کنم.
‫متاسفم.
‫خدای من، خانم، می دونید که هیچ ‫اجباری برای پرداخت نیست.
‫خانم کیم، بیا.
‫لباس درست کردن برای شما ‫واقعا باعث افتخاره.
‫اون دختر دهاتی چطور جرئت می کنه...
‫«به کره خوش اومدید آقای لی گانگ مو»
‫آقای لی گانگ مو؟
‫واقعا باعث افتخاره آقای لی.
‫اینکه اومدم دنبال شما، ‫ببر سیاه افسانه ای.
‫«اسباب بازی های کازموس»
‫«رئیس آن گیونگ هوی»
‫«جایزه ی قدردانی، تقدیم به آن گیونگ هوی»
‫«ANSP»
‫بفرمایید خانم، عکس ظاهر شد.
‫خوبه.
‫«اطلاعات»
‫- سلام خانم. ‫- سلام.
‫و مدرک؟
‫در هتل هیسئونگ...
‫کی جرئت داره در دفتر رئیس شنود بذاره؟
‫مصاحبه های حزب مخالف رو ‫نخوندی؟
‫ظاهرا، جاسوس هاشون همه جای ‫این مکان پخش شدن.
‫حتی از دستیابی به اسناد فوق سری هم ‫مطمئن هستند.
‫من به این پرونده رسیدگی می کنم.
‫پس اون رو بذار سر جاش.
‫گوش کن، نظرت چیه امشب شام بخوریم؟ ‫مدتی میشه که با هم شام نخوردیم.
‫با بقیه ی فارغ التحصیل ها.
‫ببر سیاه برگشته.
‫لی گانگ مو، خیلی خوب می شناسیش، درسته؟
‫اون پسره ی لوس، بدون شک ‫معتاد کاره.
‫می خواد فورا جلسه ی توجیهی ‫برگزار کنه.
‫اینطور که به نظر میاد...
‫مدتیـه که داره با رفتن از یک آزمایشگاه...
‫به یک آزمایشگاه دیگه و استفاده از هویت های مختلف، ‫نظرشون رو جلب و اونا رو متقاعد می کنه.
‫کره ای هایی رو که موقع فرستاده شدن به ‫کره ی شمالی سعی می کنن فرار کنن رو...
‫بدون اینکه به سازمان های اطلاعاتی آلمان ‫اهمیتی بده...
‫با بی رحمی تمام، به قتل می رسونـه.
‫موقع تعقیبش...
‫یکی از مامورهامون...
‫«آلمان، دو سال قبل»
‫ولم کن!
‫سلام قربان.
‫- نه! ‫- ما رو تنها بذار!
‫کابین بعدی!
‫برو کنار جین سئونگ.
‫«ملک خصوصی»
‫جین سئونگ!
‫نه، جین سئونگ...
‫جین سئونگ!
‫چهره ش...
‫اسمش و سنش مشخص نیستن.
‫بعدی.
‫این اسم رمزش هستش.
‫اطلاعاتی دریافت کردیم مبنی بر اینکه ‫یواشکی وارد سئول شده.
‫پس برگشتید کره تا رودخانه ی تائدونگ 1 رو ‫دستگیر کنید؟
‫در سرتاسر آلمان پنهانی فعالیت داشته...
‫و حالا وارد سئول شده.
‫یا اومده اینجا نظر یه نفر رو جلب کنه...
‫یا اینکه ماموریتی بهش دادن که مامورهای ‫دیگه قادر به انجامش نیستن.
‫به هر حال...
‫قبل از اینکه ماموریتش رو با موفقیت به ‫پایان برسونه، باید دستگیرش کنیم.
‫این کار خیلی مهم تر و فوری تر از دستگیری ‫جاسوس های کم اهمیت هستش.
‫خیلی خب.
‫داوطلبی داریم؟
‫کی می خواد با گانگ مو کار کنه؟
‫من.
‫- من می خوام انجامش بدم. ‫- اوه دونگ جائـه، و؟
‫- من هم هستم. ‫- من هم همینطور.
‫- کس دیگه ای هم هست؟ ‫- من هم هستم.
‫- من هم همینطور. ‫- من هم همینطور.
‫- این دیگه چه کوفتی بود؟ ‫- چی؟
‫- این دیگه چی بود؟ ‫- چه خبر شده؟
‫چه خبر شده؟
‫این کاریـه که باید با اون مجرم بکنم؟
‫«رودخانه ی تائدونگ 1»
‫خدایا، دختره ی دیوانه!
‫تفنگ هاتون رو بیارید پایین.
‫گفتم تفنگ هاتون رو بیارید پایین!
‫خب...
‫متاسفم، احتمالا حسابی شوکه شدید.
‫ایشون اولین مامور خانم ما هستن.
‫مشخصا خیلی خوب آموزش ندیده.
‫خب، شاید یه مقدار تندخو باشه اما ‫واقعا تو کارش عالیه.
‫لقب صد جنگجو رو بهش دادن.
‫- درسته؟ ‫- من بهش نیازی ندارم.
‫من فقط افراد منظم رو می خوام.
‫دختره ی...
‫تو دیوانه شدی؟
‫خدایا، انقدر خوشتیپـه که حتی یه لحظه هم ‫نمی تونم چشم ازش بردارم.
‫خدایا، حسابی من رو تحت تاثیر قرار داده.
‫باید خوب و ترد کبابش کنی.
‫مراقب باش، الان می سوزونیش.
‫خدایا، چقدر غر می زنی. ‫پس بیا خودت انجامش بده.
‫من غر نمی زنم، فقط دارم بهت یاد میدم.
‫شرط می بندم که تو آلمان فقط سوسیس می خوردی. ‫اصلا در مورد گوشت شکم خوک چی می دونی؟
‫آلمان؟
‫چی؟ پس یعنی کره ای - آلمانی هستش؟
‫نمی دونستی؟ فارغ التحصیل اقتصاد از ‫دانشگاه برلین هستش.
‫خدای من، واقعا میگی؟
‫شنیدم اومده اینجا تا پایان نامه ش رو...
‫در مورد برنامه ی توسعه ی اقتصادی ‫پارک چونگ هی بنویسـه.
‫واقعا؟
‫- خیلی باحالـه! ‫- محشره.
‫این کاهوها واقعا...
‫بیخیال جوانگ تائی. ‫تو باید گوشت رو کباب کنی.
‫چرا سو هو رو مجبور می کنی تمام ‫کارها رو انجام بده؟
‫اون که تو آزمون قبول نشده، من شدم.
‫من، اوه جوانگ تائی، ستاره ی روز هستم، ‫مگـه نه؟
‫این رو ببین!
‫فقط تو دور اول قبول شدی، ‫هنوز هیچی نشده الکی هیجان زده نشو.
‫اما خیلی بهم اهمیت میده.
‫ببینید به خاطر من چه مهمونی ‫باربیکیویی راه انداختـه.
‫سه ماه میشه که اجاره ت رو پرداخت نکردی!
‫چرا باید واست مهمونی ‫باربیکیو برگزار کنم؟
‫باید از اون یاد بگیری پسره ی لوس.
‫سو هو پول تمام اینا رو داده تا ‫بهت تبریک بگـه.
‫- چی؟ ‫- چی؟
‫- بذار خودم انجامش میدم. ‫- چی؟
‫- تو بهترینی. ‫- چیکار دارید می کنید؟
‫- یه لیوان نوشیدنی براش بریزید. ‫- البته.
‫- اما الان گفتی که ستاره ی روز هستی. ‫- نه، تو هستی.
‫«صدمین سالگرد دانشگاه دخترانـه ی هوسو»
‫«15 دقیقه تا حضور غیاب خوابگاه»
‫ببخشید!
‫- نه! ‫- بدو!
‫بدو!
‫به هر حال.
‫چی می خوای بگی؟
‫خودت می دونی این یعنی چی.
‫های ریونگ!
‫این قلب منـه که می خوام بهت ‫تقدیم کنم!
‫چه خبر شده؟
‫قلبم به خاطر تو مثل خورشید داره ‫می سوزه، های ریونگ.
‫لطفا قبولش کن.
‫های ریونگ!
‫ده دقیقه مونده...
‫چی؟
‫فقط ده دقیقه وقت داریم.
‫های ریونگ!
‫صبر کنید منم بیام!
‫«هوسوی مستقل، هوسوی یگانه، هوسوی متحد»
‫بدو! بدو!
‫نه!
‫- های ریونگ! بجنب! ‫- لعنتی!
‫لعنتی!
‫های ریونگ! ‫عجله کن!
‫- عجله کن! ‫- لعنتی!
‫خوبه. ‫بدو!
‫چی؟ نه!
‫- چی؟ ‫- ولش کن، بجنب بریم.
‫اما از طرف مادر بزرگمـه.
‫لعنتی!
‫هی! برید کنار!
‫جئونگ مین!
‫فقط 5 دقیقه مونده!
‫یونگ رو و های ریونگ هنوز برنگشتن.
‫چی؟ جفتشون؟
‫مراقب باشید.
‫- مراقب باشید. ‫- سلام.
‫- مراقب باشید، ممکنه به خودتون آسیب برسونید.
‫خدای من!
‫«صحبتتون طولانی نشـه»
‫لعنتی!
‫پس چرا هنوز نیومده؟
‫خیلی بد شد!
‫های ریونگ!
‫خدایا!
‫یونگ رو چی؟
‫یونگ رو!
‫ای بابا، چه اتفاقی واسش افتاده؟ ‫ساعت 9 شد!
‫آقای کیم.
‫- اینجا چیکار می کنی؟ ‫- چی؟
‫اوه، یونگ رو هنوز برنگشته.
‫- یونگ رو؟ ‫- آره.
‫- اوه نه، اگه سرپرست خوابگاه اون رو ببینـه... ‫- بجنب، عجله کن!
‫- البته، باید درب رو ببندم. ‫- عجله کن.
‫- خیلی خب. ‫- به خاطر همین از کار کردن باهاش متنفرم.
‫سلام خانم.
‫صبر کن.
‫خانم، در مورد اتفاق دیروز...
‫سرپرست خوابگاه اونجاست.
‫مخفی شو.
‫خیلی خب، پس بر این اساس ‫انجامش میدم.
‫نه.
‫حواست باشه که دیگه رأس ساعت ‫درب رو ببندی.
‫چشم خانم.
‫حتی یک ثانیه هم نباید دیرتر بشه.
‫البته خانم.
‫«کلید درب اصلی خوابگاه»
‫صندلی های داخل سونا رو تعمیر کردی؟
‫تعمیر می کنم.
‫خیلی چیزها هست که دانشجوها از من ‫می خوان براشون تعمیر کنم، واسه همین...
‫به زودی انجامش میدم.
‫خدای من.
‫الان چیکار کنیم؟
‫فعلا برو دنبالش.
‫لعنتی.
‫یونگ رو.
‫یونگ رو؟ کجا رفت؟
‫اون چیه دیگه؟
‫خدای من.
‫چطور تونستی ولش کنی؟
‫من تا الان دو بار حضور غیاب رو ‫از دست دادم.
‫چیکار می تونستم بکنم؟
‫از درب اصلی خوابگاه وارد شد یا نه؟
‫نمی دونم! بدون اینکه پشت سرم رو ‫نگاه کنم دویدم!
‫- کو های ریونگ! ‫- چیه؟
‫حالا...
‫همگی از خوابگاه اخراج می شیم، درسته؟
‫انقدر ناله نکن و برای حضور غیاب ‫حاضر شو.
‫خیلی خب.
‫شب بخیر بگید.
‫- شب بخیر خانم. ‫- شب بخیر خانم.
‫شب بخیر بگید.
‫- شب بخیر خانم. ‫- شب بخیر خانم.
‫متاسفم خانم.
‫بجنب بیا داخل.
‫شب بخیر بگید.
‫- شب بخیر خانم. ‫- شب بخیر خانم.
‫شب بخیر بگید.
‫- شب بخیر خانم. ‫- شب بخیر خانم.
‫برو! برو!
‫چی؟
‫بجنب!
‫به خاطر همین بهش گفتم ظرف غذا رو ‫ول کنه.
‫چرا باید می رفت دنبالش؟
‫- باورم نمیشه این کار رو کرد. ‫- های ریونگ!
‫شاید واسه یه دختر پولدار مثل تو مشکلی ‫نباشه اما اگه ما از خوابگاه اخراج بشیم...
‫یونگ رو شاید نتونه از پس هزینه های ‫اجاره ی اتاق بربیاد.
‫تو چی می دونی؟
‫روزی که اومد اینجا به همه کیک برنجی داد.
‫خب خانواده ش مغازه ی کیک برنجی دارن! ‫اون به بورسیه ی تحصیلی متکی هستش.
‫با بون اوک تلفن ها رو جواب میده.
‫بچه ها!
‫بازش کنید!
‫- خدای من. ‫- پنجره رو باز کنید.
‫- شب بخیر بگید. ‫- شب بخیر خانم.
‫لعنتی!
‫- چی... ‫- موش!
‫همین الان یه موش اینجا دیدم!
‫- موش! ‫- کجا؟
‫نه، این سمت!
‫برو پیژامه ش رو بیار.
‫کجا؟
‫- کجا؟ ‫- این سمت!
‫اون سمت!
‫یه موش اینجاست! برو جارو رو بردار!
‫یونگ رو، کیفت رو بده به من!
‫پات رو بلند کن.
‫ممنون.
‫چه غلطی دارید می کنید؟
‫خب...
‫- برو. ‫- بیاید برگردیم داخل اتاق.
‫- برو. ‫- من از موش ها متنفرم!
‫یونگ رو، بجنب.
‫تقریبا تموم شد.
‫خب، قسم می خورم که اونجا یه موش دیدم.
‫شک ندارم که دیدم رفت اون داخل.
‫تو قوانین خوابگاه رو نمی دونی؟
‫چطور جرئت می کنی اونطوری فریاد بزنی؟
‫متاسفم خانم.
‫از اونجایی که گفتی موش دیدی، ‫خودت هم میری می گیریش.
‫خودم تنهایی؟
‫اون یونگ رو.
‫بله خانم؟
‫چرا انقدر عرق کردی؟
‫خب، حسابی دویدم تا واسه ‫حضور غیاب دیر نکنم.
‫خب چرا مجبور بودی تا دیر وقت ‫بیرون باشی؟
‫اگه هم اتاقی هات به خاطر تو ‫از خوابگاه اخراج بشن چی؟
‫متاسفم، دیگه دیر نمی کنم.
‫اتاق 207.
‫قوانین خوابگاه رو بلند بگید.
‫- پیروی کردن از ساعت منع عبور و مرور. ‫- پیروی کردن از ساعت منع عبور و مرور.
‫- اعتراض ممنوع، خوابیدن بیرون از خوابگاه ممنوع. ‫- اعتراض ممنوع، خوابیدن بیرون از خوابگاه ممنوع.
‫دوباره.
‫- پیروی کردن از ساعت منع عبور و مرور، اعتراض ممنوع. ‫- پیروی کردن از ساعت منع عبور و مرور، اعتراض ممنوع.
‫- خوابیدن بیرون از خوابگاه ممنوع، آشپزی ممنوع. ‫- خوابیدن بیرون از خوابگاه ممنوع، آشپزی ممنوع.
‫می دونید که...
‫اتاق شما فقط یه فرصت دیگه داره، درسته؟
‫- بله خانم. ‫- بله خانم.
‫دیگه حرفی ندارم.
‫شب بخیر بگید.
‫- شب بخیر خانم. ‫- شب بخیر خانم.
‫چطوری بالا رفتن از دیوار به ذهنت رسید؟
‫مجبورم نکن شروع کنم که دلم خونـه!
‫صبر کن، کیک های برنجی رو فراموش کردم!
‫نمی دونم یونگ رو تونست وارد بشه یا نه!
‫چی؟
‫آقای کیم.
‫ببین کی اینجاست.
‫پس تو رو نگرفتن یونگ رو!
‫عالیه!
‫حق با تو بود، ظرف غذا رو آورده داخل!
‫بهت که گفتم میاره داخل.
‫می تونه همه چی رو تعمیر و هر قفلی رو باز کنه.
‫البته.
‫شاید پیر باشم اما همه فن حریفم.
‫شرط می بندم که گرسنه ای.
‫یوهو، کیک های برنجی با جو دوسر.
‫اینا واسه دیابت خیلی خوب هستن.
‫خدای من، خیلی ممنونم.
‫هی!
‫باید برگردیم اتاقمون.
‫البته، باید برگردید.
‫اوه راستی، صبر کن.
‫میشه تو راه این رو به بون اوک بدی؟
‫بهش بگو اگه یه بار دیگه بگه درستش کنم، ‫خودم خردش می کنم.
‫مایه ی دردسره.
‫حتما بهش میگم.
‫- شب بخیر. ‫- شب بخیر.
‫- بجنب. ‫- بزن بریم.
‫یه لحظه صبر کن تا بیام.
‫بون اوک، این تعمیر شده.
‫یادم رفته بود.
‫این هم کیک برنجی با عسل ‫که خیلی دوست داری.
‫اوه، درسته، تولد مادر بزرگت بوده، درسته؟
‫ممنون.
‫صبر کن، بون اوک...
‫بابت کاری که یه کم پیش کردی ‫خیلی ازت ممنونم.
‫سرپرست خوابگاه بهم گفت که یه موش بگیرم.
‫خودم تنهایی، از اونجایی که فقط من دیدمش.
‫- واقعا؟ ‫- عجب زن دهاتی ایـه.
‫امیدوارم بره یه جایی و...
‫آره، واقعا.
‫متاسفم بون اوک.
‫خب، دوباره باید یه نمایش راه بندازم.
‫التماسش می کنم و بهش میگم که احتمالا ‫اشتباه دیدم یا حسابی گریه می کنم.
‫اگه واقعا متاسف هستی، میشه یه ‫درخواستی ازت کنم؟
‫چه درخواستی داری؟ بگو، هر کاری ‫باشه انجامش میدم.
‫نسخه ی انگلیسی کتاب ‫رومئو و ژولیت رو می خوام.
‫نسخه ی انگلیسی؟
‫چیه؟ خیلی تعجب آوره؟
‫اینکه نسخه ی انگلیسی رو می خوام در صورتی ‫که حتی دانشجوی کالج هم نیستم؟
‫نه، منظورم این نبود.
‫حتی دانشجوهای رشته ی ادبیات انگلیسی ‫هم اونا رو زیاد نمی خونن.
‫خودت که می دونی چطوریه، حتی زبان ‫انگلیسیشون هم خیلی خوب نیست.
‫فردا یه نسخه بهت میدم. ‫تازه خریدمش.
‫خب پس، فردا می بینمت.
‫درسته.
‫بزن بریم.
‫به نظرت داخل اون اتاق چیه؟
‫در مورد چی داری صحبت می کنی؟
‫بیخیال، یه چیزی واقعا مشکوکـه.
‫فقط یه ذره لای درب رو باز کرد ‫تا مبادا داخل رو ببینی.
‫انقدر چرت و پرت نگو و اون رو بده به خودم.
‫بیا بدویم.
‫هی!
‫«یون سئول هوی، اون یونگ رو، یو جئونگ مین، کو های ریونگ»
‫«اسباب بازی های کازموس»
‫این مرد...
‫احتمالا به رودخانه ی تائدونگ 1 ‫در ماموریتش کمک کرده.
‫و هیچ سابقه ای نیست که نشون ‫بده وارد کره شده، پس...
‫لعنتی.
‫- چرا در این مورد چیزی به من نگفتی؟ ‫- مطمئنم که گفتم بهت نیاز ندارم.
‫این یارو کیه؟
‫این شخص به رودخانه ی تائدونگ 1 ‫مربوط میشه؟
‫خیلی خب.
‫من خودم به پروفسور هان آی سئوپ ‫رسیدگی می کنم.
‫اون مغز متفکرِ چوی دائی یونگ، ‫رهبر حزب مخالف هستش.
‫وقتی تحت نظر داشتمش چند باری ‫باهاش روبرو شدم.
‫یعنی می خوای با وجود اینکه چهره ت رو ‫می شناسه، تحت نظر بگیریش؟
‫اوه، از اون جهت؟
‫فکر می کنه یه روزنامه نگارم که اخراج شده.
‫کسی که به خاطر محکوم کردن ‫حزب حاکم اخراج شده.
‫می تونم حسابی به حزبشون ‫نفوذ کنم.
‫این محشره! ‫این همون پسریـه که وقتی با شما بودم دیدمش!
‫محشره!
‫عجله کن!
‫- واقعا؟ ‫- خدای من!
‫بیا بریم بازش کنیم.
‫«برای یونگ یو»
‫چطور تونست...
‫نه مرخصی می گیره و نه جواب ‫نامه م رو میده.
‫«چطوری تونستی»
‫قسم می خورم که...
‫تو خیلی بدجنسی یونگ یو.
‫بیخیال، افرادی که داخل ارتش هستن هرگز ‫جواب نامه ی خواهرهاشون رو نمیدن.
‫فقط برای نامزدهاشون نامه می نویسن.
‫«چارت زمانی»
‫اما اون که نامزد نداره.
‫اون فقط به من فکر می کنه...
‫واسه همین مادر بزرگم بدجوری نگرانش شده.
‫اون الان داخل ارتشـه. ‫مطمئنم که حالش خوبه.
‫اما اون فقط...
‫بون اوک.
‫ممنونم!
‫ممنونم.
‫الو؟
‫چطور به نظر میام؟
‫- ببخشید؟ ‫- باحال به نظر میام؟
‫مردم فکر می کنن که کالج میرم، درسته؟
‫نه، مشکلی نیست.
‫هی، سریع تمومش کن، باشه؟ ‫تلفن که واسه تو نیست!
‫عزیزم، متاسفانه باید برم.
‫چی؟ آره.
‫پس ساعت شش در کافه ی هارمونی می بینمت.
‫باشه عزیزم.
‫چی...
‫«کو های ریونگ، از ته دل آرزو داره که ‫معروف ترین خواننده ی اپرا در دنیا بشه.»
‫خوابگاه دانشگاه دخترانه ی هوسو.
‫شنیدم که خانم کو های ریونگ...
‫دانشجوی سال آخر رشته ی صدا و موسیقی، ‫خواننده ی اول دانشگاه هوسو که قراره...
‫خواننده ی معروف اپرا در سطح جهانی بشه، ‫در اتاق 207 اقامت داره.
‫درسته؟
‫بله، همینطوره.
‫من اوه جوانگ تائی هستم که در اتاق 207 ‫در پانسیون هادال اقامت داره...
‫جایی که ساکنینش در سخت ترین ‫آزمون های ملی قبول شدن.
‫بیشتر از اون یکی خونه ها.
‫و؟
‫می تونم با دختری از اتاق 207 ‫صحبت کنم؟
‫متاسفانه الان کسی داخل اون اتاق نیست.
‫اگه پیامی دارید به من بگید، ‫حتما بهشون میگم.
‫قرار ملاقات بدون آشنایی قبلی؟
‫صبر کن، آره، بگو.
‫همین شنبه.
‫ساعت سه. ‫صبر کن.
‫کافی شاپ رم، روبروی دانشگاه ‫دخترانه ی هوسو؟
‫یه لحظه صبر کن.
‫دخترهای اتاق 207 ممکنـه این پیشنهاد رو رد کنن. ‫نمی تونی همینطوری بهشون بگی بیان.
‫ما اونجا تا وقتی که بیان صبر می کنیم.
‫لطفا این رو بهشون بگو.
‫اوه، چهار نفر تو اون اتاق هستن دیگه، درسته؟
‫- آره. ‫- خوبه، ممنون.
‫«پانسیون هادال»
‫- انجامش دادی! ‫- عالیه!
‫عاشقتم پسر!
‫به لطف های ریونگ همگی میریم ‫به یه قرار ملاقات.
‫اون دختر واقعا معروف ترین ‫دختر دانشگاهـه!
‫اما بعید می دونم جئونگ مین بیاد.
‫پس یه دختر کم دارید.
‫اینجا دانشگاه دخترانه ست، شک ندارم ‫یه نفر رو پیدا می کنیم.
‫نظرت چیه من بیام؟
‫من هم تو این خوابگاه زندگی می کنم.
‫ببخشید؟
‫صبر کن جوانگ تائی، چهارتا دختر قراره بیان...
‫اما ما که سه نفریم!
‫سو هو!
‫این شنبه وقت داری؟ ‫نه، باید وقت داشته باشی.
‫چرا همیشه اینطوری رفتار می کنی؟ ‫این سری چی شده؟
‫سو هو، می دونی که من هرگز با کسی آشنا نشدم، ‫به خاطر اینکه همیشه مشغول درس خوندن بودم.
‫اگه دوباره در مورد قرار آشناییـه، ‫فراموشش کن.
‫اما از دانشگاه هوسو هستن!
‫برو گمشو.
‫ماریا کالاس دانشگاه هوسو داره میاد. ‫(ماریا کالاس: معروف ترین خواننده ی اپرا در آمریکا)
‫برو گمشو!
‫باشه.
‫پس قرار ملاقاتت با پروفسور هان رو ‫ترتیب نمیدم.
‫کلی سوال داری که می خوای ازش بپرسی. ‫باید با پایان نامه ت خداحافظی کنی.
‫از دانشگاه دخترانه ی هوسو هستن؟
‫فقط یه روز...
‫بیشتر نمی خوام.
‫فقط می خوام یه روز به عنوان ‫دختری که کالج میره زندگی کنم.
‫گمونم درخواست زیادیـه.
‫خیلی زیاده، مگه نه؟
‫نه اصلا.
‫پس های ریونگ رو متقاعد می کنی؟
‫خیلی خب.
‫واقعا مسخره ست!
‫می خواد به ما ملحق بشه؟
‫عزت نفس نداره؟
‫تا این حد دلش می خواد تظاهر کنه ‫که دانشجوی کالجـه؟
‫من می تونم درکش کنم.
‫وقتی می بینه که بچه ها پشت تلفن ‫با نامزدهاشون صحبت می کنن...
‫حسودیش میشه و دلش می خواد ‫با یه نفر آشنا بشه.
‫تو اینطور فکر نمی کنی؟
‫اما این سری نه.
‫این یعنی فریب دادن اون افراد.
‫حق با توئـه!
‫کاملا باهات موافقم.
‫اما به لطف بون اوک موقع حضور غیاب ‫از یه دردسر بزرگ قسر در رفتیم.
‫خب، این هم درسته، اما...
‫اما نباید به اون پسرها ‫دروغ بگیم.
‫خدایا، هیچوقت نمیشه ازت خوشم بیاد!
‫چقدر سخته که فقط یک بار ‫به ما ملحق بشی؟
‫شماها برید خوش باشید.
‫فکر می کنی چون دلم می خواد دارم میرم؟
‫فقط می خوام واسه سال اولی ها ‫خاطرات خوش بسازم.
‫خانم کو.
‫این رو برای شما آماده کردم.
‫صبر کن، های ریونگ، صبر کن.
‫همانطور که گفتی، دروغ گفتن به ‫اون پسرها واقعا اشتباهـه.
‫اما این قضیه شاید واسه ما خاص نباشه، ‫اما رویای اون دختره.
‫فقط این یک بار، لطفا؟
‫نه.
‫اگه...
‫خب، شک دارم تا این حد پیش بره...
‫اما اگه تماس هایی که واسه تو هستن رو ‫وصل نکنه چی؟
‫برو بهش بگو فقط این یک بار رو ‫اجازه میدم.
‫این نکته رو براش روشن کن.
‫ممنونم های ریونگ.
‫خاطرات خوش؟
‫مطمئنی به خاطر اون پسری نیست که ‫تو آزمون ملی قبول شده؟
‫خب مگه چه ایرادی داره؟
‫این غریزه ی انسانـه که...
‫سعی می کنه بهترین شریک زندگی رو ‫پیدا کنه.
‫«پسری که تو آزمون ملی قبول شده؟»
‫این غریزه ی انسانـه، ‫کاملا طبیعیـه.
‫خدای من! واقعا داریم انجامش میدیم.
‫منظورت از شریک زندگی خوب، دختریـه که ‫سابقه ی خوبی داره، درسته؟
‫البته.
‫فقط افرادی که از طبقات پایین اجتماع ‫هستن واسه عشق ازدواج می کنن.
‫قدرتمندترین شخصیت های کشور فقط به خاطر پول ‫ازدواج می کنن، این چیزیـه که فردریک انگلز گفته.
‫پس با استفاده از این حقیقت که در دور ‫اول آزمون قبول شدی...
‫سعی داری نظر های ریونگ که مطمئنی ‫بورژوازی هستش رو جلب کنی؟
‫عوضی رقت انگیز.
‫باید به حرفت عمل کنی.
‫تو نباید های ریونگ رو انتخاب کنی.
‫مطمئنم که من رو انتخاب می کنه اما ‫محض احتیاط.
‫باشه، اما باید قرار ملاقات من با پروفسور هان رو ‫درست ترتیب بدی، باشه؟
‫البته.
‫می خوای از چه چیزی به عنوان ‫آیتم استفاده کنی؟
‫چی؟ چه آیتمی؟
‫خدایا، اصلا باورم نمیشه هیچی بلد نیستی!
‫رفتن به دانشگاه برلین چه فایده ای داره؟
‫بذار ببینم.
‫دنبال چی می گردی؟
‫چیکار داری می کنی؟
‫بعدا...
‫این کیف پول مارکه.
‫- چیکار داری می کنی؟ ‫- من...
‫حواست باشه چیزی مثل این خودکار ‫لوکس رو یهویی درنیاری.
‫چی؟ این عالیه.
‫سو هو، این عالیه، از این استفاده کن.
‫جلسه با پروفسور هان یادت نره.
‫باشه، بهت که گفتم ردیفش می کنم.
‫این اتفاق واقعا داره میفتـه.
‫های ریونگ، ده دقیقه مونده تا سه.
‫می دونم.
‫بون اوک گفت که ساعت سه ‫میره کافی شاپ رم.
‫احتمالا قبلش رفتـه سالن آرایش، درسته؟
‫البته رفتنش فایده نداره که، مثل ‫گذاشتن مروارید روی خوکـه.
‫می خوای کمکت کنم این رو بذاری...
‫اونا بدون اینکه از ما چیزی بپرسن ‫گفتن ساعت سه اونجا باشیم.
‫چرا باید در زمانی که اونا تنظیم کردن ‫اونجا حضور پیدا کنیم؟
‫دوستی های رمانتیک اولش با ‫زورآزمایی شروع میشن.
‫و بهترین راه واسه بردن...
‫اینـه که طرف رو مایوس و درمانده کنیم.
‫فهمیدی؟
‫«کافی شاپ رم»
‫لعنتی.
‫هنوز نیومدن.
‫- اومدن! ‫- واقعا؟
‫- سلام. ‫- سلام.
‫خوش اومدید.
‫از این سمت لطفا.
‫- اومدن! ‫- واقعا؟
‫- سلام. ‫- اونا نیستن!
‫خب کِی میان؟
‫نمی دونم.
‫چطور تونستن انقدر دیر کنن؟
‫اوه جوانگ تائی؟
‫- نه، من... ‫- های ریونگ!
‫چه حیف شد!
‫درسته، اگه فقط یه کبریت دیگه می ذاشتم ‫تکمیل میشد.
‫اما...
‫فقط شما سه نفر اومدید؟
‫سه نفر؟
‫اوه، نفر چهارم هنوز نرسیده.
‫قول داد که ساعت سه اینجا باشه.
‫متاسفم، گمونم یه کار فوری براش ‫پیش اومده.
‫یکی از دوست هات اینجا بدون ‫هم صحبت می مونـه.
‫یونگ رو!
‫بون اک!
‫ببخشید که دیر کردم.
‫سلام.
‫متاسفم که دیر کردم.
‫ببخشید بچه ها. ‫خودتون رو معرفی کردید؟
‫هنوز نه، اما...
‫من دانشجوی سال آخر رشته ی ادبیات انگلیسی ‫در دانشگاه هوسو هستم.
‫اسمم...
‫گای سئونگ هستش.
‫نوش جان.
‫خیلی خب، حالا که همه تون اینجایید...
‫- لطفا خودتون رو معرفی کنید. ‫- صبر کن.
‫نظرتون چیه اول هم صحبت خودمون رو ‫انتخاب کنیم؟
‫می دونی، من دوتا بلیت کنسرت دارم.
‫اگه بخوام به موقع اونجا حضور پیدا کنم...
‫یه کم دیگه باید برم.
‫امیدوار بودم با یکی از شما آقایون برم اونجا.
‫سریع رفتی سر اصل مطلب، ‫عاشق این حرکتم.
‫خیلی خب، نظرتون چیه از بین آیتم های ‫ما انتخاب کنید؟
‫نه.
‫از اونجایی که اون دختر خیلی عجله داره...
‫ما آیتم هامون رو می ذاریم روی میز.
‫اینطوری پسری که دوست داره با ایشون ‫بره کنسرت می تونـه انتخابش کنه.
‫بیاید انجامش بدیم، من با های ریونگ...
‫موافقم.
‫بیخیال سئول هوی، اینطوری زیادی ‫کسل کننده و صریح نمیشه؟
‫من ترجیح میدم این موضوع رو ‫بسپاریم به دست سرنوشت.
‫درسته؟
‫من هم همین نظر رو دارم.
‫باهاتون موافقم! اگه همه چی خیلی ‫واضح باشه که دیگه باحال نیست.
‫پس بیاید بذاریم سرنوشت برامون ‫تصمیم بگیره.
‫میشه لطفا چشم هاتون رو ببندید؟
‫و آقایون.
‫- بله؟ ‫- بله.
‫آیتم هاتون رو بیارید بیرون.
‫«گواهی قبولی در آزمون»
‫حالا لطفا چشم هاتون رو باز کنید.
‫هواپیمای کاغذی!
‫چی؟ این عالیه.
‫ازش استفاده کن.
‫چرا اول شما انتخاب نمی کنی ‫های ریونگ؟
‫خدای من، این گواهی آزمون برای کیه؟
‫واسه آزمون مشاغل دولتیـه.
‫من تو اولین دور قبول شدم.
‫- اولین دور؟ ‫- بله.
‫سئول هوی.
‫خیلی خب.
‫- تو اول انتخاب کن. ‫- چی؟
‫من اول انتخاب کنم؟
‫بیخیال یونگ رو، از اونجایی که من بزرگ تر ‫هستم، من باید اول انتخاب کنم.
‫«کتاب فروشی اورگرین»
‫♪ بلیت یک طرفه ♪
‫اون واقعا یونگ رو هستش!
‫نمی تونم بهش چیزی بگم.
‫«اتاقک گوش دادن به موسیقی»
‫احتمالا خیلی خجالت کشیده.
‫داره میره.
‫بلیت یک طرفه.
‫بون اوک چی شد؟
‫منظورم سئونگ هستش، ‫سئونگ کجاست؟
‫مگه باهاش به کنسرت نرفتی؟
‫نه، آخه خیلی سرم شلوغـه.
‫و تو؟ تو هم با اون شخص بیرون نرفتی؟
‫درسته، آخـه من هم خیلی سرم شلوغـه.
‫- چنده؟ ‫- چی چنده؟
‫این چنده؟ بجنب.
‫2500 ون.
‫متاسفم، سری بعدی می خرمش.
‫واقعا؟
‫باورم نمیشه!
‫ببخشید.
‫این چیه؟
‫مگه نیومده بودی اینجا این رو بخری؟
‫خب چرا داری میدیش به من؟
‫به خاطر اینکه یه کم پیش با هم آشنا شدیم.
‫بگیرش.
‫اما...
‫صبر کن.
‫هی!
‫چه سالی شروع به تحصیل کردی؟
‫مبادا دروغ بگیا.
‫مطمئنی؟
‫- هی. ‫- آهای تو!
‫نمی تونم قبولش کنم.
‫اونطور که فکر می کنی نبود.
‫چی؟ چیکار داری می کنی؟
‫فقط یه دقیقه، لطفا.
‫عوضی!
‫با سئونگ رفتی کنسرت! ‫فکر می کنی این رو نمی دونم؟
‫اشتباه می کنم؟ اگه اشتباه می کنم بگو!
‫- بهم بگو! ‫- من نرفتم.
‫پس بگو چه اتفاقی افتاد!
‫پلیس ها رفتن.
‫حالت خوبه؟
‫می تونی یه بازیگر حرفه ای بشی.
‫نه خواننده.
‫برادر بزرگم یه بار تو اعتراضات دستگیر شد.
‫پس...
‫متوجه ام.
‫من دیگه باید برم.
‫صبر کن، فقط یه دقیقه.
‫می خوای...
‫با هم شام....
‫ممنون.
‫من اصلا دوست ندارم به کسی بدهکار باشم.
‫پس بذار این لطفت رو جبران کنم. ‫فردا بیا کافی شاپ رم دیدنم.
‫ساعت سه، باشه؟
‫حتما باید بیای، خیلی خب؟
‫صندلی رو خوب تمیز کن، باشه؟
‫البته، البته.
‫حواست باشه رد پایی باقی نمونـه.
‫فهمیدم.
‫یونگ رو.
‫هی، ندو!
‫کنجکاو بودم بدونم عاشق شدن...
‫تو اولین نگاه چطوریـه.
‫«کافی شاپ رم»
‫«چین، پکن» ‫«شش ماه بعد»
‫«صحبت های محرمانه ی کره ی شمالی و کره ی جنوبی» ‫«نوامبر سال 1987»
‫«لیم جی روک، رئیس بخش جبهه ی متحد، جمهوری دموکراتیک خلق کره»
‫«نام تائه ایل، دبیر کل حزب آمین»
‫«چوی سو ریون، معاون رئیس وزارت اطلاعات کره ی شمالی»
‫«پیش پرداختی که در بالا نوشته شده باید ظرف ‫24 ساعت به کره ی شمالی پرداخت بشه»
‫«اون چانگ سو، مدیر ANSP»
‫«اسباب بازی های کازموس»
‫لیم سو هو.
‫اخیرا زیاد اطراف پروفسور هان دیده شده.
‫به عنوان فارغ التحصیل اقتصاد از دانشگاه ‫برلین شناخته میشه.
‫من با دانشگاه چک کردم و هیچ ‫دانشجویی...
‫با این اسم اونجا نبوده.
‫«هیچ سوابقی یافت نشد»
‫«لیم سو هو، 27 سالـه»
‫از الان به بعد، این شخص به احتمال زیاد ‫رودخانه ی تائدونگ 1 هستش.
‫مدام تحت نظر بگیریدش.
‫- بله قربان. ‫- بله قربان.
‫بزن بریم.
‫«لیم سو هو، 27 ساله، در حال آماده سازی پایان نامه»
‫«دانشگاه هانکوک»
‫جئوم چئول.
‫- پروفسور؟ ‫- بله؟
‫- دارید میرید خونه؟ ‫- سلام سو هو، هنوز اینجایی؟
‫خدای من، به نظر خیلی جدی میاد.
‫واقعا لطف می کنی که من رو می رسونی، ممنون.
‫دارن میان.
‫رودخانه به حرکت در اومد، تمام.
‫جو.
‫جئوم چئول.
‫پروفسور!
‫جو!
‫فرار کن، برو!
‫لیم سو هو!
‫دنبالم بیاید.
‫♪ درخت کاج، درخت کاج، درخت کاج سبز رنگ ♪
‫♪ توسط بادهای شرقی تکان نخور ♪
‫سو هو، عوضی!
‫♪ زیر میله های زندان ♪
‫♪ جایی که بسته شدی ♪
‫♪ اونجا تو رو زنده می بینیم ♪
‫لیم سو هو!
‫- انتخابات منصفانه! ‫- انتخابات منصفانه!
‫وایستا!
‫لیم سو هو!
‫- نبرد! ‫- نبرد!
‫«انتخابات منصفانه»
‫- خدای من! ‫- خیلی ترسناک بود.
‫امروز چقدر بمب اشک آور می زنن.
‫پیکار انتخاباتی حزب آمین در ‫سونگچون روتری برگزار میشه.
‫امیدوارم صحیح و سالم برگرده.
‫منظورت جئونگ مین هستش؟
‫آره.
‫منم امیدوارم.
‫«کتاب فروشی اورگرین»
‫عجله کنید!
‫- فرار کنید! ‫- فرار کنید!
‫- یک، دو! ‫- یک، دو!
‫سئونگ جون!
‫بیاید بریم داخل خوابگاه!
‫برید کنار!
‫سئونگ جون، این سمت. ‫دونگ جائه، اون سمت.
‫هی، شما نمی تونی...
‫خیلی می ترسم!
‫شماها کی هستید؟
‫فورا باید خوابگاه رو بگردیم.
‫قضیه چیه؟
‫یه مرد که تیر خورده اینجا مخفی شده!
‫حکم بازرسی رو نشونم بده!
‫- بدون حکم، اجازه نمیدم... ‫- ببین.
‫ما الان داریم دنبال جاسوس کره ی شمالی ‫می گردیم!
‫بدون حکم، نمی تونم اجازه بدم ‫مردی وارد خوابگاه دختران بشه.
‫اگه اجازه ندی...
‫قانون امنیت ملی رو نقض می کنی!
‫این رو می دونی؟
‫شما در دانشگاه دخترانه ی هوسو هستید!
‫- طبق قوانین خوابگاه... ‫- شوخیت گرفته؟
‫واسه این حرف ها وقت نداریم!
‫بیا بریم داخل!
‫جئونگ مین!
‫همه جا رو کامل بگردید!
‫بله قربان.
‫هی.
‫من رو می شناسی؟
‫مگه نشنیدی؟ طرف جاسوس کره ی شمالیـه!
‫اون جاسوس نیست!
‫می خوای داخل خوابگاه نگهش داری؟
‫بهش بگو سپیده دم از اینجا بره.
‫به نظرم خانم پی به اتاق شما ‫مشکوک شده.
‫اگه حتی در مورد ساده ترین چیزها هم دروغ بگید، ‫تقاصش رو پس می دید.
‫نباید بذاریم بون اوک از این قضیه با خبر بشه!
‫اگه اطلاعات مفید باشه، 50 میلیون ون ‫دریافت می کنی.
‫اون عوضی رودخانه ی تائدونگ 1 هستش، ‫مطمئنم.
‫اگه اینجا باشه، مثل موشی در تله خواهد بود.
‫ما هم دستگیر می شیم!
‫روز عملیات رسیده، باید دستگیرش کنیم.
‫«صحنه ی اضافی»
‫♪ رویاهای شاد کننده تو این دنیا ♪
‫♪ برفی سرشار از عشق می باره ♪
‫♪ اگه آهنگی در مورد عشق ما باشه ♪
‫♪ زندگی هامون قشنگ میشه ♪
‫♪ رویاهای غمگین تو این دنیا ♪
‫♪ بارانی سرشار از تنهایی می باره ♪
‫♪ اگه با دلسوزی و شفقت عاشقش هستی ♪
‫♪ فقط حقیقت و باور باقی می مونن ♪
‫♪ اگه من یه سرگردان ساکت هستم ♪
‫♪ به سنگی تو این دنیا تبدیل میشم ♪
‫♪ اگه سرگردانی باشم که دنبال عشقش می گرده ♪
‫♪ به آخر این دنیا میرم ♪
‫- یک بار دیگه! ‫♪ - اگه من سرگردانی...♪
‫♪ ساکت باشم ♪
‫♪ به سنگی تو این دنیا تبدیل میشم ♪
‫♪ اگه سرگردانی باشم که دنبال عشقش می گرده ♪
‫♪ به آخر این دنیا میرم ♪
‫این آهنگ محشره!
‫«تمامی شخصیت ها و رویدادها در این سریال ‫ساختگی می باشند»
‫«بهار سال 1987»
‫میشه این رو بذاری داخل کیفت؟
‫هی، یه نگاه به این بنداز، ‫ببین.
‫♪ - ما هی دلمون برای هم تنگ میشه ♪ ‫♪ - ما هی دلمون برای هم تنگ میشه ♪
‫♪ - با گذشت زمان ♪ ‫♪ - با گذشت زمان ♪
‫♪ سال هاست که چوب تابوت هوا زده و رنگ و رو رفته ست ♪
‫♪ باد و باران اسم روی تابوت رو پاک کردن ♪
‫اتاق 207.
‫بکش کنار.
‫اون یونگ رو.
‫تلفن داری.
‫من؟ من تلفن دارم؟
‫- دردم گرفت! ‫- متاسفم.
‫هی، برید کنار!
‫«ارشد دانشجوهای خوابگاه»
‫برید کنار!
‫پنج، چهار، سه، دو...
‫- صبر کن. ‫- یک.
‫صبر کن، نه!
‫می دونی که باید تو 30 ثانیه حضور ‫پیدا کنی و جواب تلفن رو بدی.
‫- آره. ‫- باید استثنا قائل بشم؟
‫باید بشم؟
‫نباید بشم.
‫خوابگاه دانشگاه دخترانه ی هوسو، بفرمایید.
‫دانشجوی اتاق 205؟
‫بله، با لی یون سوک کار دارید؟
‫خیلی خب.
‫الو؟
‫هی، کی بود؟ خودش بود، مگه نه؟
‫همون دانشجوی رشته ی مهندسی که ‫چند روز پیش دیدیش، درسته؟
‫بهت که گفتم، دیگه با اون یارو ‫مو بلنده کاری ندارم.
‫بعد از اون روز حتی باهام ‫تماس هم نگرفت.
‫خب پس کی بود؟ اولین بار بود که ‫تماس دریافت می کردی.
‫مادر بزرگم بود، ازم پرسید که کِی ‫سوار اتوبوس میشم.
‫واقعا فکر کردم که اون پسره بود.
‫می دونی، تماس های دریافتی معمولا ‫برای های ریونگ هستن.
‫دیدنش خیلی باحال بود.
‫دیدی؟ فکر کرد که واسه اون ‫تماس گرفتن.
‫«از سر راهم برید کنار.»
‫چیـه؟
‫هی، بهت که گفتم، مادر بزرگم بود.
‫مادر بزرگت...
‫آره، مادر بزرگم بود.
‫نمی دونم چطوری تماسش وصل شده.
‫شنیدم حتی اگه برای دو ساعت مداوم تماس بگیرن ‫باز هم امکانش کمـه که تماسشون وصل بشه.
‫یه خوابگاه با 360 دانشجو...
‫و فقط دوتا تلفن، چقدر مسخره.
‫جنبه ی مثبتش اینـه که حداقل می تونیم ‫دویدنمون رو تقویت کنیم.
‫من که شک دارم، دو روز پیش ‫تا جایی که در توانم بود سریع دویدم...
‫اما تا رسیدم دیدم که بون اوک تلفن رو ‫جلوی چشمم قطع کرد.
‫گفتش 30 ثانیـه به پایان رسیده.
‫گمونم سنگدون بین دانشجوها فرق می ذاره.
‫آخـه اصلا جرئت نداره تماس هایی ‫که واسه من هستن رو قطع کنـه.
‫خب اون تماس در اصل واسه تو بود!
‫تو داخل اتاق نبودی، واسه همین ‫من رفتم تا...
‫غذات رو بخور!
‫چی؟
‫تماس من رو قطع کرد؟
‫لعنتی، اون سنگدون فکر کرده کیه؟
‫انقدر بهش نگو سنگدون. ‫مراقب حرف زدنت باش.
‫اون واسه خودش اسم داره!
‫دوباره شروع کردی، تظاهر می کنی ‫که دختر مهربون و مودبی هستی!
‫چی گفتی؟
‫گی بون اوک یعنی جوجه، فضله و خونه.
‫تو یه کلمه، یعنی سنگدون.
‫اسمش یعنی مهره ی معطر.
‫خیلی خب، های جا؟
‫هی!
‫دختر دهاتی!
‫بهت که گفتم، اسم من کو های ریونگ هستش!
‫چندین بار بهت گفتم که اسمم رو عوض کردم.
‫تو با این رفتارت چطوری می خوای ‫دیکتاتور مملکت رو برکنار کنی؟
‫خدای من، من رو نخندون!
‫ببین، چرا سر عقل نمیای تا...
‫برای همکلاسی هات داخل خوابگاه مبارزه کنی؟
‫«حقیقت در مورد سوسیالیسم»
‫«تیم بیسبال ترسناک و مزدور»
‫یونگ رو.
‫«تو هرگز نمی تونی ما رو شکست بدی، نه حتی برای یک بار.»
‫«خداوند چنین اجازه ای رو نمیده.»
‫«اوم جی هم چنین اجازه ای رو نمیده.»
‫باید بگم که این کتاب کامیک اصلا در مورد بیسبال ‫نیست بلکه در مورد یه داستان عشقیـه.
‫«تیم بیسبال ترسناک و مزدور»
‫بدون شک وقیح و بی شرمـه.
‫واقعا بی شرمـه.
‫امسال هم می خواد شرکت کنه؟
‫خیلی خب، حسابی تحت نظر بگیرش.
‫داشتی در مورد «اون» صحبت می کردی؟
‫اون که اصلا تو انقلاب ایجاد شده نقشی نداشته...
‫اما با این وجود می خواد عضو انجمن بشه؟
‫خیلی مسخره و بی معنیـه.
‫«نام تائه ایل، دبیر کل حزب آمین، شخص دوم حزب حاکم»
‫ای روباه کوچولوی بدجنس.
‫تو دقیقا می دونی چه حسی دارم.
‫الان دیرت میشه.
‫- باید قبل از اینکه کد 1 برسه اونجا باشی. ‫- آره، همینطوره.
‫اون چانگ سو بدون شک نقطه ی ضعف و باعث دردسره.
‫اون چطور متوجه چنین چیزی نیست؟
‫خیلی مایوس کننده ست.
‫«اون چانگ سو، مدیر ANSP، شخص سوم حزب حاکم» ‫«ANSP: سازمان ملی برنامه ریزی امنیت»
‫می دونم که قبل از تو اون به عنوان ‫مدیر مشغول به کار بوده...
‫اما خب چهار سال از تو کم سابقه تر هستش.
‫نباید بذاریم مردم فکر کنن که تو جلوی ‫نام تائه ایل سر خم می کنی، درسته؟
‫تو جلسه ی امروز...
‫باید بهش نشون بدی که رئیس واقعی کیه.
‫باشه عزیزم؟
‫پیش فنگ.
‫- خبر دار! ‫- خبر دار!
‫توجـه. ‫پیش فنگ!
‫- خبر دار! ‫- خبر دار!
‫قربان.
‫شما زود اومدی.
‫سلام.
‫از دیدنت خوشحالم.
‫- حالتون چطوره؟ ‫- خوبم.
‫- خیلی خب، بیاید اینجا بشینیم. ‫- البته، بیاید اینجا.
‫«پارک مو یئول، رئیس حزب آمین، شخص اول حزب حاکم»
‫«انجمن دونگسیم»
‫خدای من، مدتی میشه که همدیگه رو ندیدیم دوستان.
‫این عوضی رو نگاه کن...
‫رئیس جمهور دارن میان.
‫توجه کنید!
‫ادای احترام!
‫آزاد!
‫خیلی خب، بیاید اول یه لیوان ‫نوشیدنی بخوریم.
‫قربان! بذارید امروز من سخنرانی ‫قبل از خوردن رو انجام بدم.
‫به افتخار سی امین سالگرد انجمن دونگسیم...
‫و به افتخار رئیس جمهور و ملتـمون!
‫عملیات فونیکس چطور پیش میره؟
‫بله، جوری نشون میدیم که انگار کره ی شمالی ‫پروفسور هان آی سئوپ...
‫مغز اقتصادی رو ربوده...
‫و حزب مخالف هم با بودجه ی کره ی شمالی ‫در انتخابات ریاست جمهوری شرکت می کنه.
‫اگه خبرش پخش بشه که با بودجه کمونیست ها ‫دارن در انتخابات شرکت می کنن...
‫قطعا در انتخابات شکست می خورن.
‫این کار نباید حتی ذره ای اشتباه پیش بره.
‫مشکلی پیش نمیاد، همه چی خیلی ‫آروم و منظم داره پیش میره.
‫داریم تضمین می کنیم که امکان واگذاری ‫مسالمت آمیز قدرت وجود داره.
‫امکانش وجود داره؟
‫برای شما، رهبر محترم و برای حزب آمین...
‫به جونم قسم می خورم که حزب ما، ‫قدرت رو پس می گیره.
‫تو واقعا یه چیز دیگه هستی تائـه ایل.
‫به عنوان رئیس پیکار...
‫باید خیلی خوب مدیر «اون» رو ‫راهنمایی کنی.
‫اطاعت میشه قربان.
‫سلام خانم، از دیدنتون خوشحالم.
‫شما هم که اینجایید خانم! ‫لطفا بیاید داخل.
‫خدای من.
‫چقدر محشره!
‫می دونستم، شما قشنگ و گیرا به دنیا اومدی...
‫واسه همین مثل یه زن فرانسوی زیبا و گیرا ‫به نظر میای، این لباس خیلی بهتون میاد.
‫«هونگ آ را، همسر اون چانگ سو»
‫نظرت چیه خانم هونگ؟
‫خیلی زیبا به نظر میاید.
‫همسر یک سیاستمدار یا یک افسر مسئول...
‫باید سبک مد مخصوص خودش رو داشته باشه.
‫به نظرت دلیلش چیه؟
‫«چو سئونگ سیم، همسر نام تائـه ایل»
‫خب...
‫واسه اینکه نماد مُد بشید و به ‫همه نشون بدید که...
‫نه، دلیلش این نیست.
‫برای به دست آوردن...
‫دل مردم.
‫خودشه!
‫به خاطر اینکه مُد یک شخص، مخصوصا ‫مد همسر یک سیاستمدار...
‫مثل پیامی برای مردم هستش.
‫مد و سبک لباس یک شخص یعنی چی؟
‫- یعنی پیام. ‫- یعنی پیام.
‫خودشه!
‫ممنون.
‫خانم.
‫برای جشن تولدتون...
‫دوست دارید هانبوک بپوشید یا لباس رسمی؟ ‫(هانبوک: لباس سنتی کره)
‫لباس رسمی، اما نمی خوام خیلی خفن باشه.
‫خیلی منحصر به فرد نباشه.
‫متوجه منظورم میشی دیگه!
‫بله، مثل چیزی که بانوی اول ‫می پوشه.
‫هر طور که شما بخواید خانم.
‫واقعا دقیق و با ملاحظه هستید خانم.
‫ای کاش که تو هم می تونستی ‫همینطوری باشی خانم هونگ.
‫اما خب، قبلا بازیگر بوده.
‫آره، رتبه و مقام در ارتش مهمـه...
‫اما می دونی که در سیاست قضیه ‫فرق می کنه.
‫ایمان و باور کد 1 به ما قدرت و رتبه رو ‫مشخص می کنه.
‫و به نظر میاد آقای اون مدام این ‫حقیقت ساده رو فراموش می کنه.
‫شاید بتونی کمکش کنی این نکته رو ‫به خاطر بسپاره.
‫گاهی ممکنـه رک و صریح باشه.
‫گمونم یه اشتباهی در حق شوهرتون ‫مرتکب شده.
‫لطفا به آقای نام بگید که ما خیلی متاسفیم.
‫می دونی که من همیشه طرف تو هستم.
‫به هر حال، شما سه سال از من ‫بزرگ تر هستی، درسته؟
‫تا جایی که من می دونم، چهار سال ‫از شما بزرگ تره.
‫درسته؟
‫خدای من!
‫چهار سال از من بزرگ تری؟
‫خب، سن و سال اهمیتی نداره، ‫مقام و رتبه ی شوهرهامون مهمـه.
‫خودشه!
‫وای، خانم هونگ، خیلی جوان تر از ‫سنت به نظر میای.
‫شارلوت، می خوام پول لباس رو ‫پرداخت کنم.
‫متاسفم.
‫خدای من، خانم، می دونید که هیچ ‫اجباری برای پرداخت نیست.
‫خانم کیم، بیا.
‫لباس درست کردن برای شما ‫واقعا باعث افتخاره.
‫اون دختر دهاتی چطور جرئت می کنه...
‫«به کره خوش اومدید آقای لی گانگ مو»
‫آقای لی گانگ مو؟
‫واقعا باعث افتخاره آقای لی.
‫اینکه اومدم دنبال شما، ‫ببر سیاه افسانه ای.
‫«اسباب بازی های کازموس»
‫«رئیس آن گیونگ هوی»
‫«جایزه ی قدردانی، تقدیم به آن گیونگ هوی»
‫«ANSP»
‫بفرمایید خانم، عکس ظاهر شد.
‫خوبه.
‫«اطلاعات»
‫- سلام خانم. ‫- سلام.
‫و مدرک؟
‫در هتل هیسئونگ...
‫کی جرئت داره در دفتر رئیس شنود بذاره؟
‫مصاحبه های حزب مخالف رو ‫نخوندی؟
‫ظاهرا، جاسوس هاشون همه جای ‫این مکان پخش شدن.
‫حتی از دستیابی به اسناد فوق سری هم ‫مطمئن هستند.
‫باید بدونی که اون مرد ولیعهد هستش.
‫و اون زن ها...
‫من به این پرونده رسیدگی می کنم.
‫پس اون رو بذار سر جاش.
‫گوش کن، نظرت چیه امشب شام بخوریم؟ ‫مدتی میشه که با هم شام نخوردیم.
‫با بقیه ی فارغ التحصیل ها.
‫ببر سیاه برگشته.
‫لی گانگ مو، خیلی خوب می شناسیش، درسته؟
‫اون پسره ی لوس، بدون شک ‫معتاد کاره.
‫می خواد فورا جلسه ی توجیهی ‫برگزار کنه.
‫اینطور که به نظر میاد...
‫مدتیـه که داره با رفتن از یک آزمایشگاه...
‫به یک آزمایشگاه دیگه و استفاده از هویت های مختلف، ‫نظرشون رو جلب و اونا رو متقاعد می کنه.
‫کره ای هایی رو که موقع فرستاده شدن به ‫کره ی شمالی سعی می کنن فرار کنن رو...
‫بدون اینکه به سازمان های اطلاعاتی آلمان ‫اهمیتی بده...
‫با بی رحمی تمام، به قتل می رسونـه.
‫موقع تعقیبش...
‫یکی از مامورهامون...
‫«آلمان، دو سال قبل»
‫ولم کن!
‫سلام قربان.
‫- نه! ‫- ما رو تنها بذار!
‫کابین بعدی!
‫برو کنار جین سئونگ.
‫«ملک خصوصی»
‫جین سئونگ!
‫نه، جین سئونگ...
‫جین سئونگ!
‫چهره ش...
‫اسمش و سنش مشخص نیستن.
‫بعدی.
‫این اسم رمزش هستش.
‫اطلاعاتی دریافت کردیم مبنی بر اینکه ‫یواشکی وارد سئول شده.
‫پس برگشتید کره تا رودخانه ی تائدونگ 1 رو ‫دستگیر کنید؟
‫در سرتاسر آلمان پنهانی فعالیت داشته...
‫و حالا وارد سئول شده.
‫یا اومده اینجا نظر یه نفر رو جلب کنه...
‫یا اینکه ماموریتی بهش دادن که مامورهای ‫دیگه قادر به انجامش نیستن.
‫به هر حال...
‫قبل از اینکه ماموریتش رو با موفقیت به ‫پایان برسونه، باید دستگیرش کنیم.
‫این کار خیلی مهم تر و فوری تر از دستگیری ‫جاسوس های کم اهمیت هستش.
‫خیلی خب.
‫داوطلبی داریم؟
‫کی می خواد با گانگ مو کار کنه؟
‫من.
‫- من می خوام انجامش بدم. ‫- اوه دونگ جائـه، و؟
‫- من هم هستم. ‫- من هم همینطور.
‫- کس دیگه ای هم هست؟ ‫- من هم هستم.
‫- من هم همینطور. ‫- من هم همینطور.
‫- این دیگه چه کوفتی بود؟ ‫- چی؟
‫- این دیگه چی بود؟ ‫- چه خبر شده؟
‫چه خبر شده؟
‫این کاریـه که باید با اون مجرم بکنم؟
‫«رودخانه ی تائدونگ 1»
‫خدایا، دختره ی دیوانه!
‫تفنگ هاتون رو بیارید پایین.
‫گفتم تفنگ هاتون رو بیارید پایین!
‫خب...
‫متاسفم، احتمالا حسابی شوکه شدید.
‫ایشون اولین مامور خانم ما هستن.
‫مشخصا خیلی خوب آموزش ندیده.
‫خب، شاید یه مقدار تندخو باشه اما ‫واقعا تو کارش عالیه.
‫لقب صد جنگجو رو بهش دادن.
‫- درسته؟ ‫- من بهش نیازی ندارم.
‫من فقط افراد منظم رو می خوام.
‫دختره ی...
‫تو دیوانه شدی؟
‫خدایا، انقدر خوشتیپـه که حتی یه لحظه هم ‫نمی تونم چشم ازش بردارم.
‫خدایا، حسابی من رو تحت تاثیر قرار داده.
‫باید خوب و ترد کبابش کنی.
‫مراقب باش، الان می سوزونیش.
‫خدایا، چقدر غر می زنی. ‫پس بیا خودت انجامش بده.
‫من غر نمی زنم، فقط دارم بهت یاد میدم.
‫شرط می بندم که تو آلمان فقط سوسیس می خوردی. ‫اصلا در مورد گوشت شکم خوک چی می دونی؟
‫آلمان؟
‫چی؟ پس یعنی کره ای - آلمانی هستش؟
‫نمی دونستی؟ فارغ التحصیل اقتصاد از ‫دانشگاه برلین هستش.
‫خدای من، واقعا میگی؟
‫شنیدم اومده اینجا تا پایان نامه ش رو...
‫در مورد برنامه ی توسعه ی اقتصادی ‫پارک چونگ هی بنویسـه.
‫واقعا؟
‫- خیلی باحالـه! ‫- محشره.
‫این کاهوها واقعا...
‫بیخیال جوانگ تائی. ‫تو باید گوشت رو کباب کنی.
‫چرا سو هو رو مجبور می کنی تمام ‫کارها رو انجام بده؟
‫اون که تو آزمون قبول نشده، من شدم.
‫من، اوه جوانگ تائی، ستاره ی روز هستم، ‫مگـه نه؟
‫این رو ببین!
‫فقط تو دور اول قبول شدی، ‫هنوز هیچی نشده الکی هیجان زده نشو.
‫اوه خدای من.
‫- هی. ‫- خانم بونگِ خسیس شاید حرف های بدی بزنـه...
‫اما خیلی بهم اهمیت میده.
‫ببینید به خاطر من چه مهمونی ‫باربیکیویی راه انداختـه.
‫سه ماه میشه که اجاره ت رو پرداخت نکردی!
‫چرا باید واست مهمونی ‫باربیکیو برگزار کنم؟
‫باید از اون یاد بگیری پسره ی لوس.
‫سو هو پول تمام اینا رو داده تا ‫بهت تبریک بگـه.
‫- چی؟ ‫- چی؟
‫- بذار خودم انجامش میدم. ‫- چی؟
‫- تو بهترینی. ‫- چیکار دارید می کنید؟
‫- یه لیوان نوشیدنی براش بریزید. ‫- البته.
‫- اما الان گفتی که ستاره ی روز هستی. ‫- نه، تو هستی.
‫«صدمین سالگرد دانشگاه دخترانـه ی هوسو»
‫«15 دقیقه تا حضور غیاب خوابگاه»
‫ببخشید!
‫- نه! ‫- بدو!
‫بدو!
‫به هر حال.
‫چی می خوای بگی؟
‫خودت می دونی این یعنی چی.
‫های ریونگ!
‫این قلب منـه که می خوام بهت ‫تقدیم کنم!
‫چه خبر شده؟
‫قلبم به خاطر تو مثل خورشید داره ‫می سوزه، های ریونگ.
‫لطفا قبولش کن.
‫های ریونگ!
‫ده دقیقه مونده...
‫چی؟
‫فقط ده دقیقه وقت داریم.
‫های ریونگ!
‫صبر کنید منم بیام!
‫«هوسوی مستقل، هوسوی یگانه، هوسوی متحد»
‫بدو! بدو!
‫نه!
‫- های ریونگ! بجنب! ‫- لعنتی!
‫لعنتی!
‫های ریونگ! ‫عجله کن!
‫- عجله کن! ‫- لعنتی!
‫خوبه. ‫بدو!
‫چی؟ نه!
‫- چی؟ ‫- ولش کن، بجنب بریم.
‫اما از طرف مادر بزرگمـه.
‫لعنتی!
‫هی! برید کنار!
‫جئونگ مین!
‫فقط 5 دقیقه مونده!
‫یونگ رو و های ریونگ هنوز برنگشتن.
‫چی؟ جفتشون؟
‫مراقب باشید.
‫- مراقب باشید. ‫- سلام.
‫- مراقب باشید، ممکنه به خودتون آسیب برسونید.
‫خدای من!
‫«صحبتتون طولانی نشـه»
‫لعنتی!
‫پس چرا هنوز نیومده؟
‫خیلی بد شد!
‫های ریونگ!
‫خدایا!
‫یونگ رو چی؟
‫یونگ رو!
‫ای بابا، چه اتفاقی واسش افتاده؟ ‫ساعت 9 شد!
‫آقای کیم.
‫- اینجا چیکار می کنی؟ ‫- چی؟
‫اوه، یونگ رو هنوز برنگشته.
‫- یونگ رو؟ ‫- آره.
‫- اوه نه، اگه سرپرست خوابگاه اون رو ببینـه... ‫- بجنب، عجله کن!
‫- البته، باید درب رو ببندم. ‫- عجله کن.
‫- خیلی خب. ‫- به خاطر همین از کار کردن باهاش متنفرم.
‫سلام خانم.
‫صبر کن.
‫خانم، در مورد اتفاق دیروز...
‫سرپرست خوابگاه اونجاست.
‫مخفی شو.
‫خیلی خب، پس بر این اساس ‫انجامش میدم.
‫نه.
‫حواست باشه که دیگه رأس ساعت ‫درب رو ببندی.
‫چشم خانم.
‫حتی یک ثانیه هم نباید دیرتر بشه.
‫البته خانم.
‫«کلید درب اصلی خوابگاه»
‫صندلی های داخل سونا رو تعمیر کردی؟
‫تعمیر می کنم.
‫خیلی چیزها هست که دانشجوها از من ‫می خوان براشون تعمیر کنم، واسه همین...
‫به زودی انجامش میدم.
‫خدای من.
‫الان چیکار کنیم؟
‫فعلا برو دنبالش.
‫لعنتی.
‫یونگ رو.
‫یونگ رو؟ کجا رفت؟
‫اون چیه دیگه؟
‫خدای من.
‫چطور تونستی ولش کنی؟
‫من تا الان دو بار حضور غیاب رو ‫از دست دادم.
‫چیکار می تونستم بکنم؟
‫از درب اصلی خوابگاه وارد شد یا نه؟
‫نمی دونم! بدون اینکه پشت سرم رو ‫نگاه کنم دویدم!
‫- کو های ریونگ! ‫- چیه؟
‫حالا...
‫همگی از خوابگاه اخراج می شیم، درسته؟
‫انقدر ناله نکن و برای حضور غیاب ‫حاضر شو.
‫خیلی خب.
‫شب بخیر بگید.
‫- شب بخیر خانم. ‫- شب بخیر خانم.
‫شب بخیر بگید.
‫- شب بخیر خانم. ‫- شب بخیر خانم.
‫متاسفم خانم.
‫بجنب بیا داخل.
‫شب بخیر بگید.
‫- شب بخیر خانم. ‫- شب بخیر خانم.
‫شب بخیر بگید.
‫- شب بخیر خانم. ‫- شب بخیر خانم.
‫برو! برو!
‫چی؟
‫بجنب!
‫به خاطر همین بهش گفتم ظرف غذا رو ‫ول کنه.
‫چرا باید می رفت دنبالش؟
‫- باورم نمیشه این کار رو کرد. ‫- های ریونگ!
‫شاید واسه یه دختر پولدار مثل تو مشکلی ‫نباشه اما اگه ما از خوابگاه اخراج بشیم...
‫یونگ رو شاید نتونه از پس هزینه های ‫اجاره ی اتاق بربیاد.
‫تو چی می دونی؟
‫روزی که اومد اینجا به همه کیک برنجی داد.
‫خب خانواده ش مغازه ی کیک برنجی دارن! ‫اون به بورسیه ی تحصیلی متکی هستش.
‫با بون اوک تلفن ها رو جواب میده.
‫بچه ها!
‫بازش کنید!
‫- خدای من. ‫- پنجره رو باز کنید.
‫- شب بخیر بگید. ‫- شب بخیر خانم.
‫لعنتی!
‫- چی... ‫- موش!
‫همین الان یه موش اینجا دیدم!
‫- موش! ‫- کجا؟
‫نه، این سمت!
‫برو پیژامه ش رو بیار.
‫کجا؟
‫- کجا؟ ‫- این سمت!
‫اون سمت!
‫یه موش اینجاست! برو جارو رو بردار!
‫یونگ رو، کیفت رو بده به من!
‫پات رو بلند کن.
‫ممنون.
‫چه غلطی دارید می کنید؟
‫خب...
‫- برو. ‫- بیاید برگردیم داخل اتاق.
‫- برو. ‫- من از موش ها متنفرم!
‫یونگ رو، بجنب.
‫تقریبا تموم شد.
‫خب، قسم می خورم که اونجا یه موش دیدم.
‫شک ندارم که دیدم رفت اون داخل.
‫تو قوانین خوابگاه رو نمی دونی؟
‫چطور جرئت می کنی اونطوری فریاد بزنی؟
‫متاسفم خانم.
‫از اونجایی که گفتی موش دیدی، ‫خودت هم میری می گیریش.
‫خودم تنهایی؟
‫اون یونگ رو.
‫بله خانم؟
‫چرا انقدر عرق کردی؟
‫خب، حسابی دویدم تا واسه ‫حضور غیاب دیر نکنم.
‫خب چرا مجبور بودی تا دیر وقت ‫بیرون باشی؟
‫اگه هم اتاقی هات به خاطر تو ‫از خوابگاه اخراج بشن چی؟
‫متاسفم، دیگه دیر نمی کنم.
‫اتاق 207.
‫قوانین خوابگاه رو بلند بگید.
‫- پیروی کردن از ساعت منع عبور و مرور. ‫- پیروی کردن از ساعت منع عبور و مرور.
‫- اعتراض ممنوع، خوابیدن بیرون از خوابگاه ممنوع. ‫- اعتراض ممنوع، خوابیدن بیرون از خوابگاه ممنوع.
‫دوباره.
‫- پیروی کردن از ساعت منع عبور و مرور، اعتراض ممنوع. ‫- پیروی کردن از ساعت منع عبور و مرور، اعتراض ممنوع.
‫- خوابیدن بیرون از خوابگاه ممنوع، آشپزی ممنوع. ‫- خوابیدن بیرون از خوابگاه ممنوع، آشپزی ممنوع.
‫می دونید که...
‫اتاق شما فقط یه فرصت دیگه داره، درسته؟
‫- بله خانم. ‫- بله خانم.
‫دیگه حرفی ندارم.
‫شب بخیر بگید.
‫- شب بخیر خانم. ‫- شب بخیر خانم.
‫چطوری بالا رفتن از دیوار به ذهنت رسید؟
‫مجبورم نکن شروع کنم که دلم خونـه!
‫صبر کن، کیک های برنجی رو فراموش کردم!
‫نمی دونم یونگ رو تونست وارد بشه یا نه!
‫چی؟
‫آقای کیم.
‫ببین کی اینجاست.
‫پس تو رو نگرفتن یونگ رو!
‫عالیه!
‫حق با تو بود، ظرف غذا رو آورده داخل!
‫بهت که گفتم میاره داخل.
‫می تونه همه چی رو تعمیر و هر قفلی رو باز کنه.
‫البته.
‫شاید پیر باشم اما همه فن حریفم.
‫شرط می بندم که گرسنه ای.
‫یوهو، کیک های برنجی با جو دوسر.
‫اینا واسه دیابت خیلی خوب هستن.
‫خدای من، خیلی ممنونم.
‫هی!
‫باید برگردیم اتاقمون.
‫البته، باید برگردید.
‫اوه راستی، صبر کن.
‫میشه تو راه این رو به بون اوک بدی؟
‫بهش بگو اگه یه بار دیگه بگه درستش کنم، ‫خودم خردش می کنم.
‫مایه ی دردسره.
‫حتما بهش میگم.
‫- شب بخیر. ‫- شب بخیر.
‫- بجنب. ‫- بزن بریم.
‫یه لحظه صبر کن تا بیام.
‫بون اوک، این تعمیر شده.
‫یادم رفته بود.
‫این هم کیک برنجی با عسل ‫که خیلی دوست داری.
‫اوه، درسته، تولد مادر بزرگت بوده، درسته؟
‫ممنون.
‫صبر کن، بون اوک...
‫بابت کاری که یه کم پیش کردی ‫خیلی ازت ممنونم.
‫سرپرست خوابگاه بهم گفت که یه موش بگیرم.
‫خودم تنهایی، از اونجایی که فقط من دیدمش.
‫- واقعا؟ ‫- عجب زن دهاتی ایـه.
‫امیدوارم بره یه جایی و...
‫آره، واقعا.
‫متاسفم بون اوک.
‫خب، دوباره باید یه نمایش راه بندازم.
‫التماسش می کنم و بهش میگم که احتمالا ‫اشتباه دیدم یا حسابی گریه می کنم.
‫اگه واقعا متاسف هستی، میشه یه ‫درخواستی ازت کنم؟
‫چه درخواستی داری؟ بگو، هر کاری ‫باشه انجامش میدم.
‫نسخه ی انگلیسی کتاب ‫رومئو و ژولیت رو می خوام.
‫نسخه ی انگلیسی؟
‫چیه؟ خیلی تعجب آوره؟
‫اینکه نسخه ی انگلیسی رو می خوام در صورتی ‫که حتی دانشجوی کالج هم نیستم؟
‫نه، منظورم این نبود.
‫حتی دانشجوهای رشته ی ادبیات انگلیسی ‫هم اونا رو زیاد نمی خونن.
‫خودت که می دونی چطوریه، حتی زبان ‫انگلیسیشون هم خیلی خوب نیست.
‫فردا یه نسخه بهت میدم. ‫تازه خریدمش.
‫خب پس، فردا می بینمت.
‫درسته.
‫بزن بریم.
‫به نظرت داخل اون اتاق چیه؟
‫در مورد چی داری صحبت می کنی؟
‫بیخیال، یه چیزی واقعا مشکوکـه.
‫فقط یه ذره لای درب رو باز کرد ‫تا مبادا داخل رو ببینی.
‫انقدر چرت و پرت نگو و اون رو بده به خودم.
‫بیا بدویم.
‫هی!
‫«یون سئول هوی، اون یونگ رو، یو جئونگ مین، کو های ریونگ»
‫«اسباب بازی های کازموس»
‫این مرد...
‫احتمالا به رودخانه ی تائدونگ 1 ‫در ماموریتش کمک کرده.
‫و هیچ سابقه ای نیست که نشون ‫بده وارد کره شده، پس...
‫لعنتی.
‫- چرا در این مورد چیزی به من نگفتی؟ ‫- مطمئنم که گفتم بهت نیاز ندارم.
‫این یارو کیه؟
‫این شخص به رودخانه ی تائدونگ 1 ‫مربوط میشه؟
‫خیلی خب.
‫من خودم به پروفسور هان آی سئوپ ‫رسیدگی می کنم.
‫اون مغز متفکرِ چوی دائی یونگ، ‫رهبر حزب مخالف هستش.
‫وقتی تحت نظر داشتمش چند باری ‫باهاش روبرو شدم.
‫یعنی می خوای با وجود اینکه چهره ت رو ‫می شناسه، تحت نظر بگیریش؟
‫اوه، از اون جهت؟
‫فکر می کنه یه روزنامه نگارم که اخراج شده.
‫کسی که به خاطر محکوم کردن ‫حزب حاکم اخراج شده.
‫می تونم حسابی به حزبشون ‫نفوذ کنم.
‫این محشره! ‫این همون پسریـه که وقتی با شما بودم دیدمش!
‫محشره!
‫عجله کن!
‫- واقعا؟ ‫- خدای من!
‫بیا بریم بازش کنیم.
‫«برای یونگ یو»
‫چطور تونست...
‫نه مرخصی می گیره و نه جواب ‫نامه م رو میده.
‫«چطوری تونستی»
‫قسم می خورم که...
‫تو خیلی بدجنسی یونگ یو.
‫بیخیال، افرادی که داخل ارتش هستن هرگز ‫جواب نامه ی خواهرهاشون رو نمیدن.
‫فقط برای نامزدهاشون نامه می نویسن.
‫«چارت زمانی»
‫اما اون که نامزد نداره.
‫اون فقط به من فکر می کنه...
‫واسه همین مادر بزرگم بدجوری نگرانش شده.
‫اون الان داخل ارتشـه. ‫مطمئنم که حالش خوبه.
‫اما اون فقط...
‫بون اوک.
‫ممنونم!
‫ممنونم.
‫الو؟
‫چطور به نظر میام؟
‫- ببخشید؟ ‫- باحال به نظر میام؟
‫مردم فکر می کنن که کالج میرم، درسته؟
‫نه، مشکلی نیست.
‫هی، سریع تمومش کن، باشه؟ ‫تلفن که واسه تو نیست!
‫عزیزم، متاسفانه باید برم.
‫چی؟ آره.
‫پس ساعت شش در کافه ی هارمونی می بینمت.
‫باشه عزیزم.
‫چی...
‫«کو های ریونگ، از ته دل آرزو داره که ‫معروف ترین خواننده ی اپرا در دنیا بشه.»
‫خوابگاه دانشگاه دخترانه ی هوسو.
‫شنیدم که خانم کو های ریونگ...
‫دانشجوی سال آخر رشته ی صدا و موسیقی، ‫خواننده ی اول دانشگاه هوسو که قراره...
‫خواننده ی معروف اپرا در سطح جهانی بشه، ‫در اتاق 207 اقامت داره.
‫درسته؟
‫بله، همینطوره.
‫من اوه جوانگ تائی هستم که در اتاق 207 ‫در پانسیون هادال اقامت داره...
‫جایی که ساکنینش در سخت ترین ‫آزمون های ملی قبول شدن.
‫بیشتر از اون یکی خونه ها.
‫و؟
‫می تونم با دختری از اتاق 207 ‫صحبت کنم؟
‫متاسفانه الان کسی داخل اون اتاق نیست.
‫اگه پیامی دارید به من بگید، ‫حتما بهشون میگم.
‫قرار ملاقات بدون آشنایی قبلی؟
‫صبر کن، آره، بگو.
‫همین شنبه.
‫ساعت سه. ‫صبر کن.
‫کافی شاپ رم، روبروی دانشگاه ‫دخترانه ی هوسو؟
‫یه لحظه صبر کن.
‫دخترهای اتاق 207 ممکنـه این پیشنهاد رو رد کنن. ‫نمی تونی همینطوری بهشون بگی بیان.
‫ما اونجا تا وقتی که بیان صبر می کنیم.
‫لطفا این رو بهشون بگو.
‫اوه، چهار نفر تو اون اتاق هستن دیگه، درسته؟
‫- آره. ‫- خوبه، ممنون.
‫«پانسیون هادال»
‫- انجامش دادی! ‫- عالیه!
‫عاشقتم پسر!
‫به لطف های ریونگ همگی میریم ‫به یه قرار ملاقات.
‫اون دختر واقعا معروف ترین ‫دختر دانشگاهـه!
‫اما بعید می دونم جئونگ مین بیاد.
‫پس یه دختر کم دارید.
‫اینجا دانشگاه دخترانه ست، شک ندارم ‫یه نفر رو پیدا می کنیم.
‫نظرت چیه من بیام؟
‫من هم تو این خوابگاه زندگی می کنم.
‫ببخشید؟
‫صبر کن جوانگ تائی، چهارتا دختر قراره بیان...
‫اما ما که سه نفریم!
‫سو هو!
‫این شنبه وقت داری؟ ‫نه، باید وقت داشته باشی.
‫چرا همیشه اینطوری رفتار می کنی؟ ‫این سری چی شده؟
‫سو هو، می دونی که من هرگز با کسی آشنا نشدم، ‫به خاطر اینکه همیشه مشغول درس خوندن بودم.
‫اگه دوباره در مورد قرار آشناییـه، ‫فراموشش کن.
‫اما از دانشگاه هوسو هستن!
‫برو گمشو.
‫ماریا کالاس دانشگاه هوسو داره میاد. ‫(ماریا کالاس: معروف ترین خواننده ی اپرا در آمریکا)
‫برو گمشو!
‫باشه.
‫پس قرار ملاقاتت با پروفسور هان رو ‫ترتیب نمیدم.
‫کلی سوال داری که می خوای ازش بپرسی. ‫باید با پایان نامه ت خداحافظی کنی.
‫از دانشگاه دخترانه ی هوسو هستن؟
‫فقط یه روز...
‫بیشتر نمی خوام.
‫فقط می خوام یه روز به عنوان ‫دختری که کالج میره زندگی کنم.
‫گمونم درخواست زیادیـه.
‫خیلی زیاده، مگه نه؟
‫نه اصلا.
‫پس های ریونگ رو متقاعد می کنی؟
‫خیلی خب.
‫واقعا مسخره ست!
‫می خواد به ما ملحق بشه؟
‫عزت نفس نداره؟
‫تا این حد دلش می خواد تظاهر کنه ‫که دانشجوی کالجـه؟
‫من می تونم درکش کنم.
‫وقتی می بینه که بچه ها پشت تلفن ‫با نامزدهاشون صحبت می کنن...
‫حسودیش میشه و دلش می خواد ‫با یه نفر آشنا بشه.
‫تو اینطور فکر نمی کنی؟
‫اما این سری نه.
‫این یعنی فریب دادن اون افراد.
‫حق با توئـه!
‫کاملا باهات موافقم.
‫اما به لطف بون اوک موقع حضور غیاب ‫از یه دردسر بزرگ قسر در رفتیم.
‫خب، این هم درسته، اما...
‫اما نباید به اون پسرها ‫دروغ بگیم.
‫خدایا، هیچوقت نمیشه ازت خوشم بیاد!
‫چقدر سخته که فقط یک بار ‫به ما ملحق بشی؟
‫شماها برید خوش باشید.
‫فکر می کنی چون دلم می خواد دارم میرم؟
‫فقط می خوام واسه سال اولی ها ‫خاطرات خوش بسازم.
‫خانم کو.
‫این رو برای شما آماده کردم.
‫صبر کن، های ریونگ، صبر کن.
‫همانطور که گفتی، دروغ گفتن به ‫اون پسرها واقعا اشتباهـه.
‫اما این قضیه شاید واسه ما خاص نباشه، ‫اما رویای اون دختره.
‫فقط این یک بار، لطفا؟
‫نه.
‫اگه...
‫خب، شک دارم تا این حد پیش بره...
‫اما اگه تماس هایی که واسه تو هستن رو ‫وصل نکنه چی؟
‫برو بهش بگو فقط این یک بار رو ‫اجازه میدم.
‫این نکته رو براش روشن کن.
‫ممنونم های ریونگ.
‫خاطرات خوش؟
‫مطمئنی به خاطر اون پسری نیست که ‫تو آزمون ملی قبول شده؟
‫خب مگه چه ایرادی داره؟
‫این غریزه ی انسانـه که...
‫سعی می کنه بهترین شریک زندگی رو ‫پیدا کنه.
‫«پسری که تو آزمون ملی قبول شده؟»
‫این غریزه ی انسانـه، ‫کاملا طبیعیـه.
‫خدای من! واقعا داریم انجامش میدیم.
‫منظورت از شریک زندگی خوب، دختریـه که ‫سابقه ی خوبی داره، درسته؟
‫البته.
‫فقط افرادی که از طبقات پایین اجتماع ‫هستن واسه عشق ازدواج می کنن.
‫قدرتمندترین شخصیت های کشور فقط به خاطر پول ‫ازدواج می کنن، این چیزیـه که فردریک انگلز گفته.
‫پس با استفاده از این حقیقت که در دور ‫اول آزمون قبول شدی...
‫سعی داری نظر های ریونگ که مطمئنی ‫بورژوازی هستش رو جلب کنی؟
‫عوضی رقت انگیز.
‫باید به حرفت عمل کنی.
‫تو نباید های ریونگ رو انتخاب کنی.
‫مطمئنم که من رو انتخاب می کنه اما ‫محض احتیاط.
‫باشه، اما باید قرار ملاقات من با پروفسور هان رو ‫درست ترتیب بدی، باشه؟
‫البته.
‫می خوای از چه چیزی به عنوان ‫آیتم استفاده کنی؟
‫چی؟ چه آیتمی؟
‫خدایا، اصلا باورم نمیشه هیچی بلد نیستی!
‫رفتن به دانشگاه برلین چه فایده ای داره؟
‫بذار ببینم.
‫دنبال چی می گردی؟
‫چیکار داری می کنی؟
‫بعدا...
‫این کیف پول مارکه.
‫- چیکار داری می کنی؟ ‫- من...
‫حواست باشه چیزی مثل این خودکار ‫لوکس رو یهویی درنیاری.
‫چی؟ این عالیه.
‫سو هو، این عالیه، از این استفاده کن.
‫جلسه با پروفسور هان یادت نره.
‫باشه، بهت که گفتم ردیفش می کنم.
‫این اتفاق واقعا داره میفتـه.
‫های ریونگ، ده دقیقه مونده تا سه.
‫می دونم.
‫بون اوک گفت که ساعت سه ‫میره کافی شاپ رم.
‫احتمالا قبلش رفتـه سالن آرایش، درسته؟
‫البته رفتنش فایده نداره که، مثل ‫گذاشتن مروارید روی خوکـه.
‫می خوای کمکت کنم این رو بذاری...
‫اونا بدون اینکه از ما چیزی بپرسن ‫گفتن ساعت سه اونجا باشیم.
‫چرا باید در زمانی که اونا تنظیم کردن ‫اونجا حضور پیدا کنیم؟
‫دوستی های رمانتیک اولش با ‫زورآزمایی شروع میشن.
‫و بهترین راه واسه بردن...
‫اینـه که طرف رو مایوس و درمانده کنیم.
‫فهمیدی؟
‫«کافی شاپ رم»
‫لعنتی.
‫هنوز نیومدن.
‫- اومدن! ‫- واقعا؟
‫- سلام. ‫- سلام.
‫خوش اومدید.
‫از این سمت لطفا.
‫- اومدن! ‫- واقعا؟
‫- سلام. ‫- اونا نیستن!
‫خب کِی میان؟
‫نمی دونم.
‫چطور تونستن انقدر دیر کنن؟
‫اوه جوانگ تائی؟
‫- نه، من... ‫- های ریونگ!
‫چه حیف شد!
‫درسته، اگه فقط یه کبریت دیگه می ذاشتم ‫تکمیل میشد.
‫اما...
‫فقط شما سه نفر اومدید؟
‫سه نفر؟
‫اوه، نفر چهارم هنوز نرسیده.
‫قول داد که ساعت سه اینجا باشه.
‫متاسفم، گمونم یه کار فوری براش ‫پیش اومده.
‫یکی از دوست هات اینجا بدون ‫هم صحبت می مونـه.
‫یونگ رو!
‫بون اک!
‫ببخشید که دیر کردم.
‫سلام.
‫متاسفم که دیر کردم.
‫ببخشید بچه ها. ‫خودتون رو معرفی کردید؟
‫هنوز نه، اما...
‫من دانشجوی سال آخر رشته ی ادبیات انگلیسی ‫در دانشگاه هوسو هستم.
‫اسمم...
‫گای سئونگ هستش.
‫نوش جان.
‫خیلی خب، حالا که همه تون اینجایید...
‫- لطفا خودتون رو معرفی کنید. ‫- صبر کن.
‫نظرتون چیه اول هم صحبت خودمون رو ‫انتخاب کنیم؟
‫می دونی، من دوتا بلیت کنسرت دارم.
‫اگه بخوام به موقع اونجا حضور پیدا کنم...
‫یه کم دیگه باید برم.
‫امیدوار بودم با یکی از شما آقایون برم اونجا.
‫سریع رفتی سر اصل مطلب، ‫عاشق این حرکتم.
‫خیلی خب، نظرتون چیه از بین آیتم های ‫ما انتخاب کنید؟
‫نه.
‫از اونجایی که اون دختر خیلی عجله داره...
‫ما آیتم هامون رو می ذاریم روی میز.
‫اینطوری پسری که دوست داره با ایشون ‫بره کنسرت می تونـه انتخابش کنه.
‫بیاید انجامش بدیم، من با های ریونگ...
‫موافقم.
‫بیخیال سئول هوی، اینطوری زیادی ‫کسل کننده و صریح نمیشه؟
‫من ترجیح میدم این موضوع رو ‫بسپاریم به دست سرنوشت.
‫درسته؟
‫من هم همین نظر رو دارم.
‫باهاتون موافقم! اگه همه چی خیلی ‫واضح باشه که دیگه باحال نیست.
‫پس بیاید بذاریم سرنوشت برامون ‫تصمیم بگیره.
‫میشه لطفا چشم هاتون رو ببندید؟
‫و آقایون.
‫- بله؟ ‫- بله.
‫آیتم هاتون رو بیارید بیرون.
‫«گواهی قبولی در آزمون»
‫حالا لطفا چشم هاتون رو باز کنید.
‫هواپیمای کاغذی!
‫چی؟ این عالیه.
‫ازش استفاده کن.
‫چرا اول شما انتخاب نمی کنی ‫های ریونگ؟
‫خدای من، این گواهی آزمون برای کیه؟
‫واسه آزمون مشاغل دولتیـه.
‫من تو اولین دور قبول شدم.
‫- اولین دور؟ ‫- بله.
‫سئول هوی.
‫خیلی خب.
‫- تو اول انتخاب کن. ‫- چی؟
‫من اول انتخاب کنم؟
‫بیخیال یونگ رو، از اونجایی که من بزرگ تر ‫هستم، من باید اول انتخاب کنم.
‫«کتاب فروشی اورگرین»
‫♪ بلیت یک طرفه ♪
‫اون واقعا یونگ رو هستش!
‫نمی تونم بهش چیزی بگم.
‫«اتاقک گوش دادن به موسیقی»
‫احتمالا خیلی خجالت کشیده.
‫داره میره.
‫بلیت یک طرفه.
‫بون اوک چی شد؟
‫منظورم سئونگ هستش، ‫سئونگ کجاست؟
‫مگه باهاش به کنسرت نرفتی؟
‫نه، آخه خیلی سرم شلوغـه.
‫و تو؟ تو هم با اون شخص بیرون نرفتی؟
‫درسته، آخـه من هم خیلی سرم شلوغـه.
‫- چنده؟ ‫- چی چنده؟
‫این چنده؟ بجنب.
‫2500 ون.
‫متاسفم، سری بعدی می خرمش.
‫واقعا؟
‫باورم نمیشه!
‫ببخشید.
‫این چیه؟
‫مگه نیومده بودی اینجا این رو بخری؟
‫خب چرا داری میدیش به من؟
‫به خاطر اینکه یه کم پیش با هم آشنا شدیم.
‫بگیرش.
‫اما...
‫صبر کن.
‫هی!
‫چه سالی شروع به تحصیل کردی؟
‫مبادا دروغ بگیا.
‫مطمئنی؟
‫- هی. ‫- آهای تو!
‫نمی تونم قبولش کنم.
‫اونطور که فکر می کنی نبود.
‫چی؟ چیکار داری می کنی؟
‫فقط یه دقیقه، لطفا.
‫عوضی!
‫با سئونگ رفتی کنسرت! ‫فکر می کنی این رو نمی دونم؟
‫اشتباه می کنم؟ اگه اشتباه می کنم بگو!
‫- بهم بگو! ‫- من نرفتم.
‫پس بگو چه اتفاقی افتاد!
‫بیاید بریم.
‫پلیس ها رفتن.
‫حالت خوبه؟
‫می تونی یه بازیگر حرفه ای بشی.
‫نه خواننده.
‫برادر بزرگم یه بار تو اعتراضات دستگیر شد.
‫پس...
‫متوجه ام.
‫من دیگه باید برم.
‫صبر کن، فقط یه دقیقه.
‫می خوای...
‫با هم شام....
‫ممنون.
‫من اصلا دوست ندارم به کسی بدهکار باشم.
‫پس بذار این لطفت رو جبران کنم. ‫فردا بیا کافی شاپ رم دیدنم.
‫ساعت سه، باشه؟
‫حتما باید بیای، خیلی خب؟
‫صندلی رو خوب تمیز کن، باشه؟
‫البته، البته.
‫حواست باشه رد پایی باقی نمونـه.
‫فهمیدم.
‫یونگ رو.
‫هی، ندو!
‫کنجکاو بودم بدونم عاشق شدن...
‫تو اولین نگاه چطوریـه.
‫«کافی شاپ رم»
‫«چین، پکن» ‫«شش ماه بعد»
‫«صحبت های محرمانه ی کره ی شمالی و کره ی جنوبی» ‫«نوامبر سال 1987»
‫«لیم جی روک، رئیس بخش جبهه ی متحد، جمهوری دموکراتیک خلق کره»
‫«نام تائه ایل، دبیر کل حزب آمین»
‫«چوی سو ریون، معاون رئیس وزارت اطلاعات کره ی شمالی»
‫«پیش پرداختی که در بالا نوشته شده باید ظرف ‫24 ساعت به کره ی شمالی پرداخت بشه»
‫«اون چانگ سو، مدیر ANSP»
‫«اسباب بازی های کازموس»
‫لیم سو هو.
‫اخیرا زیاد اطراف پروفسور هان دیده شده.
‫به عنوان فارغ التحصیل اقتصاد از دانشگاه ‫برلین شناخته میشه.
‫من با دانشگاه چک کردم و هیچ ‫دانشجویی...
‫با این اسم اونجا نبوده.
‫«هیچ سوابقی یافت نشد»
‫«لیم سو هو، 27 سالـه»
‫از الان به بعد، این شخص به احتمال زیاد ‫رودخانه ی تائدونگ 1 هستش.
‫مدام تحت نظر بگیریدش.
‫- بله قربان. ‫- بله قربان.
‫بزن بریم.
‫«لیم سو هو، 27 ساله، در حال آماده سازی پایان نامه»
‫«دانشگاه هانکوک»
‫جئوم چئول.
‫- پروفسور؟ ‫- بله؟
‫- دارید می رید خونه؟ ‫- سلام سو هو، هنوز اینجایی؟
‫خدای من، به نظر خیلی جدی میاد.
‫واقعا لطف می کنی که من رو می رسونی، مرسی.
‫دارن میان.
‫رودخانه به حرکت در اومد، تمام.
‫جو.
‫جئوم چئول.
‫پروفسور!
‫جو!
‫فرار کن، برو!
‫لیم سو هو!
‫دنبالم بیاید.
‫♪ درخت کاج، درخت کاج، درخت کاج سبز رنگ ♪
‫♪ توسط بادهای شرقی تکان نخور ♪
‫سو هو، عوضی!
‫♪ زیر میله های زندان ♪
‫♪ جایی که بسته شدی ♪
‫♪ اونجا تو رو زنده می بینیم ♪
‫لیم سو هو!
‫- انتخابات عادلانه! ‫- انتخابات عادلانه!
‫وایستا!
‫لیم سو هو!
‫- نبرد! ‫- نبرد!
‫«انتخابات عادلانه»
‫- خدای من! ‫- خیلی وحشتناک بود.
‫امروز چقدر بمب اشک آور می زنن.
‫پیکار انتخاباتی حزب آمین در ‫سونگچون روتری برگزار میشه.
‫امیدوارم صحیح و سالم برگرده.
‫منظورت جئونگ مین هستش؟
‫آره.
‫منم امیدوارم.
‫«کتاب فروشی اورگرین»
‫زود باشید!
‫- فرار کنید! ‫- فرار کنید!
‫- 1، 2! ‫- 1، 2!
‫سئونگ جون!
‫بیایید بریم تو خوابگاه!
‫برید کنار!
‫سئونگ جون، این طرف ‫دونگ جائه، اون طرف
‫هی، شما نمی تونی...
‫خیلی می ترسم!
‫شماها کی هستید؟
‫فورا باید خوابگاه رو بگردیم.
‫جریان چیه؟
‫یه مرد که تیر خورده اینجا پنهان شده!
‫حکم بازرسی رو نشونم بده!
‫- بدون حکم، اجازه نمی دم... ‫- ببین.
‫ما الآن داریم دنبال جاسوس کره ی شمالی می گردیم!
‫بدون حکم، نمی تونم اجازه بدم ‫مردی وارد خوابگاه دختران بشه.
‫اگه اجازه ندی...
‫قانون امنیت ملی رو نقض می کنی!
‫این رو می دونی؟
‫شما در دانشگاه دخترانه ی هوسو هستید!
‫- طبق قوانین خوابگاه... ‫- شوخیت گرفته؟
‫واسه این حرف ها وقت نداریم!
‫بیا بریم داخل!
‫جئونگ مین!
‫همه جا رو کامل بگردید!
‫بله قربان.
‫هی.
‫من رو می شناسی؟
‫مگه نشنیدی؟ طرف جاسوس کره ی شمالیه!
‫اون جاسوس نیست!
‫می خوای داخل خوابگاه نگهش داری؟
‫بهش بگو سپیده دم از اینجا بره.
‫به نظرم خانم پی، به اتاق شما مشکوک شده
‫اگه حتی در مورد ساده ترین چیزها هم دروغ بگید، ‫تاوانش رو پس می دید.
‫نباید بذاریم بون اوک از این موضوع بوئی ببره!
‫اگه اطلاعات مفید باشه، 50 میلیون ون دریافت می کنی
‫اون عوضی رودخانه ی تائدونگ 1 هستش، مطمئنم
‫اگه اینجا باشه، مثل موشی در تله خواهد بود.
‫تو این خوابگاه دخترانه کجا پنهانش کنیم؟
‫ما هم دستگیر می شیم!
‫روز عملیات رسیده، باید دستگیرش کنیم.
‫«صحنه ی اضافی»
‫♪ رویاهای شاد کننده تو این جهان ♪
‫♪ برفی سرشار از عشق می باره ♪
‫♪ اگه آهنگی در مورد عشق ما باشه ♪
‫♪ زندگی هامون قشنگ می شه ♪
‫♪ رویاهای غمگین تو این جهان ♪
‫♪ بارانی سرشار از تنهایی می باره ♪
‫♪ اگه با دلسوزی و شفقت عاشقش هستی ♪
‫♪ فقط حقیقت و باور باقی می مونن ♪
‫♪ اگه من یه سرگردان ساکت هستم ♪
‫♪ به سنگی تو این دنیا تبدیل می شم ♪
‫♪ اگه سرگردانی باشم که دنبال عشقش می گرده ♪
‫♪ به آخر این دنیا می رم ♪
‫- یک بار دیگه! ‫♪ - اگه من سرگردانی...♪
‫♪ ساکت باشم ♪
‫♪ به سنگی تو این دنیا تبدیل می شم ♪
‫♪ اگه سرگردانی باشم که دنبال عشقش می گرده ♪
‫♪ به آخر این دنیا می رم ♪
‫این آهنگ معرکه ست!