‫چند وقته که چنین کاری نکرده بودیم؟
‫حتما 9،8سالم بیشتر نبوده
‫اون موقع قدم هامون رو سبک تر برمی داشتیم
‫یه جذابیت خاصی داشت.
‫کشتن یه حیوان برای تهیه غذا
‫حس دوران قدیم رو تداعی می کرد، مگه نه؟
‫البته مسلما برای سرگرمی هم می کشتیمشون.
‫سرگرم کننده بودن شکار قابل انکار نیست.
‫آدم سلاحش رو برمی داره،
‫هدف می گیره،
‫شترق.
‫شبیه فیلم ها می مونه.
‫جسدش رو هم با همدیگه برمی گردوندیم،
‫هر کدوممون یه پاش رو می گرفتیم
‫بزرگ شدیم.
‫شرایط تغییر کرد.
‫لذت های ساده، ‫پیچیده و...
‫هزینه بر شدن.
‫من هم درک می کنم که نمی شه ‫شرایط یکسان باقی بمونه.
‫اما،
‫در عین حال با خودم می گم:
‫الآن همه چی به کجا رسیده؟
‫الآن چقدر ارزش داره؟
‫مجموع این بخش ها چقدر می ارزه؟
‫کلیشه ای عمل می کنم.
‫این قدر پول دارم که ‫نمی دونم چیکارش کنم، اما باز هم...
‫نمی تونم اون تجربه رو داشته باشم،
‫نمی تونم حسی رو که موقع شکار تو جوانی
‫بهمون دست می داد، تجربه کنم.
‫شرایط تغییر کرده دوست عزیزم،
‫من هم نمی تونم راه برگشت رو پیدا کنم.
‫سری بعد عین قدیم شکار می کنیم،
‫خیال کردی کسی در ‫حد و اندازه من می تونه باز هم
‫تو کانال های فاضلاب آتن چهار دست و پا بره؟
‫این رو بخور، بهتر می شی.
‫ممکنه بشم.
‫کوستا.
‫هر دومون می دونیم چرا چنین حسی نداری.
‫الان فقط یه شکاره که مهمه.
‫فقط یه شکاره که نیازت رو برآورده می کنه.
‫شکار الیوت استنلی رو می گم.
‫گفتی الیوت استنلی؟
‫اصلا برات آشنا نیست؟
‫من رو از کجا می شناسی؟
‫خیلی خب. ‫6ماه پیش تو ساحل سولوبان،
‫تو استان بالی با همدیگه آشنا شدیم.
‫تو غذام رو حساب کردی.
‫یه پرس ناسی گورنگ سفارش داده بودم.
‫زود رفیق شدیم.
‫آخه با هم حال می کردیم.
‫انگار یه خصوصیت یکسانی داشتیم.
‫خصوصیت مشترکمون به شدت خطرناک بود.
‫3روز با همدیگه گشتیم
‫و بعدش هم
‫پروازهامون رو عقب انداختیم ‫که بتونیم بیشتر با همدیگه بگردیم.
‫قبل از اومدن به بالی چیکار می کردم؟
‫اصلا در موردش حرف نزدی.
‫من هم... ‫دیگه نپرسیدم.
‫فقط در همین حد می دونم ‫که پرواز برگشتت رو کنسل کردی
‫و گفتی اگه بخوام، تا ابد پیش خودم می مونی.
‫لابد خیلی ازت خوشم می اومده.
‫آره، ازم خوشت می اومد.
‫خب، من هم ازت خوشم میاد، اینه که
‫خب
‫- چی شد؟ ‫ این طوری شد که یه روز -
‫سر و کله یه آقای تفنگ به دست تو هتلمون پیدا شد
‫و سعی کرد ما رو بکشه،
‫تو هم گردنش رو شکستی.
‫یعنی همون موقع بود... ‫که 1نفر رو کشتم؟
‫آره، همون موقع بود ‫که 1نفر رو کشتی.
‫- هوم ‫- اوهوم.
‫الو؟
‫سلام، با ایتان کرام تماس گرفتین.
‫اگه بعد از شنیدن صدای بوق پیغام بذارید،
‫می تونم در اسرع وقت باهاتون تماس بگیرم.
‫- مرسی ‫- ای بابا.
‫سلام ایتان، منم.
‫اِم،
‫زنگ زدم حالت رو بپرسم.
‫اِم، احتمالا هنوز بیرونی.
‫اِم، همون طور که گفته بودم، ‫اومدم اینجا،
‫الآن هم که، اِم، اومدم اینجا،
‫واقعا نمی دونم دارم چیکار می کنم.
‫راستش، یه کم احساس حماقت می کنم.
‫یه... یه نیم ساعت دیگه هم
‫صبر می کنم و اگه تا اون موقع برنگشته بودن، میام
‫میام خونه.
‫راستی، آفرین
‫که ترفیع گرفتی.
‫لایقشی.
‫همیشه می گفتی ‫جات تو بخش ماهی هاست.
‫خیلی خب، باهام تماس بگیر.
‫البته در دفاع از خودت بگم
‫که داشتی از خودت دفاع می کردی دیگه.
‫گفته بودی یه تعدادی ‫رو بدجوری عصبانی کردی.
‫کی بودن؟
‫آها، خب،
‫نمی... نمی... ‫نمی دونم.
‫معلومه که نمی دونی. ‫خب، اِم،
‫بعدش چی شد؟
‫هوم، همین طوری
‫راهمون رو از هم جدا کردیم دیگه.
‫آخه ببین، باید... ‫باید درک کنی
‫که رفت و آمدمون همیشه هم خوش آیند نبود.
‫با هم فرق می کردیم.
‫عین آب و روغن می موندیم، ‫عین گچ و پنیر.
‫عین سایمون و گارفانکل می موندیم.
‫گفته بودی، اِم
‫گفته بودی بهتره برم ‫و خودت ردیفش می کنی،
‫من هم رفتم.
‫خب، می دونم که این طور نیست،
‫وگرنه الان اینجا ننشسته بودم.
‫چون خودت تا استرالیا دنبالم اومدی.
‫آره، مدام باهام تماس می گرفتی
‫عه، چه عالی، پس هم قاتلم، ‫هم دست بردار نیستم.
‫همون موقع تصادف کردی.
‫خبرش به گوشم رسید ‫و اومدم بیمارستان.
‫همون موقع یه یادداشت ‫تو جیبت گذاشته بودم.
‫خب، هنوز نفهمیدم با یه بابایی
‫که زنده به گور شده چه نسبتی دارم
‫یا واسه چی یکی تصمیم گرفته
‫همون روزی که من رو به یه
‫غذاخوری وسط ناکجاآباد دعوت کردن، ‫منفجرش کنه؟
‫متأسفانه نفهمیدیم.
‫یه شارژ واسه این جور کن. ‫این جوری می فهمیم.
‫البته، اگه راست گفته باشی،
‫شاید بهتر باشه نفهمم.
‫اگه کل خاطراتی که تو ذهنم
‫دفن شدن،
‫خودشون نمی خوان ‫به خاطرشون بیارم چی؟
‫به نظرت توانایی چنین کاری رو داری؟
‫به نظرت می تونی ‫این همه جریانات رو بی خیال بشی؟
‫ترجیح می دم باور کنم که می تونم.
‫ولی بعدش با خودم می گم
‫شاید دارم سعی می کنم ‫یه چیزی رو به خودم بفهمونم.
‫و شاید بهتر باشه ‫به حرف خودم گوش کنم.
‫راستش، من یه خصوصیتت رو خوب می شناسم،
‫اون هم اینه که اصلا خوشت نمیاد ‫به حرف کسی گوش کنی.
‫ممکنه عوض شده باشم.
‫به نظر من که ملت عوض نمی شن.
‫به نظر من یه کم پشت و رو می شن
‫و بارها همون کارشون
‫رو تکرار می کنن.
‫که این طور.
‫یعنی ملت عین لباس می مونن؟
‫آره.
‫- اوهوم، عین لباس می مونن. ‫- اوهوم.
‫تو هم کنجکاو نبودی
‫که من کی هستم؟
‫راستش رو بخوای، ‫چند باری اسمت رو تو «گوگل» زدم،
‫ولی هیچ جایی پیدات نکردم.
‫خب، به نظرت عجیب نبود؟
‫نه، برام مهم نبود.
‫از خود بیخودم کرده بود.
‫در این حد خوش گذشته بود؟
‫خب، آدم متشخصی بودی.
‫خوشحالم که این طور بوده.
‫خب، راستش رو بخوای، ‫گاهی اوقات خیلی خوب می شدی.
‫می شه گفت زیر اون همه خشونت،
‫یه قلبی هم داری.
‫عجب.
‫ظاهرا خیلی تو دل برو هستم.
‫خودت متوجه منظورم هستی دیگه.
‫نمی دونم، انگار
‫انگار، چه بدونم،
‫یهویی با یه گزینه ‫ریست فکتوری مواجه شده بودم.
‫می تونستم صرفا با فشار دادنش
‫کاری کنم که از نو شروع کنیم.
‫آدم چند بار فرصت می کنه ‫چنین کاری بکنه؟
‫تقریبا هیچ وقت فرصت نمی کنه.
‫اِم
‫واقعا خیال می کردم ‫شاید این دفعه به یه جایی برسه.
‫چه بدونم، ‫لابد داشتم
‫واسه خودم خیال بافی می کردم دیگه.
‫شاید هم واقعا اتفاق ناخوش آیندی بوده.
‫عه، خیلی خب.
‫از چه نظر ناخوش آیند باشه؟
‫اصلا نمی دونم.
‫آهای.
‫آهای!
‫به مورای واترز خوش اومدی.
‫رسیدیم؟
‫بیا، بریم یه کم بخوابیم؛
‫البته جناب عالی که همین الان هم خواب بودی.
‫راستی، خر و پف می کردم؟
‫نمی خوام راجع بهش صحبت کنم.
‫[متل و رستوران «وری هد».]
‫یه دقیقه وایستین.
‫شرمنده، داشتم، اِم
‫داشتم مسابقات کرلینگ رو ‫از... تلویزیون تماشا می کردم.
‫ورزش خیلی قشنگیه. ‫شما هم تماشا می کنین؟
‫آها، خب، همه باهاش حال نمی کنن.
‫مجبور شدم ضبطش کنم. ‫تو مجارستان
‫خیلی دیروقت پخش می شه.
‫بگذریم، چیکار داشتین؟
‫- با هلن کار دارم. ‫- اینجا نیست.
‫شرمنده، گفتین اسمتون چی بود؟
‫نگفتم.
‫کارآگاه جیمز لوگان هستم.
‫همکارشم.
‫مشغول عملیات نفوذی بودم.
‫آها. ‫آها، خیلی خب.
‫خب، بفرما تو ایتان.
‫- خیلی خوشوقتم. ‫- همچنین.
‫یعنی همین جا با هل قرار گذاشته بودی، ها؟
‫آره، همین طوره.
‫هوم.
‫خب، کجاست؟
‫نگرانشم کارآگاه.
‫نمی خوام دروغ بگم.
‫باید بگم که بدون مجوز از حوزه استحفاظیش
‫خارج شده.
‫برات قهوه بریزم؟
‫خب، واقعا باید ببینمش.
‫خیال می کنه خیلی خفنه.
‫به نظر من که مشکل همینه، متوجهی؟
‫فکرهای تو سرش فراتر از سطح خودشن.
‫اِم... ‫بیا، یه فنجون برات می ریزم.
‫می شه گفت عجله دارم.
‫نه، مشکلی نیست. ‫من که دارم واسه خودم دم می کنم.
‫آخ، جیمز، هلن سر این یارو که فراموش گرفته،
‫فلورانس نایتینگل بازی درآورده.
‫انگار... انگار مسئولیتش با خودشه.
‫معلوم شد به طرف پول داده
‫که بره برنت ریج.
‫- باورت می شه؟ ‫ برنت ریج؟
‫آره. ‫الان خودش هم رفته اونجا.
‫بهش می گم بابا این قدر ‫بلندپرواز نباش دیگه.
‫اگه سرت تو کار خودت باشه، خیلی بهتره عزیزم.
‫خلاصه که، اِم، الان برنت ریجه
‫دوست عزیزم، کارآگاه جیمز.
‫خیلی خب.
‫- ممنونم. ‫- خواهش می کنم... ببین،
‫می شه بری پیشش، می شه
‫دو کلام باهاش صحبت کنی؟
‫مثلا سعی کنی ‫منصرفش کنی
‫و سعی کنی راضیش کنی ‫که یه کم این جریانات رو بی خیال بشه.
‫چرا که نه؟
‫ایتان، راستش
‫باهات حال می کنم.
‫هلن خوش شانسه که تو رو داره.
‫خیلی خوش شانسه.
‫آهای.
‫بریم.
‫آره، آره، ‫تازه قبول کردن، آره.
‫اِم
‫- سلام. ‫- عه، سلام.
‫انگار خیلی خسته ای. ‫برات چای دم کردم.
‫عه. ‫ممنون.
‫زحمتی نیست. ‫تو ازمون محافظت می کنی،
‫من هم برات... ‫چای دم می کنم.
‫فقط، اِم، وقتی خوردی، ‫فنجونش رو بیار.
‫خیلی خب. ‫راستش، اِم
‫شرمنده. ‫عه، شرمنده.
‫شما سو هستین؟
‫- آره. ‫- عه.
‫من هلن چمبرز هستم، ‫دوران کارآموزیم
‫رو تو پاسگاه کول اسپرینگز می گذرونم.
‫- آها. ‫- یه
‫یه فردی پیش شما اقامت داره.
‫- که فراموشی داره؟ ‫- آها، آره.
‫آره، می شناسمش.
‫حالش... حالش خوبه؟
‫اِم، راستش، نمی
‫راستش رو بخواین، مطمئن نیستم.
‫الان خونه است؟
‫نه، متأسفانه نیست. ‫اِم
‫دیروز رفت جایی.
‫مطمئن نیستم کی برمی گرده.
‫آها.
‫می شه من بیام تو؟
‫معلومه که می شه! ‫بفرما!
‫عه.
‫اِم، حالتون چطوره؟
‫ای بابا، ایشون رو کاری نداشته باش. ‫عین افعی ناشنواست
‫و سمعکش رو هم نزده... ‫ضمنا، بی ادبه.
‫که این طور.
‫اِم، گفتی عین چی ناشنواست؟
‫آها، ضرب المثله دیگه. ‫البته قدیمیه.
‫اِم، تو «کتاب مقدس» نوشته... ‫ظاهرا افعی ها ناشنوائن.
‫آها، واسه همین این قدر خطرناکن.
‫شاید.
‫ببین، اِم، من داشتم می رفتم بیرون ‫که یه کم خرید کنم،
‫اینه که اگه سوال دیگه ای داری
‫فقط اگه بدونین طرف ممکنه کجا رفته باشه، ‫خیلی خوب می شه.
‫متأسفانه نمی دونم.
‫با اون سالن دار غذاخوری
‫رفته بود.
‫البته بعد از انفجارش ‫که دیگه سالن دار اونجا نیست.
‫آها، اِم، اصلا نمی دونین ‫ممکنه کی برگرده؟
‫نه، شرمنده.
‫کمک خاصی از دستم برنمیاد، مگه نه؟
‫اشکالی نداره بابا.
‫ممنون که وقت گذاشتین.
‫اِم، خب، اگه اشکالی نداشته باشه،
‫احتمالا من همین بیرون منتظر بمونم.
‫نه، نه، نه. ‫نه، همین جا منتظر باش.
‫- رالفی که ناراحت نمی شه. ‫- چی... مطمئنی؟
‫واسه چی
‫این قدر می خوای ‫با طرف صحبت کنی؟
‫تو دردسری افتاده؟
‫اِم
‫خب، راستش
‫نمی دونم.
‫اگه بددهنی کردم ببخشید،
‫ولی یه عده ای هستن
‫که عین سگ دنبالشن ‫و می خوان باهاش صحبت کنن.
‫یعنی از وقتی سر و کله طرف پیدا شده،
‫اتفاقات زیادی رخ داده.
‫به نظرم ممکنه تو دردسر افتاده باشه و
‫به نظرم بالاخره با عواقبش رو به رو بشه.
‫عین اون بازی «مار» می مونه که
‫ملت قبلا تو گوشی هاشون بازی می کردن
‫و هر چی بیشتر پیش می رفتن،
‫دمشون درازتر می شد
‫و احتمال برخوردشون با خودشون بالا می رفت.
‫آخ.
‫سلام رفیق، ایشون رو ندیدی؟
‫با یه زن جوان همسفر شده
‫که اسمش لوسیه.
‫چرا.
‫- واسه چی؟ ‫- نمی دونم.
‫چه بدونم، اسمشه دیگه.
‫ولی گفتی دیدیش، درسته؟
‫- آره. ‫- همین جا بمون، باشه؟
‫تکون نخور.
‫قربان!
‫کارآگاه راجرز، ‫ایشون، ایشون
‫ایشون دیدتش.
‫ایشون لوسی رو دیده.
‫ایشون رو باش.
‫- این آدم رو دیدی؟ ‫- آره.
‫دیروز، اِم، با یه دختری ‫اومده بود دفترمون.
‫لوسی میلر رو می گه. ‫حتما خودشون بودن.
‫چطور؟
‫نمی دونم. ‫صرفا
‫شرمنده، هیجان زده شدم دیگه.
‫این قدر هیجان زده نباش.
‫خیلی خب، ببین، باید بهم بگی که
‫عذر می خوام، ‫ساعت از دستم در رفته بود.
‫- ببخشید. ‫ چی؟
‫خیلی خب، اِم،
‫بگو.
‫اِم، آره، اسمش لوسی بود،
‫امضا هم کرده بود،
‫ولی من قبول نکردم.
‫خودش و این بابا که عکسش رو داری
‫رو بردم وسط استرالیا.
‫- نگفتن چیکار دارن؟ ‫ نه.
‫نه، ولی خیلی مشتاق بودن.
‫بعدش هم که رفتن، یه کم
‫یه کم غیر عادی بود.
‫راستش، خیلی غیر عادی بود.
‫می شه ما رو هم ببری ‫همون جایی که بردیشون؟
‫چرا که نه؟ ‫ولی سوییچ هلیکوپترمون
‫دست برادرمه و خدا می دونه
‫الان تو کدوم کافه نشسته.
‫آها، اشکالی نداره. ‫می تونیم صبر کنیم.
‫خیلی خب.
‫زود برمی گردم
‫امیدوارم زود برگردم.
‫خب، معمولا پنجاه دقیقه می ذارمش تو فر.
‫خب، آخه کاملا
‫کاملا تخت شده دیگه،
‫آخه استخون هاش رو درمیاریم دیگه، ‫در نتیجه
‫یکدست تر می پزه.
‫آره.
‫شارژر این گوشی قدیمی ها رو ندارن.
‫حتما سو تو برنت لاج شارژرش رو داره.
‫هیچی رو دور نمی ریزه.
‫آخی، یادم رفته بود از این کارها می کنی.
‫- چیکار می کنم؟ ‫- منفعلانه پرخاشگری می کنی
‫ای بابا، تو که... ‫تو که می دونستی.
‫جناب عالی از اول می دونستی من آدمکشم.
‫اصلا دارم چه غلطی می کنم؟
‫می دونستم یکی رو کشتی، ‫آدمکش که نیستی.
‫چه فرقی می کنه؟
‫اِم، یکی رو به خاطر دفاع از خودت کشتی دیگه.
‫اصلا چت شده؟ ‫آخه دیشب که ظاهرا
‫مشکلی نداشتی.
‫دیشب
‫اشتباه کردیم؟
‫- خب، خیلی خب. باشه.
‫خب، لابد عادات قدیمی موندگارن دیگه.
‫من که باید می دونستم، ‫راستش رو بخوای، من و تو
‫درسته، آره، آره، اِم، ‫عین سایمون و گارفانکل می مونیم.
‫- دقیقا. ‫ آره، آره، آره.
‫من که اصلا نمی دونم ‫اون ها کدوم خری هستن.
‫صرفا موقع حرف زدنت سر تکون می دادم،
‫ولی نمی شناسمشون.
‫ضمنا، نمی دونم که قبلا می شناختمشون ‫و الان یادم رفته،
‫یا... هنوز هم می شناسمشون... ‫اصلا هیچی
‫اصلا هیچی نمی دونم!
‫خیلی خب، درک می کنم.
‫نگران نباش.
‫ببین، بیا... ‫برمی گردیم و
‫وقتی رسیدیم، ‫راهمون رو از هم جدا می کنیم.
‫این طوری راحت تره.
‫عجب.
‫باشه. ‫خیلی خب، باشه.
‫- باشه، به همین راحتی، قبوله. ‫- باز شروع شد.
‫یعنی چی که «باز شروع شد»؟
‫خب، باز هم همین مسخره بازی رو درآوردی دیگه.
‫نه خیر، تازه درآوردم.
‫از نظر من اولین باره که مسخره بازی درمیارم.
‫بهم اعتماد کن، این طوری به صلاحه.
‫بهت اعتماد کنم؟
‫شوخیت گرفته؟
‫اصلا تو کدوم خری هستی؟
‫بیا ولش کنیم. ‫بیا بریم.
‫چه عالی.
‫من که مشکلی ندارم.
‫[مفقودی: لاک پشت های من رو ندیدین؟ ‫اسمشون هیلدا و جفریه.]
‫بابت تماسی که الان داشتین
‫بگم که یکی از رفقای من یه مدتی ‫تو بخش جرائم بزرگ بوده.
‫می گن شما هر روز،
‫تحت هر شرایطی، ساعت ده ‫با جایی تماس می گیرین.
‫تو هر شرایطی هم که باشین
‫نمی دونستم این قدر
‫نقل محافل پلیسی هستم.
‫خوب شد فهمیدم ‫سوزش گوشم
‫به خاطر عفونت نبوده.
‫شرمنده ام. ‫آخه
‫خب، امروز تماس گرفته بودین و
‫آدم تو زندگیش اولویت هایی ‫تعیین می کنه لیمو.
‫تصمیمش با خود آدمه.
‫من قبلا چنین کاری نمی کردم. ‫صبح تا شب
‫کار می کردم.
‫ولی بعدش مریض شدم.
‫عمل کردم، شیمی درمانی کردم،
‫مدت زیادی بستری بودم.
‫تونستم به مسائل مهم فکر کنم.
‫نمی خواستم عشقم کنارم باشه،
‫واسه همین هر روز ساعت ده ‫باهاش تماس می گرفتم.
‫حتی بعد از اتمام شیمی درمانیم هم
‫کم کم عادت کردم و... صرفا
‫به این فکر افتادم که چقدر وقت تلف کردم،
‫متوجه نبودم
‫و دنبال نخود سیاه می گشتم
‫اصلا واسه مسائل مهم ‫وقت نمی ذاشتم.
‫خب، یعنی الان بهترین یا...؟
‫هنوز هم تماس می گیرم، مگه نه؟
‫عه! ‫بهتون که گفتم برمی گرده.
‫بفرما.
‫موفق شدم. ‫بیاین ببرمتون دم هلیکوپترمون.
‫آها، ‫باید ازتون بخوام که
‫قبل از حرکتمون باید سند بیمه رو امضا کنین.
‫اِم، اگه امضا کنین، ‫یعنی از اون جایی که
‫هنوز حواسم از دیشب سر جاش نیست، ‫اگه به کشتنمون دادم، تقصیر خودم نیست.
‫مثلا خواستی شوخی کنی رفیق؟
‫آره... آره، نه. ‫اِم، ببخشید.
‫من ده سال خلبان آپاچی بودم،
‫در نتیجه، خودم خلبانی می کنم.
‫فقط بهم بگو کجا بریم.
‫خب، گمون نکنم
‫نمی ذاریم کسی خلبان بشه.
‫خاک عالم. ‫چقدر بد قلقه!
‫- مال سال چنده؟ ‫- سن خانم ها رو که نمی پرسن.
‫عه، اینجاست، اینجاست.
‫می تونین همین جا فرود بیاین.
‫خب، یعنی تموم شد؟
‫وای، چه بچه کانگوروهای گرسنه ای.
‫روزانه چقدر
‫شیر می خورن؟
‫- اشکالی نداره من... ‫- با دیدنشون
‫هم نگران مادرشون می شم.
‫با مشاهده خطرات موجود،
‫پنجاه و هفتمین هنگ ترکیه رو به
‫خودم باز می کنم.
‫سلام.
‫اِم، بفرما تو.
‫- حالت چطوره؟ ‫- حالم چطوره؟
‫اِم،
‫ملت در جواب به این سوال صرفا می گن:
‫«خوبم، مرسی. ‫حال خودت چطوره؟»
‫- معمولا همین طوره. ‫ هوم.
‫خب، خوبم، مرسی هلن.
‫- حال خودت چطوره؟ آها
‫سلام.
‫هلن، ایشون لوسیه.
‫اِم، هلن از کوپر اسپرینگز ‫تا اینجا اومده که من رو ببینه.
‫عه، که این طور. ‫یعنی همدیگه رو می شناسین؟
‫آره. ‫آره، هلن تنها دوستم
‫تو کل دنیاست.
‫آره، خب،
‫تو همین مایه هاست.
‫خیلی خب.
‫خیال می کردم داری می ری.
‫آره، خب، ‫صرفا برگشتم
‫که ببینم تو گوشیه چه خبر بوده.
‫- واسه چی؟ ‫- واسه این که چه خوشت بیاد،
‫چه نیاد، پای من هم ‫تو این جریانات گیره،
‫اینه که به نظرم حق دارم بدونم.
‫بهتره شارژش کنم.
‫خب، اِم، واسه چی ‫این همه راه تا اینجا اومدی؟
‫آها، اِم، درسته.
‫آها، اِم... راستش، ‫می خواستم به اطلاعات برسونم
‫که یه بابایی داره... دنبالت می گرده.
‫چه بابایی؟
‫چیکار داشت هلن؟ ‫طرف کی بود؟
‫همون طرف رو می گم.
‫رالف!
‫رالف! ‫خواهشا پناه بگیر!
‫رالف، خواهش می کنم.
‫پخ.
‫هر جا هستین،
‫بیاین بیرون.
‫بیا اینجا؛ می تونیم بریم بیرون.
‫اینجا در داره. ‫بیا اینجا.
‫بجنب، می تونیم بریم بیرون.
‫بیا اینجا.
‫پلیس!
‫- بله؟ سلاحت رو بگیر پایین.
‫می خوای باهاش چیکار کنی؟
‫بهت شلیک می کنم.
‫اصلا تا حالا خارج از باشگاه تیراندازی
‫با تفنگ شلیک کردی؟
‫سلاحت رو بگیر پایین.
‫اگه می خواستی هم ‫نمی تونستی شلیک کنی.
‫خب، اینجا رو باش.
‫می دونی چه جونوری هستی الیوت؟
‫یه پا سوسکی.
‫یه پا سوسک گنده، بی ادب و رو اعصابی.
‫وایستا ببینم، فقط
‫فقط بهم بگو چرا.
‫نمی گم.
‫- وای خدا، وای خدا، وای خدا. ‫ [زندگی را تصمیماتتان تشکیل می دهند. یا کفشتان را تمیز کنید، یا زمین را بسابید.]
‫خیلی خب، خیلی خب.
‫وای. ‫وای خدا.
‫وای خدا. ‫وای.
‫وای خدا.
‫آخ! ‫آخ!
‫خب، خب، خب.
‫شرمنده.
‫- حالت... ‫- عه، من... من خوبم.
‫- خوبم. ‫- به گفته خودت که خوبی.
‫ولی مگه دکتری؟
‫آخه بهت نمیاد دکتر باشی.
‫من که دکتر نیستم، ‫در نتیجه، نمی دونی خوبی یا نه.
‫می دونی؟
‫به سوئینی می گم
‫برسوندت درمانگاه.
‫فقط یه دقیقه بهم فرصت بده.
‫اِم
‫خب، صرفا می خواستم که خیلی
‫عذر می خوام.
‫مـ... مرده؟
‫خب، اگه کسی زنده باشه ‫که این رنگی نمی شه رفیق.
‫من که... ‫ای بابا، این رو ندیده بودم.
‫داشتم... داشتم تو هلیکوپتر ‫«قیام وایکینگ ها» بازی می کردم.
‫- اونجا نشسته بودم. ‫- یعنی موقع پرواز
‫نفهمیده بودی یه جنازه رو زمینه؟
‫موقع پرواز داشتم ‫«قیام وایکینگ ها» بازی می کردم دیگه.
‫- نفهمیدم... ‫- می شه جفتتون خفه شین؟
‫خب، دوباره که سوار هلیکوپتر شدن، ‫چیزی نگفتن؟
‫هیچی نگفتن. ‫نه.
‫نگفتن پلیس خبر کنیم؟
‫چرا... چرا. ‫چرا.
‫آره، نه، مرده گفت ‫پلیس خبر کنم،
‫ولی بعدش تجدید نظر کرد.
‫گفت: «ولش کن».
‫به نظرت رفتارش عجیب نبود؟
‫من که تو فکر «قیام»
‫اگه بگی «قیام وایکینگ ها»،
‫سرت رو با دیوار خرد می کنم ها.
‫منم. ‫می خوام با تمام قوا
‫دنبال طرفی که دنبالشیم بگردین.
‫چی؟
‫تو برنت ریج تیراندازی شده.
‫که این طور، خب، این رو هم ‫به وقایع قبلی اضافه می کنیم.
‫ظاهرا طرف یکی رو کشته.
‫رفیق، اگه می خوای استراحت کنی، ‫بذار واسه بعد.
‫لزومی نداشت چنین اتفاقی بیفته.
‫تقصیر تو نبود.
‫چرا، هست.
‫افرادی که می خوان من رو بکشن
‫ببین، اِم
‫حتما گوشیه که پیدا کردی ‫تا الان شارژ شده.
‫شاید توش اطلاعاتی باشه ‫که به دردت بخوره.
‫تو نمیای؟
‫نمی خوام باز هم کنه بازی دربیارم ها.
‫قبلا هم همین کارها رو کرده بودیم.
‫ما به هم نمی خوریم.
‫دیشب گذاشتم این موضوع رو فراموش کنم، ‫ولی کار احمقانه ای بود.
‫عذر می خوام.
‫فرض کن داری از نو شروع می کنی.
‫هیچ کدوم از اعمالت مهم نیستن.
‫هر کاری که الان بکنی حسابه.
‫این رو دیگه کجا خوندی؟ ‫تو شیرینی شانسی بود؟
‫نه، بابام قبل از این که
‫با سرطان روده بزرگ بمیره، ‫چنین حرفی زده بود.
‫آها.
‫خیلی خب، عذر می خوام.
‫اشکالی نداره بابا.
‫گمون کنم خودش تو شیرینی شانسی خونده بود.
‫نامزدم، هلن چمبرز، کجاست؟
‫- کجاست؟ ‫ سلام.
‫ممنونم ایت،
‫ولی لزومی نداشت این همه راه تا اینجا بیای.
‫معـ... معلومه که داشت.
‫- داشتی می مردی عزیزم. نه، نه.
‫فقط... پام خراشیده شد دیگه.
‫- ممکن بود از دستت بدم. ‫- جدی می گم.
‫چیزیم نیست. ‫جدی می گم.
‫یکی بهت شلیک کرد.
‫نه، به... به من که... ‫شلیک نمی کرد.
‫داشت... به یکی دیگه که ‫کنارش وایستاده بودم شلیک می کرد.
‫ببین، مهم نیست چی شده،
‫برام مهم نیست، صرفا
‫خوشحالم که زنده ای.
‫ممنون.
‫خیلی دوستت دارم عسل خانم.
‫من هم دوستت دارم.
‫بیا.
‫بیا از اینجا بریم، باشه؟
‫نه. ‫نه، نه، نه، اذیت نکن دیگه، حتما
‫- حتما شوخی می کنی. ‫- باید اول یه سری
‫مسائل رو همین جا روشن کنم و بعدش
‫آهای.
‫بدون این که کسی ازت بخواد، ‫این همه راه تا اینجا اومدی
‫و داشتی به خاطر کسی که اسم خودش
‫رو هم نمی دونه، ‫خودت رو به کشتن می دادی.
‫جونم رو نجات داده ها.
‫کلی آدم مهم تر دیگه هم هستن
‫که صلاحیت داشته باشن ‫و واقعا تو همین کار باشن.
‫خیلی مسخره است.
‫بیا، بیا سوار ماشین بشیم.
‫اگه الان راه بیفتیم، ‫هنوز هم می تونیم تا خلوته برسیم.
‫نه.
‫نمیـ... نمیام.
‫ببین، ‫خیلی وقته که من
‫دارم می گم فلان و بهمان نیستم، ولی
‫ولی اگه اشتباه کنم چی؟
‫اگه باشم چی؟
‫اگه... اگه وقتی هیچ کس دیگه ای نمی تونه
‫الان به طرف کمک کنه، کمکش کنم چی؟
‫ساعت چهار با دیگو قرار تمرین رقص داریم.
‫ببین، صرفا باید چند تا سوال بپرسم، خب؟
‫یه ساعت بیشتر نمی شه. ‫برمی گردم.
‫ممکنه من رو از دست بدی ها هل.
‫خودت که می دونی، مگه نه؟
‫اون وقت خیال کردی کس دیگه ای ‫ازت خوشش میاد؟
‫حرفت... حرفت
‫خیلی بدجنسانه بود ایتان
‫این قدر ناله نکن. ‫دیگو ساعت چهار میاد.
‫اگه قبل از تمرینمون نیومدی خونه،
‫دیگه کلا خونه نیا.
‫ایتان.
‫وایستا.
‫اِم
‫برنت لاج همون سمته.
‫من... من از این طرف می رم، اینه که
‫اِم... احتمالا پلیس ها دیگه رفته باشن.
‫می خوای چیکار کنی؟
‫می رم
‫وسایلم رو جمع می کنم ‫و می زنم به چاک.
‫اطلاعات دیگه نداری که، اِم
‫- در اختیارم بذاری؟ اِم
‫نه، گمون کنم تقریبا هر چی
‫می دونستم رو بهت گفتم، اینه که
‫- واقعا؟ ‫ آره.
‫اِم
‫بابت این جریانات عذر می خوام،
‫عذر می خوام که پات ‫رو تو این جریانات باز کردم.
‫موقع خداحافظی چه حالی می شم؟
‫افتضاح می شی؟
‫آره، همیشه با اوقات تلخی خداحافظی می کردی.
‫گور بابات.
‫- لابد دیگه... باشه.
‫که این طور.
‫اِم، گور بابای خودت هم.
‫کوستا.
‫بیلی، بگو ببینم چی شده.
‫چیزی نمونده بود.
‫آره، بهم حمله کردن.
‫دیگه تکرار نمی شه.
‫تو که قول داده بودی.
‫تو که باز بیش از حد متکبر نشدی،
‫مگه نه بیلی؟
‫می ذارم نفس بکشه.
‫نگران نباش.
‫صرفا ممکنه پاهاش رو قطع کنم، همین.
‫کجایی؟
‫یه جایی به نام برنت ریجم.
‫کوستا، جدی می گم، ردیفش می کنم.
‫خیلی خب، میام اونجا.
‫ببین، از پسش برمیام داداش.
‫چه عالی.
‫به زودی می بینمت داداش.
‫می ریم استرالیا.
‫- سلام. ‫ سلام.
‫داشتم یه لیوان آب واسه خودم می ریختم.
‫- حالت چطوره؟ خوبم بابا.
‫- یه کم اذیت شدم. ‫ طبیعیه.
‫اگه اشکالی نداره، ‫صرفا می خواستم یه نگاهی بندازم.
‫چرا که نه، چرا که نه؟ ‫راستی،
‫می شه یه کم حواست باشه؟
‫بچه کله خرم پیام داده.
‫وسط بزرگراه وورانگ ‫بنزین تموم کرده.
‫آره، چرا که نه؟
‫خداحافظ.
‫سلام.
‫اِم
‫پات چطوره؟
‫آها، اِم، راستش، درد می کنه،
‫ولی هنوز زنده ام، ‫در نتیجه، فرقی نمی کنه.
‫آها.
‫کلاه به سره چی شد؟
‫خب، اِم... گمش کردیم.
‫گمش کردیم. ‫اِم
‫آره، رفت.
‫اون تو
‫اون تو چیزی پیدا نکردی؟
‫آها، اِم، راستش،
‫انگار خیلی برات مهم بود،
‫من هم مطمئن نبودم که
‫نه، مشکلی نیست.
‫- مشکلی نیست. ‫ باشه.
‫اِم، ظاهرا طی درگیری
‫بدجوری داغون شده.
‫تلفات جانبی بوده.
‫ببین، باز هم ممنون
‫که جونم رو نجات دادی.
‫واقعا جونم رو نجات دادی.
‫زحمتی نبود.
‫اون... اون بابایی که، اِم
‫دنبالت بود... ‫الیوت صدات زده بود.
‫آره. ‫آره، آره.
‫آره، آره، آره. ‫اِم،
‫همین طوره، یادم... ‫یادم رفته بود.
‫الیوت استنلی هستم.
‫هلن چمبرز هستم.
‫- آها ‫- که این طور.
‫راستش، فکر... فکر نمی کردم ‫اسمت الیوت باشه.
‫عه، به نظرت... ‫به نظرت اسمم چی بود؟
‫چه بدونم. ‫تو مایه های استیو بودی.
‫یا مثلا رایان.
‫رایان؟ واقعا؟ ‫نه بابا.
‫عه، ببین، می تونستی رایان باشی.
‫کل واحدها به گوش باشید، ‫دنبال مردی اهل شمال ایرلندیم
‫که 35 تا 40سالشه، ‫موی قهوه ای تیره داره، اسمش معلوم نیست.
‫مظنون می گه فراموشی گرفته.
‫تو قتل 1نفر تو مورای واترز نقش داشته،
‫پس مراقب باشید.
‫- من دیگه می رم. ‫- اِم
‫نمی شه... ‫نمی شه بذارم بری.
‫کسی که
‫تو بیسیم کوچولوت می گن، من نیستم.
‫من... من... ‫من نیستم
‫- می تونی تو پاسگاه... ‫- من نیستم.
‫توضیح بدی دیگه.
‫من کسی رو نکشتم، اِم،
‫فکر نکنم کشته باشم.
‫همون طور که گفتم، ‫اونش با من نیست.
...‫بیا پاسگاه و همین رو به
‫کله گنده ها توضیح بده دیگه، بعدش...
‫بعدش هم همه چی حل می شه.
‫خیلی خب. ‫چرا که نه؟
‫باشه پس. ‫اِم
‫ببین، عذر می خوام، ‫اما مجبورم بهت دستبند بزنم.
‫اِم، نمی خواد... نیازی نیست
‫روند کارمونه دیگه.
‫خیلی خب.
‫بفرما.
‫شرمنده.
‫عه!
‫خواهش می کنم.
‫عذر می خوام.
‫ماشینت رو باز کن.
‫سوئیچ. ‫سوئیچش رو بده.
‫- ای بابا! برو دیگه.
‫راحت باش، برو. ‫برو.
‫فقط... فقط باهام کاری نداشته باش.
‫تو باید پشت فرمون بشینی.
‫برای چی؟
‫فکر نکنم
‫گمون نکنم رانندگی با دنده دستی رو بلد باشم
‫- خواهش می کنم. ‫- سوار ماشین شو دیگه.
‫تو که بهم صدمه نمی زنی.
‫تو... تو چنین آدمی نیستی. ‫تو که جونم رو نجات دادی.
‫ببین، اشتباهت همین جاست دیگه.
‫من
‫من آدم بدی ام هلن.
‫برای همین مرم نمی خوان سر به تنم باشه.
‫خب... اعمال احتمالیت تو گذشته
‫که اهمیتی ندارن، مگه نه؟
‫الان دیگه یه فرصت جدید پیدا کردی.
‫هویت آدم که عوض نمی شه، خب؟
‫بیا... بیا سوار شو دیگه، خب؟
‫- کجا می ریم؟ ‫ فعلا حرکت کن-
‫باید قبل از ساعت4 برم خونه.
‫فردا عکست رو در کل روزنامه های
‫کشور چاپ می کنن.
‫تا ابد که نمی تونی فرار کنی.
‫نه،
‫اما امروز که می تونم.
‫حرکت کن.
‫می رسه.
‫اِم، اگه بخوای می تونیم ‫خودمون تمرین کنیم تا برگرده.
‫خرابه.
‫فکر کنم
‫یه شماره ای می بینم.
‫گوشیه داغون شده.
‫من استاد تشخیص خرابی هستم.
‫بهت که گفتم خرابه.
‫حواست به جاده باشه، خب؟
‫[تماس از طرف مارکو.]
‫می گن الیوت هیچی یادش نمیاد.
‫مزخرف می گن، مگه نه؟
‫نه.
‫خب، چه خوش شانسه.
‫چه طور هنوز نمردی؟
‫چه بانمک!
‫من هم می خواستم همین سئوال رو ازت بپرسم ویکتوریا