‫«تمامی شخصیت ها و وقایع در این سریال ‫ساختگی می باشند»
‫«سپاه رستگارى»
‫«نان و دامپلینگ بخارپز»
‫من شکستش می دم!
‫ببین، داره برف میاد!
‫- این هوا خورش ماهی پولاک می طلبه. ‫- خیلی خب.
‫تو واقعا مشکلی با این موضوع نداری؟
‫البته که نه، یه خورش ماهی پولاک خوشمزه و ‫تند تو این هوا خیلی می چسبه.
‫امروز روز عملیاتـه.
‫باید دستگیرش کنیم.
‫- پروفسور. ‫- بله؟
‫- دارید می رید خونه؟ ‫- سلام سو هو، هنوز اینجایی؟
‫خدای من، خیلی جدی به نظر میاد.
‫واقعا لطف می کنی که من رو می رسونی. ‫ممنونم.
‫دارن میان.
‫رودخانه بالآخره داره حرکت می کنه، تمام.
‫من و هان نا جلوی ساختمان B ‫در حالت آماده باش هستیم.
‫رودخانه ی تائدونگ 1 باید از این جاده برای ‫خارج شدن از دروازه ی اصلی استفاده کنه.
‫برو.
‫و در این جاده، حدودا در 3کیلومتری اینجا...
‫یه تونل قرار داره.
‫بدون شک ماشینش از این تونل رد می شه.
‫بعد از تونل جاده به چند شاخه منشعب می شه، ‫براش آماده خواهیم بود.
‫ماشینش به هر طرفی بره...
‫تو چهارراه بعدی می گیریمش.
‫- ایل گیون، تو در چهارراه در حالت آماده باش هستی. ‫- بله قربان.
‫اونجا با ماشینش برخورد می کنی.
‫به هر قیمتی که شده دستگیرش می کنیم. ‫دیگه حرفی نیست.
‫کجا دارید من رو می برید؟
‫بهم بگید.
‫کجایی کوه گاماک؟
‫فورا برو به چهارراه دوم!
‫کوه گاماک هستم، اطاعت می شه قربان.
‫بپیچ.
‫هم رزمی، فکر کنم از دستشون فرار کردیم.
‫هم رزم جو.
‫جئوم چئول.
‫جئوم چئول!
‫پروفسور!
‫هم رزم جو!
‫فرار کن! همین حالا!
‫لیم سو هو.
‫دنبالم بیایید.
‫♪ درخت کاج، درخت کاج، درخت کاج سبز رنگ ♪
‫- ♪ توسط بادهای شرقی تکان نخور ♪ ‫- سو هو، عوضی!
‫♪ زیر میله های زندان ♪
‫♪ جایی که بسته شدی ♪
‫♪ اونجا زنده همدیگه رو می بینیم ♪
‫- انتخابات عادلانه! ‫- وایستا!
‫لیم سو هو!
‫- نبرد! ‫- نبرد!
‫هان نا، با دونگ جائه برید طرف شرق. ‫من می رم طرف غرب.
‫به محض اینکه پیداش کردید ‫با بیسیم خبرم کنید.
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره.
‫بزن بریم.
‫«ورود افراد غریبه ممنوع»
‫سئونگ جون.
‫بیا بریم به خوابگاه.
‫خدانگهدار، الآن برای حضور غیاب دیرمون می شه.
‫خیلی خب، فردا می بینمت.
‫هی.
‫بیدار شو.
‫هی.
‫یونگ رو، سرپرست خوابگاه... ‫یا خدای بزرگ!
‫اونجا خونه!
‫قربان!
‫باید خودش باشه.
‫از سر راه برید کنار!
‫سئونگ جون، این سمت. ‫دونگ جائه، اون سمت.
‫هی، شما نمی تونید...
‫«موقع خارج شدن از اتاق بخاری رو خاموش کنید»
‫برید کنار! از سر راهم برید کنار!
‫پیداش کنید!
‫توجه توجه، شرایط اضطراری پیش اومده. ‫یه عده غریبه وارد ساختمان شدن.
‫همگی فورا درهای اتاقتون رو قفل کنید.
‫تا زمانی که دستور دیگه ای ندادم، ‫در اتاق رو، به روی هیچکس باز نکنید.
‫تکرار می کنم.
‫غریبه ها وارد ساختمان شدن.
‫الآن هر جایی که هستید، فورا در اتاق رو قفل کنید.
‫تا زمانی که دستور دیگه ای ندادم، ‫در اتاق رو، به روی هیچکس باز نکنید.
‫داخل اتاقتون بمونید.
‫اگه این دستور رو نادیده بگیرید...
‫شدیدا تنبیه خواهید شد. ‫حتی ممکنه از خوابگاه اخراج بشید.
‫این نکته رو فراموش نکنید.
‫شرایط اضطراری پیش اومده. ‫غریبه ها وارد ساختمان شدن.
‫در اتاق رو، به روی غریبه ها باز نکنید و ‫هر جایی که هستید بمونید!
‫- های ریونگ! ‫- های ریونگ!
‫چه خبر شده؟
‫چه اتفاقی افتاده؟
‫وقتی از کتابخونه برگشتم اینجا بود!
‫از پنجره اومده تو؟
‫به نظرم به خاطر اعتراضات دنبالش بودن!
‫واقعا مسخره ست!
‫حالا چیکار کنیم؟
‫منظورت چیه؟ البته که باید مخفیش کنیم.
‫خیلی خب.
‫ولی من خیلی می ترسم.
‫اگه مچمون رو بگیرن قطعا اخراج می شیم.
‫حتی ممکنه بازداشت بشیم.
‫بیاید به سرپرست خوابگاه اطلاع بدیم.
‫- لطفا؟ ‫- خفه شو.
‫اگه اطلاع بدیم ما رو هم دستگیر می کنن!
‫مگه نشنیدی؟ طرف جاسوس کره ی شمالیـه.
‫جاسوس؟ می دونی که پلیس ها همیشه برای ما ‫پاپوش درست می کنن و بهمون میگن کمونیست!
‫اون جاسوس نیست!
‫یکی از اون پسرهاییـه که تو کافی شاپ ‫باهاشون آشنا شدیم.
‫چی؟
‫همونی که با سنگدون رفت کنسرت؟
‫آره.
‫مطمئنم که به خاطر اعتراضات افتادن دنبالش.
‫اون روز هم دیدم که افتادن دنبالش.
‫تکرار می کنم.
‫توجه توجه، شرایط اضطراری پیش اومده. ‫یه عده غریبه وارد ساختمان شدن.
‫همگی درها رو قفل کنید و...
‫بهشون بگو فورا درها رو باز کنن.
‫من اونقدرا هم صبور نیستم!
‫هان نا!
‫همین الان.
‫همگی...
‫فورا درهای اتاقتون رو قفل کنید.
‫خدای من، اینجا چه خبر شده؟
‫فقط 30 دقیقه طول می کشه...
‫تا برسی به دفتر دادستانی.
‫برو حکم بازرسی رو بگیر.
‫می تونیم بعد از اینکه مجرم رو دستگیر کردیم ‫حکم رو تهیه کنیم.
‫اگه طرف اینجا باشه، مثل موشیـه که ‫تو تله افتاده، پس همین الان برو.
‫تو.
‫احتمالا فکر می کنی که افتادیم ‫دنبال یه دانشجوی معترض.
‫اگه اون مجرم رو اینجا دستگیر کنیم...
‫بعدش تو رو بازداشت می کنیم.
‫بفرمایید.
‫هی، چطور تونستی نقشه ی ساختمان رو...
‫بدون اجازه ی سرپرست خوابگاه ‫نشونشون بدی؟
‫کی اهمیت میده؟ اونا افتادن دنبال یه جاسوس.
‫دروازه ی اصلی تنها راه خروجـه.
‫اجازه ندید حتی یه موش از اونجا رد بشه.
‫بله قربان.
‫این اتاق از بیرون دری داره؟
‫یه در هست اما مسدود شده...
‫اونا دارن دنبال یه جاسوس می گردن، ‫باید همکاری کنیم.
‫البته.
‫درستـه که باید همکاری کنیم...
‫اما سرپرست خوابگاه می خواد ‫طبق قوانین عمل کنیم.
‫باشه، پس بذار طبق قانون عمل کنم ‫و یه نکته ای رو بهت بگم.
‫اگه به یه جاسوس پناه بدید...
‫یا به هر طریقی کمکش کنید، ‫با ده سال حبس روبرو می شید.
‫لطفا این نکته تو ذهنتون باشه.
‫خیلی خب، متوجه شدم.
‫اگه چیز دیگه ای لازم داشتید خبرم کنید.
‫هی، به هوش اومدی؟
‫- به هوش اومد؟ ‫- به هوش اومد؟
‫چشم هات رو باز کن.
‫صدام رو می شنوی؟
‫من رو می شناسی؟
‫الان چیکار کنیم؟ ‫به هوش اومد!
‫منم، تو اون نوار رو بهم دادی!
‫بلیت یک طرفـه. ‫بلیت یک طرفـه.
‫من کجام؟
‫اینجا خوابگاه دانشگاه هوسو هستش.
‫از پنجره وارد اتاق شدی.
‫گوش کن.
‫چهارتا پلیس مسلح اومدن اینجا دنبالت.
‫- من باید برم. ‫- نه.
‫اگه بری دستگیر میشی.
‫اگه اینجا بمونم، شماها رو در معرض ‫خطر قرار میدم.
‫لعنتی.
‫سئونگ جون.
‫- قربان، حکم رو گرفتم! ‫- ساکت باش.
‫همین الان درخواست نیروی پشتیبانی کن. ‫مجرم داخل خوابگاهـه.
‫بله قربان.
‫جئونگ مین.
‫ما هم بازداشت می شیم!
‫تو فقط به اعتراض کننده ها اهمیت میدی؟ ‫پس ما چی؟
‫من واسه اینکه بتونم برای ادامه ی تحصیل به ‫خارج از کشور برم، باید فارغ التحصیل بشم.
‫- اول بیاید از اینجا ببریمش بیرون... ‫- و بعدش؟
‫باید یه جای امن مخفیش کنیم.
‫آخـه داخل خوابگاه دخترانه کجا ‫مخفیش کنیم؟
‫من یه فکری دارم.
‫یه جایی رو می شناسم که پلیس ها ‫نمی تونن وارد بشن.
‫«حکم بازرسی» ‫«اتهام: نقض قانون امنیت ملی»
‫اوه نه!
‫الان چیکار کنیم؟
‫«یون سئول هوی، اون یونگ رو، ‫یو جئونگ مین، کو های ریونگ»
‫هی، شخص مشکوکی وارد این اتاق نشده؟
‫نه، من شخص مشکوکی رو اینجا ندیدم.
‫اینجا تنهایی؟
‫هم اتاقی هات کجان؟
‫«رازهای خوندن سوپرانو»
‫اونا کجان؟
‫داخل حمام عمومی.
‫حمام عمومی؟
‫اما سرپرست خوابگاه گفتش که درها رو ‫قفل کنید و داخل اتاق بمونید.
‫قبل از اینکه این رو بگه رفته بودن.
‫یعنی داری میگی با وجود اینکه ‫یه عده غریبه وارد ساختمان شدن...
‫رفتن سمت حمام عمومی؟
‫داخل حمام هیچ بلندگویی وجود نداره.
‫ممکنه صدای من رو نشنیده باشن.
‫- دنبالم بیاید. ‫- می خواید حمام ساختمان رو بررسی کنید؟
‫به چی خیره شدی؟
‫- ببین، من از اون... ‫- پسره ی...
‫قضیه اونطوری نیست که فکر می کنی.
‫عوضی، چطور تونست...
‫خانم...
‫خدای من.
‫یو جئونگ مین، دختره ی دهاتی...
‫«قوانین حمام عمومی»
‫برو کنار.
‫نه، نباید وارد بشید.
‫دیوونه شدید؟ نمی تونم اجازه بدم وارد بشید!
‫«به خاطر کره ی زمین در مصرف آب صرفه جویی کنید»
‫هی، درش رو بلند کن، بجنب.
‫ما باید لباسمون که خونی شده رو عوض کنیم،
‫گوش کنید، اگه مچمون رو بگیرن کارمون تمومـه!
‫فورا لباس های خونی رو ‫عوض کنید!
‫اون دخترهای دانشجو فقط 20 سال سن دارن.
‫- واقعا باید این داخل رو بررسی کنید؟ ‫- برو کنار.
‫♪ تنها موندن اشکالی نداره ♪
‫♪ من هنوز جوانم ♪
‫♪ خب اگه غمگین بشم چی؟ فقط می تونم گریه کنم ♪
‫♪ سرگردانم، دلم واسه عشق گمشده م تنگ شده ♪
‫♪ هرگز نمی تونم ازش متنفر بشم، چیکار کنم؟ ♪
‫♪ تنها موندن اشکالی نداره ♪
‫♪ من هنوز جوانم ♪
‫«درب رو باز نذارید»
‫به خوندن ادامه بده.
‫♪ من هنوز جوانم ♪
‫برو بیرون!
‫تو کی هستی؟
‫تو دیگه کدوم خری هستی؟
‫دخترها، آروم باشید.
‫من دنبال یه مرد می گردم که یواشکی وارد ‫اتاق شما شده، اون شخص رو ندیدید؟
‫در مورد چی داری صحبت می کنی؟ ‫ما بلافاصله بعد از نمایش درام اومدیم اینجا.
‫تو.
‫چرا داری گریه می کنی؟
‫به خاطر اینکه خیلی ترسیدم.
‫ترسیدی؟
‫چرا ترسیدی؟
‫خانم!
‫با یه تفنگ یهویی وارد اینجا شدی! ‫خب معلومـه که ترسیدیم!
‫خانم؟
‫درسته.
‫هی، آروم باش، دیگه مشکلی نیست.
‫مشکلی نیست.
‫مطمئنی که کامل همه جا رو بررسی کردی؟
‫حتی سونای خشک رو هم بررسی کردم، ‫جایی که دخترها بودن.
‫کوه گاماک، ببر سیاه هستم.
‫ببر سیاه، ببر سیاه.
‫کوه گاماک هستم، با محموله داریم ‫میریم به سمت شرکت.
‫میریم به شرکت.
‫نه!
‫- عجله کنید! ‫- بیا بیرون.
‫- نه! ‫- بیا بیرون!
‫ولم کنید!
‫بیا بیرون.
‫حالت خوبه؟
‫جئونگ مین، 5 دقیقه دیگه ‫حضور غیاب می کنن.
‫یونگ رو، باید عجله کنیم!
‫این داخل!
‫شماها اول برید، من هم خیلی زود میام.
‫خیلی خب، دیر نکنیا. ‫سئول هوی، اینا رو بردار.
‫خیلی خب.
‫پس...
‫من فقط امشب رو اینجا می مونم.
‫فکر می کنی این کافیه؟
‫تا زمانی که زخمت خوب بشه باید ‫اینجا بمونی.
‫یه جای امن برات پیدا می کنم تا ‫اونجا مستقر بشی.
‫چطوری این لطف تو رو جبران کنم؟
‫من که مجانی کمک نمی کنم.
‫این کار به خاطر اون نواره.
‫برام نوار خریدی، الان دیگه بی حساب شدیم.
‫به محض اینکه حضور غیاب تموم بشه برمی گردم.
‫♪ درخت کهنسالِ زخمی ♪
‫♪ سردرگم شده و نمی دونه چی بگه ♪
‫♪ ای رفیق، صدای خشمگین رو ♪
‫♪ می شنوی؟ ♪
‫♪ ای رفیق، می تونی غمِ عمیقِ ♪
‫♪ چشم هام رو ببینی؟ ♪
‫چی؟
‫بهت گفتم جلوی لی گانگ مو رو بگیر.
‫متاسفم قربان.
‫بهم گفتید خیلی محتاط باشم، ‫چاره ای نداشتم.
‫افراد کره ی شمالی چی شدن؟
‫یکیشون رو دستگیر کردیم و بردیم به شرکت...
‫و رودخانه ی تائدونگ 1 و آخرین نفر ‫فرار کردن.
‫هان آی سئوپ حرفی هم زده؟
‫مدام میگه به خاطر اینکه لاستیک ماشینش ‫پنچر شده بوده، داشتن می رسوندنش خونه.
‫خیلی خب، هر یک ساعت من رو در جریان امور قرار بده.
‫آهای چوی.
‫بله قربان.
‫چطور پیش رفت؟
‫موفق نشدن؟
‫از اونجایی که عملیات فونیکس فوق سری هستش...
‫بدون اطلاع رئیس آن انجامش دادیم، ‫واسه همین...
‫انتخابات ریاست جمهوری سه هفته ی ‫دیگه برگزار میشه.
‫کجاش سخته؟ ما فقط این عملیات رو تامین بودجه می کنیم ‫و افراد کره ی شمالی به بقیه ش رسیدگی می کنن.
‫هان آی سئوپ، مغز متفکر اون یکی نامزد انتخاباتی رو ‫می فرستیم کره ی شمالی...
‫چندتا عکس می گیریم و یه سری سوابق رو جعل می کنیم...
‫که نشون میده کره ی شمالی داره تامین مالیش می کنه ‫و بعد اون سوابق رو میدیم به مطبوعات.
‫بعدش نامزد خودمون رئیس جمهور میشه.
‫چطور می تونی تو انجام این کار ساده گند بزنی؟
‫مگه نمی دونی مردم بی صبرانه دلشون می خواد ‫خودشون رئیس جمهور رو انتخاب کنن؟
‫خوشبختانه، رودخانه ی تائدونگ 1 دستگیر نشده، ‫پس با کره ی شمالی صحبت می کنم...
‫واقعا فکر می کنی اون کمونیست ها ‫طبق خواسته و میل ما عمل می کنن؟
‫یادت رفتـه چقدر پول بهشون دادیم تا ‫مجبورشون کنیم توافقنامه رو امضا کنن؟
‫اما نمی تونیم به مامورهامون ‫دستور بدیم...
‫بیخیال دستگیری جاسوس کره ی شمالی بشن، ‫می تونیم؟
‫من مدیر سازمان ملی برنامه ریزی امنیت هستم.
‫حتی تو همین لحظه که داریم ‫صحبت می کنیم...
‫مطبوعات در مورد این حرف می زنن که ‫هان آی سئوپ رو چطوری تقریبا ربودن.
‫بعدش حزب احمق مخالف در مورد جریان ‫سیاسی کره ی شمالی زر زر می کنه.
‫من خودم تنهایی به پرونده ی هان آی سئوپ ‫رسیدگی می کنم.
‫خودت تنهایی؟
‫قربان!
‫باید باهاتون حرف بزنم.
‫چرا دخالت بیجا کردی و گند زدی تو همه چی؟
‫آقای نام.
‫همانطور که انتظار می رفت...
‫افراد بی عرضه و کوشا از همه ‫به درد نخور تر هستن.
‫فقط این نیست، تو کند ذهن هم هستی.
‫گمش کردید؟
‫متاسفم قربان.
‫به گانگ مو بگو که بیخیال پرونده ی ‫هان بشه.
‫اما باید رودخانه ی تائدونگ 1 رو دستگیر کنیم.
‫گفتم دیگه بیخیالش بشید!
‫لعنتی.
‫خیلی مایوس کننده ست!
‫تو هم باید یه لگد می زدی به قلم پاش!
‫باید قلم پاش رو می شکوندی!
‫خیلی دلم می خواست اما کی می دونه؟
‫نام تائه ایل شاید طناب نجات ما بشه.
‫- طناب نجات؟ ‫- آره.
‫خفـه شو احمق!
‫- خفه شو! ‫- آروم باش عزیزم، آروم باش.
‫خوب گوش کن.
‫من دارم زن نام تائه ایل رو طناب نجات ‫خودمون می کنم...
‫- پس تو... ‫- بله، من...
‫نباید منتظر یه طناب نجات باشی...
‫- تا برات بیاد پایین. ‫- خیلی خب.
‫باید طناب نجات خودت رو بسازی!
‫خیلی خب!
‫صبر کن، چی؟ چطوری این کار رو انجام بدم؟
‫ببخشید؟ یهویی داریم پرونده رو می بندیم؟
‫اونا سعی کردن پروفسور هان رو بدزدن.
‫اما خودش میگه اینطور نیست.
‫چیکار می تونیم بکنیم؟
‫باید بفهمیم چرا داره این کار رو می کنه.
‫دست به هان نمی زنی، فهمیدی؟
‫اگه اذیتش کنی و این کار روی ‫انتخابات تاثیر بذاره چی؟
‫قربان، مطمئنم که اون مجرم فراری ‫رودخانه ی تائدونگ 1 هستش.
‫این چیزیـه که تو فکر می کنی!
‫باشه.
‫بیا فرض کنیم اونطور که تو فکر می کنی ‫سعی کرده پروفسور هان رو بدزده.
‫خب که چی؟
‫اگه به این کار ادامه بدی...
‫همه ی ما رو در معرض خطر قرار میدی.
‫دیگه نباید به پرونده سازی معروف بشیم.
‫حتی یه مقاله هم در این مورد ‫چاپ نکردن.
‫وقتی داشتیم تعقیبش می کردیم چندتا ‫ماشین خوردن به هم و تیراندازی شد.
‫اما فقط در مورد انتخابات مقاله چاپ کردن.
‫کاملا واضحـه که مقامات دارن ما رو ‫تحت فشار می ذارن، کناره گیری می کنیم؟
‫البته که نه!
‫نمی کنیم؟
‫اون عوضی...
‫رودخانه ی تائدونگ 1 هستش، ‫از این بابت مطمئنم.
‫تو حتی بیخیال یه کمونیست هم نمیشی، ‫پس چرا به من...
‫هان نا!
‫پروفسور هان رو همچنان تحت نظر بگیر.
‫«اسباب بازی های کازموس»
‫این یارو رهبر شماست، مگه نه؟
‫زیر دست های آسیب دیده ش رو...
‫واسه اینکه خودش نجات پیدا کنه ‫ول کرد و رفت.
‫عجب عوضی ای.
‫زنده باد جمهوری دموکراتیک خلق کره (کره ی شمالی)!
‫پنهانی تو آلمان عملیات انجام می داده.
‫چرا یهویی اومده سئول؟ ‫چرا بین این همه آدم پروفسور هان رو انتخاب کرده؟
‫واسه نزدیک شدن به پروفسور هان...
‫خودش رو فارغ التحصیل اقتصاد از ‫دانشگاه برلین جا زده...
‫و به اوه جوانگ تائی، دستیار آموزشی ‫پروفسور هان، نزدیک شده.
‫دقیق و با جزئیات همه چی رو ‫برنامه ریزی کردید.
‫چرا سعی داشتید پروفسور هان رو ‫بدزدید؟
‫هی.
‫سیانوره!
‫تف کن بیرون!
‫لعنتی!
‫شیفت ما کِی تموم میشه؟
‫30 دقیقه دیگه.
‫عجب وضعیت بدی!
‫♪ امشب خیلی از تاریکی می ترسم ♪
‫♪ صدای بی هیجان پرنده ها امشب خیلی غمناکه ♪
‫♪ روزهای قدیمی قشنگ و دوست داشتنی ♪
‫♪ هر کدوم ♪
‫لعنتی!
‫دیوونه شدی؟
‫عقلت رو از دست دادی؟
‫فقط چند روز.
‫اون پسر من رو یاد برادرم میندازه.
‫اگه اون قدیم یه نفر کمکش کرده بود...
‫اونوقت دستگیر نمی شد.
‫دیگه نمی خوام چیزی در این مورد بشنوم.
‫بهش بگو سپیده دم از اینجا بذاره بره.
‫تو کسی هستی که عقلش رو از دست داده!
‫حتی درست نمی تونه راه بره، ‫چطوری می تونیم بیرونش کنیم؟
‫می خوای داخل خوابگاه نگهش داری؟ ‫اون هم در طبقه ی چهارم؟
‫اما اونجا امن ترین جاست، مگه نه؟
‫تو...
‫تو نمی دونی اونجا چه جاییـه؟
‫سرپرست سابق خوابگاه که مُرده ‫اونجا زندگی می کرده.
‫یادت نمیاد؟
‫وقتی رفتیم به طبقه ی چهارم...
‫«ورود ممنوع»
‫این مکان شش ساله که تعطیل شده!
‫سرپرست سابق خوابگاه اینجا ‫خودکُشی کرده.
‫شایعـه شده که...
‫روحش هنوز شب ها در اطراف ‫خوابگاه پرسه می زنـه.
‫بیخیال.
‫اون رو ببین!
‫بیا اینجا.
‫با این وجود می خوای اونجا مخفیش کنی؟
‫خب چیکار می تونیم بکنیم؟
‫حداقل چند روزی طول می کشه ‫تا حالش خوب بشه.
‫اگه بتونیم ببریمش اونجا، ‫امن ترین مکان براش خواهد بود.
‫اما درب اونجا قفلـه!
‫خب چطوره از آقای مان دونگ کمک بگیریم؟
‫مطمئنم که کمکمون می کنه.
‫اگه به یه جاسوس از کره ی شمالی ‫پناه بدیم...
‫با ده سال حبس روبرو می شیم.
‫اما من خودم بیرون از خوابگاه ‫ملاقاتش کردم.
‫اون جاسوس نیست، مطمئنم.
‫اما اگه من راهی زندان بشم، ‫بچه هام تو دردسر میفتن.
‫پلیس ها همیشه میگن اعتراض کننده ها ‫مردم رو ضد دولت می کنن...
‫و بی اعتمادی رو ترویج میدن...
‫و اونا رو مثل کمونیست ها نشون میدن.
‫همیشه.
‫پس احتمالا باید به خاطر...
‫همین باشه که سرپرست خوابگاه ‫با پلیس ها همکاری نمی کرد.
‫واسه اینکه دانشجوی معترض رو ‫نجات بده؟
‫دقیقا، واسه نجات دانشجوی ‫معترض این کار رو کرد.
‫پس نباید به کسی چیزی بگم.
‫خیلی خب، بذار ببینم.
‫هی.
‫راستی، نباید بذاریم بون اوک از این قضیه با خبر بشه.
‫چرا؟
‫با پلیس ها خیلی همکاری می کرد و ‫سعی داشت رضایت اونا رو به دست بیاره.
‫همچنین ازم پرسید که واسه تحویل دادن ‫یه جاسوس چقدر پول جایزه می گیره.
‫خدای من، برید اون داخل!
‫رفت تو اتاقش!
‫خدایا، خیلی ترسیدم!
‫یه لحظه صبر کن.
‫چیزهایی که پوشیده بود رو دیدید؟
‫اونا وسایل گمشده ی دانشجوها نبودن؟
‫درسته. ‫اون کفش ها واسه سئول هوی نبودن، یونگ رو؟
‫بعد از اینکه کفش هاش رو گم کرد ‫چند روز فقط گریه می کرد.
‫فکر کنم همینطوره.
‫خیلی خب، بیاید عجله کنیم.
‫هر بار که میام اینجا، کمرم از ترس ‫به لرزه میفته.
‫من خودم آوردمش پایین.
‫با دست های خودم.
‫سرپرست سابق خوابگاه، خانم سانگ.
‫نترس، چیزی به اسم روح وجود نداره.
‫- درست میگم جئونگ مین؟ ‫- چی؟
‫آره، درست میگی، البته که چیزی به اسم روح وجود نداره.
‫- خدایا، خیلی سرده. ‫- خدایا.
‫چراغ ها رو خاموش کن.
‫- هی. ‫- سلام قربان.
‫برید یه مقدار استراحت کنید.
‫ساکت باشید.
‫این پایین دقیقا کتابخونـه قرار گرفته.
‫خیلی باید مراقب باشید.
‫شین جیونگ جا، حساس ترین دختر ‫خوابگاه...
‫هر روز تا ساعت 2 صبح داخل کتابخونـه ‫مطالعـه می کنه، این رو فراموش نکنید.
‫میشه این رو نگه داری؟
‫دیشب اتفاق غیر عادی ای رخ نداد.
‫حتی اعتراض کننده هایی که تحت نظر دارید ‫تماس مشکوکی دریافت نکردن.
‫اتاق 207 چطور؟
‫اونا یه مشکلی دارن، درسته؟
‫متوجـه شدم که در طول حضور غیاب ‫عجیب رفتار می کردن.
‫هزار بار بهت گفتم بیش از حدت صحبت نکن.
‫چیزی که میگی می تونـه حتی یه آدم رو به کُشتن بده.
‫- متاسفم خانم. ‫- می تونی بری.
‫- خدای من! ‫- بذار من اول انجامش بدم.
‫تو چت شده؟ ‫دیشب دیر خوابیدی صبح هم دیر بیدار شدی!
‫- بیا بریم صبحانه بگیریم. ‫- صبحانه؟
‫چی؟
‫«منوی این هفته»
‫هی، کوله پشتیش رو نگاه کن!
‫اون چش شده؟
‫پیژامـه پوشیده؟
‫میره کنار یا نه؟
‫چرا اون رو آورده اینجا؟
‫خیلی خنده داری!
‫نگاهش کن!
‫بهش خیره نشید!
‫از صبحانه لذت ببرید.
‫دخترهای لوس!
‫باید بدونید که من چقدر تیزبین هستم.
‫از بین 360 دانشجو...
‫خیلی خوب می دونم کی صبحانه گرفته ‫و کی نگرفته.
‫نمی تونید من رو فریب بدید.
‫نفر بعدی.
‫ممنونم.
‫سیب هم بردار.
‫درسته.
‫ما هم سوسیس اضافی می خوایم.
‫ساکت باش.
‫«کو های ریونگ»
‫نه! من هنوز آماده نیستم!
‫منم.
‫باید یه کد واسه خودمون بسازیم.
‫تق تق، تق تق تق!
‫اگه دو بار صدای ضربه رو شنیدی و بعدش سه بار، ‫یعنی منم، یونگ رو.
‫و باید فورا در رو باز کنی، قبولـه؟
‫قبولـه.
‫احتمالا چیزی واسه خوردن نداشتی.
‫این رو بخور، واسه اینکه خوب بشی ‫باید غذا بخوری.
‫میشه برام باتری بیاری؟
‫باتری؟ واسه چی؟
‫یه رادیو پیدا کردم، می خوام وقتی ‫تنهام رادیو گوش کنم.
‫خیلی خب، برات میارم، حالا غذات رو بخور.
‫و روزنامه هم می خوام.
‫روزنامـه؟
‫هم رزم هام...
‫رفیق هام هم تحت تعقیب هستن.
‫می خوام بفهمم چه اتفاقی براشون افتاده.
‫اگه تو خبرها چیزی گفته باشن.
‫برات میارم، نگران نباش، غذات رو بخور.
‫همچنین می تونم از ساختار و ‫نقشه ی خوابگاه مطلع بشم؟
‫واسه اینکه بتونم بدون دستگیر شدن ‫فرار کنم...
‫باید از نقشه ی خوابگاه مطلع باشم.
‫جدی؟!
‫من واسه اینکه بتونم دو بار صبحانه بگیرم ‫مجبور شدم لباس هام رو عوض کنم.
‫حتی عینک زدم و موهام رو بستم.
‫یکی از خانم های کافه تریا مچم رو گرفت.
‫می بینی چه سختی ای کشیدم؟
‫پس غذات رو بخور.
‫خیلی خب، می خورم.
‫گفتی یه برادر داری...
‫که موقع اعتراضات دستگیر شده.
‫آره، واسه همین به خدمت اجباری ‫فرستادنش.
‫شرط می بندم که خیلی نگرانتـه.
‫تو باید مثل یه خواهر بزرگ...
‫نه، باید براش مثل مادر باشی.
‫از کجا می دونستی؟
‫من هم یه خواهر کوچیک دارم...
‫که شبیـه مادرم رفتار می کنه.
‫«غذات رو یادت نره بخوری»
‫«مراقب خودت باش، یه وقت آسیب نبینی.»
‫کلی غر می زنـه.
‫دقیقا مثل منـه.
‫من هم همین چیزها رو به برادرم ‫می گفتم.
‫برادرت الان تو ارتشـه...
‫اما احتمالا باید حسابی دلتنگ غر زدن های ‫تو شده باشه.
‫حقشـه!
‫آخه همیشه می گفت دیگه از غر زدن هام ‫خسته شده!
‫اوه راستی، یه سری چیزهای دیگه هم آوردم، ‫فکر کردم که ممکنه لازمت بشه.
‫حوله.
‫دستمال توالت.
‫اما به خاطر یه نوار کاست ‫زیادی داری کمکم می کنی!
‫خب پس بعدا این کارم رو ‫جبران کن.
‫چطوری؟ با چی؟
‫کاری هست که توش ماهر باشی؟
‫مثل چی؟
‫مثل آهنگ خوندن. ‫یه کاری که تو انجامش ماهری.
‫چیزی نیست.
‫حتی یه کارم بلد نیستی؟
‫حتی یه کارم بلد نیستم!
‫پس به جای اعتراض کردن باید ‫چنین چیزهایی رو یاد بگیری.
‫خیلی کسل کننده ای!
‫«ورود ممنوع»
‫خدای من، این...
‫گردنبند مورد علاقه ی ژاکلین کندی بوده، ‫درسته؟
‫خدای من، خانم هونگ. ‫شما در انتخاب کردن هدیه واقعا خوبید.
‫از همگی بابت حضور در اینجا و ‫تبریک تولدم ممنونم.
‫باعث افتخاره.
‫به عنوان همسر افسر ارتش، ‫به عنوان همسر یه سیاستمدار...
‫و حالا به عنوان همسر نامزد آینده ی ریاست جمهوری...
‫شما الگو و سرمشق ما هستی.
‫واقعا دعوت شدن به اینجا باعث افتخاره.
‫زن یک افسر نظامی، باید به ‫لباس نظامی شوهرش...
‫و همچنین کفنش، در تمام مدت فکر کنه ‫و برای بدترین اتفاقات آماده باشه.
‫همگی این رو می دونید دیگه، درسته؟
‫- البته خانم. ‫- البته خانم.
‫این مرد همیشه آماده ست تا جونش رو ‫فدای کشورش کنه.
‫همانطور که من حمایتش می کردم...
‫فکر می کنید در مورد زن خوب بودن، ‫چی فهمیدم؟
‫کسی می دونه؟
‫می دونستم.
‫خانم.
‫خدای من.
‫- اون چیه؟ ‫- خدای من!
‫حسابی در مورد اینکه به...
‫مهمون هام چه هدیه ای رو بدم، ‫فکر کردم.
‫در نهایت این رو انتخاب کردم.
‫حالا، لطفا بازش کنید.
‫خدای من.
‫این چاقوئـه؟
‫چقدر محشره!
‫مهارت و خلاقیت رو میشه تو این اثر حس کرد.
‫این چاقوی آشپزخونه فوق العاده ست خانم.
‫روی چاقو با حروف چینی کلمه ی ‫«صداقت» حک شده.
‫خودشه!
‫جواب همینـه!
‫صداقت!
‫باید با صداقت و صمیمیت به ‫شوهرمون خدمت کنیم.
‫این راز زن خوب بودنـه.
‫حتی پدرم، ژنرال چهار ستاره ی سابق...
‫اسم من رو سئونگ سیم گذاشت که ‫یعنی صداقت.
‫خدای من.
‫چه پر معنی.
‫خیلی خب، نظرتون چیه این کلمه رو ‫با هم بگیم؟
‫البته.
‫صداقت!
‫- صداقت! ‫- صداقت!
‫خوبـه!
‫- خیلی خوبه. ‫- آفرین.
‫خدای من.
‫حالت کاملا خوبه.
‫فشارت 120 روی 73 هستش.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫چقدر عجیبـه.
‫به خاطر اون چانگ سو حسابی ‫عصبانی شدم...
‫واسه همین فکر کردم فشارم رفته بالا.
‫امروز داری میری پکن، درسته؟
‫پس همه چی طبق برنامه پیش میره.
‫کی می دونه؟
‫اون کمونیست های عوضی هرگز اون چیزی ‫که می خوایم رو راحت بهمون نمیدن.
‫البته که نمیدن. ‫اینطوری می خوان پول بیشتری ازت بگیرن.
‫به هر حال، به لطف این شکست...
‫اون چانگ سو نتونست نظر ‫کد 1 رو جلب کنـه.
‫درسته.
‫تو این قضیه، تو هیچی واسه از دست دادن نداری.
‫چی؟
‫ای روباه کوچولوی بدجنس.
‫چطوریـه که وقتی باهات حرف می زنم ‫تمام نگرانی هام از بین میره؟
‫بلند شو، الان دیرت میشه.
‫خدای من، ای کاش می تونستم تو رو ‫تا کنم بذارم داخل جیبم.
‫اینطوری هر وقت که می خواستم می تونستم ‫ببینمت و ازت مشاوره بگیرم.
‫مستقیم نرو فرودگاه، اول یه سر برو خونه.
‫این چیه دیگه؟
‫امروز تولد همسرتـه.
‫واقعا من باید این کار رو برات انجام بدم؟
‫وقتی برگشتم می بینمت.
‫مراقب باش.
‫به نظرم خانم پی به اتاق شما شک کرده.
‫چی؟ چرا شک کرده؟
‫مطمئن نیستم، شاید به خاطر اینکه ‫پلیس ها یهویی وارد اتاق شدن.
‫اما موقع حضور غیاب چیز به خصوصی نگفت.
‫یعنی انقدر از خانم پی می ترسی؟
‫اما خب اگه شما رو هدف قرار بده، ‫واقعا ترسناک میشه، قابل درکه.
‫«اطلاعات»
‫خدایا، از این کار دیگه حالم به هم می خوره.
‫امیدوارم اون جاسوس رو ‫خیلی زود دستگیر کنن.
‫«لی گانگ مو»
‫گفتن اگه شخص مشکوکی رو دیدم ‫با این شماره تماس بگیرم.
‫اگه اطلاعاتمون مفید باشه، 50 میلیون ون ‫پاداش می گیریم.
‫حقوق ماهانـه ی من فقط 55 هزار ون هستش.
‫اگه این جایزه رو بگیرم، حتی می تونم ‫برم برلین.
‫برلین.
‫- اوه، برلین؟ ‫- آره.
‫حالا چرا اونجا؟
‫خدای من، بهت نگفتم؟
‫اون پسره که باهاش آشنا شدم رو یادته؟
‫فارغ التحصیل اقتصاد از دانشگاه برلین هستش.
‫گفتش دوست داره اونجا ببینمش.
‫شاید رفتم.
‫خدایا، واقعا دلم می خواد اون 50 میلیون رو ‫ببرم تا برم برلین.
‫«خشک شویی هوسو»
‫خیلی متاسفم.
‫من برنامه های دیگه ای دارم، ‫متاسفانه نمی تونم باهات بیام کنسرت.
‫متوجه ام.
‫اومدی به قرار ملاقات بعدش گفتی ‫برنامه های دیگه ای داری؟
‫خدایا، پسره ی عوضی. ‫مطمئنم فهمیده که...
‫دانشجوی کالج نیستم.
‫منظورم اینه که، تو تحصیل کرده هستی، ‫باید به جامعه کمک کنی.
‫چرا اعتراض می کنی؟
‫مبارزه کردن چه فایده ای داره؟ ‫فقط افراد ضعیف آسیب می بینن.
‫اصلا می دونی خانواده ت چقدر ‫نگران میشه؟
‫به نظرم برادرت پسر خیلی باحالیه.
‫باحالی بخوره تو سرش.
‫منظورت اینه که تو هم پسر باحالی هستی؟
‫خب، این رو زیاد میگن.
‫پس احتمالا یه خانم اون گردنبند رو ‫بهت داده.
‫چی؟
‫این؟
‫آره.
‫متوجه ام.
‫من چم شده؟ یادم رفت که باید ‫گزارشم رو بنویسم.
‫من دیگه میرم.
‫«ورود ممنوع»
‫یونگ رو.
‫خودت گفتی صبح زود بیدارت کنم.
‫چیه؟
‫امروز یکشنبه ست.
‫خب صبحانه ش چی میشه؟
‫مگه اون ظرف غذا رو نخریدی ‫براش غذا ببری؟
‫لعنتی.
‫بیا.
‫از خوردنش لذت ببری.
‫خب، هنوز گزارشم تموم نشده.
‫اتاقم رو هم باید تمیز کنم.
‫امروز یکشنبه ست، یه مقدار ‫سرم شلوغـه.
‫شنیدی؟
‫- شنیدی؟ ‫- ساکت!
‫چه خبر شده؟
‫چیزی نیست، به مطالعـه تون برسید.
‫«سکوت رو رعایت کنید»
‫خدایا، خیلی سرده.
‫چقدر دیگه باید این کار رو انجام بدیم؟
‫اون بی دلیل افسانه نشده که.
‫تا وقتی که اون کمونیست رو بگیریم.
‫اما مطمئنی که اون داخله؟
‫کافیه.
‫همه جا امنـه قربان.
‫لطفا بیاید یه نگاهی بندازید.
‫«توجه» ‫«ساعت هایی که باز هستیم»
‫نه، بیاید یه نگاهی بندازید.
‫این یکی.
‫«ورود آقایون ممنوع»
‫هی، کجا داری میری؟
‫نمی بینی؟ نوشته ورود آقایون ممنوع.
‫پس برو، برو.
‫خدایا، واقعا مایه ی دردسره. ‫چرا باید یکشنبه ها محوطه ی دانشگاه رو باز کنن؟
‫- سلام! ‫- کجا دارید میرید؟
‫میریم تئوکبوکی بخوریم.
‫- متوجه ام، برید نوش جون. ‫- بعدا می بینیمت.
‫«ورود آقایون ممنوع»
‫یونگ رو!
‫اون یونگ رو!
‫یونگ یو!
‫- یونگ یو! ‫- یونگ یو!
‫برادرم اومده!
‫- یونگ یو! ‫- چقدر خوشتیپه!
‫یونگ رو!
‫حالت چطوره؟
‫چطوری اومدی اینجا؟ ‫گفتی مرخصی نمیدن و نمی ذارن کسی بیاد دیدنت.
‫خودت می دونی چطوری.
‫یه مقدار پارتی بازی کردم.
‫البته یه مقدار عذاب وجدان گرفتم.
‫اصلا عذاب وجدان نداشته باش ‫و از این فرصت استفاده کن.
‫ببین وقتی تنها خواهرت تو رو می بینه ‫چقدر خوشحال میشه؟
‫خدایا، خیلی سرده، مگه نه؟
‫چقدر قشنگه.
‫گرم هست؟
‫مگه نگفتی برادرت نمی تونه ‫مرخصی بگیره؟
‫خب...
‫گرفته دیگه.
‫تنها برادرم.
‫- متوجه ام. ‫- اون واسه من...
‫با ارزش ترین شخص تو دنیاست.
‫وقتی کبوترم مُرد کلی گریه کردم و تو...
‫این گردنبند کبوتر رو برام درست کردی.
‫گفتی تا همیشه من رو در امان ‫نگه می داره.
‫«زنده باد رهبر بزرگ»
‫این گردنبندی هستش که خیلی برام عزیزه.
‫اما این رو میدم به تو.
‫تو...
‫باید برگردی به کره ی شمالی.
‫خواهر من هم برام، با ارزش ترین شخص...
‫تو دنیاست.
‫پس این گردنبند رو...
‫خواهرم سو هوی این رو داده بهم.
‫گفتش که این کبوتر من رو در امان ‫نگه می داره.
‫نمی دونستم شکل پرنده ست.
‫خیلی خب، زخمت پانسمان شد.
‫ممنونم.
‫پس اسم خواهرت سو هوی هستش؟
‫آره، رفتارش مثل پسرهاست.
‫خب اسم خودت چیه؟
‫اوه، باورم نمیشه هنوز اسمم رو ‫بهت نگفتم.
‫من لیم سو هو هستم.
‫لیم سو هو.
‫به معنی محافظت از عشقم؟
‫اوه، خب اسم آلمانیت چیه؟
‫اسم آلمانیم؟
‫بشوتزه داینن گالیبتن.
‫بـ...چی؟
‫بـ...
‫من دیگه باید برم.
‫اوه نه!
‫بذار من ردیفش می کنم.
‫خب پس من میرم این رو بشورم.
‫چی؟ لعنتی.
‫روحی که از آب استفاده می کنه؟
‫«ورود پرسنل غیر مجاز ممنوع»
‫لعنتی!
‫چیکار داری می کنی؟
‫- چی؟ ‫- اونجا چیکار داری می کنی؟
‫برو به کارت برس.
‫استراق سمع می کنی؟
‫- آقای کیم. ‫- بله؟
‫کلید اتاق طبقه ی چهارم رو داری؟
‫آره، دارم، اما چرا می پرسید؟
‫- دنبالم بیا. ‫- ببخشید؟
‫خدای من، خیلی بد شد!
‫«ورود آقایون ممنوع»
‫اینطوری پلیس ها خیلی راحت من رو می بینن، ‫پس نمیشه از این راه استفاده کرد.
‫زیرزمین طبقه ی دوم چطوره؟
‫اتاق فنی و اتاق مان دونگ ‫اونجا هستن.
‫از اونجا راه خروجی هست؟
‫فکر نکنم.
‫وقتی واسه حضور غیاب دیر کردم، ‫نتونستم دری به سمت زیرزمین پیدا کنم.
‫و هم اتاقی هام هم گفتن که ‫راه خروجی نداره.
‫پس تنها راه خروج از دروازه ی اصلیه؟
‫آره، متاسفانه.
‫سمت راست پله ها قرار دارن.
‫این پله ها تنها راه واسه اومدن به ‫پشت بام هستن.
‫و کسی نزدیک این اتاق زیر شیروانی نمیشه.
‫به خاطر داستان ترسناکی که در موردش وجود داره.
‫و این اتاق زیر شیروانی...
‫«ورود ممنوع»
‫خب، من...
‫«ورود ممنوع»
‫چرا این وقت شب می خواید ‫اینجا رو بررسی کنید؟
‫خدایا، اینجا خیلی گرد و خاک داره.
‫خدای من، پاهام چقدر درد می کنن.
‫اوه نه.
‫بازش کن.
‫کف حمام آب ریخته.
‫خانم پی دیشب اومد به اینجا.
‫شنیدم آب از اونجا نشتی کرده. ‫قبلا چنین چیزی رخ نداده.
‫یه چیزی رو داری از من مخفی می کنی.
‫من امروز باید از اینجا خارج بشم.
‫اون روز دانشجوهای پسر هم ‫می تونن وارد خوابگاه بشن.
‫اوه جوانگ تائی، بیا در مورد ‫سو هو صحبت کنیم.
‫چرا انقدر دلت می خواد رودخانه ی تائدونگ 1 رو ‫دستگیر کنی؟
‫اون کمونیست عوضی، ‫به محض اینکه ببینمش باهات تماس می گیرم!
‫به هر حال!
‫دیوونه شدی؟ ‫چرا اومدی اینجا؟
‫جوانگ تائی اینجاست.
‫اون دخترهای...
‫اگه شما دو نفر با هم برید امن تره.
‫قربان! خودش رو نشون داد!
‫متاسفم، تقصیر منـه.
‫تو واقعا کی هستی؟
‫«صحنه ی اضافی»
‫جیوک چان، اگه این ماموریت رو ‫با موفقیت به پایان برسونیم...
‫و قهرمان بشیم، بعدش می خوای ‫چیکار کنی؟
‫تو چی، گئوم چئول؟
‫خب...
‫دلم می خواد با مادرم برم به مرکز شهر پیونگ یانگ . ‫(پیونگ یانگ : پایتخت کره ی شمالی)
‫این آرزوی منـه.
‫تو چطور؟
‫می خوام برگردم شهر زادگاهم...
‫و هر چه سریع تر، بچه ی خواهرم ‫سو هوی رو بغل کنم.
‫همه چی خوب پیش میره، مگه نه؟
‫«تمامی شخصیت ها و رویدادها در این سریال ‫ساختگی می باشند»
‫«سپاه رستگارى»
‫«نان و دامپلینگ بخارپز»
‫من شکستش میدم!
‫ببین، داره برف میاد!
‫- این هوا خورش ماهی پولاک می طلبـه. ‫- خیلی خب.
‫تو واقعا مشکلی با این قضیه نداری؟
‫البته که نه، یه خورش ماهی پولاکِ خوشمزه و ‫تند تو این هوا خیلی می چسبه.
‫امروز روز عملیاته.
‫باید دستگیرش کنیم.
‫- پروفسور. ‫- بله؟
‫- دارید میرید خونـه؟ ‫- سلام سو هو، هنوز اینجایی؟
‫خدای من، خیلی جدی به نظر میاد.
‫واقعا لطف می کنی که من رو می رسونی. ‫ممنونم.
‫دارن میان.
‫رودخانه بالاخره داره حرکت می کنه، تمام.
‫من و هان نا جلوی ساختمان B ‫در حالت آماده باش هستیم.
‫رودخانه ی تائدونگ 1 باید از این جاده واسه ‫خارج شدن از دروازه ی اصلی استفاده کنه.
‫برو.
‫و در این جاده، حدودا در سه کیلومتری اینجا...
‫یه تونل قرار داره.
‫بدون شک ماشینش از این تونل رد میشه.
‫بعد از تونل جاده به چند شاخـه منشعب میشه، ‫واسش آماده خواهیم بود.
‫ماشینش به هر سمتی بره...
‫تو چهار راه بعدی می گیریمش.
‫- ایل گیون، تو در چهار راه در حالت آماده باش هستی. ‫- بله قربان.
‫اونجا با ماشینش برخورد می کنی.
‫به هر قیمتی که شده دستگیرش می کنیم. ‫دیگه صحبتی نیست.
‫کجا دارید من رو می برید؟
‫بهم بگید.
‫کجایی کوه گاماک؟
‫فورا برو به چهار راه دوم!
‫کوه گاماک هستم، اطاعت میشه قربان.
‫بپیچ.
‫هم رزمی، فکر کنم از دستشون فرار کردیم.
‫هم رزم جو.
‫جئوم چئول.
‫جئوم چئول!
‫پروفسور!
‫هم رزم جو!
‫فرار کن! همین الان!
‫لیم سو هو.
‫دنبالم بیاید.
‫♪ درخت کاج، درخت کاج، درخت کاج سبز رنگ ♪
‫- ♪ توسط بادهای شرقی تکان نخور ♪ ‫- سو هو، عوضی!
‫♪ زیر میله های زندان ♪
‫♪ جایی که بسته شدی ♪
‫♪ اونجا زنده همدیگه رو می بینیم ♪
‫- انتخابات منصفانه! ‫- وایستا!
‫لیم سو هو!
‫- نبرد! ‫- نبرد!
‫هان نا، با دونگ جائـه برید سمت شرق. ‫من میرم سمت غرب.
‫به محض اینکه پیداش کردید ‫با بیسیم خبرم کنید.
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره.
‫بزن بریم.
‫«ورود افراد غریبه ممنوع»
‫سئونگ جون.
‫بیا بریم به خوابگاه.
‫خدانگهدار، الان واسه حضور غیاب دیرمون میشه.
‫خیلی خب، فردا می بینمت.
‫هی.
‫بیدار شو.
‫هی.
‫یونگ رو، سرپرست خوابگاه... ‫یا خدای بزرگ!
‫اونجا خونـه!
‫قربان!
‫باید خودش باشه.
‫از سر راه برید کنار!
‫سئونگ جون، این سمت. ‫دونگ جائه، اون سمت.
‫هی، شما نمی تونید...
‫«موقع خارج شدن از اتاق بخاری رو خاموش کنید»
‫برید کنار! از سر راهم برید کنار!
‫پیداش کنید!
‫توجه توجه، شرایط اضطراری پیش اومده. ‫یه عده غریبه وارد ساختمان شدن.
‫همگی فورا درهای اتاقتون رو قفل کنید.
‫تا زمانی که دستور دیگه ای ندادم، ‫در اتاق رو به روی هیچکس باز نکنید.
‫تکرار می کنم.
‫غریبـه ها وارد ساختمان شدن.
‫الان هر جایی که هستید، فورا در اتاق رو قفل کنید.
‫تا زمانی که دستور دیگه ای ندادم، ‫در اتاق رو به روی هیچکس باز نکنید.
‫داخل اتاقتون بمونید.
‫اگه این دستور رو نادیده بگیرید...
‫شدیدا تنبیـه خواهید شد. ‫حتی ممکنه از خوابگاه اخراج بشید.
‫این نکته رو فراموش نکنید.
‫شرایط اضطراری پیش اومده. ‫غریبه ها وارد ساختمان شدن.
‫در اتاق رو به روی غریبه ها باز نکنید و ‫هر جایی که هستید بمونید!
‫- های ریونگ! ‫- های ریونگ!
‫چه خبر شده؟
‫چه اتفاقی افتاده؟
‫وقتی از کتابخونـه برگشتم اینجا بود!
‫از پنجره اومده داخل؟
‫به نظرم به خاطر اعتراضات ‫دنبالش بودن!
‫واقعا مسخره ست!
‫الان چیکار کنیم؟
‫منظورت چیه؟ البته که باید مخفیش کنیم.
‫خیلی خب.
‫اما من خیلی می ترسم.
‫اگه مچمون رو بگیرن قطعا اخراج می شیم.
‫حتی ممکنه بازداشت بشیم.
‫بیاید به سرپرست خوابگاه اطلاع بدیم.
‫- لطفا؟ ‫- خفه شو.
‫اگه اطلاع بدیم ما رو هم دستگیر می کنن!
‫مگه نشنیدی؟ طرف جاسوس کره ی شمالیـه.
‫جاسوس؟ می دونی که پلیس ها همیشه برای ما ‫پاپوش درست می کنن و بهمون میگن کمونیست!
‫اون جاسوس نیست!
‫یکی از اون پسرهاییـه که تو کافی شاپ ‫باهاشون آشنا شدیم.
‫چی؟
‫همونی که با سنگدون رفت کنسرت؟
‫آره.
‫مطمئنم که به خاطر اعتراضات افتادن دنبالش.
‫اون روز هم دیدم که افتادن دنبالش.
‫تکرار می کنم.
‫توجه توجه، شرایط اضطراری پیش اومده. ‫یه عده غریبه وارد ساختمان شدن.
‫همگی درها رو قفل کنید و...
‫بهشون بگو فورا درها رو باز کنن.
‫من اونقدرا هم صبور نیستم!
‫هان نا!
‫همین الان.
‫همگی...
‫فورا درهای اتاقتون رو قفل کنید.
‫خدای من، اینجا چه خبر شده؟
‫فقط 30 دقیقه طول می کشه...
‫تا برسی به دفتر دادستانی.
‫برو حکم بازرسی رو بگیر.
‫می تونیم بعد از اینکه مجرم رو دستگیر کردیم ‫حکم رو تهیه کنیم.
‫اگه طرف اینجا باشه، مثل موشیـه که ‫تو تله افتاده، پس همین الان برو.
‫تو.
‫احتمالا فکر می کنی که افتادیم ‫دنبال یه دانشجوی معترض.
‫اگه اون مجرم رو اینجا دستگیر کنیم...
‫بعدش تو رو بازداشت می کنیم.
‫بفرمایید.
‫هی، چطور تونستی نقشه ی ساختمان رو...
‫بدون اجازه ی سرپرست خوابگاه ‫نشونشون بدی؟
‫کی اهمیت میده؟ اونا افتادن دنبال یه جاسوس.
‫دروازه ی اصلی تنها راه خروجـه.
‫اجازه ندید حتی یه موش از اونجا رد بشه.
‫بله قربان.
‫این اتاق از بیرون دری داره؟
‫یه در هست اما مسدود شده...
‫اونا دارن دنبال یه جاسوس می گردن، ‫باید همکاری کنیم.
‫البته.
‫درستـه که باید همکاری کنیم...
‫اما سرپرست خوابگاه می خواد ‫طبق قوانین عمل کنیم.
‫باشه، پس بذار طبق قانون عمل کنم ‫و یه نکته ای رو بهت بگم.
‫اگه به یه جاسوس پناه بدید...
‫یا به هر طریقی کمکش کنید، ‫با ده سال حبس روبرو می شید.
‫لطفا این نکته تو ذهنتون باشه.
‫خیلی خب، متوجه شدم.
‫اگه چیز دیگه ای لازم داشتید خبرم کنید.
‫هی، به هوش اومدی؟
‫- به هوش اومد؟ ‫- به هوش اومد؟
‫چشم هات رو باز کن.
‫صدام رو می شنوی؟
‫من رو می شناسی؟
‫الان چیکار کنیم؟ ‫به هوش اومد!
‫منم، تو اون نوار رو بهم دادی!
‫بلیت یک طرفـه. ‫بلیت یک طرفـه.
‫من کجام؟
‫اینجا خوابگاه دانشگاه هوسو هستش.
‫از پنجره وارد اتاق شدی.
‫گوش کن.
‫چهارتا پلیس مسلح اومدن اینجا دنبالت.
‫- من باید برم. ‫- نه.
‫اگه بری دستگیر میشی.
‫اگه اینجا بمونم، شماها رو در معرض ‫خطر قرار میدم.
‫لعنتی.
‫سئونگ جون.
‫- قربان، حکم رو گرفتم! ‫- ساکت باش.
‫همین الان درخواست نیروی پشتیبانی کن. ‫مجرم داخل خوابگاهـه.
‫بله قربان.
‫جئونگ مین.
‫ما هم بازداشت می شیم!
‫تو فقط به اعتراض کننده ها اهمیت میدی؟ ‫پس ما چی؟
‫من واسه اینکه بتونم برای ادامه ی تحصیل به ‫خارج از کشور برم، باید فارغ التحصیل بشم.
‫- اول بیاید از اینجا ببریمش بیرون... ‫- و بعدش؟
‫باید یه جای امن مخفیش کنیم.
‫آخـه داخل خوابگاه دخترانه کجا ‫مخفیش کنیم؟
‫من یه فکری دارم.
‫یه جایی رو می شناسم که پلیس ها ‫نمی تونن وارد بشن.
‫«حکم بازرسی» ‫«اتهام: نقض قانون امنیت ملی»
‫اوه نه!
‫الان چیکار کنیم؟
‫«یون سئول هوی، اون یونگ رو، ‫یو جئونگ مین، کو های ریونگ»
‫هی، شخص مشکوکی وارد این اتاق نشده؟
‫نه، من شخص مشکوکی رو اینجا ندیدم.
‫اینجا تنهایی؟
‫هم اتاقی هات کجان؟
‫«رازهای خوندن سوپرانو»
‫اونا کجان؟
‫داخل حمام عمومی.
‫حمام عمومی؟
‫اما سرپرست خوابگاه گفتش که درها رو ‫قفل کنید و داخل اتاق بمونید.
‫قبل از اینکه این رو بگه رفته بودن.
‫یعنی داری میگی با وجود اینکه ‫یه عده غریبه وارد ساختمان شدن...
‫رفتن سمت حمام عمومی؟
‫داخل حمام هیچ بلندگویی وجود نداره.
‫ممکنه صدای من رو نشنیده باشن.
‫- دنبالم بیاید. ‫- می خواید حمام ساختمان رو بررسی کنید؟
‫به چی خیره شدی؟
‫- ببین، من از اون... ‫- پسره ی...
‫قضیه اونطوری نیست که فکر می کنی.
‫عوضی، چطور تونست...
‫خانم...
‫خدای من.
‫یو جئونگ مین، دختره ی دهاتی...
‫«قوانین حمام عمومی»
‫برو کنار.
‫نه، نباید وارد بشید.
‫دیوونه شدید؟ نمی تونم اجازه بدم وارد بشید!
‫«به خاطر کره ی زمین در مصرف آب صرفه جویی کنید»
‫هی، درش رو بلند کن، بجنب.
‫ما باید لباسمون که خونی شده رو عوض کنیم، ‫تو حواست به این سمت نباشه.
‫گوش کنید، اگه مچمون رو بگیرن کارمون تمومـه!
‫فورا لباس های خونی رو ‫عوض کنید!
‫اون دخترهای دانشجو فقط 20 سال سن دارن.
‫- واقعا باید این داخل رو بررسی کنید؟ ‫- برو کنار.
‫♪ تنها موندن اشکالی نداره ♪
‫♪ من هنوز جوانم ♪
‫♪ خب اگه غمگین بشم چی؟ فقط می تونم گریه کنم ♪
‫♪ سرگردانم، دلم واسه عشق گمشده م تنگ شده ♪
‫♪ هرگز نمی تونم ازش متنفر بشم، چیکار کنم؟ ♪
‫♪ تنها موندن اشکالی نداره ♪
‫♪ من هنوز جوانم ♪
‫«درب رو باز نذارید»
‫به خوندن ادامه بده.
‫♪ من هنوز جوانم ♪
‫برو بیرون!
‫تو کی هستی؟
‫تو دیگه کدوم خری هستی؟
‫دخترها، آروم باشید.
‫من دنبال یه مرد می گردم که یواشکی وارد ‫اتاق شما شده، اون شخص رو ندیدید؟
‫در مورد چی داری صحبت می کنی؟ ‫ما بلافاصله بعد از نمایش درام اومدیم اینجا.
‫تو.
‫چرا داری گریه می کنی؟
‫به خاطر اینکه خیلی ترسیدم.
‫ترسیدی؟
‫چرا ترسیدی؟
‫خانم!
‫با یه تفنگ یهویی وارد اینجا شدی! ‫خب معلومـه که ترسیدیم!
‫خانم؟
‫درسته.
‫هی، آروم باش، دیگه مشکلی نیست.
‫مشکلی نیست.
‫مطمئنی که کامل همه جا رو بررسی کردی؟
‫حتی سونای خشک رو هم بررسی کردم، ‫جایی که دخترها بودن.
‫کوه گاماک، ببر سیاه هستم.
‫ببر سیاه، ببر سیاه.
‫کوه گاماک هستم، با محموله داریم ‫میریم به سمت شرکت.
‫میریم به شرکت.
‫نه!
‫- عجله کنید! ‫- بیا بیرون.
‫- نه! ‫- بیا بیرون!
‫ولم کنید!
‫بیا بیرون.
‫حالت خوبه؟
‫جئونگ مین، 5 دقیقه دیگه ‫حضور غیاب می کنن.
‫یونگ رو، باید عجله کنیم!
‫این داخل!
‫شماها اول برید، من هم خیلی زود میام.
‫خیلی خب، دیر نکنیا. ‫سئول هوی، اینا رو بردار.
‫خیلی خب.
‫پس...
‫من فقط امشب رو اینجا می مونم.
‫فکر می کنی این کافیه؟
‫تا زمانی که زخمت خوب بشه باید ‫اینجا بمونی.
‫یه جای امن برات پیدا می کنم تا ‫اونجا مستقر بشی.
‫چطوری این لطف تو رو جبران کنم؟
‫من که مجانی کمک نمی کنم.
‫این کار به خاطر اون نواره.
‫برام نوار خریدی، الان دیگه بی حساب شدیم.
‫به محض اینکه حضور غیاب تموم بشه برمی گردم.
‫♪ درخت کهنسالِ زخمی ♪
‫♪ سردرگم شده و نمی دونه چی بگه ♪
‫♪ ای رفیق، صدای خشمگین رو ♪
‫♪ می شنوی؟ ♪
‫♪ ای رفیق، می تونی غمِ عمیقِ ♪
‫♪ چشم هام رو ببینی؟ ♪
‫چی؟
‫بهت گفتم جلوی لی گانگ مو رو بگیر.
‫متاسفم قربان.
‫بهم گفتید خیلی محتاط باشم، ‫چاره ای نداشتم.
‫افراد کره ی شمالی چی شدن؟
‫یکیشون رو دستگیر کردیم و بردیم به شرکت...
‫و رودخانه ی تائدونگ 1 و آخرین نفر ‫فرار کردن.
‫هان آی سئوپ حرفی هم زده؟
‫مدام میگه به خاطر اینکه لاستیک ماشینش ‫پنچر شده بوده، داشتن می رسوندنش خونه.
‫خیلی خب، هر یک ساعت من رو در جریان امور قرار بده.
‫آهای چوی.
‫بله قربان.
‫چطور پیش رفت؟
‫موفق نشدن؟
‫از اونجایی که عملیات فونیکس فوق سری هستش...
‫بدون اطلاع رئیس آن انجامش دادیم، ‫واسه همین...
‫انتخابات ریاست جمهوری سه هفته ی ‫دیگه برگزار میشه.
‫کجاش سخته؟ ما فقط این عملیات رو تامین بودجه می کنیم ‫و افراد کره ی شمالی به بقیه ش رسیدگی می کنن.
‫هان آی سئوپ، مغز متفکر اون یکی نامزد انتخاباتی رو ‫می فرستیم کره ی شمالی...
‫چندتا عکس می گیریم و یه سری سوابق رو جعل می کنیم...
‫که نشون میده کره ی شمالی داره تامین مالیش می کنه ‫و بعد اون سوابق رو میدیم به مطبوعات.
‫بعدش نامزد خودمون رئیس جمهور میشه.
‫چطور می تونی تو انجام این کار ساده گند بزنی؟
‫مگه نمی دونی مردم بی صبرانه دلشون می خواد ‫خودشون رئیس جمهور رو انتخاب کنن؟
‫خوشبختانه، رودخانه ی تائدونگ 1 دستگیر نشده، ‫پس با کره ی شمالی صحبت می کنم...
‫واقعا فکر می کنی اون کمونیست ها ‫طبق خواسته و میل ما عمل می کنن؟
‫یادت رفتـه چقدر پول بهشون دادیم تا ‫مجبورشون کنیم توافقنامه رو امضا کنن؟
‫اما نمی تونیم به مامورهامون ‫دستور بدیم...
‫بیخیال دستگیری جاسوس کره ی شمالی بشن، ‫می تونیم؟
‫من مدیر سازمان ملی برنامه ریزی امنیت هستم.
‫حتی تو همین لحظه که داریم ‫صحبت می کنیم...
‫مطبوعات در مورد این حرف می زنن که ‫هان آی سئوپ رو چطوری تقریبا ربودن.
‫بعدش حزب احمق مخالف در مورد جریان ‫سیاسی کره ی شمالی زر زر می کنه.
‫من خودم تنهایی به پرونده ی هان آی سئوپ ‫رسیدگی می کنم.
‫خودت تنهایی؟
‫قربان!
‫باید باهاتون حرف بزنم.
‫چرا دخالت بیجا کردی و گند زدی تو همه چی؟
‫آقای نام.
‫همانطور که انتظار می رفت...
‫افراد بی عرضه و کوشا از همه ‫به درد نخور تر هستن.
‫فقط این نیست، تو کند ذهن هم هستی.
‫گمش کردید؟
‫متاسفم قربان.
‫به گانگ مو بگو که بیخیال پرونده ی ‫هان بشه.
‫اما باید رودخانه ی تائدونگ 1 رو دستگیر کنیم.
‫گفتم دیگه بیخیالش بشید!
‫لعنتی.
‫خیلی مایوس کننده ست!
‫تو هم باید یه لگد می زدی به قلم پاش!
‫باید قلم پاش رو می شکوندی!
‫خیلی دلم می خواست اما کی می دونه؟
‫نام تائه ایل شاید طناب نجات ما بشه.
‫- طناب نجات؟ ‫- آره.
‫خفـه شو احمق!
‫- خفه شو! ‫- آروم باش عزیزم، آروم باش.
‫خوب گوش کن.
‫من دارم زن نام تائه ایل رو طناب نجات ‫خودمون می کنم...
‫- پس تو... ‫- بله، من...
‫نباید منتظر یه طناب نجات باشی...
‫- تا برات بیاد پایین. ‫- خیلی خب.
‫باید طناب نجات خودت رو بسازی!
‫خیلی خب!
‫صبر کن، چی؟ چطوری این کار رو انجام بدم؟
‫ببخشید؟ یهویی داریم پرونده رو می بندیم؟
‫اونا سعی کردن پروفسور هان رو بدزدن.
‫اما خودش میگه اینطور نیست.
‫چیکار می تونیم بکنیم؟
‫باید بفهمیم چرا داره این کار رو می کنه.
‫دست به هان نمی زنی، فهمیدی؟
‫اگه اذیتش کنی و این کار روی ‫انتخابات تاثیر بذاره چی؟
‫قربان، مطمئنم که اون مجرم فراری ‫رودخانه ی تائدونگ 1 هستش.
‫این چیزیـه که تو فکر می کنی!
‫باشه.
‫بیا فرض کنیم اونطور که تو فکر می کنی ‫سعی کرده پروفسور هان رو بدزده.
‫خب که چی؟
‫اگه به این کار ادامه بدی...
‫همه ی ما رو در معرض خطر قرار میدی.
‫دیگه نباید به پرونده سازی معروف بشیم.
‫حتی یه مقاله هم در این مورد ‫چاپ نکردن.
‫وقتی داشتیم تعقیبش می کردیم چندتا ‫ماشین خوردن به هم و تیراندازی شد.
‫اما فقط در مورد انتخابات مقاله چاپ کردن.
‫کاملا واضحـه که مقامات دارن ما رو ‫تحت فشار می ذارن، کناره گیری می کنیم؟
‫البته که نه!
‫نمی کنیم؟
‫اون عوضی...
‫رودخانه ی تائدونگ 1 هستش، ‫از این بابت مطمئنم.
‫تو حتی بیخیال یه کمونیست هم نمیشی، ‫پس چرا به من...
‫هان نا!
‫پروفسور هان رو همچنان تحت نظر بگیر.
‫«اسباب بازی های کازموس»
‫این یارو رهبر شماست، مگه نه؟
‫زیر دست های آسیب دیده ش رو...
‫واسه اینکه خودش نجات پیدا کنه ‫ول کرد و رفت.
‫عجب عوضی ای.
‫زنده باد جمهوری دموکراتیک خلق کره (کره ی شمالی)!
‫پنهانی تو آلمان عملیات انجام می داده.
‫چرا یهویی اومده سئول؟ ‫چرا بین این همه آدم پروفسور هان رو انتخاب کرده؟
‫واسه نزدیک شدن به پروفسور هان...
‫خودش رو فارغ التحصیل اقتصاد از ‫دانشگاه برلین جا زده...
‫و به اوه جوانگ تائی، دستیار آموزشی ‫پروفسور هان، نزدیک شده.
‫دقیق و با جزئیات همه چی رو ‫برنامه ریزی کردید.
‫چرا سعی داشتید پروفسور هان رو ‫بدزدید؟
‫هی.
‫سیانوره!
‫تف کن بیرون!
‫لعنتی!
‫شیفت ما کِی تموم میشه؟
‫30 دقیقه دیگه.
‫عجب وضعیت بدی!
‫♪ امشب خیلی از تاریکی می ترسم ♪
‫♪ صدای بی هیجان پرنده ها امشب خیلی غمناکه ♪
‫♪ روزهای قدیمی قشنگ و دوست داشتنی ♪
‫♪ هر کدوم ♪
‫لعنتی!
‫دیوونه شدی؟
‫عقلت رو از دست دادی؟
‫فقط چند روز.
‫اون پسر من رو یاد برادرم میندازه.
‫اگه اون قدیم یه نفر کمکش کرده بود...
‫اونوقت دستگیر نمی شد.
‫دیگه نمی خوام چیزی در این مورد بشنوم.
‫بهش بگو سپیده دم از اینجا بذاره بره.
‫تو کسی هستی که عقلش رو از دست داده!
‫حتی درست نمی تونه راه بره، ‫چطوری می تونیم بیرونش کنیم؟
‫می خوای داخل خوابگاه نگهش داری؟ ‫اون هم در طبقه ی چهارم؟
‫اما اونجا امن ترین جاست، مگه نه؟
‫تو...
‫تو نمی دونی اونجا چه جاییـه؟
‫سرپرست سابق خوابگاه که مُرده ‫اونجا زندگی می کرده.
‫یادت نمیاد؟
‫وقتی رفتیم به طبقه ی چهارم...
‫«ورود ممنوع»
‫این مکان شش ساله که تعطیل شده!
‫سرپرست سابق خوابگاه اینجا ‫خودکُشی کرده.
‫شایعـه شده که...
‫روحش هنوز شب ها در اطراف ‫خوابگاه پرسه می زنـه.
‫بیخیال.
‫اون رو ببین!
‫بیا اینجا.
‫با این وجود می خوای اونجا مخفیش کنی؟
‫خب چیکار می تونیم بکنیم؟
‫حداقل چند روزی طول می کشه ‫تا حالش خوب بشه.
‫اگه بتونیم ببریمش اونجا، ‫امن ترین مکان براش خواهد بود.
‫اما درب اونجا قفلـه!
‫خب چطوره از آقای مان دونگ کمک بگیریم؟
‫مطمئنم که کمکمون می کنه.
‫اگه به یه جاسوس از کره ی شمالی ‫پناه بدیم...
‫با ده سال حبس روبرو می شیم.
‫اما من خودم بیرون از خوابگاه ‫ملاقاتش کردم.
‫اون جاسوس نیست، مطمئنم.
‫اما اگه من راهی زندان بشم، ‫بچه هام تو دردسر میفتن.
‫پلیس ها همیشه میگن اعتراض کننده ها ‫مردم رو ضد دولت می کنن...
‫و بی اعتمادی رو ترویج میدن...
‫و اونا رو مثل کمونیست ها نشون میدن.
‫همیشه.
‫پس احتمالا باید به خاطر...
‫همین باشه که سرپرست خوابگاه ‫با پلیس ها همکاری نمی کرد.
‫واسه اینکه دانشجوی معترض رو ‫نجات بده؟
‫دقیقا، واسه نجات دانشجوی ‫معترض این کار رو کرد.
‫پس نباید به کسی چیزی بگم.
‫خیلی خب، بذار ببینم.
‫هی.
‫راستی، نباید بذاریم بون اوک از این قضیه با خبر بشه.
‫چرا؟
‫با پلیس ها خیلی همکاری می کرد و ‫سعی داشت رضایت اونا رو به دست بیاره.
‫همچنین ازم پرسید که واسه تحویل دادن ‫یه جاسوس چقدر پول جایزه می گیره.
‫خدای من، برید اون داخل!
‫رفت تو اتاقش!
‫خدایا، خیلی ترسیدم!
‫یه لحظه صبر کن.
‫چیزهایی که پوشیده بود رو دیدید؟
‫اونا وسایل گمشده ی دانشجوها نبودن؟
‫درسته. ‫اون کفش ها واسه سئول هوی نبودن، یونگ رو؟
‫بعد از اینکه کفش هاش رو گم کرد ‫چند روز فقط گریه می کرد.
‫فکر کنم همینطوره.
‫خیلی خب، بیاید عجله کنیم.
‫هر بار که میام اینجا، کمرم از ترس ‫به لرزه میفته.
‫من خودم آوردمش پایین.
‫با دست های خودم.
‫سرپرست سابق خوابگاه، خانم سانگ.
‫نترس، چیزی به اسم روح وجود نداره.
‫- درست میگم جئونگ مین؟ ‫- چی؟
‫آره، درست میگی، البته که چیزی به اسم روح وجود نداره.
‫- خدایا، خیلی سرده. ‫- خدایا.
‫چراغ ها رو خاموش کن.
‫- هی. ‫- سلام قربان.
‫برید یه مقدار استراحت کنید.
‫ساکت باشید.
‫این پایین دقیقا کتابخونـه قرار گرفته.
‫خیلی باید مراقب باشید.
‫شین جیونگ جا، حساس ترین دختر ‫خوابگاه...
‫هر روز تا ساعت 2 صبح داخل کتابخونـه ‫مطالعـه می کنه، این رو فراموش نکنید.
‫میشه این رو نگه داری؟
‫دیشب اتفاق غیر عادی ای رخ نداد.
‫حتی اعتراض کننده هایی که تحت نظر دارید ‫تماس مشکوکی دریافت نکردن.
‫اتاق 207 چطور؟
‫اونا یه مشکلی دارن، درسته؟
‫متوجـه شدم که در طول حضور غیاب ‫عجیب رفتار می کردن.
‫هزار بار بهت گفتم بیش از حدت صحبت نکن.
‫چیزی که میگی می تونـه حتی یه آدم رو به کُشتن بده.
‫- متاسفم خانم. ‫- می تونی بری.
‫- خدای من! ‫- بذار من اول انجامش بدم.
‫تو چت شده؟ ‫دیشب دیر خوابیدی صبح هم دیر بیدار شدی!
‫- بیا بریم صبحانه بگیریم. ‫- صبحانه؟
‫چی؟
‫«منوی این هفته»
‫هی، کوله پشتیش رو نگاه کن!
‫اون چش شده؟
‫پیژامـه پوشیده؟
‫میره کنار یا نه؟
‫چرا اون رو آورده اینجا؟
‫خیلی خنده داری!
‫نگاهش کن!
‫بهش خیره نشید!
‫از صبحانه لذت ببرید.
‫دخترهای لوس!
‫باید بدونید که من چقدر تیزبین هستم.
‫از بین 360 دانشجو...
‫خیلی خوب می دونم کی صبحانه گرفته ‫و کی نگرفته.
‫نمی تونید من رو فریب بدید.
‫نفر بعدی.
‫ممنونم.
‫سیب هم بردار.
‫درسته.
‫ما هم سوسیس اضافی می خوایم.
‫ساکت باش.
‫«کو های ریونگ»
‫نه! من هنوز آماده نیستم!
‫منم.
‫باید یه کد واسه خودمون بسازیم.
‫تق تق، تق تق تق!
‫اگه دو بار صدای ضربه رو شنیدی و بعدش سه بار، ‫یعنی منم، یونگ رو.
‫و باید فورا در رو باز کنی، قبولـه؟
‫قبولـه.
‫احتمالا چیزی واسه خوردن نداشتی.
‫این رو بخور، واسه اینکه خوب بشی ‫باید غذا بخوری.
‫میشه برام باتری بیاری؟
‫باتری؟ واسه چی؟
‫یه رادیو پیدا کردم، می خوام وقتی ‫تنهام رادیو گوش کنم.
‫خیلی خب، برات میارم، حالا غذات رو بخور.
‫و روزنامه هم می خوام.
‫روزنامـه؟
‫هم رزم هام...
‫رفیق هام هم تحت تعقیب هستن.
‫می خوام بفهمم چه اتفاقی براشون افتاده.
‫اگه تو خبرها چیزی گفته باشن.
‫برات میارم، نگران نباش، غذات رو بخور.
‫همچنین می تونم از ساختار و ‫نقشه ی خوابگاه مطلع بشم؟
‫واسه اینکه بتونم بدون دستگیر شدن ‫فرار کنم...
‫باید از نقشه ی خوابگاه مطلع باشم.
‫جدی؟!
‫من واسه اینکه بتونم دو بار صبحانه بگیرم ‫مجبور شدم لباس هام رو عوض کنم.
‫حتی عینک زدم و موهام رو بستم.
‫یکی از خانم های کافه تریا مچم رو گرفت.
‫می بینی چه سختی ای کشیدم؟
‫پس غذات رو بخور.
‫خیلی خب، می خورم.
‫گفتی یه برادر داری...
‫که موقع اعتراضات دستگیر شده.
‫آره، واسه همین به خدمت اجباری ‫فرستادنش.
‫شرط می بندم که خیلی نگرانتـه.
‫تو باید مثل یه خواهر بزرگ...
‫نه، باید براش مثل مادر باشی.
‫از کجا می دونستی؟
‫من هم یه خواهر کوچیک دارم...
‫که شبیـه مادرم رفتار می کنه.
‫«غذات رو یادت نره بخوری»
‫«مراقب خودت باش، یه وقت آسیب نبینی.»
‫کلی غر می زنـه.
‫دقیقا مثل منـه.
‫من هم همین چیزها رو به برادرم ‫می گفتم.
‫برادرت الان تو ارتشـه...
‫اما احتمالا باید حسابی دلتنگ غر زدن های ‫تو شده باشه.
‫حقشـه!
‫آخه همیشه می گفت دیگه از غر زدن هام ‫خسته شده!
‫اوه راستی، یه سری چیزهای دیگه هم آوردم، ‫فکر کردم که ممکنه لازمت بشه.
‫حوله.
‫دستمال توالت.
‫اما به خاطر یه نوار کاست ‫زیادی داری کمکم می کنی!
‫خب پس بعدا این کارم رو ‫جبران کن.
‫چطوری؟ با چی؟
‫کاری هست که توش ماهر باشی؟
‫مثل چی؟
‫مثل رقصیدن یا آهنگ خوندن. ‫یه کاری که تو انجامش ماهری.
‫چیزی نیست.
‫حتی یه کارم بلد نیستی؟
‫حتی یه کارم بلد نیستم!
‫پس به جای اعتراض کردن باید ‫چنین چیزهایی رو یاد بگیری.
‫خیلی کسل کننده ای!
‫«ورود ممنوع»
‫خدای من، این...
‫گردنبند مورد علاقه ی ژاکلین کندی بوده، ‫درسته؟
‫خدای من، خانم هونگ. ‫شما در انتخاب کردن هدیه واقعا خوبید.
‫از همگی بابت حضور در اینجا و ‫تبریک تولدم ممنونم.
‫باعث افتخاره.
‫به عنوان همسر افسر ارتش، ‫به عنوان همسر یه سیاستمدار...
‫و حالا به عنوان همسر نامزد آینده ی ریاست جمهوری...
‫شما الگو و سرمشق ما هستی.
‫واقعا دعوت شدن به اینجا باعث افتخاره.
‫زن یک افسر نظامی، باید به ‫لباس نظامی شوهرش...
‫و همچنین کفنش، در تمام مدت فکر کنه ‫و برای بدترین اتفاقات آماده باشه.
‫همگی این رو می دونید دیگه، درسته؟
‫- البته خانم. ‫- البته خانم.
‫این مرد همیشه آماده ست تا جونش رو ‫فدای کشورش کنه.
‫همانطور که من حمایتش می کردم...
‫فکر می کنید در مورد زن خوب بودن، ‫چی فهمیدم؟
‫کسی می دونه؟
‫می دونستم.
‫خانم.
‫خدای من.
‫- اون چیه؟ ‫- خدای من!
‫حسابی در مورد اینکه به...
‫مهمون هام چه هدیه ای رو بدم، ‫فکر کردم.
‫در نهایت این رو انتخاب کردم.
‫حالا، لطفا بازش کنید.
‫خدای من.
‫این چاقوئـه؟
‫چقدر محشره!
‫مهارت و خلاقیت رو میشه تو این اثر حس کرد.
‫این چاقوی آشپزخونه فوق العاده ست خانم.
‫روی چاقو با حروف چینی کلمه ی ‫«صداقت» حک شده.
‫خودشه!
‫جواب همینـه!
‫صداقت!
‫باید با صداقت و صمیمیت به ‫شوهرمون خدمت کنیم.
‫این راز زن خوب بودنـه.
‫حتی پدرم، ژنرال چهار ستاره ی سابق...
‫اسم من رو سئونگ سیم گذاشت که ‫یعنی صداقت.
‫خدای من.
‫چه پر معنی.
‫خیلی خب، نظرتون چیه این کلمه رو ‫با هم بگیم؟
‫البته.
‫صداقت!
‫- صداقت! ‫- صداقت!
‫خوبـه!
‫- خیلی خوبه. ‫- آفرین.
‫خدای من.
‫حالت کاملا خوبه.
‫فشارت 120 روی 73 هستش.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫چقدر عجیبـه.
‫به خاطر اون چانگ سو حسابی ‫عصبانی شدم...
‫واسه همین فکر کردم فشارم رفته بالا.
‫امروز داری میری پکن، درسته؟
‫پس همه چی طبق برنامه پیش میره.
‫کی می دونه؟
‫اون کمونیست های عوضی هرگز اون چیزی ‫که می خوایم رو راحت بهمون نمیدن.
‫البته که نمیدن. ‫اینطوری می خوان پول بیشتری ازت بگیرن.
‫به هر حال، به لطف این شکست...
‫اون چانگ سو نتونست نظر ‫کد 1 رو جلب کنـه.
‫درسته.
‫تو این قضیه، تو هیچی واسه از دست دادن نداری.
‫چی؟
‫ای روباه کوچولوی بدجنس.
‫چطوریـه که وقتی باهات حرف می زنم ‫تمام نگرانی هام از بین میره؟
‫بلند شو، الان دیرت میشه.
‫خدای من، ای کاش می تونستم تو رو ‫تا کنم بذارم داخل جیبم.
‫اینطوری هر وقت که می خواستم می تونستم ‫ببینمت و ازت مشاوره بگیرم.
‫مستقیم نرو فرودگاه، اول یه سر برو خونه.
‫این چیه دیگه؟
‫امروز تولد همسرتـه.
‫واقعا من باید این کار رو برات انجام بدم؟
‫ای روباه بدجنس...
‫وقتی برگشتم می بینمت.
‫مراقب باش.
‫به نظرم خانم پی به اتاق شما شک کرده.
‫چی؟ چرا شک کرده؟
‫مطمئن نیستم، شاید به خاطر اینکه ‫پلیس ها یهویی وارد اتاق شدن.
‫اما موقع حضور غیاب چیز به خصوصی نگفت.
‫یعنی انقدر از خانم پی می ترسی؟
‫اما خب اگه شما رو هدف قرار بده، ‫واقعا ترسناک میشه، قابل درکه.
‫«اطلاعات»
‫خدایا، از این کار دیگه حالم به هم می خوره.
‫امیدوارم اون جاسوس رو ‫خیلی زود دستگیر کنن.
‫«لی گانگ مو»
‫گفتن اگه شخص مشکوکی رو دیدم ‫با این شماره تماس بگیرم.
‫اگه اطلاعاتمون مفید باشه، 50 میلیون ون ‫پاداش می گیریم.
‫حقوق ماهانـه ی من فقط 55 هزار ون هستش.
‫اگه این جایزه رو بگیرم، حتی می تونم ‫برم برلین.
‫برلین.
‫- اوه، برلین؟ ‫- آره.
‫حالا چرا اونجا؟
‫خدای من، بهت نگفتم؟
‫اون پسره که باهاش آشنا شدم رو یادته؟
‫فارغ التحصیل اقتصاد از دانشگاه برلین هستش.
‫گفتش دوست داره اونجا ببینمش.
‫شاید رفتم.
‫خدایا، واقعا دلم می خواد اون 50 میلیون رو ‫ببرم تا برم برلین.
‫«خشک شویی هوسو»
‫خیلی متاسفم.
‫من برنامه های دیگه ای دارم، ‫متاسفانه نمی تونم باهات بیام کنسرت.
‫متوجه ام.
‫اومدی به قرار ملاقات بعدش گفتی ‫برنامه های دیگه ای داری؟
‫خدایا، پسره ی عوضی. ‫مطمئنم فهمیده که...
‫دانشجوی کالج نیستم.
‫منظورم اینه که، تو تحصیل کرده هستی، ‫باید به جامعه کمک کنی.
‫چرا اعتراض می کنی؟
‫مبارزه کردن چه فایده ای داره؟ ‫فقط افراد ضعیف آسیب می بینن.
‫اصلا می دونی خانواده ت چقدر ‫نگران میشه؟
‫به نظرم برادرت پسر خیلی باحالیه.
‫باحالی بخوره تو سرش.
‫منظورت اینه که تو هم پسر باحالی هستی؟
‫خب، این رو زیاد میگن.
‫پس احتمالا یه خانم اون گردنبند رو ‫بهت داده.
‫چی؟
‫این؟
‫آره.
‫متوجه ام.
‫من چم شده؟ یادم رفت که باید ‫گزارشم رو بنویسم.
‫من دیگه میرم.
‫«ورود ممنوع»
‫یونگ رو.
‫خودت گفتی صبح زود بیدارت کنم.
‫چیه؟
‫امروز یکشنبه ست.
‫خب صبحانه ش چی میشه؟
‫مگه اون ظرف غذا رو نخریدی ‫براش غذا ببری؟
‫لعنتی.
‫بیا.
‫از خوردنش لذت ببری.
‫خب، هنوز گزارشم تموم نشده.
‫اتاقم رو هم باید تمیز کنم.
‫امروز یکشنبه ست، یه مقدار ‫سرم شلوغـه.
‫شنیدی؟
‫- شنیدی؟ ‫- ساکت!
‫چه خبر شده؟
‫چیزی نیست، به مطالعـه تون برسید.
‫«سکوت رو رعایت کنید»
‫خدایا، خیلی سرده.
‫چقدر دیگه باید این کار رو انجام بدیم؟
‫اون بی دلیل افسانه نشده که.
‫تا وقتی که اون کمونیست رو بگیریم.
‫اما مطمئنی که اون داخله؟
‫کافیه.
‫همه جا امنـه قربان.
‫لطفا بیاید یه نگاهی بندازید.
‫«توجه» ‫«ساعت هایی که باز هستیم»
‫نه، بیاید یه نگاهی بندازید.
‫این یکی.
‫«ورود آقایون ممنوع»
‫هی، کجا داری میری؟
‫نمی بینی؟ نوشته ورود آقایون ممنوع.
‫پس برو، برو.
‫خدایا، واقعا مایه ی دردسره. ‫چرا باید یکشنبه ها محوطه ی دانشگاه رو باز کنن؟
‫- سلام! ‫- کجا دارید میرید؟
‫میریم تئوکبوکی بخوریم.
‫- متوجه ام، برید نوش جون. ‫- بعدا می بینیمت.
‫«ورود آقایون ممنوع»
‫یونگ رو!
‫اون یونگ رو!
‫یونگ یو!
‫- یونگ یو! ‫- یونگ یو!
‫برادرم اومده!
‫- یونگ یو! ‫- چقدر خوشتیپه!
‫یونگ رو!
‫ندو، ممکنه بیفتی.
‫حالت چطوره؟
‫یونگ یو!
‫چطوری اومدی اینجا؟ ‫گفتی مرخصی نمیدن و نمی ذارن کسی بیاد دیدنت.
‫خودت می دونی چطوری.
‫یه مقدار پارتی بازی کردم.
‫البته یه مقدار عذاب وجدان گرفتم.
‫اصلا عذاب وجدان نداشته باش ‫و از این فرصت استفاده کن.
‫ببین وقتی تنها خواهرت تو رو می بینه ‫چقدر خوشحال میشه؟
‫خدایا، خیلی سرده، مگه نه؟
‫چقدر قشنگه.
‫گرم هست؟
‫مگه نگفتی برادرت نمی تونه ‫مرخصی بگیره؟
‫خب...
‫گرفته دیگه.
‫تنها برادرم.
‫- متوجه ام. ‫- اون برای من...
‫با ارزش ترین شخص تو دنیاست.
‫وقتی کبوترم مُرد کلی گریه کردم و تو...
‫این گردنبند کبوتر رو برام درست کردی.
‫گفتی تا همیشه من رو در امان نگه می داره
‫«زنده باد رهبر بزرگ»
‫این گردنبندی هستش که خیلی برام عزیزه.
‫ولی این رو می دم به تو.
‫تو...
‫باید برگردی به کره ی شمالی.
‫خواهر من هم برام، ارزشمندترین شخص...
‫تو دنیاست.
‫پس این گردنبند رو...
‫خواهرم سو هوی این رو داده بهم.
‫گفتش که این کبوتر من رو در امان نگه می داره
‫نمی دونستم شکل پرنده ست.
‫خیلی خب، زخمت پانسمان شد.
‫ممنونم.
‫پس اسم خواهرت سو هوی هستش؟
‫آره، رفتارش مثل پسرهاست.
‫خب اسم خودت چیه؟
‫اوه، باورم نمی شه هنوز اسمم رو بهت نگفتم
‫من لیم سو هو هستم.
‫لیم سو هو.
‫به معنی محافظت از عشقم؟
‫اوه، خب اسم آلمانیت چیه؟
‫اسم آلمانیم؟
‫بشوتزه داینن گالیبتن.
‫بـ...چی؟
‫بـ...
‫من دیگه باید برم.
‫اوه نه!
‫بذار من ردیفش می کنم.
‫خب پس من می رم این رو بشورم.
‫چی؟ لعنتی.
‫روحی که از آب استفاده می کنه؟
‫«ورود پرسنل غیر مجاز ممنوع»
‫لعنتی!
‫چیکار داری می کنی؟
‫- چی؟ ‫- اونجا چیکار داری می کنی؟
‫برو به کارت برس.
‫استراق سمع می کنی؟
‫- آقای کیم. ‫- بله؟
‫کلید اتاق طبقه ی چهارم رو داری؟
‫آره، دارم، ولی چرا می پرسید؟
‫- دنبالم بیا. ‫- ببخشید؟
‫خدای من، خیلی بد شد!
‫«ورود آقایون ممنوع»
‫اینطوری پلیس ها خیلی راحت من رو می بینن، ‫پس نمی شه از این راه استفاده کرد.
‫زیرزمین طبقه ی دوم چه طوره؟
‫اتاق فنی و اتاق مان دونگ اونجا هستن
‫از اونجا راه خروجی هست؟
‫فکر نکنم.
‫وقتی برایحضور غیاب دیر کردم، ‫نتونستم دری به سمت زیرزمین پیدا کنم.
‫و هم اتاقی هام هم گفتن که راه خروجی نداره
‫پس تنها راه خروج از دروازه ی اصلیه؟
‫آره، متأسفانه.
‫طرف راست پله ها قرار دارن.
‫این پله ها تنها راه برای اومدن به پشت بام هستن
‫و کسی نزدیک این اتاق زیر شیروانی نمی شه.
‫به خاطر داستان وحشتناکی که در موردش وجود داره.
‫و این اتاق زیر شیروانی...
‫«ورود ممنوع»
‫خب، من...
‫«ورود ممنوع»
‫چرا این وقت شب می خواید ‫اینجا رو بررسی کنید؟
‫خدایا، اینجا خیلی گرد و خاک داره.
‫خدای من، پاهام چقدر درد می کنن.
‫اوه نه.
‫بازش کن.
‫کف حمام آب ریخته.
‫خانم پی دیشب اومد به اینجا.
‫شنیدم آب از اونجا نشتی کرده. ‫قبلا چنین چیزی رخ نداده.
‫یه چیزی رو داری از من پنهان می کنی.
‫من امروز باید از اینجا خارج بشم.
‫مهمانی بزرگ که همه می تونن بیان ‫چند روز دیگه برگزار می شه.
‫اون روز دانشجوهای پسر هم ‫می تونن وارد خوابگاه بشن.
‫اوه جوانگ تائی، بیا راجع به سو هو حرف بزنیم
‫چرا انقدر دلت می خواد رودخانه ی تائدونگ 1 رو دستگیر کنی؟
‫اون کمونیست عوضی، ‫به محض اینکه ببینمش باهات تماس می گیرم!
‫در هر صورت!
‫دیوونه شدی؟ ‫چرا اومدی اینجا؟
‫جوانگ تائی اینجاست.
‫اون دخترهای...
‫اگه شما 2نفر با هم برید امن تره.
‫قربان! خودش رو نشون داد!
‫متأسفم، تقصیر منـه.
‫تو واقعا کی هستی؟
‫«صحنه ی اضافی»
‫جیوک چان، اگه این مأموریت رو ‫با موفقیت به پایان برسونیم...
‫و قهرمان بشیم، بعدش می خوای چیکار کنی؟
‫تو چی، جئوم چئول؟
‫خب...
‫دلم می خواد با مادرم برم به مرکز شهر پیونگ یانگ . ‫(پیونگ یانگ : پایتخت کره ی شمالی)
‫این آرزوی منه.
‫تو چه طور؟
‫می خوام برگردم شهر زادگاهم...
‫و هر چه زودتر، بچه ی خواهرم سو هوی رو بغل کنم
‫همه چی خوب پیش می ره، مگه نه؟