‫دوباره پیدام کردی.
‫داری می میری.
‫بهت سم زده.
‫قبلاً دندون پزشک بود.
‫این پادزهرشه.
‫بدش.
‫صبر کن.
‫هی، جیو.
‫بله؟
‫هنوز از تاریکی می ترسی؟
‫آره.
‫- مثل فضاپیما می مونه. ‫- دخلمون اومده.
‫هوا سرد می شه.
‫جیون.
‫درست می شه.
‫تو گفتی دخلمون اومده.
‫بهار که برسه، غذا تموم می کنیم.
‫هر کی زنده مونده باشه ‫به جون اون یکی می افته.
‫باید به فکر آینده باشیم.
‫باید بریم، چون این طوری...
‫...نمیشه.
‫چی دارم می بینم...
‫به جیون گفتم بیاد پیشت.
‫شماها باید کنار هم باشید.
‫نه. نه، نه، نه.
‫نه، نمی خوام اینجا باشه.
‫برام مهم نیست ‫می خوای جیون اون جا...
‫پس می گم نگهبان نذاره بیاد داخل
‫شب خوش، آقای چادری. ‫یه آقای جیون نامی دم دره.
‫می گه برادرتونه. همراه برادرزاده تون اومده.
‫می خوان بیان بالا.
‫یه سری چیزها ‫برای جشن کریسمستون آورده ن.
‫- سلام، فرانک. ‫- سلام، عمو فرانک.
‫بفرستشون بالا.
‫لعنت!
‫فرانک! در رو باز کن، فرانک!
‫- وایستید. ‫- یالا!
‫- وایستید! ‫- باز کن!
‫جیو. دختر کوچولوی سفیدپوست.
‫خیلی خوب، همه این ها قراره بیان داخل، برو عقب
‫فرانک، این کریستنه. ‫کریستن، فرانک.
‫- سلام. ‫- ظاهراً در حال حاضر...
‫...مشکلات فنی پیدا کردیم.
‫سلام، متیو هستم. راستش...
‫پاریس دیگه عملاً آتیش گرفته.
‫تو چین هم کودتا شده.
‫- اقدام به کودتا. ‫- امشب با گزارشِ...
‫10هزار فوتی، با ما باشید.
‫آه، شاید بد نباشه خاموشش کنی.
‫هی، خبری از چرخ و فلک نشده.
‫تینا، حالا موضوع...
‫جهش کشتار ویروسه.
‫فکر کن این طوری بمیری.
‫خب، از نظر من،
‫برق برگشته.
‫همه چیز 1 الی 2روز دیگه...
‫به حالت عادی برمی گرده.
‫متیو، این خبر نسبت ‫به چیزهایی که شنیدیم...
‫تغییرات زیادی کرده.
‫آه، بله، درسته، تینا. بله.
‫چیه؟
‫کم کم داره می فهمه پدر و مادرش مردن
‫فرانک، منم کم کم دارم می فهمم مادرم مرده...
‫و عشقم...
‫ما بالغیم. وانمود می کنیم نمی ترسیم.
‫کریستن،
‫شاید...آه... ‫می خوای یه کم بخوابی؟
‫اینجا یه اتاق خواب مهمان داره.
‫وقتی پدر و مادرم زنگ زدن، بهت می گم.
‫شب بخیر، جیون. ‫شب بخیر، فرانک.
‫خب، گویا پدر بودن کاری نداره.
‫چی پیش میاد؟
‫واقعاً؟
‫نمی دونم،
‫اما خوشحالم که این جایی.
‫«شاه لیر» چه طور بود؟
‫[66روز قبل از نمایش]
‫فرانک؟
‫کریسمس مبارک.
‫درسته.
‫یا...یادم رفته بود.
‫هنوز چیزی برات نگرفتم.
‫اشکالی نداره.
‫می شه پسش بدی؟
‫«ایستگاه11» رو می گم.
‫البته.
‫همین طوری خوندم و خوندم.
‫باید کارم رو می کردم،
‫اما خیلی خوبه.
‫باهاش هم ذات پنداری می کنم.
‫با کدوم شخصیت؟
‫همشون.
‫پادزهر رو تو هدیه گذاشتی؟
‫من باید برگردم. کجاست؟
‫کجاست؟
‫تازه یه چیزی براش درست کردم.
‫اگه دلت می خواد، می تونی بری
‫پادزهر رو تو جیبت مخفی کردم.
‫می دونستم اونجا رو نمی گردی.
‫نه، می تونم یه مدت کوتاه بمونم.
‫وقت هست.
‫[75 روز قبل از نمایش]
‫داره میره تو کمد.
‫♪ براتون کریسمس خوشی آرزومندیم ♪
‫چرا همه بچه ها عاشق ‫اتاق های کوچیک هری پاترین؟
‫♪ براتون کریسمس خوشی آرزومندیم ♪
‫چون دنیا رو کوچیک جلوه میده.
‫♪ و سال نویی شاد ♪
‫به نظرت رو به راهه؟
‫تازه فهمیده مامان باباش مرده ن.
‫هشت سالشه. ‫آسیب روحی دیده.
‫هر سه تامون همینیم.
‫♪ و سال نویی شاد ♪
‫♪ خبر خوش داریم ♪
‫اُه، بی خیال دیگه.
‫چه مرگشه...این چه مرگشه؟
‫جدی تا الان چطوری زنده موندی؟
‫باتری داری؟
‫کشوی خرت و پرت ها.
‫♪ براتون کریسمس عجیب و غریبی آرزومندیم ♪
‫♪ براتون کریسمس پرشیطنتی آرزومندیم ♪
‫♪ و سال نویی پر هیاهو ♪
‫فرانک، میشه یه دقیقه ‫خصوصی باهات حرف بزنم؟
‫- آه، باز هم معجون تخم مرغی برامون درست کن. ‫- دستورش رو داری؟
‫نوشیدنی بریز تو معجون تخم مرغی.
‫- چه خبره، فرانک؟ ‫- این طوری نیسـ...
‫ببخشید، هروئین؟ ‫ما اهل هروئین نیستیم، فرانک.
‫ماریجوانا هم به زور می کشیم.
‫تو از اون آدمایی هستی که جایزه می برن!
‫ترک کردم. پاکم. طوری نیست.
‫مردم به این راحتی ‫هروئین رو ترک نمی کنن، فرانک.
مگه تو نقاهت نیستی؟
سرما نخورده م که.
‫- اصلاً از کی شروع کردی؟ ‫- ده ماه پیش.
‫غم انگیز نیست، جیون. ‫فقط...فقط همینه که هست.
‫چیز خوبی نیست، فرانک!
‫نمی تونم هوشیار سایه نویسی کنم.
‫پس دیگه سایه نویسی نکن.
‫تنها کاریه که گیرم میاد.
‫فرانک، دیگه کاری وجود نداره.
‫خیلی خوب.
‫بیرون هر خبری باشه، فرقی نداره،
‫چون من دو ساله ‫نرفته م مأموریت.
‫هر چی داشتم، از دست رفته.
‫برمی گرده.
‫خبرنگارها باید برن بیرون.
‫- پس رمان بنویس. ‫- من چیز میز از خودم در نمیارم!
‫اگه مجبور باشیم بریم، ‫با هم میریم.
‫بهتر میشی. لگنت...
‫مشکل لگن نیست، جیون.
‫حالا دیگه یه بچه داریم.
‫به من گوش کن.
‫نمایش نامه رو ننویس.
‫هی، کریستن.
‫این طوری دیرتر ‫از چیزی که باید راه میفتین.
‫فکر می کنم احتمالاً دوره ای اتفاق میفته.
‫شبکه ها و تلویزیون دیگه ‫دست از پخش برداشته ن.
‫احتمالاً بعدش نوبت سیستم تلفنه ‫که همین الانش هم داره از کار میفته.
‫برق و اینترنت هر دو می مونن...
‫...و آدمایی که یه گوشه ‫گیر افتاده ن، هم چنان اینترنتی...
‫...هم دیگه رو پیدا می کنن،
‫اما اینا فقط این حقیقت رو پنهان می کنن...
‫...که همه چیز دیگه تموم شده.
‫با آنفولانزایی مواجهیم ‫که دوره نهفتگی نداره.
‫بی خبر پخش میشه.
‫ما واسه نرخ بقای 1 در 1000 آماده نبودیم.
‫شیکاگو دیگه شیکاگو نیست.
‫همه ش 2.5 میلیون جسده و...
‫♪ فرشتگان اولین خبر ♪
‫♪ از تولد حضرت مسیح رو ♪
‫♪ به بعضی از چوپانان دادند ♪
‫♪ همین طور که در زمین ها دراز کشیده بودن ♪
‫♪ در زمین هایی که اون ها ♪
‫♪ دراز می کشیدن و گوسپندانشون رو نگه می داشتن ♪
‫♪ تو یه شب سرد زمستونی ♪
‫♪ که خیلی تاریک بود ♪
‫♪ نوئل، نوئل ♪
‫♪ سرور سرزمین ♪
‫♪ به دنیا آمد ♪
‫ممنون.
‫[79 روز قبل از نمایش]
‫خبری از مامان و بابات نشد؟
‫فرانکم.
‫برادر جیون.
‫یادت اومد؟
‫می دونی، اولین صبحی که اومدم این جا،
‫یادمه خورشید داشت ‫بالای دریاچه طلوع می کرد.
‫همون موقع فهمیدم ‫می خوام تا ابد این جا بمونم.
‫پنجره هاش شرقین، می دونی؟
‫تازه اسباب کشی کردی این جا؟
‫ده ماه پیش کردم.
‫کارت چیه؟
‫من یه سایه نویسم.
‫چی رو سایه نویسی می کنی؟
‫یه خودزندگی نامه رو.
‫مگه آدم نباید خودش ‫خودزندگی نامه ش رو بنویسه؟
‫اگه پولدار باشی، نه.
‫آم...
‫گوش کن، کریستن، ‫برادرم گاهی وقت ها...
‫...کارهای عجیبی می کنه.
‫یه دفعه یه پرنده گردن شکسته ‫که تو پیاده رو پیدا کرده بود رو...
‫...آورد خونه.
‫پرستار بچه افتضاحیه...
‫...و منم یه جورایی تودارم، ‫ولی...جامون امنه.
‫بچه ها چی می خورن؟
‫- کیسدیا چطوره؟ ‫- من یه برادر داشتم.
‫قبل از به دنیا اومدن مرد.
‫شاید اگه بود، وقتی جیون ‫سعی می کرد من رو ببره خونه،
‫با یه پرستار بچه اون جا می بود.
‫من سعی می کنم ‫به «شاید» ها فکر نکنم.
‫پات چی شده؟
‫- یکی سعی کرد منفجرم کنه. ‫- چرا؟
‫بد جایی بودم.
‫سری لانکا.
‫اون جا یه جنگ تموم نشدنی هست.
‫اون جا چی کار می کردی؟
‫داشتم یه مقاله ‫واسه یه مجله می نوشتم.
‫کدوم مجله؟
‫«ونتی فر».
‫اسمش به گوشت خورده؟
‫نمی دونم.
‫خب، قرار نبود اون جا باشم.
‫رفتم یه کافه...
‫...و شروع کردم ‫حرف زدن با چند تا از محلی ها،
‫می دونی، غریبه هایی ‫که نیت خاصی ندارن.
‫با یه یارویی یه مدت حرف زدم ‫و استخدامش کردم که راهنمام باشه.
‫قدم زدیم.
‫تقریباً نصف روز رو قدم زدیم.
‫آخرین چیزی که یادمه قبل از...
‫یه نگاه به راهنمام انداختم ‫و دیدم داره فرار می کنه.
‫منم یه قدم برداشتم و بوم!
‫منفجر شدم.
‫تو هوا شناور بودم.
‫- بعدش چی شد؟ ‫- بعد تو بیمارستان بیدار شدم.
‫روحم هم خبر نداشت کجام و چی شده.
‫همه جام باندپیچی شده بود.
‫سیزده تا ترکش تو لگنم بود.
‫شروع کردم به کمک خواستن با داد و بیداد...
‫...و دیدم جیون پایین...
‫...رو زمین خوابیده.
‫داشتم فکر می کردم ‫یا مرده م یا خونه م.
‫- کجا بودی؟ ‫- پایگاه نظامی سنگاپور.
‫به حساب کارت اعتباری سیا ‫بیست و چهار ساعت پرواز کرد.
‫اتفاقاً با پرواز فرست کلاس اومدم.
‫هیچ وقت بو نبرد.
‫چرا، برد.
‫واقعاً؟
‫[44 روز قبل از نمایش]
‫هی، فرانک؟
‫می خوای تو نمایشم باشی؟
‫دیگه کیا توشن؟
‫خب، به نظرم...
‫ببخشید.
‫به نظرم باید تو اتاق مهمون آتیش روشن کنیم.
‫چی؟
‫صبر کن. ‫هی، جیو.
‫میشه ده دقیقه دیگه جفتتون ‫دور میز باشین؟
‫باید یه چیزی نشونتون بدم.
‫- آره. ‫- باشه.
‫اون روز داشتم کار می کردم...
‫...و نوارهایی که برام فرستاد رو گوش می کردم...
‫...که یه چیزی شنیدم.
‫جوری که داشت می خندید...
‫نمی تونستم... ‫باورم نمی شد.
‫برای همین تقویتش کردم ‫و گذاشتمش رو تکرار.
‫واقعیه. یه راهی ‫برای گرم موندنه.
‫♪ اون زمان که نوجوون بودم ♪
‫♪ قبل از این که به شهرت برسم ♪ ‫♪ و پیجر داشته باشم ♪
‫♪ می شد مفاهیم انتزاعی رو ♪ ‫♪ تو هیپ هاپ پیدا کرد ♪
‫- ♪ بابام می گفت اون رو یاد بیباپ میندازه ♪ ‫- نه.
‫- ♪ من گفتم: «خب، بابایی ♪
‫♪ مگه نمی دونی همه چیز چرخه داره؟ ♪
‫♪ همون طور که بابی براون ♪ ‫♪ داره مثل مایکل می خونه! ♪
‫- فرانک. ‫- ♪ همه ش قابل انتظاره ♪
‫♪ همه چیز به جوینده ها می رسه ♪
‫♪ اگه پول داشته باشی ♪ ‫♪ ماجراجویی آزاده ♪
‫♪ همگی یالا ♪
‫♪ بیاین بریم تو حالت پرواز ♪
‫♪ هنوز روی خروار طلای سیاه جا هست ♪
‫♪ به قافیه ها گوش بدین ♪ ‫♪ و سرگذشت این مرد ♪
‫♪ و زن سیاه پوست رو تو ذهنتون ثبت کنین ♪
‫♪ چرا این رو میگم؟ ♪
‫♪ چون حرف حق می زنم، پسر ♪
‫♪ این که با موسیقی هر کار ♪ ‫♪ دلمون می خواد می کنیم، اثباتشه ♪
‫♪ و تو زمین ریشه کرده ♪ ‫♪ اجرامون حسابی جوره ♪
‫♪ واقعاً قویه ♪ ‫♪ اهرم لازم داری که قطعش کنی ♪
‫♪ واحد، بله، واحد ♪ ‫♪ بله، واحدی به اسم جاز ♪
‫♪ هر سال یه صفحه بلند ارائه میده ♪
‫♪ که پر از آهنگ های خوب کوچه بازاره ♪
‫♪ می تونین تو فروشگاه صفحه محلتون تو قفسه پیداش کنین ♪
‫♪ اگه صفحه رو گرفتین ♪ ‫♪ از نظراتتون ♪
‫♪ تقدیر و تشکر میشه ♪
‫♪ چون ما خوشحالیم درستش کردیم ♪
‫♪ از این جا تا آفریقا ♪ ‫♪ یا همون سرزمین مادری ♪
‫♪ دست چپ رو دراز می کنی ♪ ‫♪ ومن اون یکی رو می خواستم ♪
‫♪ اون دست راسته، مرد تیره پوست ♪
‫♪ فقط اگه رفیقم حساب بشی ♪
‫♪ اگه ازم تقدیر می کنن ♪ ‫♪ فکر می کنم لایقشم ♪
‫♪ اگه ادا در میاری ♪ ‫♪ با دهنت نخونش ♪
‫♪ بیا تو حال و هوای مثبت، نه منفی ♪
‫♪ چون باید تلاش کنیم که عمرمون بلند باشه ♪
‫♪ اگه تو حرکت کردن گند بزنی ♪
‫♪ چی شد؟ یه جفت نایک ♪ ‫♪ سایز 44 ♪
‫♪ باید حرکت کنیم ♪
‫♪ هیچ وقت نباید ادا در بیاریم ♪
‫♪ آره، باید حرکت کنیم ♪
‫♪ هیچ وقت نباید ادا در بیاریم ♪
‫♪ باید حرکت کنیم ♪
‫♪ هیچ وقت نباید ادا در بیاریم ♪
‫♪ باید حرکت کنیم ♪
‫♪ نباید هیچ وقت ادا در بیاریم ♪
‫[روز قبل از نمایش]
‫[روز 60: سیا میگه برید!] ‫می دونم. می دونم گفتی 60، ولی...
‫راستی، فکر نمی کنم ‫دیگه آنفولانزایی اون بیرون باشه.
‫تو هیچ اطلاعاتی نداری.
‫تخمین جیره بندی غذا چطوریه، فرانک؟
‫- 90 روز. ‫- آه، 90 روز؟
‫یعنی چی؟ 12 روز مونده تا از گرسنگی بمیریم؟
‫این هم اطلاعاتت. ‫باید بریم.
‫فردا صبح اول وقت.
‫خودزندگی نامه تموم نشده.
‫نمایش نامه منم همین طور، ‫ولی چیزی نمونده تموم شه.
‫یه حسی بهم میگه ‫هیچ کدومتون کار رو تموم نمی کنین.
‫یادتونه...یه...یه... فیلمی بود...
‫...که درباره یه تیم فوتبال بود ‫که هم دیگه رو خوردن؟
‫تو که یادت نیست، ‫هشت سالته. فرانک؟
‫- «زنده»؟ ‫- «زنده»؟ «زنده».
‫- آره، تیم راگبی بود. ‫- باشه، ایول.
‫- اونا فعال بودن. ‫- اطلاعات بیشتری لازم داری.
‫اونا یه برنامه داشتن. ‫یه جا واسه رفتن داشتن.
‫نقشه داشتن. می دونستن چی...
‫فرانک، این...این چیزیه که می شناسیم.
‫اونا زنده موندن.
‫زنده موندن.
‫آره، مجبور شدن هم دیگه رو ‫بخورن، ولی زنده موندن.
‫هی.
‫حالت خوبه؟
‫کجا بودی؟
‫- داشتم تماشا می کردم. ‫- چی دارم می بینم...
‫فکر می کردم تازه ‫تو کلبه شروع کرد...
‫...حرف زدن با خودش.
‫- این جا شروع کرد. ‫- متوجه نمیشم.
‫آره، دارم سعیم رو می کنم.
‫سیا. نمی دونم، نمی کنه. ‫فرانکه دیگه.
‫- کلبه چیه؟ ‫- به من گوش نمیده.
‫نمی دونم، سیا، ولی قانعش می کنم، خب؟
‫میاد.
‫قانعش می کنم، وگرنه...
‫کریستن با نمایش نامه ش قانعش می کنه.
‫اونا یه ارتباطی دارن.
‫چه می دونم، ‫با هم یه جورین.
‫سیا.
‫آره.
‫آره، می دونم.
‫من فقط... ‫خیلی خوب، باشه.
‫میرم اون سر راهرو ‫و غرب رو نگاه می کنم.
‫سوابق و اطلاعات رو ‫براش می گیرم...
‫خیلی خوب، سیا. آره.
‫من تو مضیقه م. باید برم.
‫فرانک.
‫در رو باز می کنم.
‫فرانک، عیبی نداره؟
‫عالیه.
‫هی.
‫ببین، می دونم سخت و ترسناکه، ولی...
‫یا از گرسنگی می میریم ‫یا منجمد میشیم...
‫...و نمی تونیم صبر کنیم تا بهتر شه.
‫نمی تونیم همین طوری ‫نمایش نامه و کتاب بنویسیم.
‫نوشتنم تموم شده.
‫اُه.
‫می تونیم فردا انجامش بدیم، بعد بریم،
‫ولی باید اجراش کنیم.
‫باشه، میشه الان... ‫میشه الان اجراش کنیم؟
‫لباس ها هنوز آماده نیستن.
‫فردا. قول میدم.
‫اگه می دونستی آنفولانزا...
‫...تو راهه، ‫چی کار می کردی؟
‫زودتر از لس آنجلس برمی گشتم.
‫قبل از مرگ مادرم هم ‫باهاش یه خرده بیشتر...
‫...وقت می گذروندم...
‫...و با سیا...
‫...و اون احمق. با هم می بودیم.
‫همون کاری رو می کردم...
‫همون انتخابی رو می کردم ‫که می خواستم بکنم، می دونی؟
‫همیشه به همه چیز دیر می رسم.
‫تو چطور؟
‫با آرتور خداحافظی می کردم.
‫نتونستم از هیچ کس ‫خداحافظی کنم.
‫آره، خب، الان خداحافظی کن.
‫نمی تونه صدام رو بشنوه.
‫فرانک، در رو باز می کنم.
‫یعنی ما حتی نمی دونیم ‫شیکاگو چه شکلی شده.
‫شاید مشکلی نباشه.
‫هی، لولی!
‫لولی!
‫سلام؟
‫[لا کامپانلا - لیست]
‫بوی خیلی بدی میده.
‫جسده.
‫اُه، بهش عادت می کنی.
‫هی، برو با فرانک حرف بزن، خب؟
‫در رو ببند.
‫اون چیه؟
‫خب، بهت یه هدیه ‫بدهکارم، مگه نه؟
‫این رو از «دادو» گرفتم، ‫بابابزرگمون.
‫روزی که پا رو اون مین ‫گذاشتم، همراهم بود.
‫قطب نماست.
‫فردا میریم. بیا دیگه.
‫خرابه.
‫هر وری وایستی،
‫بهت میگه رو به شرقی.
‫جیو باعث شد ‫بهش فکر کنم.
‫اون روز که داشتی ‫طلوع رو تماشا می کردی...
‫حس خوبی بود.
‫کل نمایش نامه رو ‫صحنه مرگ کردم.
‫من کیم؟
‫لوناگان.
‫پس...صحنه مرگ منه.
‫یه چیزی پیدا کردم،
‫عشقِ اطلاعات.
‫فرانک فکر می کنه باید بریم شرق.
‫اجرا سر ظهره.
‫خیلی خوب، کریستن، ‫این خیلی طولانیه...
‫...و نور به اندازه کافی نیست.
‫بنابراین...
‫آره.
‫آره. مال الانه. ‫الانه.
‫- الو؟ ‫- ترسیده م. کجایین؟
‫مینیاپولیس.
‫پس هنوز هیچی نگندیده؟
‫کل می سی سی پی پر از جسده.
‫نمی دونم چطور سر از اون جا در آورده ن،
‫ولی بند آورده نش.
‫می تونین بیاین یه سر بزنین اگه...
‫این جا نیاین. امن نیست.
‫حساب کتابه دیگه.
‫می خوای من رو تنها بذاری.
نه.
‫نمی تونی با کمک ‫به جفتمون دووم بیاری،
‫اما اون نمی تونه بدون تو زنده بمونه.
‫تنها راه تنها نموندنت همینه.
‫بیاین نمایش رو اجرا کنیم.
‫من از وارسی آهن پاره ها خسته شده م.
‫منم از تماشای وارسی تو خسته شده م.
‫دنبال چی می گردی؟
‫اینجا هیچی نیست.
‫[نمایش]
‫هر چیزی که نشکسته باشه.
‫مضطرب نباش.
‫نیستم.
‫تو باید بری. ‫خیلی چندشه.
‫- مشکلی نیست. ‫- چرا من رو کشیدی رو عرشه؟
‫چرا گذاشتی بیام تو؟
‫پروتکل.
‫پادزهر کجاست؟
‫نگرانش نباش.
‫شاید هم تنها بودم.
‫این دوران عجیب و ترسناک...
‫...شادترین دوران زندگیم بود.
‫تو تنها دوستی بودی که داشتم.
‫داری می میری و من ‫نمی تونم جلوش رو بگیرم.
‫همه همین طورن.
‫نکته خوبی بود.
‫تو از کجا اومدی، الون؟
‫چرا تنهایی اون بیرون معلق بودی؟
‫سعی داشتم به خونه برسم.
‫تو تنها کسی بودی که من رو از قبل می شناخت.
‫موتورها رو روشن کنید!
‫نمی تونم این کار رو بکنم.
‫چرا نمی تونی؟
‫از این جواب خسته شدم.
‫باید گوش می دادی.
‫ای احمق! برای زنده موندن لازمش داری!
‫خداحافظ، الون.
‫دیالوگت رو بگو.
‫بگو.
‫جیو.
‫لولی؟
‫جیون! فرانک!
‫کریستن، همین حالا فرار کن.
‫- در رو قفل کن. ‫- در رو قفل کن.
‫هی، چیزی نیست. چیزی نیست.
‫هر چی احتیاج داری هست، پسر. ‫خب؟ ما در امانیم. اینجا امنه.
‫لطفاً برید.
‫دیگه من اینجا زندگی می کنم.
‫باشه.
‫چیزی نیست. اینجا مال تو.
‫لوازممون رو بستیم. ‫داشتیم می رفتیم.
‫مگه نه، فرانک؟
‫یالا، فرانک. بیا بریم.
‫لوازممون رو بستیم. ‫داشتیم می رفتیم.
‫چیزی نیست.
‫واقعاً متأسفم، پسر.
‫نباش.
‫من نمیرم، پسر.
‫نه، فرانک.
‫اینجا خونه منه.
‫«ویرانی رو یادمه،
‫بعدش هم فرار...
‫بعد بازم پیداش کردم.
‫خونه م رو.»
‫فرانک!
‫تو اتاقت بمون.
‫جیون!
‫چیزی نیست. زنده می مونه.
‫تو با اون از اینجا می ری.
‫فرانک هم میاد؟
‫بازم می تونی ببینیش.
‫نباید نمایش رو اجرا می کردم.
‫به خاطر نمایشت نبود ‫که این اتفاق افتاد.
‫تقصیر تو نیست.
‫صرفاً پیش اومد.
‫فرانک. فرانک. فرانک.
‫من خوبم. زره مه.
‫اُه، خدا. نمی دونم.
‫نمی تونی همین طوری دربیاریش.
‫فکر نکنم بشه، فرانک.
‫سیا. سیا.
‫سیا! سیا! یالا!
‫سیا مرده، جیو.
‫نه، نه، نه.
‫نه، فرانک.
‫می خوام تو تختم...
‫دراز بکشم...
‫فرانک. فرانک.
‫نه.
‫یارو رفته؟
‫در امانیم، آره.
‫به نظرم نمایشت خوب بود.
‫هی. بیا اینجا.
‫بازیت در نقش دکتر الون...
‫...واقعاً خوب بود.
‫کم بود نقش لوناگان رو بهت بدم.
‫خب، تو کتابت...
بعدش چی می شه؟
‫هر دوشون با همن.
‫دکتر الون و رهبر شورشیان «زیر دریا».
‫تا یه مدت.
‫بیا.
‫بیا دیگه.
‫در رو باز کن.
‫باید با جیون بری.
‫خداحافظ، فرانک.
‫می خواستم تشکر کنم...
‫که اجازه دادی من اینجا بمونم.